အခန်း ၃၀၂ - ဘုရားတစ်ဆူအား လေ့ကျင့်ပေးခြင်း
ဆစ်ဗရမ်သည် ညနေစောင်းသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရေခဲတုံးတစ်တုံး ရှိနေသည်။ ကြည်လင်နေပြီး ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထက် မကြီးလှပေ။
"ခွဲလိုက်စမ်း" ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် လက်ခုံဖြင့် ထိုရေခဲတုံးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
"မင်း စွမ်းအားကို သုံးလို့ရတယ်လေ"
"ခင်ဗျား ကြိုပြောထားသင့်တာပေါ့"
"ဆောင်းရာသီရဲ့ ဘုရားသခင်ဆိုတော့ ဒါလောက်တော့ သိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ"
ကျွန်တော် လက်ထဲသို့ တူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ တူ၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိန်းချုပ်ထားသော လက်သီးချက်တစ်ခုဖြင့် ရေခဲတုံးကို လေးပိုင်းဖြစ်သွားအောင် ခွဲလိုက်သည်။ ဆစ်ဗရမ်က ထိုအပိုင်းအစများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"မင်း ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ခွဲနိုင်လောက်တဲ့ အားကို သုံးလိုက်တယ်"
"ဒါပေမဲ့ ကွဲသွားတာပဲလေ"
"အဲဒါက ခက်ခဲတဲ့အပိုင်း မဟုတ်ဘူး"
သူက အပိုင်းအစများကို ပြန်စုလိုက်သည်။ ငွေရောင်မျဉ်းကြောင်းများက အက်ကြောင်းများတစ်လျှောက် ရွေ့လျားသွားပြီး ရေခဲတုံးမှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
"ပိုခိုင်မာအောင် လုပ်စမ်း" ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် ရေခဲတုံးပတ်လည်တွင် အအေးဓာတ်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ မျက်နှာပြင်မှာ မှုန်ဝါးသွားသည်။ ဆစ်ဗရမ်က သူ့တုတ်ဖြင့် ရေခဲတုံးကို ထုလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားသည်။ သောရ်က ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) တစ်မြို့လုံး ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်း ရောက်လာတာကို ငါ ကျေနပ်တယ်" ဟု သောရ်က သူ့ကို ပြောသည်။
ဆစ်ဗရမ်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
"အအေးဓာတ်က အားနည်းချက်ကို ဖယ်ရှားမပေးဘူး။ သူက အားနည်းချက်ကို အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းပေးထားရုံပဲ ရှိတယ်"
သူက ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အပိုင်းအစများကို ကျွန်တော့်အား ပြသည်။ ရေပူဖောင်းလေးများ၊ မညီညာသော မျဉ်းကြောင်းများ၊ ရေခဲသွားသည့်အခါ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေသော နေရာများ။
"မင်းက ရေခဲတွေ ကွဲသွားတိုင်း နောက်ထပ် ရေခဲတွေ ထပ်ထည့်ပြီး သံချပ်ကာကို ဖန်တီးနေတာပဲ"
"ဒါက အလုပ်ဖြစ်နေတာပဲလေ"
"သာမန်လူတွေရဲ့ သံလက်နက်တွေကိုတော့ ဟုတ်မှာပေါ့"
"ဘုရားတွေရဲ့ မီးတောက်ကိုလည်း ခံနိုင်တာပဲ"
"ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာလဲ"
ကျွန်တော် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
သူက ကျွန်တော့်ကို ပုံဆောင်ခဲများကို ခံစားတတ်အောင် သင်ပေးသည်။ အအေးဓာတ်ကိုတင် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံကိုပါ ခံစားတတ်ရန်ဖြစ်သည်။ ရေခဲဆိုသည်မှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီသည် ဘယ်နေရာတွင် ရှိသင့်သလဲဆိုသည့် သဘောတူညီချက်များစွာဖြင့် ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသဘောတူညီချက်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေပါက တစ်ခုလုံးမှာ ကြွပ်ဆတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က ၎င်းတို့ကို အတင်းအကျပ် နေရာချပါက အတွင်းပိုင်းတွင် ဖိအားများ ကျန်ရှိနေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော် ဂရေးကိပ် (Greykeep) အကြောင်းကို တွေးမိသည်။ 'Open Accord' (ပွင့်လင်းသော သဘောတူညီချက်) အကြောင်းကို တွေးသည်။ ကတိသစ္စာမဟုတ်သည့် ခိုလှုံရာအကြောင်းကို တွေးမိသည်။
ခွန်အားဆိုသည်မှာ အရာအားလုံးကို တစ်ခုတည်းဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မူလပုံစံ မပျက်စေဘဲ အစိတ်အပိုင်းများကို အဆင်ပြေပြေ ပေါင်းစပ်ပေးခြင်းဖြင့်သာ ခွန်အား ရရှိလာသည်။
ကျွန်တော့်လက်အောက်တွင် ရေခဲတုံးမှာ ပြန်လည် ဖြစ်တည်လာသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကြည်လင်နေသည်။ ပါးလွှာနေသည်။ ဆစ်ဗရမ်က ထုလိုက်သည်။ တုတ်မှာ ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်။ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ကျွန်တော့်လက်ဝါးအရွယ်အစားလောက် ရောက်သည်နှင့် ရပ်သွားသည်။ ကျွန်တော် ထိလိုက်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံက ထိခိုက်မှုတစ်ဝိုက်တွင် ရွေ့လျားသွားပြီး အက်ကြောင်းမှာ ပိတ်သွားသည်။
ဆစ်ဗရမ် ခေါင်းညိတ်သည်။
"အခု ဝတ်ကြည့်စမ်း"
ရေခဲများက ကျွန်တော့်လက်မောင်း၊ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ယခင်က ကျွန်တော့်သံချပ်ကာမှာ အလွှာလိုက် ထပ်နေသော ပုံစံဖြစ်သည်။ သံမဏိထက် ပိုမာပြီး ကျွန်တော် လိုချင်မှသာ လေးလံသည်။ ဒီသံချပ်ကာကတော့ မတူပေ။ ပိုပါးသည်။ အဆစ်နေရာများတွင် ပွင့်လင်းမြင်သာနေသည်။ ရေခဲအိုင်အောက်က အကိုင်းအခက်ဖျော့ဖျော့များကဲ့သို့ မျဉ်းကြောင်းများက သံချပ်ကာတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းနေသည်။
ကျွန်တော် ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ဓားသွားက သံချပ်ကာနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် တူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ကွင်းပြင်ကြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လေတိုက်ခတ်သော်လည်း ကျွန်တော့်ကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။ မိုးရေများက ရေခဲပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း အပေါက်များထဲသို့ မဝင်ဘဲ ဘေးသို့သာ စီးဆင်းသွားသည်။ ထိခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာတိုင်းကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံ ကွေးညွတ်နိုင်သည့် နေရာတိုင်းကို သိနေသည်။
သောရ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ မဂျိုလ်နီယာ (Mjölnir) ပတ်လည်တွင် လျှပ်စီးများ စုဝေးလာသည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
"မဖြစ်သေးဘူး"
သူမ ပြုံးသည်။
"အဲဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ငါ သိသွားပြီ"
လျှပ်စီးတန်းက ကျွန်တော့်တူဆီသို့ ကျရောက်လာသည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းက ကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ကျွန်တော့်သံချပ်ကာက အတွင်းပိုင်းမှ လင်းလက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုခဏတွင် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားချင်သည့် ရှေးဟောင်းဆန္ဒကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။ လေ၊ မိုး၊ အအေး၊ လျှပ်စီး။ မုန်တိုင်းတစ်ခုလုံးကို ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထည့်ထားသလိုပင်။
အေရွန်က သူ့ဆက်သွယ်မှုကို ချက်ချင်း ဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ထွက်သွားသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားရသည်။ နာရက်သ်ကလည်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ဆစ်ဗရမ်၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကသာ ကျွန်တော့်အသိအာရုံ၏ အစွန်းတွင် ရှိနေသေးပြီး အတင်းအကျပ် မဟုတ်ဘဲ ကမ်းလှမ်းထားသည့်ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။
သောရ်၏ လျှပ်စီးက လှုပ်ရှားမှုကို တောင်းဆိုနေသည်။ ပိုင်ဆိုင်မှုကို မဟုတ်ပေ။ ကျွန်တော် တူကို မြှောက်လိုက်သည်။ စွမ်းအားများက ကျွန်တော့်သံချပ်ကာထဲက မျဉ်းကြောင်းများအတိုင်း စီးဆင်းသွားသည်။ ပခုံးများတစ်လျှောက်၊ ခြေထောက်များဆီသို့၊ ထို့နောက် ရေခဲကွန်ရက်သေးသေးလေးမှတစ်ဆင့် မြေကြီးထဲသို့။ ကွင်းပြင်ကြီး တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော် မတ်တပ်ရပ်နေဆဲပင်။ တူ၏ ထိပ်ပိုင်းမှ မီးခိုးများ ထွက်လာသည်။ သောရ်က မဂျိုလ်နီယာကို လျှော့ချလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ခါ"
အက်ဗလင်က နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
"မလုပ်နဲ့တော့"
သောရ်က သူမကို ကြည့်သည်။ ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ ကျွန်တော် အသက်ရှူရခက်ခဲနေသည်ကို အခုမှ သတိပြုမိသည်။
"သူ နားပြီးမှ လုပ်ပါ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
သောရ်က ငြင်းဆန်ဖို့ စဉ်းစားနေသည်။ အော်ရီလီယာက သူမဘေးတွင် လာရပ်သည်။
"သူ နားပြီးမှ လုပ်မယ်" ဟု သောရ်က သဘောတူလိုက်သည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့ကို တစ်နာရီ အနားပေးသည်။ ထို့နောက် မီးတောင်ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလာသည်။ ၎င်းကို ဆာ့ထာ (Surtr) ၏ ကိုယ်စားလှယ်များထံမှ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကက်စတယ်လန် (Castellan) ရှာဖွေနိုင်သမျှ တက်ကြွနေသော ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကယ်ဒရမ်က ၎င်းကို ကျင်းတိမ်တိမ်လေးတစ်ခု၏ အလယ်တွင် ထားရှိသည်။ အယ်လစ္စတားက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"မင်း ဘာကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ" ဟု သူက မေးသည်။
"ကျောက်တုံးကို"
"မဟုတ်ဘူး"
"ဒါကို သုံးမယ့်သူကို"
"မဟုတ်သေးဘူး"
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်သည်။ သူက စောင့်ကြည့်နေသူများဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"မင်းက အဲဒီကျောက်တုံးကနေတစ်ဆင့် သူတို့ဆီကို ရောက်လာဖို့ ကြိုးစားနေသမျှ အရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နေတာ"
အဲဒါက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလောက်အောင် အသုံးဝင်တဲ့ အဖြေပဲ။
အီလီဇာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်း စတင်ပြီ။ ကျင်းထဲမှ မီးများ တောက်လောင်လာသည်။ အစစ်အမှန် ဘုရားမီးတောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ သောရ်၊ ကယ်ဒရမ်နှင့် ဒိုရီယန်တို့က အပူ၊ အလင်း၊ သတ္တုဓာတ်နှင့် စွမ်းအားတို့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး တုပထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းက လူတစ်ယောက်၏ ပုံစံကို ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူသုံးယောက် ပုံစံ ဖြစ်သွားသည်။ အေရွန်က လေကို ပေးသည်။ ကျွန်တော်က မီးပတ်လည်က လေကြောင်းကိုသာ လက်ခံလိုက်သည်။ နာရက်သ်က မိုးကို ပေးသည်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် တိမ်တိုက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ဆစ်ဗရမ်က ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ အသိပညာက ကျွန်တော့်အသိအာရုံ၏ အစွန်းကို ထိတွေ့နေသည်။ သောရ်က ကျွန်တော်တို့နောက်တွင် စောင့်နေသည်။
အတုအယောင် မီးတောက်များ တိုးဝင်လာသည်။ ကျွန်တော် ၎င်းတို့ကို မတိုက်ခိုက်ပေ။ မီးတောက်အထက်က လေကို ရွေ့လျားစေသည်။ ကျွန်တော် ရွေးချယ်သည့်နေရာတွင် အပူများ တက်လာသည်။ မိုးရေများက မီးတိုင်ကို ဖြတ်သန်းကျလာသည်။ ရေနွေးငွေ့များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကွင်းပြင်ကို မမြင်ရအောင် မဖြစ်ခင်မှာပင် အေရွန်က ပွင့်လင်းနေသည့် လမ်းကြောင်းကို ပြပေးသည်။ ကျွန်တော် ရေနွေးငွေ့များကို စောင့်ကြည့်နေသူများဆီမှ လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ မီးတောက်များ ယိုင်နဲ့သွားသည်။ ကျွန်တော် မိုးရေများကို မီးတောက်တစ်ဝိုက်တွင် ရေခဲစေလိုက်သည်။ အကျဉ်းထောင်တစ်ခုလို အခဲလိုက် မဟုတ်ပေ။ ဖိအားများ ပိတ်မိနေပါက ဘာဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ဆစ်ဗရမ်က သတိပေးထားပြီးသားဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ပိုက်ကွန်ကွက်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်နိုင်လောက်အောင် ပွင့်နေပြီး ပုံစံကို ထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသည်။
ပထမဆုံး မီးတောက်ရုပ်က အဲဒီအကွက်ကို တိုက်ခိုက်သည်။ စွမ်းအားက ရေခဲတစ်လျှောက် မြေကြီးထဲသို့ ရောက်သွားသည်။ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားသည်။ ရပ်သွားသည်။ ဒုတိယရုပ်က သောရ်ဆီသို့ ခုန်ဝင်သည်။
အယ်လစ္စတားက "ဘယ်ဘက်" ဟု အော်သည်။ ဘာကြောင့်မှန်း မသိခင်မှာပင် ကျွန်တော် ရွေ့လိုက်သည်။ တတိယရုပ်က ရေနွေးငွေ့ကို အကာအကွယ်ယူထားသည်။ ကျွန်တော့်လက်ထဲတွင် ဓား ပေါ်လာသည်။ ဓားချက်တစ်ချက်ဖြင့် အတုအယောင်ရုပ်ကို ၎င်းကို စွမ်းအင်ပေးနေသည့် ကျောက်တုံးနှင့် အဆက်ဖြတ်လိုက်သည်။ ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆက်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
သောရ်၏ တူက ကျွန်တော့်ပခုံးကို ကျော်၍ ပျံသွားသည်။ လျှပ်စီးက မီးတောင်ကျောက်တုံးကို ထိမှန်သွားသည်။ မီးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မဂျိုလ်နီယာက သူမလက်ထဲ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ကျွန်တော့်မိုးရေများကတော့ ဗလာကျင်းထဲသို့ ဆက်လက် ကျဆင်းနေဆဲပင်။ အီလီဇာ လက်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။
"ပိုကောင်းလာတယ်"
ကျွန်တော် ဓားကို သိမ်းလိုက်သည်။
"ပိုကောင်းရုံပဲလား"
"မင်း အနောက်ဘက်ခြမ်းကို လေးချက်လောက် အသက်ရှူချိန်ကြာအောင် ပွင့်နေအောင် ထားခဲ့တယ်"
"အေရွန်က အဲဒီဘက်ကို ကြည့်နေတာလေ"
အီလီဇာက သူ့ကို ကြည့်သည်။ အေရွန်က ခေါင်းခါသည်။
"ငါ ယူနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောမတူထားခဲ့ဘူးလေ"
ကျွန်တော် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ ပြောတာ မှန်သည်။ ကျွန်တော်က သင်ပေးသမျှကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ထင်နေမိသည်။ တကယ့်စစ်ပွဲဆိုရင် အဲဒီအမှားက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်တယ်။
"နောက်တစ်ခါ" ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။
အက်ဗလင်က နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်မှ လှမ်းခေါ်သည်။
"မနက်ဖြန်မှ"
ကျွန်တော် သောရ်ကို ကြည့်သည်။ သူမ စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။ အဲဒါကတော့ ဘာမှ အသုံးဝင်တဲ့ အချက်အလက် မဟုတ်ပေ။ အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို ခွက်တစ်ခု ကမ်းပေးသည်။
"မနက်ဖြန်မှ" ဟု ကျွန်တော် သဘောတူလိုက်သည်။
ထိုညနေတွင် ဘုရားသုံးဆူက ကောင်စီသို့ လာရောက် ပူးပေါင်းကြသည်။ 'Open Accord' ၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် မဟုတ်သေးပေ။ အကူအညီပေးရန် ကမ်းလှမ်းထားသည့် ဆရာများအနေဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။
ကယ်လ်ဒရစ်က ရေးသားထားသည့် စည်းကမ်းချက်များကို ကျွန်တော်တို့ကြားတွင် ချပေးသည်။ အေရွန်က အရင်ဆုံး လက်မှတ်ထိုးသည်။ နာရက်သ်က ကျသွားတဲ့ ရေစက်လေးလို အမှတ်အသားလေးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ ဆစ်ဗရမ်က စာရွက်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ဖိလိုက်ရာ မပျော်ဝင်နိုင်သည့် ငွေရောင်ပုံစံတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်တော်က သူတို့အောက်တွင် ကျွန်တော့်နာမည်ကို ထည့်လိုက်သည်။ သောရ်က ကျွန်တော့်ပခုံးကို ကျော်ကြည့်သည်။
"မင်း ငါ့ကို မေ့နေတယ်"
"ခင်ဗျားက ပါဝင်ပြီးသားလေ"
"အဲဒါက မေရီကို ငါ့လက်မှတ် လိုအပ်အောင် လုပ်ခိုင်းတာကို ဘယ်တော့မှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး"
မေရီက စာရွက်ကို သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သောရ် လက်မှတ်ထိုးလိုက်သည်။ ဘောပင်၏ မျဉ်းကြောင်းမှာ အနည်းငယ် မီးခိုးထွက်နေသည်။ မေရီက ထိုအမှတ်အသားကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သောရ်က စာရွက်ပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
အခြေအနေက တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။
“စစ်ဦးစီးဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ တည်ဆောက်သင့်တယ်” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
စားပွဲဝိုင်းပတ်လည်တွင် လူဦးရေ များပြားလွန်းသဖြင့် ရှေးဟောင်းကောင်စီခန်းမမှာ နေရာမလောက်တော့ပေ။
အချို့က မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။
အချို့က ခုံတန်းများကို အတူမျှဝေထိုင်နေကြသည်။
ကက်စတယ်လန်က ဘေးဘက်နံရံမှ ကျောက်တုံးမည်မျှကို ဘေးကင်းစွာ ဖယ်ရှားနိုင်မလဲဆိုသည်ကို တွက်ချက်စပြုနေသည်။
သောရ်နှင့် ကျွန်တော်က အီလီဇာ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြသည်။
ဒါကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ထားခြင်းဖြစ်မည်ဟု ကျွန်တော် သံသယရှိသည်။
“ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာက လူနှစ်ယောက်အပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေလို့ မဖြစ်ဘူး” ဟု အီလီဇာက ဆက်ပြောသည်။ “ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့။”
“သဘောတူတယ်” ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။
သောရ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိသည်ကို အီလီဇာက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပုံရသည်။
“ဆာ့ထာက စစ်မြေပြင်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်လာမယ်ဆိုရင် ယူရီယာနဲ့ သောရ်တို့က အဓိက တန်ပြန်တိုက်စစ်ကို ဦးဆောင်ရမယ်။”
အဲဒါပါပဲ။
ဂုဏ်ကျက်သရေမဟုတ်။
ရာထူးအဆင့်အတန်းလည်း မဟုတ်။
သူ့ရှေ့တွင် ရပ်တည်ရင် အသက်ရှင်နိုင်မည့်သူများအကြောင်း ပြောပြသည့် လက်တွေ့ကျသော စကားဖြစ်သည်။
“အေရွန်၊ နာရက်သ်နဲ့ ဆစ်ဗရမ်တို့က အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့သဘောဆန္ဒအလျောက် ရွေးချယ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်” ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။ “ဒီနေ့ သူတို့သဘောတူထားတာက မနက်ဖြန်အတွက် သူတို့ကို တုပ်နှောင်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။”
သဲစ်ရာက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကောင်းပြီ။”
“နသန်နီရယ်နဲ့ အီဒရစ်တို့က ဆုတ်ခွာရမည့် လမ်းကြောင်းတွေနဲ့ လုံခြုံတဲ့ ဖြတ်သန်းခွင့်လမ်းတွေကို စီမံပေးမယ်။ ဝပ်ကုမ္ပဏီ (Ward Company) က ဂရေးကိပ်အထိ လမ်းကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းထားမယ်။ အော်ရီလီယာက အက်ဗလင်၊ အိုင်လင်၊ ဆိုရန်၊ အီလာရာနဲ့ ဆေးရုံဝန်ထမ်းတွေနဲ့အတူ နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ ကုသခြင်းစွမ်းအားကို ဦးဆောင်ပေးမယ်။”
အော်ရီလီယာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ကုသပေးသူတွေက ကုသခြင်းကို ဦးဆောင်တာပါ။ ကျွန်မက သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးမှာပါ။”
အီလီဇာက သူမ၏ စာရွက်ကို ပြင်ရေးသည်။
“အော်ရီလီယာက ကုသပေးသူတွေကို ထောက်ပံ့ပေးမယ်။”
အဲဒါက အရေးကြီးသည်။
သူမ ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းက အရေးကြီးသည်။
“ကျွန်မတို့ဆီမှာ စစ်သည်တွေထက် နတ်ဘုရားတွေ ပိုများနေပြီ” ဟု မယ်လိုဒီက မှတ်ချက်ပြုသည်။
“မဟုတ်ဘူး” ဟု မေရီက ပြောသည်။ “ကျွန်မတို့ မြို့ထဲမှာ အရင်ကထက် နတ်ဘုရားတွေ ပိုများလာတာ။ အများစုက စစ်မှုထမ်းဖို့ ကမ်းလှမ်းထားတာ မဟုတ်ဘူး။”
“သူတို့ကိုလည်း မဖြစ်မနေ လုပ်ခိုင်းလို့ မရဘူးလေ” ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။
သေလုမြောပါးသူများအား ပေးခဲ့သည့် ကတိကဝတ်များဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားမက နောက်နံရံအနီးတွင် ထိုင်နေသည်။
သူမ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။
သူမသည် နန်းတွင်းပြဿနာများမှ လွတ်မြောက်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စစ်တပ်ထဲ ဝင်ရန်မဟုတ်။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်သည်။
“ခိုလှုံရာဆိုတာ စစ်မှုထမ်းခြင်းနဲ့ သီးခြားစီပဲ။ ဘယ်လိုခုခံရေးမျိုးမှာမဆို စေတနာ့ဝန်ထမ်းအနေနဲ့ပဲ ပါဝင်ရမယ်၊ ပြီးတော့ မှတ်တမ်းတင်ထားမယ်။”
မေရီက ထိုဝါကျကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခါလား” ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
“နောက်တစ်ခါလည်း ဒါပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။”
ကောင်စီအပြီးတွင် ကျွန်တော်သည် ကလေးထိန်းခန်း၌ အမွှာနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရိုင်ဆာက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ထိုင်နေသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရေခွက်တိမ်တိမ်လေးတစ်ခု ရှိသည်။
ရေစက်တစ်စက်က ထိုခွက်အပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။
ကာရိုက ရေစက်အောက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ခံထားသည်။
ဂယ်ရစ်က သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး အာရုံစူးစိုက်မှုကြောင့် မျက်နှာက တင်းမာနေသည်။
ရေခဲတုံးလေးတစ်ခုက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် ပေါ်ထွက်နေသည်။
လေနုအေးများက အခန်းထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။
ကျွန်တော် တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ရိုင်ဆာက မော့ကြည့်သည်။
“သူတို့ လေ့ကျင့်တာကို ခံစားမိသွားကြတယ်လေ။”
“ကျွန်တော်တို့က မြောက်ဘက်နံရံအပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတာကို။”
“သူတို့က ခင်ဗျားကို ခံစားမိနေတာ။”
စကားလုံးများက လေးလံစွာ ကျရောက်လာသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် လာရပ်သည်။
“သူတို့ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ဟုတ်ကဲ့” ဟု ရိုင်ဆာက ပြောသည်။ “ကျွန်မ တားလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူတို့ ရပ်သွားကြပါတယ်။”
ကာရိုက ရေစက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။
၎င်းက ခွက်ထဲသို့ ကျသွားသည်။
ဂယ်ရစ်က ရေခဲတုံးကို ဘေးသို့ ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစွန်းများတွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့များ တောက်ပနေသည်။
ကျွန်တော့်အလင်းရောင်။
သောရ်၏ လျှပ်စီး။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နှစ်ခုစလုံးပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကျွန်တော် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အမွှာနှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာကြသည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။
ဂယ်ရစ်က ရေခဲတုံးလေးကို ကျွန်တော့်ဒူးပေါ်တွင် တင်ပေးသည်။
၎င်းက အရည်မပျော်သွားပေ။
“မင်းတို့က လေ့ကျင့်နေတာကို ခံစားမိနေတော့ သင်ခန်းစာတွေမှာ မပါဝင်နိုင်ဘူးနော်” ဟု ကျွန်တော် ပြောပြသည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်လက်မောင်းပေါ်ရှိ သံချပ်ကာမပါသော အင်္ကျီလက်ကို ကိုင်တွယ်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။”
သူမ၏ အရှင်းလင်းဆုံး စကားလုံးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူမ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းကို သင်ယူသွားပြီ။”
“သူမ လေ့ကျင့်နေခဲ့တာလေ။”
ဂယ်ရစ်က ရေခဲတုံးကို ညွှန်ပြသည်။
“နောက်တစ်ခါ။”
“အဲဒါက နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းပဲ” ဟု ရိုင်ဆာက ပြောသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ သူတို့နှစ်ခုစလုံးကို သင်ပေးနေတာ။”
နောက်ပိုင်းတွင် ကလေးများ အိပ်ပျော်သွားသောအခါ ကျွန်တော်သည် ကလေးထိန်းခန်း ပြတင်းပေါက်တွင် ရပ်နေမိသည်။
ဟဲဗင်ရီးချ် (Havenreach) မြို့က ကျွန်တော်တို့အောက်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကထက် မီးအိမ်များ ပိုများလာသည်။
အမိုးများ ပိုများလာသည်။
လမ်းများ ပိုများလာသည်။
မြို့သစ်စီမံကိန်းတွင် ဥယျာဉ်များနှင့် အများသုံးရင်ပြင်များဟု ရေးဆွဲထားသည့် နေရာများတွင် ယာယီတဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
'Open Hand' ခိုလှုံရာနေရာက အုတ်မြစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း လူများက မနက်တိုင်း ထိုနေရာတွင် စုဝေးကြသည်။
အချို့က ဆုတောင်းကြသည်။
အချို့က အလုပ်လုပ်ကြသည်။
အချို့က အမေယာက အရှေ့ဘက်ကျောက်တုံးများအနီးတွင် နံနက်စာ တည်ခင်းပေးသောကြောင့် လာရောက်ကြသည်။
မြို့တစ်မြို့သည် လိုအပ်ချက်များစွာကို အခြေခံပြီး ကြီးထွားလာနိုင်သည်။
၎င်းတို့အားလုံးက နတ်ဘုရားတို့၏ အဖြေကို လိုအပ်နေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ်တွင် မှီထားသည်။
“ခင်ဗျား ပိုသန်မာလာတယ်လို့ ခံစားရလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူးလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
သူမ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ကျွန်တော်သည် မီးခိုးတိုင်တစ်ခုမှ မီးခိုးငွေ့များ လေတိုက်ရာသို့ လွင့်ပါသွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။
“ကျွန်တော် ပိုသန်မာလာရင် ပိုပြီးတော့ အရာရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။”
“အခုရော။”
“အခုတော့ ဘာကို မထိန်းချုပ်ရမလဲဆိုတာ သိခြင်းက ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ထင်မိတယ်။”
သူမ၏ လက်က ကျွန်တော့်လက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။
“ကြားရတာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင်ကို ပညာရှိနေတာပဲ။”
“ကျွန်တော် ဒီနေ့ တစ်နေ့တာလုံး ခက်ခဲတဲ့အလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့ရလို့ပါ။”
သန်းခေါင်ယံမတိုင်မီ သတိပေးခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အသံတစ်ချက်။
ကော်ဗင်၏ အသံ။
တိုက်ခိုက်မှုမဟုတ်ပေ။
ချက်ချင်း အာရုံစိုက်ရမည့် သတင်းစကားဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အနောက်ဘက် စောင့်ကြည့်ရေးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ သောရ်က ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာ၊ အီလီဇာ၊ မေရီနှင့် ကက်စတယ်လန်တို့လည်း ရှိနေကြသည်။
နယ်နိမိတ်သတ်မှတ်ထားသည့် ပလက်ဖောင်းအတွင်းတွင် စောင့်ကြည့်ရေးမီးတောက်တစ်ခု တောက်လောင်နေသည်။
ထင်းများဖြင့် မီးမွှေးထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အပူဓာတ်လည်း ကျွန်တော်တို့ဆီ မရောက်လာပါ။
မီးတောက်အတွင်းတွင် အိုသဲလော့စ် (Othellos) ၏ နန်းတွင်းပုံစံဖြူဖြူကို မြင်နေရသည်။
ရှည်လျားသော စားပွဲဝိုင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းက ယခုအခါ ဗလာကျင်း မဟုတ်တော့ပေ။
အရိပ်များက ကုလားထိုင်များတွင် ထိုင်နေကြသည်။
ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။
အဆုံးဘက်တွင် အိုသဲလော့စ်က မည်သည့်အရင်းအမြစ်မှန်း မသိရသော အလင်းရောင်အောက်တွင် ရပ်နေသည်။
ဆာ့ထာ၏ ပုံရိပ်က သူ့ဘေးတွင် တောက်လောင်နေသည်။
ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်မနေကြပေ။
ကျွန်တော်တို့ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
မီးတောက်ထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အိုသဲလော့စ်၏ အသံမဟုတ်ပေ။ တမန်တော်တစ်ဦး၏ အသံဖြစ်သည်။
“အတုအယောင် သဘောတူညီချက်က ခိုးယူထားတဲ့ သစ္စာတွေကို စုစည်းပြီး တရားဝင် နန်းတွင်းကို စစ်ကြေညာဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။”
မေရီက ရေးမှတ်စပြုသည်။
သောရ်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် လာရပ်သည်။
မီးတောက်က ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
“မုန်တိုင်းသယ်ဆောင်သူနဲ့ လျှပ်စီးမိဖုရားတို့ဟာ ဘုရားသခင်တို့ရဲ့ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ရန်သူတွေပဲ။ သူတို့ကို ခိုလှုံခွင့်ပေးတဲ့သူတိုင်းဟာ အတူတူပဲ အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်။”
သောရ်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ကိုင်းညွတ်သည်။
“လျှပ်စီးမိဖုရားတဲ့လား။”
“ကျွန်မက မုန်တိုင်းသယ်ဆောင်သူတဲ့။”
“မင်းနာမည်က ပိုကောင်းတယ်။”
“အခုအချိန်က အဲဒါပြောဖို့ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။”
“အခုအချိန်က အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီလို မမျှတတဲ့ ဘွဲ့နာမတွေကို ကျွန်မတို့ ကန့်ကွက်သင့်တယ်။”
အီလီဇာက မျက်လုံးကို ခဏမှိတ်လိုက်သည်။
တမန်တော်က ဆက်ပြောသည်။
စောင့်ကြည့်ရေးမီးတောက်က ကျွန်တော်တို့ကို စမ်းသပ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။
အာဗာရင် (Avarin) ၏ ခိုးယူခံထားရသော နယ်မြေက အခန်းထဲသို့ ဖိအားပေးလာသည်။
အိုသဲလော့စ်က ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်ချင်နေသည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျွန်တော်တို့၏ ခုခံစွမ်းအားကို သိချင်နေခြင်း ဖြစ်မည်။
ကျွန်တော် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
အတုအယောင် မီးတောက်တစ်ဝိုက်တွင် လေများ စုဝေးလာသည်။
၎င်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် လုံလောက်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ၎င်း၏ အနားသတ်ကို သတ်မှတ်ပေးရန် လုံလောက်သည်။
ပလက်ဖောင်းအထက်တွင် မိုးရေများ စုဝေးလာသော်လည်း မကျလာပေ။
၎င်း၏ အောက်တွင် ရေခဲများက ကြည်လင်ပြီး ပြတ်တောက်မှုမရှိသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သောရ်က မဂျိုလ်နီယာကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။
လျှပ်စီးများက ရေခဲတစ်လျှောက် ရွေ့လျားသွားပြီး ကျွန်တော်တို့ သတ်မှတ်ထားသမျှ နယ်နိမိတ်တိုင်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
မီးတောက်က တုန်ခါသွားသည်။
အိုသဲလော့စ်၏ ခိုးယူထားသော အမြင်အာရုံက ပလက်ဖောင်းအပြင်ဘက်သို့ လမ်းကြောင်းရှာမတွေ့တော့ပေ။
ကျွန်တော်သည် အေရွန်၏ လေကို မယူခဲ့ပေ။
နာရက်သ်၏ မိုးကိုလည်း မယူခဲ့ပေ။
ဆစ်ဗရမ်၏ ရေခဲကိုလည်း မယူခဲ့ပေ။
ကျွန်တော့်မုန်တိုင်းနှင့် ဆောင်းရာသီအတွင်းမှာပင် အမြဲကိန်းအောင်းနေသည့်အရာများကို နားလည်အောင် သူတို့က သင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအသိပညာက လွတ်လပ်စွာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်တော့်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာသည်။
အိုသဲလော့စ်က ထိုကွာခြားချက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။
အဲဒါက သူ ရှုံးနိမ့်ရမည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ သတင်းစကားကို ပို့ပြီးပြီ” ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။ “အခု ထွက်သွားတော့။”
တမန်တော်၏ ပုံရိပ်က တုန်ခါသွားသည်။
အိုသဲလော့စ်က သူ၏ နောက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
မြင့်မြတ်သော နန်းတွင်း၏ ဖိအားက ကျွန်တော်တို့၏ နယ်နိမိတ်ကို ရိုက်ခတ်လာသည်။
ကျွန်တော့်ကိုယ်ပေါ်တွင် သံချပ်ကာများ ပေါ်လာသည်။
ကြည်လင်သော ရေခဲများက နေရာတကျ ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော့်လက်တစ်ဖက်တွင် ဓား ပေါ်လာသည်။
နောက်တစ်ဖက်တွင် တူ ပေါ်လာသည်။
သောရ်၏ လျှပ်စီးများက ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဝန်းရံသွားသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့တန်းတွင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။
တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။
ဘယ်တော့မှလည်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မည်မဟုတ်။
အော်ရီလီယာ၏ ကရုဏာတရားက ကျွန်တော်တို့နောက်က အခန်းကို ထိန်းထားသည်။
သဲစ်ရာ၏ ရွေးချယ်မှုက ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို သဘောတူညီချက်ဖြင့်သာ ပွင့်နေစေသည်။
ကယ်လ်ဒရစ်၏ ကျိန်ဆိုချက်က စည်းကမ်းချက်များကို တုပ်နှောင်ထားသည်။
ကက်စတယ်လန်က ဂရေးကိပ်ကို ထိန်းထားသည်။
အက်ဗလင်၏ လက်က ကျွန်တော့်ကျောပြင်ကို ထိတွေ့နေသည်။
ဖိအားက ကွဲထွက်သွားသည်။
စောင့်ကြည့်ရေးမီးတောက်သည် မှိန်ဖျော့သွားပြီး ငြိမ်းသွားသည်။
အသက်ရှူသံအနည်းငယ်ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ စကားမဆိုကြပေ။
ထို့နောက် မေရီသည် သူမ၏ စာရေးခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
“ဘာတွေ မှတ်တမ်းတင်လိုက်လဲ။” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမက နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို ဖတ်ပြသည်။
“သတင်းစကား ပေးပို့ပြီးပြီ။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စောင့်ကြည့်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီ။”
သောရ်က သူမကို ကြည့်သည်။
“လျှပ်စီးမိဖုရားအကြောင်း တစ်ခွန်းမှ မပါဘူးလား။”
“မပါဘူး။”
“သမိုင်းကြောင်းအတွက်တော့ နစ်နာသွားနိုင်တယ်နော်။”
မေရီက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“သမိုင်းကတော့ ဆက်လက်ရှင်သန်နေမှာပါ။”
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် လေပြင်းများက ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်နေသည်။
မပြီးဆုံးသေးသော လမ်းမများပေါ်တွင် မိုးစက်များ စတင်ကျဆင်းလာသည်။
မြောက်ဘက်နံရံတစ်လျှောက်တွင်မူ ရေခဲပြင်က ကျောက်တုံးများအကြား ငွေရောင်မျဉ်းကြောင်းပါးပါးလေးအဖြစ် ပုံဖော်သွားသည်။
မုန်တိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သည့် နည်းလမ်းသုံးသွယ်။
အခမဲ့ ပေးအပ်ခဲ့သော သင်ခန်းစာသုံးခု။
ကျွန်တော်တို့မြို့၏ အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ အိုသဲလော့စ်သည် သူခိုးယူနိုင်သမျှ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းနေပေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်တို့ကမူ သူ ဘယ်သောအခါမှ နားမလည်နိုင်ခဲ့သည့်အရာဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်သွားမည်ဖြစ်သည်။
သန်မာခြင်းဆိုသည်မှာ အတင်းအဓမ္မ ခိုးယူရရှိရမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုသန်မာခြင်းသည် သင့်တံခါးဝသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်လာတတ်သည်။ မိမိနာမည်ကို ပြောပြပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ရပ်တည်ရမည်ကို မေးမြန်းတတ်သည်။