အခန်း (၂၉၄) - ကရုဏာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး
ပထမဆုံးအခန်း၏ တံခါးပွင့်လာချိန်တွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး အသက်ရှူသွင်းလိုက်သည့်အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သော (Thor) က မဂျိုနီယာ (Mjölnir) ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့တူကို မြှောက်လိုက်သည်။
အီလီဇာ (Eliza) က တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်မပေးသေးပေ။
ထိုအချက်က ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်လိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့ မီးတောက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သာမန်မီးတောက်တော့ မဟုတ်။
၎င်းသည် အပူဓာတ်မရှိဘဲ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မှန်ပြင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းများအဖြစ် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးပေါ်က အနာရာမှာ အနာမကျက်ခင်ကပင် စူးခနဲ နာကျင်သွားသည်။
သော (Thor) ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
"အစ်ဂ်နေရှပ်စ် (Ignatius) ပဲ။"
"သူ့ရဲ့စွမ်းအားလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"သူ့စွမ်းအားရဲ့ ပုံတူတစ်ခုပဲ။"
ဒုတိယအခန်း ပွင့်လာပြန်သည်။
ထိုအခန်းထဲတွင် အနီရောင်မီးတောက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့အောက်က မြေပြင် တုန်ခါသွားသည်။
သော (Thor) က ကိုင်ထားသည့်လက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ဆီရာဖီနာ (Seraphina) လည်း ပါသေးတယ်။"
တတိယအခန်းထဲတွင်မူ အလင်းရောင် မရှိချေ။
ထိုနေရာတွင် အာကာသဟင်းလင်းပြင်များ ခေါက်တွန့်နေသည်။
တစ်ခဏတာတွင် ထိုအခန်းသည် လက်လှမ်းမီလောက်အောင် နီးကပ်နေသယောင် ရှိသည်။
ထို့နောက်တွင်မူ အလွန်ဝေးကွာသွားသဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်နှင့် မျက်စိနာကျင်လာရသည်။
ဂယ်ရစ် (Garrick) ဖြစ်သည်။
စတုတ္ထအခန်းတွင်မူ ဆီးနှင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ကျွန်တော့်ဆီးနှင်းတွေတော့ မဟုတ်။
နှင်းပွင့်များသည် ကြမ်းပြင်မှနေ၍ အပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။ ဂရေးကိပ် (Greykeep) ကို ဖြတ်သန်းသွားဖူးသည့် နတ်ဘုရားတိုင်း၏ နယ်ပယ်ပုံရိပ်များမှာ နှင်းပွင့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် မှေးမှိန်စွာ ပေါ်နေသည်။
ကာရို (Carol) ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်သည် ကလေးနှစ်ဦးလုံး၏ ရှိနေမှုကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်။ ဤလျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးက သူတို့ကို နေရာချထားစေချင်သည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ်သို့ အအေးဓာတ်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သော (Thor) က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"အိုသယ်လော့စ် (Othellos) က လှောင်အိမ် လေးခု ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ။"
"လှောင်အိမ်တွေ မဟုတ်ဘူး" ဟု အန်ဝင် (Anwen) က ပြောသည်။
သူမ၏အသံမှာ တိုးလျသွားသည်။
"ခန္ဓာကိုယ် (Vessels) တွေ။"
ထိုစကားက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။
အီလင်း (Ilyen) သည် ရေပြင်ရှေ့တွင် ဆက်လက်ရှိနေသည်။
အယ်လာရာ (Elara) သည် ပေါ်လာသော စင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံးဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အမျှင်တန်းများမှာ နံရံတိုင်းဆီသို့ ဆက်သွယ်နေသည်။
အချို့အမျှင်များမှာ သူမ၏လက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီး အချို့မှာမူ အဝတ်အစားများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အမျှင်တစ်ခုမှာ သူမ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
မည်သည့်အမျှင်မျှ ကြိုး သို့မဟုတ် သံကြိုးနှင့် မတူချေ။
၎င်းတို့မှာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟုပင် မေ့လျော့နေကြသည့် ဒဏ်ရာများအတိုင်း ပုံစံပေါက်နေသည်။
အီလင်း (Ilyen) က သူမ၏လက်ကို ထပ်မံမြှောက်လိုက်သည်။
"ကျွန်မပြောတာ ကြားလား"
အယ်လာရာ (Elara) ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထိုလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အမျှင်တန်းအချို့ တင်းသွားသည်။
ရေပြင်ထဲသို့ နာကျင်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ဆိုရန် (Soren) ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်သွားသည်။
သူ မလဲကျခင် အော်ရီလီယာ (Aurelia) က ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။
"မဟုတ်ဘူး" ဟု အက်ဗလင် (Evelyn) က ပြန်ဖြေသည်။ "ရှင် အခု ရပ်နေနိုင်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်။"
"အဲဒါက နီးစပ်တဲ့ အခြေအနေပါပဲ။"
"မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။"
အော်ရီလီယာ (Aurelia) က သူမ၏လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဆိုရန် (Soren) ၏ ကျောပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
နွေးထွေးမှုများ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
နာကျင်မှုက ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
သို့သော် သူမက ဆိုရန်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဤဒဏ်ရာများသည် သူ့အပိုင်မဟုတ်ကြောင်း ပြန်လည်မှတ်မိစေရန် ကူညီပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး ဝင်လို့ရမယ် မထင်ဘူး။"
"ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု အီလီဇာ (Eliza) က ပြောသည်။
သူမက နေရာချထားမှုများကို စတင်သတ်မှတ်ပေးသည်။
နာသနေလ (Nathaniel) နှင့် အက်ဒရစ် (Edris) တို့က လမ်းဆုံကို ထိန်းထားမည်။
ဟော်ဝင် (Halwen) က ရေသန့်လမ်းကြောင်းကို ကာကွယ်ပေးမည်။
သော (Thor) နှင့် ကျွန်တော်က လိုအပ်မှသာ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေမည်။
ဝဒ်ကုမ္ပဏီ (Ward Company) က ရေတွင်းနှင့် လမ်းမကြီးကို လုံခြုံရေးယူမည်။
မယ်လိုဒီ (Melody)၊ တက်ဆာ (Tessa) နှင့် စစ်သားလေးဦးတို့က ပတ်လည်ကို စောင့်ကြပ်မည်။
အန်ဝင် (Anwen) နှင့် မေးလင်း (Maelin) တို့က ရေပြင်မှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်မည်။
အော်ရီလီယာ (Aurelia)၊ အက်ဗလင် (Evelyn)၊ ဆိုရန် (Soren)၊ အီလီနော် (Elianor) နှင့် အီလင်း (Ilyen) တို့က အယ်လာရာ (Elara) ထံ ချဉ်းကပ်မည်။
ကျွန်တော် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
"မဖြစ်ဘူး။"
အီလီဇာ (Eliza) က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"အဲဒါ တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒီအခန်းတွေက ကျွန်တော်တို့ ကလေးတွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ။"
"အဲဒါကြောင့်ပဲ ရှင်တို့က သူတို့နဲ့ ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ကြားထဲမှာ ရှိနေပေးရမှာ။"
သော (Thor) က ခေါင်းညိတ်သည်။
"သူပြောတာ မှန်တယ်။"
အီလီဇာ (Eliza) အနီးအနားတွင် လူတွေက ထိုစကားမျိုးကို မကြာခဏ ပြောလာကြသည်ကို ကျွန်တော် သဘောမကျပေ။
ရေပြင်မှာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာသည်။
ရေတွင်း၏ ကျောက်စက်ဝိုင်းအတွင်း၌သာ ဆက်လက်ရှိနေသည်။
ထိုရေပြင်နောက်က စင်္ကြံလမ်းမှာ ပို၍ ကြည်လင်လာသည်။
ရေပြင်ရှိရမည့်နေရာတွင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အလျားလိုက်မဟုတ်၊ မတ်မတ်ရပ်လျက်သားဖြစ်သည်။
နာသနေလ (Nathaniel) က တံခါး၏ ဘယ်ဘက်အစွန်းတွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
အက်ဒရစ် (Edris) က ညာဘက်ကို ကိုင်သည်။
"ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းကို ထိန်းထားနိုင်တယ်" ဟု နာသနေလ (Nathaniel) က ဆိုသည်။
"ဘယ်ဘက်က ဘယ်အခြမ်းလဲဆိုတာကို ကျွန်မ သတ်မှတ်ပေးနိုင်တယ်" ဟု အက်ဒရစ် (Edris) က ပြန်ပြောသည်။
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်လိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
နာသနေလ (Nathaniel) က လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"လမ်းကြောင်း ပိတ်သွားလိမ့်မယ်။"
"ပြီးတော့ အတွင်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့လူတွေကော။"
"သူတို့ကို လက်ခံထားတဲ့ ဘက်မှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မယ်။"
အက်ဒရစ် (Edris) က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
"အဲဒါ မပြည့်စုံတဲ့ အဖြေပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ အသုံးဝင်တဲ့ အဖြေတော့ ဖြစ်တယ်။"
"အိမ်ကြီးက သူတို့ကို အတွင်းထဲမှာပဲ နေရမယ်လို့ သတ်မှတ်ကောင်း သတ်မှတ်လိမ့်မယ်။"
ကျွန်တော် အီလီဇာ (Eliza) ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဒီအိမ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမည့်အဖွဲ့ထဲတွင် အက်ဒရစ် (Edris) ကို သူမ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။
သူမ၏ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားစပြုလာသည်။
ဟော်ဝင် (Halwen) က ရေတွင်းထဲသို့ ရေသန့်များ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
ထိုရေများမှာ အောက်သို့ စီးဆင်းပျောက်ကွယ်သွားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ပေါ်လာသည့် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကြည်လင်သောရေများမှာ အဖြူရောင်ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်။
ရေစီးသွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမည်းစက်များမှာ ကွာကျသွားသည်။
ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်၊ ခွဲထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်ကြီး တစ်ချက် တုန်ခါသွားသည်။
ဟော်ဝင် (Halwen) ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
"သူ ရေသန့်ကို မကြိုက်ဘူး။"
"အကျဉ်းထောင်အများစုကတော့ အညစ်အကြေးကိုပဲ ပိုကြိုက်ကြတာပေါ့" ဟု မယ်လိုဒီ (Melody) က ပြောသည်။
သော (Thor) က သူမကို ကြည့်သည်။
"အဲဒါက ပညာရှိစကားလား။"
"မဟုတ်ဘူး။"
"ကောင်းပြီ။ ကျွန်မ စိတ်ပူသွားလို့။"
အီလင်း (Ilyen) က အရင်ဆုံး ဝင်သွားသည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က သူမနှင့်အတူ လိုက်သွားသည်။
ဆိုရန် (Soren) က နောက်မှ လိုက်သည်။
အီလီနော် (Elianor) က အော်ရီလီယာ (Aurelia) ဘေးတွင် ဝင်သွားသည်။
လမ်းကြောင်းက သူတို့ကို လက်ခံလိုက်သည်။
အီလီဇာ (Eliza) က ကျောက်တုံးပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"ငါးယောက် ဝင်သွားပြီ။"
မေရီ (Mary) သာ ရှိနေရင် ဒီအချက်ကို သဘောကျနေမှာ။
မေရီ (Mary) သာ ရှိနေရင်လည်း လိုအပ်ပါက အရေအတွက်ကို ပြင်ပေးနေမှာ အသေအချာပင်။
ဒီတစ်ခါတော့ ပြင်စရာ မလိုခဲ့ပေ။
ကျွန်တော် အက်ဗလင် (Evelyn) စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဆက်နေရမည်ဟူသော အချက်ကို ကျွန်တော့်ဗီဇက လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။
ကျွန်တော့်ရင်အုံအတွင်း မုန်တိုင်းတစ်ခု စတင်စုဝေးလာသည်။
ကျွန်တော့်တူမှာ အေးစက်လာသည်။
သော (Thor) က ကျွန်တော့်ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။
"အီလီဇာ (Eliza) အမိန့်မပေးခင် ရှင်တို့ ဖြတ်သွားရင် ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ပြန်ကန်ထုတ်ပစ်မယ်။"
"ရှင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
"မထင်ပါဘူး။"
လျှပ်စီးကြောင်းများမှာ မဂျိုနီယာ (Mjölnir) တစ်လျှောက်တွင် လှုပ်ရှားနေသည်။
"ကျွန်မ လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်။"
လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးထဲတွင် ဆီးနှင်းများမှာ ဆက်လက်မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးအခန်းထဲမှ အတုအယောင် မီးတောက်များမှာ မှန်ပြင်ကို တိုးဝှေ့နေကြသည်။
ဒုတိယမြောက် မီးတောက်က မှန်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုးဝှေ့လာသည်။
တတိယအခန်းအတွင်းရှိ ခေါက်ရိုးကျိုးနေသော အာကာသပြင်က တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရွေ့လျားလာသည်။
စတုတ္ထမြောက်အခန်းက ကျွန်တော့်ကို စတင်မှတ်မိလာသည်။
၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက်တွင် နှင်းခဲများ ပေါ်လာသည်။
မှန်ထဲတွင် ကျွန်တော့်ပုံရိပ်ကို မြင်ရသည်။
ဖျော့တော့တော့ ဆံပင်။
မျက်လုံးအစွန်းများတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ။
ရေခဲသံချပ်ကာ။
ကျွန်တော့်ပုံရိပ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကာရို (Carol) ရပ်နေသည်။
ကျွန်မတို့၏သမီးလေး အခုလက်ရှိအရွယ် မဟုတ်။
ပိုကြီးနေသည်။
ဆယ်နှစ်အရွယ်လောက် ရှိမည်။ သို့မဟုတ် အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက် ရှိမည်။
စွမ်းအားများကြောင့် သူမ၏အရွယ်အစားကို ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။
သူမက ကျွန်တော့်ပုံရိပ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်ထားသည်။
“ပါးပါး။”
ကျွန်တော် အသက်ရှူရပ်သွားသည်။
သော (Thor) က မဂျိုနီယာ (Mjölnir) နှင့် မှန်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။
ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“အဲဒါ သူမဟုတ်ဘူး” ဟု သော (Thor) က ပြောသည်။
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ရှင် ပြန်ဖြေလိုက်သေးတယ်။”
“ကျွန်တော် စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။”
“ရှင် ရွေးချယ်မှုလုပ်ဖို့ ရပ်တန့်သွားတာလေ။”
သူမ၏ တူနှင့် ရိုက်လိုက်သည်ထက်ပင် ထိုစကားလုံးများက ကျွန်တော့်ကို ပို၍ နာကျင်စေသည်။
ကျွန်တော် အသက်တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်လက်နက်မှတစ်ဆင့် စီးဆင်းနေသော လျှပ်စီးလမ်းကြောင်းကို ရှာတွေ့သည်။
ကျွန်တော့်ဖိနပ်အောက်ရှိ နှင်းများကို ခံစားရသည်။
စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် အက်ဗလင် (Evelyn) ကို မြင်သည်။
ဝေးကွာလှသော အကူအညီတောင်းခံသံအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ။
ဝင်ရောက်ရန် ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့သည့် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် မြင်ရသည်။
ကျွန်တော် အပြင်ဘက်တွင်သာ ဆက်နေခဲ့သည်။
အခန်းက ထပ်မံကြိုးစားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့အိပ်စက်နေသော ပုခက်ထဲတွင် အမွှာနှစ်ယောက်ကို ပြသည်။
သူတို့ပုခက်ဘေးတွင် အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော် တူကို မြှောက်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ ရပ်လိုက်သည်။
ထိုပုံရိပ်က ကျွန်တော့်ကို ရိုက်ခတ်စေချင်နေသည်။
သော (Thor) က ဒါကို မြင်သည်။
“ဩသဲလော့စ် (Othellos) က ဆောင်းရာသီကို မျှော်လင့်နေတာ။”
“ပြီးတော့ ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ ဖခင်တစ်ယောက်ကိုပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။”
ကျွန်တော် လက်နက်ကို အောက်ချလိုက်သည်။
အရိပ်မည်းကြီးက စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော် ထိုမြင်ကွင်းကို အဆုံးသတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
အရိပ်မည်းကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အီလင်း (Ilyen) က အယ်လာရာ (Elara) ထံ ရောက်သွားသည်။
သူတော်စင်မလေးမှာ မလှုပ်မယှက်ပင်။
အနီးကပ်ကြည့်မှသာ အမျှင်တန်းများမှာ ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် နာမည်များ ပေါ်လာသည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာ။
တံခါးပိတ်ကရုဏာအိမ်တော် (House of Sealed Mercy) ထဲသို့ ဝင်လာပြီး သူတို့၏နာကျင်မှုများကို ချန်ထားခဲ့ကြသူများ။
အချို့က ခေတ္တသက်သာရာရဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသူများ။
အချို့ကတော့ ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးကို နားမလည်ခဲ့ကြသူများ။
အချို့ကို မိသားစုက ခေါ်လာသည်။
အချို့ကို ဆရာဝန်တွေက ခေါ်လာသည်။
အချို့ကိုတော့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆသော တော်ဝင်အရာရှိများက ခေါ်လာသည်။
အမျှင်တန်းတစ်ခုစီတိုင်းသည် နားလည်ရန် လိုအပ်သော မှတ်ဉာဏ်မပါသည့် နာကျင်မှုများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
အကြောင်းအရင်းမရှိသော ဒဏ်ရာ။
အန္တရာယ်မရှိသော ကြောက်စိတ်။
နာမည်မရှိသော ဆုံးရှုံးမှု။
အယ်လာရာ (Elara) က ထိုအရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။
အီလင်း (Ilyen) က သူမ၏လက်လှမ်းမီရာအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မက အီလင်း (Ilyen) ပါ။”
အယ်လာရာ (Elara) ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
အသံထွက်မလာပေ။
သူမ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော အမျှင်တန်းက တင်းကျပ်သွားသည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က မထိဘဲ စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒါက စကားပြောလို့မရအောင် တားဆီးထားတာ။”
“မဟုတ်ဘူး” ဟု အီလီနော် (Elianor) က ဆိုသည်။ “ဒါက စကားပြောသံတွေကို ဆွဲယူသွားတာ။”
“ဘယ်သူ့ရဲ့ စကားသံတွေလဲ။”
အီလီနော် (Elianor) က အမျှင်တန်းတစ်လျှောက် လိုက်ကြည့်သည်။
အမျှင်တန်းက မျက်နှာကြက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“သူတို့ကို တိတ်ဆိတ်နေရင် သက်သာလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့သူ အားလုံးရဲ့ စကားသံတွေပေါ့။”
အော်ရီလီယာ (Aurelia) မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်သည်။
အိမ်ကြီးက သူမ၏ ကရုဏာစိတ်ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
အမျှင်တန်းအားလုံး တောက်ပလာသည်။
နာကျင်မှုများက သူမထံသို့ စီးဝင်လာသည်။
သူမ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သည်။
အီလင်း (Ilyen) လှည့်ကြည့်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
အော်ရီလီယာ (Aurelia) ရပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ဒါတွေကို သက်သာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။”
“အဲဒါက ဒီအိမ်ကြီး လိုချင်နေတဲ့အရာပဲ။”
“ကျွန်မ သိပါတယ်။”
“တကယ်ရော သိရဲ့လား။”
ထိုမေးခွန်းက နတ်ဘုရားအများအပြားကို ဒေါသထွက်စေလိမ့်မည်။
အော်ရီလီယာ (Aurelia) ကတော့ အမျှင်တန်းများကိုသာ ကြည့်နေသည်။
ပြီးတော့ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။”
သူမ၏အသံ တုန်ရီနေသည်။
“အခုတော့ ကျွန်မ သိသွားပြီ။”
အီလင်း (Ilyen) က အယ်လာရာ (Elara) ကို ပြန်ကြည့်သည်။
“ကျွန်မတို့က ရှင် ကျွန်မတို့ကို နာကျင်မှုတွေ ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူး။”
အယ်လာရာ (Elara) က သူမကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်မတို့က ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ရခင်အထိ ရှင် ဒါတွေကို ဆက်ထိန်းထားဖို့ တောင်းဆိုနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး။”
အမျှင်တန်းတစ်ခု လျော့သွားသည်။
အနည်းငယ်မျှသာ။
အီလင်း (Ilyen) ဆက်ပြောသည်။
“ကျွန်မတို့ ဆရာဝန်တွေကို ခေါ်လာတယ်။”
ဆိုရန် (Soren) က သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က တစ်ဖက်တွင်။
“ကျွန်မတို့ သက်သေတွေကို ခေါ်လာတယ်။”
တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်တွင် အန်ဝင် (Anwen) က လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခေါ်လာတယ်။”
မေးလင်း (Maelin) က ထိန်းသိမ်းထားသော မှားယွင်းသည့် စာသားတုံးကို ထိလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ ရေသန့်တွေကို ခေါ်လာတယ်။”
ဟော်ဝင် (Halwen) က လမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသည်။
“ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကနေ ဘယ်လိုထွက်ရမလဲဆိုတာ သိတဲ့လူတွေကိုလည်း ခေါ်လာတယ်။”
အက်ဒရစ် (Edris) က နာသနေလ (Nathaniel) ကို ကြည့်သည်။
နာသနေလ (Nathaniel) ပြုံးစပြုသည်။
အယ်လာရာ (Elara) က သူမ၏ အမာရွတ်ထင်နေသော လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
အီလင်း (Ilyen) က မကိုင်သေးပေ။
“ရှင်တို့ ဘာလိုချင်တာလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
အိမ်ကြီး တစ်ချက်တုန်ခါသွားသည်။
မျက်နှာကြက်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ပထမအခန်းမှ ရွှေရောင်မီးတောက်က မှန်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
သော (Thor) လှည့်ကြည့်သည်။
“အဲဒါ အစ်ဂနေးရှပ် (Ignatius) မဟုတ်ဘူး။”
“ဘာဖြစ်မလဲ။”
“ဒီအခန်းကို သူ့ပုံစံအတိုင်း သင်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ တစ်ခုခုပဲ။”
အနီရောင်မီးတောက်က နောက်မှ ရိုက်ခတ်သည်။
ပြီးတော့ ခေါက်ရိုးကျိုးနေသော အာကာသပြင်။
ပြီးတော့ မြင့်တက်လာသော နှင်းများ။
ရိုက်ခတ်မှု လေးကြိမ်။
သူတို့ထဲက မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ရှေးကျသော တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုက ကလေးလေးဦးကို စောင့်မျှော်နေသည်။
ဂရေးကိပ် (Greykeep) ၏ အဆောင်အယောင်များ တုံ့ပြန်လာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ။
အမွှာလေးတွေ တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားပြီ။
“ကာစတယ်လန် (Castellan)၊” ဟု ကျွန်တော် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
အဝေးသို့ မည်သည့်အဖြေမှ မရောက်နိုင်ပေ။
ထိုအခါ ရေပြင်ထဲမှ ကြေးဝါသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရဲတိုက်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြားလိုက်ရပြီ။
ဂရေးကိပ် (Greykeep) တွင် ပုခက်ခန်းအဆောင်အယောင်အားလုံး ပိတ်သွားသည်။
ကာစတယ်လန် (Castellan) အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ရိုင်ဆာ (Rysa) က ပုခက်နှစ်ခုကြားတွင် ရပ်နေသည်။
ကာရို (Carol) နှင့် ဂယ်ရစ် (Garrick) တို့ နိုးနေကြသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး မငိုကြပေ။
ကာရို (Carol) က အက်ဗလင် (Evelyn) ချန်ထားခဲ့သော အပြာရောင်ဖဲကြိုးကို ကိုင်ထားသည်။
ဂယ်ရစ် (Garrick) က နံရံပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် ဖိထားသည်။
လျှို့ဝှက်အခန်းလေးခန်းက သူတို့ထံသို့ လက်လှမ်းလာသည်။
ဂရေးကိပ် (Greykeep) က ထိုချိတ်ဆက်မှုကို ခွင့်မပြုပေ။
ကလေးတွေက ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကာရို (Carol) က သူမ၏ မောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
ဂယ်ရစ် (Garrick) ခေါင်းညိတ်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
ထိုစကားလုံးက ရဲတိုက်ရှိ အဆောင်အယောင်အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
စွမ်းအားမဟုတ်၊ ရွေးချယ်မှု။
လျှို့ဝှက်အခန်းများ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။
စတုတ္ထမြောက်အခန်းမှတစ်ဆင့် ကလေးတွေ ပြောသည်ကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ရသည်။
စကားလုံးတစ်လုံး။
မည်သည့် နတ်ဘုရား၏ တောင်းဆိုသံထက်မဆို ပို၍ ရှင်းလင်းသည်။
“မလုပ်နဲ့။”
မှားယွင်းသော နှင်းများ မြင့်တက်ခြင်း ရပ်သွားသည်။
ခေါက်ရိုးကျိုးသော အာကာသပြင် ငြိမ်သက်သွားသည်။
သော (Thor) ပြုံးလိုက်သည်။
“သူတို့ မြန်မြန်ပဲ သင်ယူတတ်ကြတယ်။”
“သူတို့ ဒါကို သင်ယူဖို့ မလိုသင့်ခဲ့ဘူး။”
“ဘယ်ကလေးမှ မလိုသင့်ဘူး။”
လျှပ်စီးကြောင်းများ သူမတစ်ဝိုက်တွင် စုဝေးလာသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီသင်ခန်းစာက အသုံးမဝင်ဘူးလို့တော့ မဆိုလိုဘူးလေ။”
ပထမမြောက် မီးတောက်က ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်း၏ ကုသပေးနိုင်သော အလင်းရောင်သည် စားမဝတ်နေမရ ဖြစ်လာသည်။
၎င်းသည် စစ်ကြောင်းအတွင်းရှိ ဒဏ်ရာရသူတိုင်းထံသို့ လက်လှမ်းလာသည်။
ကျွန်ုပ်၏ နံရိုးတစ်လျှောက်ရှိ အညိုအမည်းစွဲနေသော ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသည်။
ပခုံးမှ နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
စစ်သည်တစ်ဦးသည် သူ၏ ဒူးဆစ်မှ နှစ်ကာလကြာရှည် နာကျင်နေသည့် ဝေဒနာများ ပြေပျောက်သွားသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သော (Thor) က မဂျိုနီယာ (Mjölnir) ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“လက်မခံနဲ့!”
ဒဏ်ရာများ ပြန်ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့နှင့် တွဲလျက်ရှိသော မှတ်ဉာဏ်များလည်း ပြန်ရောက်လာကြသည်။
လေ့ကျင့်ခန်းများ။
လုပ်အား။
အရွယ်ရောက်ခြင်း။
ရှင်သန်ခြင်း။
ဩသဲလော့စ် (Othellos) ၏ အတုအယောင်များသည် နာကျင်မှုကို ယူဆောင်နိုင်သော်လည်း နာကျင်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ မထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေ။
ဒုတိယမြောက် မီးတောက်က ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကမ်းလှမ်းလာသည်။
ရိုင်းစိုင်းသော မီးတောက်မျိုး မဟုတ်။
တိကျသေချာသော အရာ။
လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးကို အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်သည်ဟူသော ကတိစကား။
အခန်းက ကျွန်ုပ်အား ၎င်း၏ အားနည်းချက်များကို ပြသနေသည်။
မှန်များ။
ကျောက်တုံးများ။
အာဏာပိုင်တို့၏ အမှတ်အသားများ။
အမျှင်တန်းများ။
အယ်လာရာ (Elara)။
အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
အန္တရာယ်အရှိဆုံးမှာ ၎င်းသည် မည်မျှပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေသယောင် ရှိနေခြင်းပင်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်သို့ ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
သော (Thor) က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“သူမျှော်လင့်ထားတာကို မပေးဖို့ ငါတို့ သဘောတူခဲ့ကြတယ်လို့ ထင်တာပဲ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဒါဆို ဘာလို့ ဓားကို ဆင့်ခေါ်တာလဲ။”
ကျွန်ုပ်သည် အခန်းဘက်မှ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။
နာသနေလ (Nathaniel) ၏ လက်နောက်ဘက်တွင် အမည်းရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းသည် တံခါးခုံ၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ပေ။
အခြားတစ်နေရာမှ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရောက်လာနေသော တစ်စုံတစ်ခု။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီတစ်ခုက အစစ်အမှန်မို့လို့ပါ။”
အီလီဇာ (Eliza) လည်း ထိုအရာကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြင်လိုက်ရသည်။
“တပ်ဖွဲ့ဝင်များ။ ဒုတိယတန်း။”
စစ်သားသစ်များ လှုပ်ရှားလာကြသည်။
ပြီးပြည့်စုံသည်တော့ မဟုတ်။
သို့သော် လုံလောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့်။
လျှပ်စီးတုတ်တံ ပြုလုပ်သူက တုတ်တံနှစ်ချောင်းကို စိုက်လိုက်သည်။
အဝတ်လျှော်သူက အော်ရီလီယာ (Aurelia) ၏ နယ်နိမိတ် အမှတ်အသားပါသော အဝတ်စကို ဖြန့်လိုက်သည်။
ကျောက်ပြင်သမားက ဒူးထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ရေတွင်းအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့အောက်မှာ ဖိအားတစ်ခု ရှိနေတယ်။”
“ဘယ်ဘက်ကလဲ” ဟု အီလီဇာ (Eliza) မေးသည်။
“အပေါ်က။”
“ပြင်းအားကရော။”
“တိုးလာနေတယ်။”
အီလီဇာ (Eliza) လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ယူရီယာ (Uriah)။ ရေတွင်းကို မတိုက်ခိုက်နဲ့။”
“ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပါတယ်။”
“သော (Thor)၊ သူ မထိန်းနိုင်တဲ့အရာမှန်သမျှကို မြေပြင်ဆီ ပို့ပေးလိုက်။”
သော (Thor) ပြုံးသည်။
“ဝမ်းသာစွာနဲ့ပေါ့။”
“အယ်လစ္စတား (Alistair) —”
သူသည် ကုသပေးသည့်အဖွဲ့တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။
သူသည် အကာအကွယ်နောက်မှ ထွက်လာပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါမှ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ် သိလိုက်ရသည်။
“ရောက်နေပါပြီ။”
အီလီဇာ (Eliza) သည် မည်သို့ရောက်လာသနည်းဟု မေးမြန်းနေမည့်အချိန် မရှိတော့။
အမည်းရောင်မျဉ်းကြောင်းသည် လှံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းသည် နာသနေလ (Nathaniel) ၏ ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်း၏ အစွန်းမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည်။
သူ့ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်။
အီလင်း (Ilyen) ကို ရည်ရွယ်သည်။
ကျွန်ုပ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သော (Thor) ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုများက ကြောက်ရွံ့မှု မတိုင်ခင်မှာပင် ကျွန်ုပ်ထံ ရောက်လာသည်။
လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ရွေးချယ်ပါ။
ကျွန်ုပ်သည် လျှပ်စီးကို စင်္ကြံထဲသို့ ပစ်မလွှတ်ခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ် ဆင့်ခေါ်ထားသော ဓား၏ သတ္တုအစွန်းမှတစ်ဆင့် ပို့လိုက်သည်။
ပါးလွှာသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု။
တိကျသည်။
၎င်းသည် လှံကို တံခါးခုံတွင် ဖြတ်ကျော်နေသည့်နေရာ၌ ထိမှန်သွားသည်။
လျှပ်စီးဓာတ်သည် ၎င်း၏ အာဏာဖြင့် နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားသည်။
တစ်ခဏတာမျှတွင် အခြားတစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားသောသူအား ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ။
ဖုံးကွယ်ထားသည်။
ဘုရားသခင်၏ ကုသမှုဆိုင်ရာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ (Custodian of Divine Remedies) ၏ တံဆိပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
အသက်ရှင်နေသည်။
လျှပ်စီးဓာတ်သည် သူ၏လက်သို့ ရောက်သွားသည်။
ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို ထိုနေရာတွင် ထိန်းထားလိုက်သည်။
မသတ်သေး။
ခုထိတော့ မဟုတ်သေး။
လှံထဲမှတစ်ဆင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့မှာ တရားရုံးပိုင်ပစ္စည်းကို ဖယ်ရှားပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။”
အန်ဝင် (Anwen) ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမ ထိုအသံကို သိသည်။
“ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူ။”
မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက ဆွဲလိုက်သည်။
လှံသည် မလှုပ်ရှားပေ။
ကျွန်ုပ်၏ လျှပ်စီးဓာတ်က ၎င်းကို တံခါးခုံတွင် ပိတ်မိနေစေသည်။
“ခင်ဗျားကို ရာထူးက ဖယ်ရှားလိုက်ပြီလေ” ဟု အန်ဝင် (Anwen) က ပြောသည်။
“တရားဝင် သက်သေမရှိတော့တဲ့ တရားရုံးတစ်ခုက ဖယ်ရှားတာကိုလား။”
“ခင်ဗျားက အသိအမှတ်ပြုခြင်း မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်နေတာ။”
“ငါက လိုအပ်တဲ့ အလုပ်တွေကို ထိန်းသိမ်းပေးနေတာ။”
အယ်လာရာ (Elara) တွန့်သွားသည်။
အမျှင်တန်းတိုင်း တင်းကျပ်သွားသည်။
အီလင်း (Ilyen) သည် လှံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူက ရယ်မောသည်။
“မင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးထဲကို မရောက်သေးဘူး၊ သန့်စင်သူလေး။”
“ကျွန်မ မဝင်ချင်ပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင် ကရုဏာတရားဆိုတာ ဘာကို လိုအပ်သလဲဆိုတာ မင်း နားမလည်နိုင်ဘူး။”
အီလင်း (Ilyen) သည် အယ်လာရာ (Elara) ကို ကြည့်သည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။”
သူမသည် သူမ၏ လက်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အယ်လာရာ (Elara) က လက်လှမ်းလာသည်။
သူတို့၏ လက်ချောင်းများ ထိမိသွားသည်။
ရွှေရောင်အလင်းများက လျှို့ဝှက်စင်္ကြံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
နာကျင်မှုများ ရွေ့လျားသွားသည်။
အယ်လာရာ (Elara) ထံမှ အီလင်း (Ilyen) ထံသို့ မဟုတ်။
သူတို့ နှစ်ဦးကြားတွင်။
မြင်တွေ့နိုင်သည်။
မည်သူ့လက်ထဲတွင်မှ မရှိ။
အသက်ရှူတစ်ချက်စာမျှတွင် အမျှင်တန်းအားလုံးသည် ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် ဦးတည်ရာကို ဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် လျော့ကျသွားသည်။
အတိတ်က လူနာများထံသို့သာ မဟုတ်။
အချို့က အထက်တရားရုံးဆီသို့ တက်သွားသည်။
အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ယူဆထားသော ဘုရားသခင်၏ တရားသူကြီးများ ထိုင်နေသည့် အခန်းများဆီသို့။
စစ်သူကြီးများ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နေသော စစ်မြေပြင်များဆီသို့။
အတွင်းတွင် ရှိနေသူများကို မေ့လျော့သွားကြသည့် ထောင်ထိန်းများ ရှိရာ အကျဉ်းထောင်များဆီသို့။
ဩသဲလော့စ် (Othellos) ဆီသို့။
လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးသည် စွန့်ပစ်ခံထားရသော နာကျင်မှုများကိုသာ သိမ်းဆည်းထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် ငြင်းပယ်ရန် လုံလောက်သော အာဏာရှိသူများထံမှ အကျိုးဆက်များကို သယ်ဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အန်ဝင် (Anwen) ကြည့်နေမိသည်။
“သူက ဒါကို တရားရုံးအပေါ်မှာ သုံးခဲ့တာပဲ။”
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူက လှံကို ပို၍ ပြင်းပြင်းဆွဲလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ လျှပ်စီးဓာတ်က ပို၍ တောက်ပလာသည်။
“အဲဒီချိတ်ဆက်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်” ဟု သူ အမိန့်ပေးသည်။
အမိန့်ထဲမှတစ်ဆင့် အာဏာတစ်ခု စီးဆင်းလာသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားရသည်။
ရှေးကျသည်။
ကျင့်သားရနေသည်။
မည်သူမျှ မစစ်ဆေးခင်မှာပင် ဥပဒေကဲ့သို့ ထင်ရအောင် တည်ဆောက်ထားသော အမိန့်မျိုး။
ကယ်ဒရစ် (Caldris) သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မရှိ။
သူ၏ နယ်ပယ်သည် ဂရေးကိပ် (Greykeep) ၏ အဆောင်အယောင်များတွင်သာ အမြစ်တွယ်နေသည်။
သို့သော် ထိုအမိန့်သည် ကျွန်ုပ်၏ အတွင်းစိတ်တွင် မည်သည့်သစ္စာကတိကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။
“မလုပ်ဘူး” ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ ဓားထဲရှိ လျှပ်စီးဓာတ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ပိုကြီးလာခြင်း မဟုတ်။
ပို၍ အေးစက်သွားသည်။
ဆောင်းရာသီသည် လျှပ်စီးဓာတ်တစ်လျှောက် ရွေ့လျားသွားသည်။
လှံသည် တံခါးခုံမှ အပြင်ဘက်သို့ အေးခဲသွားသည်။
ဝေးကွာသော ချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် ထိုအအေးဓာတ် စီးဆင်းသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားရသည်။
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူက လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဓားကို ဖျောက်လိုက်သည်။
အေးခဲနေသော လှံသည် ရေသန့်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီး ကွဲအက်သွားသည်။
သော (Thor) က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“မင်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားတာပဲ။”
“သူ့လက်ထိပဲ။”
“မင်း ရပ်လိုက်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တစ်ဖက် တွန့်တက်သွားသည်။
“ကောင်းတယ်။”
အီလီဇာ (Eliza) က အခန်းများဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“အောင်ပွဲခံတာ နောက်မှလုပ်ကြ။”
အတုအယောင် မီးတောက်များက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စတင် ပူးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကုသခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ နံရံဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်။
နေရာလပ်များ ခေါက်သိမ်းထားသော အခန်းသည် မျက်နှာပြင်တစ်ခုကို ဟေဗန်ရီးချ် (Havenreach) ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဆီးနှင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခန်းကလည်း အမြွှာညီအစ်မတို့ ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည့် အခြားနယ်မြေများကို စုစည်းလာသည်။
အဆောက်အအုံသည် သူတို့မပါဘဲနှင့်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြည့်စုံအောင် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိသည်။
ရေယာဉ် (၄) စင်း။
ဖန်တီးခြင်း။
ဖျက်ဆီးခြင်း။
ဖြတ်သန်းခြင်း။
အုပ်စိုးခြင်း။
၎င်းတို့သည် ထိုကလေးငယ်များ၏ စစ်မှန်သော နယ်ပယ်များ ဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်။ ဩသဲလော့စ် (Othellos) က သူတို့အတွက် ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော အသုံးချပုံများ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
“အယ်လာရာ (Elara)။” အီလင်း (Ilyen) က ခေါ်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများသည် အယ်လာရာ (Elara) ၏ လက်များပေါ်တွင် ဆက်လက် ရှိနေဆဲပင်။
“ဒီအိမ်ကြီးက ဘာတွေကို သယ်ဆောင်ထားလဲဆိုတာ ငါတို့ သိတယ်။”
အယ်လာရာ (Elara) ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
စကားလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အမျှင်တန်းသည် လျော့ကျသွားသည်။
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြမ်းတမ်းသည်။
သေးငယ်သည်။
“များလွန်းတယ်။”
“ငါ သိပါတယ်။”
“မဟုတ်ဘူး။”
အယ်လာရာ (Elara) ၏ အသံသည် တုန်ရီသွားသည်။
“မင်း မသိဘူး။”
နာကျင်မှုများက သူတို့ပတ်လည်တွင် ရွေ့လျားနေသည်။ အီလင်း (Ilyen) ယိုင်နဲ့သွားသည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က သူမ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လက်တင်ပေးလိုက်သည်။ ဆိုရန် (Soren) က အယ်လာရာ (Elara) ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ကာ ဘုရားသခင်၏ အမျှင်တန်းများအောက်တွင် ဝှက်ထားသည့် နှလုံးခုန်သံကို စစ်ဆေးသည်။ အော်ရီလီယာ (Aurelia) က ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ဘဲ အနီးအနားတွင်သာ ရှိနေသည်။
အီလင်း (Ilyen) တည်ငြိမ်သွားသည်။
“မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အကုန်လုံးတော့ ငါ မသိနိုင်ဘူး။”
အယ်လာရာ (Elara) က သူမကို ကြည့်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း အကုန် မသိနိုင်ဘူးလေ။”
သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒီအိမ်ကြီးက နာကျင်မှုဆီကနေ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့တာပါ” ဟု အီလင်း (Ilyen) ဆက်ပြောသည်။ “နာကျင်မှုပိုင်ရှင်တွေကို မသိဘဲနဲ့ အဲဒီဒဏ်ရာတွေကို မင်းကို သယ်ဆောင်ခိုင်းထားတာလေ။”
အယ်လာရာ (Elara) သည် အမျှင်တန်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း အရာအားလုံးကို ခံစားနေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းကိုတော့ မင်း သိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
အမျှင်တန်းတစ်ခုသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ကွဲထွက်သွားသည်။
၎င်းထဲတွင် သမီးဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ တရားသူကြီး မဟုတ်။ ဘုရားသခင်လည်း မဟုတ်။ ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိသော ညတစ်ညကို ဖြတ်သန်းဖို့ လိုအပ်သည်ဟု ယူဆကာ မိမိသဘောဖြင့် ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
အီလင်း (Ilyen) သည် ထိုအမျှင်တန်းကို ထိလိုက်သည်။
နာကျင်မှုကို မဟုတ်။ ၎င်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ရွေးချယ်မှုကိုသာ။
“ဒီလူကတော့ သူ့ရဲ့ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပြန်လိုချင်ကောင်း လိုချင်မှာပါ။”
နောက်ထပ် အမျှင်တန်းတစ်ခုကတော့ ကလေးမွေးဖွားပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားသော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများ မပျောက်ကင်းသေးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖော်ပြနေသည်။
“ဒီတစ်ယောက်ကတော့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။”
တတိယမြောက် အမျှင်တန်းကတော့ တရားရုံး၏ အမိန့်ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံထားရသော အကျဉ်းသားတစ်ဦး၏ အမျှင်တန်း ဖြစ်သည်။
“ဒီနာကျင်မှုက သူ့တစ်ယောက်တည်း ခံစားရမယ့်အရာ မဟုတ်ဘူး။”
အမျှင်တန်းများ တုန်ရီသွားသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤအိမ်ကြီးသည် သူဖြေရှင်းရန် ဒီဇိုင်းမထုတ်ထားသည့် မေးခွန်းများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
“ငါတို့က အကုန်လုံးကိုတော့ ပြန်မလွှတ်ပေးဘူး” ဟု အက်ဗလင် (Evelyn) က ဆိုသည်။
အယ်လာရာ (Elara) က သူမကို ကြည့်သည်။
“ငါတို့က အမျှင်တန်းတစ်ခုချင်းစီကို အရင် မှတ်သားမယ်” ဟု ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးက ဆက်ပြောသည်။ “မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ပေးမယ်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရှာမယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို မေးမြန်းမယ်။”
“အဲဒါဆို အနှစ်နှစ်အကြာကြီး ကြာသွားလိမ့်မယ်” ဟု အယ်လာရာ (Elara) တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“မင်းတို့က ဒီအိမ်ကြီးကို ဆက်သိမ်းထားမှာလား။”
“မသိမ်းဘူး” ဟု အော်ရီလီယာ (Aurelia) က ဆိုသည်။
သူမ၏ ကရုဏာတရားသည် စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။ အရာအားလုံးကို ထမ်းထားဖို့ ကမ်းလှမ်းခြင်းမျိုး မဟုတ်။ အသိအမှတ်ပြုခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
“ငါတို့က အလုပ်ကိုပဲ ဆက်လုပ်မှာ။ ထောင်ကိုတော့ မဟုတ်ဘူး။”
အယ်လာရာ (Elara) ၏ ဒူးများ အားလျော့သွားသည်။ ဆိုရန် (Soren) က သူမကို ထိန်းလိုက်သည်။
အမျှင်တန်းများက သူမကို မတ်မတ်ရပ်စေရန် ကြိုးစားသည်။ အီလင်း (Ilyen) သည် သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
အိမ်ကြီးက ၎င်းကို ပြန်တင်းကျပ်လိုက်သည်။
အီလင်း (Ilyen) က ပို၍ အားနှင့် ဆွဲသည်။
ရွှေရောင်အလင်းများ သူမ၏ လက်များပေါ်တွင် ပြန့်နှံ့သွားသည်။
“ငါ မလုပ်ဘူးလို့ ပြောနေတယ်လေ။”
အမျှင်တန်း ပြတ်သွားသည်။
လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးသည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျောက်တုံးများမှာ အသံမရှိသော်လည်း အာဏာမှာမူ ရှိသည်။
အခန်းအားလုံးသည် အပြည့်အဝ ပွင့်သွားသည်။ ရွှေရောင်အတုအယောင် မီးတောက်များက စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ ပြေးလွှားလာသည်။ အနီရောင် မီးတောက်များက နောက်ကလိုက်လာသည်။ နေရာလပ်များက သူတို့ကို ဝန်းရံကာ ခေါက်သိမ်းလိုက်သည်။ ဆီးနှင်းများက နှစ်ဦးစလုံး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သရဖူအဖြစ် ပုံသွင်းလိုက်သည်။
စွမ်းအားလေးမျိုးက ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
မျက်နှာမပါရှိ။
နာမည်မရှိ။
ဖြည့်စွက်ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ရေယာဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ထိုရုပ်ပုံသည် အီလင်း (Ilyen) ဘက်သို့ လှည့်သည်။
*ဆက်နေခဲ့။*
အမိန့်သည် အိမ်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အီလင်း (Ilyen) ၏ ရွှေရောင်အလင်းများ မှိန်ဖျော့သွားသည်။ သူမ၏ လက်သည် အယ်လာရာ (Elara) ၏ လက်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်က သူမ၏ ဒူးများကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
သူမ အက်ဗလင် (Evelyn) ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
၎င်းသည် သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ အိမ်ကြီးသည် အယ်လာရာ (Elara) ကို လွတ်မြောက်စေရန်အတွက် အီလင်း (Ilyen) ကို အဖိုးအခအဖြစ် တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။
“သွားကြမယ်။”
အော်ရီလီယာ (Aurelia) က အယ်လာရာ (Elara) ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ဆိုရန် (Soren) က အခြားတစ်ဖက်မှ ထိန်းပေးသည်။ အီလီနော် (Elianor) က အလျော့ဆုံး အမျှင်တန်းများကို စတင် ခွဲထုတ်သည်။
ဖြတ်ပစ်ခြင်း မဟုတ်။ ဟားလွင် (Halwen) ၏ သန့်ရှင်းသော ရေထဲသို့ စုစည်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ၎င်းတို့သည် သီးခြားစီ ရှိနေလိမ့်မည်။
မေလင်း (Maelin) က သူမ မြင်သမျှ မှတ်ဉာဏ်တိုင်းကို ခေါ်လိုက်သည်။ အန်ဝင် (Anwen) က ဖယ်ရှားမှုတိုင်းကို အသံထွက်၍ ကြည့်ရှုနေသည်။
“ညာဘက် လက်ကောက်ဝတ်က အမျှင်တန်း တစ်ခု။”
“လည်ချောင်းက တစ်ခု။”
“ကျောရိုးက သုံးခု။”
“ခုနစ်ခု ကျန်သေးတယ်။”
“ကြမ်းပြင်အောက်မှာလည်း ရှိသေးတယ်” ဟု မေလင်း (Maelin) က ဆိုသည်။
“အခုတော့ အကုန်လုံးကို ဖယ်ရှားလို့ မရနိုင်ဘူး။”
အီလင်း (Ilyen) သည် သူမ၏ ခြေထောက်များကို ရုန်းကန်၍ လွတ်အောင် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်က ထပ်၍ ပိတ်သွားပြန်သည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ် တင်လိုက်သည်။ ကုသပေးသည့် စွမ်းအားများက ကျောက်တုံးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ပြုပြင်ပေးခြင်း မဟုတ်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် အခြေခံအုတ်မြစ်များ မဟုတ်ကြောင်း သတိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
ကြမ်းပြင်သည် အီလင်း (Ilyen) ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
အီလီဇာ (Eliza) က သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ဆုတ်ခွာကြ!”
ဝါ့ဒ် ကုမ္ပဏီ (Ward Company) သည် ရေတွင်းပတ်လည်တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ နာသနေလ (Nathaniel) ၏ ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်းသည် ဖိအားကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အီဒရစ် (Edris) က တံခါးပေါက်သည် ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ နယ်နိမိတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်စေရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်သည်။
မျက်နှာမဲ့ ကလေးရုပ်ပုံသည် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သော (Thor) ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ ကျွန်ုပ် သူမ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
“လျှပ်စီး မသုံးနဲ့။”
သူမ ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
“ဒါက ခိုးယူထားတဲ့ အတုအယောင်တွေနဲ့ လုပ်ထားတာလေ။”
“ပြီးတော့ ကလေးတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတယ်။”
သူမ၏ မေးရိုးများ တင်းသွားသည်။ မျိုးလ်နီယာ (Mjölnir) ကို အောက်ချလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလဲ။”
ကျွန်ုပ် ဓားကို ဖျောက်လိုက်သည်။ တူကိုလည်း ဖျောက်လိုက်သည်။
ကလေးရုပ်ပုံသည် ပို၍ နီးကပ်လာသည်။ ဆီးနှင်းများက သူမပတ်လည်တွင် မြင့်တက်လာသည်။
ထောင်ချောက်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ကျွန်ုပ် သိသည်။ ဩသဲလော့စ် (Othellos) က ဆောင်းရာသီကို တိုက်ခိုက်စေချင်သည်။ ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အကာအကွယ်ကို အင်အားသုံးခြင်းနှင့် မှားယွင်းစေချင်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ လက်ဗလာတို့ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
“ကာရို (Carol) နဲ့ ဂါရစ်ခ် (Garrick) တို့က မင်းကို အဖြေပေးပြီးသားပါ။”
ရုပ်ပုံသည် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကလေးငယ်တို့၏ စကားလုံးများကို အခန်းထဲတွင် ပြန်လည် ပဲ့တင်ထပ်စေလိုက်သည်။
အသံချဲ့စက်ဖြင့် မဟုတ်။ ဘုရားတရား၏ အာဏာဖြင့်လည်း မဟုတ်။
သူတို့ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျသာ ဖြစ်သည်။
“မဖြစ်ဘူး။”
အုပ်စိုးခြင်း၏ အခန်းကြီးမှာ အက်ကွဲသွားသည်။
မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုတည်း။
လုံလောက်ပြီ။
သို (Thor) က အရင်ဆုံး သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူမသည် ရေတွင်းအပြင်ဘက် မြေပြင်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းများက ကြေးနီတုတ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လျှပ်စီးကြောင်း ထုတ်လုပ်သူက ၎င်းကို လမ်းဆုံလမ်းခွ ပတ်လည်သို့ ဦးတည်ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားသည် အိမ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် မထိမှန်ခဲ့ပေ။ အိမ်ကြီး၏ အခန်းလေးခန်းကို ထောက်ပံ့ပေးနေသော အပြင်ဘက်ရှိ အာဏာပိုင် အမျှင်တန်းအားလုံးကိုသာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။
လမ်းကြောင်းတစ်ခုသည် ဆယ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဆယ်ခုသည် တစ်ရာ ဖြစ်လာသည်။
တစ်ခုချင်းစီကို မဖြတ်တောက်မီ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝှက်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ကွင်းဆက်များက ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဝေးလံသော နေရာများဆီသို့ ဆက်သွယ်ထားသည်။
ဩသဲလော့စ် (Othellos) ၏ တရားရုံး။
အုပ်ထိန်းသူ။
မသိရှိရသော ခိုလှုံရာနေရာများ။
ကွန်ကောဒီယာ (Concordia) ၏ လမ်းဟောင်းများအောက်တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်း။
သို (Thor) ကို ကျိန်ဆဲမိစေသည့် မီးတောင်အနက်ပိုင်း။
ဆာ့ထရ် (Surtr)။
အီလီဇာ (Eliza) သည် အမျှင်တန်းများကို မြင်သည်။
“မှတ်သားထားကြ!”
အန်ဝင် (Anwen) က ဦးတည်ရာများကို အမည်တပ်ပေးသည်။ မေလင်း (Maelin) က ၎င်းတို့ကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲမြဲအောင် လုပ်သည်။ တီဆာ (Tessa) က လမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဆက်နွှယ်မှုကို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ဝါ့ဒ် ကုမ္ပဏီ (Ward Company) က ရေတွင်းပတ်လည်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများ ထားရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကွင်းဆက်များကို မဖြတ်ခဲ့ပါ။
၎င်းတို့ ဘယ်နေရာကို ဦးတည်နေသလဲဆိုတာကို လေ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အိမ်ကြီးက မျှော်လင့်မထားသည့်အရာ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင် (Evelyn) နှင့် ဆိုရန် (Soren) တို့က အီလင်း (Ilyen) ကို အရင်ဆုံး ခေါ်ထုတ်လာသည်။ သူမက အယ်လာရာ (Elara) ၏ လက်ကို လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်သည်။ အော်ရီလီယာ (Aurelia) က အယ်လာရာ (Elara) ၏ ကိုယ်အလေးချိန်အများစုကို ထမ်းပိုး၍ နောက်က လိုက်လာသည်။ အီလီနော် (Elianor) က စုဆောင်းထားသော အမျှင်တန်းများကို သန့်ရှင်းသော ရေဖြည့်ထားသည့် ရေယာဉ်သုံးခုဖြင့် သယ်ဆောင်လာသည်။
ရေယာဉ်တိုင်း တုန်ရီနေသည်။ ဟားလွင် (Halwen) က ၎င်းတို့ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။ မေလင်း (Maelin) က နောက်မှ လိုက်လာသည်။ ထို့နောက် အန်ဝင် (Anwen)။
သူမနောက်တွင် လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ နာသနေလ (Nathaniel) ၏ လက်မောင်းများ တုန်ရီနေသည်။
“အားလုံး အပြင်ရောက်ပြီလား!”
အီဒရစ် (Edris) က စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် တစ်ယောက် ကျန်နေသေးတယ်။”
ကျွန်ုပ် ရေတွက်ကြည့်သည်။ အယ်လာရာ (Elara)။ အော်ရီလီယာ (Aurelia)။ အက်ဗလင် (Evelyn)။ အီလင်း (Ilyen)။ ဆိုရန် (Soren)။ အီလီနော် (Elianor)။ မေလင်း (Maelin)။ အန်ဝင် (Anwen)။ အားလုံး အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြသည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
အီဒရစ် (Edris) က အိမ်ကြီးထဲသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“အိမ်တံခါးက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို မှတ်မိနေတယ်။”
မျက်နှာမဲ့ ကလေးရုပ်ပုံသည် စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် ရပ်နေသည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ ပို၍ သေးငယ်သွားသည်။ ပို၍ ငယ်ရွယ်သွားသည်။ ၎င်းက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ မဟုတ်ပါ။
အယ်လာရာ (Elara) ဆီသို့ ဖြစ်သည်။
သူမ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။
“ပထမဆုံး လူနာပဲ။”
အီလင်း (Ilyen) က သူမဘေးတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ။”
“ငါလေ။”
စကားသံမှာ အလွန်တိုးလျသည်။ အယ်လာရာ (Elara) သည် တိတ်ဆိတ်ခန်း၏ သူတော်စင် မဖြစ်မီက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ဤအိမ်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက ဤနေရာသည် သူမကို အနားယူစေရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ သူမ ချစ်ရသူကို ဆုံးရှုံးရသည့် ဝေဒနာမရှိဘဲ တစ်ညတာ အိပ်စက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခြားသူများကို ကူညီရန် ဆက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တရားရုံးက သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ကာကွယ်ထားသော အခန်းထဲမှ ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ထိုဒဏ်ရာကို အသုံးပြု၍ နောက်ပိုင်းဖြစ်လာမည့် ဝေဒနာအားလုံးကို ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သည်။
မျက်နှာမဲ့ ကလေးရုပ်ပုံသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမဟုတ်ပါ။
၎င်းသည် အယ်လာရာ (Elara) သူတော်စင် မဖြစ်မီက ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူမ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ကြီးက မည်သည့်အခါမျှ ထွက်ခွာခွင့် မပေးခဲ့သော လူနာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ လမ်းဆုံကို ပိတ်လို့ မရဘူး” ဟု အီလင်း (Ilyen) က ဆိုသည်။
နာသနေလ (Nathaniel) ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။
“ဒီထက်ပိုပြီး ငါတို့ ဆက်ထိန်းထားလို့ မရနိုင်တော့ဘူး။”
အီလီဇာ (Eliza) က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အီဒရစ် (Edris)။ ထို့နောက် အက်ဗလင် (Evelyn)။
သတ်မှတ်ထားသော အဖွဲ့။
ချက်ချင်း အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ။
ခွင့်ပြုချက်။
ကျွန်ုပ်၏ တူကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ အယ်လာရာ (Elara) က ကျွန်ုပ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲသည်။ သူမ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှာ အားနည်းနေသည်။
“အင်အား မသုံးနဲ့။”
“ငါ အခန်းကို ခွဲထုတ်ပေးနိုင်တယ်။”
“မလုပ်နဲ့။”
သူမ အီလင်း (Ilyen) ကို ကြည့်သည်။
“သူမကို ခေါ်ခဲ့လိုက်ပါ။”
ငယ်ရွယ်သော ရုပ်ပုံသည် စင်္ကြံလမ်းတွင် စောင့်နေသည်။ ၎င်းတွင် ခန္ဓာကိုယ် မရှိပါ။
ဝမ်းနည်းမှုသာ ရှိသည်။
အီလင်း (Ilyen) မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ အက်ဗလင် (Evelyn) လည်း သူမနှင့်အတူ ထလိုက်သည်။
“မင်းကို အိမ်ကြီးက ထိန်းထားဖို့ ကြိုးစားရင် ငါတို့ ထွက်သွားမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်လေ။”
“ဒါက ငါ့ကို ဆက်နေဖို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။”
အီလင်း (Ilyen) က မျက်နှာမဲ့ ကလေးရုပ်ပုံကို ကြည့်သည်။
“သူက အပြင်ကို ဖိတ်ခေါ်ခံရဖို့ စောင့်နေတာ။”
သူမ အစွန်းဘက်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဖြတ်မကူးပါ။ သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှနေ၍ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
ကလေးရုပ်ပုံသည် ရွေ့လျားလာသည်။ အခန်းလေးခန်းက ၎င်းကို ဆွဲငင်နေသည်။ ကုသခြင်းက ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းက အဆုံးသတ်ချင်သည်။ လမ်းဆုံက အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းချင်သည်။ အုပ်စိုးခြင်းက ၎င်းသည် ဘာဖြစ်လာသင့်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ချင်သည်။
အီလင်း (Ilyen) က ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခုမျှ မပေးခဲ့ပါ။
“မင်း လာနိုင်ပါတယ်။” ဟု သူမ ဆိုသည်။
ရုပ်ပုံသည် ဖြတ်ကျော်လာသည်။ ၎င်းသည် အမျှင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြိုကျသွားသည်။
မှောင်သည်။
သေးငယ်သည်။
နွေးထွေးသည်။
အီလင်း (Ilyen) က ၎င်းကို အယ်လာရာ (Elara) ဆီသို့ ယူဆောင်သွားသည်။ ထိုအရာက သူမကို မထိတွေ့မီကပင် သူတော်စင်မှာ ငိုရှိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နာကျင်မှုကြောင့် မဟုတ်ပါ။
မှတ်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ငါ့သားလေး။” ဟု သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်ရောက်လာသည်။
ကောင်လေးတစ်ယောက်။ ဖျားနာနေခြင်း။ ဆောင်းရာသီက အိပ်ရာ။ သူမတတ်ကျွမ်းသမျှ အရည်အချင်းတွေနဲ့တောင် မကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့် မိခင်တစ်ယောက်။ တစ်ညတာ အနားယူရန် သူမ ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ဝမ်းနည်းမှု။ ရာစုနှစ်များစွာ တရားရုံးက အသုံးပြုခဲ့သည့် ဝမ်းနည်းမှု။
အယ်လာရာ (Elara) က ထိုအမျှင်တန်းကို သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ဝေဒနာက သူမပိုင် ဖြစ်သည်။ အထဲက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကလည်း သူမပိုင် ဖြစ်သည်။
လမ်းဆုံ ပိတ်သွားသည်။ ရေများ ရေတွင်းထဲသို့ ပြန်ကျသွားသည်။ နာသနေလ (Nathaniel) ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ အီဒရစ် (Edris) သည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဟားလွင် (Halwen) က တိမ်းစောင်းသွားသော တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် ရေယာဉ်တစ်ခုကို ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။
အခန်းလေးခန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကွင်းဆက်များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ပတ်လည်တွင် ဆီးနှင်းများ ဆက်လက် ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သာမန် ဆီးနှင်းများ။ ဆောင်းရာသီသည် ကျွန်ုပ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာသောကြောင့်သာ ကျွန်ုပ်ပိုင်ဆိုင်သော ဆီးနှင်းများ။
အယ်လာရာ (Elara) သည် အော်ရီလီယာ (Aurelia) ၏ လက်မောင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေသည်။ အီလင်း (Ilyen) သည် သူမဘေးတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင်နှစ်ဦးစလုံး မတောက်ပတော့ပါ။ အောင်နိုင်သူများဟုလည်း မထင်ရပါ။
သူတို့ ပင်ပန်းနေကြသည်။
အသက်ရှင်နေကြသည်။
တစ်ဦးချင်းစီ ဖြစ်နေကြသည်။
ဒါက လုံလောက်ပြီ။
သို (Thor) သည် သူမ၏ မျိုးလ်နီယာ (Mjölnir) ကို ပခုံးပေါ်တွင် မှီထားလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့သင်ခန်းစာကို သုံးလိုက်တာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။”
“တစ်ပိုင်းပဲလေ။”
“ငါ လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ။”
“မင်းက ရိုက်ချက်မထုတ်ခင်မှာလည်း ရပ်လိုက်သေးတယ်။”
“အဲဒါက အယ်လစ္စတား (Alistair) ရဲ့ အလုပ်။”
အီလီဇာ (Eliza) က သူမ၏ ဓားကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
“ပြီးတော့ မင်း နေရာမှာပဲ ဆက်နေခဲ့တယ်။”
“အဲဒါက မင်းရဲ့ အလုပ်လေ။”
သို (Thor) က စိတ်ဆိုးသလို ဖြစ်သွားသည်။
“ငါက အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြုခံရတဲ့ အချိန်ကို ပိုသဘောကျတာ။”
မယ်လိုဒီ (Melody) က အစွန်းဘက်မှ ရောက်လာသည်။
“လျှပ်စီးအတွက်တော့ မင်း ဂုဏ်ပြုခံလို့ ရပါတယ်။”
သို (Thor) ၏ မျက်နှာ တောက်ပသွားသည်။
“အဲဒါ အကောင်းဆုံးပါပဲ။”
“မြင်းသုံးကောင်တော့ လန့်သွားတယ်။”
“သုံးကောင်ပဲလား။”
တီဆာ (Tessa) က အမိုးအကာဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“စတုတ္ထမြောက်ကတော့ ယူရီယာဂရေး (Uriah Grey) နဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားလေ။”
အီလင်း (Ilyen) က အမိုးအကာအောက်မှာ အယ်လာရာ (Elara) ကို စစ်ဆေးနေသည်။ ဆိုရန် (Soren) က ရေနွေးနွေးလေး ပြင်ဆင်ပေးနေသည်။ အက်ဗလင် (Evelyn) ကတော့ သူတော်စင်၏ အနာများကို ကုသပေးနိုင်ရန် သူမ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်မှ အဝတ်စကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာ (Aurelia) က အနီးနားတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ခွင့်ပြုချက်မတောင်းဘဲ ကုသပေးခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ ထိုသို့ အထိန်းအကွပ်ရှိခြင်းက သူမအတွက် စွမ်းအားကို သုံးလိုက်ရတာထက် ပို၍ပင် ပင်ပန်းစေသည်။ အယ်လာရာ (Elara) က ဒါကို သတိထားမိသည်။
“မင်း ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ။” သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
အော်ရီလီယာ (Aurelia) က ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ကြိုးစားနေပါတယ်။”
“မင်း ပြန်လာခဲ့တယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ဘာလို့လဲ။”
အော်ရီလီယာ (Aurelia) က မေလင်း (Maelin) ဘက်ကို ကြည့်သည်။ အန်ဝင် (Anwen) ဘက်ကို ကြည့်သည်။ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ ပစ်ပယ်ထားခဲ့သည့် လူအားလုံးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေကို ပြင်ဆင်နေရတာထက် ထွက်သွားလိုက်တာက ပိုလွယ်ကူနေလို့ပါ။”
အယ်လာရာ (Elara) က ခဏစဉ်းစားသည်။ ထို့နောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ အော်ရီလီယာ (Aurelia) က ထိုလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူတို့ကြားတွင် စွမ်းအားများ စီးဆင်းမလာသေးပါ။ ယခုထိတော့ မဟုတ်သေးပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) ကို ချက်ချင်း ပြန်၍ မရနိုင်ပါ။ အယ်လာရာ (Elara) က အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်။ နာသနေလ (Nathaniel) လည်း နောက်ထပ် ရှည်လျားသည့် လမ်းဆုံတစ်ခုကို မဖွင့်မီ အနားယူရန် လိုအပ်သည်။ ခွဲထုတ်ထားသည့် ဝေဒနာများ ပါဝင်သော ရေယာဉ်များကို အမြဲတစေ ဂရုစိုက်နေရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ရေတွင်းပတ်လည်တွင် စခန်းချလိုက်ကြသည်။ ဝပ်ကုမ္ပဏီ (Ward Company) မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် အီလီဇာ (Eliza) ထပ်ခါတလဲလဲ မှာစရာမလိုဘဲ ကင်းစခန်း သုံးခုကို ချထားလိုက်သည်။ မုန့်ဖုတ်သမားက အယ်လာရာ (Elara) အတွက် စောင်နွေးနွေးရအောင် ကျောက်တုံးများကို အပူပေးသည်။ အဝတ်လျှော်သမားက သူမ၏ အဝတ်အစားများပေါ်မှ သွေးစက်များကို ကျန်ရှိနေသည့် နတ်ဘုရားတို့၏ အမျှင်များကို မထိခိုက်မိစေဘဲ သန့်စင်ပေးသည်။ ကျောက်ပြင်သမားက ရေတွင်းပတ်လည်ရှိ ထောက်တိုင်အားလုံးကို စစ်ဆေးသည်။ လျှပ်စီးတိုင် ပြုလုပ်သူက သို (Thor) မစမ်းသပ်ခင် ကြေးနီများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဟေဗင်ရီးချ် (Havenreach) မှ စစ်သားသစ်များအဖြစ် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ညနေစောင်းချိန်တွင်တော့ အီလီဇာ (Eliza) က သူတို့ကို ထိုသို့ မခေါ်တော့ပါ။
ကျွန်ုပ်သည် အမိုးအကာ၏ အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသည်။ တူကြီးကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ လျှပ်စီးများက တူထဲတွင် တိုးတိုးလေး လှုပ်ရှားနေသည်။ ထွက်ပေါ်လာဖို့ မတောင်းဆိုပါ။ သို (Thor) က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် လာထိုင်သည်။ ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့ ဆီးနှင်းများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“အက်ဗလင် (Evelyn) ဖြတ်သွားတုန်းက မင်း ဝင်သွားလုနီးပါးပဲ။” သူမက ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်။”
“ကလေးတွေကို ပြတဲ့အချိန်မှာ မင်း အခန်းကို ရိုက်ခွဲလုနီးပါးပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။”
“ဒါပေမဲ့ မင်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။”
သူမက သူမ၏ မျိုးလ်နီယာ (Mjölnir) ကို ကျွန်ုပ်၏ တူဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။ လက်နက်နှစ်ခုလုံးက တုန်ခါနေသည်။ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြိုင်ဆိုင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ မတူညီသော မုန်တိုင်းများကို အသိအမှတ်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်း တိုးတက်လာပြီ။”
“အဲဒါက ချီးကျူးစကားလိုမျိုး ဖြစ်နေတော့ အန္တရာယ်များတယ်။”
“အဲဒါကို အကျင့်မဖြစ်စေနဲ့။”
“ကျွန်တော် မဖြစ်စေရပါဘူး။”
အမိုးအကာအတွင်းမှ အယ်လာရာ (Elara) ပြန်ပြောလိုက်သည်။ အီလင်း (Ilyen) တစ်ယောက်သာ ပထမဆုံး စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူမက အန်ဝင် (Anwen) ကို ခေါ်လိုက်သည်။ သက်သေအဖြစ် ရှိခဲ့သူက ဝင်သွားသည်။ မေလင်း (Maelin) လည်း နောက်က လိုက်သွားသည်။ အီလီဇာ (Eliza) က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်ုပ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သို (Thor) က မျိုးလ်နီယာ (Mjölnir) ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သူတို့ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ အယ်လာရာ (Elara) ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် မီးခိုးရောင် ဖြစ်နေသည်။ နတ်ဘုရားတို့၏ ရွှေရောင် မဟုတ်ပါ။ ယခုထိတော့ မဟုတ်သေးပါ။ နတ်ဘုရားတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ရည်ရွယ်ချက်များစွာကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရသည့် မျက်နှာတစ်ခုပေါ်မှ လူသားတို့၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်သည်။
“အိုသဲလော့စ် (Othellos) က ဒီအိမ်ကြီး ပျက်စီးသွားမှန်း သိသွားလိမ့်မယ်။” သူမက ပြောသည်။
“ကျွန်မတို့လည်း ခန့်မှန်းထားပါတယ်” ဟု အန်ဝင် (Anwen) က ပြန်ဖြေသည်။
“သူ ဝမ်းနည်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“သူက မင်းတို့ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အရာတွေကို ကြောက်နေလိမ့်မယ်။”
“ကွင်းဆက်တွေကိုလား။”
အယ်လာရာ (Elara) ခေါင်းညိတ်သည်။
“အဲဒါတွေအားလုံးက သူ့ပိုင်တွေလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးသည်။
“မဟုတ်ဘူး။”
“ဆာထရာ (Surtr) လား။”
“တစ်ခုကတော့ ဟုတ်တယ်။”
“ကျန်တာတွေကို ဘယ်သူက ကိုင်ထားတာလဲ။”
အယ်လာရာ (Elara) က တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် ရေယာဉ်များဘက်ကို ကြည့်သည်။
“သူတို့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဝေဒနာတွေကို မခံစားချင်ဘဲ လုပ်ဆောင်ချင်ကြတဲ့ နတ်ဘုရားတွေပေါ့။ အိပ်စက်ချင်တဲ့ ဘုရင်တွေ။ ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိဘဲ အောင်မြင်မှုကို လိုချင်တဲ့ ကုသသူတွေ။ မှတ်ဉာဏ်မရှိဘဲ ပြစ်ဒဏ်ပေးချင်တဲ့ တရားသူကြီးတွေ။”
“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ။”
“တရားရုံးတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်လောက်တဲ့ အထိပေါ့။”
အန်ဝင် (Anwen) ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“သူတို့ကို မင်း ခွဲခြားနိုင်လား။”
“တချို့ကိုတော့ ရတယ်။”
“မင်း ပြောပြမလား။”
အယ်လာရာ (Elara) မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့။”
ထိုစကားလုံးက သံသယဖြစ်စရာ မလိုစေပါ။ အိုသဲလော့စ် (Othellos) သည် တရားရုံး၏ အကျိုးဆက်များကို ထမ်းထားရသည့် သူတော်စင်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့က သူမကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အယ်လာရာ (Elara) မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
“ကလေးတွေ မွေးပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အခန်းလေးခန်းကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။”
“လေးခန်းလုံးလား” ဟု သို (Thor) က မေးသည်။
“ဆောင်းရာသီရဲ့ ကလေးတွေနဲ့ မီးလျှံရဲ့ ကလေးတွေအတွက်ပေါ့။”
“ဘာလို့ အဲဒီ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့လဲ။”
“သူက အဲဒါတွေကို နားမလည်ဘူး” ဟု အယ်လာရာ (Elara) က ဆိုသည်။ “သူ နားလည်တာက သူတို့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်လဲဆိုတာပဲ။”
ဖန်တီးခြင်း။ ဖျက်ဆီးခြင်း။ ဖြတ်သန်းခြင်း။ အုပ်စိုးခြင်း။
ဘဝလေးခုကို လုပ်ဆောင်ချက်သက်သက်အဖြစ် လျှော့ချထားသည်။ ကျွန်ုပ်၏ လက်ပတ်လည်တွင် အအေးဓာတ်များ စုဝေးလာသည်။ ကျွန်ုပ်က ၎င်းကို ထိုနေရာတွင်ပင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ သို (Thor) က စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်ကို သတိပေးဖို့ မလိုတော့ပါ။
“အခု ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ” ဟု အက်ဗလင် (Evelyn) က မေးသည်။
အယ်လာရာ (Elara) က ရေတွင်းဘက်ကို ကြည့်သည်။
“အိမ်ကြီးကတော့ ရှိနေတုန်းပဲ။”
“သူတို့ဆီကို ရောက်နိုင်မလား။”
“သူက ဗလာကျင်းနေသရွေ့တော့ မရဘူး။”
ကျွန်ုပ်က တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် ရေယာဉ်သုံးခုကို ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက လုံးဝ ဗလာကျင်းနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။”
အယ်လာရာ (Elara) ၏ အသံမှာ အားနည်းသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ ဝေဒနာမှာ နာမည်တွေ ရှိနေပြီ။”
ထိုညတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဂရေးကိပ် (Greykeep) သို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။ ကက်စ်တယ်လန် (Castellan) က မြောက်ဘက်စခန်းမှတစ်ဆင့် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ အယ်လာရာ (Elara) သက်သာလာသည်။ အခန်းလေးခန်းကို အတည်ပြုပြီးပြီ။ ဆက်သွယ်မှုများကို မြေပုံဆွဲပြီးပြီ။ ပြန်မည့်ရက်ကို တစ်ရက် ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်သည်။ ကလေးများ ဘေးကင်းသည်။
မေရီ (Mary) က စာကြောင်းတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ဟယ်လီနာ (Helena) က နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို နှစ်ခါ ဖတ်သည်။ ကာရို (Carol) က သူမ၏ မိခင် ဘယ်မှာလဲဟု မေးသည်။ ကက်စ်တယ်လန် (Castellan) က ရိုးသားစွာ ဖြေကြားသည်။
“အိမ်ပြန်လာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကူညီပေးနေတာ။”
ဂယ်ရစ် (Garrick) က မြောက်ဘက်နံရံကို ကြည့်သည်။
“ဒီကို ပြန်လာမှာလား။”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ကက်စ်တယ်လန် (Castellan) က ဆိုသည်။
ကလေးများ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ကာရို (Carol) က သူမ၏ စောင်ကို ယူ၍ အော်ရီလီယာ (Aurelia) ၏ လွတ်နေသော ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သွားထိုင်သည်။ ဂယ်ရစ် (Garrick) လည်း သူ့စောင်ကို ယူလာသည်။ သူတို့ အတူတူ စောင့်နေကြသည်။ မကြောက်ကြပါ။ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါ။ ဂရေးကိပ် (Greykeep) ကို ရွေးချယ်ခဲ့သူများ ပြန်လာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
ထိုညအတွက်တော့ ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ။