အခန်း (၂၉၀) - ကရုဏာရပ်တန့်ရာ
စစ်ဆင်ရေးအတွက် လူဆယ့်နှစ်ဦး လိုအပ်သည်။
အီလီဇာက လူနှစ်ဆယ် လိုချင်သည်။
မယ်လိုဒီက ရှစ်ဦးသာ လိုချင်သည်။
မေရီက မှတ်တမ်းများကို ကာကွယ်ရန် အစောင့်အလုံလောက် လိုချင်သည်။
အန်ဝင်က မှတ်တမ်းဟူသမျှကို လုံးဝ မသယ်သွားစေချင်ပေ။
ဟယ်လဝင်က ရေတွင်းတစ်တွင်းကို ဘယ်လိုပြုပြင်ရမလဲ ဆိုတာ သိတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို လိုချင်သည်။
အီလီနော်က ဘယ်လိုရေတွင်းမျိုးလဲဆိုတာကို သိလိုသည်။
“ဘယ်သူမှ အဲ့ဒါကို မမြင်ခဲ့ရတာ နှစ်တွေတောင် ကြာပြီ” ဟု ဟယ်လဝင်က ပြောသည်။
“ကျောက်သားလား”
“ဖြစ်နိုင်တယ်”
“သစ်သားနဲ့ ထောက်ကန်ထားတာလား”
“ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်”
“နက်လား”
“အင်း”
အီလီနော်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလေ”
“ရေရှိတယ်”
“အဲ့ဒါက ရေတွင်းတစ်တွင်းအတွက် အနည်းဆုံး လိုအပ်ချက်ပဲ”
နောက်ဆုံးတော့ လူလေးဆယ့်နှစ်ဦးနဲ့ သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ဘယ်သူ့ကိုမှ မကျေနပ်စေခဲ့ပါ။
မယ်လိုဒီက ရှေ့ဆောင်ဦးဆောင်မည်။
တက်ဆာက လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်မည်။
ဟယ်လဝင်က ရှေးဟောင်းရေတွင်းများကို ရှာဖွေပေးမည်။
အန်ဝင်နှင့် အီလီနော်တို့က လျှို့ဝှက်သန့်စင်သူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုမှန်သမျှကို ဖော်ထုတ်ပေးမည်။
မေးလင်းက ပြောင်းလဲခံထားရသော အမှတ်တရများကို စစ်ဆေးမည်။
အက်ဗလင်က ကုသသူတစ်ဦးအနေဖြင့် လိုက်ပါမည်ဖြစ်ပြီး အလာရာဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းက သူမ၏ သန့်စင်သူဘဝနှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
ဆိုရန်ကလည်း ကုသသူတစ်ဦးတည်းဖြင့် မလုံလောက်သောကြောင့် လိုက်ပါမည်။
စစ်သားခြောက်ဦးက ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည်။
စုစုပေါင်း လူလေးဆယ့်နှစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။
မေရီက နှစ်ခါရေတွက်သည်။
“ရှင် လူဆယ့်ငါးယောက် စာရင်းပေးထားတယ်”
ကျွန်တော် ပြန်ရေတွက်ကြည့်သည်။
သူမပြောတာ မှန်နေသည်။
စစ်သားတစ်ဦးကို စာရင်းထဲမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ရသည်။
သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အီလီဇာက သူ့ကို စာရင်းထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လူဆယ့်ငါးဦးဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
မထွက်ခွာမီ Havenreach ၏ စစ်ရေးအင်အားကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။
ဒါက အခြားကိစ္စတစ်ခုနဲ့ လုံးဝမသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ဆိုကြပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ သက်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
မြို့တော်က ၎င်း၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
Greykeep ၏ မူလအစောင့်တပ်သည် ရဲတိုက်၊ မြို့ရိုးများ၊ ကူးသန်းသွားလာရေး တံခါးဝ၊ လမ်းသစ်များ၊ ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်၊ ဧည့်ခံခန်းမများ၊ လမ်းမကြီးများ၊ မြောက်ဘက်ဘူတာရုံ၊ သန့်စင်ရာနေရာနှင့် ဘုရားသခင်များ ရောက်ရှိလာမှု အားလုံးအတွက် တာဝန်ယူရတော့သည်။
အီလီဇာက မြို့ပြမြေပုံပေါ်တွင် သစ်သားတုံးငယ်လေးများကို နေရာချလိုက်သည်။
သူမက အရှေ့ဘက်မြို့ရိုးမှ တံခါးဝဆီသို့ တစ်တုံးကို ရွှေ့လိုက်သည်။
ထို့နောက် အောက်ဘက်ခြံဝင်းမှ ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်ဆီသို့ နောက်တစ်တုံးကို ရွှေ့သည်။
ထို့နောက် ထိုသစ်သားတုံးကို မြို့ရိုးဆီသို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ သစ်သားတုံးတွေ မလုံလောက်ဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ စစ်သားတွေ မလုံလောက်တာပါ”
“အဲ့ဒါကတော့ ပိုပြီး ဖြေရှင်းရခက်တယ်”
පerrin (ပယ်ရင်) က သစ်သားတုံးများပါသည့်ခြင်းတောင်းကို ကိုင်ပြီး ပေါ်လာသည်။
အီလီဇာက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီဟာတွေက စစ်သားတွေကို ကိုယ်စားမပြုဘူးလေ”
“ပြုလို့ရတာပဲဟာ”
“တစ်ခုက ဘဲရုပ်ပုံစံ လုပ်ထားတယ်”
“မြစ်ကြောင်းကင်းလှည့်တပ်ကို ကိုယ်စားပြုလို့ရတာပေါ့”
Havenreach တွင် မြစ်ကြောင်းကင်းလှည့်တပ် မရှိပေ။
သို့သော် ဘဲရုပ်လေးကတော့ မြေပုံပေါ်တွင် ဆက်ရှိနေဆဲပင်။
အီလီဇာက ရှိရင်းစွဲ အင်အားများကို ပိုမိုရှင်းလင်းသော ကွပ်ကဲမှုစနစ်များဖြင့် ခွဲထုတ်လိုက်သည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ် (The Castle Guard) က Greykeep ရဲတိုက်ကို ကိုယ်တိုင် ကာကွယ်မည်။
မြို့စောင့်တပ် (The City Watch) က Havenreach ၏ လမ်းမများနှင့် အများပြည်သူဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများကို ကင်းလှည့်မည်။
တံခါးဝတပ်ဖွဲ့ (The Gate Company) က ကူးသန်းသွားလာရေးလမ်းကြောင်းများနှင့် သာမန်တံခါးများကို စီမံခန့်ခွဲမည်။
နယ်ပယ်တပ်ဖွဲ့ (The Field Company) က လမ်းများ၊ လယ်ယာမြေများ၊ လုပ်ငန်းခွင်များနှင့် အပြင်ဘက် ရပ်ရွာများကို ကာကွယ်မည်။
တပ်ဖြန့်တပ်ဖွဲ့ (The Ward Company) က မှော်ဆန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တုံ့ပြန်ရန် ဘုရားသခင်များနှင့် ရဲတိုက်မှူး (Castellan) တို့နှင့်အတူ လေ့ကျင့်မည်။
အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်တွင် မည်သည့်အရာရှိကမျှ ဌာနခွဲနှစ်ခုထက်ပို၍ ကွပ်ကဲခွင့်မရှိပေ။
အန်ဝင်၏ ဇာတ်ဥပဒေ သုံးသပ်ချက်အပြီးတွင် မေရီက ဤအချက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အီလီဇာက ထောက်ခံအတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
“ဘာမဆို တာဝန်ယူရတဲ့သူက ကိုယ်လွတ်သွားတာတွေကို မမြင်နိုင်တော့ဘူး”
ကျွန်တော် ကောင်စီစားပွဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။
“ကျွန်တော် ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပါတယ်”
မေရီက တစ်စုံတစ်ရာကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
လူသစ်စုဆောင်းခြင်း လုပ်ငန်းများကို ချက်ချင်း စတင်လိမ့်မည်။
မဖြစ်မနေ စစ်မှုထမ်းခိုင်းခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်သည်မှာ ထိုအလုပ်ကို ကိုယ်တိုင်ဆန္ဒအလျောက် ရွေးချယ်ထားကြသည့် လေ့ကျင့်ပြီးသား လူများ ဖြစ်သည်။
ရောက်ရှိလာသူအသစ်များထဲမှ የቀድົມစစ်သားဟောင်းများ လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။
မုဆိုးများ၊ ကشထောက်များ၊ ကုသသူများ၊ အင်ဂျင်နီယာများ၊ ယာဉ်မောင်းများနှင့် မှော်ပညာကို နားလည်သူများကို ကျွမ်းကျင်မှုအလိုက် တာဝန်ပေးအပ်သွားမည်။
လျှောက်ထားသူများကို လေ့ကျင့်ရေးကာလအတွင်း လစာပေးချေမည်။
မိသားစုများကို သင့်လျော်သော ဘူတာရုံများအနီးတွင် အိမ်ရာနေရာ ဦးစားပေး စီစဉ်ပေးမည်။
လက်ရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော စစ်သားများလည်း ထိုခံစားခွင့်များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
“နောက်ဆုံးအချက်ကတော့ ပြောပြနေစရာတောင် မလိုဘူးထင်တယ်” ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မပြောရင် မသိကြဘူးလေ” ဟု မေရီက ပြန်ပြောသည်။
ကယ်ဒရစ်က စစ်မှုထမ်းသစ္စာအဓိဋ္ဌာန် ရေးသားရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် လေးကြောင်းပါဝင်သည်။
ထို့နောက် မေရီက ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။
ခုနစ်ကြောင်း ဖြစ်သွားသည်။
အန်ဝင်က ထပ်မံသုံးသပ်သည်။
ငါးကြောင်း ဖြစ်သွားသည်။
သီဆရာက ပြန်စစ်ဆေးသည်။
ဝါကျတစ်ကြောင်းလုံး ပျောက်သွားတော့သည်။
နောက်ဆုံး အတည်ပြုလိုက်သည့် သစ္စာအဓိဋ္ဌာန်က Havenreach ၏ လူထုနှင့် ဥပဒေများကိုသာ သစ္စာစောင့်သိရန် ကတိပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ကို မဟုတ်ပါ။
Greykeep ၏ သရဖူကို မဟုတ်ပါ။
စကြာဝဠာ နတ်ဘုရားအစုအဝေးကိုလည်း မဟုတ်ပါ။
ထာဝရကာလအတွက်လည်း မဟုတ်ပေ။
သက်တမ်းမှာ နှစ်နှစ်ဖြစ်သည်။
သက်တမ်းတိုးလိုပါက အခြားရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရမည်။
စစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် တရားမဝင်ဟု မိမိယုံကြည်သော အမိန့်တစ်ရပ်ကို ငြင်းပယ်ခွင့်ရှိပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည်သုံးသပ်ပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်ပါသည်။
အီလီဇာက ၎င်းကို ဖတ်ကြည့်သည်။
“တချို့တပ်မှူးတွေက ဒါကို သိပ်မကြိုက်ကြဘူး ဖြစ်မယ်”
“ခင်ဗျားရော မကြိုက်ဘူးလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“မကြိုက်ပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့က မှန်ကန်တဲ့ တပ်မှူးနဲ့ စတင်တာပေါ့”
သန့်စင်ရာနေရာအတွက် ကျောက်တုံးပထမအသုတ်ကို ထိုနံနက်ခင်းတွင်ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အုတ်မြစ်ကျောက်များ မဟုတ်ပါ။
နမူနာ ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သည်။
ကျောက် quarry ကို မအတည်ပြုမီ အီလီနော်က နမူနာများကို ဦးစွာ လိုလားခဲ့သည်။
မြေဆီလွှာနှင့် သတ္တုတွင်းနတ်ဘုရား ဒမာ (Damar) က ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ကျောက်အရင်းအမြစ် လေးခုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးခဲ့သည်။
ကျောက်တစ်မျိုးမှာ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖြစ်သည်။
တစ်မျိုးမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော အပြင်းရောင်ကြောများ ပါရှိသည်။
နောက်တစ်မျိုးမှာ အလွန်မှောင်မည်းသဖြင့် အားနည်းသော ဆောင်းရာသီ နေရောင်ခြည်ကိုပင် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။
နောက်ဆုံးကျောက်မှာ ရွှေကဲ့သို့ တလက်လက်တောက်နေသော်လည်း ရွှေစစ်စစ်မဟုတ်သည့် အစက်အပြောက်ငယ်လေးများ ပါဝင်နေသည်။
ကောလ် (Carol) က အပြားရောင်ကျောက်ကို ပိုကြိုက်သည်။
ဂါရစ် (Garrick) က သူ့လက်နှင့် မနိုင်နိုင်သော မည်သည့်ကျောက်ကိုမဆို သဘောကျသည်။
ကယ်ရော့ (Carrot) က စာရွက်တံဆိပ်ကပ်ထားသည့် အရာများကို ပိုနှစ်သက်သည်။
မေရီက ၎င်းတို့ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
ဆိတ်က သူမနောက်ကို လိုက်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့လယ်ပိုင်းလောက်တွင် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
တက်ဆာလိုချင်သည်ထက် အနည်းငယ်နောက်ကျခဲ့သည်။
မေရီ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောခဲ့သည်။
အမြွှာနှစ်ဦးက အရှေ့ဘက်တံခါးဝသို့ အနီရောင် လက်အိတ်အစုံကို ကိုယ်စီစွပ်ကာ ရောက်လာကြသည်။
ထိုလက်အိတ်များမှာ စစချင်းတုန်းက အရောင်တူကြသည်။
လက်အိတ်တစ်စုံက ကောလ်ပိုင်သည်။
နောက်တစ်စုံက ဂါရစ်ပိုင်သည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်လာချိန်တွင်မူ ကလေးတစ်ဦးစီတိုင်းသည် တွဲဖက်မညီသော လက်အိတ်များကို လက်တစ်ဖက်စီစွပ်ထားကြသည်။
ဟယ်လီနာက ဤကဲ့သို့ မှားယွင်းနေခြင်းကို ပြင်ပေးရန် ကြိုးစားခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကောလ်က အက်ဗလင်ကို အပြာရောင်ဖဲကြိုးလေးကို ထပ်ပေးသည်။
ဂါရစ်က ကျွန်တော့်ကို ကျောက်တုံးတစ်တုံး ပေးသည်။
အဲ့ဒါက အီလီနော်၏ နမူနာကျောက်တုံးများထဲမှ တစ်တုံး ဖြစ်နေသည်။
သူမက ကျွန်တော့်လက်ထဲမှ ယူလိုက်သည်။
“မရဘူး”
ဂါရစ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“ဒီကျောက်တုံးက သန့်စင်ရာနေရာပိုင်တာ” ဟု အီလီနော်က ပြောသည်။
သူက ကျွန်တော့်ကို လက်ညိုးထိုးပြသည်။
“ပါပါ့ဘုရားကျောင်း”
“ငါက ဘုရားကျောင်း မဟုတ်ဘူးလေ”
မေရီက ကျွန်တော့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့က အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ကို အပြီးသတ် မသတ်မှတ်ရသေးပါဘူး”
“အဲ့ဒါက ဖိတ်ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး”
ဂါရစ်က ကျောက်တုံးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို သစ်သားဇွန်းတစ်လက် ပေးသည်။
ကျွန်တော် လက်ခံလိုက်သည်။
“ဒါက ဘာအတွက်လဲ”
“အစားစားဖို့”
“စဉ်းစားဉာဏ်ရှိတဲ့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုပါပဲ” ဟု အမာယာက ဆိုသည်။
သူမက အက်ဗလင်ကို သုံးရက်စာ စားနိုင်မည့် ပေါင်မုန့်များပါသည့် ထုပ်ပိုးမှုကို ပေးလိုက်သည်။
တက်ဆာက မြင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရိက္ခာတွေ ပါပြီးသားပါ”
“ခုတော့ ပေါင်မုန့်တွေပါ ရပြီပေါ့”
“ကျွန်ုပ်တို့မှာ ပေါင်မုန့်တွေ ရှိပြီးသားပါ”
“ငါ့ဟာတွေ မပါသေးဘူးလေ”
တက်ဆာက အထုပ်ကို လက်ခံလိုက်သည်။
ပေါင်မုန့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး နတ်ဘုရားမတစ်ပါးနှင့် ငြင်းခုံနေရခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။
အိုင်လန် (Ilyen) က တံခါးဝအနီးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမ လိုက်မလာခဲ့ပေ။
ထိုကိစ္စအတွက် သီးသန့်ငြင်းခုံမှုတစ်ခု လုပ်ခဲ့ရဖူးသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးဝန်းကျင်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ပို၍ မြင်သာလာရသည်။
ပိုတောက်ပလာခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။
ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာက ငယ်ရွယ်သွားခြင်းမျိုး မရှိပါ။
ထိုမျှလောက် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပါ။
သူမသည် ပို၍ အရှိတရားနှင့် ထင်ရှားလာပုံရသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတိုင်းက သူမရပ်နေသည့်နေရာတွင်ပင် အသေအချာ ဆက်လက်ရှိနေရန် သဘောတူထားသကဲ့သို့ပင်။
“ငါ လိုက်သွားသင့်တယ် ထင်တယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“မလိုပါဘူး” ဟု အီလီနော်က ပြန်ဖြေသည်။
“အလာရာက သန့်စင်သူတစ်ဦးကို လိုအပ်နေနိုင်တယ်”
“လိုအပ်ချင်လည်း လိုအပ်မှာပေါ့”
“ငါကလည်း တစ်ယောက် ဖြစ်လာနေပြီလေ”
“မင်းက ဆေးခန်းတစ်ခုက လူနာတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ချောင်းဆိုးသံတိုင်းကို မကြားမိအောင် ဘယ်လိုနေရမလဲဆိုတာကို သင်ယူနေတာပါ”
“ဒီမနက်တော့ ငါ ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်”
“မင်း ဆိုရန်ရဲ့ အခန်းလွတ်ကို သုံးခါတောင် လိုက်စစ်ခဲ့တယ်လေ”
အိုင်လန်က ဆိုရန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဆိုရန်က သူ၏ကုန်းနှီးကိုသာ အာရုံစိုက်နေဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမကို ဖက်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ပိုလိုနေနိုင်တာပဲ”
“ကုသပေးမယ့်သူကို ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားကြတဲ့အခါတိုင်း လူတိုင်းပြောနေကျ စကားပါပဲ”
“ရှင် ထားခဲ့ခံရတာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ရှင်တို့ မြင်းစီးထွက်သွားချိန်မှာ ကျွန်မက တံခါးဝနီးမှာ ရပ်ကျန်နေခဲ့တာလေ”
အက်ဗလင်၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ်သော နွေးထွေးမှု အငွေ့အသက်လေး ပေါ်လာသည်။
“နည်းပညာအရတော့ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်”
အိုင်လန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သူ့ကို တွေ့ခဲ့ရင် သူမရဲ့ ဘုရားစွမ်းအားတွေကို အလောတကြီး မနှိုးဆောက်ပါနဲ့”
“ဘာလို့လဲ”
“သူမက တခြားလူတွေရဲ့ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ရတာဆိုတော့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်ပေးလိုက်ရင် သူတို့ သေသွားနိုင်တယ်”
အန်ဝင်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ရှင် မစဉ်းစားမိဘူးလား”
“ငါက ကုသသူမှ မဟုတ်တာ”
အိုင်လန်က အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါကြောင့်လည်း မင်းက နှစ်ယောက်တောင် ခေါ်သွားတာကိုး”
ကျွန်ုပ်တို့ မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက် စီးနင်းထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ရှေးဟောင်း တရားရုံးလမ်းမကြီးသည် တစ်ချိန်က ဘုရားဖူးများ၊ အရာရှိများ၊ ကုသသူများနှင့် တရားစီရင်မှုခံယူလိုသူများကို သယ်ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။
ယခုမူ လမ်းပိုင်းအချို့မှာ နှင်းများ၊ ကျိုးကျနေသော သစ်ကိုင်းများအောက်တွင် မြုပ်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မိုင်တိုင်တိုင်များသာ ကျန်ရິດတော့သည်။
လမ်းအကွာအဝေးကို ထွင်းထုထားသည့် အမှတ်အသားများကို မည်သူမဆို ဖယ်ရှားခဲ့ကြသည်။
တက်ဆာက ပထမဆုံး မိုင်တိုင်အနီးတွင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။
“နံပါတ်တွေကို တူနဲ့ ထုချေ ဖျက်ဆီးထားတယ်”
မေးလင်းက ကျောက်တိုင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ခရီးသွားတွေ သူတို့ ဘယ်လောက်နီးနေပြီဆိုတာ မသိနိုင်အောင်လို့ပေါ့”
“ဘာနဲ့ နီးတာကိုလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
အန်ဝင်က မြောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“တရားရုံးက မသေချာမရေရာမှုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သုံးခဲ့တာပါ။ ကိုယ်ရောက်ခါနီးပြီလို့ ယုံကြည်တဲ့သူတွေက ဆက်သွားကြတယ်။ ကိုယ်ရောက်လွန်သွားပြီလို့ ထင်တဲ့သူတွေက ပြန်လှည့်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက ဘယ်ဟာမှန်း ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ကြဘူး”
မယ်လိုဒီက အလွတ်ဖြစ်နေသော ကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါက ကစားကွက်ဆင်တတ်တဲ့ လမ်းတွေကို မကြိုက်ဘူး”
“အဲ့ဒါကြောင့်လည်း မင်းနဲ့ မြေပုံတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဲ့ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး” ဟု တက်ဆာက မှတ်ချက်ချသည်။
ပထမညတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် စွန့်ပစ်ခံထားရသော အခွန်ကောက်ခံရာ အဆောက်အအုံ (tollhouse) အနီးတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်။
အမိုးကတော့ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ရှိနေဆဲပင်။
တံခါးကတော့ မရှိတော့ပါ။
အီဒရစ်က ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မပါလာခဲ့ပါ။
မယ်လိုဒီက ကျိုးနေသော ခုံတန်းလျား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ တံခါးပေါက်ကို ပိတ်ဆို့တားဆီးထားလိုက်သည်။
အန်ဝင်က ဘောင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒီတံခါးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဖြုတ်သွားခဲ့တာ”
“လူတွေ ဝင်လို့ရအောင်လို့လား” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
“သူတို့ ပိတ်လို့မရအောင်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့”
ဤအဆောက်အအုံသည် တစ်ချိန်က ရာသီဥတုဆိုးရွားမှုကြောင့် ပိတ်မိနေသော ခရီးသွားများကို လက်ခံခဲ့ဖူးသည်။
အတွင်းနံရံတစ်ဖက်တွင် လူတို့၏ အမည်များကို ရေးထိုးထားသည်။
အချို့က ကျောက်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသည်။
အချို့က မီးသွေးဖြင့် ရေးထားသည်။
အချို့ကတော့ ခြစ်ရာများသာ ဖြစ်သည်။
အီလီနော်က အဟောင်းဆုံး စာသားကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
လမ်းခရီးက ပို၍ ဆိုးရွားလာသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်နားခဲ့ကြသည်။
ယင်း၏အောက်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဤသို့ ထပ်မံရေးသားထားခဲ့သည် -
သူတို့က အဲ့ဒါက အခန်းကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့တာလို့ ဆိုလိုတယ်လို့ ပြောကြတယ်။
မေရီကတော့ Greykeep မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ စာလုံးတိုင်းကို လိုက်ကူးနေပုံကို ကျွန်တော် မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်နေသည်။
မေးလင်းကတော့ ကူးယူနေခဲ့သည်။
သူမက နံရံကို ဦးစွာ မထိဘဲ အနီးတွင် လက်ကို ကပ်ကာ မေးမြန်းခဲ့သည်။
“မင်းတို့ကို မှတ်မိခွင့်ပြုပါ”
အခန်းတွင်းလေထုက ရွေ့လျားသွားသည်။
အဖြေပေးနိုင်လောက်အောင်တော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အမည်နာမတစ်ခုမျှ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ရှိနေလောက်အောင်တော့ ဖြစ်သည်။
မေးလင်းက ၎င်းတို့ကို လိုက်ကူးယူခဲ့သည်။
တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး။
သူတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ မကောက်ယူခဲ့ပါ။
အရေးပါမှုအလိုက် စီစဉ်ခြင်းလည်း မလုပ်ခဲ့ပါ။
ကျန်ရစ်ခဲ့သည်များကို အရှိအတိုင်း ရေးသားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာ၏ ခွင့်လွှတ်မှုက သူမကို အပြစ်ကင်းစင်သွားစေခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။
သို့သော် ဤလုပ်ငန်းများကို ဖြစ်မြောက်လာစေရန် ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။
မည်သူမျှ အိပ်စက်အနားယူခြင်းမပြုမီ အက်ဗလင်နှင့် ဆိုရန်တို့က တံခါးဝ အဆောက်အအုံ၏ ကြမ်းပြင်ကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
ခုံတန်းလျားအောက်တွင် ရှေးဟောင်းအစွန်းအထင်းများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သွေးစွန်းရာများ။
ဆေးဝါးများ။
တစ်စုံတစ်ရာ မီးလောင်ထားသည့် အရာများ။
“ဒီနေရာက ကုသရေးစခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ဖူးတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
“ရောဂါဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ပွားတုန်းကလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်”
ဆိုရန်က ကြမ်းခင်းပြားအောက်မှ သံချေးတက်နေသော ကိရိယာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော သံကလစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူက ၎င်းကို လက်ထဲတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်သည်။
“ဒီဟာက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ငြိမ်နေအောင် ချုပ်နှောင်ဖို့ သုံးခဲ့တာပဲ”
အီလီနော်က အန်ဝင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ပိတ်ဆို့ခံရသော ကရုဏာအိမ်တော် (The House of Sealed Mercy) က လူနာတစ်ဦးဦးက တောင်းဆိုမှသာ ချုပ်နှောင်ကိရိယာတွေကို သုံးလေ့ရှိတယ်”
အန်ဝင်က နံရံပေါ်ရှိ ခြစ်ရာရာများကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာသည်။
“တရားရုံးက လူနာတွေကို ဒီလမ်းကနေ တစ်ဆင့်ပို့ဆောင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဆန္ဒအလျောက်နဲ့ပေါ့” ဟု ကျွန်တော် မေးသည်။
ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေကြပါ။
ထိုညက ကျွန်တော် ကျောက်ခန်းမတစ်ခုအတွင်း နှင်းကျနေသည့် အိပ်မက်ကို မက်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်နှင်းများ မဟုတ်ပါ။
ကြမ်းပြင်ကို မထိမီမှာပင် ၎င်းတို့က အရည်ပျော်သွားကြသည်။
ကြက်ခြေခတ်ဖန်နံရံတစ်ခုနောက်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထჯပ်နေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာကို ကျွန်တော် မမြင်ရပါ။
နာကျင်ကိုက်ခဲမှုများက ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သူမ၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်။
သူမ၏ နာကျင်မှု မဟုတ်ပါ။
ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များထံမှ ခွဲထုတ်ခံထားရသော သီးခြားနာကျင်မှု ရာပေါင်းများစွာ ဖြစ်သည်။
သူမက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ဖန်နံရံက မှောင်မိုက်သွားသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် နိုးလာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
သူမ၏ လက်က ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
“ရှင် ကြမ်းပြင်ကို ရေခဲအောင် လုပ်နေမိတယ်”
ကျွန်တော့် စောင်ပတ်လည်နေရာတွင် ရေခဲများ ဖုံးအုပ်နေသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်”
“အိပ်မက်မက်လို့လား”
“အင်း”
“အလာရာလား”
“မသိဘူး”
အန်ဝင်က အခန်းတစ်ဖက်စွန်းမှ နိုးနေသည်။
သူမ ကြားလိုက်ရသည်။
“တိတ်ဆိတ်ခန်းမ (The Quiet Room) ဖြစ်မှာပေါ့”
“အလာရာက အိပ်မက်တွေဆီ ထိုးဖောက်နိုင်လို့လား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“မနိုင်ပါဘူး” ဟု အီလီနော်က အမှောင်ထဲမှ ပြန်ဖြေသည်။
အန်ဝင်က သဘောမတူပေ။
“ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့တော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့”
“အဲ့ဒါက ကွာခြားသွားပြီလေ”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်တော် ထထိုင်လိုက်သည်။
“ဒီအိပ်မက်က ကျွန်တော့်ဟာ ဟုတ်ရဲ့လား”
အန်ဝင်က နံရံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“နာကျင်မှုတွေက သွားစရာနေရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
အက်ဗလင်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
“အကယ်၍ အိုသယ်လော့စ် (Othellos) က တရားရုံးအောက်မှာ အလာရာကို သုံးပြီး လုပ်နေတာဆိုရင်—”
“ဒါဆိုရင် လေးခန်းတွဲအခန်းထဲကို ဝင်လာတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေက သူတို့ဆီကနေ လွှဲပြောင်းထုတ်ယူခံရမှာပဲ” ဟု အန်ဝင်က ဆိုသည်။
“အလာရာဆီကိုပေါ့”
“သူမကိုဖြတ်ပြီးတော့ပေါ့”
“ဒါဆို ဘယ်မှာ သွားဆုံးမလဲ”
အန်ဝင်က မည်သို့မျှ ပြန်မဖြေပေ။
အပြင်ဘက်တွင် လေပြေက ဖြုတ်ထားသော တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် တိုးဝင်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နေမထွက်မီကပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် လူသူနေထိုင်ရာ ကျေးလက်ဒေသများသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
လယ်ယာငယ်လေးများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလှမ်းဝေးကွာစွာ တည်ရှိနေကြသည်။
အများစုက ရှေးဟောင်းတရားရုံးလမ်းမကြီးကို စွန့်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ လမ်းသစ်များက အနောက်ဘက်သို့ ကွေ့ဝင်သွားကြသည်။
လမ်းမကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ပေါ့။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဟယ်လဝင်က နှင်းဖုံးနေသော ကုန်းမြောင်လေးတစ်ခုအနီးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီအောက်မှာ ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိတယ်”
တက်ဆာက ထိုကုန်းမြောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီအောက်မှာ ကုန်းတောင်တစ်ခု ရှိတယ်လေ”
“ရေတွင်းက နှစ်ခုစလုံးရဲ့ အောက်ဘက်မှာ ရှိတာ”
ကျွန်ုပ်တို့ နှင်းများကို ရှင်းထုတ်ကြသည်။
ထို့နောက် ရေခဲနေသော မြေဆီလွှာများကို ရှင်းသည်။
ထို့နောက် ကျိုကျပျက်စီးနေသော ကျောက်အမိုးအကာ အကြွင်းအကျန်များကို တွေ့ရသည်။
ညနေစောင်းချိန်တွင် ကျိုးပែកနေသော သစ်သားများဖြင့် ပြည့်နေသည့် စက်ဝိုင်းပုံ ရေတွင်းရိုးကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သာဆိုလျှင် အီလီနော်က ဟယ်လဝင်၏ ဖော်ပြချက်သည် မလုံလောက်ကြောင်း ပြောလိမ့်မည်။
သူမပြောတာလည်း မှန်ပေလိမ့်မည်။
ဟယ်လဝင်က ကျောက်တုံးများဘေးတွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ ရေက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်။
စကားလုံးများကိုတော့ ကျွန်တော် မကြားရပါ။
အနက်ရှိုင်းကိုသာ ခံစားရသည်။
အေးစက်မှုကို။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပုပ်ပွနေသော နှစ်ပေါင်းများစွာက ကြွေကျခဲ့သည့် သစ်ရွက်များကို။
ရေခွက်တစ်ခု ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ပြန်မရတော့သည်ကို။
ဟယ်လဝင် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူမှ အဆိပ်ခတ်ထားတာ မရှိဘူး”
“အဲ့ဒါကတော့ စိတ်အေးရစရာပဲ” ဟု ဆိုရန်က ဆိုသည်။
“သူတို့ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ကြတယ်”
“စိတ်အေးရစရာ နည်းသွားပြန်ပြီ”
“ရေအောက်မှာ တစ်ခုခုက လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ထားတယ်”
အန်ဝင်က အနီးသို့ တိုးလာသည်။
“ဆေးရုံဘက်ကိုလား”
“မသိဘူး”
“အပေါ်ကို ဆွဲတင်လို့ရမလား”
“ရတယ်”
ဟယ်လဝင်က ရေတွင်းဝထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ရေတွင်းကို အရင် ပြုပြင်ရလိမ့်မယ်”
မယ်လိုဒီက ပြိုကျနေသော အမိုးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရေတွင်းတစ်တွင်း ပြုပြင်ဖို့ ငါတို့ ငါးရက်တောင် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ရတာပေါ့”
“နှစ်ရက်ပါ” ဟု တက်ဆာက ပြင်ပြောသည်။
“ပိုကြာသလို ခံစားရတာပဲ”
ကျွန်ုပ်တို့ ရေတွင်းဘေးတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်။
စစ်သားတွေက အမှိုက်သရိုက်တွေကို ရှင်းလင်းကြသည်။
ကျွန်တော် ကြီးမားတဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို မတင်ပေးခဲ့တယ်။
သတိထားပြီးပေါ့။
ရေတွင်းရိုး မပြိုကျစေလောက်အောင်ထိပေါ့။
ဆိုရန်က အဝတ်စတစ်စကို မျက်နှာတွင် ပတ်စည်းလိုက်ပြီး အတွင်းနံရံကို စစ်ဆေးရန် ရေတွင်းထဲသို့ အနည်းငယ် ဆင်းသွားခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ကန့်ကွက်သည်။
သို့သော် သူ ဆက်ဆင်းသွားသည်။
အက်ဗလင်က ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်လာသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။
“အရှေ့ဘက်ခြမ်းက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ်”
“အဲ့ဒါပဲ ငါပြောခဲ့တာလေ” ဟု ဟယ်လဝင်က ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောသည်။
“မဟုတ်ဘူး” ဟု မယ်လိုဒီက ပြန်ပြောသည်။ “ရှင်က ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ”
“အဲ့ဒီပြုပြင်မှုက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေလို့ လိုအပ်တာပေါ့”
“ရှင်က ဘာကိုမဆို နောက်မှ ပေးရမယ့် သင်ခန်းစာတစ်ခုလို ပြောတတ်လိုက်တာ”
ဟယ်လဝင်က ဤစကားကို ချီးမွမ်းစကားတစ်ခုဟု ယူဆဟန်တူသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တံခါးဝအဆောက်အအုံမှ သယ်လာသော သစ်သားများဖြင့် ရေတွင်းအပေါ်ပိုင်းကို ထောက်ကန်ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။
ပျောက်ဆုံးနေသော တံခါးက ထောက်ကန်တိုင် နှစ်တိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အန်ဝင်က ၎င်းတို့ကို ချပေးနေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အခြား ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် အသုံးတည့်သွားတဲ့ တံခါးခုံပေါ့”
“အီဒရစ်ဆိုရင်တော့ ကန့်ကွက်မှာပဲ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“အီဒရစ်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်ဆန် ကန့်ကွက်တတ်တာပါ”
နေဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ ရေတွင်းသည် ဟယ်လဝင် အလုပ်လုပ်နိုင်လောက် تر လောက်အောင် လုံခြုံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူက ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ဖန်ခွက်လွတ်တစ်လုံးကို တွဲလောင်းချလိုက်သည်။
ပုံးတစ်ပုံးတော့ မဟုတ်ပေ။
ရေတွင်းက ပုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရေက ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းပယ်နိုင်လဲဆိုတာကို ကျွန်တော် နားမလည်ခဲ့ပါ။
ဟယ်လဝင်ကတော့ နားလည်သည်။
အဲ့ဒါက လုံလောက်နေပါပြီ။
ခွက်က အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။
ကြိုးက သူ့လက်ထဲမှတစ်ဆင့် လျောဆင်းသွားသည်။
အစပိုင်းတွင် အလေးချိန်သက်သက်သာ ပါလာသည်။
ထို့နောက် ဆွဲအား ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဟယ်လဝင် ရပ်လိုက်သည်။
“တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကို ယူလိုက်ပြီ”
မယ်လိုဒီက သူမ၏ तरဗောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဒါက ရိုးရိုးခွက်တစ်ခုလေ”
“အင်း”
“ဘာက ဒါကို ယူနိုင်မှာလဲ”
ဟယ်လဝင်က အမှောင်ထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ရေငတ်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့”
ကြိုးက တစ်ချက် ဆွဲခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် နှစ်ချက်။
ထို့နောက် ရုန်းအား မရှိတော့ဘဲ လျော့သွားသည်။
ဟယ်လဝင်က ၎င်းကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။
ခွက်က ရေပြည့်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်။
ရေက ကြည်လင်နေသည်။
စွန့်ပစ်ခံထားရသော ရေတွင်းတစ်ခုအတွက် ပို၍ပင် ကြည်လင်လွန်းနေသည်။
အတွင်းဘက်တွင် အဝတ်စ ကျဉ်းကျဉ်းလေးတစ်ခု မျောပါနေသည်။
အဖြူရောင်။
စာသားများ ရေးထိုးထားသည်။
မင်ဖြင့် မဟုတ်ပါ။
အထည်စအတွင်း ဖမ်းဆုပ်ထားသည့် နာကျင်မှု တစ်စောင်း ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ၎င်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ဆိုရန်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
သူမ ရပ်သွားသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
သူ သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
အန်ဝင်က သစ်သားညှပ်ဖြင့် အဝတ်စကို ညှပ်ယူလိုက်သည်။
ရေစက်များ စီးကျသွားသည်နှင့်အမျှ စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။
သဘောတူညီချက်ကို အပြင်ဘက်တွင် တံဆိပ်ခတ်ပိတ်လိုက်သောအခါ ကရုဏာရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ယင်း၏အောက်တွင် -
သန့်စင်သူ ကျန်ရစ်သည်။ အိမ်တော် မရှိတော့ပါ။
အီလီနော်က ထိုစာသားများကို နှစ်ခါတိုင်တိုင် ဖတ်ပြသည်။
“အဲ့ဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
“ဆေးရုံကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ” ဟု အန်ဝင်က ဆိုသည်။
“တမဟုတ်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်တာ ဖြစ်မှာပေါ့” ဟု မေးလင်းက ထပ်လောင်းပြောသည်။
ဟယ်လဝင်က ရေကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ရေတွင်းက ဆေးရုံအောက်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး”
“ဖြစ်ရမှာပေါ့” ဟု တက်ဆာက ဆိုသည်။
“ရွှေ့ပြောင်းခံထားရတာ”
ကျွန်တော် ကျောက်တုံးရေတွင်းရိုးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ရေတွင်းတွေက မရွှေ့ကြပါဘူး”
ဟယ်လဝင်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ရေတွေကတော့ ရွှေ့ကြတာပေါ့”
မျက်နှာပြင်အောက်တွင် ဖမ်းဆုပ်ထားသော လမ်းကြောင်းက မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်မနေပါ။
အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးထဲသို့ မဟုတ်ပါ။
ပို၍ နက်ရှိုင်းရာသို့။
ភူဂိုဂြိုဟ်ဆိုင်ရာ ပထဝီဝင်နှင့် မသက်ဆိုင်သည့် အနက်ရှိုင်းဆို့သို့ပေါ့။
နေသနီးလ် (Nathaniel) သာဆိုလျှင် ၎င်းကို ကူးခတ်ရာနေရာ (Crossing) ဟု ခေါ်ဆိုလိမ့်မည်။
တရားရုံးက ပိတ်ဆို့ခံရသော ကရုဏာအိမ်တော်ကို လမ်းမပေါ်မှ ဖယ်ရှားခဲ့သည်။
အဆောက်အအုံကို ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သာမန်ခရီးသွားလာမှုများ မရောက်ရှိနိုင်သည့် တစ်နေရာရာသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ရေကို လိုက်သွားလို့ ရမလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
ဟယ်လဝင် ခေါင်းခါပြသည်။
“ဒီပုံစံအတိုင်းနဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
“ဘာတွေ လိုအပ်လဲ”
“ဒုတိယမြောက် ရေတွင်းတစ်တွင်း”
“နောက်ဆုံးတစ်ဖက်မှာပေါ့”
“အင်း”
“အိမ်တော်ထဲမှာလား”
“အကယ်၍ အဲ့ဒါ အခုထိ တည်ရှိနေသေးရင်ပေါ့”
အန်ဝင်က အဝတ်စလေးကို ကိုင်ထားသည်။
“သန့်စင်သူ ကျန်ရစ်တယ်လို့ မက်ဆေ့ချ်မှာ ပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် သူမကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်တဲ့ အိမ်တော်က ရှိနေသေးတာပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
မေးလင်းက ခွက်ထဲတွင် မှတ်တရကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ရေတွင်းထဲက မဟုတ်ပါ။
ခွက်ထဲက ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို မကြာသေးမီက အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်။
လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများ။
လက်ကောက်ဝတ်တွင် အမာရွတ်များ ရှိသည်။
သူမက ခွက်ကို တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ရေဖြည့်ခဲ့သည်။
အဝတ်စကို ထည့်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်း တိုးတိုးပြောခဲ့သည်။
မေးလင်း နားစွင့်နေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။
“အလာရာ”
ထိုအမည်နာမက စခန်းတစ်ခွင်လုံး ပျံ့နှံ့သွားသည်။
အော်ရီလီယာက Havenreach မှနေ၍ ၎င်းကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ကျွန်တော် သိလိုက်သည်မှာ နွေးထွေးမှုတစ်ခုက ကျွန်တော့်အာရုံစူးစိုက်မှု နယ်နိမိတ်ကို ထိတွေ့လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု မဟုတ်ပါ။
အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုသခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားမက အကျဉ်းချခံထားရသော သန့်စင်သူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ရေတွင်းဘေးတွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
သူမ ရေတွင်းထဲသို့ လက်မနှိုက်ပါ။
“အလာရာ” ဟု သူမက အသံထွက်၍ ခေါ်လိုက်သည်။ “ငါတို့ ရေကို တွေ့ပြီ”
ဘာမှ ပြန်မလာပါ။
ထို့နောက် အန်ဝင်၏ ခွက်ထဲမှ ရေမျက်နှာပြင် တုန်ခါသွားသည်။
စက်ဝိုင်းလှိုင်း တစ်ခု။
နောက်တစ်ခု။
တတိယတစ်ခု။
စကားလုံးများ မဟုတ်ပါ။
သို့သော် အသက်ရှင်ဆဲပင်။
ရှိနေဆဲပင်။
စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင်။
ဆိုရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါတို့ သူမကို ဒီညတော့ ခေါ်ထုတ်လို့ မရသေးဘူး”
“အင်း” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူမက မှောင်မိုက်နေသော ရေတွင်းရိုးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်နေပြီဆိုတာကို သူမ သိသွားပါပြီ”
ဖဲကြိုးမှတစ်ဆင့် Greykeep သို့ သတင်းစကား ပို့ခဲ့ကြသည်။
စကားလုံးများဖြင့် မဟုတ်ပါ။
ဖဲကြိုးက စကားလုံးများကို သယ်ဆောင်မပေးနိုင်ပေ။
အက်ဗလင်က အစွန်းတစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားပြီး အတွင်းရှိ ခံစားချက်ကို တည်ငြိမ်နေစေရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။
နောက်တစ်ဖက်တွင် ကောလ်က သူမ၏ မိခင်ကို ခံစားရလိမ့်မည်။
လုံခြုံနေကြောင်း။
ရှိနေကြောင်း။
ခုချက်ချင်း ပြန်မလာသေးကြောင်း။
ဖဲကြိုးက နွေးထွေးလာသည်။
အဖြေငယ်တစ်ခု ပြန်ရောက်လာသည်။
တည်ငြိမ်စွာဖြင့်။
ထို့နောက် ဒုတိယမြောက် ခံစားချက်တစ်ခု။
ဂါရစ်။
သူလည်း ထိတွေ့ခဲ့သည်။
ကလေးတွေက လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မဖွင့်ခဲ့ကြပါ။
သူတို့ သင်ယူပြီးနေပါပြီ။
Greykeep တွင် အိုင်လန်က အလာရာ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
နောက်မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ သိခဲ့ရသည်။
အဆုတ်တစ်ချက် လေရှူချိန်အတွင်း ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်ရှိ တောင်းဆိုမှုမရှိသေးသော လိုအပ်ချက်မှန်သမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။
ကမ္ဘာ့သာမန်လမ်းမများ၏ အပြင်ဘက် တစ်နေရာရာရှိ အခြားသန့်စင်သူတစ်ဦးက ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အိုင်လန် သူမ၏ ખုံတန်းမှ ထရပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ရွှေရောင်လွှမ်းသွားသည်။
အော်ရီလီယာနှင့် ရိုင်ဆာ (Rysa) တို့က သူမ မလိုက်သွားမီ ဝိုင်းဖမ်းထားလိုက်ကြသည်။
“သူမ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်” ဟု အိုင်လန်က ပြောသည်။
ရဲတိုက်မှူးက တည်နေရာကို မေးမြန်းသည်။
သူမက အောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ကြမ်းပြင်ကို မဟုတ်ပါ။
ဟယ်လဝင် ရေတွင်းအောက်တွင် ခံစားခဲ့ရသည့် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူမက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ထံ သတင်းမရောက်လာမချင်း မည်သူ့ကိုမျှ မကြားလိုက်ရသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောခဲ့သည်။
“သူမက တရားရုံး မခံစားစေချင်တဲ့ အိုသယ်လော့စ်ရဲ့ နာကျင်မှုတွေကို သူမကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်ထားပေးနေတာ”
ထိုညတွင် ကျွန်တော် ပြုပြင်ထားသော ရေတွင်းဘေးတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။
နှင်းများ စတင်ကျလာသည်။
နှင်းပွင့်ငယ်လေးများ။
ကျွန်တော် နားထောင်လိုက်သည့်အခါ ဆောင်းရာသီတစ်ခုလုံးက ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်ဟု ဆိုရမည့် သဘောမျိုးဖြင့်ပေါ့။
အက်ဗလင်က ကျွန်ტော့်အနီးသို့ ရောက်လာသည်။
သူမက ခွက်နှစ်ခွက်ကို ကိုင်လာသည်။
နှစ်ခွက်စလုံးက ရေတွင်းမှ ယူလာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
“သတိအလွန်ကြီးတာပဲ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ဆိုရန်က တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြောလို့လေ”
“သူက အသုံးဝင်သားပဲ”
“သူ့ကိုတော့ သွားမပြောနဲ့။ သူ အခု ဂုဏ်တွေ တက်နေပြီ”
သူမ ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
အောက်ဘက်နက်ရှိုင်းလှသော ရေထဲတွင် အလာရာ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားနေရသည်။
မှေးမှိန်စွာဖြင့်။
တည်ငြိမ်စွာဖြင့်။
တရားရုံးက စက်ယန္တရားတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချပစ်ခဲ့သည့် လူသားတစ်ဦး။
သို့သော် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ကျန်ရှိဆဲ။
စွန့်ပစ်ခံထားရသော ရေတွင်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် မက်ဆေ့ချ် ပို့နိုင်စွမ်းရှိဆဲ။
“ငါတို့ နေသနီးလ်ကို လိုအပ်လိမ့်မယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“အင်း”
“ဟယ်လဝင်ရော”
“အင်း”
“အန်ဝင်ရော”
“အင်း”
“မေးလင်းရော”
“အင်း”
“ဆိုရန်ရော”
“သူလည်း အတင်းလိုက်မှာပဲ”
“ဒါနဲ့ အိုင်လန်ရော”
ကျွန်တော် သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူမ အဆင်မပြေသေးဘူး”
“အင်း”
“ဒါပေမဲ့ အလာရာက သူမကို လိုအပ်နေနိုင်တယ်”
“အင်း”
အိုင်လန်က အခြားကုသသူများကို ယုံကြည်လာရန် သင်ယူနေပုံကို ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
လိုအပ်ချက်တိုင်းနောက်သို့ မလိုက်ရန် သင်ယူနေပုံကို။
အကယ်၍ သူမသာ ဤနေရာကို ရောက်လာခဲ့လျှင် သူမ ခံစားဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော တောင်းဆိုမခံရသည့် လိုအပ်ချက်ကြီးက ရေအောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပေလိမ့်မည်။
“သူမ ဆုံးဖြတ်ရလိမ့်မယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် မှီတင်လိုက်သည်။
“အင်း”
ထိုအဖြေက ကျွန်တော့်ကို ကြောက်လန့်စေသည်။
သို့သော် ၎င်းက မှန်ကန်နေဆဲပင်။
သန်းခေါင်ယံအချိန်ခန့်တွင် ရေတွင်းက စကားစပြောသည်။
အသံထွက်၍ မဟုတ်ပေ။
စခန်းအတွင်းရှိ ခွက်တိုင်းတွင် ရေကြည်လင် တစ်မျိုးချင်းစီဖြင့် ပြည့်သွားခဲ့သည်။
စစ်သားများ နိုးလာကြသည်။
မယ်လိုဒီက သူမသောက်မည့် ရေခွက်ကိုကြည့်ကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
တက်ဆာက သူမ၏ခွက်ကို သေချာစွာ ကောက်ယူလိုက်သည်။
အန်ဝင်က ရေမျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ခွက်တိုင်းတွင် စကားလုံးများ ပေါ်လာသည်။
သုံးလုံးတည်းသာ။
အလျင်မလိုနှင့်။
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ခွက်ထဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
စကားလုံးများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူက ဆောင်းရာသီကို စောင့်မျှော်နေသည်။
ရေတွင်းအစွန်းများတစ်ဝိုက်တွင် ရေခဲသွားသည်။
ကျွန်တော့်စွမ်းအားက တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းပင်။
သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုခံလိုက်ရခြင်း။
ထို့နောက် အက်ဗလင်၏ခွက်က ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူက ကရုဏာကို စောင့်မျှော်နေသည်။
အန်ဝင်၏ခွက်တွင် -
သူက သက်သေကို စောင့်မျှော်နေသည်။
မေးလင်း၏ခွက်တွင် -
သူက မှတ်ဉာဏ်ကို စောင့်မျှော်နေသည်။
မက်ဆေ့ချ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခွက်တိုင်းသည် သာမန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။
အိုသယ်လော့စ်က ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်သူလာမည်ကို သိနေခဲ့သည်။
မည်သူဆိုသည်ကို အတိအကျ မသိရင်တောင်မှပေါ့။
မည်သည့်အရာမျိုးဆိုသည်ကိုမူ သိသည်။
ဆောင်းရာသီ။
ကရုဏာ။
သက်သေ။
မှတ်ဉာဏ်။
သူ ခန့်မှန်းတတ်လာခဲ့သည့် နယ်ပယ်များနှင့် အမှန်တရားများ။
သူက ကျွန်ုပ်တို့၏ အားသာချက်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
တက်ဆာက သူမ၏ခွက်ထဲမှ ရေများကို နှင်းထဲသို့ သွန်ချလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သူမျှော်လင့်ထားတဲ့ ခရီးစဉ်မျိုးကို ငါတို့ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး”
မယ်လိုဒီက သူမ၏ဓားကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“သူက ငါ့ဆီကနေ ဘယ်လိုဟာမျိုးကို မျှော်လင့်နေတာလဲ”
“ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုပေါ့” ဟု တက်ဆာက ဆိုသည်။
“အဲ့ဒါက ငါတို့ကို တော်တော်များများ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်တာပဲ”
ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အန်ဝင် ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝှက်ထားသောလမ်းထဲသို့ ယခုပင် ဝင်ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ရေတွင်းကို ပုံဖော်ကြမည်။
စံချိန်စံညွှန်းများကို စမ်းသပ်ကြမည်။
ယင်းမှတစ်ဆင့် မည်သည့်စွမ်းအားမျှ ပို့လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။
အိုသယ်လော့စ် လိုက်လာနိုင်ရန် မည်သည့်တောင်းဆိုမှုကိုမျှ ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပါ။
မနက်မိုးလင်းသည့်အခါ စစ်သားနှစ်ဦးသည် မက်ဆေ့ချ်မိတ္တူများနှင့်အတူ Havenreach ဘက်သို့ မြင်းဖြင့် ပြန်သွားကြလိမ့်မည်။
အဝတ်စဖြင့် မဟုတ်ပေ။
အဲ့ဒါက အန်ဝင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ လုံခြုံအောင် ပိတ်ထားသော သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခုထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျန်ရှိသူများက စွန့်ပစ်ထားသောလမ်းကို ဆက်လက်စစ်ဆေးကြမည်။
အနီးအနားတစ်နေရာရာတွင် ဒုတိယမြောက် အရိပ်အမြွက်က ကရုဏာအိမ်တော်ကို မည်သို့ ဖယ်ရှားခဲ့သည်ဆိုသည်ကို ရှင်းပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကရုဏာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည့်နေရာကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ၎င်းကို မည်သို့ ပြန်လည်စတင်ရမည်ကိုမူ ယခုထိ မတွေ့ရသေးပေ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေရင်းအောက်တွင် ရေက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
အလာရာလည်း ထို့အတူပင်။
နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမသည် တစ်ယောက်တည်း ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းနေရတော့မည် မဟုတ်ပေ။