အခန်း ၃၁၃။ မြွေ၏လမ်းကြောင်း
အံသွားက ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေသည်။
အော်ရီသာက ထိုအရာကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စတင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အနက်ရောင် ကျောက်တုံးကလေးသည် ကောင်စီစားပွဲပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသည်။
မေရီ စာရေးနေသည်ကို ရပ်လိုက်သည်။
အားလုံးက ထိုကျောက်တုံး စားပွဲစွန်းသို့ ရောက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
၎င်းသည် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ မထိခင်မှာပင် သူသည် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။
အလျင်စလို မဟုတ်ပါ။
ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ဖြစ်သည်။
မိမိနေရာကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည့် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ဆူးတံတစ်ခုနှယ် ဖြစ်သည်။
ကာစတယ်လန်က ၎င်းကို ရွှေရောင်စက်လုံးတစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းချုပ်နှောင်လိုက်သည်။
အံသွားက အကာအရံကို တိုက်မိသည်။
တစ်ကြိမ်။
နှစ်ကြိမ်။
ထို့နောက် အကာအရံကို ပွတ်တိုက်နေတော့သည်။
အလင်းတန်းထဲတွင် ပါးလွှာသော အစင်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"သူ တော်တော်လေး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံပဲ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အော်ရီသာ၏ လူသားဆန်သော မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"သူက ပြန်သွားချင်နေတာ"
"ဂျော်မန်ဂန်ဆီကိုလား"
"ဟုတ်တယ်။"
သောရ်က မြိုလ်နီယာ (Mjölnir) ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"လွှတ်ပေးလိုက်လေ။"
အီလီဇာက သူမကို ကြည့်သည်။
"မဖြစ်ဘူး။"
သောရ်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"သူက ကျွန်မတို့ကို အဲ့ဒီကောင်ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်လေ။"
"သူက ကျွန်မတို့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်သလို၊ သူကလည်း ကျွန်မတို့ဆီကို ရောက်လာနိုင်တယ်။"
"သူက ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိပြီးသားပဲလေ။"
"သူက ကျွန်မတို့ရဲ့ စစ်ရေးကောင်စီ ဘယ်အခန်းမှာ ရှိနေလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။"
သောရ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခန်းထဲတွင် နံရံတိုင်း၌ မြေပုံများ၊ စားပွဲပေါ်တွင် မြို့၏ အရေးပေါ်အစီအစဉ်များ ရှိနေပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အကြီးအကဲတစ်ဝက်ခန့်က ဧရာမ မြွေအံသွားကြီးပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံရပ်နေကြသည်။
"အဲ့ဒါတော့ စိုးရိမ်စရာပဲ။"
မေရီက မှတ်စုတစ်ခု ရေးလိုက်သည်။
သောရ်က မြင်သွားသည်။
"ငါ အမြင်ပြောင်းလိုက်ပြီ။"
"ရှင်က အမြင်နှစ်မျိုးလုံး ပြောခဲ့တာလေ။ ကျွန်မက အကုန်မှတ်ထားလိုက်ပြီ။"
"အဲ့ဒါက ငါ့ကို ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ဖြစ်နေသလို ပေါက်သွားမှာပေါ့။"
"ရှင်က ဟိုလိုလိုဒီလိုလို ဖြစ်နေခဲ့တာပဲလေ။"
အံသွားက အကာအရံကို ထပ်တိုက်သည်။
အော်ရီသာက ရွှေရောင်အလင်းတန်းပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
"သူက သူ့ဆီ ပြန်သွားဖို့ပဲ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါဆို ဘာကိုလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"လမ်းကြောင်းကို။"
မေရီက မယ်လိုဒီထံမှ ရောက်လာသော သတင်းစကားကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ ကလေးတွေကို မြောက်ဘက်ကို ခေါ်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်မတို့ တွေ့ပြီ။"
အော်ရီသာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဂျော်မန်ဂန်က သူ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အဲ့ဒီလမ်းကြောင်းထဲမှာ ထည့်ထားတယ်။"
"သူ့ရဲ့ အံသွားလား"
"လမ်းကြောင်းတွေကို ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိတဲ့ ခရီးစဉ်တွေ၊ ပြီးတော့ ပြန်လာရမည့် သေချာမှုတွေအပေါ်မှာ သူပိုင်စိုးထားတဲ့ အာဏာစက်ပေါ့။"
နသန်နီရယ်က ပို၍ နီးကပ်စွာ တိုးကပ်လာသည်။
လမ်းကူးခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားသည် ထိုစက်လုံးကို မထိတွေ့ပါ။
"အဲ့ဒါက လမ်းကူးတာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဟုတ်တယ်" ဟု အော်ရီသာက ဆိုသည်။ "အဲ့ဒါက လမ်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ။"
သင့်အတွက် ရွေးချယ်ပေးထားသည့် ဦးတည်ရာသို့သာ သွားခွင့်ပြုသော လမ်းတစ်ခု။
ထိုအရာသည် ဆာ့ထ် (Surtr) နှင့် ဆင်တူသည်။
အိုသဲလော့စ် (Othellos) နှင့်လည်း ဆင်တူသည်။
သူတို့၏ နည်းလမ်းများမှာ ခွဲခြားရ ပို၍ ခက်ခဲလာပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ မည်သူ့ကိုမျှ မခေါ်ခင်မှာပင် ကွန်ကော်ဒီယာ (Concordia) တံခါးပေါက် ပွင့်လာသည်။
လိုကီ (Loki) က ရှေ့ဆုံးမှ ဖြတ်လျှောက်လာသည်။
သူသည် အင်္ကျီအနက်ရောင်၊ ငွေရောင်ခါးပတ်ကွင်းများနှင့်အတူ အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်လာနိုင်သည့် ညစာစားပွဲတစ်ခုသို့ ရောက်လာသူတစ်ယောက်၏ အမူအရာမျိုးဖြင့် ဝင်လာသည်။
ဘောလ်ဒါ (Baldr) က သူ့နောက်မှ လိုက်လာသည်။
ထို့နောက် လက်ဇန်ဒါ (Lexander)။
သူတို့အပေါ်တွင် ကျီးကန်းအနက်ရောင် နှစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး တံခါးပေါက်ဘောင်ပေါ်တွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။
ကာစတယ်လန်က ထိုငှက်များကို ကြည့်နေသည်။
"သူတို့ကို လမ်းကူးဖို့ ကြေညာချက်ထဲမှာ မထည့်ထားဘူးလေ။"
"သူတို့က စာရွက်စာတမ်းတွေ ဖြည့်ရတာ သိပ်မကြိုက်ကြဘူး" ဟု လက်ဇန်ဒါက ပြောသည်။
မေရီက ကျီးကန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ လုပ်နိုင်လို့လား"
ကျီးကန်းတစ်ကောင်က ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။
လိုကီက ပြုံးသည်။
"သူ့ကို အားမပေးပါနဲ့။"
သောရ်က ဆိုင်းငံ့ထားသော အံသွားကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ ဂျော်မန်ဂန်ကို တွေ့ပြီ။"
လိုကီက စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့တွေ့တာက သူ စွန့်လွှတ်ဖို့ ဝန်မလေးတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။"
အော်ရီသာက သူ့ကို ကြည့်သည်။
"သူက သူ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ စွန့်လွှတ်လေ့မရှိဘူး။"
"သူ့မှာ အံသွားတွေ အများကြီး ရှိတာကိုး။"
"ဒါနဲ့ပဲ အရေးမကြီးတော့ဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူး။"
လိုကီက ရွှေရောင်စက်လုံးဆီ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
အံသွားက ပွတ်တိုက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏမျှ သူသည် လိုကီကို မှတ်မိနေဟန် ရှိသည်။
ထို့နောက် အကာအရံကို ပို၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လိုကီ၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"သူ ငါ့ကို သိတယ်။"
"စိတ်မကောင်းစရာကောင်းတဲ့ လူအများစုကို သူ သိပါတယ်" ဟု သောရ်က ဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ ချစ်ခင်မှုကတော့ အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ။"
"ငါ အဲ့ဒီအရာကို ပိုဝေးတဲ့နေရာကို ရွှေ့ပစ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ။"
လက်ဇန်ဒါက သူတို့နှစ်ဦးကို မကြည့်ဘဲ ကြားထဲသို့ ဝင်ရပ်လိုက်သည်။
"လမ်းကြောင်းကို ဘာက စောင့်ကြပ်နေတာလဲ။"
အော်ရီသာက ဖြေသည်။
"ဂျော်မန်ဂန်ရဲ့ အာဏာစက်ပေါ့။ ဖြစ်နိုင်ရင် ဂျော်မန်ဂန် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
လက်ဇန်ဒါက မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော ပြတင်းပေါက်ဆီ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ဆာ့ထ်က ကျွန်တော်တို့ကို အဲ့ဒီနေရာကို ရှာတွေ့စေချင်နေတာပဲ။"
"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောက်ချက်ပဲ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
လိုကီက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
"မင်း တော်တော် တတ်လာပြီပဲ။"
"ကျွန်တော် မေရီနဲ့ အတူတူ နေလာခဲ့ရတာကိုး။"
မေရီက ဆက်လက်မှတ်တမ်းတင်နေသည်။
အို (Io) က နောက်ပိုင်းမှ ရောက်လာသည်။
သူမသည် လမ်းမကူးခင် ကွန်ကော်ဒီယာ၏ ကာကွယ်ရေးကို စီစဉ်ရန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
မိဖုရား မီရယ်လ် (Mirelle) က သူမနှင့်အတူ ဆေးကုသဆောင်မှ လိုက်ပါလာသည်။
အမျိုးသမီးနှစ်ဦးလုံး ပင်ပန်းနေဟန် ရှိသည်။
မီရယ်လ်တစ်ယောက်သာ ဆေးဝါးများ စွန်းထင်းနေသော ပုဆိုးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
"ကျောင်းတော်ကရော" ဟု သူမ မေးလိုက်သည်။
"အခုထိ လျှို့ဝှက်ထားတုန်းပဲ" ဟု မေရီက ဆိုသည်။ "အရပ်သား လေးရာ ခုနစ်ဆယ့်သုံးဦး။ ထူးခြားတဲ့ မှော်စွမ်းအားရှိတဲ့ ကလေးငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦး ရှိတယ်။"
"ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ ကလေးတွေကရော"
"အရေအတွက် မသိရသေးဘူး။ ဂျော်မန်ဂန် စောင့်ကြပ်နေတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း မြောက်ဘက်ကို ခေါ်သွားခံထားရတယ်။"
မီရယ်လ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြေပုံပေါ် တင်လိုက်သည်။
"ဆာ့ထ်ရဲ့ စစ်တပ်သာ တောင်ဘက်ကို ဆက်တိုးလာနေရင် ကျောင်းတော်ကို လျှို့ဝှက်ထားလို့ မရတော့ဘူး။"
"ဟုတ်တယ်" ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
"ဒါဆို အရင်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းပေးရမယ်။"
သောရ်က လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲ့လိုလုပ်ရင် ဂျော်မန်ဂန်ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
"သူက လမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြပ်နေပြီးသားလေ။"
"သူ ကျောင်းတော်ရှိတဲ့နေရာကို မသိသေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"
မီရယ်လ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်သည်။
"ကျွန်မရဲ့ လူတွေက အဲ့ဒီထဲမှာ ရှိနေတာ။"
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အီလီဇာက မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်အသား သုံးခုကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"အဓိက ရည်မှန်းချက် - ကျောင်းတော်ကို ရွှေ့ပြောင်းပေးမယ်။"
သောရ်က ကန့်ကွက်ရန် ပြင်သည်။
အီလီဇာက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။
"အဓိကပဲ။"
သောရ် ရပ်သွားသည်။
"ဒုတိယ ရည်မှန်းချက် - ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ ကလေးတွေရဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ အခြေအနေကို အတည်ပြုမယ်။ လမ်းကြောင်းကိုယ်တိုင်က ကယ်ဆယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်မလားဆိုတာ မသိရသေးခင်အထိ ဘယ်လို ကယ်ဆယ်ရေးမှ မလုပ်ရဘူး။"
ကျွန်တော် အနက်ရောင် အံသွားကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဂျော်မန်ဂန်ကရော"
"သူ့ကို ရှောင်ပါ။"
သောရ်က အသံတစ်ချက် ထွက်လိုက်သည်။
အီလီဇာက သူမဘက် လှည့်သည်။
"ငါပြောတာ ကြားလား။"
"ကြားတယ်။"
"ငါ ဘာပြောလိုက်လဲ။"
"သူ့ကို ရှောင်ပါတဲ့။"
"ရှောင်မှာလား။"
"ဖြစ်နိုင်ရင်ပေါ့။"
အီလီဇာက စောင့်ကြည့်နေသည်။
သောရ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပြီ။"
မေရီက မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ကျောင်းတော်မှာ သာမန်လမ်းကူးခြင်းဖြင့် မရောက်နိုင်လောက်အောင် မြောက်ဘက်တွင် အလွန်ဝေးကွာနေသည်။
နသန်နီရယ်အနေဖြင့် သူ မရောက်ဖူးသော နေရာတစ်ခုသို့ လမ်းဖွင့်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
တစ်ဖက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချိတ်ဆက်မှုကို လက်ခံပေးမှသာ မယ်လိုဒီ အမှတ်အသားပြုထားသော လမ်းကြောင်းကို သူ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကက်ဆီယာ (Cassia) က သူ့ရဲ့ လမ်းကူးခြင်းဆိုင်ရာ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ယူသွားသည်။
ကြေးဝါလက်စွပ်ကလေးတစ်ခု။
သူမသာ ၎င်းကို တည်ငြိမ်သော ဝင်ပေါက်တစ်ခုတွင် ထားရှိပြီး သူ့နာမည်ကို ခေါ်ပါက နသန်နီရယ် သူမရှိရာသို့ လိုက်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်သာ ကျောင်းတော်ပတ်လည်ရှိ လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပါက၊ ထိုအမှတ်တံဆိပ်က နသန်နီရယ်ကို မြွေ၏ လမ်းကြောင်းထဲသို့သာ ခေါ်ဆောင်သွားပေလိမ့်မည်။
အက်ဒရစ် (Edris) က အစီအစဉ်ကို စစ်ဆေးသည်။
"ဝင်ပေါက်တစ်ခုဆိုတာ သူခွဲခြားထားတဲ့ နေရာတစ်ခုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ။"
နသန်နီရယ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျောင်းတော်တံခါးက သူ့ကိုယ်သူ မှတ်မိနေဦးမှာပါ။"
"မြွေက အဲ့ဒါကို သိမ်းပိုက်ထားရင်ကော"
"ဒါဆို သူ သိမ်းပိုက်ခံခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းကို သူ ပြန်မှတ်မိနေလိမ့်မယ်။"
မေးလင်း (Maelin) က မြေပုံပေါ်သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီ မှတ်ဉာဏ်ကပဲ နှစ်ခုကို ခွဲခြားဖို့ လုံလောက်ပါလိမ့်မယ်။"
ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့မှာ လူနည်းစုသာ ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက ကွပ်ကဲသည်။
နသန်နီရယ်နှင့် အက်ဒရစ်တို့က လမ်းကြောင်းကို ဖန်တီးပေးရမည်။
မေးလင်းက ကျောင်းတော်၏ မှတ်မိနေသော ဝင်ပေါက်ကို ဂျော်မန်ဂန်၏ လမ်းကြောင်းမှ ခွဲခြားပေးရမည်။
သောရ်နှင့် ကျွန်တော်က ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်ပေးရမည်။
လက်ဇန်ဒါနှင့် ဘောလ်ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ကို အထောက်အကူ ပေးရမည်။
အော်ရီသာက ဆာ့ထ်၏ မီးတောက်နှင့် မြွေ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ခွဲခြားပေးရမည်။
အယ်လစ္စတား (Alistair) က လမ်းကူးရေးအဖွဲ့ကို အနီးကပ် ကာကွယ်ပေးရမည်။
ဂိတ်နှင့် ဝပ် (Gate and Ward) တပ်ဖွဲ့ဝင် ဆယ့်နှစ်ဦးက ရွှေ့ပြောင်းရေး လမ်းကြောင်းကို လုံခြုံအောင် စောင့်ကြပ်ရမည်။
စစ်တပ် မဟုတ်။
ဘုရင့် အခမ်းအနား မဟုတ်။
အလံများ မဟုတ်။
မင်းသမီး အက်ဒရီယာနာ (Adriana) က ပါဝင်ခွင့်တောင်းသည်။
မိဖုရား မီရယ်လ်က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာ လှည့်ကြည့်သည်။
"ရှင် ကက်ဆီယာကိုတော့ သွားခွင့်ပြုခဲ့တာပဲ။"
"ငါ ကက်ဆီယာ မသွားအောင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့တာပါ။"
"အဲ့ဒါက မတူဘူးလေ။"
"ဟုတ်တယ်။"
အက်ဒရီယာနာက အီလီဇာဘက် ကြည့်သည်။
"ကျွန်မ လိုင်ရာဒွန် (Lyradon) ရဲ့ စစ်ရေးအပြင်အဆင်တွေကို သိတယ်။"
"ကပ္ပတိန် ဆာဘင်း (Sabine) လည်း သိတာပါပဲ" ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
"သူက ကင်းထောက်တွေနဲ့ အတူရှိနေတာ။"
"ရှင်က ဟေဗင်ရီးချ်မှာ ကျန်ရစ်တဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိ ဖြစ်နေတာလေ။"
"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်မက—"
"ကျန်ရစ်တဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့အတူ ရှိနေပြီး ကိုယ့်လူမျိုးတွေကို ကာကွယ်ဖို့ စီစဉ်ပါ။"
အက်ဒရီယာနာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်။
ထိုတာဝန်မှာ ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ထိုတာဝန်က သေးငယ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။
သူမက ကျွန်တော့်ဘက် ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် အီလီဇာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မကန့်ကွက်ခဲ့ပါ။
ထိုအချက်က သူမအတွက် အဖြေတစ်ခု ဖြစ်သွားပုံရသည်။
"သဘောပါ" ဟု သူမ ဆိုသည်။
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်သည်။
"မင်း နေ့လယ်ပိုင်း ကွပ်ကဲမှု ပြန်လည်သုံးသပ်တဲ့အခါ ပါဝင်ရလိမ့်မယ်။"
အက်ဒရီယာနာ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ပုံစံပြောင်းသွားသည်။
အလုပ်ကိစ္စပြန်ဖြစ်သွားသည်။
အလုပ်ပေးဖို့ဆိုလျှင် အီလီဇာက အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။
မင်းသမီးက ကောင်စီအခန်းအပြင်ဘက်တွင် ကျွန်တော့်ကို တားသည်။
လက်ထပ်ထိမ်းမြားရေးကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။
ဒါက တိုးတက်မှုတစ်ခုပင်။
"ရှင် ကက်ဆီယာကို တွေ့ခဲ့ရင်..."
"တွေ့တဲ့အခါကျရင်ပေါ့။"
အက်ဒရီယာနာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ရှင် သူမကို တွေ့တဲ့အခါ ကျွန်မ အရမ်းဒေါသထွက်နေတယ်ဆိုတာ ပြောပြပေးပါ။"
"ကျွန်တော် ပြောပေးနိုင်ပါတယ်။"
"ပြီးတော့ ကျွန်မ ဂုဏ်ယူတယ်လို့လည်း ပြောပေးပါ။"
"အဲ့ဒီစကားက ပထမစကားရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လျော့ပါးသွားစေမယ့်ပုံပဲ။"
"သူ နားလည်ပါလိမ့်မယ်။"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက လှေကားထစ်တွင် စောင့်နေသော အက်ဗလင်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဆီ ပြန်လှည့်လာသည်။
"ရှင် တကယ်ပဲ ဒုတိယဇနီး မယူတော့ဘူးလား။"
ကျွန်တော် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါက အတည်ပြုဖို့အတွက် မသင့်တော်တဲ့ အချိန်အခါမျိုးပဲ။"
"ဒါက ကျွန်မအတွက် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။"
"အက်ဗလင်ကလည်း သဘောတူမှပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။"
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
"အဲ့ဒါက 'မယူဘူး' လို့ ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
"အခုလောလောဆယ်တော့ မယူသေးပါဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။
အက်ဒရီယာနာက ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးသည် သူမ ကျောခိုင်းသွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
"သူမက မလျှော့တမ်းပဲနော်။"
"သူမက အရာအားလုံးနီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကိုး။"
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ရှင်နဲ့ လက်ထပ်လို့ရမယ်လို့ ပြောတာမဟုတ်ဘူးလေ။"
"ကျွန်တော် သိပါတယ်။"
"ရှင် သဘောကျနေပုံပဲ။"
"နည်းနည်းတော့ သဘောကျမိတာ အမှန်ပါပဲ။"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပါးကို နမ်းလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ ရှင် ရိုးသားတာပေါ့။"
ကျွန်ုပ်တို့ ဂိတ်တံခါးအောက်ဘက်ရှိ အခန်းတွင် ပြင်ဆင်ကြသည်။
ကျွန်တော့်စိတ်ကူးနှင့်အတူ ဓားနှင့် တူတို့ ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် ရေခဲချပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သံချပ်ကာ ဖြစ်တည်လာသည်။
လတ်တလောမှ ဘုရားစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆောင်းရာသီနှင့် မုန်တိုင်းများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။
ထိုသံချပ်ကာသည် ထိုနယ်ပယ်နှင့် ပတ်သက်သော ကျွန်တော့်၏ နားလည်မှုနှင့်အတူ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
၎င်းအတွင်းတွင် ကြည်လင်သော လမ်းကြောင်းများ ရွေ့လျားနေသည်။
လေများသည် သံချပ်ကာပြားများကြားမှ တိုးဝင်သွားသည်။
ကျွန်တော် ခွင့်မပြုပါက လျှပ်စီးများသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ မဝင်ဘဲ သံချပ်ကာပေါ်တွင်သာ ပြေးလွှားနိုင်သည်။
သောရ်က အဆစ်များကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဆီဗရန်ရဲ့ လက်ရာလား။"
"သူ သင်ပေးထားတာပါ။"
"ကောင်းပြီ။"
သူမက ကျွန်တော့်ပခုံးကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်သည်။
ရေခဲသံ မြည်ဟည်းသွားသည်။
"ဒီနေရာက တောင့်တင်းလွန်းနေသေးတယ်။"
"သူက ရွေ့လျားနိုင်ပါတယ်။"
"ဂျော်မန်ဂန်က မင်းကို ရစ်ပတ်လာရင်တော့ မလုံလောက်ဘူး။"
"ကျွန်တော်က အဲ့ဒီလို မဖြစ်အောင်ပဲ ကြိုတင်ကာကွယ်ချင်တာပါ။"
"ငါလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ ဆန္ဒရှိတယ်။ ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်။"
ကျွန်တော် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပုတ်သည်။
သံချပ်ကာပြားက အဆင်ပြေသွားသည်။
"ပိုကောင်းသွားပြီ။"
အယ်လစ္စတားက ကြည့်နေသည်။
"ဘုရားတွေက ဒီလိုပဲ ပြင်ဆင်ကြတာလား။"
"မဟုတ်ဘူး" ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
သောရ်က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖြေသည်။
"ဟုတ်တယ်။"
သောရ် ပြီးသွားသောအခါ အက်ဗလင်က ကျွန်တော့် သံချပ်ကာကို စစ်ဆေးသည်။
အားနည်းချက်အတွက် မဟုတ်ပေ။
အရေပြားနှင့် ထိတွေ့နေသည့်နေရာများအတွက် ဖြစ်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
"မြွေက ဒီအလုပ်ကို ချုပ်နှောင်ထားရင် ရှင် ဒါကို ဖျက်သိမ်းနိုင်မလား။"
"နိုင်ပါတယ်။"
"လက်နက်တွေကိုရော သီးခြားစီ ဖျက်သိမ်းနိုင်မလား။"
ကျွန်တော် ဓားကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
တူသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ကောင်းပြီ။"
သူမက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ထိတွေ့သည်။
ကျွန်တော့်၏ ဖြူဖျော့သော အပြာရောင်ဆံပင်ဖျားများတွင် နှင်းခဲများ စုပုံနေသည်။
"အိမ်ပြန်ခဲ့ပါ။"
"ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။"
သူမက ကတိတောင်းမနေပါ။
တိုက်ပွဲမတိုင်ခင် ပေးထားတဲ့ ကတိတွေက စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့သူတွေအတွက် သံကြိုးတွေလို ဖြစ်လာတတ်သည်ကို သူမ သိသည်။
ကျွန်တော် သူမကို နမ်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့နောက်တွင် သောရ်က မယော့လ်နီယာ (Mjölnir) ကို စစ်ဆေးနေဟန် ဆောင်နေသည်။
သူမကတော့ လျှို့ဝှက်ချက် မထားတတ်ပေ။
အမြွှာညီအစ်မ နှစ်ယောက် ဂိတ်တံခါးဆီ ရောက်လာကြသည်။
ဟယ်လီနာက ကာရိုးလ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားသည်။
ဂယ်ရစ် ဗေးလ်ဝုဒ်က သူ့မြေးကို ပွေ့ချီထားသည်။
မင်းသား ဂျူလီယန်က သူတို့ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများမှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ ကြီးရင့်လာပုံရသည်။
အပြောင်းအလဲမှာ အရပ်အမောင်းဖြင့်သာ တိုင်းတာ၍ မရတော့ပေ။
ကာရိုးလ်၏ စကားစုများမှာ ပို၍ ရှည်လျားလာသည်။
ဂယ်ရစ်က ဂိတ်တံခါး၏ စက်ယန္တရားများကို နားလည်သလိုလိုဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ရိုင်ဆာက အနီးကပ် နေနေသည်။
ဂရေးကိပ်အတွင်းရှိ ဘုရားစွမ်းအား အာရုံစူးစိုက်မှုက သူတို့ကို အရှိန်မြှင့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအရှိန်မြှင့်မှုက ဘယ်နေရာမှာ အဆုံးသတ်မည်ကို မည်သူမျှ မသိသေးပါ။
ကာရိုးလ်က ကျွန်တော့် ရေခဲသံချပ်ကာကို ထိလိုက်သည်။
"ပါပါး မြောက်ဘက်ကို သွားမှာလား။"
"ဟုတ်တယ်။"
"မြွေဆိုးကြီးလား။"
ကျွန်တော် အော်ရီသာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမတို့ဆီ သူ ဘာမှ မပြောရသေးပါ။
ကလေးတွေက အံသွားကို ခံစားမိနေကြသည်။
"ဟုတ်တယ်။"
ဂယ်ရစ်က လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြသည်။
"ကိုက်မခံရစေနဲ့နော်။"
"မှတ်ထားပါ့မယ်။"
ဂျူလီယန်က သူ့ဖခင်၏ ဦးထုပ်ဆောင်းကို သယ်လာသည်။
မှော်စွမ်းအားမှာ ယခု ငြိမ်သက်နေသည်။
သူက ဒါကို ယူလာခွင့်ပြုဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိဖုရား မီရယ်လ်က ဂိတ်တံခါးအထိသာ လိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
သူက လက်ဇန်ဒါရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
"ရှင်က ဘုရင်တစ်ပါးလား။"
"အဲ့ဒီလို ပြောကြတာပဲ" ဟု လက်ဇန်ဒါက ဆိုသည်။
"ပြီးတော့ ဘုရားတစ်ဆူလား။"
"အဲ့လိုမျိုး တစ်ခုခုပေါ့။"
"ကျွန်တော့်ဖခင်က ဆာ့ထ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။"
"ငါ သိပါတယ်။"
ဂျူလီယန်က ဦးထုပ်ဆောင်းကို ကြည့်သည်။
"သူ ရှုံးသွားတယ်။"
လက်ဇန်ဒါက ကလေးနှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
"မင်းဖခင်က သူချစ်တဲ့အရာတွေကို ကာကွယ်ရင်းနဲ့ သေဆုံးသွားတာ။ သူကာကွယ်ခဲ့တဲ့ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့။"
မင်းသားက လူအုပ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော လိုင်ရာဒွန် စခန်းကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ့မိခင်နှင့် ညီမများကို ကြည့်သည်။
"ဟုတ်တယ်။"
လက်ဇန်ဒါ ထရပ်လိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူ့ကို အပြာရောင် ဖဲကြိုးသေးသေးလေး တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
"ကက်ဆီယာကို ပြန်ခေါ်လာပေးပါ။"
လက်ဇန်ဒါက ၎င်းကို သူ့လက်ကောက်ဝတ်တွင် ချည်လိုက်သည်။
"ငါ တတ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပေးပါ့မယ်။"
ဒါက ကတိစကား မဟုတ်ပေ။
ဒါထက် ပိုကောင်းသည်။
နသန်နီရယ်က အလုပ်မလုပ်တော့သော လမ်းကူးရေး တံခါးပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
အက်ဒရစ်က ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် လက်တစ်ဖက်စီ တင်ထားသည်။
မေးလင်းက အနက်ရောင် အံသွားကို နယ်နိမိတ်သုံးခုအတွင်း ထိန်းထားသည်။
ကက်စတယ်လန်က ၎င်း၏ ဦးတည်ရာကို ဂရေးကိပ်မှ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
လိုကီက ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်သည်။
ဒါက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
"ဂျော်မန်ဂန်ကို နားလည်တဲ့သူ တစ်ယောက်တော့ လိုအပ်လိမ့်မယ်" ဟု သူ ပြောသည်။
"ကျွန်တော်တို့မှာ သောရ် ရှိပါတယ်" ဟု အီလီဇာက ပြန်ဖြေသည်။
သောရ်က ဝမ်းသာနေသည်။
လိုကီကတော့ အယုံကြည်ခံလိုက်ရသည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။
"သူက သူ့ကို ထုရိုက်ဖို့ပဲ နားလည်တာ။"
"အခုလောလောဆယ်တော့ သူ့ကို အားပေးနေတာထက်စာရင် အဲ့ဒါက ပိုအသုံးဝင်တယ်။"
"ကျွန်တော့်မှာ တခြားစွမ်းရည်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။"
"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။ "ရှင်က ဒီနေရာမှာပဲ အံသွားကနေ ဂျော်မန်ဂန်ကို လမ်းကြောင်း ဘယ်မှာစမှန်း မသိအောင် လုပ်ပေးဖို့ လိုတယ်။"
လိုကီက နယ်နိမိတ်သုံးခုကို စစ်ဆေးသည်။
ထို့နောက် ကက်စတယ်လန်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ့တာဝန်ကို ရေးပေးခဲ့သော မေရီကို ကြည့်သည်။
"ဒီမြို့က ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစပြတာကို မကြိုက်ဘူးပဲ။"
"မှတ်တမ်းတင်မထားတဲ့ အစွမ်းအစတွေကိုပဲ မကြိုက်တာပါ" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
နသန်နီရယ် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
ကြေးဝါလက်စွပ်က တုံ့ပြန်လာသည်။
အလွန် အားနည်းစွာပင်။
ကက်ဆီယာ၏ အသံက ကျွန်ုပ်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
"နသန်နီရယ်။"
တံခါးပေါက်က လက်တစ်ဆစ်လောက် ပွင့်သွားသည်။
အပြင်ဘက်တွင် အမှောင်ထုကို မြင်ရသည်။
ထို့နောက် နှင်းများ။
ထို့နောက် အမှောင်ထု ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
တံခါးပေါက်သည် သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေရမှန်း မဆုံးဖြတ်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
အက်ဒရစ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို တံခါးပေါက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။
"တံခါး" ဟု သူ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဂိတ်တံခါး ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရာသီဥတုဒဏ်ကြောင့် ဟောင်းနွမ်းနေသော ဘုန်းကြီးကျောင်း အဝင်ဝတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
မေးလင်းက အံသွားကို မြှောက်လိုက်သည်။
"မင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ လက်ကို အမှတ်ရလိုက်။"
အံသွားက လိမ်သွားသည်။
၎င်းပတ်လည်တွင် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။
နှင်းထဲတွင် ကုန်းနေသော ကက်ဆီယာ။
ဘေးတွင် ရှိနေသော ကပ္ပတိန် ဆာဘင်း။
မြင်းတစ်ကောင်အရွယ်အစားသာ ရှိသော မြွေတစ်ကောင်ပုံစံ အလောင်းကောင်မှ အံသွားကို ဖြတ်ထုတ်နေသော မယ်လိုဒီ။
ဂျော်မန်ဂန် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ အာဏာစက်မှ ကျွတ်ထွက်လာသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
လမ်းတွင် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အစောင့်များ ရှိသည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်နိုင်သည်။
"ကက်ဆီယာ" ဟု နသန်နီရယ် ခေါ်လိုက်သည်။
သူမ၏ အသံ ပြန်ရောက်လာသည်။
"ကျွန်မတို့ လမ်းကြောင်းကို လက်ခံလိုက်ပြီ။"
ဘုန်းကြီးကျောင်း တံခါးပေါက်က ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။
အနက်ရောင်လမ်းက ၎င်းကို ရစ်ပတ်ထားသည်။
အက်ဒရစ်က ထပ်ပြောသည်။
"နယ်နိမိတ်ဆိုတာ ရှင်တို့ရှိနေတဲ့နေရာနဲ့ ရှင်တို့သွားချင်တဲ့နေရာကို ခွဲခြားပေးထားတာပဲ။"
လမ်းက ပို၍ တင်းကျပ်လာသည်။
တံခါးပေါက်က ခုခံနေသည်။
သဲဆရာက နသန်နီရယ်၏ ပခုံးကို ထိလိုက်သည်။
စွမ်းအား ထပ်ဖြည့်ပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူ့ရွေးချယ်မှုကို လမ်းကြောင်းပြောင်းမသွားအောင် ကာကွယ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ကယ်ဒရစ်က နှစ်ဖက်စလုံးကြားရှိ သဘောတူညီချက်ကို ထိန်းထားသည်။
မေးလင်းက ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မြွေ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ကွဲထွက်သွားသည်။
ဂိတ်တံခါး ပွင့်သွားသည်။
အေးစက်သော လေများ ဂရေးကိပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။
မယ်လိုဒီက ဓားကို ဆွဲထုတ်လျက် တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
"ကြာလိုက်တာ။"
အီလီဇာက အရင်ဆုံး ခြေလှမ်းဝင်လိုက်သည်။
"ရွေ့လျားရင်းနဲ့ပဲ အစီရင်ခံကြ။"
ဘုန်းကြီးကျောင်း ဝင်းထဲတွင် လူရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကို မခေါ်ခင်ကတည်းက သူတို့ ထုပ်ပိုးပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
မီရယ်လ်၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များက စည်းကမ်းတကျ ဖြစ်အောင် ထိန်းထားပေးသည်။
မိသားစုများက အိပ်ဆောင်အလိုက် တန်းစီနေကြသည်။
ထူးခြားသော မှော်စွမ်းအားရှိသည့် ကလေးငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးက အလယ်ဗဟိုရှိ ဘုရားကျောင်းတွင် အစောင့်အရှောက်ဖြင့် စောင့်နေသည်။
အချို့မှာ တောက်ပနေသည်။
တစ်ယောက်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လက်မအနည်းငယ် မြောက်တက်နေသည်။
နောက်တစ်ယောက်တွင် အပြာရောင်အလင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သမင်ချိုများ ရှိသည်။
ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်က နှာချေလိုက်တိုင်း ဘုန်းကြီးကျောင်းရှိ ခေါင်းလောင်းအားလုံး တီးခတ်သွားသည်။
ကိုဗင်သာ ရှိနေလျှင် သူ့ကို သဘောကျမိလိမ့်မည်။
ရဟန်းတော်များက မြောက်ဘက်တံခါးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
တစ်ခုခုက တံခါးကို ခြစ်နေသည်။
စည်းချက်ကျကျ။
သည်းခံနိုင်စွာဖြင့်။
မယ်လိုဒီက လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"မြွေတွေ ဖန်တီးထားတာ။ နံရံအပြင်ဘက်မှာ ခြောက်ကောင်။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ နောက်ထပ် အများကြီးပဲ။"
"ဂျော်မန်ဂန်လား" ဟု သောရ်က မေးသည်။
“လူ့ပုံစံ။ မြောက်ဘက် ခရိုင်ဝက်အကွာမှာ။”
သောရ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မှတ်မိခြင်း။
သမိုင်းကြောင်း။
သူ့ကိုယ်ပိုင် ရာသီဥတုကိုပင် ဖန်တီးနိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ဒေါသ။
“အရင်ဆုံး ပြောင်းရွှေ့ကြရအောင်” ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
ဘယ်သူမှ ငြင်းဆန်မနေတော့။
ဂိတ်တံခါး ကုမ္ပဏီက ဖြတ်ကူးခြင်းကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးသည်။
တန်းနှစ်တန်း။
ဒဏ်ရာရသူများနှင့် ကလေးငယ်များ အရင်ဆုံး။
ထို့နောက် မိသားစုများ။
နောက်ဆုံးတွင် ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ကာကွယ်သူများ။
လူတိုင်းသည် မဖြတ်ကူးမီ သဘောတူညီချက်ပေးကြရသည်။
မည်သူ့ကိုမျှ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်သွားခြင်း မရှိ။
လမ်းကြောင်းသည် ဟေဗန်ရီးချ်နှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်း နှစ်ဖက်စလုံးက လက်ခံထားမှသာ ပွင့်နေနိုင်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ လမ်းကြောင်းက ဘေးနှစ်ဖက်မှ ဖိအားပေးလာသည်။
ရွှေရောင် ခုံးတံခါးတစ်လျှောက်တွင် အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ပေါ်လာသည်။
နသန်နီရယ်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
“သူက လမ်းကြောင်းကို မြောက်ဘက်ဆီ လှည့်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။”
“ရှင် ထိန်းထားနိုင်မလား” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
“နိုင်တယ်။”
“ဘယ်လောက်ကြာကြာလဲ။”
“မြန်မြန်လုပ်ကြပါ။”
ဒါက အဖြေတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်တို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အဖြေပေါ့။
သောရ်နှင့် ကျွန်တော် မြောက်ဘက်တံခါးဆီ သွားလိုက်သည်။
ဘောလ်ဒါက ကျွန်ုပ်တို့နှင့် လာပူးပေါင်းသည်။
လက်ဇန်ဒါက ဂန်းဂနီးလ် (Gungnir) ကို ကိုင်လျက် ဟင်းလင်းပြင်နံရံနောက်တွင် ရပ်နေသည်။
အော်ရီသာက လူ့ပုံစံမှ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ရွှေနီရောင် အကြေးခွံများက ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာကို ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ရဟန်းတော်များ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။
အော်ရီသာက သူ့တောင်ပံများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ခေါက်ထားလိုက်သည်။
“ဆက်ပြီး ပြောင်းရွှေ့ပေးကြပါ။”
သူတို့ ဆက်လုပ်ကြသည်။
ဆာ့ထ်ထံမှ ထွက်ပြေးနေရသူများအတွက် နတ်ဘုရားတို့၏ ဖြစ်ရပ်များမှာပင် အာရုံလွှဲစရာ မဖြစ်တော့ပေ။
ဒါက မကောင်းတဲ့ နိမိတ်တစ်ခုပင်။
မြောက်ဘက်တံခါးက အတွင်းဘက်သို့ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။
သစ်သားကြားမှ အနက်ရောင် နှာတံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အစစ်အမှန် မြွေတစ်ကောင်တော့ မဟုတ်။
အကြေးခွံများ၊ ပြာများ၊ အရိုးများနှင့် ဂျော်မန်ဂန်၏ အာဏာစက် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဖန်တီးမှုတစ်ခုသာ။
သောရ်က အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်သည်။
မြေရ်နီယာ (Mjölnir) က ဦးခေါင်းကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်က ကွာဟချက်ကြားမှ ဆက်တိုးဝင်လာသည်။
ကျွန်တော်က အကြေးခွံများကို အေးခဲသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
ဘောလ်ဒါ၏ ဓားချက်က ၎င်းတို့ကို ထိန်းထားသည့် အာဏာစက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ဖန်တီးမှု ပြိုလဲသွားသည်။
၎င်း၏ နောက်တွင် နောက်ထပ် ငါးကောင်က နှင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။
၎င်းတို့အောက်တွင် လမ်းတစ်ခု ပွင့်လာသည်။
မြေပြင်ပေါ်မှာ ဆောက်ထားတာ မဟုတ်။
တခြားတစ်နေရာရာကို ရောက်သွားနိုင်မယ့် ရွေးချယ်မှုတိုင်းပေါ်မှာ ခင်းထားတာ။
ကျွန်တော် အဲ့ဒီဆွဲအားကို ခံစားမိသည်။
မြောက်ဘက်။
မြောက်ဘက်ကိုပဲ။
ဂျော်မန်ဂန်ဆီကို။
ကျွန်တော် မုန်တိုင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။
လေပြင်းက လမ်းကို ဘေးတိုက် တိုက်ခတ်သည်။
လမ်းက မရွေ့။
မိုးရေက လမ်းပေါ်မှာတင် အေးခဲသွားသည်။
ရေခဲက အကြေးခွံတွေကို ဖုံးနိုင်ပေမဲ့ သူတို့သွားမယ့် ဦးတည်ချက်ကိုတော့ မဖျက်နိုင်။
သောရ်က အနက်ရောင် မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် လျှပ်စီးကြောင်းများ ပို့လွှတ်သည်။
လမ်းက ၎င်းကို မြောက်ဘက်သို့ သယ်ဆောင်သွားသည်။
ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ရယ်မောလိုက်သည်။
လူတစ်ယောက် တောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ် လျှောက်လာသည်။
အရပ်ရှည်သည်။
ဆံပင်အနက်ရောင်။
အနက်ရောင် ကုတ်အင်္ကျီက သူ့ပတ်လည်မှာ အကြေးခွံတွေလို လှုပ်ရှားနေသည်။
သူ့မျက်လုံးမှာ အဖြူသား မရှိ။
စိမ်းဝါရောင် စက်ဝိုင်းများသာ ရှိသည်။
ဂျော်မန်ဂန်။
လူ့ပုံစံဖြင့်။
လောလောဆယ်တော့။
သူ သောရ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဒေါ်။”
သောရ်က မြေရ်နီယာကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို အဲ့လို မခေါ်နဲ့။”
“ရှင်က ကျွန်တော့်ဖခင်ကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်ခဲ့တာပဲ။”
“မှားယွင်းမှုတွေက အသက်ရှည်လွန်းနေကြတာပဲ။”
ဂျော်မန်ဂန် ပြုံးသည်။
ပြီးနောက် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ဒါဆို ဒါက ဆောင်းရာသီ နတ်ဘုရားပေါ့။”
“မုန်တိုင်းနဲ့ ဆောင်းရာသီပါ” ဟု သောရ်က ပြောသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ခေါင်းစဉ်အပြည့်အစုံကို ကာကွယ်နေဖို့က မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်။”
“တိကျမှုက အရေးကြီးတယ်။”
မေရီသာရှိရင် သဘောတူလိမ့်မည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ အပြုံး ပိုကျယ်လာသည်။
“ဆာ့ထ်က ရှင်အကြောင်း မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိတယ်။”
“သူ ရပ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ်။”
“သူက ရှင် ဒီခေတ်ကို အဆုံးသတ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာ။”
“လူတွေက ကျွန်တော့်ကို ရည်မှန်းချက်တွေ အတင်းပေးအပ်နေကြတာပဲ။”
“ရှင် ငြင်းမှာလား။”
ကျွန်ုပ်တို့နောက်တွင် ကလေးငယ်များ ဂိတ်တံခါးထဲ ဝင်သွားကြသည်။
မိသားစုများ လိုက်ပါသွားကြသည်။
နသန်နီရယ်က လမ်းကြောင်းကို ထိန်းထားသည်။
အဲ့ဒါကပဲ အရေးအကြီးဆုံး အဖြေဖြစ်သည်။
“မင်းက ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်းဆုံးဖြတ်တာကို ငါ ငြင်းတယ်။”
ဂျော်မန်ဂန်၏ လမ်းကြောင်းက ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဝန်းရံလာသည်။
တခြား လမ်းကြောင်းအားလုံး အနက်ရောင် အကြေးခွံများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပြောင်းရွှေ့မှု နှေးကွေးသွားသည်။
ဂိတ်တံခါးဆီ ချဉ်းကပ်လာသူများမှာလည်း ကိုယ်တိုင်မသိလိုက်ဘဲ မြောက်ဘက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။
အက်ဒရစ် အော်လိုက်သည်။
မေးလင်းက တန်းစီနေသူထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို လမ်းမလျှောက်မိအောင် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ အာဏာစက်က ဝင်းထဲကို ရောက်လာပြီ။
ဂိတ်တံခါးကနေ မဟုတ်။
လမ်းဆိုတဲ့ အယူအဆကိုယ်တိုင်ကနေတစ်ဆင့်။
လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိတဲ့ ခရီးစဉ်။
ခြေလှမ်းမလှမ်းခင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဦးတည်ရာ။
သီစရာက ပြောင်းရွှေ့သူများဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“မဖြစ်စေရဘူး။”
ရွေးချယ်မှုဆိုတဲ့ အရာက ဝင်းထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဟေဗန်ရီးချ်ကို ဝင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အမိန့် မဟုတ်။
မြောက်ဘက်ဆိုတာ တစ်ခုတည်းသော ဦးတည်ချက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
အနက်ရောင် အကြေးခွံများ ကွဲအက်သွားသည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
“လောကရဲ့ စက်ဝိုင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ရွေးချယ်မှုဆိုတာ သေးသေးလေးပါ။”
သီစရာက နံရံတစ်ဖက်မှ သူ့ကို ကြည့်သည်။
“စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပွင့်သွားတဲ့ နေရာလည်း အဲ့လိုပါပဲ။”
အီလီဇာက ဂိတ်တံခါးကို ညွှန်ပြသည်။
“ဆက်သွားကြ။”
လူများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဂျော်မန်ဂန်က လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သည်။
မြွေဖန်တီးမှုများ တိုက်ခိုက်လာသည်။
သောရ်က မြေရ်နီယာကို ပစ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်က သူမ၏ တူနောက်ကို ကျွန်တော့်တူကို လိုက်လွှတ်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးနှင့် ရေခဲတို့ အတူတူ ထိမှန်သွားသည်။
ဘောလ်ဒါက ကွဲနေသော တံခါးကို ကာကွယ်သည်။
လက်ဇန်ဒါ၏ လှံက ဖန်တီးမှုတစ်ခု၏ ပါးစပ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
အော်ရီသာက ကောင်းကင်ကို နဂါးမီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ဆာ့ထ်၏ မီးတောက် မဟုတ်။
ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကြား ကွာခြားချက်ကို နားလည်သော အစောင့်အရှောက်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်က ပထမဆုံး မီးတောက်။
သုံးကောင် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ကျန်သည့်အကောင်များက နံရံကို ရစ်ပတ်ထားသည်။
ကျောက်တုံးများ အက်ကွဲသည်။
ဒါမာ မရှိ။
ကျွန်တော် အဲ့ဒီလစ်ဟာမှုကို ခံစားမိသည်။
အဖွဲ့တိုင်းမှာ အဖြေတိုင်း မရှိနိုင်။
ဒါကြောင့် ရှိတာလေးနဲ့ပဲ အလုပ်လုပ်ရတာပေါ့။
ကျွန်တော် နံရံထဲကို အအေးဓာတ်တွေ ပို့လိုက်သည်။
ကျိုးပဲ့လောက်တဲ့အထိ မဟုတ်။
ပုံစံပျက်မသွားအောင် ထိန်းထားနိုင်ရုံ။
ရေခဲသံချပ်ကာက ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ပြန့်သွားသည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ ရစ်ပတ်မှု တင်းကျပ်လာသည်။
အဆောက်အအုံက ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။
သောရ်က မြေရ်နီယာကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
မြွေဖန်တီးမှုတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပြန်ရောက်လာသည်။
သတ္တဝါက နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။
“သိမ်မွေ့လိုက်တာ” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
“သူက ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာတာလေ။”
“အဲ့ဒါကို ပြောတာ မဟုတ်ဘူး။”
“ရှင်က အီလီဇာနဲ့ တူလာပြီ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
အီလီဇာက ကျွန်ုပ်တို့နောက်မှ အော်သည်။
“စကားနည်းနည်းပဲ ပြောကြ။”
သောရ် ပြုံးသည်။
“သူက ငါ့သူငယ်ချင်းလေ။”
ဘုန်းကြီးကျောင်း လူဦးရေရဲ့ တစ်ဝက် ဖြတ်ကူးသွားသည်။
ပြီးတော့ လေးပုံသုံးပုံ။
ထူးခြားသော မှော်စွမ်းအားရှိ ကလေးငယ် ၂၆ ဦးက အော်ရီလီယာ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ဟေဗန်ရီးချ်ထဲ ဝင်သွားကြသည်။
ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ မှော်စွမ်းအားကို မယူသွား။
ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို နာမည်မတပ်။
သူတို့ စောင်တွေ ရသည်။
အစားအသောက်။
ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးမှု။
သာမန်အရာတွေ အရင်ဆုံးပေါ့။
ဂိတ်တံခါးနားတွင် နသန်နီရယ် တုန်ရီလာသည်။
အက်ဒရစ်က တံခါးဝကို ထိန်းထားသည်။
မေးလင်းက ၎င်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းထားသည်။
ကယ်ဒရစ်က သဘောတူညီချက်ကို ထိန်းထားသည်။
သီစရာက ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ကို ဖွင့်ထားပေးသည်။
နတ်ဘုရား လေးပါးက တံခါးတစ်ခုကို ထိန်းထားသည်။
ဂျော်မန်ဂန် ပို၍ ဖိအားပေးလာသည်။
ဘုန်းကြီးကျောင်းအောက်က လမ်းကြောင်းက ကြီးမားတဲ့ မြွေလိမ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ကက်ဆီယာက ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းနှင့်အတူ ဂိတ်တံခါးသို့ ရောက်လာသည်။
သူတို့နောက်တွင် အနက်ရောင် မြွေဖန်တီးမှုတစ်ခု ဝင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျလာသည်။
ကက်ဆီယာ လှည့်ကြည့်သည်။
ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မြှားက ၎င်း၏ မျက်လုံးထဲ စိုက်ဝင်သွားသည်။
သတ္တဝါက ဆက်တိုးလာသည်။
မယ်လိုဒီက ၎င်း၏ ရှေ့ခြေထောက်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
တီဆာက မေးရိုးအောက်ကို ဓားတိုဖြင့် ထိုးစိုက်သည်။
ဆာဘင်းက ပေါ်နေသော အာဏာစက် အစိတ်အပိုင်းကို သူမ၏ ဒိုင်းဖြင့် ရိုက်သည်။
ဖန်တီးမှု ပြိုလဲသွားသည်။
ကက်ဆီယာ ဂိတ်တံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
အက်ဒရီယာနာက တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေသည်။
ပြောင်းရွှေ့မှု စတင်ကတည်းက သူမက ဝေးဝေးမှာ မနေနိုင်ခဲ့။
သူမ၏ ညီမက သူမကို မြင်သည်။
အက်ဒရီယာနာက “ငါ အရမ်းဒေါသထွက်နေတာ!” ဟု အော်သည်။
ကက်ဆီယာ ရယ်သည်။
ပြီးနောက် ဖြတ်ကူးသွားသည်။
အက်ဒရီယာနာက သူမကို ဖက်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လဲကျမတတ်ပင်။
ဂျူလီယန် ခဏအကြာတွင် ရောက်လာသည်။
မိဖုရား မီရယ်လ်က ပို၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်လာသည်။
သူမက သုံးယောက်စလုံးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။
အဲ့ဒီကျမှသာ ကက်ဆီယာ ငိုချလိုက်တော့သည်။
မယ်လိုဒီနှင့် တီဆာက နောက်ဆုံး ကာကွယ်သူများနှင့်အတူ ကျန်ရစ်သည်။
အီလီဇာက သူတို့ကို ဖြတ်ကူးသွားဖို့ အမိန့်ပေးသည်။
သူတို့ နာခံကြသည်။
အဓိကအားဖြင့် ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းက မယ်လိုဒီကို ဂိတ်တံခါးထဲ တွန်းပို့လိုက်လို့ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံး ရဟန်းတော်များ ဖြတ်ကူးသွားသည်။
ဝင်းထဲတွင် ဘယ်သူမှ မကျန်တော့။
ရှေ့တန်းတပ်နှင့် လမ်းကြောင်းထိန်းသူများသာ ကျန်ရစ်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်က ကျိုးပဲ့နေသော နံရံအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
“မင်းတို့ လမ်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား” ဟု သူ ပြောသည်။
“မဟုတ်ဘူး” ဟု နသန်နီရယ်က သွားများကို ကြိတ်လျက် ပြန်ဖြေသည်။ “ငါတို့ ပိတ်လိုက်တာ။”
သူက ဘုန်းကြီးကျောင်းဘက်မှ လမ်းကြောင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
အက်ဒရစ်က တံခါးဝကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
မေးလင်းက တံခါး၏ မှတ်ဉာဏ်ကို အဆောက်အအုံဆီ ပြန်ပေးလိုက်သည်။
ကယ်ဒရစ်က သဘောတူညီချက်ကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။
သီစရာက ဟေဗန်ရီးချ်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ဂိတ်တံခါး ပိတ်စပြုလာသည်။
ဂျော်မန်ဂန် လှုပ်ရှားလာသည်။
လမ်းလျှောက်တာ မဟုတ်။
ရစ်ပတ်နေတာကို ဖြေလိုက်တာ။
သူ့လူ့ပုံစံ ပျက်ပြယ်သွားသည်။
ကောင်းကင်ကြီးက အနက်ရောင် အကြေးခွံများနောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ အမြင့်ဆုံး ပြတင်းပေါက်ထက် ပိုကြီးသော မျက်လုံးတစ်လုံးက ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် ပွင့်လာသည်။
ကမ္ဘာမြွေကြီးသည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို လိုင်ရာဒွန် (Lyradon) ထဲသို့ သယ်ဆောင်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသယ်ဆောင်လာသည်မှာ လိုအပ်သလောက်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ မေးရိုးများက တံခါးပေါက်ဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်။
သောရ်က ခြေနှစ်ဖက်ကို မြေတွင် စိုက်ထားလိုက်သည်။
မြေရ်နီယာ (Mjölnir) မြောက်တက်လာသည်။
ကျွန်တော် သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခုလုံး မုန်တိုင်းနှင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဆောင်းရာသီက ဝင်းထဲကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
လက်ဇန်ဒါနှင့် ဘောလ်ဒါတို့က ကျွန်ုပ်တို့နောက်တွင် နေရာယူကြသည်။
အော်ရီသာက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
အီလီဇာမှာ သေမျိုးတိုက်ခိုက်သူများထဲတွင် နောက်ဆုံးမှ ဖြတ်ကူးလာသူဖြစ်သည်။
သူမ နောက်သို့ ပြန်ကြည့်သည်။
“အခုပဲ။”
သောရ်နှင့် ကျွန်တော် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးတန်းများက ကျွန်တော့်မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်လာသည်။
ဂျော်မန်ဂန်၏ ဆင်းသက်လာသော အစွယ်တစ်ဝိုက်တွင် ရေခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လက်ဇန်ဒါ၏ လှံက သူ့အောက်ရှိ လမ်းမပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။
ဘောလ်ဒါက ကျွန်ုပ်တို့၏ တံခါးနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော နောက်ဆုံးကြိုးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
အော်ရီသာ၏ မီးတောက်က မြွေကြီး၏ ဦးခေါင်းကို အပေါ်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဖြတ်ကူးပေါက် ပိတ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အနက်ရောင် ရေခဲစိုင်များ ကြွေကျနေသည့်အောက်မှ ဂရေးကိပ် (Greykeep) သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
အစိုင်အခဲတစ်ခုက သောရ်၏ ပခုံးကို ထိမှန်သည်။
သူမက ၎င်းကို ခါထုတ်လိုက်သည်။
“ကြီးမားလိုက်တာ။”
“မင်း သူ့ကို အရင်က တိုက်ဖူးတယ်မလား။”
“သူက ကြီးထွားလာတယ်။”
“အဲ့ဒါက ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတာပါပဲ။”
သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“အဲ့ဒါက အမြွှာတွေအကြောင်း နောက်ပြောင်လိုက်တာလား။”
“မဟုတ်ဘူး။”
“နောက်ပြောင်တာလိုပဲ ကြားလိုက်ရလို့။”
“ငါ ပင်ပန်းနေလို့ပါ။”
“အဲ့ဒီအချက်က တချို့လူတွေကို ပိုကောင်းလာစေတာမျိုး ရှိတယ်။”
အီလီဇာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“သူ့ကို ရှောင်ဖို့ ပြောထားတာကို ဘယ်အပိုင်းမှာ နားလည်မှုလွဲသွားတာလဲ။”
သောရ်က ပိတ်သွားသော တံခါးပေါက်ကို ညွှန်ပြသည်။
“သူ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အများစုကိုတော့ ကျွန်မတို့ ရှောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။”
အီလီဇာ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော် အဖြေအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြတ်ကူးနိုင်ခဲ့ကြတယ်။”
“အဲ့ဒါက မေးခွန်းမဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရှိတဲ့ အဖြေက ဒါပဲ။”
သူမ မကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါ်သည်။
အော်ရီလီယာကလည်း လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီစကားလုံးမျိုးပင် သုံးခဲ့ဖူးသည်။
ဘာကြောင့်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်သည်။
ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ပြောင်းရွှေ့လာသူ လေးရာခုနစ်ဆယ့်သုံးဦးလုံး အသက်ရှင်လျက် ဖြတ်ကူးလာနိုင်ခဲ့သည်။
ကလေးငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးမှာလည်း ဘေးကင်းသည်။
ဆာ့သ် (Surtr) ၏ အကျဉ်းသားများကို သယ်ဆောင်လာသော လမ်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။
ထို့အပြင် ကာကွယ်ထားသော ဖြတ်ကူးပေါက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖွင့်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်းကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်သည် ယခုအခါ နသန်နီရယ်၊ အက်ဒရစ်၊ မေးလင်း၊ ကယ်ဒရစ်နှင့် သီစရာတို့သည် သူ၏လမ်းကြောင်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း သိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအသိပညာက နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဖိုးအခကြီးမားမည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အသက်ပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
မေရီက နှစ်ခုစလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
အဖိုးအခမပေးရသော အောင်ပွဲဟူ၍ မရှိ။
အောင်ပွဲကို ပျက်ပြားစေမည့် အဖိုးအခဟူ၍လည်း မရှိပေ။
ထိုညတွင် ကာရိုသည် တံခါးဖွင့်စရာမလိုဘဲ ကျွန်တော်တို့၏ အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လာသည်။
ဂယ်ရစ်ကတော့ အက်ဗလင် ကြည့်နေသည့်အတွက် ပုံမှန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်၍ လိုက်လာသည်။
သူက သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူနေပုံရသည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်ဆံပင်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသော နှင်းခဲများကို ထိကိုင်လိုက်သည်။
“မြွေကြီး။”
“ဟုတ်တယ်။”
“သွားပြီလား။”
“မသွားသေးဘူး။”
သူမ အဲ့ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေသည်။
“ဝေးဝေးမှာလား။”
“ဒီညအတွက်တော့ ဝေးဝေးမှာပါပဲ။”
သူမသည် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော့်ကြားတွင် လှဲအိပ်လိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်က ကျွန်တော့်ခြေထောက်ကို ကျော်တက်လာပြီး သူ့ညီမဘေးတွင် ဝင်အိပ်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ အိပ်ရာမှာ လူလေးယောက်အတွက် ဒီဇိုင်းဆွဲထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
နေရာက အနည်းငယ် ပိုကျယ်လာသည်။
ကျွန်တော် ဂယ်ရစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
“ငါ မြင်လိုက်တယ်။”
“မဟုတ်ဘူး။”
“မင်း အိပ်ရာကို ပြောင်းလိုက်တာလေ။”
“အိပ်ရာက ပိုကြီးသွားတာ။”
အက်ဗလင်က ကလေးနှစ်ယောက်လုံးကို စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်ကျရင် အရင်ဆုံး ခွင့်တောင်းရမယ်ဆိုတာကို ဆွေးနွေးကြမယ်။”
“မနက်ဖြန်နော်” ဟု ကာရိုက သဘောတူလိုက်သည်။
သူမက အချိန်ဆွဲခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သင်ယူတတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် လိုင်ရာဒွန်မှ ကယ်တင်လာသော မိသားစုများက ခန်းမသစ်များတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
မိဖုရား မီရယ်လ်က ဆေးရုံဆောင်တွင် ဆန်နာဘေး၌ ထိုင်နေသည်။
အက်ဒရီယာနာနှင့် ကက်ဆီယာတို့က ဂျူလီယန်နှင့် အခန်းတည်းတွင် အိပ်ပျော်နေကြသည်။
သောရ်က လက်ဇန်ဒါ၊ လိုကီ၊ ဘောလ်ဒါ၊ အော်ရီသာတို့နှင့်အတူ စောင့်ကြည့်ရေးအခန်းတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မြွေကြီးတစ်ကောင်၏ လမ်းကြောင်းကို အတွင်း၌ ပိတ်မိမနေဘဲ မည်သို့ဖျက်ဆီးရမည်ကို စီစဉ်နေသည်။
အီလီဇာက မြောက်ဘက်ပိုင်း ကာကွယ်ရေးကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည်။
မေရီက လူဦးရေစာရင်းကို အပ်ဒိတ်လုပ်သည်။
အော်ဒရမ်က အိပ်ရာ နောက်ထပ်တစ်ထောင် လိုအပ်ကြောင်း တောင်းဆိုသည်။
ပယ်ရင်က သူဆောက်ပေးနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။
အီလီနော်က ပုံစံထုတ်လုပ်ရေး အစီအစဉ်များကို တောင်းဆိုသည်။
ဆာ့သ်က ကမ္ဘာကြီးကို ပိုမိုသေးငယ်လာအောင် လုပ်နေသောကြောင့် ဟေဗန်ရီးချ် (Havenreach) သည် ဆက်လက်၍ ပိုမိုကြီးမားလာသည်။
သူသည် နိုင်ငံများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးသည်။
ဩသယ်လော့စ် (Othellos) က တရားရုံးများကို ပိတ်ပစ်သည်။
ဂျော်မန်ဂန်က လမ်းများကို စက်ဝိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ကတော့ တံခါးများကို ဖွင့်ပေးသည်။
လောလောဆယ်တွင်မူ ထိုမျှဖြင့် လုံလောက်သေးသည်။
ခိုးယူခံထားရသော ကလေးငယ်များမှာ မြောက်ဘက်တွင် ရှိနေသေးသည်။
မနက်ဖြန်တွင် သူတို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်ဆောင်လာနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စတင်ရှာဖွေကြမည်။