ဘုရားသခင်တို့သည် နံနက်စာမစားမီကပင် စတင်ရောက်ရှိလာကြသည်။
နေ့လယ်ခါရောက်သောအခါ မေရီသည် အောက်ထပ်ခန်းမ၌ စားပွဲခုံ သုံးခုကို သီးခြားစီ ခွဲခြားချထားပေးလိုက်သည်။
ပထမစားပွဲက အမည်စာရင်းအတွက်ဖြစ်သည်။
ဒုတိယစားပွဲက ပိုင်နက်နယ်မြေများအတွက်ဖြစ်သည်။
တတိယစားပွဲကမူ ပထမစားပွဲ၌ စာရင်းသွင်းနေသူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေသည် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၊ ငလျင်များ သို့မဟုတ် အမိုးအကာအောက်တွင် အိပ်မပျော်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် သက်ဆိုင်နေပါက လိုအပ်မည့် အစီအစဉ်များအတွက်ဖြစ်သည်။
တတိယစားပွဲသည် အစက အစားအသောက်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ထိုအတိုင်း ဆက်ရှိမနေတော့ပေ။
"မရဘူး" ဟု မေရီက ပြောလိုက်ရင်း စာရွက်စာတမ်းပုံများကြားမှ ပန်းကန်တစ်ခုကို ရွှေ့လိုက်သည်။ "ဒီပျားရည်က အာမာယာနဲ့ဆိုင်တာ"
ပျားရည်ကို ကိုင်ထားသည့် လူငယ်လေးမှာ မသေချာမရေရာသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ကျွန်တော့်ကို ဒီကို ယူလာခိုင်းလို့ပါ"
"ဘယ်သူက ခိုင်းတာလဲ"
"ဘုရားသခင်တစ်ပါးပါ"
မေရီက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
သူက ခန်းမထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါက မနေ့ကထက် ပိုပြီး အဆင်မပြေဘူး"
"ဟုတ်ကဲ့"
သူမက မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
ဟဲဗင်ရီးချ် (Havenreach) သည် လေးရက်အတွင်း ဘုရားသခင်ဧည့်သည်တော် သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးကို လက်ခံရရှိထားသည်။
အများစုမှာ ခိုလှုံရာရှာဖွေရင်း ရောက်လာကြသူများဖြစ်သည်။
တချို့မှာ 'အိုးပင်း အက်ကော့ဒ်' (Open Accord) နှင့် စကားပြောလိုကြသည်။
တချို့မှာမူ အနီးဆုံးမီးတောက်များမှတစ်ဆင့် အိုသဲလော့စ် (Othellos) ကြည့်ရှုနိုင်သည့် ပြတင်းပေါက်မျိုး မပါဝင်သော အခန်းကိုသာ လိုချင်ကြသည်။
ခံတပ်မှူးက ဧည့်ခန်းများမှ သာမန်ဖယောင်းတိုင်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။
လမ်းလျှောက်စင်္ကြံများတွင် ဒိုရီယန်က အလင်းရောင်ပေးထားသည်။
နွေးထွေးမှု လိုအပ်သည့်နေရာများတွင် နာရာက အာဗာရင် (Avarin) ၏ ခိုးယူခံခဲ့ရသော ပိုင်နက်ကို အခြေခံ၍ စီမံထားသည့် စာလုံးမန္တရားများအောက်တွင် အိမ်တွင်းမီးဖိုငယ်များကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ထိုမီးများက အပူဓာတ်ကို ပေးစွမ်းသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့က မြင်ကွင်းကို ပို့ဆောင်ပေးခြင်း မရှိပေ။
အနည်းဆုံးတော့ ခံတပ်မှူးက ထိုအတိုင်း ယုံကြည်ထားသည်။
သူသည် မီးဖိုတစ်ခုချင်းစီကို မကြာခဏဆိုသလို စစ်ဆေးလေ့ရှိရာ ယုံကြည်မှုသက်သက်ထက် ပိုမိုသေချာစေချင်သည့် သဘောရှိသည်ဟု ကျွန်တော် ထင်မိသည်။
ရောက်ရှိလာသူ အသစ်များအားလုံးက ဘုရားသခင်တို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အတိုင်း ရှိမနေကြပေ။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အပိုင်းအစများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပခုံးပေါ်တွင် ဖိနပ်သုံးစုံကို ချည်နှောင်ထားသည်။ သူမ၏ ပိုင်နက်မှာ ရေကြီးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သွားလာနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများနှင့် ပတ်သက်သည်။
နှာခေါင်းကျိုးနေသည့် အရပ်ပြတ်ပြတ် လူတစ်ယောက်မှာမူ ရိတ်သိမ်းချိန်အတွင်း အလုပ်ခွဲဝေမှု တရားမျှတရေးကို အုပ်ချုပ်သည်။
ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာ အတူတူ ရောက်လာကြသည်။
တစ်ဦးက သေလုမြောပါးသူများအား ပေးထားသော ကတိစကားများကို စောင့်ကြည့်သည်။
နောက်တစ်ဦးကမူ ဆောင်းဦးရာသီ၏ နောက်ဆုံးပန်းများ စောစီးစွာ ပွင့်မလာစေရန် တားဆီးထားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး 'အိုးပင်း အက်ကော့ဒ်' ထဲ မဝင်လိုကြပေ။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အိပ်စရာနေရာသာ လိုချင်ကြသည်။
ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို အခန်းတွေ ပေးလိုက်သည်။
ခိုလှုံခွင့်ဆိုသည်မှာ ကျိန်ဆိုချက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။
မေရီသည် ထိုစာသားကို ပထမစားပွဲအပေါ်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်တွင် ရေးသားထားသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုစာကြောင်းအောက်တွင် နှစ်ကြောင်းတားထားသည်။
ကာရယ်လ်နှင့် ဂယ်ရစ်တို့ကတော့ အောက်ထပ်ခန်းမသည် သူတို့အိမ်အတွက် ထူးခြားကောင်းမွန်လာသည်ဟု ယူဆနေကြသည်။
မျက်နှာသစ်များ ရှိလာသည်။
အသံသစ်များ ရှိလာသည်။
ကလေးနှစ်ယောက် အလွယ်တကူ လက်လှမ်းမီနိုင်သည့် အမြင့်တွင် ပစ္စည်းအသစ်များ ထားရှိလာကြသည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် တိတ်ဆိတ်မှုကို သတိပြုမိတတ်သည့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။
အနောက်ဘက် လှေကားအောက်တွင် အမြွှာနှစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည့်အခါ ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်လိုက်ရာ ကာရယ်လ်သည် သူမလက်ဖြင့် မထိဘဲ လည်ပတ်နေသည့် သစ်သားဘီးလေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဂယ်ရစ်မှာမူ ငွေခေါင်းလောင်းလေးတစ်ခု ရထားသည်။
သူက ထိုခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်သော်လည်း အသံထွက်မလာပေ။
ဘီးကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဘုရားသခင်က သူတို့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"ဒါလေး ပြန်ပေးလို့ ရမလား"
ကာရယ်လ်က မေးခွန်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ဘီးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ခေါင်းလောင်းကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ဘုရားသခင်က ဂယ်ရစ်ကို ကြည့်သည်။
"ကိုယ်... "
ကျွန်တော်တို့ သားလေးက ခေါင်းလောင်းကို သူ့အင်္ကျီအတွင်းထဲ ထည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ကုန်းထလိုက်သည်။
"ဂယ်ရစ်"
သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းလောင်းကို ဖိထားလိုက်သည်။
"သူ ခိုလှုံခွင့်ကို တောင်းဆိုလိုက်ပုံရတယ်" ဟု မယ်လိုဒီက ပြောသည်။
"သူ နားလည်မှု လွဲနေတာပါ"
"သူက စည်းမျဉ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
မေရီသည် သူမ၏ စားပွဲနောက်မှ ထွက်လာသည်။
"သူက စာမဖတ်တတ်ဘူး"
"ဒါကတော့ ဥပဒေကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနေသူတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ တားဆီးနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ"
ရိုင်ဆာက ခေါင်းလောင်းကို ပြန်ယူလိုက်သည်။
သူမက ကလေးလက်ထဲမှ အတင်းဆွဲယူခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူမက လက်ကို ကမ်းပေးထားပြီး ဂယ်ရစ်က ခက်ခဲသော တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည့် အမူအရာဖြင့် ပေးအပ်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ထို့နောက် သူမက ကလေးနှစ်ယောက်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
သူတို့ပတ်လည်တွင် စွမ်းအားစီးကြောင်း အားပျော့ပျော့တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်။
အန္တရာယ်ရှိသည့်အရာ မဟုတ်ပါ။
ကြီးမားသည့်အရာလည်း မဟုတ်ပါ။
လူစည်ကားနေသော ခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် အသံများသာ ဖြစ်သည်။
"သူတို့ ဒီနေရာမှာ တစ်နေ့ကုန် မနေသင့်ဘူး" ဟု သူမက ပြောသည်။
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျွန်မ သူတို့ကို အပေါ်ထပ် ခေါ်သွားမလို့ပါ"
ကာရယ်လ်က ရောက်လာသူအသစ်များဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လေပြေတစ်ခုက သူမ၏ ဆံပင်များကို လွင့်စေသည်။
အနီးအနားတွင် ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်များ မရှိပေ။
ရိုင်ဆာ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
"အခု သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"
