အခန်း ၂၉၃ - ကျန်ရစ်သူ
သောရ်၏ သင်ခန်းစာများကြောင့် ပခုံးတို့ နာကျင်နေသလို၊ အီလီဇာ၏ သင်ကြားမှုကြောင့် နံရိုးတို့က တဆစ်ဆစ်ကိုက်ခဲနေသည်။ အယ်လစ္စတား၏ အမြင်အရဆိုလျှင် ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းများမှာ ဒူးဆစ်တစ်ခုအထိပင် အဆင်မပြေဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော် ထိုင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် အက်ဗလင်က မျက်လုံးဖွင့်လာသည်။
"ရှင် တစ်ခုခု ညည်းလိုက်တယ်နော်။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဟုတ်တယ်၊ ညည်းတယ်။"
"ကုတင်ကြောင့်ပါ။"
"ကုတင်က မနေ့က လူသုံးယောက်နဲ့ လေ့ကျင့်ထားတာမှ မဟုတ်တာ။"
ကျွန်တော် ဂရုတစိုက် လှည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါ ကုတင်ရဲ့ ပထမဆုံး အမှားပဲ။"
သူမက ခေါင်းအုံးထဲ မျက်နှာအပ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
နံနက်စာစားချိန်တွင် ကာရိုနှင့် ဂယ်ရစ်တို့က ကျွန်တော့်အခြေအနေကို သတိထားမိသွားကြသည်။
ကာရိုက ကျွန်တော့်ပေါင်ပေါ် တက်ထိုင်သည်။
ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုနေ့နံနက်တွင် သူမ၏ တံတောင်ဆစ်က အယ်လစ္စတား၏ သစ်သားဓား ဒဏ်ချက်သင့်ထားသည့် နေရာကို အတိအကျ ထိမိသွားသည်။
ကျွန်တော် အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်သည်။
သူမ ရပ်သွားသည်။
"နာလို့လား။"
"နည်းနည်းလေးပါ။"
သူမ၏ လက်ဖဝါးက ချက်ချင်း ပူနွေးလာသည်။
အော်ရီလီယာ၏ စွမ်းအားများက သူမ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းလာသည်။
အနာကို လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားစေလောက်အောင် မဟုတ်သော်လည်း၊ နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန်တော့ လုံလောက်သည်။
"ကျေးဇူးပဲ။"
ဂယ်ရစ်က တစ်ဖက်သို့ ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ဒူးပေါ် လက်နှစ်ဖက်စလုံး တင်လိုက်သည်။
နာကျင်မှုတို့ ပျောက်ကင်းသွားသည်။
ကျွန်တော် ထိုင်နေသည့် ခုံတန်းလျားလည်း ပျောက်သွားသည်။
ကျွန်တော် လက်တစ်ဝါးခန့် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးမှ ခုံက ပြန်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော့် ပုဆိန် (porridge) က စားပွဲပေါ်မှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော်ကတော့ အောက်မှာ ရောက်နေသည်။
ဂယ်ရစ်က ငေးကြည့်နေသည်။
ကျွန်တော်က အောက်ကနေ သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"လူကို ကုပေးပါ။ ပရိဘောဂတွေကိုတော့ ချမ်းသာပေးပါ။"
အက်ဗလင်က ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ရယ်သည်။
သူမက ဇနီးသည်တစ်ယောက် ဖြစ်သင့်သည့်အတိုင်း စိုးရိမ်ပေးပုံ မရပေ။
ကလေးတွေ နောက်ထပ် ဘာမဆို ထပ်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခင်မှာပင် ရိုင်ဆာ ရောက်လာသည်။
သူမက သစ်သားပြား အသေးလေး နှစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ တစ်ခုစီတွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ ဆေးခြယ်ထားသည်။
"ဒီနေ့ သင်ခန်းစာကတော့ 'ရပ်တန့်ခြင်း' ပါ။"
ကာရိုက သစ်သားပြားကို ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"မလုပ်ဘူး။"
"အဲဒါ မှန်ကန်တဲ့ စကားလုံးပဲ။"
"သင်ခန်းစာ မလုပ်ဘူး။"
ရိုင်ဆာက သူမဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"အဲဒါကလည်း ရပ်တန့်တာပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လေ့ကျင့်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။"
ဂယ်ရစ်က ဆေးခြယ်ထားသည့် စက်ဝိုင်းကို လက်နှင့် ထိလိုက်သည်။
ထိုအမှတ်အသားက လေးထောင့်ကွက် ဖြစ်သွားသည်။
ရိုင်ဆာက စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"အရင်အတိုင်း ပြန်ပြင်လိုက်။"
သူက ခေါင်းခါသည်။
"သင်ခန်းစာက အခုမှ စတာ။"
ကျွန်တော် ခုံတန်းပေါ်သို့ ပြန်တက်ထိုင်လိုက်သည်။
"သောရ် ကျွန်တော့်ကို လာမရှာခင် သူတို့ ပြီးပါ့မလား။"
"မပြီးဘူး။"
"ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ ဝင်ပါလို့ ရမလား။"
"မရဘူး။"
သောရ် ခန်းမထဲ ဝင်လာသည်။ သူမလက်တစ်ဖက်တွင် မျိုလ်နီးယား (Mjölnir) ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်တွင် ကြေးနီဝါယာကြိုး ထုပ်ကို ကိုင်ထားသည်။
"ကောင်းပြီ။ နိုးနေပြီပေါ့။"
ကျွန်တော် ရိုင်ဆာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ပေးပါ။"
သောရ်၏ ဒုတိယသင်ခန်းစာက နံရံပြင်ပတွင် ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက တောင်းဆိုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကက်စတယ်လန်ကလည်း သဘောတူသည်။ အောက်ဘက်ခြမ်းရှိ သတ္တုတပ်ဆင်မှု အားလုံးက ကျွန်တော့်၏ ပထမဆုံးသင်ခန်းစာကြောင့် ပျက်စီးကုန်ပြီဖြစ်သည်။ ပယ်ရင်က မူလနေရာမှ ရွေ့လျားသွားသော သံချောင်းများကို အခုထိ လိုက်ရှာနေရဆဲဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ဟေဗင်ရီးချ်၏ မြောက်ဘက်လမ်းမကြီး ကျော်လွန်သည့် ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ လမ်းလျှောက်သွားကြသည်။ မြေပြင်တစ်ခွင်လုံး နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
သောရ်က ကြေးနီတိုင် လေးတိုင်ကို လေးထောင့်ပုံစံ စိုက်ထားသည်။ ကြားထဲတွင်မူ သံချပ်ကာဟောင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် သစ်သားတိုင်တစ်ခု ရှိသည်။
ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူ လှူလိုက်တာလဲ။"
"လက်နက်တိုက်က။"
"လက်နက်တိုက်က သဘောတူလို့လား။"
"အီလီဇာ သဘောတူထားတယ်။"
လက်နက်အများစုအတွက်ဆိုလျှင် ထိုခွင့်ပြုချက်က လုံလောက်သည်။
သောရ်က သံချပ်ကာကို ညွှန်ပြသည်။
"တိုက်ခိုက်လိုက်။"
"လျှပ်စီးနဲ့လား။"
"မဟုတ်ဘူး။ ချီးကျူးလိုက်။"
ကျွန်တော် တူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ 'ဟုတ်' လို့ ပြောလိုက်ရင် မရဘူးလား။"
"ရတာပေါ့။"
ကောင်းကင်က ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် အတွင်းစိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။
အရေပြားအောက်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်များ စုစည်းလာသည်။ တူထဲရှိ အရောင်ဖျော့ဖျော့ လိုင်းများက တောက်ပလာသည်။
ကျွန်တော် သံချပ်ကာကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်က ကြေးနီတိုင်၊ ထို့နောက် မြေပြင်။
လျှပ်စီးကြောင်းက ကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သံချပ်ကာက တိုင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး အလယ်တွင် အမည်းစက်တစ်ခု ထင်ကျန်ခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်က ကြေးနီတိုင်ထဲ စီးဝင်သွားပြီး နှင်းများအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သောရ်က စောင့်ကြည့်နေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"အဲဒါ ဘယ်ရောက်သွားလဲ။"
"မြေကြီးထဲကိုလေ။"
"ပြီးတော့ရော။"
ကျွန်တော် နှင်းပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မြေကြီးထဲ ပိုနက်တဲ့နေရာကို ရောက်သွားမှာပေါ့။"
"မင်း စိတ်မဝင်စားတော့တာနဲ့ လျှပ်စီးက ပျောက်သွားတာ မဟုတ်ဘူး။"
သူမက ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလျှပ်စီးကို ခံစားကြည့်ခိုင်းသည်။
အစပိုင်းတွင် မြေဆီလွှာနှင့် ကျောက်တုံးများကိုသာ တွေ့ရသည်။ ဆောင်းရာသီကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အမြစ်များ၊ ကျဉ်းမြောင်းသည့် နေရာများတွင် ပိတ်မိနေသည့် ရေများ။
ထို့နောက် ကွင်းပြင်အောက်တွင် အားအင်တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်က ကွဲထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ အများစုက စိုစွတ်သော မြေဆီလွှာထဲ ရောက်သွားပြီး အချို့က မြေအောက်ရေလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားသည်။ အနည်းငယ်က ဒုတိယမြောက် ကြေးနီတိုင်ဆီ ရောက်သွားသည်။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်ကတော့ သောရ်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နှင်းအောက်မှာ ဝှက်ထားသည့် သံခါးပတ်တစ်ခုဆီ ရောက်သွားသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီနားမှာ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"ဟုတ်တယ်။"
"ခင်ဗျားက အဲဒီမှာ ဝှက်ထားတာလေ။"
"ဟုတ်တယ်။"
"ဒါက တာဝန်မဲ့ရာ မကျဘူးလား။"
"တိုက်ခိုက်တာက မင်းလေ။"
ကျွန်တော် တူကို လျှော့ချလိုက်သည်။ သောရ်က ပြုံးသည်။
"အခု မင်း သင်ခန်းစာကို နားလည်ပြီ။"
ကျွန်တော်တို့ တစ်နာရီကြာအောင် လေ့လာခဲ့ကြသည်။ လျှပ်စီးက မြင်သာတဲ့ အပိုင်း ပြီးသွားတဲ့အခါ ဘယ်ကို ဆက်သွားသလဲဆိုတာကိုပေါ့။
သောရ်က အဲဒါကို 'ပြန်လာသည့်လမ်းကြောင်း' ဟု ခေါ်သည်။ မျိုလ်နီးယား ပိုင်ဆိုင်သည့် ပြန်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ လျှပ်စီးက သူထိမိသမျှအရာအားလုံးဆီကနေ ပြန်ရယူလိုက်သည့် အဖြေမျိုးဖြစ်သည်။
"မီးက ဆက်လောင်နေနိုင်သလို၊ ရေခဲကလည်း ဆက်ခဲနေနိုင်တယ်။ လျှပ်စီးကတော့ သူဖြတ်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူမက ခါးပတ်ကို ဖော်လိုက်သည်။ အစွန်းတစ်ဖက်တွင် အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်းပါးပါးလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။
"ဒါသာ သံချပ်ကာ ဖြစ်ခဲ့ရင်..."
"အထဲကလူ ထိခိုက်နိုင်တယ်။"
"ဒါသာ အကာအကွယ် (ward) ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ခဲ့ရင်..."
"လျှပ်စစ်ဓာတ်က အကာအကွယ်ထဲ ဝင်သွားနိုင်တယ်။"
"အိုသယ်လော့စ်က မင်းကို တောက်ပတဲ့ သတ္တုပစ်မှတ်တစ်ခု ပေးခဲ့ရင်ကော။"
ကျွန်တော် သံချပ်ကာကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ ကျွန်တော့်ကို အဲဒါကို တိုက်ခိုက်စေချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"အဲဒါပဲ။"
သူမက ခါးပတ်ကို ပစ်လိုက်သည်။
"မင်း သင်ယူလို့ ရလာပြီ။"
"ကျွန်တော် မနေ့ကတည်းက သင်ယူလို့ ရတာပါ။"
"မနေ့ကတော့ မင်းက ပစ်ပေါက်လို့ ရတဲ့ အရုပ်လို ဖြစ်နေတာ။"
အဲဒီအခြေအနေနှစ်ခုက သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနားနေပုံရသည်။
သောရ်က လျှပ်စီးကို မလွှတ်ထုတ်ဘဲ ဘယ်လိုဆင့်ခေါ်ရမလဲဆိုတာကို ကျွန်တော့်ကို သင်ပြပေးတော့သည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်များက ကျွန်တော့်လက်မောင်းတစ်လျှောက် စုဝေးလာသည်။
သူတို့က လှုပ်ရှားမှုကို လိုလားနေသည်။
အရေပြားအောက်တွင် အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်များမှာလည်း အဖြူရောင်ဖျော့ဖျော့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပိုမိုလေးလံလာသော်လည်း လေထဲသို့ ထောင်တက်လာသည်။
"ထိန်းထားလိုက်၊" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် ထိန်းထားပါတယ်။"
"မင်း အဲဒါနဲ့ ငြင်းခုံနေတာလေ။"
"သူ့မှာလည်း သူ့အမြင်နဲ့သူ ရှိနေတာကိုး။"
"အဲဒါက မင်းရဲ့အမြင်တွေပဲ။"
ထိုစကားက စိတ်သက်သာရာ ရစရာတော့ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော် လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို လက်ထဲတွင်ပဲ ပိတ်လှောင်မထားဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားစေလိုက်သည်။
တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျွန်တော့်၏ ရေခဲသံချပ်ကာက ပေါ်လာသည်။
အစပိုင်းတွင် ပါးလွှာသည်။
လက်မောင်းနှင့် ရင်ဘတ်တစ်လျှောက် ကြည်လင်နေသော အလွှာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်က ထိုအလွှာထဲတွင် ရွေ့လျားသည်။
ရေခဲက ကွဲမသွားပေ။
အစားတွင်၊ အပြာရောင်မျဉ်းကြောင်းပါးလေးများက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းပြီး ကျွန်တော့်ဖိနပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ကျွန်တော့်ခြေထောက်အောက်ရှိ နှင်းများ အရည်ပျော်သွားသည်။
ထို့နောက် ပြန်၍ ခဲသွားသည်။
သောရ်က ကျွန်တော့်ကို ပတ်၍ လမ်းလျှောက်နေသည်။
"မင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တာပဲ။"
"အောက်ဘက်ကိုလေ။"
"ရိုးရှင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းဖြစ်ပေမဲ့ ဒါလည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါပဲ။"
သူမက မျိုလ်နီးယားနှင့် သံချပ်ကာကို ရိုက်လိုက်သည်။
သူမ၏ စံနှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် ထိုရိုက်ချက်က ပေါ့ပါးသည်။
သို့သော်လည်း ကျွန်တော့်ကို သုံးလှမ်းလောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်က ရေခဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ကျွန်တော့်၏ ပထမဆုံး အလိုဆန္ဒမှာ ၎င်းကို ပြန်ပစ်ထုတ်လိုက်ရန် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
လျှပ်စစ်ဓာတ်ကို ခံစားကြည့်သည်။
သောရ်၏ လျှပ်စစ်ဓာတ်က ကျွန်တော့်ဟာ မဟုတ်ပေ။
၎င်းတွင် ပုံစံတစ်မျိုး ရှိနေသည်။
ပို၍ ရှေးကျသည်။
ပို၍ ထက်မြက်သည်။
မျိုလ်နီးယား၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခံယူရန် အသားကျနေသည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ၎င်းကို နံရိုးတစ်လျှောက် လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးလိုက်သည်။
ခြေထောက်တစ်ဖက်ဆီသို့ ဆင်းသွားစေသည်။
ဒေါက်ဖိနပ်မှတစ်ဆင့် မြေကြီးထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ကျွန်တော့်နောက်က နှင်းပြင်က ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
သောရ်က ထိုတွင်းပေါက်ကို ငေးကြည့်သည်။
"မင်း မှားတဲ့လမ်းကြောင်းကို ရွေးလိုက်ပြီ။"
"ကျွန်တော် ဘာမှမရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရွေးလိုက်တာပါ။"
"မင်းရဲ့ ဟန်ချက်နဲ့ အဝေးဆုံးနေရာကို ရွေးလိုက်တာပဲ။"
ကျွန်တော် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့် ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ခြေမျက်စိနားထိ မြုပ်နေသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ နားလည်ပြီ။"
အီလီဇာနှင့် အယ်လစ္စတားတို့ ရောက်လာချိန်တွင် သောရ်၏ အသေးဆုံး လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများကို ကျွန်တော် လက်ဖျားထိ မထိခိုက်စေဘဲ သံချပ်ကာမှတစ်ဆင့် ထိန်းကျောင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက ကွင်းပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
မီးလောင်ထားသည့် တိုင်၊ အရည်ပျော်သွားသည့် နှင်း၊ ကြေးနီတိုင် လေးတိုင်။
တွင်းပေါက် တစ်ခု။
"ဒါက အဆင့်မြင့်တဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းလား။"
သောရ် ခေါင်းညိတ်သည်။
"သူ မှားရိုက်မိတာ နှစ်ခါပဲ ရှိသေးတယ်။"
"သုံးခါပါ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သောရ်က မြေကြီးထဲ မြုပ်နေသည့် ခါးပတ်ကို ကြည့်သည်။
"အဲဒါကတော့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ လှည့်စားထားတာ။"
အီလီဇာက အယ်လစ္စတားဘက်သို့ လှည့်သည်။
"သူက သူ့အမှားတွေကို ကာကွယ်ပေးနေတယ်။"
"အဲဒါက များသောအားဖြင့် သူ့မှာ ခွန်အား ကျန်နေသေးတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။"
အယ်လစ္စတားက သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်သည်။
ကျွန်တော် သံချပ်ကာကို ဖျောက်လိုက်သည်။
"ဒီမနက်အတွက်တော့ လေ့ကျင့်တာ လုံလောက်ပါပြီ။"
"မလုံလောက်ဘူး" ဟု သုံးယောက်စလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြောသည်။
အီလီဇာ၏ လေ့ကျင့်ခန်းတွင် 'ဝပ်ကုမ္ပဏီ' (Ward Company) သို့ ပထမဆုံး လက်ခံထားသည့် စစ်သားသစ်များလည်း ပါဝင်သည်။
စုစုပေါင်း ၁၂ ယောက် ရှိသည်။
ယခင်စစ်သားဟောင်း သုံးဦး၊ မုဆိုး နှစ်ဦး။
အဆောက်အအုံများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များတွင် မှော်စွမ်းအား ရွေ့လျားနေသည်ကို ခံစားနိုင်သည့် ကျောက်ပြင်သမား တစ်ဦး။
အဝတ်အစားများမှ ကျိန်စာအသေးစားများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိထားသည့် အဝတ်လျှော်သူ အမျိုးသမီး တစ်ဦး။
အရှေ့ဘက် လယ်ကွင်းများမှ မှော်ဆရာငယ် နှစ်ဦး။
အငြိမ်းစား ကာရာဗန် အစောင့်တစ်ဦး။
ထိန်းသိမ်းထားသည့် ခရိုင်၏ စာရင်းကိုင် တစ်ဦး။
လျှပ်စီးတိုင်များကို ပြုပြင်ရင်း နှစ်နှစ်ဆယ် ကုန်ဆုံးခဲ့သည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး။
နှင့် သောရ်က စမ်းသပ်ကြည့်မှသာ လျှောက်ထားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရသည့် မုန့်ဖုတ်သမား တစ်ဦးတို့ ဖြစ်သည်။
သူက အပူဓာတ်ကို မလောင်ကျွမ်းဘဲ စုပ်ယူနိုင်သည်။
သောရ်က သူ့ဘေးရှိ မြေကြီးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
နှင်းများက ရေနွေးငွေ့ ဖြစ်သွားသည်။
သူက ထိုငွေ့များကြားမှ ဖြတ်လျှောက်ပြီး မီးလောင်ထားသည့် မြေကြီးကို ထိလိုက်သည်။
အပူဓာတ်က သူ့လက်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သောရ်က အီလီဇာကို ကြည့်သည်။
"သူ့ကို လက်ခံလိုက်ပါ။"
မုန့်ဖုတ်သမားက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ခဲ့တာပါ။"
အီလီဇာက သူတို့ကို လေးယောက်တစ်ဖွဲ့စီ ခွဲလိုက်သည်။
သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ယူရန် မဟုတ်ပေ။
သစ်သားတိုင်ဆီ ချဉ်းကပ်ရန်၊ ရင်ဘတ်ကာကို ချွတ်ရန်နှင့် ကြေးနီလေးထောင့်ကွက်ပြင်ပသို့ သယ်သွားရန် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။
"လျှပ်စီး မသုံးရဘူး" ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
သောရ်က ကန့်ကွက်သည်။
"သူ လေ့ကျင့်ဖို့ လိုသေးတယ်။"
"သူတို့က လေ့ကျင့်ရင်း အသက်ရှင်ဖို့ လိုတာ။"
"မုန်တိုင်းလည်း မရဘူးလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"မရဘူး။"
"ရေခဲရော။"
"သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ မသုံးရဘူး။"
"လေတိုက်တာရော။"
"လူတစ်ယောက်ကိုတောင် မြှောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ မရဘူး။"
"တူရော။"
"အဖုံးပါတဲ့ တူပဲ ရမယ်။"
အယ်လစ္စတားက ရှည်လျားသော သစ်သားလက်ကိုင်တွင် ချည်နှောင်ထားသည့် အိတ်နှင့် ဆင်တူသော အရာတစ်ခုကို ကျွန်တော့်အား ပေးသည်။
ကျွန်တော် ၎င်း၏ ဟန်ချက်ကို စမ်းကြည့်သည်။
"ဒါက စော်ကားတာပဲ။"
" recruits (စစ်သားသစ်) တွေအနားမှာ တကယ့် နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ကိုင်ခိုင်းတာထက်စာရင် ဒါက ပိုလုံခြုံပါတယ်။"
"အဲဒါက စော်ကားတဲ့ အပိုင်းပဲ။"
ပထမအဖွဲ့က ကျွန်တော့်ဆီ ပြေးဝင်လာသည်။
သူတို့ မအောင်မြင်ကြပေ။
ဒုတိယအဖွဲ့က ကျွန်တော့်အာရုံကို လွှဲဖို့ ကြိုးစားသည်။
သူတို့လည်း မအောင်မြင်ပြန်ပေ။
တတိယအဖွဲ့တွင် အဝတ်လျှော်သူနှင့် လျှပ်စီးတိုင် ပြုပြင်သူ ပါဝင်သည်။
သူတို့က တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြပေ။
အဝတ်လျှော်သူက ကျွန်တော့်၏ အဖုံးပါသော တူပေါ်သို့ အဝတ်စတစ်ခုကို ပစ်အုပ်လိုက်သည်။
အဝတ်စက တူခေါင်းတစ်ဝိုက် တင်းကျပ်သွားသည်။
နှောင်ဖွဲ့သည့် မှော်စွမ်းအားအသေးစားတစ်ခုက ၎င်းထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကျွန်တော် လက်နက်ကို လွတ်အောင် ရုန်းနေစဉ်မှာပင် လျှပ်စီးတိုင် ပြုပြင်သူက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် သတ္တုတိုင်တစ်ခုကို စိုက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်စွမ်းအားက ၎င်းကို သတိပြုမိသွားသည်။
အာရုံလွင့်သွားသည့် ထိုအချိန်လေးက လုံလောက်နေသည်။
ကျန်သည့် စစ်သားသစ် နှစ်ယောက်က ရင်ဘတ်ကာကို ယူပြီး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
အီလီဇာက လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာသည်။
ကျွန်တော် အဝတ်စကို ဖယ်လိုက်သည်။
"ဒါက တိုက်ပွဲ မဟုတ်ဘူး။"
"တိုက်ပွဲဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"သူတို့က အဝတ်လျှော်တဲ့ အဝတ်စတွေ သုံးသွားတာ။"
"သူတို့ နားလည်တဲ့အရာကို သူတို့ သုံးသွားတာလေ။"
သောရ်က ချည်နှောင်ထားသည့် အဝတ်စကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဒီလိုမျိုး ခြောက်ခုလောက် လိုချင်တယ်။"
အဝတ်လျှော်သူက သူမကို ငေးကြည့်နေသည်။
"လျှော်ဖို့အတွက်လား။"
"လော့ကီအတွက်။"
အယ်လစ္စတားက စစ်သားသစ်များကို လေ့ကျင့်ပေးနေစဉ် အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို ခေါ်ထုတ်သွားသည်။
"မင်း သူတို့ လေးယောက်လုံးကို တားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။"
"အဲဒါ ကျွန်တော့်တာဝန်လေ။"
"မင်းတာဝန်က ရင်ဘတ်ကာကို လေးထောင့်ကွက်ပြင်ပ ရောက်မသွားအောင် တားဖို့ပဲ။"
"အဲဒါက သူတို့ကို တားမှ ရမှာလေ။"
"မဟုတ်ဘူး။ မြေပြင်ကို ထိန်းချုပ်ရမှာ။"
သူမက ကြေးနီနယ်နိမိတ်ကို ညွှန်ပြသည်။
"မင်းမှာ ဆောင်းရာသီ ရှိတယ်။"
"သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရေခဲ မသုံးရဘူးလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာလေ။"
"မြေပြင်ကတော့ အဆင်ပြေနေရမယ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ဘူး။"
ကျွန်တော် ကွင်းပြင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"သောရ်က လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ရွေးဖို့ ပြောခဲ့တာ။"
"အဲဒီသင်ခန်းစာကို လျှပ်စီးကလွဲပြီး တခြားနေရာမှာ အသုံးချကြည့်ပါ။"
နောက်ထပ် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ချဉ်းကပ်လာသည်။
နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ကျွန်တော် မြောင်းကြောင်း သုံးခုကို အကန့်အသတ်ဖြင့် ခဲယဉ်းစွာ ရေးဆွဲလိုက်သည်။
သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် မဟုတ်။
သူတို့ အလွယ်ကူဆုံး လျှောက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းများပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ လမ်းကြောင်း ပြောင်းသွားသည်။
ကျွန်တော် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
သူတို့၏ လမ်းကြောင်းသစ်က သူတို့ကို လေးထောင့်ကွက်၏ ထောင့်တစ်ခုတည်းတွင် စုမိစေသည်။
ကျွန်တော် သူတို့နှင့် ရင်ဘတ်ကာကြားသို့ ဝင်ရပ်လိုက်သည်။
ဘယ်သူမှ မလဲကျသွား။
ဘယ်သူမှ ထိခိုက်မှု မရှိ။
သူတို့ တိုင်ဆီသို့ မရောက်လိုက်ကြပေ။
အီလီဇာက ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြသည်။
ဒါကို ချီးကျူးစကားအဖြစ် ကျွန်တော် စတင် အသိအမှတ်ပြုလာမိပြီ။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဂရေးကိပ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်ရောက်ကြသည်။
အောက်ထပ် ခန်းမဆောင်ကို ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်သည့် အခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသည်။
ဟယ်လ်ဝမ်က သန့်ရှင်းသော ရေများ ထည့်ထားသည့် အလုံပိတ် ဖန်ပုလင်းများကို စားပွဲတစ်လုံးပေါ်တွင် စနစ်တကျ စီထားသည်။
နာသန်နီယယ်က သာမန်အကွာအဝေးများတွင် တည်ရှိမနေသည့် လမ်းကြောင်းများ၏ မြေပုံများကို နောက်စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသည်။
အီဒရစ်က သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး ထွက်ပေါက်တစ်ခုခုသည် ထောင်ချောက် ဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာတိုင်းတွင် အမှတ်အသားများ ထပ်ဖြည့်နေသည်။
အန်ဝမ်နှင့် မေရီတို့က အီလာရာ ပေးပို့ခဲ့သည့် မက်ဆေ့ချ်မိတ္တူတိုင်းကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နှိုင်းယှဉ်ကြည့်နေကြသည်။
မေလင်က သူတို့နှင့် ဝေးရာတွင် ထိုင်နေပြီး ရေခဲထဲတွင် အလုံပိတ်ထားသည့် အတုအယောင် စာသားပါသော အပိုင်းအစကို ကိုင်ထားသည်။
ခုံးတံခါးမှ ခွာယူပြီးနောက် ကျွန်တော် ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ဝင်လာသောအခါ သူမ မော့ကြည့်သည်။
"ဒီစာသားအတုတွေက သူတို့ကို ထွင်းထုခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို မှတ်မိနေကြတယ်။"
"ဘယ်သူက ထွင်းခဲ့တာလဲ။"
"မသိသေးဘူး။"
"ကျောက်တုံးကရော မှတ်မိလား။"
"မူလကျောက်တုံးကတော့ ကုသသူတစ်ယောက်အကြောင်းကို မှတ်မိနေတယ်။"
"စာသားအသစ်ကရော ဘာကို မှတ်မိနေလဲ။"
မေလင်၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်။
"သူက အမိန့်တစ်ခုကို မှတ်မိနေတယ်။"
ကျွန်တော် ရေခဲသံချပ်ကာ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော အငွေ့အသက်များကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး သူမဘေးတွင် သွားထိုင်သည်။
အေးခဲနေသည့် အပိုင်းအစအတွင်းတွင် စာသားအတုများက မည်းမှောင်နေဆဲပင်။
နာကျင်မှုကို ထားခဲ့ပြီး ဝင်ရောက်ပါ။
"ဘယ်လို အမိန့်မျိုးလဲ။" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီအမိန့်ကို သယ်ဆောင်လာတဲ့သူက နာခံခြင်းနဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကို မခွဲခြားနိုင်တော့တဲ့အထိ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုထားတဲ့ အမိန့်မျိုးပေါ့။"
"အိုသယ်လိုစ်လား။"
"ဖြစ်နိုင်တယ်။"
မေလင်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ရေခဲဘေးတွင် ချလိုက်သည်။
"အာဏာပိုင်တွေက အတူတူဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လာအောင် ဖိအားပေးထားတဲ့အခါ မှတ်ဉာဏ်ဆိုတာ ခက်ခဲသွားတတ်တယ်။ အဲဒီ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်မှုတွေက သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရကို တဖြည်းဖြည်း တိုက်စားသွားတယ်။"
"ခင်ဗျား ပြန်ပြင်ပေးလို့ ရမလား။"
"တစ်ယောက်တည်းတော့ မရဘူး။"
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့နောက်မှ ရောက်လာသည်။
သူမ ရောက်လာခြင်းက အခန်းထဲတွင် နွေးထွေးသွားစေသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ မင်း တစ်ယောက်တည်း လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူး။"
မေလင်က သူမကို ကြည့်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ရှေးဟောင်း ရှက်ရွံ့မှုများက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ခွင့်လွှတ်ခြင်းက အတိတ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် အတူတူ ရင်ဆိုင်နိုင်စေခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ရေခဲကို ထိလိုက်သည်။
၎င်းအတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်ကို မဟုတ်။
၎င်းပတ်လည်ရှိ အနာကို ဖြစ်သည်။
ကရုဏာတရားက အေးခဲနေသည့် အပိုင်းအစထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
အမိန့်ကတော့ ရှိနေဆဲပင်။
သို့သော် ၎င်း၏ ချုပ်ကိုင်မှုက အားနည်းသွားသည်။
မေလင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
"ကျွန်မ လက်တစ်ဖက်ကို မြင်နေရတယ်။"
"ဘယ်သူ့လက်လဲ။"
"ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်။ လက်စွပ်မှာ မြင့်မြတ်တဲ့ တရားရုံးရဲ့ တံဆိပ် ပါနေတယ်။"
အန်ဝမ်က အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။
"ဘယ်ရုံးဌာနလဲ။"
မေလင်က မှတ်ဉာဏ်နောက်ကို လိုက်ကြည့်သည်။
"မြင့်မြတ်သော ကုထုံးများဆိုင်ရာ အုပ်ထိန်းသူရုံး။"
အန်ဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားသည်။
"အဲဒီရုံးက အော်ရီလီယာရဲ့ တရားခွင် မတိုင်ခင်ကတည်းက ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရတာလေ။"
"တရားဝင်ပေါ့နော်။" ဟု မေရီက မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်။"
မေရီက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ အဲဒီစကားလုံးကို မယုံကြည်တတ်အောင် သင်ယူနေရပြီ။"
"ဒါက ပညာရှိရာ ရောက်ပါတယ်။"
မှတ်ဉာဏ်က ပိုမို ကြည်လင်လာသည်။
လူတစ်ယောက်က ခုံးတံခါးအောက်တွင် ရပ်နေသည်။
သူ့မျက်နှာကတော့ ပုံဖော်လို့ မရအောင် ဖြစ်နေသည်။
ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မဟုတ်။
မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ နောက်ပိုင်းတွင် ဖယ်ရှားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူက တရားရုံး၏ တံဆိပ်ကို ကျောက်တုံးနှင့် ကပ်ထားစဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် အော်ဟစ်နေသည်။
မိန်းမတစ်ယောက်။
အီလာရာ။
သူမကို နာကျင်အောင် လုပ်လို့ အော်ခြင်း မဟုတ်။
အိမ်နှင့် ဆက်စပ်နေသူ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာကို ခံစားမိပြီး အော်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလူက ညွှန်ကြားချက်အသစ်ကို ထွင်းထုလိုက်သည်။
ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"အညံ့မခံဘဲ ကရုဏာသက်ခြင်းက နာခံမှု မရှိခြင်းကိုပဲ ဖန်တီးတယ်။"
အော်ရီလီယာ၏ စွမ်းအားများက အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။
လေ့ကျင့်ခန်းကြောင့် ကျွန်တော့်လက်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ဒဏ်ရာများအားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွားသည်။
စားပွဲတစ်ဖက်တွင် မေလင်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် မျက်နှာက ခဏတာမျှ နုပျိုသွားသည်။
ဟယ်လ်ဝမ်၏ ဖန်ပုလင်းတစ်ခုတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အက်ကြောင်းကလည်း အလိုလို ပြန်ပိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာက စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများက ရွှေရောင် တောက်ပနေသည်။
"သူက အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းကို ကုသနည်းတစ်ခုလို့ ခေါ်ခဲ့တာပဲ။"
အန်ဝမ်က သူမကို ကြည့်သည်။
"တရားရုံးက အရာတော်တော်များများကို အဲဒီလိုပဲ အကြောင်းပြခဲ့တာလေ။"
အီလီယန်က တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
သူမ ဝင်လာသည်ကို ဘယ်သူမှ မကြားလိုက်ကြပေ။
သူမ မျက်လုံးဝန်းကျင်ရှိ ရွှေရောင်က ပိုမို တောက်ပနေသည်။
သူမက ရိုးရှင်းသော ဆေးရုံသုံး အိတ်တစ်လုံးကို ယူလာသည်။
အခမ်းအနား ဝတ်ရုံမဟုတ်။
အဆောင်လက်ဖွဲ့လည်း မဟုတ်။
ပတ်တီးများ။
အပ်များ။
ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ။
သန့်ရှင်းသော အင်္ကျီနှစ်ထည်။
အဝတ်ဖြင့် ထုပ်ထားသော ပေါင်မုန့် တစ်လုံး။
ဆိုရန်က နောက်ထပ် အိတ်တစ်လုံးကို ဆွဲပြီး နောက်မှ လိုက်လာသည်။
အီလီနော်က မီးအိမ်ကို ကိုင်ထားသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အခုပဲ ထွက်သွားကြတော့မလို့လား။"
"မဟုတ်ဘူး။" အီလီယန်က ပြောသည်။ "ကျွန်မအတွက် လူတိုင်း ဘယ်လောက်အထိ ထုပ်ပိုးပေးမလဲဆိုတာကို စူးစမ်းနေတာ။"
ဆိုရန်က သူ့အိတ်ကို သူမအိတ်ဘေးတွင် ချလိုက်သည်။
"မင်း အရိုးပြင်ကိရိယာတွေ မေ့နေတယ်။"
"ကျွန်မတို့က လျှို့ဝှက်ထားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကုသရေးစခန်းကို သွားမှာလေ။"
"အရိုးကျိုးတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သေးတယ်လေ။"
"ဒါကိုတော့ ငြင်းဖို့ ခက်ပါတယ်။"
မေရီက အီလီယန်၏ စည်းကမ်းချက်များကို အသံထွက် ဖတ်ပြသည်။
အီလီယန်က တတိယအချက်ကို ပြင်ပေးသည်။
"ကျွန်မ ဘယ်အချိန်မဆို ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။"
မေရီက သူမ၏ မှတ်စုများကို ကြည့်သည်။
"အိမ်က အီလာရာရဲ့ လွတ်မြောက်ခွင့်အတွက် မင်းကို ဆက်နေခိုင်းရင် ကျွန်မတို့ ထွက်သွားမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တာလေ။"
"ကျွန်မ နောက်ထပ် စည်းကမ်းချက် တစ်ခု ထပ်ထည့်မယ်။"
မေရီက ရေးမှတ်လိုက်သည်။
အီလီယန်က ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်မ အီလာရာရဲ့ အသံကို ကြားနေရရုံနဲ့ ဘယ်သူမှ ဆက်သွယ်မှုနောက်ကို လိုက်မလာရဘူး။ ကျွန်မ ပြန်မဖြေတော့ဘူးဆိုရင် အက်ဗလင်က ဘယ်သူ လာသင့်သလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။"
အက်ဗလင် ခေါင်းညိတ်သည်။
"အက်ဗလင် မဆုံးဖြတ်နိုင်ရင် ဆိုရန်က ဆုံးဖြတ်မယ်။"
ဆိုရန်က အရိုးပြင်ကိရိယာများကို စစ်ဆေးနေရာမှ ရပ်သွားသည်။
"ငါလား။"
"မင်း လိုက်ချင်တယ်ဆို။"
"ဟုတ်တယ်။"
"အဲဒီအတွက် တာဝန်ယူရမှာပေါ့။"
သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။
ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ပြီးတော့ ယူရီယာဂရေး" အီလီယန်က ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်မ ပျောက်သွားရင် အိမ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး။"
လူတိုင်းက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဒါက မလိုအပ်ဘဲ အသေးစိတ်လွန်းနေသလိုပဲ။"
"အဲဒါက မင်း အရင်ဆုံး လုပ်မယ့် အလုပ်လေ။"
"ကျွန်တော် အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်မှာပါ။"
"ဘယ်လောက်ကြာအောင်လဲ။"
ကျွန်တော် အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကူညီမပေးပေ။
"အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်လောက်ပေါ့။"
အီလီယန်က စောင့်နေသည်။
ကျွန်တော် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ပိုက်လိုက်သည်။
"အက်ဗလင်က အမိန့်မပေးသရွေ့တော့ ဒီအိမ်ကြီးကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ဖျက်ဆီးပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကျွန်တော့်ဇနီးက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။
"အဲဒါ သူမ မေးတဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ဘူးလေ။"
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ တိတိကျကျ ပြောထားမှ ဖြစ်မယ်။"
မေရီက စာရေးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
အီလီယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ယူရီယာဂရေးက အသက်ဆုံးရှုံးမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်စေဖို့အတွက် ဒီအိမ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက သဘောတူညီမှသာ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။"
"ဒါက လက်ခံနိုင်ပါတယ်။"
"ဟုတ်လား။"
ကျွန်တော်ကတော့ ပိုရှည်တဲ့ ငြင်းခုံမှုမျိုးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့တာပါ။
အီလီယန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
"ကျွန်မ အီလီဇာကို အဲဒီ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ ထည့်သွင်းထားတယ်။"
ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ ထွက်ခွာကြမည်ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့ဝင်တွေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
မယ်လိုဒီကပဲ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပြန်လည်တာဝန်ယူမည်။
တီဆာက လမ်းပြပေးမည်။
ဟယ်လ်ဝမ်က သန့်ရှင်းသော ရေသွယ်တန်းမှုကို ချိတ်ဆက်ပေးမည်။
နာသနီရယ်နှင့် အီဒရစ်တို့က နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ရာနေရာနှင့် အဝင်ဝကို သီးခြားစီ စောင့်ကြပ်မည်။
အော်ရီလီယာလည်း လိုက်ပါမည်။
အန်ဝမ်နှင့် အီလီနော်တို့လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
မေလင်က မှတ်ဉာဏ်ပြောင်းလဲမှုများ ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်ပေးမည်။
အက်ဗလင်၊ အီလီယန်နှင့် ဆိုရန်တို့က ကုသရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းမည်။
အီလီဇာက ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီ (Ward Company) မှ အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာမည်။
သော်ကတော့ လိုက်ပါဖို့အတွက် အတင်းတောင်းဆိုနေသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ လူတိုင်းက သူမကို တားဆီးနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီဖြစ်တဲ့အတွက် လိုက်သွားရတော့မည်။
မေရီက ရေတွက်လိုက်သည်။
"နှစ်ဆယ်။"
မယ်လိုဒီက စာရွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါက ခရီးသွားအဖွဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ခရီးဆောင်အိတ်တွေနဲ့အတူ ငြင်းခုံနေကြတဲ့ အဖွဲ့ပဲ။"
"ကျွန်မတို့မှာ သီးခြားအဖွဲ့တွေ လိုအပ်တယ်" ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။
"သီးခြား လှည်းတွေလည်း လိုအပ်တယ်။"
"ကျွန်မတို့က မြောက်ဘက်စခန်းကိုသွားဖို့အတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးပေါက်ကို သုံးမှာလေ။"
"အဲဒါက ခရီးသွားတာကိုတော့ ပိုချောမွေ့စေမှာပါ။ ခရီးဆောင်အိတ်တွေကိုတော့ မဟုတ်ဘူး။"
ညစာမစားမီ သော်က ကျွန်တော့်ကို လက်နက်တိုက်ထဲမှာ လာတွေ့သည်။
ကျွန်တော်က အမြှုပ်ထည့်ထားတဲ့ တူကို စစ်ဆေးနေသည်။
သူမက ကျွန်တော့်လက်ထဲကနေ တူကို ယူလိုက်သည်။
"မရဘူး။"
"ကျွန်တော် ဒါကို ယူသွားဖို့ စဉ်းစားနေတာပါ။"
"ရှင် စဉ်းစားမနေပါနဲ့။"
"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။"
သူမက တူကို စင်ပေါ် ပြန်တင်လိုက်သည်။
ပြီးနောက် လေထဲကနေ ကျွန်တော့်ရဲ့ တကယ့်တူကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူမလက်ထဲမှာ တူက ပေါ်လာသည်။
တစ်ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး စကားမပြောနိုင်ကြပေ။
လက်နက်ရဲ့ ခေါင်းပိုင်းမှာ နှင်းခဲတွေ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
လျှပ်စီးကြောင်းတွေက အတွင်းထဲမှာ လှုပ်ရှားနေသည်။
သော်က တူကို သတိထားပြီး ကိုင်ထားသည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ တူက တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ဆင့်ခေါ်ခွင့် မပေးခဲ့ဖူးပါ။
ကျွန်တော် လက်လှမ်းလိုက်သည်။
တူက သူမလက်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။
သော်က သူမရဲ့ ဗလာဖြစ်နေတဲ့ လက်ချောင်းတွေကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ရှင် ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။"
"ကျွန်မ မလုပ်ပါဘူး။"
သူမက တံခါးပေါက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကာရို ထိုနေရာမှာ ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော့်သမီးလေးက သူမရဲ့ သင်ခန်းစာပုံဆွဲထားတဲ့ ဘုတ်ပြားကို ကိုင်ထားသည်။
အဝိုင်းပုံစံကနေ တူပုံစံကို သေသေချာချာ ဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။
ရိုင်ဆာက သူမနောက်မှာ ရပ်နေသည်။
"သူမတို့က ကိုယ်စားပြုပုံဖော်တာကို လေ့ကျင့်နေကြတာပါ" ဟု သူမက ပြောသည်။
ကာရိုက သော်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"ဖေဖေကို ကူညီပေး။"
သော်က ငုံ့ထိုင်လိုက်သည်။
"သမီးက တူကို ကျွန်မကို ကိုင်ခွင့်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်တာလား။"
ကာရိုက ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဒါက သေးငယ်တဲ့ ခွင့်ပြုချက်မျိုး မဟုတ်ဘူးလေ။"
ကျွန်တော့်သမီးလေးက စဉ်းစားလိုက်သည်။
"သော် ကောင်းတယ်။"
သော်က ငြိမ်ကျသွားသည်။
အဲဒီစကားလုံးတွေက ဘယ်လို ဂုဏ်ပုဒ်မျိုးထက်မဆို သူမဆီကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရောက်သွားတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
"ကျွန်မ ဒါကို ပြန်ပေးမယ်။"
"ပြီးသွားပြီလေ။"
"ခွင့်ပြုချက်ကလေ။"
ကာရိုက သူမဘုတ်ပြားကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
"မရဘူး။"
ထင်ရှားတာကတော့ မြင့်မြတ်သော အသိအမှတ်ပြုမှုဆိုတာ ခဏတာပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
သော် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ကလေးမလေးပဲ။"
ညစာစားချိန်မှာ အမြွှာနှစ်ယောက်က အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော့်ကြားမှာ ထိုင်နေကြသည်။
ဂယ်ရစ်က ပေါင်မုန့်အပိုင်းအစတွေကို မြောက်ဘက်လမ်းကြောင်းပုံစံအတိုင်း စတင်စီထားသည်။
သူက တစ်ပိုင်းကို တခြားအပိုင်းတွေနဲ့ ဝေးဝေးမှာ ထားလိုက်သည်။
"အိမ်လား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူက အဲဒီအပိုင်းကို ထိလိုက်သည်။
ပေါင်မုန့်က ပျောက်သွားသည်။
ပြီးနောက် စားပွဲအောက်မှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။
ကာရိုက အဲဒါကို ရှာဖို့ ငုံ့ကြည့်သည်။
"အစားအသောက်တွေနဲ့ ဖြတ်သန်းခရီး မလေ့ကျင့်ရဘူးလေ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
ဂယ်ရစ်က ပေါင်မုန့်ကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်သည်။
သူက ပန်းကန်ပြားပေါ်ကို ပြန်တင်ထားလိုက်သည်။
အီလီယန်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေသည်။
ကလေးတွေက သူမ ဝင်လာကတည်းက သူမကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
စိုက်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ပါ။
သူတို့ တစ်ခါတရံ နယ်မြေတစ်ခုကို နားထောင်သလိုမျိုး နားထောင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
ကာရိုက သူမထိုင်ခုံကနေ ဆင်းပြီး အီလီယန်ဆီကို လျှောက်သွားသည်။
သူမက ကုသပေးသူရဲ့ ဒူးခေါင်းပေါ်မှာ လက်နှစ်ဖက်စလုံး တင်လိုက်သည်။
"နေခဲ့။"
အီလီယန်ရဲ့ မျက်နှာက တင်းမာသွားသည်။
ဂယ်ရစ်က လိုက်လုပ်သည်။
သူက အီလီယန်ရဲ့ အင်္ကျီလက်ကို ထိလိုက်သည်။
"သွား။"
အနီးနားက လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အီလီယန်က သူတို့ကို အလှည့်ကျ ကြည့်သည်။
"တစ်ယောက်က နေခဲ့တဲ့ ပြောတယ်။ တစ်ယောက်က သွားတဲ့ ပြောတယ်။"
ကာရိုက ခေါင်းခါသည်။
သူမက အီလီယန်ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထိလိုက်သည်။
"နေခဲ့။"
ပြီးနောက် တံခါးပေါက်ဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"သွား။"
အီလီယန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြစ်တည်နေပါစေ။
ထွက်ခွာဖို့ ရွေးချယ်ပါ။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို စွမ်းအားတွေနဲ့ သင်ပေးခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာအတိုင်းပါပဲ။
အီလီယန်က လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးအတွက် သတ်မှတ်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေအတိုင်းပါပဲ။
သူမ မျက်လုံးတွေကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
မျက်လုံးဝန်းကျင်မှာ ရွှေရောင်တွေ တောက်ပနေသည်။
"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။"
ကာရိုက သူမထိုင်ခုံကို ပြန်သွားသည်။
ဂယ်ရစ်က အဖိုးအခအနေနဲ့ သူမပန်းကန်ထဲက ပေါင်မုန့်တစ်ပိုင်းကို ယူလိုက်သည်။
မအိပ်ခင်မှာ အီလီယန်က ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်ထဲမှာ လမ်းလျှောက်သွားသည်။
အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော်က သူမနောက်ကို လိုက်သွားသည်။
မီးအိမ်တိုင်းကို ထွန်းညှိထားသည်။
အိုမင်းနေတဲ့ ဆေးရုံပြတင်းပေါက်တွေက တောက်ပနေသည်။
ကုသပေးသူ အသစ်တွေက သူတို့ရဲ့ သူတော်စင် ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့တဲ့ ခန်းမဆောင်တွေထဲမှာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။
ဆိုရန်က ညပိုင်း အလှည့်ကျ စနစ်ကို စီစဉ်ထားသည်။
လက်ထောက်နှစ်ယောက်က ဆေးဝါးတွေကို ကိုင်တွယ်သည်။
အငြိမ်းစား သားဖွားဆရာမတစ်ဦးက ပြန်လည်သက်သာလာတဲ့ လူနာခန်းတွေကို ကြီးကြပ်ပေးသည်။
ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီမှ မုန့်ဖုတ်သမားက လေ့ကျင့်ရေး မစမီမှာ မီးဖိုချောင်ထဲကို ပေါင်မုန့်အလတ်တွေကို ထားခဲ့ပေးသည်။
အီလီယန်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခရီးစဉ်မတိုင်ခင်က သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့တဲ့ အခန်းရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။
အခုတော့ အဲဒီအခန်းမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။
အဖျားရောဂါကနေ ပြန်လည်သက်သာလာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပါ။
တခြား ကုသပေးသူတစ်ယောက်က သူမဘေးမှာ ထိုင်နေသည်။
အီလီယန်က နားထောင်ကြည့်သည်။
လူနာက ပုံမှန် အသက်ရှူနေသည်။
ဘယ်သူမှ သူမကို အကူအညီတောင်းမနေကြပါ။
"ဒါက အီလီနော် ဆိုလိုချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ" ဟု အီလီယန်က ပြောသည်။
အက်ဗလင်က သူမဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
"ဘာကိုလဲ။"
"ကျွန်မက 'နေခဲ့တယ်' ဆိုတာ ကျွန်မ လိုအပ်တဲ့ နေရာကနေ ဘယ်တော့မှ မထွက်ခွာဘဲ နေတာလို့ ထင်ခဲ့တာ။"
သူမရဲ့ မျက်လုံးဝန်းကျင်က ရွှေရောင်တွေက ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရေပြင်ပေါ်က အရောင်တွေလိုမျိုး လှုပ်ရှားနေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ အခန်းထဲကနေ ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာပဲ ကုသပေးမှုတွေ ရပ်တန့်သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက ကုသပေးခြင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ မှီခိုနေရတဲ့ စိတ်ကိုပဲ တည်ဆောက်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
"အဲဒါက ခက်ခဲတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ရှင် ဒါကို သင်ယူပြီးသားပါ။"
"အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်သေးဘူး။"
အီလီယန်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က အကြည့်မလွှဲပေ။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ နီးကပ်နေကြတဲ့ အမျိုးသမီးတွေပါ။
ရောက်ရှိလာပြီလို့လည်း ဘယ်သူမှ ဟန်ဆောင်မနေကြပါ။
ကျွန်တော်တို့ ဂရေးကိပ်ကို ပြန်ရောက်တော့ ကောင်းကင်က ကြည်လင်နေသည်။
သော်က အပြင်ဘက်ခြံဝင်းထဲမှာ စောင့်နေသည်။
သူမက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးပေါက်ဘေးမှာ ကြေးနီချောင်း သုံးချောင်းကို ချထားသည်။
အီလီဇာက စူးစမ်းလေ့လာရေး အစောင့်တွေကို စစ်ဆေးနေသည်။
အယ်လစ္စတားက သူတို့သယ်လာတဲ့ လက်နက်တိုင်းကို စစ်ဆေးနေပြီး ကျွန်တော့်လက်နက်ကိုလည်း စစ်ဆေးသည်။
သူက ကျွန်တော့်ဓားကို အိမ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဓားသွားက သာမန်သံမဏိအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ပုံစံက ကျွန်တော် ဆင့်ခေါ်မှသာ ပေါ်လာတာပါ။
သူက ဓားကို ဟန်ချက်ညီမညီ စစ်ဆေးသည်။
"ခင်ဗျား နှစ်ခုလုံး ယူသွားမှာလား။"
"ဟုတ်တယ်။"
"တူကို အရင်လား။"
"ပြဿနာကို နားလည်မှပဲ ကျွန်တော် ရွေးချယ်တော့မယ်။"
သူက ဓားကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
သော်က ကြားသွားသည်။
"သူ မှတ်မိနေတယ်။"
"ကျွန်တော် အရာရာကို မှတ်မိပါတယ်။"
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ပခုံးကာရဲ့ ကြိုးကို တင်းအောင် ဆွဲလိုက်သည်။
"အီလီယန်ရဲ့ ရှေ့မှာ မရပ်မိဖို့ သတိထားပါ။"
"သူမက ကုသပေးသူလေ။"
"သူမက အိုသယ်လို့စ် အသေအချာဆုံး ကာကွယ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်လာတော့မှာ။"
"အဲဒါကတော့ လုံခြုံမှု မရှိသလိုပဲ။"
ရဲတိုက်အုပ်က မနက်ခင်းအစောပိုင်းမှာ မြောက်ဘက်တံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။
ကြေးရောင်အလင်းတန်းတွေက တံခါးပေါက်ထဲမှာ ပြည့်နှက်သွားသည်။
နှင်းတွေက တံခါးအပြင်ဘက်မှာ စောင့်ကြိုနေသည်။
ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ရေတွင်းက စခန်းကနေ တစ်ဝက်လောက် ခရီးမှာ ရှိသည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရင် ပို့လိုက်သည်။
ပြီးတော့ ဝါ့ဒ်ကုမ္ပဏီ။
ပြီးတော့မှ နတ်ဘုရားတွေ။
အီလီယန်က တံခါးဝရှေ့မှာ ရပ်နေသည်။
သူမရဲ့ မျက်လုံးဝန်းကျင်မှာ ရွှေရောင်တွေ တောက်ပလာသည်။
ခဏတာတော့ သူမ အီလာရာရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်မိသည်။
ဒါပေမဲ့ သူမက ဟေဗင်ရီးခ်ျ (Havenreach) ကို သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းဘက်ကိုပဲ ပြန်ကြည့်နေသည်။
ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ရပ်ကွက်ဘက်ကို။
သူမက တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်ဆီကို လွှဲအပ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ သာမန်လိုအပ်ချက် အားလုံးဘက်ကို။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"မဖြစ်သေးဘူး" ဟု အီလီယန်က ပြောသည်။
သူမကတော့ ဖြတ်လျှောက်သွားလိုက်သည်။
နေမဝင်ခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ရေတွင်းဆီ ရောက်သွားကြသည်။
ရေတွင်းကို စောင့်နေတဲ့ စစ်သားသုံးယောက်က အနီးနားမှာ အမိုးအကာနိမ့်နိမ့်တစ်ခု ဆောက်ထားကြသည်။
သူတို့ ဘယ်တိုက်ခိုက်မှုမှ မရှိကြောင်း အစီရင်ခံသည်။
အသံတွေလည်း မကြားရပါ။
တံခါးပေါက်မှာလည်း ဘာပြောင်းလဲမှုမှ မရှိပါ။
သန့်ရှင်းတဲ့ ရေက ကြည်လင်နေဆဲပါ။
ဟယ်လ်ဝမ်က ရေတွင်းဝမှာ ဒူးထောက်ပြီး နားထောင်ကြည့်သည်။
"သူမ ကျွန်တော်တို့ ရောက်နေတာကို သိတယ်။"
အီလီယန် ချဉ်းကပ်သွားသည်။
ဘယ်သူမှ မလိုက်ကြပါ။
သူမ နောက်ကိုလှည့်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတဲ့အထိပေါ့။
အက်ဗလင်က သူမရဲ့ ဘယ်ဘက်မှာ ရပ်လိုက်သည်။
ဆိုရန်က ညာဘက်မှာ ရပ်သည်။
အော်ရီလီယာက သူတို့နောက်မှာ ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်မှာပဲ ကျန်ခဲ့ကြသည်။
အီလီယန် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
သူမ မျက်လုံးဝန်းကျင်က ရွှေရောင်တွေက ရေတွင်းထဲမှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။
ဘာမှ ဖြစ်မလာပါ။
ပြီးနောက် ရေတွေ တက်လာသည်။
ရေတွေ ဖိတ်စင်မသွားပါ။
အမှောင်ထုထဲကနေ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ရေတိုင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အဲဒီထဲမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်လာသည်။
သွယ်လျတဲ့ လက်ချောင်းတွေ။
လက်ကောက်ဝတ်မှာ အမာရွတ်တွေနဲ့။
အီလီယန် သူမရဲ့ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ရေကို မထိခင်မှာပဲ သူမ ရပ်လိုက်သည်။
"အီလာရာ?"
ရေတွင်းထဲကနေ နာကျင်မှုတွေ လှိုင်းထလာသည်။
ကျွန်တော်တို့ဆီတော့ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော်တို့ အနီးနားမှာပါ။
ဒီချိတ်ဆက်မှုရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် စောင့်ဆိုင်းနေရသလဲဆိုတာ ရှိနေတဲ့သူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
ဆိုရန် ယိုင်နဲ့သွားသည်။
အက်ဗလင်က သူ့လက်မောင်းကို ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။
အီလီယန်ကတော့ ရှိတဲ့နေရာမှာပဲ ငြိမ်နေသည်။
ရေထဲက လက်က ပွင့်သွားသည်။
လက်ဖဝါးပေါ်မှာ စာလုံးတွေ ပေါ်လာသည်။
မင်းတို့ ဒီမှာ နေမှာလား။
အီလီယန်က အဲဒီစာတွေကို ဖတ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့ မမှန်းဆနိုင်တဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"မနေဘူး" ဟု သူမ ပြောသည်။
ရေတွေ တုန်ခါသွားသည်။
သူမနောက်က လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အီလီယန် ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်မ မင်းဆီ လာခဲ့မယ်။ ကျွန်မ မင်းကို ကူညီမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲ ဆက်ဖြစ်နေမယ်။"
သူမ မျက်လုံးထဲမှာ ရွှေရောင်တွေ ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ထောင်ချထားတဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ ကျွန်မ မနေဘူး။"
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခဏတာအတွင်းမှာ ရေတွင်းက မှောင်ကျသွားသည်။
ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ တူက ပေါ်လာသည်။
အီလီဇာက ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို လာထိသည်။
'မလုပ်သေးနဲ့'။
ကျွန်တော် ငြိမ်နေလိုက်သည်။
ပြီးတော့ ရေထဲမှာ စာကြောင်းအသစ်တစ်ခု ထပ်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းပြီ။
လက်က လှည့်သွားသည်။
သူမရဲ့ လက်ချောင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ မမြင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုခုကို ဖိထားလိုက်သည်။
ကမ္ဘာမြေအောက်မှာ တံခါးတစ်ခုက တုံ့ပြန်လာသည်။
နသန်နီရယ် ရှေ့ကို တိုးလာသည်။
အီဒရစ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။
ဟယ်လ်ဝမ်က သန့်ရှင်းတဲ့ ရေကို သူသယ်လာတဲ့ အရာအားလုံးနဲ့ ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
ရေတွင်းရဲ့ မျက်နှာပြင်က အရွယ်အစား မပြောင်းလဲဘဲ ပိုကျယ်လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အောက်ဘက်မှာ စင်္ကြံလမ်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အဖြူရောင် ကျောက်တုံးတွေ။
ဖန်နံရံတွေ။
ကြမ်းပြင်ကို မထိတဲ့ နှင်းတွေ ကျနေသည်။
အဆုံးဘက်မှာ အီလာရာ ရပ်နေသည်။
သူမက မေလင် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲကထက် ပိုပိန်နေသည်။
ပိုအိုသွားသည်။
တခြားသူတွေရဲ့ နာကျင်မှုတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ကြိုးတွေက သူမကို အိမ်ကြီးနဲ့ ချည်နှောင်ထားသည်။
သူမက အီလီယန်ကို တည့်တည့်ကြည့်သည်။
ပြီးတော့ သူမကို ကျော်ကြည့်သည်။
အော်ရီလီယာကို။
ကျွန်တော့်ကို။
အိုသယ်လို့စ်က ကျွန်တော်တို့ကို ယူဆောင်လာစေချင်ခဲ့တဲ့ ခွန်အားတိုင်းကို။
အီလာရာက အမာရွတ်တွေရှိတဲ့ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
သူမနောက်က အခန်းလေးခန်းက စတင် ပွင့်လာသည်။
သော်က မဂျိုနီယာ (Mjölnir) တူကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်တူ ပတ်ပတ်လည်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းတွေ စုဝေးလာသည်။
အီလီဇာက သူမရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်သည်။
အီလီယန်ကတော့ အဲဒီအထဲက ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ပါ။
သူမက ရေတွင်းဆီကို ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး" သူမက ပြောသည်။ "ကျွန်မတို့ လူနာနဲ့ စကားပြောရမယ်။"
လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီး တုန်ခါသွားသည်။
အဲဒီအိမ်ကြီးရဲ့ တစ်နေရာမှာ ရှေးဟောင်းအမိန့်တစ်ခုက သဘောပေါက်သွားသည်။ ကရုဏာတရားဆိုတာ တံခါးဝမှာ ဘာမှ အရှုံးမပေးဘဲ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုတာကိုပေါ့။