အခန်း (၂၈၅) - တံခါးပေါင်းများစွာပါသော အိမ်
မြောက်ပိုင်းစခန်းငယ်ကို ပြုပြင်ဆဲကာလမှာပင် ပထမဆုံး ဘုရားသခင်အသစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူက တံခါးတစ်ချပ်ကို ထမ်းလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သေးငယ်သော တံခါးတော့ မဟုတ်ပေ။
သံမှိုများ၊ ကြေးဝါလက်ကိုင်တစ်ခုနှင့် ဘောင်အပိုင်းအစအချို့ပါ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်သော သစ်သားတံခါးအစစ်တစ်ချပ်ပင် ဖြစ်သည်။
စစ်သားလေးဦးက သူ့နောက်မှ ရေခဲပြင်ကို ဖြတ်၍ လိုက်ပါလာကြသည်။
သူတို့သည် ထိုသူ့ကို လိုက်ပါစောင့်ရှောက်လာကြခြင်းလ่ะ သို့မဟုတ် ပရိဘောဂရွှေ့ရာတွင် ကူညီပေးနေကြခြင်းလ่ะ ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ ခွဲခြားမသိနိုင်ကြပေ။
အီလီဇာက ထိုတံခါးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဧည့်သည်စိမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာအတွက်လဲ”
သူက တံခါးကို ပခုံးပေါ်သို့ ပို၍ မြှင့်တင်လိုက်သည်။
“ဂရေးကိပ်က နယ်နိမိတ်တွေကို လေးစားတတ်တယ်လို့ ကျုပ်ကို ပြောကြလို့လေ”
“လေးစားပါတယ်”
“ဒီတံခါးက ကျုပ်ပိုင်တာ”
“အဲဒါက မေးခွန်းအတွက် အဖြေမဟုတ်သေးဘူး”
“ကျုပ်က တံခါးတစ်ချပ် သေချာပေါက် ယူလာချင်ရုံပါ”
သူ့နာမည်က အဒ်ရစ် (Edris) တည်း။
သူ့၏ သက်ဆိုင်ရာနယ်ပယ်မှာ ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက် နယ်နိမိတ်များပင် ဖြစ်သည်။
နသေနီယယ်လို နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ နာရာလို ခိုလှုံရာနေရာမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။
အဒ်ရစ်က အပြင်ဘက်နှင့် အတွင်းဘက်ကြားရှိ အချိန်ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဝင်ခွင့်ရခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်ခွာခွင့်ရခြင်း။ တံခါးကို ဖွင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဆောင်ကြဉ်းလာသည့် အဓိပ္ပာယ်တို့ပင်တည်း။
နသေနီယယ်က မြောက်ဘက်လှေကားထစ်များပေါ်မှနေ၍ သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
“မင်းက မင်းရဲ့ နယ်နိမိတ်တံခါးကိုပါ အတူ သယ်လာခဲ့တာပေါ့လေ”
“ကျုပ်က တံခါးတစ်ချပ်ကို ယူလာတာပါ”
“ကြည့်ရတာ လေးလံပုံပဲ”
“မိုင်နှစ်တိုင် လမ်းလျှောက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ပိုလို့တောင် လေးလာသေးတယ်”
အီလီနော်က တံခါးပတ်လည်ကို လျှောက်သွားကြည့်သည်။
“စစချင်းတုန်းက နံရံတစ်ခုခုနဲ့များ တွဲလျက်ပါလာတာလား”
“နည်းနည်းတော့ ပါတာပေါ့”
“ဒါကြောင့် ကျောက်စရစ်ခဲတွေ ကပ်ပါလာတာကိုး”
အဒ်ရစ်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဘောင်အောက်ခြေတွင် ကျောက်ခဲအချို့ ညှပ်မိလျက်သား ပါလာသေးသည်။
“ကျုပ်လည်း ဒါတွေကို တွေးမိသား”
ဂရေးကိပ်က သူ့ကို သေချာစစ်ဆေးကြည့်သည်။
တံခါးကလည်း စစ်ဆေးမှုကို လူနဲ့အပြိုင် ခံနေရသည်။ ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူကြီး (Castellan) ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
“ဒီပစ္စည်းက နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ့ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် လူတွေ ဆန္ဒအလျောက် ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ကြလို့ စုပုံလာတဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်”
အဒ်ရစ် ကျေနပ်သွားပုံရသည်။
“ခရီးသည်စောင့်ဆောက်ရာ အဆောက်အအုံတစ်ခုက တံခါးပါ”
“ဘာလို့ ဖြုတ်လာခဲ့တာလဲ” ဟု အော်ရီလီယာက မေးသည်။
“အိုသယ်လို့စ်က အဲဒီခိုလှုံရာနေရာကို ပိတ်ပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်လို့လေ”
ဝင်းအတွင်းပိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အဒ်ရစ်က တံခါးဘောင် ရေခဲပြင်ပေါ် တင်သည်အထိ အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“သူပြောတာကတော့ ခိုလှုံရာနေရာတွေက လူတွေကို ပုန်ကန်ဖို့ အားပေးနေသလို ဖြစ်လာပြီတဲ့”
“ဒါဆို မင်းကရော” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“လူတွေ အကုန်ထွက်သွားတဲ့အထိ ကျုပ်က တံခါးကို ဖွင့်ပေးထားခဲ့တယ်”
ကျွန်တော့်ဖိနပ်အောက်မှ ရေခဲအနည်းငယ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျွန်တော် တားဆီးမနေခဲ့ပေ။
“ဂရေးကိပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်”
အဒ်ရစ် အခန်းတစ်ခန်း ရွေးချယ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် မရောက်သေးမီမှာပင် ဒုတိယမြောက် ဘုရားသခင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ့နာမည်က ဆယ်လာ (Sella) ဖြစ်သည်။
သူမက ခရီးသည်များအတွက် ထွန်းညှိပေးထားသည့် ဆီမီးခွက်များ၏ နယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။
အလင်းရောင်စစ်စစ်တော့ မဟုတ်ပေ။
ဒိုရီယန်က ထိုစကားလုံးကို ကျယ်ပြန့်လွန်းသည်ဟုဆိုကာ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိလှဟုဆိုကာ အစောပိုင်းကပင် သိမ်းပိုက်ထားပြီးဖြစ်သည်။
ဆယ်လာ၏ စွမ်းအားမှာ ခရီးသွားတစ်ဦး ပြန်မရောက်လာသေးသောကြောင့် ပြတင်းပေါက်တွင် ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်သော မီးတောက်ငယ်လေးနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။
သူမက လူ ၁၂ ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
သုံးဦးက သာမန်နောက်လိုက်များဖြစ်ကြပြီး။
ကိုးဦးကမူ အိုသယ်ရော့စ် ဖျက်သိမ်းခိုင်းခဲ့သော နတ်ကွန်းများကို ယခင်က စောင့်ရှောက်ခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဂရေးကိပ်၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။
တစ်ဦးချင်းစီကို ဝင်ရောက်လိုခြင်း ရှိမရှိ သီးခြားစီ မေးမြန်းခဲ့သည်။
တစ်ဦးကမူ ဝင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့လည်း သူ့ကို အစားအစာ၊ ခြောက်သွေ့သော အဝတ်အထည်များနှင့် ဟေဗင်ရိတ် (Havenreach) တောင်ဘက်ရှိ ရွာငယ်တစ်ခုဆီ သွားမည့် လမ်းညွှန်ချက်များကို ပေးခဲ့ကြသည်။
ဆယ်လာက ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။
ဤအချက်က သူမ ပြောကြားနိုင်သည့် မည်သည့်ကြေညာချက်ထက်မဆို ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေပေသည်။
ညစာစားချိန်ရောက်တော့ တတိယမြောက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက အနောက်ဘက် ရင်ပြင်ဝတွင် စောင့်ဆောက်နေပြီဖြစ်သည်။
ဂာရစ်၏ ဆန်ပြုတ်နယ်ထားသော အမြစ်ဥများကို ဆံပင်ထဲ မထည့်ရန် ကျွန်တော် ကြိုးစားနေစဉ် ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူကြီးက ဝင်ရောက် သတင်းပို့သည်။
“နတ်ဘုရားဧည့်သည်တစ်ပါး ရောက်ရှိလာပါတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။ “တစ်ယောက်တည်းပါ။ လက်နက် လုံးဝ မတွေ့ရပါဘူး”
ဂာရစ်က သူ့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်்டော့်ကို ကြည့်သည်။
“ရှင် သူ့ကို သင်ပေးလိုက်တာမလား”
“ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မသင်ပေးဖူးပါဘူး”
“မနေ့က ရှင် ဆံပင်တွေကို ဆူးပုံစံဖြစ်အောင် ရေခဲခဲပြစ်လိုက်တာလေ”
“အဲဒါက တခြားဟာနဲ့ တူတာပေါ့”
ကာရိုလ်က သူမ၏ အစ်ကို့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“လှတယ်”
ဂာရစ် ပြုံးလိုက်သည်။
ငြင်းခုံခြင်းက ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်သည်။
အသစ်ရောက်လာသူက သူ့ကိုယ်သူ ဗာရော့စ် (Varos) ဟု ခေါ်သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ အော်ရီလီယာထက်ပင် ပို၍ လူငယ်ဆန်ပုံရသည်။
သို့သော် အဲဒါက ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပါ။
သူ့ဆံပင်များက မည်းနက်နေသည်။
သူ့မျက်လုံးများမှာ မိုးရွာပြီးစ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ မီးခိုးရောင် သမ်းနေသည်။
သူက ရာထူးတံဆိပ်များကို ဖြုတ်ထားသည့် နန်းတွင်းဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
တံဆိပ်များ ဖြုတ်ထားခဲ့သည့် နေရာများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဝတ်စများထက် ပို၍ အရောင်ရင့်နေသည်။
ဗာရော့စ်က တံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်သည်။
ခေါက်လိုက်သည်။
ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ၎င်းထံမှ အဝေးသို့ ခြေလှမ်းခွာလိုက်သည်။
“ကျုပ် ခိုလှုံခွင့် တောင်းပါတယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။
အီလီဇာက စွန့်ပစ်ထားသော ဝတ်ရုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဘယ်သူ့ဆီကလဲ”
“အိုသယ်ရော့စ်ဆီက”
“ဘာလို့လဲ”
ဗာရော့စ်က ကျွန်တော်တို့ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ယူရီယာကို နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပိုပြီး ကြောက်လာလို့ပေါ့”
သူ့ကို ရဲတိုက်ထဲသို့ ချက်ချင်း မခေါ်လာခဲ့ကြပေ။
ကြောက်ရွံ့မှုက ရိုးသားမှုကို ဖန်တီးပေးနိုင်သလို။ ထောင်ချောက်များကိုလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။
အော်ရီလီယာ၊ မယ်လင်၊ သက်ဆရာ နှင့် ကားဒရစ်တို့က သူ့ကို နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင်ပင် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
ဗာရော့စ်က စည်းကမ်းချက်အားလုံးကို လက်ခံခဲ့သည်။
မေရီအား သူပြောသမျှကို မှတ်တမ်းတင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို သဘောတူညီမှုဟု အလွဲသုံးစားလုပ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စစ်ဆေးမှု မပြီးမချင်း အစားအစာကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ထိုအဖြေကြောင့် အမာယာက သူ့ကို ကြင်နာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာခဲ့သည်။
ယုံကြည်လို့တော့ မဟုတ်ပေ။ ကြင်နာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။
“မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က ဘာလဲ” ဟု အော်ရီလီယာက မေးသည်။
“အကျိုးဆက်တွေပါ”
မယ်လိုဒီက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“ကြားရတာတော့ နားဝင်မချိုလှဘူးပဲ”
“မချိုတာ များပါတယ်”
“မင်းက အဲဒါတွေကို ဖန်တီးနိုင်လို့လား”
“မဖန်တီးနိုင်ပါဘူး”
ဗာရော့စ်က ရဲတိုက်ဘက်သို့ တစ်ချက် ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို လုံလောက်တဲ့အထိ လုပ်ပြီးသွားပြီဆိုရင် ဘာတွေဆက်ဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကျုပ်က မြင်နိုင်ပါတယ်”
“ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်တာမျိုးပေါ့” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။ ကြိုတင်ဟောကိန်းဆိုတာက လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလို့မရဘူးလို့ အယောင်ဆောင်တာမျိုးပါ။ ကျုပ်ကတော့ လမ်းကြောင်းက အခု ဘယ်ကို ဦးတည်နေတယ်ဆိုတာကို မြင်ရတာပါ”
မေရီက ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
သူမက ဤခွဲခြားမှုကို သဘောကျပုံရသည်ဟု ကျွန်တော် ထင်မြင်မိသည်။
ဗာရော့စ်က အိုသယ်ရော့စ်၏ အတိုင်ပင်ခံများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။
တရားသူကြီးချုပ် မဟုတ်ပါ။ အချစ်ခံ အဖော်လည်း မဟုတ်ပါ။
အိုသယ်ရော့စ်က အကြံအစည်တစ်ခု အောင်မြင်မည်ဆိုသည်ကို စိတ်ချယုံကြည်မှု လိုချင်သောအခါမျိုးတွင် သူ့ကို ခေါ်ယူလေ့ရှိသည်။
“မင်း သူ့ကို ဘာတွေပြောခဲ့လဲ” ဟု သက်ဆရာက မေးသည်။
“အမှန်တရားကိုပေါ့”
“ဒါဆို သူက မင်းကို ဘာလို့ ဆက်ခေါ်နေသေးတာလဲ”
“အကျိုးဆက်ဆိုတာ တခြားလူတွေနဲ့သာ ဖြစ်တတ်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုတွေလို့ သူက ယုံကြည်နေလို့ တစ်ကြောင်းတည်းပါပဲ”
ထိုအဖြေက နားနှင့် ရင်းနှီးနေသလို ရှိသည်။
အော်ရီလီယာက သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
“ဘာတွေ ပြောင်းလဲသွားလို့လဲ”
“ယူရီယာကြောင့်ပေါ့”
လူတိုင်း ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်းကြည့်လာကြသည်။
အဲဒီတံခါးကိုသာ ရွေးလိုက်ရရင် ပိုကောင်းမယ်ဟု ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
ဗာရော့စ်က ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာမူလာသည်။
“အိုသယ်ရော့စ်က ရှင့်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်တိုင်း ရှင်က ထိန်းချုပ်ရ ပိုခက်လာတယ်”
“အဲဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
“အကျိုးဆက်ဖြစ်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်က မလိုအပ်ပါဘူး”
သူက လက်ချောင်းများကို ရေတွက်ပြသည်။
“သူ မင်းကို ခေါ်ခဲ့တယ်။ မင်းက အဆက်အသွယ်ကို ပိတ်ပစ်နည်းကို သင်ယူခဲ့တယ်”
“သူ ဂရေးကိပ်ကို ခြိမ်းခြောက်တယ်။ မင်းက အကာအကွယ်တွေကို ပြန်တည်ဆောက်ခဲ့တယ်”
“သူ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားအုပ်စုကို ငြင်းပယ်တယ်။ မင်းက မဟာမိတ်တွေကို ရလာခဲ့တယ်”
“သူ သူ့ရဲ့ တာဝန်ကို စွန့်ခွာသွားတဲ့သူတွေကို လိုက်လံနှိပ်ကပ်တယ်။ ဟေဗင်ရိတ်က ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်”
“သူ အတုအယောင် အာဏာကို ကိုင်စွဲထားတဲ့ ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ခုကို လွှတ်တယ်။ မင်းက သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်”
ဗာရော့စ်က လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“သူက သူ့ကိုယ်သူ ရှင့်ကို ဝန်းရံထားနိုင်ပြီလို့ ယုံကြည်နေတယ်”
“ဒါဆို မင်း ဘာကို မြင်လဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ဗာရော့စ်က ရဲတိုက်နံရံများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူက ယူရီယာကို သူ့ကို ဘယ်လိုဖြိုဖက်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးနေတာပါ”
ခဏတာမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
ထို့နောက် မယ်လိုဒီက ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါတော့ အကျိုးဆက်တွေကို သဘောကျတယ်”
ဗာရော့စ်ကတော့ သဘောမကျပေ။
“အိုသယ်ရော့စ်လည်း အဲဒီအချက်ကို စပြီး သဘောပေါက်လာပါပြီ”
အခန်းထဲမှ နွေးထွေးမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဘလောက်အထိ ကြောက်သွားပြီလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ရှင့်ကို သူ့ရဲ့ အာဏာစက်အောက် ဘယ်လိုသွင်းရမလဲဆိုတာ မမေးတော့လောက်တဲ့အထိပေါ့”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
“အခု သူ ဘာတွေ မေးနေပြီလဲ”
“သေမျိုးဘဝနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးထားတဲ့ ကျောက်ဆည်တွေကိုသာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှင် ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းအားတွေ ကျန်ရှိနေဦးမလဲဆိုတာကိုပေါ့”
အက်ဗလင်၏ လက်က ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွန်တော်တို့ လက်ကောက်ဝတ်များမှ ကြိုးကွင်းများ နွေးထွေးလာသည်။
ကလေးတွေက အထက်ထပ်မှာ ဟယ်လီနာ၊ ရီဆာ၊ နဲ့ ဂာရစ်ဗေးလ်ဝုဒ်တို့နဲ့အတူ ရှိနေကြသည်။
လုံလုံခြုံခြုံပါပဲ။
ကျွန်တော် သိပါတယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း အကာအကွယ်စွမ်းအားဆီကို လက်လှမ်းမိဆဲ ဖြစ်သည်။
သူတို့က တုံ့ပြန်လာကြသည်။
အမွှာနှစ်ဦးစလုံး ထိုအကာအကွယ်အတွင်းမှာ အသက်ရှူနေကြဆဲပင်။
ကျွန်တော် အဆက်အသွယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြုတ်လိုက်သည်။
ဗာရော့စ်က ကြည့်နေသည်။
“သူ့ပတ်လည်က မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေဘဲနဲ့တော့ သူ ရှင့်ကို တိုက်ရိုက် မဖြိုဖက်နိုင်ပါဘူး။ ကျန်တဲ့ဘုရားသခင်တွေ ဆက်လက်စည်းနှောင်ထားတယ်လို့ ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ဥပဒေတွေကို မဖောက်ဖက်ဘဲနဲ့လည်း ရှင့်ရဲ့ နယ်ပယ်ကို သူ မသိမ်းယူနိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ရှင့်မိသားစုအကြောင်းကို စပြောလာတာပါ”
ပြတင်းပေါက်များပေါ်တွင် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။
ကားဒရစ်က ကျွန်တော့်နာမည်ကို ခေါ်သည်။
ကျွန်တော် ရေခဲများကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ဆက်ထားလိုက်သည်။
“သူ သူတို့နာမည်တွေကို ခေါ်ခဲ့လို့လား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ဗာရော့စ်က အဖြေကို မပျော့ပျောင်းစေဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ကာရိုလ်နဲ့ ဂာရစ်ကိုလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“အစ်ဂနေရှပ်နဲ့ ဆီရာဖီနာကိုရော”
ဗာရော့စ်က သူမကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီနာမည်တွေ ပြောတာတော့ ကျုပ် မကြားခဲ့ပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့လေ”
“ပထမဆုံးမီးတောက်ကို ဘယ်လိုစွမ်းအားတွေက ချုပ်ကိုင်နိုင်မလဲလို့ သူ မေးနေတာကိုတော့ ကြားခဲ့ရတယ်”
သော် (Thor) က ကွန်ကိုဒီယာ (Concordia) မှာ ရှိနေသည်။
တံခါးက သူမထံ မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး အဟုန်က တံခါးကို ဖွင့်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအဟုန်ကတော့ ကျွန်တော့်နောက်က မုန်တိုင်းတစ်ခုနဲ့အတူ ဖြတ်သွားရန်ပင်တည်း။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။
“ဒီမှာပဲ နေပါ”
“သူက ကလေးလေးယောက်လုံးအကြောင်း ပြောနေတာလေ”
“ဟုတ်တယ်”
“သော် သိရမယ်”
“သူ သိပါလိမ့်မယ်”
အက်ဗလင်က မေရီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“တံခါးကနေ သတိပေးချက် ပို့လိုက်ပါ။ စာနဲ့ရော နှုတ်နဲ့ပါ ပို့ပါ။ အိုင်ယို၊ လက်စန်ဒါ၊ သော်၊ နဲ့ ကွန်ကိုဒီယာရဲ့ စောင့်ရှောက်သူဆီကနေ လက်ခံရရှိကြောင်း အတည်ပြုချက်တောင်းပေးပါ”
မေရီက ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဗာရော့စ်က သူမ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“အိုသယ်ရော့စ်က ရှင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားလာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေလိမ့်မယ်”
“သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့”
“အဲဒါက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်မှာပါ”
“မင်းရဲ့ နယ်ပယ်က အဲဒီလို ပြောလို့လား”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင့်ဇနီးက ပြောတာပါ”
အက်ဗလင်က တစ်ချက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဗာရော့စ် ညစာစားပွဲမှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ ပိုများသွားလေပြီ။
သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု မပြီးဆုံးမီမှာပင် ကွန်ကိုဒီယာဘက်မှ သတိပေးချက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သော် ကိုယ်တိုင် တံခါးကို ဖြတ်၍ ရောက်လာခဲ့သည်။
လက်ထဲတွင် မယောလ်နီယာ (Mjölnir) ကို ကိုင်ဆွဲထားလျက်။
လက်စန်ဒါက နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
အိုင်ယိုကတော့ မပါလာပေ။
သူမက ကွန်ကိုဒီယာ၏ အားဖြည့်ထားသော အတွင်းပိုင်း အကာအကွယ်များအတွင်းတွင် အစ်ဂနေရှပ်၊ ဆီရာဖီနာတို့နှင့်အတူ ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
အော်ရီသာ (Aurethar) က သူတို့နန်းတော်ပေါ်တွင် နဂါးပုံစံဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။
ဗรูနီ (Bruni) က မွေးကင်းစကလေးထိန်းခန်း အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
လစ်စဘက် (Lisbeth) က အထဲတွင် ရှိနေသည်။
လက်စန်ဒါ၏ အဆိုအရ ဤစီစဉ်မှုသည် မည်သည့်နေရာက ပိုအရေးကြီးသည်ဆိုသည့် အချက်နှင့်ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
မည်သူမျှ ရွေ့လျားခြင်း မရှိကြပေ။
သော်က မေရီ၏ မှတ်တမ်းကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ တွားသွားနေကြသည်။
“အိုသယ်ရော့စ် ဘယ်မှာလဲ”
“ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိရသေးပါဘူး” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
“ဒါဆို သူ ဘယ်မှာ အိပ်တတ်လဲ”
“သော်” ဟု လက်စန်ဒါက ခေါ်သည်။
“ငါ ရွေးချယ်စရာတွေကို စုဆောင်းနေတာပါ”
“မင်းက ပစ်မှတ်တွေကို စုဆောင်းနေတာလေ”
“အဲဒါတွေက ထပ်နေတာပဲဟာ”
ကျွန်တော်တို့လည်း တံခါးစောင့်ကို နှစ်ဆတိုးရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။
ပိတ်ပစ်ရန် မဟုတ်ပေ။
တံခါးကို ပိတ်လိုက်ခြင်းက မြို့နှစ်မြို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်အမင်း လိုအပ်နေချိန်တွင် ကွဲကွာသွားစေလိမ့်မည်။
ထို့အစား ကွန်ကိုဒီယာနှင့် ဂရေးကိပ်တို့က သတ်မှတ်ထားသော အချက်ပြစနစ်များကို ချိတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။
ခေါင်းလောင်းတစ်ချက်တီးခြင်းက သာမန် ဖြတ်သန်းသွားလာမှုကို ဆိုလိုသည်။ နှစ်ချက်တီးခြင်းက နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သက်သေရှိရန် လိုအပ်သည်။ သုံးချက်တီးခြင်းက တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်ပစ်ရန်ဖြစ်သည်။ လေးချက်တီးခြင်းက မိဘနှစ်ပါးစလုံး၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ကလေးတစ်ဦးကို ဝင်ခွင့်ပြုရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ရှိသည်ကို ဆိုလိုသည်။
ခေါင်းလောင်းလေးချက်တီးလျှင် အမိုးပါ ပြိုကျစေသင့်သည်ဟု သော်က အကြံပြုသည်။
ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူကြီးက ဖွဲ့စည်းပုံအရ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် မဒီဇိုင်းထားရကြောင်း ပြောသည်။
မည်မျှ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် လိုအပ်မည်နည်းဟု အီလီနော်က မေးမြန်းသည်။
လက်တွေ့ကျကျ ဆွေးနွေးမှု မဖြစ်လာမီမှာပင် ကျွန်တော် ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် မေရီက ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့သည်။
သူမက လက်တစ်ဖက်အောက်တွင် လိပ်ထားသော ပုံစံကြမ်းသုံးခုကို ညှပ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ပေါင်မုန့်ကျက်ကို ကိုင်ထားသည်။
ပေါင်မုန့်ကျက်က ကျွန်တော့်ကို ပို၍ စိုးရိမ်စေသည်။
မေရီက မနက်စာစားချိန် မကျော်လွန်ဘဲနှင့် လမ်းလျှောက်ရင်း စားလေ့မရှိတတ်ပေ။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“အသင်းတော် အကြီးစားတစ်ခု လိုအပ်နေပြီ”
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
အဲဒါက ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။
“ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကို ချဲ့ပြီးသားလေ”
“ပိုပြီး ကျယ်ကျယ် ချဲ့ရမယ်”
“အဲဒါက ချဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တူနေတာပဲ”
“မလုံလောက်သေးဘူး”
သူမက ပုံစံကြမ်းများကို မနက်စာစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
ကာရိုလ်က ၎င်းတို့ဆီသို့ လက်လှမ်းသည်။
မေရီက မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သူမ လက်မမီနိုင်သည့် နေရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
အတွေ့အကြုံများက သူမကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထက်မြက်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ပုံစံကြမ်းတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကို ပြသထားသည်။
အော်ရီလီယာ၏ နတ်ကွန်းက အလယ်ဗဟိုကို ယူထားသည်။ ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်ဆီသို့ ဖွင့်လှစ်ထားသည့် အနာရောဂါကုသရာ အခန်းများ ပါဝင်သည်။ မြို့ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသည့် တရားရုံးငယ်တစ်ခု ပါဝင်သည်။
ဒုတိယ ပုံစံကြမ်းတွင် ဘေးဘက်အခန်းများကို ထည့်သွင်းထားသည်။
တတိယ ပုံစံကြမ်းတွင်မူ အုတ်မြစ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသည်များကို နီးပါး ဖယ်ရှားပစ်ကာ လူပေါင်းရာပေါင်းများစွာ ဆံ့နိုင်သော အဆောက်အအုံအကြီးစားတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးထားသည်။
ကျွန်တော် မေရီကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက ဘုရားရှိခိုးကျောင်း မဟုတ်တော့ဘူးလေ”
“ဟုတ်တယ်”
“နောက်ထပ် ခန်းမကြီးတစ်ခုနဲ့ တူနေပြီ”
“ခန်းမကြီးထက် လူပိုဆံ့လိမ့်မယ်”
“အဲဒါက ကုန်ကျစရိတ်ကိုတော့ ပိုကောင်းလာစေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်”
မေရီက ပေါင်မုန့်ကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။
“မြို့က ကျယ်လာနေပြီ”
“မင်းရဲ့ ပုံတွေလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ကျယ်လာနေတာပဲ”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာသည်။
သူမက ကာရိုလ်ကို ပေါင်ပေါ် တင်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့သမီးလေးက အပြာရောင် ဖဲကြိုးစကို ကိုင်ထားပြီး သူမအမေ၏ လက်စွပ်ပေါ်တွင် ချည်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
“ငါတို့ ဘာတွေ ဆောက်နေကြတာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ဘုရားရှိခိုးကျောင်းလေ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
“အရမ်းကြီးတဲ့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းပေါ့” ဟု ကျွန်တော်က ပြင်ပေးလိုက်သည်။
မေရီက တတိယပုံစံကြမ်းကို လှည့်လိုက်သည်။
အဆောက်အအုံက စက်ဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်သည်။
မြှင့်ထားသော ပလ္လင် မရှိပါ။ အလယ်ဗဟိုတွင် တစ်ခုတည်းသောယဇ်ပလ္လင် မရှိပါ။
အစားအားဖြင့် ကျယ်ပြန့်သော လမ်းကြောင်းများက ဦးတည်ရာအမျိုးမျိုးမှ ဝင်ရောက်လာကြပြီး ပွင့်လင်းသော ခုံးမိုးအောက်တွင် ဆုံဆုံကြသည်။
သာမန်နေရာကို ပတ်လည်ဝိုင်းလျက် နတ်ကွန်းငယ်များ တည်ရှိသည်။
တစ်ခုချင်းစီက နတ်ဘုရားတစ်ပါးချင်းစီ၏ နယ်ပယ်ကို ထင်ဟပ်ပြသနေသည်။
အော်ရီလီယာအတွက် အနာရောဂါကုသရာ အခန်းများ။ သက်ဆရာအတွက် ရွေးချယ်မှုများဆိုင်ရာ ခန်းမ။ မယ်လင်အတွက် အမှတ်တရများဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းတိုက်။ နာရာအတွက် မီးဖို။ ဆယ်အတွက် ဥယျာဉ်။ ကျိန်ဆိုချက်များကို မပြုလုပ်မီ စစ်ဆေးနိုင်သည့် ကားဒရစ်အတွက် တရားရုံး။ မုန်တိုင်း၊ ဆောင်းရာသီ နှင့် လျှပ်စီးတို့အတွက် ပွင့်လင်းသော ပြခန်းများ။ အဒ်ရစ်အတွက် တံခါးများ။ ဆယ်လာအတွက် ခရီးသွားဆီမီးခွက်များ။ ရောက်မလာသေးသော နတ်ဘုရားများအတွက် အခန်းများ။
“ရှင်က နတ်ဘုရားအုပ်စု တစ်ခုလုံးအတွက် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတစ်ခုကို လိုချင်နေတာကိုး” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ပဋိညာဉ်ကို လက်ခံတဲ့ နတ်ဘုရားတိုင်းအတွက်ပေါ့။ ပြီးတော့ ဘယ်ဘုရားသခင်ကိုမှ မကိုးကွယ်ချင်တဲ့သူတွေအတွက်လည်း နေရာပါပါတယ်” ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
ကျွန်တော် တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘုရားရှိခိုးကျောင်းထဲမှာလား”
“အထူးသဖြင့် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းထဲမှာပေါ့”
မေရီက နတ်ဘုရားစွမ်းအား လုံးဝမပါဝင်သည့် တိတ်ဆိတ်သော ရင်ပြင်ငယ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာထဲကို ဘယ်လိုကောင်းချီးမင်္ဂလာမှ တိကျတဲ့တောင်းဆိုမှုမရှိဘဲ မဝင်ရဘူး။ အမိုးအကာ၊ အစားအစာ၊ အနာရောဂါကုသမှု ဒါမှမဟုတ် တက်ရောက်မှုတွေအတွက် ဘယ်လို ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကိုမှ မတောင်းဆိုရဘူး။ နတ်ကွန်းတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး ထွက်ပေါက် နှစ်ခုစီ ရှိရမယ်”
အဒ်ရစ်က သူ့တံခါးကို မည်သူမျှ ချခိုင်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ဆက်လက်ထမ်းထားရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဝင်ပေါက်တစ်ခုက ဘယ်တော့မှ ကြိုဆိုတယ်လို့ အယောင်ဆောင်မနေသင့်ဘူး”
ညနေပိုင်းတွင် ကျွန်တော်တို့ ထိုအကြံဉာဏ်ကို နတ်ဘုရားများထံ တင်ပြခဲ့ကြသည်။
အဆောက်အအုံကို မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ကြပေ။
သို့သော် အထဲတွင် ပါဝင်သည့် အရာတစ်ခုခုကိုမူ လူတိုင်းက ကန့်ကွက်ကြသည်။
ဒိုရီယန်က ပြတင်းပေါက်များ၏ တည်နေရာကို မကြိုက်ပေ။
နာရာက မျှဝေသုံးစွဲမည့် မီးဖိုကို အလယ်ဗဟိုနှင့် ပိုနီးစေချင်သည်။
ကားဒရစ်က ကျိန်ဆိုရာတရားရုံးကို ဝင်ပေါက်နှင့် ဝေးဝေးတွင် ထားချင်သည်။ အကြောင်းမှာ မည်သူမျှ ဗိသုကာလက်ရာကြောင့် အထင်ကြီးနေစဉ် ကတိကဝတ်များ မပေးမိစေရန် ဖြစ်သည်။
အမာယာက စားပွဲပုံစံရှိသည့် မည်သည့်ယဇ်ပလ္လင်ကိုမဆို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
“လူတွေက အဲဒီပေါ်မှာ စားရမှာလေ။ အစားအစာတွေ ပုပ်ပွအောင် ထားခဲ့ဖို့ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဆယ်လာက ပြတင်းပေါက်တိုင်းတွင် ဆီမီးခွက်တစ်လုံးစီ ပါရှိစေချင်သည်။
အဒ်ရစ်က ပင်မတံခါးများသည် အတွင်းဘက်ရော အပြင်ဘက်ပါ နှစ်ဘက်စလုံးသို့ ဖွင့်နိုင်ရမည်ဟု ဆိုသည်။
ရှေးဟောင်းနိုင်ငံများ တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက မဟုတ်သော အဆုံးသစ်များကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အီလီနော်က သူ့ကို ပြောသည်။
သူက သူ၏ ရှေးဟောင်းတံခါးကို ပို၍ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်။
အိုင်လန် (Ilyen) က အစည်းအဝေးတစ်ခုလုံးကို လွတ်သွားခဲ့သည်။
ထူးဆန်းသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။
သူမက နတ်ဘုရားရေးရာ ರಾಜရေးရာများကို ဘယ်တုန်းကမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။
သူမက အနာရောဂါကုသရာ အခန်းအသစ်များကိုသာ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသည်။
အက်ဗလင်က ပထမဆုံး သတိထားမိခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့လည်း အိုင်လန်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်ထဲတွင် ဆိုရန် (Soren) နှင့်အတူ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူတို့က မုန်တိုင်းကျချိန်က ရောက်ရှိလာခဲ့သော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။
သူမ၏ နာမည်က ပယ်ရာ (Pera) ဖြစ်သည်။
မနက်ပိုင်းကတည်းက ဖျားနာမှုက သူမကို နှိပ်စက်နေခဲ့သည်။
ဖျားနာမှုနှင့်ပတ်သက်၍ နတ်ဆန်သည်ဟု ဆိုရမည့်အရာ လုံးဝ မရှိပေ။
အိုင်လန်နှင့်ပတ်သက်၍လည်း သာမန်ဆန်သည်ဟု ဆိုရမည့်အရာ မရှိပေ။
သူမ၏ မျက်တောင်စပ်များပတ်လည်တွင် ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဝိုင်းရံနေသည်။
တောက်ပနေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ လက်များက ပယ်ရာ၏ ရင်ဘတ်အထက်တွင် ရှိနေသည်။
သူမက သူမကို မထိတွေ့ပေ။
သို့သော်လည်း ပယ်ရာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ချောမွေ့လွယ်ကူလာသည်။
ဆိုရန်က ကျွန်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။
“မဖြတ်တက်နဲ့”
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်ကတော့ ထိုသတိပေးချက်ကို မလိုအပ်ခဲ့ပေ။
အိုင်လန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
“ဒီအချိန်မဟုတ်သေးဘူး”
အစတုန်းက သူမက ပယ်ရာကို ပြောနေသည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် အခန်းတွင်းမှ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာသည်။
အိပ်ရာအနီးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု စုဝေးလာသည်။
သေဆုံးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက လက်မြှောက်အရှုံးပေးလိုက်သည့် နေရာပင်တည်း။
အိုင်လန်က ထိုအရာနှင့် သူမ၏ လူနာကြားတွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။
“မင်း အနားယူလို့ရပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “နာကျင်မှုက မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲလို့ ယုံကြည်အောင် လုပ်နေလို့ မင်း ထွက်သွားလို့ မရဘူး”
ပယ်ရာ၏ အသက်ရှူသံ တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် တည်ငြိမ်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့နောက်မှ ရောက်ရှိလာသည်။
ကရုဏာတရားက အခန်းအတွင်းသို့ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာသည်။
အိုင်လန်၏ စွမ်းအားက ၎င်းကို မသိမ်းယူပေ။
၎င်းနှင့် ဆုံတွေ့သည်။ ဖမ်းဆုပ်ထားသည်။ လက်တွေ့ကျသည့် အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်သည်။
အေးမြသော အဝတ်စ။ တိုင်းတာထားသော အသက်ရှူသံ။ တစ်ညလုံး ထჯိုင်နေရသော ကုလားထိုင်။ အံ့ဖွယ်လက္ခဏာတစ်ခု မပေါ်လာခဲ့သည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်။
အိုင်လန်၏ မျက်လုံးပတ်လည်မှ ရွှေရောင် တောက်ပလာသည်။
ပယ်ရာက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“အိုင်လန်?” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
အိုင်လန် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ရွှေရောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နီးပါးတော့ ပျောက်သွားသည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော လက်စွပ်ပုံစံ ကွင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ဘာလဲ”
ဆိုရန်က သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရှင် တောက်ပနေခဲ့တယ်”
“ငါ အလုပ်များနေလို့ပါ”
“လူနာကို ဘာမှ မလုပ်နဲ့လို့ ဘာကို ပြောလိုက်တာလဲ”
“ဖျားတာလေ”
“ဖျားတာက နားထောင်တယ်ပေါ့”
အိုင်လန်က ပယ်ရာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်သည်။
“မဟုတ်ဘူး”
အီလီနော် ဝင်လာသည်။
“ဟုတ်တယ်”
သူတို့က အိုင်လန်ကို စတူးဝပ်ဟောင်း၏ အခန်းဟောင်းထဲတွင် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
သူမက စစ်ဆေးခံရခြင်းကို ကန့်ကွက်သည်။
ဤအချက်က ကျွန်တော့်ကို စိတ်အေးစေသည်။
လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော အိုင်လန်ဆိုလျှင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသည်။
အက်ဗလင်က တစ်ဖက်တွင် ရပ်နေသည်။ အီလီနော်က နောက်တစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည်။ ဆိုရန်က လက်ပိုက်လျက် တံခါးအနီးတွင် ဆက်လက် ရှိနေသည်။
“ရှင် သူမပြောတာကို ကြားတယ်မလား” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
“သူမ အသက်ရှူနေတာကို ကြားတယ်”
“အဲဒီအောက်ဘက်ကဟာကိုလေ”
အိုင်လန်က မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးပတ်လည်တွင် ရွှေရောင် ပြန်ပေါ်လာသည်။
“သူမ ရပ်တော့မယ့်အချိန်ကို ငါ သိနေတယ်”
“ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”
“မသိဘူး”
အီလီနော်က စာရေးစားပွဲကို မှီလိုက်သည်။
“ဘယ်တုန်းက စဖြစ်တာလဲ”
“မုန်တိုင်းကျချိန်တုန်းက”
ဆိုရန်က စိတ်မရှည်သလို အသံပြုလိုက်သည်။
အိုင်လန်က သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်သည်။
“ရှင် သိနေတာလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“သူမ အိပ်စက်ခြင်းမရှိဘဲ နာရီ वी ၂၀ တိုင်တိုင် လုပ်နေခဲ့တာကို ငါ သိတယ်။ ကျန်တဲ့ ငါတို့တွေထက် ပိုတည်ငြိမ်နေခဲ့တယ်”
“အဲဒါက မကြာခဏ ဖြစ်တတ်တာပဲဟာ” ဟု အိုင်လန်က ဆိုသည်။
“မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုရန်က ပြန်ပြောသည်။ “ရှင်က နာရီ ၂၀ တိုင်တိုင် အိပ်စက်ချိန်မရှိဘဲ နေတတ်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို တည်ငြိမ်နေတာက အသစ်အဆန်းပဲ”
အော်ရီလီယာက အိုင်လန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် နွေးထွေးလာသည်။
အိုင်လန်၏ လက်ချောင်းများက သူမလက်ထဲတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အရေပြားအောက်တွင် သိမ်မွေ့သော အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့က အော်ရီလီယာ၏ စွမ်းအားနှင့် မတူပေ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ လူတို့၏ ခြေဖဝါးများကြောင့် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထွင်းထုခံခဲ့ရသည့် လမ်းကြောင်းများနှင့် ပို၍ တူနေသည်။
အက်ဗလင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
“သန့်စင်သူတို့ရဲ့ ပြောင်းလဲခြင်းပဲ”
အီလီနော် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“စောသေးတယ်”
အိုင်လန်က လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး”
“မင်း ငြင်းနိုင်ပါတယ်” ဟု အီလီနော်က ဆိုသည်။
“ငါ ငြင်းနေတာပဲလေ”
“အဲဒါက ပြောင်းလဲမှု မဖြစ်လာဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ငါ့မှာ လူနာတွေ ရှိတယ်”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ အဲဒါက မင်းကို တွေ့သွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့”
အိုင်လန် ထရပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရွှေရောင် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဆေးစင်ပေါ်ရှိ ဆေးပုလင်းအားလုံးသည် လိုအပ်ချက်အလိုက် အလိုအလျောက် တန်းစီသွားကြသည်။
ဖျားနာခြင်း။ နာကျင်ခြင်း။ သွေးထွက်ခြင်း။ အသက်ရှူခြင်း။
တံဆိပ်တုံးများက မပြောင်းလဲပေ။ သူတို့၏ အစီအစဉ်ကမူ ပြောင်းသွားသည်။
ဆိုရန်က စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အဲဒါကတော့ အသုံးဝင်သား”
အိုင်လန်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ရှင် ဘယ်လို ခံစားရလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားမှပေါ့လေ”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ တူညီသော အချိုးအဆဖြင့် တွဲလျက် ရှိနေသည်။
“မင်းက ငါ့လူ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။
အိုင်လန်က သူမထံသို့ လှည့်လာသည်။
“ဘာကိုလဲ”
“ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မင်းက ငါ့ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ကိုးကွယ်ဖို့၊ အမှုထ림ဖို့ ဒါမှမဟုတ် နာခံဖို့ တာဝန်ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ သန့်စင်သူဘဝက ငါ့နယ်မြေဘေးမှာ ကြီးထွားလာနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ဟာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”
အိုင်လန် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
သူမထံမှ တင်းမာမှုအချို့ ပြေလျော့သွားသည်။
“အက်ဗလင်?”
“အတူတူပဲ” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။ “သူမရဲ့ လမ်းကြောင်းက သူမဟာပဲ”
အက်ဗလင်က တိုး၍ တိုး၍ ရွေ့လာသည်။
ဂရေးကိပ်တွင် ကုတင်အလုံအလောက် မရှိသေးမီ အချိန်ကတည်းက သူမနှင့် အိုင်လန်တို့ အတူတတွဲတွဲ လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဆေးရုံခန်း ဆွေးနွေးပွဲတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ နယ်မြေများ အကြောင်း မပါဝင်လာမီကတည်းကပင် ဖြစ်သည်။
လူသားတို့အနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို သယ်ဆောင်ရင်း လွတ်လပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်၊ မနိုင် မည်သူမျှ မမေးမြန်းခဲ့ရသေးမီ အချိန်ကတည်းက ဖြစ်ပေသည်။
“မင်း ဒါကို လိုချင်တာလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“မသိဘူး”
အက်ဗလင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲဒါက ခွင့်ပြုထားတဲ့ အဖြေတစ်ခု ဖြစ်ပုံရ네요”
အိုင်လန်၏ ပေါ်ထွက်လာစ သန့်စင်သူဘဝသည် တည်ငြိမ်သော စောင့်ရှောက်မှုနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု အီလီနော်က ယုံကြည်ခဲ့သည်။
ကုသမှုအဖြစ် ပျောက်ကင်းစေခြင်း မဟုတ်ပေ။
ခံစားချက်အနေဖြင့် ကရុဏာသက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကုသမှု သို့မဟုတ် နှစ်သိမ့်မှု တစ်ခုမှ အာမခံချက် မရှိသည့်တိုင်အောင် တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ဆက်လက် ရှိနေခြင်းပင်တည်း။
“အဲဒါက တောက်ပမနေဘူး” ဟု အိုင်လန်က ဆိုသည်။
“ကောင်းတာပေါ့” ဟု ဆိုရန်က ပြန်ပြောသည်။ “ရှင် အဲဒါကို ရွံမှာ သေချာတယ်”
သူမက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရှင် သဘောကျနေတာပဲ”
“အရမ်းကို သဘောကျတာပေါ့”
“ရှင် ဆေးပုလင်းတွေကို ပြန်စီလို့ရပါတယ်”
သူ့မျက်နှာထား ပြောင်းသွားသည်။
“ကျွန်တော် ပြောတာကို ပြန်ရုပ်သိມလိုက်ပါတယ်”
ဆေးပုလင်းများ ထပ်မံ ရွေ့လျားသွားကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆိုရန်က ၎င်းတို့ကို အစားထိုးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည့် အချိန်နှင့် နီးစပ်မှုအပေါ် မူတည်၍ ကိုယ်တိုင် စီတန်းသွားကြသည်။
အိုင်လန်က ကျေနပ်နေပုံ ပေါ်သည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် အကူးအပြောင်း တံခါးဝ၌ ခေါင်းလောင်း သုံးချက် တီးခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်စီခန်းထဲရှိ လူတိုင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
ခံတပ်မှူး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။
“ကွန်ကောឌီးယားက ကန့်သတ်ထားတဲ့ မက်ဆေ့ချ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု တောင်းဆိုလာပါတယ်”
မေရီက မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ဦးသား အတူတကွ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။
တံခါးဝ ကျောက်တုံးအထက်တွင် သေရ်၏ ပုံရိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခန္ဓာကိုယ် မပါရှိပေ။
အာဏာလည်း မပါပေ။
အလင်းနှင့် အသံသာလျှင် ပါရှိသည်။
“အော်သီသာက မီးလမ်းဟောင်းတွေအနီးမှာ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိနေတာကို အတည်ပြုပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဆူထ်က ကွန်ကောឌီးယားမှာ မရှိဘူး။ လိုကီရဲ့ စောင့်ကြည့်သူတွေက မနေ့က သူ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်”
“ဗားရော့စ်က အိုသယ်လော့စ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သတိပေးခဲ့ဖူးတယ်” ဟု ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
သေရ်၏ မျက်နှာထား မည်းမှောင်သွားသည်။
“ငါတို့ ကလေးတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပြီးပြီ”
“ဘယ်ကိုလဲ”
“ဖွင့်ထားတဲ့ တံခါးဝတစ်ခုကနေတော့ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး”
အဲဒါက မှန်ကန်တဲ့ အဖြေပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သဘောတော့ မကျလှပေ။
“သူတို့ လုံခြုံရဲ့လား”
“အိုက သူတို့နဲ့အတူ ရှိတယ်။ လက်ဇန်းဒါးလည်း သူတို့နဲ့အတူ ရှိတယ်။ အော်သီသာ သိတယ်။ ငါလည်း သိတယ်”
သူမ၏ ပုံရိပ်နောက်ဘက်တွင် လျှပ်စီးလက်သွားသည်။
“တည်နေရာကို တခြားရှာတွေ့တဲ့ ဘယ်သူမဆို ခဏတာအတွက် နောင်တရသွားလိမ့်မယ်”
“ဘာလို့ ခဏတာအတွက်လဲ” ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
သေရ်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်”
မယ်လိုဒီ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဗားရော့စ် ပြောပြခဲ့သမျှကို ကျွန်တော်တို့ ဝေမျှလိုက်ကြသည်။
သေရ်က စိုက်ထောင် နားထောင်နေသည်။
ထို့နောက် သူမက ဘုရားကျောင်းအသစ်၏ ပုံစံကြမ်း မိတ္တူတစ်စောင် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
မေရီက သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဒါက အဓိက စိုးရိမ်စရာိ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကွန်ကောឌီးယားက ပါဝင်ကူညီမှာပါ”
“ငါတို့ တည်ဆောက်ဖို့ ခွင့်မပြုရသေးပါဘူး”
“မင်းတို့ ခွင့်ပြုမှာပါ”
“အဲဒါက ရဲတင်းလွန်းရာကျတယ်”
“မင်း ပုံစံကြမ်း သုံးခု ဆွဲခဲ့တယ်လေ”
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
သေရ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကန့်သတ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှတဆင့်ပင်လျှင် မယ်လိုဒီနှင့် သူတို့၏ သူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေးက သူမကို နည်းလမ်းသစ်များဖြင့် အန္တရာယ်ရှိလာစေခဲ့သည်။
မြို့နှစ်မြို့စလုံးက သတိပေးချက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် တံခါးဝ ပိတ်သွားသည်။
စတုတ္ထမြောက် ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
ဟေဗင်ရိတ်ချ်၏ အဝေးတစ်နေရာ၊ တံခါးဝက အသိအမှတ်မပြုသော နေရာတစ်ခုတွင် အိုသယ်လော့စ်နှင့် ဆူထ်တို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
အခန်းကို အတွင်းပိုင်းမှ မီးလောင်ပြာကျခဲ့ဖူးသော တောင်ထိပ်တစ်ခု၏ အောက်ဘက်တွင် ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
နံရံများကို မှန်မည်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
နံရံများ၏ နောက်ဘက်တွင် အပူချိန်မပါဘဲ မီးတောက်များ လှုပ်ရှားနေသည်။
အိုသယ်လော့စ်က အစောင့် မခေါ်လာပေ။
ဆူထ်ကလည်း စစ်တပ် မပါဘဲ လာခဲ့သည်။
တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အခြားသူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆနေကြသည်။
သူတို့ကြားတွင် စားပွဲရှည်တစ်လုံး တည်ရှိနေသည်။
အိုသယ်လော့စ်က ထိုအခန်းကို သူကိုယ်တိုင် မရွေးချယ်ခဲ့ရသောကြောင့် သဘောမကျပေ။
ဆူထ်ကလည်း မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း မရှိသေးဘဲ ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် သဘောမကျပေ။
မည်သူမျှ ထჯိုင်မနေကြပေ။
“ကလေးတွေကို မင်း စိတ်ဝင်စားနေတယ်ဆိုတာ ဆောင်းရာဇာဘုရားသခင်က သိထားတယ်” ဟု အိုသယ်လော့စ်က ဆိုသည်။
ဆူထ် ပြုံးလိုက်သည်။
သူ၏ သွားများက နံရံနောက်ဘက်မှ မီးရောင်ကို 反射 လုပ်နေသည်။
“ဘယ်ကလေးတွေကိုလဲ”
“မင်း အချိန်ဖြုန်းနေတာပဲ”
“မင်းကို ကြောက်ရွံ့စေတဲ့အရာကို မင်း အမည်တပ်နေတာ နားထောင်ရတာကို ငါ သဘောကျတယ်”
အိုသယ်လော့စ်က စားပွဲပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
သူ့လက်ချောင်းများအောက်တွင် ဖြူစင်သော မျဉ်းကြောင်းများ ပြန့်ထွက်သွားသည်။
ပုံရိပ်လေးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကာရယ်။ ဂယ်ရစ်။ အစ်ဂနေးရှပ်စ်။ ဆယ်ရာဖီနာ။
အစစ်အမှန် ပုံရိပ်များ မဟုတ်ပေ။ မှတ်တမ်းများ၊ အစီရင်ခံစာများနှင့် ခိုးယူ စောင့်ကြည့်မှုများမှ စုစည်းထားသော ပုံသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်သည်။
ကာရယ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဂယ်ရစ်က ခေါက်သိမ်းထားသော လမ်းတစ်ခုအတွင်း၌ ရပ်နေသည်။ အစ်ဂနေးရှပ်စ်က ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိဘဲ မီးတောက်လောင်နေသည်။ ဆယ်ရာဖီနာက ကျောက်တုံးကို ထွင်းဖောက်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော မီးတောက်ကို ကိုင်ဆွဲထားသည်။
ဆူထ်က ၎င်းတို့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
“လှလိုက်တာ”
“သူတို့က အလှဆင်ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အလှဆင်ပစ္စည်းတွေက အသုံးမကျလှဘူး”
အိုသယ်လော့စ်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲမသွားပေ။
“ယူရီယာရဲ့ ကလေးတွေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ဘုရားသခင်ရဲ့ နယ်မြေတိုင်းရဲ့ ပဲ့တင်သံတွေကို ထိန်းသိမ်းထားကြတယ်”
“ငါ သိတယ်”
“မင်း သံသယဝင်ခဲ့တာပေါ့”
“အခုတော့ ငါ သိနေပြီ”
ဆူထ်က ဂယ်ရစ်၏ ပုံရိပ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
သူ့လက်ချောင်းက ပုံရိပ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ခေါက်သိမ်းထားသော လမ်းက လိမ်ကောက်သွားသည်။
ခဏတာမျှ ဆူထ်၏ လက်သည် စားပွဲ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ပေါ်လာသည်။
“အိုဒင်ရဲ့ ကလေးတွေက ပထမဆုံး မီးတောက်ကို သယ်ဆောင်ထားကြတယ်” ဟု အိုသယ်လော့စ်က ဆက်ပြောသည်။ “သူတို့က ရှေးဟောင်းစက်ဝန်း ဖျက်ဆီးခဲ့တာတွေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်”
“ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးတာကို အဆုံးသတ်လိုက်မှာပေါ့”
“အဲဒါကြောင့် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားရမှာ”
ဆူထ် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်လို့ ပြောတာပေါ့”
“အုပ်ချုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောတာပါ”
“မင်းက ပိုတိုတဲ့ စကားလုံးတွေကို အရှက်ကွဲမှာစိုးလို့ ပိုရှည်တဲ့ စကားလုံးတွေကို သုံးနေတာပဲ”
အစီအစဉ်မှာ အန္တရာယ်ရှိလာလောက်အောင် ရိုးရှင်းလှသည်။
အိုသယ်လော့စ်က ကလေးများကို တိုက်ရိုက်မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ပဲ့တင်သံပေးနေသည့် နယ်မြေများကို ရည်ရွယ်၍ ဆင့်ခေါ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။
ကုသပေးရန် တောင်းဆိုမှု။ သက်သေ လိုအပ်ကြောင်း ကတိပြုမှု။ ဖွင့်ထားခဲ့သော လမ်းတစ်ခု။ အကူအညီ တောင်းခံနေသော လူသားတို့၏ အသံ။
ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိမီမှာပင် ကာရယ်နှင့် ဂယ်ရစ်တို့ တုံ့ပြန်လာနိုင်သည့် အရာတစ်ခု။
ဆူထ်က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပထမဆုံး မီးတောက်ကို တုံ့ပြန်လာစေရန် အတင်းအကျပ် ဖန်တီးလိမ့်မည်။
အစ်ဂနေးရှပ်စ်က ကုသရန်။ ဆယ်ရာဖီနာက ဖျက်ဆီးရန်။
ကလေးလေးဦး။ တံခါးများအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော ဗီဇလေးခု။
“သူတို့တွေကို မြို့တွေက စောင့်ရှောက်ထားကြတယ်” ဟု ဆူထ်က ဆိုသည်။
“မြို့တွေဆိုတာ သဘောတူညီမှုနဲ့ စီစဉ်ထားတာတွေပါပဲ” ဟု အိုသယ်လော့စ်က ပြန်ဖြေသည်။ “သဘောတူညီမှုဆိုတာ ရှုပ်ထွေးသွားတတ်ပါတယ်”
“ဂရေးကိပ်က မင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သင်ယူပြီးပြီ”
“အားလုံးကိုတော့ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆို ကွန်ကောឌီးယားရော”
“လူသားတွေ တည်ဆောက်ထားတဲ့ နံရံတွေ၊ သူ့ကိုယ်သူ အစားထိုးလို့ မရဘူးလို့ ယုံကြည်နေတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်နဲ့ စွဲလမ်းမှုက အုပ်စိုးထားတဲ့ မိဘတွေ ရှိတယ်”
ဆူထ်၏ အပြုံး ပို၍ ကျယ်သွားသည်။
“မင်းက အချစ်ကို အားနည်းချက်တစ်ခုလို ပြောနေတာပဲ”
“အဲဒါက ခန့်မှန်းလို့ရတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပါ”
“မီးလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ”
သူတို့သည် စာဖြင့်ရေးသားထားသော မည်သည့်အရာကိုမျှ သဘောတူညီခဲ့ကြခြင်း မရှိပေ။
အိုသယ်လော့စ်က သစ္စာပြုကတိကျိန်ဆိုမှုတစ်ခုအနီးတွင် ဆူထ်၏ မီးတောက်ကို မယုံကြည်ပေ။
ဆူထ်ကလည်း အိုသယ်လော့စ်၏ ဥပဒေအတွင်း၌ သူ့နာမည်ကို ထည့်မည် မဟုတ်ပေ။
ယင်းအစား သူတို့သည် ဆုလာဘ်ကို အသံထွက်၍ ခွဲဝေယူခဲ့ကြသည်။
အိုသယ်လော့စ်က ကာရယ်နှင့် ဂယ်ရစ်ကို ယူမည်။ ဆူထ်က အစ်ဂနေးရှပ်စ်နှင့် ဆယ်ရာဖီနာကို ယူမည်။
တစ်ဦးစီက မြို့တစ်မြို့စီကို ဖောက်ထွင်းရန် ကူညီမည်။ ထို့နောက်တွင် မည်သူမျှ အခြားတစ်ဦး၏ ကိစ္စကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။
အခန်းက နားထောင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သက်သေအဖြစ် မရပ်တည်ခဲ့ပေ။
တောင်တန်းကြီးကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုမျှလောက်တော့ သိရှိနားလည်ပေသည်။
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသောအခါ အိုသယ်လော့စ်သည် စားပွဲဘေးတွင် ဆက်လက် ရှိနေခဲ့သည်။
သူသည် ဆူထ် မီးတောက်ထဲသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
မှန်မှ ထိုအချိန်ကျမှသာလျှင် သူ၏လက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
သူ့လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် တံဆိပ်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
ဆူထ်၏ တည်ရှိမှုက ၎င်းကို အမှတ်အသားပြုထားခဲ့သည်။
သစ္စာပြုကတိ မဟုတ်သေးပေ။ သို့သော် တက်ရောက်ခဲ့ကြောင်း တည်ထောင်ရန်အတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တောင်းဆိုမှုတစ်ခု စတင်ရန်အတွက် လုံလောက်ပေသည်။
ကလေးများကို လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် အိုသယ်လော့စ်က ဆူထ်ကို ၎င်းတို့အား ပြန်ပေးဆွဲမှု၏ ဗိသုကာအဖြစ် ချည်နှောင်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး မီးတောက်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည့် ဘုရားသခင်တိုင်းက သူ့ကို ဆန့်ကျင်လာကြလိမ့်မည်။
រ Ragnarok ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည့် တိုင်းနိုင်ငံတိုင်းက သူ့ကို ချုပ်နှောင်ခြင်းကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။
အိုသယ်လော့စ်က ကလေးလေးဦးစလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ဆူထ်က သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ထိုညအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အိုသယ်လော့စ် ပြုံးလိုက်သည်။
မီးတောက်ထဲတွင် ဆူထ်လည်း ပြုံးနေခဲ့သည်။
သူ့၏ တည်ရှိမှုကို တံဆိပ်က လက်ခံရယူသွားသည်ကို သူ ခံစားမိခဲ့သည်။
သူ ကိုယ်တိုင်ပင် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စွမ်းအားအလုံအလောက်က အသိအမှတ်ပြုလိုက်လျှင် မှတ်တမ်းများသည် လက်တွေ့ဘဝ ဖြစ်လာကြသည်ဟု အိုသယ်လော့စ်က ယုံကြည်သည်။
မှတ်တမ်းများ မီးလောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ လက်တွေ့ဘဝသည် ရိုးသားလာသည်ဟု ဆူထ်က ယုံကြည်သည်။
သူသည် အထက်တရားရုံးကို ