အခန်း ၃၀၀ - ခေါင်းလောင်းမတီးမီ
ကော်ဗင်၏ခေါင်းလောင်းသံက ရဲတိုက်တစ်ခုလုံးကို နိုးထစေလိုက်သည်။
ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ချက်။
ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ် နှစ်ချက်။
ကျွန်တော် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ထိုင်နေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့အိပ်ရာနှင့် ကလေးထိန်းခန်းတံခါးကြားရှိ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ကျွန်တော့်စွမ်းအား။
ကျွန်တော် ၎င်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
တတိယမြောက် အသံက ပထမနှစ်ချက်ထက် ပို၍ကြာရှည်သည်။
ပိုကျယ်တာတော့ မဟုတ်။
ပိုဝေးကွာသွားသည်။
ကော်ဗင်က သူတို့ခေါင်းလောင်းသံကို မကြားရသေးသူတစ်ဦးဦးကို သတိပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
အမွှာနှစ်ယောက် ငိုယိုလာကြသည်။
နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း။
ထိုအရာက ခေါင်းလောင်းသံထက် ကျွန်တော့်ကို ပို၍ကြောက်လန့်စေသည်။
နောက်ထပ် အသံတစ်ချက်မထွက်မီ ကျွန်တော်တို့ သူတို့အခန်းသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ကာရိုက သူမအိပ်ရာထဲတွင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နားကိုပိတ်ထားလျက် ရပ်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က သူမဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
သူက အိပ်ရာဘေးကာရံကို မဖွင့်ဘဲ အိပ်ရာနှစ်ခုကြားကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
စောင်ကလည်း သူနှင့်အတူ ပါလာသည်။
အက်ဗလင်က ကာရိုကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က ဂယ်ရစ်ကို ပွေ့လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဘာနာနေတာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ကာရိုက နံရံအပြင်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဗလာပဲ။”
ဂယ်ရစ်က သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားသည်။
“ပျောက်သွားပြီ။”
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့နောက်မှ ဝင်လာသည်။
ရိုင်ဆာကလည်း သူမနှင့်အတူ ပါလာသည်။
နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်အစားကို စုံလင်အောင် မဝတ်ဆင်ရသေးပေ။
အော်ရီလီယာက ကလေးနှစ်ယောက်၏ နဖူးကို စမ်းကြည့်သည်။
ထို့နောက် လက်ဖဝါးများကို စမ်းကြည့်သည်။
“သူတို့ ဒဏ်ရာမရပါဘူး။”
ခေါင်းလောင်းသံ ထပ်မြည်လာသည်။
ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး တွန့်သွားကြသည်။
“သူတို့က နယ်မြေတွေ ပြောင်းလဲနေတာကို ခံစားမိနေတာပါ” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
“ကော်ဗင်ရဲ့နယ်မြေလား” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။”
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
“တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးနေတာပါ။”
ကျွန်တော် ဂယ်ရစ်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။
ကာရိုနှင့် သူ မျှဝေထားသည့် နယ်မြေက အခြားနတ်ဘုရားများ၏ နယ်မြေများကို ပဲ့တင်ထပ်စေပြီး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စွမ်းရှိသည်။
သူတို့က ရှိသမျှ နတ်ဘုရားအားလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
တမင်သက်သက် လုပ်ဆောင်နေခြင်းလည်း မဟုတ်။
သို့သော် အိုသဲလော့စ်၏ ခိုးယူမှုက နတ်ဘုရားတို့၏ တည်ဆောက်ပုံကိုပင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
ကလေးတွေက ဘာက ပျောက်ဆုံးသွားမှန်း မသိခင်မှာပင် ထိုနေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည့်အရာ ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်းကို ခံစားမိနေကြသည်။
ရိုင်ဆာက ကာရို၏အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
သူမ၏ နယ်မြေက ကလေးနှစ်ယောက်ပတ်လည်တွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
ကလေးဘဝ။
အရွယ်ရောက်သူတွေ လောကကြီးထဲကို ယူဆောင်လာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရာအားလုံးကို ကလေးတွေ နားလည်နေစရာ မလိုတဲ့ လုံခြုံတဲ့နေရာ။
“ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့အရာနောက်ကို လိုက်စရာ မလိုပါဘူး” ဟု သူမက ကလေးတွေကို ပြောသည်။
ကာရိုက သူမကို မော့ကြည့်သည်။
“ကူညီမလား”
“လူကြီးတွေက ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။”
ဂယ်ရစ်က ကျွန်တော့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ပါပါလား”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
“ပြန်လာခဲ့နော်။”
ကော်ဗင်က အရှေ့ဘက် ဧည့်ခန်းမတွင် ရပ်နေသည်။
သူ၏ အက်ကွဲနေသော ခေါင်းလောင်းက ရင်ဘတ်တွင် တုန်ခါနေသည်။
နားတစ်ဖက်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်။
မီးရီရယ်က သူ့ကို တွဲထားပေးသည်။
ဗန်နာက စာသဝဏ်လွှာ သုံးစောင်ကို ကိုင်ထားသည်။
နသန်နီယယ်နှင့် အက်ဒရစ်တို့က အကူးအပြောင်းမုခ်ဦးဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။
အီလီဇာက သံချပ်ကာဝတ်စုံဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်။
သော်က မဂျိုနီယာကို ထမ်းထားသည်။
အယ်လစ္စတားက သူ့ဓားကို ခါးပတ်တွင် တင်းကျပ်အောင် ဆွဲကြပ်လိုက်သည်။
နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းကို ဖျက်သိမ်းမလားဟု မည်သူမျှ အချိန်ကုန်ခံပြီး မမေးကြတော့။
လေ့ကျင့်ခန်းနေရာက ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။
“ဘာတွေ သိရလဲ” ဟု ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။
ဗန်နာက ပထမဆုံးစာကို မြှောက်ပြသည်။
“ဆန်စပါးနဲ့ စားနပ်ရိက္ခာကို စောင့်ရှောက်တဲ့ နတ်ဘုရား ရယ်လန်ပါ။ သူက အမ်ဘာလွင်ပြင် အနောက်ဘက်က ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကနေ ခိုလှုံခွင့် တောင်းဆိုလာပါတယ်”
အခန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ တားလ်ရန်က မော့ကြည့်သည်။
သူ့နယ်မြေက နောက်မျိုးဆက်အတွက် သိမ်းဆည်းထားသည့် မျိုးစေ့များကို စောင့်ရှောက်သည်။
“ရယ်လန်က ရိတ်သိမ်းပြီးသား အစားအစာတွေကို သိမ်းဆည်းတာပါ။ မျိုးစေ့တွေကို မဟုတ်ဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။
ထိုကွဲပြားချက်က အရေးကြီးသည်။
“ကျန်တဲ့ စာတွေက ဘာတွေလဲ” ဟု မေရီက မေးသည်။
ဗန်နာက ဒုတိယစာကို ဖွင့်သည်။
“လုံခြုံတဲ့ ဆိပ်ကမ်းတွေကို စောင့်ရှောက်တဲ့ နတ်ဘုရားမ မီရေးပါ။ အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းကနေ ထွက်ခွာခွင့် တောင်းဆိုလာပါတယ်”
ပါလင်နော်က ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
သူ့နယ်မြေက ဒီရေဖြစ်သည်။
“သူမရဲ့ဆိပ်ကမ်းတွေက ရေဝင်လာရုံလောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သင်္ဘောတစ်စင်း ဆိပ်ကမ်းကို ရောက်လာရင် ဆိပ်ကမ်းမချခင် အတိုက်အခိုက် မခံရစေရဘူးဆိုတဲ့ သဘောတူညီချက်ကို သူမက စောင့်ရှောက်ပေးတာပါ”
“ဒါဆို တတိယမြောက်ကော” ဟု ကျွန်တော်မေးသည်။
ဗန်နာက ၎င်းကို မဖွင့်ရသေးပေ။
“ကျွန်မ ကိုင်ထားတုန်းကတော့ စာတစ်စောင် ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။”
မီးရီရယ်၏ မီးခိုးရောင်ပဝါ လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူမက မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ရိုးရာဓလေ့တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရတော့မယ်။”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွယ်မှု သုံးခု ရရှိခဲ့သည်။
တစ်ခုကတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
“ကျန်နေတဲ့ နေရာနှစ်ခုလုံးကို နသန်နီယယ် အရောက်သွားနိုင်မလား” ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
“တစ်ပြိုင်နက်တည်းတော့ မရဘူး။”
“ကွန်ကောဒီယာ ဂိတ်ကနေ ကူညီလို့ ရမလား”
သော်က ရဲတိုက်ထိန်းသူကို ကြည့်သည်။
“ကွန်ကောဒီယာမှာ အဲ့ဒီနေရာနှစ်ခုလုံးအတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဂိတ်မရှိဘူး။”
“အော်ရီသာ ပျံသန်းနိုင်တယ်” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
“သူက အိုသဲလော့စ်မရောက်ခင် အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းကို မရောက်နိုင်ဘူး။”
ကော်ဗင်၏ ခေါင်းလောင်းသံ ထပ်မြည်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ အသံနှစ်ချက်။
တစ်ခုက အနောက်ဘက်မှ။
တစ်ခုက ကမ်းရိုးတန်းမှ။
နှစ်ခုစလုံး အရေးတကြီးဖြစ်သည်။
နသန်နီယယ်က ဗန်နာကိုင်ထားသည့် စာများကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် သွားရမယ့်နေရာကို သိဖို့လိုပြီး ဟိုဘက်မှာလည်း လက်ခံပေးမယ့်သူ ရှိဖို့လိုတယ်”
“နှစ်ယောက်စလုံးက တောင်းဆိုချက်တွေ ပို့ထားတာပဲလေ” ဟု သက်စရာက ပြောသည်။
“ဒါဆိုရင် နှစ်ယောက်စလုံးက လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ပေါ့။”
“ကျွန်တော် တစ်ခုကို အရင်ဖွင့်ပေးမယ်။ ပြီးရင် ထိန်းထားမယ်။ ပိတ်လိုက်မယ်။ ပြီးမှ ဒုတိယတစ်ခုကို ကြိုးစားမယ်” ဟု နသန်နီယယ်က ပြန်ဖြေသည်။
“ဘယ်လောက်ကြာမလဲ”
“ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မရှိရင်တော့ မိနစ်အနည်းငယ်ပေါ့။”
“အိုသဲလော့စ်က အနှောင့်အယှက် ပေးလာရင်ကော”
နသန်နီယယ်က ပြန်မဖြေ။
ဖြေစရာလည်း မလိုပေ။
ကျွန်တော်တို့နောက်တွင် ကွန်ကောဒီယာ ဂိတ် ပွင့်လာသည်။
လက်ဇန်းဒါးက အရင်ဆုံး ထွက်လာသည်။
အိုင်အိုက နောက်မှ လိုက်လာသည်။
အော်ရီသာက လူပုံစံဖြင့် နောက်မှ ပါလာသည်။
မာရာနှင့် အာထရီယူးတို့ နောက်ဆုံးမှ ဖြတ်လာကြသည်။
သော်က စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ကွန်ကောဒီယာကို စောင့်ခိုင်းထားတာလေ။”
လက်ဇန်းဒါးက သူမကို ကြည့်သည်။
“ငါလည်း မင်းကို ငါမပါဘဲ မီးတောင်ထဲ မဝင်ဖို့ ပြောထားတာပဲ။”
“ဒါက မီးတောင် မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး စကားနားထောင်ထားတာပေါ့။”
အိုင်အိုက ဗန်နာဆီ သွားသည်။
“ကမ်းရိုးတန်းကို သွားမယ်။ ဘယ်နေရာလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
ဗန်နာက မီရေး၏ စာကို ပြသည်။
အော်ရီသာက တစ်ချက်ဖတ်ကြည့်သည်။
“ဒီဆိပ်ကမ်းကို ငါသိတယ်။”
“ရောက်အောင် သွားနိုင်မလား”
“ကွန်ကောဒီယာရဲ့ အနောက်ဘက်ဂိတ်ကနေသွားပြီး လေကြောင်းကနေ ပျံသန်းသွားမယ်။”
“ဘယ်လောက်ကြာမလဲ”
“ဒီမှာ စောင့်နေတာထက်တော့ မြန်မယ်။”
အိုင်အိုက အက်ဗလင်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော်တို့နောက်မှ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် စကားမပြောခင်မှာပင် အချင်းချင်း နားလည်သွားကြသည်။
“သွားပါ” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
အိုင်အို ခေါင်းညိတ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ကွဲလိုက်ကြသည်။
အော်ရီသာ၊ အိုင်အို၊ မာရာ၊ အာထရီယူးနှင့် ကွန်ကောဒီယာမှ အစောင့်လေးဦးက အနောက်ဘက်ဂိတ်ကို အသုံးပြုပြီး မီရေး၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ပျံသန်းသွားကြမည်။
သော်က သူတို့နှင့် လိုက်သွားချင်သည်။
လက်ဇန်းဒါးက သူမကို တားလိုက်သည်။
“ယူရီယာရဲ့အဖွဲ့မှာ နတ်ဘုရားကို မထိခိုက်စေဘဲ နတ်ဘုရားရဲ့ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်မယ့်သူ လိုတယ်”
သော်က မဂျိုနီယာကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“သူ့မှာ လျှပ်စီးကြောင်း ရှိတယ်လေ။”
“သူက သုံးရက်ပဲ လေ့ကျင့်ထားရသေးတာ။”
“လေးရက်ပါ။”
“အဲ့ဒါက ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မတိုးတက်စေဘူး။”
ကျွန်တော် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီမှာ ရပ်နေတာလေ။”
“သိပါတယ်” ဟု သော်က ပြောသည်။
“အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ စိုးရိမ်တာ” ဟု လက်ဇန်းဒါးက ဖြည့်စွက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူငယ်ချင်းအဖြစ် ဒီလောက်ထိ စနောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်တော့ ရောက်နေပြီပေါ့။
အီလီဇာက ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီမှ အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးကို ရွေးထုတ်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်း ထိန်းကိရိယာ လုပ်သူ။
ချည်နှောင်နိုင်သည့် အဝတ်စများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အဝတ်လျှော်သူ။
ကျောက်တုံးပြင်ဆင်သူ။
အပူကို စုပ်ယူနိုင်သည့် မုန့်ဖုတ်သမား။
အလွှာလိုက် ဒိုင်းကာများ ကျွမ်းကျင်သည့် မှော်ဆရာ နှစ်ဦး။
အီလီဇာက မနေခိုင်းသည့်အတွက် အယ်လစ္စတားလည်း လိုက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက ကုသပေးသူအဖြစ် လိုက်ပါလာသည်။
နားမှ သွေးထွက်နေသော်လည်း ကော်ဗင်က လိုက်ပါရန် အတင်းတောင်းဆိုသည်။
မီးရီရယ်က သူ့ကို တားသည်။
“မင်းရဲ့ သတိပေးသံက ဒီမှာ လိုအပ်တယ်။”
“ကျွန်တော့်ခေါင်းလောင်းက ရယ်လန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ။”
“နောက်လူကိုလည်း ရှာတွေ့ဖို့ လိုအပ်သေးတယ်။”
ကော်ဗင်က အက်ကွဲနေသော ကြေးခေါင်းလောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
သူ ဒီအဖြေကို မုန်းသည်။
သို့သော် သူ လက်ခံလိုက်သည်။
နသန်နီယယ်က အလွတ်ဖြစ်နေသော မုခ်ဦးပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်သည်။
“ရယ်လန်က ခိုလှုံခွင့် တောင်းဆိုထားတာလား”
ဗန်နာက သူ့စာကို ကိုင်ထားသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“အဲ့ဒီတောင်းဆိုချက်က သူ့ဆန္ဒအတိုင်းပဲလား။”
သက်စရာက စာရွက်ကို ထိကြည့်သည်။
စကားလုံးများထဲတွင် ရွေးချယ်မှု ရှိနေသေးသည်။
အားနည်းနေသည်။
သို့သော် ရှိနေသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
အက်ဒရစ်က မုခ်ဦးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်နိမိတ်က ဟေဗင်ရိတ်ချ်ကို ခိုလှုံရာအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး စပါးကျီဘုရားကျောင်းကို ထွက်ခွာမယ့်နေရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတယ်”
ရဲတိုက်ထိန်းသူက ဂရေးကိပ်၏ စည်းကမ်းချက်များကို ဖြည့်စွက်သည်။
အပြင်ဘက် အာဏာပိုင် မပါဝင်ရ။
နောက်ယောင်ခံ လိုက်လာခြင်းကို လက်မခံ။
အခြားသူတစ်ဦးဦးမှတစ်ဆင့် ပိုင်ဆိုင်မှု တောင်းဆိုခြင်း မပြုရ။
ကယ်ဒရစ်က စည်းကမ်းချက်တိုင်းကို စစ်ဆေးသည်။
ဖုံးကွယ်ထားသော ကျိန်ဆိုချက်များ မရှိ။
နသန်နီယယ်က အကူးအပြောင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။
မီးတောက်များ အရင်ဆုံး ပေါ်လာသည်။
ဆာတာ၏ မီးတောက်တော့ မဟုတ်။
စောင့်ရှောက်သူတို့၏ မီးတောက်။
အာဗာရင်၏ ခိုးယူခံထားရသော နယ်မြေ။
မီးတောက်များက စပါးကျီဘုရားကျောင်းကို ဝိုင်းရံထားသည်။
ထိုမီးတောက်များမှတစ်ဆင့် အိုသဲလော့စ်က စောင့်ကြည့်နေသည်။
အကူးအပြောင်းက ပိတ်သွားရန် ကြိုးစားသည်။
နသန်နီယယ်က ခိုင်မာစွာ ထိန်းထားလိုက်သည်။
“သူက ဟိုဘက်ခြမ်းကို ရထားတာပဲ။”
“မဟုတ်ဘူး” ဟု အက်ဒရစ်က ပြောသည်။ “သူက အဲ့ဒီဘုရားကျောင်းပတ်လည်က မီးတောက်တွေကိုပဲ ထိန်းချုပ်ထားတာ။”
ထိုကွဲပြားချက်က ကျွန်တော်တို့အတွက် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သည်။
သော်က မုခ်ဦးဆီသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်းများက မဂျိုနီယာတစ်ဝိုက်တွင် ရစ်သိုင်းနေသည်။
“မီးတောက်ကို မထိနဲ့” ဟု ကျွန်တော် သတိပေးလိုက်သည်။
“သိပါတယ်။”
“အဲ့ဒါက အာဗာရင်ရဲ့ ခိုးယူခံထားရတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ ဆက်သွယ်နေတာလေ။”
“သိပါတယ်ဆို။”
“မင်း လေသံက စိတ်တိုနေသလိုပဲ။”
“လမ်းကြောင်း အဆင်ပြေဖို့ စောင့်နေတာ။”
သူမက ကျွန်တော့်ထက် အရင် စိတ်ရှည်တတ်လာခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ စိတ်ရှည်ရတာကို ပိုမုန်းပုံရသည်။
နှင်းမှုန်များက အကူးအပြောင်းနေရာကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော့်ဆီက နှင်းများဖြစ်သည်။
နှင်းမှုန်များက မီးတောက်နေသည့် ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ကျရောက်သည်။
စောင့်ကြည့်နေသည့် မီးတောက်များက ထိုနှင်းမှုန်များကို အရည်မပျော်စေနိုင်။
နှင်းမှုန်များက အခန်းအတွင်း လှည့်လည်သွားလာရင်း မီးတောက်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသည့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
ရယ်လန်က ကြီးမားသည့် သစ်သားစပါးကျီသေတ္တာကြီးဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသည်။
သူက နတ်ဘုရားအိုကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
အသွင်အပြင်အရ အခြားသူများထက် ပို၍ အိုမင်းပုံပေါက်သည်။
လက်ဖဝါးများက ကြီးမားသည်။ ပခုံးများက ကုန်းနေသည်။
သူ့မုတ်ဆိတ်မွှေးများက ရိတ်သိမ်းပြီးစ ကောက်ရိုးရောင် ဖြစ်သည်။
အမြင့်ဆုံးတရားရုံး၏ တံဆိပ်က သူ့ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေသည်။
အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အင်အားစုဝင် နှစ်ဦးက သူ့လက်မောင်းများကို ချုပ်ထားသည်။
တတိယမြောက်လူက တံဆိပ်ကို သူ့ကျောဘက်သို့ ဖိကပ်ထားသည်။
ရယ်လန်က နှင်းမှုန်များကို မြင်လိုက်သည်။
“ဂရေးကိပ်လား”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူ တစ်ချက် ရယ်မောသည်။
“နံရံတွေ ပိုများမယ်လို့ ထင်ထားတာ။”
စောင့်ကြည့်နေသည့် မီးတောက်များက ကျွန်တော့်ဆီသို့ လှည့်လာသည်။
အိုသဲလော့စ်၏ အာရုံစိုက်မှုက ထိုမီးတောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
*မင်းတို့က တရားဝင် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းမှုကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်နေတာ။*
ကျွန်တော် အတွေးဖြင့် ပြန်မဖြေခဲ့။
“သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်” ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။
သူက သူ့ရုံးခန်းကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
“ငါ့မှာ ဘယ်တုန်းကမှ ရုံးခန်း မရှိခဲ့ပါဘူး” ဟု ရယ်လန်က ပြောသည်။
အင်အားစုဝင်က သူ့ကို ရိုက်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
အီလီဇာက သူမလက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။
“အခု မဟုတ်သေးဘူး။”
အော်ရီလီယာ ရပ်သွားသည်။
ကရုဏာစိတ်က အချိန်အခါကို လုံခြုံစေမှာ မဟုတ်ပေ။
အိုသဲလော့စ်အတွက် လမ်းကြောင်း ပွင့်သွားစေမှာ စိုးသောကြောင့် မီးတောက်ကို ဖြတ်ပြီး ရယ်လန်ကို ကုသပေး၍ မရနိုင်။
သူမ စောင့်ဆိုင်းရတာကို မုန်းသည်။
သို့သော်လည်း သူမ စောင့်နေဆဲပင်။
အက်ဒရစ်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ကူးဖို့အတွက် အဝင်ဝက တည်ငြိမ်နေပြီ။”
နသန်နီယယ် ခေါင်းခါသည်။
“ပြန်ထွက်ဖို့က မရဘူး။”
“ဘာလို့လဲ။”
“စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မီးတောက်က ရယ်လန်နဲ့ တွဲလျက် ဖြစ်နေလို့။”
သူ့ကိုသာ ကျွန်တော်တို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ရင် အိုသဲလော့စ် ခိုးယူထားတဲ့ နယ်မြေပါ ပါလာလိမ့်မည်။
ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ်များက ထိုတောင်းဆိုမှုကို တားဆီးနိုင်ကောင်း တားဆီးနိုင်မည်။
သို့မဟုတ် အာဗာရင်၏ စွမ်းအားက လက်ခံမည့် အခန်းထဲသို့ တံခါးပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ပြန်မဆုတ်ခင် မီးတောက်ကို ခွဲထုတ်ဖို့ လိုအပ်သည်။
အီလီဇာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီ အရင်ဝင်။ ဒိုင်းကာပဲ သုံး။ အယ်လစ္စတား သူတို့နဲ့ လိုက်သွား။ သော်နဲ့ ယူရီယာ ဒုတိယအသုတ်။ အော်ရီလီယာက ခေါ်မှ လာခဲ့။”
ကျွန်တော် ကန့်ကွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အရင် စပြောသည်။
“နားလည်ပါပြီ။”
အီလီဇာ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ရှင်ကော။”
“ကျွန်တော်လည်း သဘောတူဖို့ ပြင်နေတာ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ ရှင် မပြင်ထားဘူး။”
“အဲ့ဒါကို သက်သေပြဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်။”
မေရီက ဒီနေရာမှာ မရှိတာ ကံကောင်းသည်ဟု ကျွန်တော် တွေးလိုက်မိသည်။
ကျွန်တော်တို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လိုက်ကြသည်။
အပူရှိန်က ကျွန်တော့်မျက်နှာကို လာရိုက်သည်။
ဘုရားကျောင်း၏ ကျောက်ကြမ်းခင်းများ ကွဲအက်နေသည်။
ကျိုးပဲ့နေသော သေတ္တာများထဲမှ စပါးများ ဖိတ်စင်နေသည်။
စောင့်ကြည့်နေသည့် မီးတောက်များက စပါးစေ့တစ်စေ့ကိုမျှ မလောင်ကျွမ်းစေဘဲ ထိုအပေါ်မှ ဖြတ်သွားသည်။
အိုသဲလော့စ်က ရယ်လန်၏ သိုလှောင်ထားမှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တာ မဟုတ်။
သူက အဲ့ဒီအပေါ်မှာ အာဏာပိုင်စိုးချင်နေတာ ဖြစ်သည်။
ထိုနတ်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်နေသော စပါးကျီတိုင်းကို အမြင့်ဆုံးတရားရုံးက မြင်တွေ့နိုင်တော့မည်။
နိုင်ငံတိုင်း၏ စပါးသိုလှောင်ရုံများ။
ဆောင်းရာသီအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ရွာတိုင်း။
အိုသဲလော့စ်က လယ်ကွင်းတစ်ခုကိုမှ မပိုင်ဆိုင်ဘဲ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည်။
ရယ်လန်၏ နယ်မြေက ထင်ရှားပေါ်လွင်လှသည်တော့ မဟုတ်။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကပဲ သူ့ကို အစွမ်းထက်စေသည်။
ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီက ဒိုင်းကာတန်း နှစ်တန်း ဖွဲ့လိုက်သည်။
တရားရုံး၏ အင်အားစုဝင်များ လှည့်လာကြသည်။
အဖြူရောင် အာဏာစက်များက သူတို့လက်တစ်ဝိုက်တွင် စုဝေးနေသည်။
ပထမလူက ရိုက်ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ကျောက်တုံးပြင်ဆင်သူက အင်အားစုများ ကြမ်းခင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။
“ငုံ့!”
အားလုံး လိုက်နာကြသည်။
အဖြူရောင်စွမ်းအား တန်းတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းပေါ်ကနေ ဖြတ်သွားသည်။
သော်က မငုံ့။
မဂျိုနီယာဖြင့် တားဆီးလိုက်သည်။
ရိုက်ချက်ကြောင့် ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။
သူမက အဲ့ဒီအာဏာစက်ကို ဘေးသို့ လွှဲပစ်လိုက်သည်။
စောင့်ကြည့်နေသည့် မီးတောက်ဆီသို့ ထိုစွမ်းအား ရိုက်ခတ်သွားသည်။
တစ်ခဏတာတွင် အိုသဲလော့စ်၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားက သူခိုးယူထားသည့် နယ်မြေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
“အခုပဲ” ဟု အီလီဇာ ပြောသည်။
ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
အယ်လစ္စတား ပထမဆုံး အင်အားစုဝင်ဆီ ရောက်သွားသည်။
နတ်ဘုရားလက်နက် မဟုတ်။
လျှပ်စီးကြောင်းလည်း မဟုတ်။
ဓားတစ်လက်သာ။
သူက အင်အားစုဝင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ရိုက်လိုက်သည်။
ပြန်တိုက်လာသည့် လက်ချက်အောက်တွင် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။
သူ့အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို သုံးပြီး မျက်စိကို အုပ်လိုက်သည်။
အဝတ်လျှော်သူက နှစ်ယောက်စလုံးကို ကြိုးဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
ရုန်းကန်လေလေ ကြိုးက ပိုတင်းလေလေ ဖြစ်သည်။
အယ်လစ္စတား သူ မလဲကျခင် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ကျွန်တော် ဒုတိယလူဆီ ရောက်သွားသည်။
ကျွန်တော့်တူ ပေါ်လာသည်။
အင်အားစုဝင်က တံဆိပ်ပုံစံ ဒိုင်းကာတစ်ခုကို မြှောက်လိုက်သည်။
အစွမ်းကုန် ရိုက်ခွဲပစ်ချင်သည့် စိတ်က ထိန်းမရအောင် ပေါ်လာသည်။
သော်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ကြည့်။”
ဒိုင်းကာနောက်တွင် စပါးကျီသေတ္တာ ရှိသည်။
အဲ့ဒီနောက်တွင် ရယ်လန် ရှိသည်။
ကျွန်တော် ရိုက်ချက်ကို လျှော့လိုက်သည်။
တူကို လှည့်လိုက်သည်။
လက်ကိုင်ရိုးဖြင့်သာ ရိုက်လိုက်သည်။
အင်အားစုဝင်က တူအောက်တွင် ခေါက်ရိုးကျိုးသွားသည်။
သူ့ဒိုင်းကာက မပျက်စီး။
သူကတော့ ပျက်စီးသွားသည်။
တတိယမြောက်လူက တံဆိပ်ကို ရယ်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖိသွင်းနေသည်။
ရွှေရောင်အလင်းများက နတ်ဘုရားအိုကြီး၏ ပခုံးပေါ်မှ တက်လာသည်။
ဆောင်းရာသီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
*ထိန်းသိမ်းပါ။*
ကျွန်တော် ရယ်လန်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
စောင့်ကြည့်နေသည့် မီးတောက်က ကျွန်တော်တို့ကြားထဲ ဝင်လာသည်။
တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်။
စောင့်ကြည့်နေတာ။
အိုသဲလော့စ်က ကျွန်တော့်နယ်မြေကို သူခိုးယူထားတဲ့ နယ်မြေနဲ့ ထိတွေ့စေချင်နေတာ။
လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားအောင်။
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
သုံးရက်လောက်ကဆိုရင် ကျွန်တော် ပိုပြီး ဖိအားပေးမိလိမ့်မည်။
သော်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုက ကျွန်တော့်လက်ကို မည်သည့်ချုပ်နှောင်မှုထက်မဆို ပိုထိရောက်စွာ ထိန်းထားပေးနိုင်သည်။
ကျွန်တော် ဖိတ်စင်နေသော စပါးများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဆောင်းရာသီက အဲ့ဒီအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
စပါးစေ့တိုင်း အေးခဲသွားသည်။
အေးစက်မှုက ရယ်လန်၏ နယ်မြေထဲသို့ သူကာကွယ်ထားသည့် သာမန်အရာဝတ္ထုများမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
အိုသဲလော့စ်၏ မီးတောက်မှတစ်ဆင့် မဟုတ်။
ရယ်လန်၏ ယိုစိမ့်နေသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားက နှေးကွေးသွားသည်။
သူ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“အဲ့ဒါ ငါ့စပါးတွေ။”
“ကျွန်တော် ထိန်းသိမ်းပေးနေတာ။”
“အဲ့ဒါတွေ ပြန်ပေါက်ဦးမှ ဖြစ်မှာ။”
“အဲ့ဒါတွေက ရိတ်သိမ်းပြီးသားလေ။”
“အဲ့ဒါနဲ့ပဲ အလဟဿ ဖြစ်သွားတာကို လက်ခံရမယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။”
သူက ကန့်ကွက်နိုင်လောက်အောင် သန်မာနေသေးသည်။
ဒါက အားတက်စရာပင်။
သော်က မဂျိုနီယာကို ပစ်လိုက်သည်။
တံဆိပ်ကို ပစ်တာ မဟုတ်။
ဘုရားကျောင်း၏ စောင့်ကြည့်မီးတောက် ခွက်ကို ချိတ်ထားသည့် သံကြိုးကို ပစ်လိုက်သည်။
တူက ထိမှန်သွားသည်။
လျှပ်စီးကြောင်းက သံကြိုးတစ်လျှောက် လိုက်သွားသည်။
ခွက်တစ်ဝိုက်သို့။
ချိတ်ထားသည့် နေရာအထိ။
ကြမ်းခင်းထဲအထိ။
စောင့်ကြည့်မီးတောက်ကတော့ မထိခိုက်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ထောက်ထားသည့် အရာက ပြိုကျသွားသည်။
ခွက်က ပြုတ်ကျသွားသည်။
အိုသဲလော့စ်၏ ခိုးယူထားသော မီးတောက်များ ပြန့်ကျဲသွားသည်။
တစ်ခဏတာတွင် သူတို့ စောင့်ကြည့်နိုင်မည့် နေရာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။
အီလီဇာ ရယ်လန်ဆီ ရောက်သွားသည်။
သူမက အင်အားစုဝင်၏ လက်ကို ရယ်လန်၏ ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အယ်လစ္စတားက သူ့ဒူးခေါင်းနောက်ကို ရိုက်လိုက်သည်။
ကျောက်တုံးပြင်ဆင်သူက တံဆိပ်ကို မှောက်ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ မုန့်ဖုတ်သမားက တံဆိပ်ပေါ် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖိထားလိုက်သည်။
တရားရုံး၏ အပူရှိန်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဆုတ်!” အီလီဇာ အမိန့်ပေးသည်။
စောင့်ကြည့်မီးတောက်များ စုဝေးလာသည်။
သူ့ထဲတွင် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အိုသဲလော့စ်။
အရင်က ကျွန်တော်တို့ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အရိပ်ထက် ပိုသန်မာနေသည်။
သူ့မျက်လုံးများတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။
အာဗာရင်၏ ခိုးယူခံထားရသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား။
သူ့အရေပြားအောက်တွင် အခြားစွမ်းအားများ လှုပ်ရှားနေသည်။
တစ်ခုက ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ စပါးများကို အရောင်ပြောင်းသွားစေသည်။
ရယ်လန် အသက်ရှူမှားသွားသည်။
“သူ အက်ဒရာနာကို ယူသွားပြီ။”
“နယ်မြေလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ရောဂါမဖြစ်အောင် စားစရာတွေကို ပျက်စီးသွားစေတာ။”
အပုပ်နံ့ မဟုတ်။
သိုလှောင်ထားတဲ့ စားစရာတွေ ဘယ်အချိန်မှာ မစားသင့်တော့ဘူးဆိုတာကို သိတဲ့ အသိပညာ။
အိုသဲလော့စ်က အဲ့ဒါကို လိမ်ဖဲ့လိုက်သည်။
သူ့အာရုံစိုက်မှု ဖြတ်သန်းသွားသမျှ စပါးများက အမည်းရောင် ဖြစ်သွားသည်။
နတ်ဘုရား နှစ်ပါး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။
နယ်မြေ နှစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ခံလိုက်ရသည်။
သတိပေးမှုကို သူလျှိုလုပ်ဖို့ သုံးသည်။
စားစရာ ပျက်စီးမပျက်စီး ခွဲခြားနိုင်စွမ်းကို ပျက်စီးအောင် လုပ်ဖို့ သုံးသည်။
အိုသဲလော့စ်မှာ စွမ်းအားရှိသည်။
နားလည်မှု မရှိ။
ဒါက သူ့ကို ပိုပြီးတော့တောင် အန္တရာယ်များစေသည်။
သော်က မဂျိုနီယာကို ပြန်ခေါ်လိုက်သည်။
တူက ဘုရားကျောင်းကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။
စောင့်ကြည့်မီးတောက်က သူ့လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်လာသည်။
သူမက ပြန်လာမည့်လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။
တူက ကွေးညွတ်သွားသည်။
ဒိုင်းကာကိုင်ဆောင်ထားသူ နှစ်ယောက်ကြားမှ အသေးငယ်ဆုံး လမ်းကြောင်းလေးအတိုင်း ဖြတ်သွားသည်။
သူမလက်ထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။
သူမတို့ဘက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်။
မီးတောက်လည်း ပါမလာ။
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
“ပြန်ခေါ်တာကို လေ့ကျင့်ပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“ကောင်းပြီ။”
အိုသဲလော့စ်၏ မျက်နှာက ကျွန်တော်တို့ဆီ လှည့်လာသည်။
*မင်းတို့က ကြာရှည်မခံနိုင်တဲ့အရာတွေကို စုစည်းနေတာပဲ။*
ရယ်လန်က အီလီဇာကို မှီလိုက်သည်။
“သူမက တောင့်ခံနိုင်ပုံပဲ။”
အီလီဇာ သူ့ကို ကြည့်သည်။
“လျှောက်ပါ။”
သူ လျှောက်သွားသည်။
ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီ၏ ပထမဆုံး ဒိုင်းကာတန်းက အကူးအပြောင်းကို ဖြတ်သွားသည်။
ပြီးတော့ ဒုတိယတန်း။
အော်ရီလီယာက ဂရေးကိပ်ဘက်ခြမ်းတွင် ရယ်လန်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
အက်ဒရစ်က အဝင်ဝကို စစ်ဆေးသည်။
“မီးတောက်က တွဲလျက်ပါနေတုန်းပဲ။”
နသန်နီယယ်၏ လက်များ တုန်ယင်နေသည်။
“သူ တွဲနေသရွေ့ ငါတို့ ပိတ်လို့ မရဘူး။”
သော်က မီးတောက်များဆီ လှည့်လိုက်သည်။
“ဒီမှာပဲ ဖြတ်ပစ်မယ်။”
“မလုပ်နဲ့” ဟု ကျွန်တော် တားလိုက်သည်။
သူမ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
တွဲလျက် ဖြစ်နေသည့် အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော် နားလည်သွားသည်။
စောင့်ကြည့်မီးတောက်က ရယ်လန်ကို အန္တရာယ်မှတစ်ဆင့် ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
နောက်ကျလွန်းမှ ရောက်လာတဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခု။
ကော်ဗင်၏ ခေါင်းလောင်းသံကလည်း အဲ့ဒီလို လိုအပ်ချက်မျိုးကနေပဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာ မဟုတ်လား။
အိုသဲလော့စ်က အာဗာရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး သတိပေးချက် ရထားသူတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေသည်။
သို့သော် သတိပေးခြင်းသည် ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မဟုတ်။
အာဗာရင်က ထိုအချက်ကို သက်သေပြရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
“ကော်ဗင်” ဟု ကျွန်တော် အကူးအပြောင်းမှတစ်ဆင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခေါင်းလောင်းသံက ဂရေးကိပ်ဘက်မှ ပြန်ထူးသည်။
အက်ကွဲနေသည်။
ကြည်လင်နေသည်။
ထိုအသံက ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
စောင့်ကြည့်မီးတောက် တုန်ယင်သွားသည်။
ကော်ဗင်၏ နယ်မြေက အာဗာရင်၏ ခိုးယူခံထားရသော နယ်မြေနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။
တူညီသည်တော့ မဟုတ်။
သတိပေးခေါင်းလောင်းသံများနှင့် စောင့်ကြည့်မီးတောက်များ နှစ်ခုစလုံးက အန္တရာယ်ကို အကွာအဝေးတစ်ခုဆီ သယ်ဆောင်လာတတ်ကြသည်။
အိုသဲလော့စ်က တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ပြောနိုင်သော်လည်း သတိပေးခြင်းဆိုသည့် သဘောတရားကိုမူ မပိုင်ဆိုင်နိုင်။
ကျွန်တော် ရယ်လန်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ဆောင်းရာသီဖြင့် ထိန်းထားသည်။
သော်က လျှပ်စီးကြောင်းကို အသင့်ပြင်ထားသည်။
ကယ်လ်ဒရစ်က ဂရေးကိပ်ဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေသည်။
“ဘယ်ကျိန်ဆိုချက်ကမှ သတိပေးခြင်းကို စောင့်ကြည့်ခြင်းနဲ့ ချည်နှောင်မထားဘူး။”
သဲစ်ရာက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ “သတိပေးချက်တစ်ခုကို လက်ခံရယူတာဟာ စောင့်ကြည့်ခံဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။”
အန်းဝမ်က အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။
“အာဗာရင်ရဲ့ နယ်မြေကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ခိုးယူသွားတယ်ဆိုတာကို ငါ သက်သေခံတယ်။”
မီးတောက်က ကွဲထွက်သွားသည်။
ပျက်စီးသွားခြင်း မဟုတ်။
ရယ်လန်နှင့် တွဲလျက်ဖြစ်နေသော ပိုင်ဆိုင်မှုမှ ခွဲထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အကူးအပြောင်းလမ်းကြောင်း ရှင်းသွားသည်။
“အခုပဲ!” နသန်နီယယ် အော်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် နောက်ဆုံးမှ ကူးလာခဲ့သည်။
စောင့်ကြည့်မီးတောက်က နောက်ကလိုက်လာသည်။
အီဒရစ်က အဝင်ဝကို ပိတ်လိုက်သည်။
နသန်နီယယ်က အကူးအပြောင်းကို ပိတ်လိုက်သည်။
မီးတောက်က အခြားတစ်ဖက်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ဂရေးကိပ်၏ မုခ်ဦးက မှောင်ကျသွားသည်။
မီးတောက် တစ်ခုမျှ ဝင်မလာနိုင်တော့။
နသန်နီယယ် လဲကျသွားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူက ရိုးရိုးရပ်နေတာပါလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လိမ်ပြောခွင့် မပေးတော့။
ဆိုရန်နှင့် တပည့်နှစ်ယောက်က သူ့ကို ထမ်းခေါ်သွားသည်။
အီဒရစ် နံရံကိုမှီပြီး ထိုင်လိုက်သည်။
“အကူးအပြောင်းတွေက သူ့နယ်မြေလေ။”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက ကျွန်တော့်နယ်မြေ ဖြစ်မလာဘူး။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
“ဒါဆို ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် ပင်ပန်းနေရတာလဲ။”
“ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ရဲ့ ကန့်ကွက်မှုကြောင့်လား။”
သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ရယ်လန် အသက်ရှင်သည်။
သူ ခွင့်ပြုပြီးနောက် အော်ရီလီယာက တံဆိပ်ကြောင့်ဖြစ်သော ဒဏ်ရာကို ကုသပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဆောင်းရာသီစွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားက အေးခဲနေသော စပါးများမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် စီးဝင်လာသည်။
ရဲတိုက်အုပ်က သိုလှောင်ခန်းငယ်တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးသည်။
စပါးစေ့တိုင်း ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ ရောက်လာသည်။
ရယ်လန်က အိတ်များကို ရေတွက်သည်။
နှစ်ခါတောင် ရေတွက်သည်။
“မင်း တစ်အိတ် ချန်ခဲ့တယ်။”
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က အိုသဲလော့စ်ဆီကနေ လွတ်အောင် ပြေးလာခဲ့ရတာလေ။”
“သုံးဆယ့်တစ်အိတ် ရှိရမှာ။”
“အခု သုံးဆယ်ပဲ ရှိတယ်။”
အီလီဇာက ပျောက်နေသော စပါးအိတ်ကို တံခါးဘေး ချထားပေးလိုက်သည်။
ရယ်လန် သူမကို ကြည့်သည်။
“မင်း စပါးအိတ်ကို ထမ်းလာခဲ့တာလား။”
“လမ်းမှာ ရှိနေလို့ပါ။”
သူ ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်။”
အနားမှာ ရပ်နေသည့် မေလင်ကလည်း ကြည်နူးနေပုံရသည်။
ကမ်းရိုးတန်းမှ သတင်းက တစ်နာရီအကြာတွင် ရောက်လာသည်။
အော်ရီသာက မီရေး၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။
အိုသဲလော့စ်၏ လက်ပါးစေများလည်း ရောက်နေသည်။
အိုင်အို၏ အကာအကွယ်နှင့် အော်ရီသာ၏ ပထမဆုံးမီးတောက်တို့က တရားရုံး၏ တံဆိပ် သူမဆီ မရောက်ခင်မှာပင် ချိုးဖျက်ပေးလိုက်နိုင်သည်။
မာရာနှင့် အက်ထရီယူတို့က ဆိပ်ကမ်းလမ်းကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။
မီရေးက ကွန်ကော်ဒီယာတွင် ခိုလှုံခွင့်ကို ယာယီ လက်ခံလိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်သို့ သွားရမည့်အကြောင်းကိုတော့ နောက်မှ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။
လွင်ပြင်မှာ တစ်ကြိမ်၊ ကမ်းရိုးတန်းမှာ တစ်ကြိမ် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်လောက်တော့ ခေါင်းလောင်းသံတွေကို အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုစဉ် မယ်ရီယယ် ဝင်လာသည်။
သူမ၏ မျက်နှာဖုံးက မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။
တတိယမြောက် သတင်းစကားက သူမလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။
ဘာမှ ရေးမထား။
“ဘယ်သူလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဂျော်ရန်။”
“နယ်မြေက ဘာလဲ။”
“နယ်မြေချင်း ထိစပ်နေတဲ့ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တွေ။”
အီဒရစ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
မုခ်ဦးတွေ မဟုတ်။
နံရံတွေ မဟုတ်။
ရပ်ရွာတစ်ခု၏ တာဝန်ယူမှု ဘယ်မှာဆုံးပြီး နောက်တစ်ခုက ဘယ်မှာစသလဲဆိုတာကို သတ်မှတ်ပေးသည့် ကျောက်တိုင်များ။
သာမန်နယ်မြေတစ်ခု။
ဒါပေမဲ့ လိုအပ်သည့် နယ်မြေတစ်ခု။
“ဘယ်မှာလဲ” ဟု အီလီဇာ မေးသည်။
“တရားရုံးလမ်းဟောင်းရဲ့ မြောက်ဘက်က ရွာလေးတစ်ရွာမှာ။”
“သူ့ဆီ ငါတို့ ရောက်နိုင်မလား။”
မယ်ရီယယ်က သတင်းစကားကို လျှော့ချလိုက်သည်။
“မရဘူး။”
“သေချာလို့လား။”
“ရိုကျင့်စဉ်က ပေးဆပ်ပြီးသွားပြီ။”
အကူးအပြောင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေ၊ သေဆုံးသွားသူကိုတော့ ပြန်ကယ်တင်လို့ မရ။
မုန်တိုင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်းပါစေ၊ မနက်ခင်းဆီကို ပြန်သွားလို့ မရ။
ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကိုသွားရမလဲ ရွေးချယ်နေချိန်မှာပဲ အိုသဲလော့စ်က တတိယမြောက် နတ်ဘုရားကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။
အမွှာညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က ထိုအချက်ကို ခံစားမိသည်။
ကလေးထိန်းခန်းထဲရှိ ကျောက်တုံးတစ်ခုက အလယ်တည့်တည့်မှ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားသည်။
အင်အားသုံးပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်တာ မဟုတ်။
ခွဲခြားလိုက်ခြင်းသာ။
ကာရယ်က တစ်ဖက်မှာ ရပ်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က အခြားတစ်ဖက်မှာ။
နှစ်ယောက်စလုံးက ထိုမျဉ်းကို မကျော်ကြ။
ရိုင်ဆာက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ထိုင်နေသည်။
“ဂျော်ရန်ရဲ့ နယ်မြေ ပျက်စီးသွားတာလား” ဟု အက်ဗလင် မေးသည်။
အော်ရီလီယာ ခေါင်းခါသည်။
“မပျက်စီးဘူး။”
ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုတွင် ဟန်ချက်ညီမှုက ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားသည်။
အိုသဲလော့စ်က နောက်ထပ် ခိုးယူထားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သွားသည်။
“သူ အဲ့ဒါကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ” ဟု သူမ ပြောသည်။
“သူ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တွေနဲ့ ဘာလုပ်မှာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
“သူ ရွှေ့ပြောင်းမှာပေါ့” ဟု အီဒရစ် ပြန်ဖြေသည်။
“အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်တွေကို ပြန်ပြင်မှာပေါ့” ဟု သဲစ်ရာက ထပ်ပြောသည်။
ကယ်လ်ဒရစ်၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
“နယ်မြေတစ်ခုက နောက်နယ်မြေတစ်ခုကို ပေးဆပ်ရမလိုမျိုး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်အောင် လုပ်မှာ။”
မေရီက မြို့ပြမြေပုံများဆီ ကြည့်လိုက်သည်။
နယ်နိမိတ်များ။
အခွန်များ။
လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး တာဝန်များ။
စစ်ရေးဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှုများ။
ခိုလှုံခွင့်များ။
ခိုးယူထားသော အာဏာပိုင်စွမ်းအားများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် စစ်တပ်တစ်ခုကိုမျှ မရွှေ့ဘဲ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများကို တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ ရန်တိုက်ပေးနိုင်သည်။
မယ်ရီယယ်က ထိုညနေတွင် ဂျော်ရန်အတွက် ရိုကျင့်စဉ်ကို ပြုလုပ်ပေးသည်။
ရုပ်ကလပ်က ကျွန်တော်တို့ဆီ မရောက်လာပါ။
သူ့နာမည်ကို ခေါ်ရုံဖြင့်ပင် စတင်ရန် လုံလောက်သည်။
သူမက အနောက်ဘက်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးနှစ်တုံး တင်လိုက်သည်။
တစ်ခုက အရောင်ဖျော့သည်။
တစ်ခုက အရောင်ရင့်သည်။
သူတို့နှစ်ခုကြားတွင် နေရာလွတ်တစ်ခု ချန်ထားသည်။
“ဂျော်ရန်” ဟု သူမ ခေါ်သည်။
စုဝေးနေသော နတ်ဘုရားများက ပြန်ထူးသည်။
“နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တွေကို စောင့်ရှောက်သူ။”
“သူက တာဝန်ယူမှုတွေ ဘယ်မှာပြောင်းလဲလဲဆိုတာကို မှတ်သားပေးခဲ့သူ။”
“ဟုတ်တယ်။”
“သူက အိမ်နီးချင်းတွေကို ရန်သူတွေ ဖြစ်မသွားစေခဲ့ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။”
“သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ လက်လှမ်းမမီတဲ့နေရာမှာ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။”
အဖြေက ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“သူ့နာမည်ကို ဘယ်တော့မှ မေ့ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဒီတစ်ခါတော့ တုံ့ပြန်သံက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
“ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရိုကျင့်စဉ် ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း နောက်ထပ် နတ်ဘုရားများစွာ ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံလာကြသည်။
အချို့က ကော်ဗင်၏ ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားခဲ့ရသည်။
အချို့က ဗန်နာ၏ သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
အချို့က သူတို့ဆီ ဦးတည်လာသော စောင့်ကြည့်မီးတောက်များကို မြင်ပြီး အိုသဲလော့စ် ဘာလုပ်နေသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားကြသည်။
လက်ခံရေးခန်းမတွေ ပြန်ပြည့်သွားပြန်သည်။
နာရာက ခိုလှုံရာနေရာတွေကို တိုးချဲ့ပေးသည်။
အာမာယာက စားသောက်မှုကိစ္စတွေကို စီစဉ်ပေးသည်။
မေရီက ကျန်တာအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲသည်။
ရဲတိုက်စောင့်တပ်က ဂရေးကိပ်ကို ကာကွယ်သည်။
မြို့ပြစောင့်တပ်က လူစည်ကားလာသော လမ်းမများကို စီမံသည်။
တံခါးကုမ္ပဏီက အကူးအပြောင်းများနှင့် သာမန်တံခါးများကို တာဝန်ယူသည်။
နယ်မြေစောင့်တပ်က လမ်းမများမှ လာသူများကို လမ်းပြပေးသည်။
ကာကွယ်ရေးတပ်က အလှည့်ကျ အိပ်စက်ကြသည်။
အီလီဇာက အရေးပေါ်အခြေအနေကြောင့် စည်းစနစ်ပျက်ပြားသွားတာမျိုးကို ခွင့်မပြု။
အိုသဲလော့စ်က ထိတ်လန့်မှုမျိုးကို လိုချင်နေသည်။
သူ ရလိုက်တာကတော့ အချိန်ဇယားများသာ။
မေရီက အဲ့ဒါကို သူမအတွက် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အောင်ပွဲတစ်ခုလို သဘောထားသည်။
ရယ်လန်က ညစာမစားခင် ဂရေးကိပ်၏ အကာအကွယ်များအတွက် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကူညီပေးရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
ရဲတိုက်အုပ်က သူ မလုပ်မနေရ လုပ်စရာမလိုကြောင်း ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”
“မင်း ဒီအကူအညီကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလို့ ရပါတယ်။”
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”
“အဲ့ဒါကို သီးသန့်လမ်းကြောင်းနဲ့ပဲ ထားရှိပေးပါ့မယ်။”
“သိုလှောင်ခန်းတွေကို ပြပေးပါ။”
ရဲတိုက်အုပ်လည်း ပြပေးလိုက်သည်။
ရယ်လန်၏ စွမ်းအားက စပါးကျီထဲသို့သာ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုအတွက် သိုလှောင်ထားသော စပါးများ။
မျိုးစေ့များ မဟုတ်။
တားလ်ရန်၏ မြေအိုးထဲမှ အရာများမှာမူ သီးသန့်ကျန်ရှိနေသည်။
အနာဂတ်အတွက် စိုက်ပျိုးမည့် မျိုးစေ့များ။
ဆဲလ်၏ အပင်ကြီးထွားမှုစွမ်းအားက ရဲတိုက်ဥယျာဉ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။
အချိန်ကာလ မတူညီသော အစားအစာများအပေါ် ထိတွေ့နေသည့် စွမ်းအားသုံးမျိုး။
သိုလှောင်ထားသော ရိတ်သိမ်းမှု။
အနာဂတ်အတွက် စိုက်ပျိုးမည့် သီးနှံများ။
အသက်ဝင်နေသော ကြီးထွားမှု။
တစ်ခုမျှ အခြားတစ်ခုနေရာကို အစားမထိုး။
အမွှာညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က တံခါးဝမှ ကြည့်နေကြသည်။
ရိုင်ဆာက ကြည့်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ကာရယ်က ရယ်လန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“မုန့်လား။”
“နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်လာမှာပေါ့” ဟု သူ ပြောသည်။
ဂယ်ရစ်က တားလ်ရန်၏ မြေအိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“မုန့်လား။”
“အကြာကြီး စောင့်ရဦးမယ်။”
ပြီးတော့ ဆဲလ်ကို ထိုးပြသည်။
“မုန့်လား။”
“တစ်ယောက်ယောက်က စပါးစိုက်ရင်တော့ ဖြစ်လာမှာပေါ့” ဟု သူမ ပြောသည်။
သူ အဖြေသုံးခုစလုံးကို စဉ်းစားကြည့်သည်။
“ဗိုက်ဆာတယ်။”
အာမာယာက သူ့ကို မုန့်တစ်ခြမ်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အစားအသောက် ဝေမျှစားသောက်ခြင်းသည် နားလည်ရအလွယ်ဆုံး နယ်မြေဖြစ်နေဆဲပင်။
ရိုကျင့်စဉ်ပြီးနောက် သော် ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာသည်။
သူမက လေ့ကျင့်ရေးပုံစံကို ပြောင်းထားသည်။
ကွင်းများက အခုဆိုရင် ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းများဆီ ရွေ့လျားနေသည်။
သူတို့နောက်မှာတော့ အရပ်သားတွေကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အရုပ်ဘုတ်ပြားတွေ ရှိနေသည်။
အီလီဇာက တပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို ထပ်ဖြည့်ထားသည်။
အယ်လစ္စတားက သစ်သားဓားကို ကိုင်ပြီး စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကယ်တင်ရေး လုပ်နေတုန်းက လေ့ကျင့်ခဲ့ကြတာလေ။”
သော် ခေါင်းခါသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကယ်တင်ရေး လုပ်နေတုန်းက တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ။”
“အဲ့ဒီနှစ်ခုကြားမှာ ကွာခြားချက် ရှိလို့လား။”
“ရှိတာပေါ့” ဟု သုံးယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ပြောသည်။
ရယ်လန်က ဟင်းရည်ပန်းကန်ကို ကိုင်ပြီး နံရံဘေးမှာ ထိုင်နေသည်။
“မင်း သူတို့စကားကို နားထောင်သင့်တယ်။”
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သိတာ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်လေ။”
“မင်း စပါးအိတ်တွေကို ထားခဲ့တော့မလို့လေ။”
ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ သူ့ယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။
လေ့ကျင့်ခန်းက မှောင်သည်အထိ ကြာမြင့်သည်။
သော်က ကျွန်တော့်ကို လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု လွှတ်ခိုင်းပြီး လမ်းကြောင်းမှားတစ်ခုဆီ မရောက်ခင်မှာပဲ ပြန်ခေါ်ခိုင်းသည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို အသိမပေးဘဲ တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ နေရာတွေကို အမြဲပြောင်းလဲနေသည်။
အယ်လစ္စတားက ကျွန်တော် သူ့ကို မကြည့်ဘဲ လက်နက်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်သည်။
ကျွန်တော်ကတော့ ထိမှန်မယ့်နေရာတွေမှာသာ ရေခဲချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်စေဘဲ လေစွမ်းအားကို သုံးသည်။
မြေပြင်ကို အေးခဲစေတဲ့အခါမှာလည်း ဘယ်သူတွေ ဖြတ်လျှောက်ဖို့ လိုအပ်သလဲဆိုတာကို အရင်စစ်ဆေးသည်။
တူကို ဆင့်ခေါ်သည်။
ပြီးတော့ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ဓားကို ဆွဲထုတ်သည်။
အဲ့ဒါကိုလည်း ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာတော့ ကျွန်တော် ဘာကိုမှ မသုံးတော့ဘဲ အီလီဇာရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ပစ်မှတ်ပတ်လည်မှာ ဝိုင်းရံစေလိုက်သည်။
သော်ရဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းကို လွတ်နေတဲ့ ကြေးနီမြောင်းထဲကို ဦးတည်လိုက်သည်။
အယ်လစ္စတားရဲ့ ဓားချက်အောက်ကို တိုးဝင်လိုက်သည်။
သူ့ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဘေးကို လှည့်ပေးလိုက်သည်။
မှတ်သားထားတဲ့ တံခါးဆီ ရောက်သွားသည်။
ပြီးတော့မှ လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးကြောင်း မကြေညာခင် နောက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အီလီဇာက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
သော်က ပြုံးပြသည်။
အယ်လစ္စတားကတော့ ကျွန်တော့်ပခုံးကို ရိုက်လိုက်ဆဲဖြစ်သည်။
“မင်း ငါ့ကို မကြည့်တော့ဘူးလေ။”
“ကျွန်တော် တံခါးဆီ ရောက်သွားပြီလေ။”
“တံခါးတွေကနေတစ်ဆင့် မင်းကို လိုက်ဖမ်းနိုင်သေးတာပဲ။”
သူ ဒါကို အရင်ကလည်း ပြောဖူးသည်။
သူ ဒီလိုပဲ ဆက်လုပ်ဦးမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်မိသည်။
ညအချိန်မှာတော့ အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် အမြွှာညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဘေးမှာ ထိုင်နေမိသည်။
သူတို့နှစ်ယောက် အိပ်မပျော်ကြပါ။
ဘုရားစွမ်းအားတွေရဲ့ ဟန်ချက် ပျက်သွားတိုင်း သူတို့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ကာရယ်က သူ မသိတဲ့ နာမည်တွေကို ရေရွတ်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က လွတ်နေတဲ့ နေရာလွတ်တွေဆီ လက်လှမ်းနေသည်။
ရိုင်ဆာက သူတို့ကို နောက်မလိုက်ဖို့ သင်ပေးထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ပူးတွဲပိုင်နက်ကတော့ စွမ်းအားတွေ အလုခံနေရတာကို သတိပြုမိနေသည်။
“အိုသဲလော့စ်က ဒါကို ဆက်လုပ်နေရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ကျွန်တော့်မှာ အသုံးဝင်တဲ့ အဖြေ မရှိပါ။
“သူ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလိမ့်မယ်။”
“ကလေးတွေကော။”
“သူတို့ မသိမ်းထားသင့်တဲ့ ပဲ့တင်သံတွေ ရှိနေမှန်း သူတို့ သင်ယူသွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါက သူတို့အတွက်တော့ အရမ်းများနေပြီ။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမက ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ် မှီထားသည်။
အပြင်ဘက်မှာ ကော်ဗင်ရဲ့ ခေါင်းလောင်းသံ ထပ်မြည်လာသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ အရေးတကြီး မဟုတ်ပါ။
ဝေးကွာနေသည်။
နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက သတိပေးချက်ကို ကြားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ကို ကယ်နိုင်ခဲ့တယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က အိပ်ပျော်နေတဲ့ ကလေးတွေကို ကြည့်သည်။
“ပြီးတော့ တစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ဒါဟာ ရွေးချယ်မှုမှာ အမှားအယွင်း ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းသိပါတယ်။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
“တကယ်ပဲ သိရဲ့လား။”
ဂျော်ရန်အကြောင်း ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တွေကို စောင့်ရှောက်သူ နတ်ဘုရား။
ကျွန်တော် တခြားတစ်ယောက်ဆီ ကူးသွားနေချိန်မှာပဲ အသတ်ခံလိုက်ရသူ။
အိုသဲလော့စ်က ကယ်တင်မှုတိုင်းကို စွပ်စွဲချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေသည်။
ကယ်တင်လိုက်တဲ့ လူတိုင်းက ကျွန်တော်တို့ မရောက်နိုင်ခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို သယ်ဆောင်သွားစေချင်နေသည်။
ကျွန်တော် အက်ဗလင်ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကြိုးစားနေပါတယ်။”
“အဲ့ဒါက အဖြေတစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမက ကျွန်တော့်ပခုံးကို နမ်းသည်။
အယ်လစ္စတား ရိုက်လိုက်တဲ့နေရာမှာ နာကျင်နေသည်။
ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်း မပြောတော့ပါ။
အိပ်ရာမဝင်ခင် မေရီက တစ်နေ့တာ အစီရင်ခံစာကို ယူလာပေးသည်။
နတ်ဘုရား နှစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။
တစ်ပါး သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုသည်။
ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံမှု အသစ် ၂၇ ခု။
မနက်ဖြန်အတွက် လမ်းကြောင်း ၄ ခု စီစဉ်ထားသည်။
နသန်နီရယ် အနားယူဖို့ လိုအပ်တာကြောင့် ၃ ခုကို ရွှေ့ဆိုင်းထားသည်။
လမ်းကြောင်း လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ ၆ ခု လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။
ကွန်ကောဒီးယားက ရောက်လာသူတွေ ပိုလျှံနေတာကြောင့် အခန်းတွေကို ဖွင့်ပေးထားသည်။
မီရာက အီယိုရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ထိုနေရာမှာပဲ ရှိနေသည်။
လက်ဇန်းဒါးက နောက်နေ့မှာ အစည်းအဝေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ တောင်းဆိုထားသည်။
သော်က စာရွက်အောက်ခြေမှာ မှတ်စုလေး ထည့်ထားသည်။
အစည်းအဝေးမတိုင်ခင် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ရမည်။
ကျွန်တော် စာရွက်ကို ခေါက်လိုက်သည်။
“သူက အရာအားလုံးပေါ်မှာ စာရေးနေတာလား။”
မေရီက စိတ်ဆိုးသွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
“အဲ့ဒါက ခွင့်ပြုချက်ရထားတဲ့ လုပ်ငန်းဆောင်တာ မှတ်စုပါ။”
“ဟုတ်ပါပြီ။”
အစီရင်ခံစာရဲ့ အောက်ခြေမှာ မေရီက ဂျော်ရန်ရဲ့ နာမည်ကို ရေးထားသည်။
အရေအတွက်တစ်ခုအနေနဲ့ မဟုတ်။
မအောင်မြင်တဲ့ ကယ်တင်မှုတစ်ခုအနေနဲ့လည်း မဟုတ်။
နာမည်တစ်ခု။
ပိုင်နက်တစ်ခု။
ပြီးမြောက်သွားတဲ့ ရိုကျင့်စဉ်တစ်ခု။
အိုသဲလော့စ်က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သိမ်းပိုက်သွားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီစွမ်းအားကို အရင်ဆုံး ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းကိုတော့ သူ မသိမ်းယူနိုင်ခဲ့ပါ။
မယ်လင်က အဲ့ဒီအမှတ်တရကို ထိန်းသိမ်းထားလိမ့်မည်။
အန်ဝင်က အဲ့ဒီအခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်ကို သက်သေခံလိမ့်မည်။
မယ်ရီယယ်က အဲ့ဒီနာမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေလိမ့်မည်။
တစ်နေ့ကျရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဂျော်ရန်ရဲ့ ပိုင်နက်ကို သူ့ကို လုပ်ကြံခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားဆီကနေ ပြန်ခွဲထုတ်နိုင်မှာပါ။
အဲ့ဒီအချိန်ထိတော့ အိုသဲလော့စ် ရွှေ့ပြောင်းသမျှ နယ်နိမိတ်ကျောက်တိုင်တိုင်းမှာ ခိုးယူမှုရဲ့ သက်သေတွေ ပါဝင်နေပါလိမ့်မည်။
ကျွန်တော် အစီရင်ခံစာကို ပိတ်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာတော့ ဆဲလ်ရဲ့ မီးအိမ်တွေက ဆီးနှင်းတွေထဲကို ပိုပြီး ဝေးဝေးရောက်အောင် ထွန်းညှိထားသည်။
ခေါင်းလောင်းသံ မတိတ်ခင် နတ်ဘုရားတိုင်းဆီ ကျွန်တော်တို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ပါ။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ လမ်းတွေ ပိုဖောက်ကြမယ်။
လမ်းကြောင်းတွေ ပိုတိုးကြမယ်။
ခိုလှုံရာတွေ ပိုဆောက်ကြမယ်။
ပြီးတော့ အိုသဲလော့စ်က နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အသက်ကို လက်လှမ်းတဲ့အခါမှာတော့ တစ်ကိုယ်တော် ရပ်တည်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ နည်းပါးသွားတာကို သူ တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်။