အခန်း ၃၁၂ - အိမ်သို့ သယ်ဆောင်လာသော မီးတောက်
ဆေးရုံမဖွင့်မီကပင် ဘုရင်မကြီး မီရယ်လ်တစ်ယောက် အလုပ်ဝင်ရန် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဆေးရုံဆိုသည်မှာ ပိတ်ရက်မရှိပေ။
ဆိုရန်က ထိုအကြောင်းကို ရှင်းပြထားပြီးဖြစ်သည်။
မီရယ်လ်သည် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူနာများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် နောက်တစ်ဆိုင်းအတွက် ငါစောနေတာပေါ့”
“မင်းနောက်ဆုံးဆိုင်းကို ပြီးခဲ့တာ လေးနာရီပဲ ရှိသေးတယ်”
“ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါ အိပ်ချိန် လုံလောက်တာ မဟုတ်ဘူး”
“ကောင်စီအစည်းအဝေးတွေမှာတောင် ဒီထက်ပိုပြီး အိပ်ခဲ့ရသေးတာပဲ”
ဆိုရန်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“ငါလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို အနားယူတယ်လို့ မခေါ်နိုင်ဘူး”
မီရယ်လ်သည် သူမက ဘုရင်မတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်တော့မည့်ဟန် ရှိသည်။
ထိုစဉ် အက်ဗလင် ရောက်လာသည်။
“မနက်စာစားပြီးမှပဲ အလုပ်လုပ်ပါ”
ဘုရင်မကြီးသည် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်ရသည်။
ဆိုရန်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
အက်ဗလင်က သူ့ထံသို့ စာရင်းတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။
ဆိုရန်၏ မျက်နှာမှ ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လီရာဒွန်မှ ဒုက္ခသည်များသည် ကျန်ရှိနေသည့် ယာယီခန်းမအားလုံးကို ပြည့်နှက်နေသည်။
အော်လ်ဒရင်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံနှစ်ခုကို အိပ်ဆောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။
အီလီနော်က ကန့်ကွက်ခဲ့သော်လည်း အဆိုပါ အဆောက်အအုံများတွင် လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ ရေနုတ်မြောင်းများရှိကြောင်းနှင့် အရေးပေါ်ထွက်ပေါက် သုံးခုပါရှိကြောင်း သူပြသလိုက်မှသာ ငြိမ်သွားတော့သည်။
သူမကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်တော့ လှေကားထစ်များကို ကန့်ကွက်ပြန်သည်။
ထိုလှေကားများကို နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ပယ်ရင်က နေ့ဘက်တွင် ခုံတန်းလျားများအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်သည့် ခေါက်သိမ်းနိုင်သော ကုတင်များကို တီထွင်သည်။
ပထမဆုံးကုတင်မှာ ကပ္ပတိန် ဆာဘင်း၏ ကိုယ်အလေးချိန်အောက်တွင် ပြိုကျသွားသည်။
ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ခံနိုင်သည်။
တတိယတစ်ခုကတော့ မေရီထိုင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ခေါက်သိမ်းသွားသည်။
ပယ်ရင်က စပရိန်တစ်ခုကို ဖြုတ်လိုက်ရသည်။
မေရီက အရေးပေါ်အိမ်ရာစီမံချက်တွင် စစ်ဆေးမှုပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ချက်တစ်ခုကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။
တိုးတက်မှုဆိုသည်မှာ ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
လီရာဒွန်၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဘုရင်စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အောက်ဘက်ခြံဝင်းတွင် စုရုံးနေကြသည်။
စစ်သည်အယောက်နှစ်ဆယ်က အသင့်အနေအထားရှိနေသည်။
အခြား ဆယ့်နှစ်ယောက်ကတော့ လက်မောင်း၊ နံရိုး၊ ခြေထောက် သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းများတွင် ပတ်တီးများ ပတ်ထားလျက် အနီးတွင် ထိုင်နေကြသည်။
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းက ဒဏ်ရာရထားသည့် သူမ၏မျက်လုံးကို သံပြားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
အီလီဇာက တန်းစီထားသည့် စစ်သည်များကြား လမ်းလျှောက်လာသည်။
“ဒီစစ်သည်တွေက ဘုရင်မကြီး မီရယ်လ်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိနေတုန်းပဲလား”
“ဟုတ်ကဲ့” ဟု ဆာဘင်းက ပြန်ဖြေသည်။
“သူတို့က ဟေဗင်ရီးချ်ရဲ့ ဥပဒေတွေကို လိုက်နာကြမှာလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“သူတို့က ဟေဗင်ရီးချ်ရဲ့ စစ်မှုထမ်းသစ္စာဆိုခြင်းကို လက်ခံကြမှာလား”
“မလုပ်ဘူး”
ရဲတိုက်စောင့်တပ်မှ အရာရှိအချို့ တင်းမာသွားကြသည်။
အီလီဇာကတော့ မတင်းမာပါ။
“ကောင်းပြီ”
ဆာဘင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
အီလီဇာက သူမရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“မင်းတို့မှာ သစ္စာဆိုပြီးသား ရှိပြီးသားပါ။ မင်းတို့ရဲ့ ပထမဆုံးသစ္စာက ငါတို့အတွက် အဆင်မပြေဖြစ်လာရုံနဲ့ နောက်ထပ် သစ္စာတစ်ခု ထပ်ဆိုဖို့ ငါမတောင်းဆိုပါဘူး”
လီရာဒွန်စောင့်တပ်သည် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေမည်။
သူတို့သည် ဘုရင်မိသားစုကို ကာကွယ်မည်၊ သူတို့၏ အရပ်သားစခန်းများကို ကူညီမည်၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ဟေဗင်ရီးချ်၏ ကာကွယ်ရေးအမိန့်များကို လိုက်နာမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဟေဗင်ရီးချ်နိုင်ငံသားများကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပြစ်မှုရှာဖွေခြင်းများ ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပါ။
ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဂရေးကိပ်၏ လုံခြုံရေးနယ်မြေများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည်မဟုတ်ပါ။
သူတို့သည် မြို့တော်စောင့်တပ်နှင့် နယ်မြေခံတပ်ဖွဲ့တို့နှင့်အတူ လေ့ကျင့်နိုင်ပါသည်။
လက်နက်များအားလုံးကို မှတ်ပုံတင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းက ထိုသဘောတူညီချက်ကို နှစ်ခေါက်ဖတ်ကြည့်သည်။
“ဒါက ငါတို့ကို ဒီကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေးတာပဲ”
“ဟုတ်တယ်” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
“ပြီးတော့ လီရာဒွန်ရဲ့ ဥပဒေနဲ့ ဆန့်ကျင်တဲ့ အမိန့်ကို ငြင်းပယ်ခွင့်လည်း ရှိတာပေါ့”
“ဟေဗင်ရီးချ်ကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေဘူးဆိုရင်ပေါ့”
ဆာဘင်းက သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဂရေးကိပ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ သစ္စာဆိုခြင်းတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်”
“ဒါက သစ္စာဆိုခြင်း မဟုတ်ပါဘူး”
ဆာဘင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ သဘောတူညီချက်ပေါ့”
မေရီက ထိုစကားကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
မင်းသမီး အက်ဒရီယာနာက သံချပ်ကာဝတ်စုံဖြင့် အစည်းအဝေးသို့ ရောက်လာသည်။
အလှဆင်ထားသည့် သံချပ်ကာတော့ မဟုတ်ပါ။
ငွေရောင် သိမ်းငှက်ရုပ်အောက်တွင် ရင်ကာပြားမှာ ခြစ်ရာများဖြင့် ပြည့်နေသည်။
သူမက လီရာဒွန်၏ မြေပုံကို အီလီဇာ၏ မြေပုံဘေးတွင် ချလိုက်သည်။
“ကျွန်မက မြို့တော်ရဲ့ အရန်တပ်ဖွဲ့ကို ကွပ်ကဲခဲ့တာပါ”
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ထိုဖော်ပြချက်မှာ ပြည့်စုံမှုမရှိသေးကြောင်း ပြသနေသည်။
“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ” ဟု အီလီဇာက မေးလိုက်သည်။
“သုံးရာပါ”
“ဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့လဲ”
အက်ဒရီယာနာက စားပွဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“လေးဆယ့်ခုနစ်ယောက်လို့ အတည်ပြုထားပါတယ်”
တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အီလီဇာက နောက်ထပ်မေးခွန်းကို မလျှော့တမ်း မေးသည်။
“ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”
“ကျွန်မက သူတို့ကို အရှေ့ဘက်တံတားကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ”
“ဘာလို့လဲ”
“အရပ်သားတွေ ဖြတ်ကျော်ဖို့ အချိန်ရအောင်ပါ”
“အောင်မြင်ခဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောက်မှပဲ ပြန်သုံးသပ်ကြတာပေါ့။ အခုတော့ မဟုတ်ဘူး”
အက်ဒရီယာနာက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် ဝေဖန်ခံရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
အီလီဇာကတော့ အလုပ်ပေးလိုက်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုအရာက ပို၍ ကြင်နာမှုရှိသည်။
မင်းသမီး ကက်ဆီယာက မယ်လိုဒီ၏ ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့တွင် ပါဝင်ခွင့်တောင်းသည်။
မယ်လိုဒီက သူမစကားမဆုံးခင်ကပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ကက်ဆီယာက သူမကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ကျွန်မက လေးပစ်တော်ပါတယ်”
“မင်းရောက်လာတုန်းက လေးမြားတစ်ချောင်းမှ မပါဘူးလေ”
“ကျွန်မ သုံးလိုက်လို့ပါ”
“အဲဒါက ဘယ်နေရာကို ထိတယ်ဆိုတာကို သက်သေမပြနိုင်ဘူး”
ကက်ဆီယာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်။
တက်ဆာက စားပွဲပေါ်တွင် ပစ္စည်းလေးခု တင်လိုက်သည်။
သံလိုက်အိမ်မြှောင်တစ်ခု၊ ခေါက်ထားသော မြေပုံတစ်ခု၊ အခြောက်ခံထားသော ရေညှိတစ်စနှင့် ကျိုးနေသော ခါးပတ်ခေါင်းတစ်ခု။
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
ကက်ဆီယာက ထိုပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ကိရိယာတွေလား”
“သုံးခုက မင်းကို နှင်းထဲမှာ လမ်းရှာဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ်။ တစ်ခုကတော့ မှားယွင်းသုံးမိရင် မင်းကို သတ်နိုင်တယ်”
ကက်ဆီယာက သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“အဲဒါလား”
“မဟုတ်ဘူး”
“ရေညှိလား”
“မဟုတ်ဘူး”
“မြေပုံလား”
“ဟုတ်တယ်”
ကက်ဆီယာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက ကုလားထိုင်ကို မှီချလိုက်သည်။
“မင်း ကင်းထောက်တွေနဲ့ လေ့ကျင့်နိုင်တယ်”
“ကျွန်မ တောင်းဆိုတာ အဲဒါမဟုတ်ဘူး”
“ကျွန်မ ပေးနိုင်တာက အဲဒါပဲ”
ခဏအကြာတွင် ကက်ဆီယာက လက်ခံလိုက်သည်။
မင်းသား ဂျူလီယန်က ကလေးထိန်းခန်းတွင် ဆက်ရှိနေသည်။
မည်သူကမျှ သူ့ကို အဲဒီနေရာတွင် တာဝန်မပေးထားပါ။
ကာရိုက သူရှိသင့်သည့်နေရာဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမက ဂရေးကိပ်တစ်လျှောက် သူ့နောက်ကို လိုက်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က ဂျူလီယန် သူမနှင့် ဝေးရာသို့ သွားရန် ကြိုးစားတိုင်း အကွာအဝေးကို တိုသွားအောင် လိုက်လုပ်သည်။
မင်းသားလေးက ထိုအရာကို အံ့ဩလောက်အောင် သည်းခံနေသည်။
သူက အီလီနော်၏ သစ်သားတုံးလေးများဖြင့် တာဝါတိုင်တစ်ခု ဆောက်သည်။
ကာရိုက ထိုတာဝါတိုင်ပတ်လည်တွင် နွယ်ပင်များ ပေါက်လာအောင် လုပ်ပေးသည်။
ဂယ်ရစ်က ထုလုပ်ထားသော လှေအရုပ်ကို ထိပ်ဆုံးတွင် တင်လိုက်သည်။
“လှေကို အဲဒီနေရာမှာ မထားရဘူးလေ” ဟု ဂျူလီယန်က သူ့ကို ပြောသည်။
ဂယ်ရစ်က တာဝါတိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ရေကြီးနေတယ်လေ”
ဂျူလီယန် စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဒါက စိုးရိမ်စရာပဲ”
ကျွန်ုပ်တို့၏ သားလေးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူက သူပြောချင်သည့် အချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြလိုက်ပုံရသည်။
ကွယ်လွန်သူ ဘုရင်၏ ဦးထုပ်ဆောင်းသည် ကလေးထိန်းခန်းစားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
ဂျူလီယန်က ထိုဦးထုပ်ကို မျက်စိအောက်မှ အလွတ်မခံတတ်ပါ။
သူက အခုတော့ အချိန်တိုင်း ကိုင်ထားခြင်းတော့ မရှိတော့ပါ။
ဒါက တိုးတက်မှုတစ်ခုပင်။
မေလင်းက သူ့ကို ခွင့်တောင်းပြီးမှသာ ထိုဦးထုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒီထဲက မှော်စွမ်းအားက မင်းအဖေရဲ့ နောက်ဆုံးအမိန့်ကို မှတ်မိနေတယ်” ဟု သူမက ရှင်းပြသည်။
“သူက တခြား ဘာကိုများ မှတ်မိသေးလဲ”
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
“သူ ဘယ်လိုသေဆုံးသွားလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ပြနိုင်မလား”
မီရယ်လ်က သူ့နောက်မှ တိတ်တဆိတ် ရောက်လာသည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မေလင်းက ချက်ချင်း မဖြေပါ။
“ရပါတယ်” ဟု သူမဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒီဦးထုပ်က မင်းမြင်ချင်တဲ့အရာကို မှတ်မိနေသလားဆိုတာတော့ ငါမသိဘူး”
ဂျူလီယန်က ဦးထုပ်၏ ကွေးနေသော အနားစကို ထိလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိသင့်တယ်”
“မင်း သိသင့်လို့လား”
“ကျွန်တော်က သူ့သားပဲ”
“အဲဒါက မင်းဘယ်သူလဲဆိုတာကိုပဲ ပြောပြတာပါ။ သေသွားတဲ့သူအပေါ် မင်းဘာတွေ လုပ်ပေးဖို့ ကျန်နေသေးတယ်ဆိုတာကိုတော့ မပြောပြဘူး”
မင်းသားလေးက သူ့မိခင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
မီရယ်လ်က သူ့ဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“မင်းသူ့ကို ဘာမှ လုပ်ပေးဖို့ မလိုဘူး၊ ဂျူလီယန်”
“သူက ကျွန်တော်တို့အတွက် အသက်ပေးသွားတာလေ”
“သူက ကျွန်တော်တို့အတွက် အသက်ရှင်ခဲ့တာလည်း ကြာပါပြီ”
သူတို့သည် ထိုနေ့တွင် မှတ်ဉာဏ်ကို မဖွင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
မေလင်းက နောက်ထပ် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ပေးသည်။
ဦးထုပ်က ဘုရင် ရိုဒရစ် ကာကွယ်ခဲ့သည့်အရာများကို ပြသပေးနိုင်ပြီး သူပြန်မလာနိုင်တော့သည့် အချိန်ကိုတော့ မပြသဘဲ နေနိုင်သည်။
ဂျူလီယန်က သဘောတူသည်။ မီရယ်လ်လည်း သဘောတူသည်။
မေလင်းက လက်တစ်ဖက်ကို ငွေရောင်အနားစအထက်တွင် ထားလိုက်သည်။
သူမက မှတ်ဉာဏ်ကို သိမ်းယူလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
အဲဒီမှတ်ဉာဏ် ပေါ်လာဖို့ နေရာပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ကလေးထိန်းခန်းစားပွဲအထက်တွင် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အမြွှာညီအစ်မနှစ်ယောက်က ကစားနေရင်း ရပ်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက ကာရိုကို ချီလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က ဂယ်ရစ်ကို ပွေ့ထားလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူ့မိခင်နှင့် ညီမငယ်များကြားတွင် ရပ်နေသည်။
မှတ်ဉာဏ် ပွင့်လာသည်။
ဘုရင် ရိုဒရစ်သည် မီးတောက်နေသော လယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် ရပ်နေသည်။
သူက ဂျူလီယန်ထက် ပို၍ ကိုယ်လုံးကိုယ်ဖွဲ ကြီးမားသည်။
ဆံပင်ရွှေရောင်ရှိသည်။
သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းတွင် သွေးများ ပေကျံနေသည်။
သူ၏ နောက်တွင် တော်ဝင်အရန်တပ်ဖွဲ့သည် ကလေးများနှင့် ဒဏ်ရာရစစ်သည်များကို တင်ဆောင်ထားသည့် လှည်းများပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြသည်။
ဆာ့တာ၏ တပ်ဖွဲ့များက မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
အရေပြားအောက်တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည့် လူများ။
အနက်ရောင် ကျောက်သား ဘီလူးများ။
ပြာလောင်နေသည့် ဝံပုလွေများ။
အနောက်ဘက်အကျဆုံးတွင် မီးတောက်များနှင့် လူပုံသဏ္ဌာန် ဖန်တီးထားသည့် ရုပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဆာ့တာ။
ရိုဒရစ်က သူ့ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ဦးထုပ်ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
မှော်အစွမ်းက နိုးထလာသည်။
“သူတို့ကို ကာကွယ်လိုက်” ဟု သူပြောသည်။
သူ့တပ်ဖွဲ့ကို ပြောခြင်းမဟုတ်။
သူ့ပလ္လင်ကို ပြောခြင်းမဟုတ်။
သူ့မိသားစုကို ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
သူ့လူမျိုးကို ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
ဦးထုပ်က မည်သူ့ကိုမဆို ထိုကာကွယ်မှုအတွင်းတွင် ရှိနေသူဟု မှတ်မိနေသည်။
ထို့နောက် သူက ဦးထုပ်ကို ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းထံ ပေးလိုက်သည်။
မှတ်ဉာဏ်များ ရွေ့လျားသွားသည်။
အက်ဒရီယာနာက အရှေ့ဘက်တံတားကို ကွပ်ကဲနေသည်။
ကက်ဆီယာက တံတားအထက်တွင် ရပ်၍ ပြာလောင်နေသည့် ဝံပုလွေများကို လေးဖြင့် ပစ်ခတ်နေသည်။
မီရယ်လ်သည် စုတ်ပြဲနေသော အလံတစ်ခုအောက်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ သူမသည် ဆေးကုသရေးဝန်ထမ်းများက သယ်လာပေးသည့် စစ်သည်များကို သူတို့ထက် ပိုမြန်ဆန်စွာ ကုသပေးနေသည်။
ဂျူလီယန်ကတော့ ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးသည့် တွင်းလှည်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ဘုရင်ကြီးက သူတို့အားလုံးကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဆာ့တာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ထိုမှတ်ဉာဏ်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သင့်သည်။
သို့သော် မဆုံးခဲ့ပါ။
မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ဒုတိယမြောက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ထပ်မံဝင်ရောက်လာသည်။
အနီရောင်။
ရိုဒရစ်၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။
မေလင်းသည် တောင့်တင်းသွားသည်။
“ရပ်လိုက်” ဟု သူမ ဆိုလိုက်သည်။
ပုံရိပ်တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။
နားနေခန်း တံခါးအနီးတွင် လူသားပုံစံဖြင့် ရပ်နေသော အော်ရီသာက အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဆာ့တာက ဦးထုပ်ကို ထိထားခဲ့တာပဲ”
ဂျူလီယန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ”
“မင်းအဖေ ဒါကို မပေးခင်က ဖြစ်မယ်” ဟု အော်ရီသာက ပြောသည်။ “သူကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်ဘဲနဲ့ ဖြစ်နိုင်တယ်”
နဂါးစောင့်ရှောက်သူသည် မှတ်ဉာဏ်အနီးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို ထားလိုက်သည်။
သူ၏ လူသားလက်ချောင်းထိပ်များမှာ အနက်ရောင် အကြေးခွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရှေးဟောင်းမီးတောက်သည် ဘုရားစွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ဦးထုပ်၏ အတွင်းဘက် အနားစအောက်တွင် အမှတ်အသားသေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သတ္တုတွင် ရှိနေစဉ်က မမြင်ခဲ့ရပါ။
မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်သာ မြင်ရသည်။
အနီရောင်မျဉ်းသုံးကြောင်းဖြင့် ဖြတ်ထားသော အနက်ရောင်စက်ဝိုင်းတစ်ခု။
မီရယ်လ်က ဂျူလီယန်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
ဦးထုပ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ကို ကာကွယ်ပါ။
စကားသံများ ပုံပျက်သွားသည်။
သူတို့ကို ရှာပါ။
ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ်စွမ်းအားများက ဦးထုပ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
နားနေခန်း ပြတင်းပေါက်များမှ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကာရို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဂယ်ရစ်သည် ကျွန်တော့်လက်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသည် သူ့ညီမလေးဘေးတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကို ဝန်းရံလျက် ရေခဲ၊ အလင်းရောင်နှင့် နွေးထွေးမှုတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခုံးတဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားသည် အတွေးထက် ပိုမြန်သည်။
ဂရေးကိပ်ရှိ နတ်ဘုရားတိုင်းထံမှ သင်ယူထားသည့် ကာကွယ်မှုမျိုး။
ကျွန်တော်သည် ဦးထုပ်နှင့် ကလေးများကြားတွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်သံချပ်ကာက ကျွန်တော့်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
တစ်ဖက်တွင် ဓား၊ တစ်ဖက်တွင် တူကို ကိုင်ထားသည်။
သောရ်သည် မဂျိုနီယာကို မြှောက်လျက် ဝင်ရောက်လာသည်။
သူမက ထိုအမှတ်အသားကို မြင်လိုက်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်းများက အမှတ်အသားပတ်လည်ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ ကျရောက်သည်။
ဦးထုပ်ကို ထိခိုက်စေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဆာ့တာက ဒါကို အချက်ပေးမီးတိုင်တစ်ခု လုပ်ထားတာပဲ” ဟု သူမ ပြောသည်။
“သူ ကျွန်တော်တို့ကို မြင်နေရမလား”
ခံတပ်မှူးက နံရံတစ်ဖက်မှ ဖြေသည်။
“အခုထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး”
“အခုထိလား”
“အဲဒီအမှတ်အသားက အတည်ပြုချက်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်”
ဂျူလီယန်သည် မိခင်၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသည်။
မျက်ရည်များက သူ့ပါးပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။
“သူက ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ပေးခဲ့တာပါ”
အော်ရီလီယာက သူ့ဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“အဲဒါက အခုထိ မှန်နေတုန်းပဲ”
“ဒါပေမဲ့ ဆာ့တာက ဒါကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်”
“သူက တစ်ခုခု ထည့်လိုက်တာပါ။ မင်းအဖေ ဘာကြောင့် ပေးခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုတော့ သူ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး”
အော်ရီလီယာ၏ စွမ်းအားနယ်ပယ်က ဦးထုပ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပျက်စီးမှုကို မဖျောက်ဖျက်နိုင်ပါ။
သနားကြင်နာခြင်းသည် ထိုအမှတ်အသားက ထိုနေရာတွင် ရှိသင့်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။
ကုသခြင်းဆိုသည်မှာ ဒဏ်ရာရနေသည်ကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး မပျက်စီးသေးသည်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်းမှ စတင်သည်။
အော်ရီသာက အမှတ်အသားကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။
သောရ်က လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းများကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်သည် ဘုရားစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးတောက်များ သတ္တုတစ်လျှောက် မပြန့်သွားစေရန် အနားစများကို အေးခဲလိုက်သည်။
ဦးထုပ်က ခုခံသည်။
ရိုဒရစ်၏ ကာကွယ်မှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။
သူ့ကို ထိတွေ့နေသမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ကြိုးစားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“သူ့ရဲ့ အကာအကွယ်က ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာ” ဟု ကျွန်တော် ပြောသည်။
ကယ်လ်ဒရစ် ဝင်လာသည်။
“ဒါဆိုရင် သူ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ကပဲ ဒါကို ပြန်ဖြေလျှော့ပေးနိုင်မယ်”
အားလုံးက ဂျူလီယန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
မီရယ်လ်က ခေါင်းခါသည်။
“မဖြစ်ဘူး”
ကယ်လ်ဒရစ်က ငြင်းခုံမနေပါ။
သီဆရာက သူ့အနောက်တွင် ရောက်လာသည်။
“သူက အဆင်ပြေလို့ဆိုပြီး ဒီရွေးချယ်မှုကို သူ့လက်ထဲ အပ်လို့မရဘူး”
“သူက အမွေဆက်ခံသူလေ” ဟု အက်ဒရီယာနာက ပြောသည်။
“အဲဒါကြောင့်ပဲ အကာအကွယ်က သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ကယ်လ်ဒရစ်က ပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ သူပဲ လုပ်ရမယ်လို့တော့ မဆိုလိုဘူး”
မီရယ်လ်က ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“ဒီဦးထုပ်က ကျွန်မကို အသိအမှတ်ပြုတယ်”
ငွေရောင်အလင်းများ ပိုတောက်ပလာသည်။
မိဖုရား။
ဇနီးသည်။
ကုသပေးသူ။
ဘုရင် ရိုဒရစ်သည် သူ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သည့် အရာများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည့် သူ။
မီရယ်လ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဦးထုပ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“ရိုဒရစ်” ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ခေါ်သည်။
ကာကွယ်ရေး မှော်စွမ်းအားက တုံ့ပြန်လာသည်။
သတိရှိခြင်း မဟုတ်ပါ။
တစ္ဆေမဟုတ်ပါ။
အချစ်နှင့် တာဝန်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
“ရှင် ကျွန်မတို့ကို အသက်ပေးပြီး ကာကွယ်ခဲ့တာပါ၊ အခုတော့ အနားယူပါတော့” ဟု သူမ ဆိုသည်။
ထိုစကားလုံးများအတွက် သူမသည် ကျွန်တော် မြင်ဖူးသမျှ ကုသမှုများထက် ပို၍ အားကုန်ခဲ့ရသည်။
ဦးထုပ်၏ ခုခံမှုများ လျော့ကျသွားသည်။
အော်ရီသာက ဆာ့တာ၏ အမှတ်အသားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် လောင်ကျွမ်းနေသော ဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထွက်လာသည်။
သောရ်က လျှပ်စီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က ရေခဲဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်ထားသော ခိုးယူထားသည့် နာကျင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကို ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
အမှတ်အသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
အပြင်မှာ မဟုတ်ပါ။
ဂရေးကိပ်ရှိ မီးတောက်တိုင်း၏ အတွင်းထဲတွင်။
ထို့နောက် ၎င်းသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။
ဦးထုပ်က ငြိမ်ကျသွားသည်။
ငွေရောင်များမှာ သာမန်သတ္တုအရောင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။
မှော်စွမ်းအား ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ပါ။
သူသည် ရန်သူကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း မရှိတော့ပါ။
သူ အနားယူသွားပြီ။
မီရယ်လ်က ဦးထုပ်ပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
သူမ မလဲကျမီ အိုင်အိုက ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။
မိဖုရားသည် သတိမလစ်သွားပါ။
သူမသည် အိုင်အို၏ ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းတင်၍ ငိုကြွေးသည်။
မည်သူမျှ သူမကို ရပ်တန့်ခိုင်းခြင်း မရှိပါ။
ဂျူလီယန်က သူမဆီသို့ လာသည်။
အက်ဒရီယာနာနှင့် ကက်ဆီယာတို့က နောက်က လိုက်လာသည်။
အမြွှာညီအစ်မနှစ်ယောက်က ခုံးတဲထဲမှ စောင့်ကြည့်နေစဉ် သူတို့သည် နားနေခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဖက်ထားကြသည်။
ကာရိုက ရေခဲပြင်ကို ထိလိုက်သည်။
“လုံခြုံပြီလား”
ကျွန်တော် ဓားကို သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် တူကို သိမ်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
ခုံးတဲ ပွင့်သွားသည်။
သူမသည် ဂျူလီယန်ထံ လျှောက်သွားပြီး သူ့ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။
ဂျူလီယန်က သူမခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်သည်။
အော်ရီသာက ထွက်မသွားပါ။
သူသည် တော်ဝင်၊ စစ်ရေး သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရေး မှော်ပညာပါရှိသော လိုင်ရာဒွန် ပစ္စည်းတိုင်းကို စစ်ဆေးနေသည်။
အမှတ်အသားများမှာ သေးငယ်သည်။
ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။
ဆာ့တာက ၎င်းတို့ကို လူတို့ ယုံကြည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်များထဲတွင် ဝှက်ထားသည်။
ကာကွယ်မှု။
နွေးထွေးမှု။
သတ္တိ။
နေအိမ်သို့ ပြန်ခြင်း။
နေ့လယ်မတိုင်မီ အမှတ်အသားပါသော ပစ္စည်း ၁၁ ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဒိုင်း ၃ ခု။
အလံ ၂ ခု။
ဆေးသေတ္တာ ၁ ခု။
စစ်တပ်တံဆိပ် ၄ ခု။
ကလေးကစားစရာ သစ်သားသိမ်းငှက်ရုပ် ၁ ခု။
နှင့် လူတစ်ယောက် သူ့အိမ်မှ သယ်လာသော တံခါးတစ်ချပ်။
အမှတ်အသားတစ်ခုချင်းစီသည် တွေ့ရှိသည်နှင့် ဟေဗင်ရီးချ်၏ အကာအကွယ်များကို ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
မည်သည့်အရာမျှ အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပါ။
ခံတပ်မှူးက ၎င်းတို့ကို ခွဲထုတ်ထားလိုက်သည်။
သောရ်၊ အော်ရီသာ၊ အော်ရီလီယာနှင့် ကျွန်တော်တို့က တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ထို့နောက် မိဖုရား မီရယ်လ်က ကျွန်ုပ်တို့ အဖြေမပေးချင်ဆုံး မေးခွန်းကို မေးသည်။
“အမှတ်အသားတွေက ပစ္စည်းတွေထဲမှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ရင်ရော”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုက္ခသည်များကို စစ်ဆေးကြသည်။
အင်အားသုံးခြင်း မဟုတ်ပါ။
မေရီက ကြေညာချက်ကို သေချာစွာ ရေးသားသည်။
ဆာ့တာသည် လိုင်ရာဒွန်မှ ထွက်ပြေးလာသူများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် မီးမှော်အမှတ်အသားများ ထည့်ထားခဲ့နိုင်သည်။
စစ်ဆေးခြင်းမှာ မိမိဆန္ဒအလျောက်သာ ဖြစ်သည်။
ငြင်းဆန်ခြင်းကြောင့် ခိုလှုံခွင့်ကို ရပ်ဆိုင်းမည် မဟုတ်ပါ။
ဖျားနာခြင်း၊ သွေးကြောများ တောက်ပခြင်း၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပူချိန်ရှိခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် မီးတောက်နေသော လမ်းများအကြောင်း အိပ်မက်မက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ပါက ဆေးကုသရေးဌာနသို့ လာရောက်ရန် ဖြစ်သည်။
ကြေညာချက်စာတမ်း မခြောက်ခင်ကပင် လူများ တန်းစီနေကြပြီ။
လူတို့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
သူတို့သည် ဆာ့တာထံ အညံ့ခံခဲ့သူများ၏ အမှတ်အသားကို မြင်ဖူးထားကြသည်။
သူတို့သည် ထွက်ပြေးလာသူများကိုလည်း အမှတ်အသားပေးထားနိုင်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပါ။
မီရယ်လ်သည် ဆေးခန်းအဝင်ဝတွင် ရပ်နေသည်။
သူမသည် ပထမဆုံး စစ်ဆေးခံရသူ ဖြစ်သည်။
ဘာမှ မတွေ့ရပါ။
အက်ဒရီယာနာက ဆက်လုပ်သည်။
ထို့နောက် ကက်ဆီယာ။
ထို့နောက် ဂျူလီယန်။
အမှတ်အသား မရှိပါ။
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းက တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ တစ်ခုလုံးကို ခေါ်လာသည်။
ထို့နောက် အရပ်သားများ လာကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှတ်အသားပါသူ ၁၇ ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
မည်သူမျှ မသိလိုက်ကြပါ။
လယ်သမားတစ်ဦးသည် ပခုံးပေါ်ရှိ အနာရွတ်အောက်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပါလာသည်။
၁၄ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် လမ်းတွင် လူစိမ်းတစ်ဦးပေးသော ကုသရေးအဆောင်လက်ဖွဲ့ထဲတွင် ပါနေသည်။
မြင်းဇောင်းအလုပ်သမားတစ်ဦးသည် လက်သည်းအောက်တွင် ဝှက်ထားသည်။
မိခင်နှင့် ကလေးငယ်သည် ရွှေ့ပြောင်းစဉ်က သူတို့ကို ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့သည့် စောင်တစ်ထည်တည်းမှတစ်ဆင့် အမှတ်အသားကို ခွဲဝေခံထားရသည်။
အဆိုးရွားဆုံးမှာ ဆန်နာ အမည်ရှိ အဘွားအို ဖြစ်သည်။
ဆာ့တာ၏ မီးသည် သူမ၏ နှလုံးသားပတ်လည်တွင် စွဲကပ်နေသည်။
သူမကို မလောင်ကျွမ်းစေပါ။
သူမပတ်လည်တွင် ဘုရားစွမ်းအားများ စုဝေးလာသည်ကို စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟေဗင်ရီးချ်သည် ထိုစွမ်းအားများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
လူတို့၏ ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်စေသည့် နတ်ဘုရားများ၏ စုစည်းမှုသည် အိပ်ပျော်နေသော အမှတ်အသားကိုလည်း အစာကျွေးနေသလို ဖြစ်နေသည်။
အော်ရီလီယာက ဆန်နာကို ထိလိုက်သည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် နိုးထလာသည်။
အဘွားအိုသည် စစ်ဆေးရေးစားပွဲပေါ်တွင် ကော့ပျံသွားသည်။
သူမ၏ အရေပြားအောက်တွင် အနီရောင်အလင်းများ ပွင့်ထွက်လာသည်။
သူမ၏ နောက်တွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
တံခါးပေါက် မဟုတ်သေးပါ။
သို့သော် တံခါးတစ်ခု၏ အစပျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် မီးတောက်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
အော်ရီသာက ကျွန်တော့်ကို တားသည်။
“မင်း အဲဒါကို အေးခဲလိုက်ရင် သူမနှလုံးသား ရပ်သွားလိမ့်မယ်”
သောရ်က မဂျိုနီယာကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ငါ အဲဒါကို ရိုက်ခွဲလိုက်ရင်—”
“သူမနှလုံးသား ရပ်သွားလိမ့်မယ်”
အော်ရီလီယာက ဆန်နာ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“သူမ ဒါကို မရွေးချယ်ခဲ့ပါဘူး”
သီဆရာက သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီအမှတ်အသားမှာ သူမရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို သုံးခွင့်မရှိဘူး”
“အဲဒါနဲ့တင် ဒါ ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု မီရယ်လ်က ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ဖြေသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဘာကို ပေးဆပ်ရမလဲဆိုတာတော့ သိသွားပြီ”
ဆိုရန်က အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားသည်။
သူသည် ဆန်နာ၏ လည်ပင်းတွင် လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။
“သွေးခုန်နှုန်း မမှန်တော့ဘူး”
အိုင်လင်က တစ်ဖက်မှာ ရပ်နေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“မီးတောက်ကို ခွဲထုတ်နေချိန်မှာ သူမရဲ့ နှလုံးသားနဲ့အတူ အဖော်ပြုပေးမယ့်သူ လိုအပ်တယ်”
“ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်” ဟု မီရယ်လ်က ပြောသည်။
“မင်း ပင်ပန်းနေပြီလေ”
“ကျွန်မ လုပ်နိုင်ပါတယ်”
အက်ဗလင်က သူမကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မီရယ်လ်က မိဖုရားဖြစ်နေ၍ မဟုတ်ပါ။
သူမသည် ကုသသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကောင်းစွာသိရှိကာ အဖြေပေးနိုင်သူဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မီရယ်လ်၏ အပြာနုရောင် မှော်စွမ်းအားများက ဆန်နာ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ညင်သာစွာပင်။
သောရ်က စည်းချက်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
အိုင်လင်က သာမန်ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။
အော်ရီလီယာက ထိခိုက်ဒဏ်ရာရှိသည့် နေရာဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
မီးတောက်ဆီသို့ မဟုတ်ပါ။
မီးတောက်က သူမ၏ အသားအရေကို အတင်းအကျပ်နေရာယူထားသည့် နေရာဆီသို့ ဖြစ်သည်။
အိုင်အိုက အော်ရီသာနှင့်အတူ ဝင်လာသည်။
သူမသည် အစ်ဂနေးရှားကို ခေါ်မလာပါ။
ထိုကလေး၏ ကုသပေးနိုင်သော ပထမဆုံးမီးတောက်သည် ဆာ့တာ၏ ပျက်စီးနေသော မီးတောက်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားနိုင်သည်။
အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့်တိုင် ထိုသို့သော တိုက်ပွဲကြားထဲသို့ ကလေးတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မပို့ဆောင်ပါ။
အိုင်အိုက ဖရစ်ဂ်၏ ချည်ငင်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
၎င်းမှတစ်ဆင့် ဖြူဖျော့သော စွမ်းအားအမျှင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသက်။
ဆက်စပ်မှု။
မနက်ဖြန်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေလိုသော ခန္ဓာကိုယ်၏ ဇွဲ။
သူမသည် ထိုအမျှင်များကို ဆန်နာ၏ ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ကုသပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။
အနာဂတ်ကို ပွင့်နေစေရန် ထိန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“အခုပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
အော်ရီသာက မီးတောက်ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အမှတ်အသားက ပြန်ခုခံသည်။
၎င်းသည် အခန်းထဲတွင် ဆာ့တာ၏ အသံကို ပုံဖော်လိုက်သည်။
“ငါ ပို့လိုက်သမျှကို မင်းတို့က စုစည်းနေကြတာပဲ”
သောရ်၏ လျှပ်စီးတန်းက ပုံဖော်နေသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ငါ စိုက်ပျိုးထားတာကို မင်းတို့က အစာကျွေးနေကြတာ”
ကျွန်တော့်၏ ဆောင်းရာသီသည် မီးတောက်က ဆန်နာ၏ နှလုံးသားမှ ထွက်ခွာသွားမှသာ ၎င်းကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“မင်းတို့က မင်းတို့ရဲ့ တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးနေကြတယ်”
“မဟုတ်ဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်၏ တူ ပေါ်လာသည်။
သောရ်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမ၏ လျှပ်စီးများက ကျွန်တော့်မုန်တိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
သူမ၏ စွမ်းအားက ကျွန်တော့်စွမ်းအားအောက် ရောက်သွားခြင်း မဟုတ်။
ကျွန်တော့်စွမ်းအားက သူမကို အမိန့်ပေးနေခြင်းလည်း မဟုတ်။
စွမ်းအားနှစ်ခုက ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဘာတွေဝင်လာမလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ပဲ ဆုံးဖြတ်မှာ” ဟု သူမက ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ တူများ တစ်ပြိုင်နက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
အမှတ်အသား ပျက်စီးသွားသည်။
ဆန်နာ၏ နှလုံးသား ရပ်တန့်သွားသည်။
မီရယ်လ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဆိုးရန်က ဆန်နာ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်လုံးကို တင်ထားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ပျက်စီးသွားသော စည်းချက်ကို ထိန်းညှိပေးရန် ကုသမှုစွမ်းအားကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
အိုင်လင်က ဆက်လက်ရှိနေသည်။
ထိုအရာသည် သူမ၏ နယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ဖြစ်တည်မှုဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။
ပျက်စီးမှုတိုင်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
သာမန်ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများ ဆက်လုပ်နိုင်သည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက လမ်းကြောင်းများကို ပွင့်နေအောင် ထိန်းထားသည်။
အိုင်အို၏ အမျှင်များက အဆုံးသတ်ကို ငြင်းဆန်နေသည်။
မီရယ်လ်က မှော်စွမ်းအားအောက်တွင် နှလုံးခုန်သံကို ရှာတွေ့သွားသည်။
တစ်ချက်။
ထို့နောက် ငြိမ်သွားသည်။
နောက်တစ်ချက်။
အားနည်းသည်။
ထို့နောက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။
ဆန်နာ အသက်ရှူလိုက်သည်။
ဆိုးရန်က နောက်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်ကတော့ လူနာတွေကို ကုသနေချိန်မှာ နတ်ဘုရားတွေက တစ်ခုခုကို လာရိုက်ခွဲတာမျိုးကို သဘောမကျဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
သောရ်က မဂျိုနီယာကို အောက်ချလိုက်သည်။
“တရားပါတယ်”
ကျွန်တော်လည်း တူကို သိမ်းလိုက်သည်။
“ဒါလည်း တရားပါတယ်”
အမှတ်အသား ၁၇ ခုလုံးကို ဖယ်ရှားပြီးပြီ။
လူနာတစ်ဦးမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိပါ။
လေးဦးကသာ အခြေအနေ ဆိုးရွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဆန်နာသည် စောင်သုံးထပ်အောက်တွင် အိပ်ပျော်နေပြီး မီရယ်လ်က သူမဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
“ရှင် နားသင့်ပြီ” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
“ရှင်လည်း အတူတူပါပဲ”
“ဟုတ်တာပေါ့”
မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားကြပါ။
အိုင်အိုက ထိုင်ခုံများ ယူလာပေးသည်။
အော်ရီလီယာက လက်ဖက်ရည် ယူလာသည်။
မေလင်က အမှတ်အသားပါသူများ စာရင်းနှင့် ထိုဝှက်ထားသော မှော်စွမ်းအားများကို မည်သည့်နေရာတွင် ရရှိခဲ့နိုင်မည်ဆိုသည့် မှတ်ဉာဏ်များကို ယူလာပေးသည်။
ညပိုင်း ကုသသူ ရောက်လာသည့်အထိ အိုင်လင်က ရှိနေပေးသည်။
ဆိုးရန် ပြန်ရန် ကြိုးစားသည်။
မီရယ်လ်က သူ့လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
“သွေးခုန်နှုန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင်ပြောတာ မှန်တယ်”
သူက အနေရခက်သွားသည်။
“မှန်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပေါ့”
ဦးထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ကတည်းက သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီလောက်နဲ့တင် ခက်ခဲနေရအောင် ရှင်က အသက် အရမ်းငယ်သေးတယ်နော်”
“ကျွန်တော် အက်ဗလင်နဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်နေတာလေ”
ကျွန်တော့်ဇနီးက ထိုစကားကို ချီးမွမ်းစကားအဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။
ထိုတွေ့ရှိချက်က ကင်းထောက်မစ်ရှင်ကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
မယ်လိုဒီနှင့် တက်ဆာတို့က မြောက်ဘက်သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်းက သူတို့နှင့် လိုက်ပါမည်။
နသန်နီရယ်က အဖွဲ့ဝင်များ ကိုယ်တိုင် နှစ်ဖက်စလုံးကို စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးသော နေရာများတွင်သာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးပေးမည်။
အော်ရီသာက မီးမှော်အမှတ်အသားများ ဝှက်ထားခြင်း ရှိမရှိ ခိုလှုံရာစခန်းများနှင့် ထောက်ပံ့ရေးသိုလှောင်ရုံတိုင်းကို စစ်ဆေးလိမ့်မည်။
ကက်ဆီယာက ခွင့်ပြုချက်ကို ထပ်မံတောင်းခံသည်။
မယ်လိုဒီက သူမကို ကြည့်သည်။
“ခြောက်သွေ့နေတဲ့ ရေညှိက မင်းကို ဘာပြောပြလဲ”
“သစ်ပင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ခြမ်းက အစိုဓာတ်ကို ထိန်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာပါ၊ ဒါက အရိပ်ရတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြနိုင်ပေမဲ့ မြောက်ဘက်ကို တိတိကျကျ ညွှန်ပြတာတော့ မဟုတ်ဘူး”
တက်ဆာ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပြီးတော့ ကျိုးနေတဲ့ ခါးပတ်ကွင်းကရော”
“တစ်ယောက်ယောက် မကြာသေးခင်က ဖြတ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းတစ်ခုခု စွန့်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီဟာရဲ့ ပွန်းပဲ့နေပုံကို ကြည့်ပြီး စစ်သား၊ ခရီးသွား ဒါမှမဟုတ် တိရစ္ဆာန်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကနေ လာတာလားဆိုတာ ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်”
မယ်လိုဒီ စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိသည်။
“မင်း လေ့လာထားတာပဲ”
“ဟုတ်ကဲ့”
“မင်း လိုက်သွားလို့ရပြီ”
မိဖုရား မီရယ်လ်က ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပါ။
ဒါက ငြင်းပယ်လိုက်တာထက် ပိုခက်ခဲသည်။
အက်ဒရီယာနာက ဟေဗင်ရီးချ်တွင် ကျန်ရစ်သည်။
သူမက လိုင်ရာဒွန်မှ ကျန်ရစ်သော စစ်သားများကို စုစည်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဆာ့တာ၏ စစ်မြေပြင်နည်းဗျူဟာများကို လေ့လာရာတွင် အီလီဇာကို ကူညီပေးမည်။
ဂျူလီယန်က သူ့မိခင်နှင့်အတူ ကျန်ရစ်သည်။
သူက ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ပြောသည်။
ကင်းထောက်အဖွဲ့ မထွက်ခွာမီ သူမ၏ ညီမများက သူ့ကို နမ်းရှုပ်လိုက်ကြသည်။
ကက်ဆီယာက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ မရှိတဲ့အချိန်အတွင်း ပိုပြီး ချောမလာဖို့ ကြိုးစားပါဦး”
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
အက်ဒရီယာနာက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
မီရယ်လ်က အက်ဗလင်ကို ကြည့်သည်။
“မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မ ကျရှုံးခဲ့ပြီ”
“မဟုတ်ပါဘူး” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။ “သူမက အဖြေကို သိနေပြီး နောက်ပြောင်နေတာပါ”
ကက်ဆီယာ ပြုံးသည်။
“ဒါက နောက်ပြောင်တာ အများစုပါ”
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို တွဲလိုက်သည်။
“အဖြေကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ရှိနေဦးမှာပါ”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်”
ကက်ဆီယာ၏ အပြုံးက ပိုမိုနူးညံ့သွားသည်။
“အဲဒါကပဲ ဆွဲဆောင်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”
ထို့နောက် ကျွန်တော် ဘာကို ဆိုလိုမှန်း မသိခင်မှာပင် သူမ ထွက်ခွာသွားသည်။
မယ်လိုဒီက မနက်ခင်းတစ်ဝက်လောက် ရယ်မောနေသည်။
ကင်းထောက်အဖွဲ့သည် မြောက်ဘက်တံခါးမှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
အလံများ မပါပါ။
ဆာဘင်း၏ ပခုံးပေါ်ရှိ လိုင်ရာဒွန် သိမ်းငှက်ရုပ်လေးမှလွဲ၍ တော်ဝင်အမှတ်အသားများ မပါပါ။
သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် မဟုတ်ပါ။
ဝှက်ထားသော ခိုလှုံရာကို ရှာရန်။
ခိုးယူခံထားရသော ကလေးများကို ရှာဖွေရန်။
ဆာ့တာ၏ တပ်ဖွဲ့နေရာများကို မြေပုံဆွဲရန်။
ပြန်လာရန်။
အကျဉ်းသားများကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ သို့မဟုတ် ဟေဗင်ရီးချ်၏ ကာကွယ်ရေးကို မဖော်ထုတ်ဘဲ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်နိုင်ပါက သူတို့ ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။
မလုပ်နိုင်ပါက၊ ၎င်းကို စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လိုအပ်သည့် အချက်အလက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ဆီ ယူလာပေးလိမ့်မည်။
အီလီဇာက နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ပြောသည်။
အဓိကအားဖြင့် မယ်လိုဒီကို ကြည့်ရင်း ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
ဘဝက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်စသည်။
သို့သော် ၎င်းသည် သာမန်ဘဝသို့ ပြန်ရောက်ခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပါ။
လိုင်ရာဒွန်စခန်းများက ဟေဗင်ရီးချ်၏ ဥပဒေအောက်တွင် မီးဖိုချောင်များ၊ ကျောင်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကောင်စီကို တည်ထောင်ကြသည်။
အက်ဒရီယာနာက အီလီဇာနှင့်အတူ လေ့ကျင့်သည်။
မီရယ်လ်က အက်ဗလင်နှင့် ဆိုးရန်တို့နှင့်အတူ အလှည့်ကျ ဆေးခန်းတွင် အလုပ်လုပ်သည်။
ကွန်ကော်ဒီယာ ခွင့်ပြုသည့်အခါတိုင်း အိုင်အိုက နေ့စဉ် လာရောက်လည်ပတ်သည်။
မေလင်က လိုင်ရာဒွန်၏ မှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရာတွင် ကူညီသည်။
အော်ရီလီယာက လူနာတိုင်းအတွက် သူမ၏ စွမ်းအားကို အကုန်မသုံးမိစေရန် မီရယ်လ်ကို သင်ပေးသည်။
အိုင်လင်က ရှိနေပေးခြင်းသည် အနားယူမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူမကို သင်ပေးသည်။
ဂျူလီယန်က ကာရိုကို မှော်ပညာမသုံးဘဲ တုံးများကို ထပ်တတ်အောင် သင်ပေးသည်။
ဂယ်ရစ်က ဂျူလီယန်ကို တုံးများကြားတွင် နေရာလွတ် အမြဲလိုအပ်သည်မဟုတ်ကြောင်း သင်ပေးသည်။
သင်ခန်းစာနှစ်ခုစလုံးမှာ အပြည့်အဝ မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။
အမြွှာကလေးနှစ်ယောက် ဆက်လက်ကြီးထွားလာသည်။
သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာသည်။
သူတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းသည် အက်ဗလင်ကို ရပ်တန့်သွားစေပြီး ငေးမောစေသည်အထိ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာသည်။
တစ်ညတွင် ကာရိုက ဂျူလီယန်၏ အင်္ကျီလက်တွင် မီးလောင်ရာ အမှတ်အသားတစ်ခုကို တွေ့သွားသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအား မဟုတ်ပါ။
သာမန်မီးလောင်ရာ။
သူမက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“မကောင်းတဲ့ မီး မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက ပြောသည်။
ဂျူလီယန်က ဖခင်၏ ဦးထုပ်ကို လုံခြုံသော မှန်သေတ္တာထဲတွင် ထည့်ထားသည့်နေရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“မဟုတ်ဘူး”
ဂယ်ရစ်က ကြမ်းပြင်ကို ထိလိုက်သည်။
“အိမ်မှာ လုံခြုံတယ်”
စကားလုံးများက ရိုးရှင်းသည်။
ကာကွယ်မှု၏ တုံ့ပြန်မှုကမူ မရိုးရှင်းပါ။
ဂရေးကိပ်အောက်ရှိ နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်းတိုင်းက သူတို့ကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်သည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း။
ခံတပ်မှူးက ပျိုးခင်းတံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။
“သူတို့ကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုနေကြပြီ”
“ဂရေးကိပ်ကလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဟေဗင်ရီးချ်ကပါ”
ဒါက ထူးခြားသည်။
ခံတပ်ပြင်ပရှိ မြို့သည် နတ်ဘုရားစွမ်းအားပတ်လည်ရှိ လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုထက် ပိုမိုလာသည်။
ထိုမြို့သူမြို့သားများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်နိမိတ်ကို လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။
ဒုက္ခသည်များကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။
အတင်းအကျပ် ကိုးကွယ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။
စိမ်းလန်းသူများကို ကျွေးမွေးခဲ့ကြသည်။
မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသည့်အမြန်နှုန်းဖြင့် ခန်းမများကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
နတ်ဘုရားစွမ်းအားများစွာ စုဝေးနေသောကြောင့် သာမန်ပြည်သူများသည် ပိုမိုသက်တမ်းရှည်လာပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကျန်းမာလာကြသည်။
ယခုအခါ မြို့ကိုယ်တိုင်က မြို့ထဲရှိ နယ်ပယ်တိုင်းကို ပဲ့တင်သံထပ်နေသော ကလေးများကို စတင်အသိအမှတ်ပြုလာသည်။
ကာရိုနှင့် ဂယ်ရစ်တို့သည် ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ်များအောက်တွင် မွေးဖွားလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။
ဟေဗင်ရီးချ်သည် သူတို့အတွက် ပထမဆုံး သိကျွမ်းခဲ့ရသည့် အိမ်ဖြစ်သည်။
မြို့က သူတို့ကို လက်နက်များဟု မမြင်။
အမွေဆက်ခံသူများဟုလည်း မမြင်။
တံခါးပေါက်များဟုလည်း မမြင်။
ပိုင်ဆိုင်မှုရှိသည့် ကလေးငယ်များအဖြစ်သာ မြင်သည်။
ဆာ့တာက သူတို့ဆီမှာ အပင်ဖောက်ဖို့ ကြိုးစားသမျှ အရာအားလုံးထက် ဒီအသိက ပိုမိုခိုင်မာနေစေဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်မိသည်။
မယ်လိုဒီထံမှ ပထမဆုံးသတင်းစကားသည် သုံးညအကြာတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
ဗန်နာက ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သတင်းစကားများကို တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသော နတ်ဘုရားမသည် အဆုံးတစ်ဖက်တွင် မီးလောင်ထားသည့် အပြာရောင်အဝတ်စတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကောင်စီခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ကပ္ပတိန် ဆာဘင်း၏ အချက်ပေးသင်္ကေတ။
လျှို့ဝှက်ထားသော ကျောင်းတော်ခိုလှုံရာသည် အခုထိ တည်ရှိနေသေးသည်။
အရပ်သား လေးရာခုနစ်ဆယ့်သုံးဦးတို့သည် ၎င်းအောက်တွင် ခိုလှုံနေကြသည်။
ကလေးငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဦးတွင် ထူးခြားသော မှော်စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။
ဆာ့တာ၏ တပ်ဖွဲ့များက သူတို့ကို မတွေ့သေးပါ။
အခုလောလောဆယ်တော့။
ဒုတိယမြောက် သတင်းစကားကို ပထမတစ်ခု၏ အောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသည်။
ကက်ဆီယာ၏ လက်ရေးဖြစ်သည်။
“ကလေးတွေကို မြောက်ဘက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်မတို့ တွေ့ပြီ”
၎င်း၏ အောက်တွင် မယ်လိုဒီက ဖြည့်စွက်ရေးသားထားသည်။
“အဲဒီလမ်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့အရာကိုလည်း ကျွန်မတို့ တွေ့ပြီ”
အီလီဇာက ထိုစာကြောင်းကို ဖတ်လိုက်သည်။
“ဘာတဲ့လဲ”
ဗန်နာက နောက်ဆုံးပစ္စည်းတစ်ခုကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
အနက်ရောင် ကျောက်သား အစွယ်တစ်ခု။
ကျွန်တော့်လက်ဝါးထက် ပိုရှည်သည်။
အော်ရီသာက ၎င်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
သူ၏ လူသားမျက်လုံးများမှာ နဂါးမျက်လုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဂျော်မန်ဂန်ဒါပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။
သောရ်၏ လျှပ်စီးတန်းများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
ဆာ့တာက ပျက်စီးသွားသော တိုင်းပြည်များထဲသို့ စစ်သားများကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။
ကမ္ဘာလောက၏ အဆုံးသတ်ကို မှတ်မိနိုင်လောက်အောင် သက်တမ်းရင့်လှသော ဘီလူးများကိုပါ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုဘီလူးများထဲမှ တစ်ကောင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပြန်ပေးဆွဲခံထားရသော ကလေးငယ်များကြားတွင် ပိတ်ဆို့နေသည်။