ကျွန်တော် ဂယ်ရစ်ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သူသည် ခေါင်းလောင်းကို ပြန်ရှာတွေ့သွားပြန်ပြီ။
ဘယ်လိုလုပ်ရသလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မမေးတော့ပါ။
လေ၏ ဘုရားသခင်က ညစာစားပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်သည်။
သူ့နာမည်မှာ အေရွန် (Aeron) ဖြစ်သည်။ အရပ်ရှည်ပြီး ပခုံးကျဉ်းကာ အမြဲတမ်း ပုံစံမကျသည့် သူဖြစ်သည်။ ခရီးသွားလာမှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် သူ၏ ပိုင်နက်ကြောင့်လားဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိပါ။
လေငြိမ်နေသည့်တိုင် သူ၏ ဆံပင်အနက်ရောင်များမှာ လှုပ်ရှားနေသည်။
သူက ခရီးဆောင်အိတ် တစ်စုံတစ်ရာမပါဘဲ ရောက်လာသည်။
"ကျွန်တော်က အမြင့်တစ်ခုကနေ ပြုတ်ကျတာကို မခံနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်တော့မှ မသိမ်းထားဘူး" ဟု သူက ရှင်းပြသည်။
"အဲဒါက ကန့်သတ်ချက်များသလိုပဲ"
"အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို ပစ္စည်းတွေ အများကြီး သိမ်းဆည်းရတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကနေ ကင်းဝေးစေပါတယ်"
သူ့ဘေးတွင် မိုး၏ ဘုရားသခင် နဲရက်သ် (Nereth) ရပ်နေသည်။
သူက အေရွန်ထက် အရပ်ပုပြီး ပခုံးပိုင်းတွင် စိုစွတ်နေသည့် မီးခိုးရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကျန်ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ခြောက်သွေ့နေသည်။
တတိယမြောက် ဘုရားသခင်မှာ ဆစ်ဗရန် (Sivren) ဖြစ်သည်။
ရေခဲ၏ ဘုရားသခင်။
သူ၏ အညိုရောင်အသားအရေပေါ်တွင် ဓားရာဟောင်းများကဲ့သို့ ငွေရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး လက်အင်္ကျီစအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တုတ်ကောက်အစား အနက်ရောင်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူ့၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ကျွန်တော် လေးစားမိသည်။
မေရီက သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် စာအုပ်ကို ဖွင့်ထားလျက် ထိုင်နေသည်။
သူမဘေးတွင် အော်ရီလီယာ ထိုင်နေသည်။
သော် (Thor) ကမူ ပခုံးပေါ်တွင် မြို့လ်နီယာ (Mjölnir) ကို တင်ထားရင်း နံရံကို မှီနေသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ညာဘက်တွင် ထိုင်နေသည်။
သဲစ်ရာ (Thesra) နှင့် ကယ်လ်ဒရစ် (Caldris) တို့က မီးဖိုအနီးတွင် ရပ်နေပြီး ခံတပ်မှူးက တံခါးဝမှ စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ရှင်တို့ ယူရီယာဂရေးနဲ့ စကားပြောချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုထားတယ်နော်" ဟု မေရီက ပြောသည်။
အေရွန်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ခိုလှုံခွင့်အကြောင်းလား"
"ကျွန်တော်တို့ ခိုလှုံခွင့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
"ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး"
အေရွန်က ပြုံးသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး"
မေရီက မှတ်စုတစ်ခု ရေးလိုက်သည်။
နဲရက်သ်က ထိုမှတ်စုကို ငဲ့ကြည့်သည်။
"ဘာရေးလိုက်တာလဲ"
"ရှင်တို့ မဖြေဘူးလို့ ရေးလိုက်တာ"
"သူ ဖြေသွားတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တာပဲ"
"သူက တခြားမေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြေသွားတာပါ"
တစ်ချိန်ကဆိုလျှင် ကျွန်တော် ထိုအချက်ကို စိုးရိမ်မိလိမ့်မည်။
ယခုမူ ထိုအချက်က ကျွန်တော့်ကို စိတ်အေးစေသည်။
ဆစ်ဗရန်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို တုတ်ကောက်ပေါ် တင်ထားသည်။
"ကျွန်တော်တို့ လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက အိုသဲလော့စ်က ဘုရားသခင်တွေကို သတ်နေလို့ပဲ"
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တံခါးအပြင်ဘက် အောက်ထပ်ခန်းမတွင်မူ လူများ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ပန်းကန်များ ရွှေ့သံ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရယ်သံများ ကြားနေရသည်။
ကျွန်တော်တို့နှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ကလေးတစ်ယောက် ငိုသံစပြုလာပြီး နှစ်သိမ့်ပေးသံများ ကြားရသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လိုကြသူများ၏ အသံများသာ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
"သူက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကိုပဲ ယူနေတာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆစ်ဗရန်က ဆက်ပြောသည်။ "သူတို့ နားလည်ထားတဲ့ အရာတွေကိုပါ ယူနေတာ"
ကျွန်တော် အာဗာရင်၏ ကင်းစောင့်မီးတောက်များကို သတိရလိုက်သည်။
အက်ဒရာနာ (Edrana) ၏ ပုပ်သိုးနေသော အစားအစာများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအား။
ဂျော်ရန် (Jorren) ၏ နယ်နိမိတ် ကျောက်တိုင်များ။
"ပိုင်နက်နယ်မြေတစ်ခုက အသိပညာကို သယ်ဆောင်ထားတာပေါ့" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မှတ်ဉာဏ်တိုင်း၊ သင်ခန်းစာတိုင်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကိုတော့ သယ်ဆောင်ထားတယ်"
နဲရက်သ်က သူ့ကုတ်အင်္ကျီ၏ စိုစွတ်နေသော ပခုံးကို လက်ညှိုးနှင့် ထိလိုက်သည်။
"အိုသဲလော့စ်က လယ်ကွင်းထဲမှာ မိုးရွာဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မစောင့်ခဲ့ဖူးဘူး။ သူ ကျွန်တော့်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် ကောင်းကင်ကနေ ရေတွေ ဘယ်လိုကျလာသလဲဆိုတာကို သူ နားလည်နေဦးမှာပဲ"
သော်၏ လက်က တူကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ နားလည်ထားတာကပဲ အဲဒီအရာကို အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ သူ ယုံကြည်သွားလိမ့်မယ်"
"သူက အဲဒီလို ယုံကြည်ပြီးသားပါ" ဟု အေရွန်က ပြောသည်။
မေရီက စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။
"ရှင်တို့ ယူရီယာဆီက ဘာလိုချင်တာလဲ"
"သူ့ကို ပိုပြီး သန်မာလာစေချင်တာ" ဟု ဆစ်ဗရန်က ပြန်ဖြေသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သော်သည် နံရံကို မှီနေရာမှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။
မေရီ၏ ဘောပင်မှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ငြိမ်သက်နေသည်။
ထိုအရာက ဘောပင်လှုပ်ရှားနေသည်ထက် ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းနေသည်။
"ရှင်းပြပါ" ဟု ကယ်လ်ဒရစ်က ပြောသည်။
အေရွန်က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပိုင်နက်တွေကို ပေးဖို့ ကမ်းလှမ်းတာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ကောင်းပြီ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
"ခင်ဗျား မြန်မြန်ပဲ ဖြေလိုက်တာပဲ"
"အိုသဲလော့စ်က သူ့ရဲ့ ဘုရားသခင်ဖြစ်မှုကို ရဖို့အတွက် လူတွေကို သတ်ဖြတ်နေတာလေ။ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို စိတ်အားထက်သန်မှုမျိုးနဲ့ သူ့လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမှာကို မလိုလားဘူး"
နဲရက်သ်၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
ပြုံးလိုက်သည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။
"ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို သင်ပေးချင်တာပါ"
“ယူရီယာက မုန်တိုင်းနဲ့ ဆောင်းရာသီကို အုပ်စိုးတယ်” ဟု ဆစ်ဗရန်က ပြောသည်။ “အဲဒါတွေက ကျယ်ပြန့်တဲ့ နယ်ပယ်တွေပေါ့”
ကျယ်ပြန့်သည်ဆိုသည့် စကားလုံးကို နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းကပင် ပျက်စီးမှုဘယ်လောက်ထိ ဖြစ်စေနိုင်သည်ကို ကောင်းကောင်းသိနားလည်ထားသူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည့်အခါ ကျွန်တော် သဘောမကျလှပေ။
“မုန်တိုင်းတစ်ခုမှာ လေပါဝင်တယ်” ဟု အေရွန်က ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ မုန်တိုင်းမရှိဘဲနဲ့လည်း လေက ရှိနေနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ခင်ဗျားထက် ပိုနက်နဲစွာ နားလည်တယ်”
“မိုးက မုန်တိုင်းထဲမှာ ပါဝင်တယ်” ဟု နဲရက်သ်က ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ မိုးတိုင်း မုန်တိုင်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ ရေက ဘယ်လိုစုစည်းသလဲ၊ ဘယ်လိုကျသလဲ၊ ဘယ်လိုခွဲထွက်သလဲ၊ ပြီးတော့ မြေပြင်ဆီ ဘယ်လိုပြန်ရောက်သလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိတယ်”
ဆစ်ဗရန်က သူ့တုတ်ကောက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို တစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။
“ဆောင်းရာသီက ရေခဲကို ဖန်တီးတယ်။ အအေးဓာတ်က သူ့ကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေခဲမှာ အအေးဓာတ်နဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ တည်ဆောက်ပုံမျိုး ရှိတယ်။ သူက အလေးချိန်ကို ထမ်းထားနိုင်တယ်။ ဖိအားကို ခံနိုင်တယ်။ အက်ကြောင်းတိုင်းကို မှတ်မိနေတယ်”
သော်က မြို့လ်နီယာကို ပခုံးပေါ်မှ ချလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ လျှပ်စီးကြောင်းရော”
သူတို့အားလုံး သော်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူမ ပြုံးသည်။
“ယူရီယာ နားလည်တာထက် ပိုနက်နဲတဲ့ အရာတွေကို သူတို့ရဲ့ ဘုရားသခင်တွေက ပိုသိတယ်ဆိုတဲ့ စာရင်းကို လုပ်နေကြတာ မဟုတ်လား”
ကျွန်တော် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ခွင်ပိုက်လိုက်သည်။
“ဒီစကားဝိုင်းက အားတက်စရာ ဖြစ်လာပြီပဲ”
“ခင်ဗျားက လျှပ်စီးကို မုန်တိုင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ပဲ နားလည်ထားတာ” ဟု သော်က ပြောသည်။ “ကျွန်မကတော့ မုန်တိုင်း လုံးဝမရှိတဲ့အချိန်မှာတောင် သူ့ကို နားလည်တယ်”
“အဲဒါက လေ့ကျင့်ရေးဆင်းတုန်းက ခင်ဗျား အော်ဟစ်နေကျ စကားတွေနဲ့ သံသယဖြစ်စရာကောင်းလောက်အောင် ဆင်တူနေတယ်နော်”
“ကျွန်မ အသုံးဝင်တဲ့ စကားတွေ အများကြီး အော်ဟစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်”
ကပ္ပတိန် အီလီဇာကတော့ သော်၏ လေ့ကျင့်ပေးပုံကို အနည်းငယ် ကွဲပြားစွာ ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။
အေရွန်က ရှေ့ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
“အိုသဲလော့စ်နဲ့ ဆာတာတို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း လှုပ်ရှားလာတဲ့အခါ ခင်ဗျားနဲ့ သော်က ရှေ့တန်းမှာ ရပ်တည်ရလိမ့်မယ်”
အဲဒါက မေးခွန်းမဟုတ်ပေ။
အီလီဇာဆိုလျှင် သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဆုံးဖြတ်သူတိုင်းကို ကန့်ကွက်နေလိမ့်မည်။
ကျွန်တော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်လိုက်သည်။
“အီလီဇာက အမိန့်ပေးမှပဲ”
အေရွန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“သူမက လူသားစစ်တပ်ကိုပဲ ကွပ်ကဲတာလေ”
“သူမက ဂရေးကိပ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ကွပ်ကဲတာပါ”
“ခင်ဗျားက ဘုရားသခင်တစ်ပါးလေ”
“ဟုတ်တယ်”
“ပြီးတော့ ဘုရင်တစ်ပါးလည်း ဟုတ်တယ်”
“တစ်ခါတစ်ရံတော့ ဟုတ်ပါတယ်”
သော်က ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမ စကားမဆက်ခင် ကျွန်တော်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်ပယ်က သူတို့ထက် ပိုကျယ်တာကြောင့် ဘယ်သူ ဘယ်နေရာမှာ ရှိရမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အီလီဇာက စစ်ရေးဗျူဟာတွေကို နားလည်တယ်။ အယ်လစ္စတားက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကို နားလည်တယ်။ ခံတပ်မှူးက ခံတပ်အကြောင်းကို နားလည်တယ်။ ဘယ်လိုကာကွယ်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ သဘောတူညီချက်အရပဲ ဆုံးဖြတ်ကြလိမ့်မယ်”
သော်က မြို့လ်နီယာ၏ အောက်ခြေဖြင့် ကျောက်တုံးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ရှေ့တန်းမှာ ငါတို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ အဲဒီမှာပဲ ရပ်တည်မယ်”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီအပိုင်းကတော့ နားလည်ပြီးသားပါ”
“ကောင်းပြီ”
သဲစ်ရာက မီးဖိုအနီးမှ ဖယ်လိုက်သည်။
“သင်ကြားပေးတယ်ဆိုတာ ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာမျိုး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
နဲရက်သ် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်”
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘုရားစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက သူ့ဆီမှာ ကျန်ရစ်မှာလား”
“မကျန်ရစ်ပါဘူး” ဟု ဆစ်ဗရန်က ပြောသည်။
“သူ့စွမ်းအားက နောက်ပိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ဆီကနေ ဆွဲယူမှာလား”
“မဆွဲယူပါဘူး”
“ခင်ဗျားတို့ ဘယ်အချိန်မဆို ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်သလား”
“နိုင်ပါတယ်”
“သူကရော ဖြတ်နိုင်သလား”
အေရွန်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“သူ ဖြတ်နိုင်ရမယ်”
ကယ်လ်ဒရစ်က ဆက်ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် လေ့ကျင့်မှု မစခင်မှာ စည်းကမ်းချက်တွေကို ကျမ်းကျိန်ပြီးမှ လုပ်သင့်တယ်”
သူ စကားမဆုံးခင်ကပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“အခု သင်ခန်းစာတိုင်းအတွက် ကျမ်းကျိန်ဖို့ လိုအပ်နေတာလား”
“မလိုပါဘူး” ဟု ကယ်လ်ဒရစ်က ပြောသည်။ “အိုသဲလော့စ်က ဘုရားစွမ်းအားတွေကို လိုက်လံအမဲလိုက်နေချိန်မှာ ဘုရားသခင် သုံးပါးက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ခင်ဗျားဆီ ပုံပေးမယ့် သင်ခန်းစာမျိုးအတွက်ပဲ လိုအပ်တာပါ”
“အဲဒါက မလိုအပ်ဘဲ အသေးစိတ်လွန်းနေသလိုပဲ”
“အဲဒါက လိုအပ်သလောက် အတိအကျ ဖြစ်ပါတယ်”
မေရီက သူမ၏ ဘောပင်ကို ပြန်ကိုင်လိုက်သည်။
စည်းကမ်းချက်များက စာမျက်နှာနှစ်မျက်နှာစာ ရှိသည်။
နယ်ပယ် အလွှဲအပြောင်း မလုပ်ရ။
အမြဲတမ်း ပိုင်ဆိုင်ခွင့် မတောင်းဆိုရ။
စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစပ်ခြင်း မပြုရ။
ပါဝင်သူတိုင်းက ရှင်းပြချက်မလိုဘဲ ဆက်သွယ်မှုကို အချိန်မရွေး ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။
ခံတပ်မှူးက လေ့ကျင့်ရေးနေရာများတွင် သီးခြားလမ်းကြောင်းများကို ဖန်တီးပေးမည်ဖြစ်ရာ မည်သူ့စွမ်းအားက မည်သူ့အပိုင်ဖြစ်သည်ကို ကျွန်တော်တို့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သဲစ်ရာက ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်သည့်အခါတွင် ကာကွယ်ပေးရန် ရှိနေပေးမည်။
ကယ်လ်ဒရစ်က သဘောတူညီချက်ကို သက်သေခံပေးမည်။
အော်ရီလီယာက ထိခိုက်မှုရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ပေးမည်။
မေရီက အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပေးမည်။
“ဘာလို့ မေရီလဲ” ဟု အေရွန်က မေးသည်။
မေရီက မော့ကြည့်သည်။
“နောက်ပိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့အားလုံးက သဘောတူညီချက်ကို မတူညီတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြန်မှတ်မိနေမှာ စိုးလို့ပါ”
သူက သူမကို အကဲခတ်သည်။
ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။
“အဲဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ”
“ကျွန်မက ဘုရားသခင် မဟုတ်ပါဘူး”
“သေချာရဲ့လား”
“သေချာပါတယ်”
ကျွန်တော်ကတော့ သိပ်မသေချာလှပါ။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မြောက်ဘက်တံတိုင်းအပြင်ဘက်၌ လေ့ကျင့်ကြသည်။
ရွေးချယ်ထားသော ကွင်းပြင်သည် ဟေဗင်ရီးချ်၏ အသစ်ဆုံး လမ်းမများ၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
ကယ်လ်ဒရစ်က မြေပြင်ကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။
ဟယ်လ်ဝင်က တောင်စောင်းအောက်ရှိ ရေတွင်းများကို စစ်ဆေးထားသည်။
နဲရက်သ်က သူ့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ရေများ မဝင်ရောက်စေရဟု အာမခံထားသည်။
ဟယ်လ်ဝင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ခွင်ပိုက်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ရေကျလာတာကို အုပ်စိုးတာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
“ကျွန်တော်က ရေက သန့်မသန့်ကို အုပ်စိုးတာ”
“ဟုတ်တယ်”
“ခင်ဗျားဆီကနေ ဖြတ်သန်းသွားရုံနဲ့ ရေကို မသန့်စင်ပေးရဘူးနော်”
“မလုပ်ပါဘူး”
ဟယ်လ်ဝင် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကောင်းပြီ”
ကျွန်တော် သော်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“အဲဒါ လိုအပ်လို့လား”
“လုံးဝလိုအပ်တာပေါ့” ဟု သူမက ပြောသည်။ “ခင်ဗျားတစ်ခါက မယ်လိုဒီကို ဟယ်လ်ဝင်ကို ရေအိုင်လေးတစ်ခုရဲ့ ဘုရင်လို့ ဖော်ပြခိုင်းခဲ့ဖူးတယ်လေ”
“အဲဒါ မယ်လိုဒီလေ”
“ခင်ဗျား ရယ်ခဲ့တာပဲ”
“အဲဒါက အလွန်ဇွဲရှိတဲ့ ရေအိုင်လေးတစ်ခုမို့ပါ”
ဟယ်လ်ဝင် ကျွန်တော်တို့ဘက် လှည့်လာသည်။
ကျွန်တော်က ဗလာကျင်းနေသော ကွင်းပြင်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
အေရွန်က စတင်သင်ကြားပေးသည်။
သူ လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် သူက ခြောက်သွေ့နေသော အရွက်တစ်ရွက်ကို လက်နှစ်ချောင်းကြားတွင် ညှပ်ထားသည်။
“သူ့ကို ငြိမ်နေအောင် ထားစမ်း”
“အဲဒါပဲလား”
“အခုလောလောဆယ်တော့ ဒါပဲ”
သူ အရွက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အရွက်အောက်ရှိ လေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
အရွက်က ကျမသွားတော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။
ပြီးနောက် လည်ပတ်သည်။
“ငြိမ်နေအောင် ထားစမ်း” ဟု သူ ထပ်ပြောသည်။
“ကျွန်တော် ကြားလိုက်ပါတယ်”
“ခင်ဗျားက စကားလုံးကို ကြားတာ၊ အရွက်က မကြားဘူးလေ”
ကျွန်တော် လေစီးကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။
အရွက်က ဘေးကို စောင်းသွားသည်။
ပြီးနောက် မြင့်တက်သွားသည်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်နဖူးကို လာမှန်သည်။
သော်က သဘောကျသည့်အသံမျိုး ပြုလုပ်သည်။
“အဆင့်မြင့် လေ့ကျင့်ခန်းပဲ”
“ခင်ဗျားက လျှပ်စီးနဲ့ စခဲ့တာလေ”
“လျှပ်စီးက ပိုပြီး နားထောင်တတ်တယ်”
အေရွန်က အရွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“လေဆိုတာ ခင်ဗျားညွှန်ပြတဲ့ဘက်ကို ရွေ့လျားတဲ့ အားတစ်ခု မဟုတ်ဘူး။ သူက ဟန်ချက်ညီဖို့ ရှာဖွေနေတဲ့ ဖိအားတစ်ခုပဲ”
သူ အရွက်ကို ထပ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
နေ့လယ်ပိုင်းရောက်သောအခါ ကျွန်တော်သည် အရွက်ပတ်လည်ရှိ လေကို မပိတ်မိစေဘဲ အရွက်ကို ငြိမ်နေအောင် ထိန်းထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ထိုကွဲပြားမှုကို နားလည်ဖို့အတွက် အကြိမ်ရာပေါင်းများစွာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
အေရွန်က မြက်ပင်ကိုတောင် မလှုပ်ခတ်နိုင်သည့် သေးငယ်လွန်းသော လေစီးကြောင်းများကို ပြသသည်။
နေရောင်ခြည်ကြောင့် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နွေးထွေးသော လေ။
တံတိုင်းအရိပ်မှ အေးစက်စက် ကျရောက်လာသည့် လေ။
လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်သွားစဉ် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လေလှိုင်း။
ကျွန်တော့်ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် အသက်ရှူသံ။
“အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မဆုပ်ကိုင်လိုက်နဲ့” ဟု သူ ပြောသည်။
ကျွန်တော်သည် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် လှုပ်ရှားမှုပေါင်းများစွာကို ခံစားနေရသည်။
ကျွန်တော့်အလိုလိုဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို စုစည်းမိလိမ့်မည်။
လေစီးကြောင်းတစ်ခုတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်မိလိမ့်မည်။
အသုံးဝင်မည့် ဦးတည်ချက်တစ်ခုတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်မိလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုမူ တစ်ခုချင်းစီကို သူ့နေရာနဲ့သူ ရှိနေစေသည်။
ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကြားရှိ နေရာလွတ်မှ အနည်းငယ်ကိုသာ ကျွန်တော် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
အရွက်က တစ်ပတ် လည်သွားသည်။
ရပ်တန့်သွားသည်။
လေပေါ်တွင် ဝဲနေသည်။
အေရွန် ပြုံးသည်။
“အဲဒါပဲ”
ကျွန်တော် သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ အရွက်ကို ချပေးလိုက်သည်။
“ဒါက မုန်တိုင်းထက် ပိုခက်တယ်နော်”
“ဟုတ်တယ်”
“ဘာလို့လဲ”
“မုန်တိုင်းကတော့ မတိကျတဲ့အရာတွေကို သူ့ရဲ့ ဖျက်ဆီးမှုတွေနဲ့ ဖုံးကွယ်ပေးလိုက်လို့ပါ”
ကျွန်တော်တို့ အစာစားပြီးနောက် နဲရက်သ်က စတင်သည်။
ကောင်းကင်တွင် တိမ်မရှိပေ။
သူ အပေါ်ကို မော့ကြည့်သည်။
ပြီးနောက် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်စမ်း”
ကျွန်တော် ကောင်းကင်တွင် စိုထိုင်းဆကို ရှာသည်။
ဘာမှ မတွေ့ရသလောက်ပဲ။
“ဘာနဲ့ လုပ်ရမှာလဲ”
သူ မြက်ခင်းကို ထိလိုက်သည်။
သူ့လက်ချောင်းများတစ်လျှောက် စိုထိုင်းဆများ စုစည်းလာသည်။
“မိုးက တိမ်တွေထဲက စတာ မဟုတ်ဘူး”
“ရာသီဥတုက ဘယ်လို အလုပ်လုပ်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ဖန်တီးလိုက်စမ်း”
သော်က အီလီဇာ၊ အယ်လစ္စတားတို့နှင့်အတူ ရွက်ဖျင်အကာအောက်တွင် ထိုင်နေသည်။
သူတို့ သုံးယောက်လုံး ကျွန်တော် အဆင်မပြေဖြစ်နေတာကို ကြည့်နေကြသည်။
အလွန် အားပေးကူညီသည့် အနေအထားမျိုးဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် လေကို ခေါ်လိုက်သည်။
အေရွန်က ကျွန်တော့်ကို တားသည်။
ကျွန်တော် လေကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အအေးဓာတ်ကို ရှာသည်။
ဆစ်ဗရန်က တားသည်။
ကျွန်တော် အဲဒါကိုလည်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
နဲရက်သ်က စောင့်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ သတိပြုစေချင်သည့်အရာကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်သည်။
မြေပြင်မှ မြင့်တက်လာသည့် စိုထိုင်းဆ။
လေထုထဲတွင် မမြင်နိုင်ဘဲ သယ်ဆောင်လာသည့် ရေဓာတ်။
မိုး မဟုတ်သေးဘူး။
တိမ်လည်း မဟုတ်သေးဘူး။
အပေါ်ကို ရွေ့လျားနေသည့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု။
ကျွန်တော် သူ့ကို မဆွဲငင်ဘဲ လမ်းပြပေးလိုက်သည်။
နောက်ထပ် အများအပြား ထပ်ပေါင်းလာသည်။
ကွင်းပြင်အပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်ပါးပါးလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“အဲဒါက ညံ့တဲ့ တိမ်တိုက်တစ်ခုပဲ” ဟု နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်မှ မယ်လိုဒီက မှတ်ချက်ပေးသည်။
“သူဖြစ်လာတာ အသက်ရှူခြောက်ကြိမ်စာပဲ ရှိသေးတယ်လေ”
“ခုနစ်ကြိမ်”
“ဒါဆိုရင် တိုးတက်လာတာပေါ့”
နဲရက်သ်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ပထမဆုံး မိုးစက် ကျလာသည်။
သူက မိုးကို မြေပြင်ပေါ်ကို တိုက်ရိုက်ကျစေရန် အမိန့်မပေးပေ။
သူက မိုးကို ကျဆုံးခြင်းပြီးဆုံးစေရန် ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုကွဲပြားချက်က ကျွန်တော့်စွမ်းအားထဲကို အလွန်သန့်ရှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် တိမ်တိုက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးသွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
မိုးမှာ အလေးချိန် ရှိသည်။
ဦးတည်ချက် ရှိသည်။
အစ ရှိသည်။
အဆုံး ရှိသည်။
မိုးစက်တိုင်းသည် တစ်ခုလုံးနှင့် မကင်းကွာဘဲ တစ်ခုလုံး၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်သည် မုန်တိုင်းများကို ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများအဖြစ်သာ နားလည်ခဲ့သည်။
ဖိအား။
မိုးချုန်းသံ။
မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော တိမ်တိုက်များ။
နဲရက်သ်ကမူ မိုးစက်တစ်စက်ချင်းစီ၏ ခရီးစဉ်အသေးစားလေးကို နားလည်ထားသည်။
ကျွန်တော် မိုးကို ရွာချစေလိုက်သည်။
သတ်မှတ်ထားသော ကွင်းပြင်အပိုင်းအခြားပေါ်တွင်သာ။
လမ်းမပေါ်တွင် မဟုတ်။
ကြည့်ရှုနေသူများပေါ်တွင် မဟုတ်။
ရေတွင်းများပေါ်တွင် မဟုတ်။
သော်က ခြောက်သွေ့နေဆဲဖြစ်သည်။
မယ်လိုဒီကတော့ မဟုတ်ချေ။
သူမ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် မိုးရွာသည့် နယ်နိမိတ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“မုန်တိုင်းဆိုရင်တော့ အဲဒါကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာပါ” ဟု အေရွန်က ပြောသည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို မုန်တိုင်းတစ်ခုလွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ စဉ်းစားမိသည်။
အရွက်နှင့် သင်ခန်းစာယူခဲ့ပြီးနောက်တွင်တော့ ထိုအကြံက အရင်ကလောက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိတော့ပါ။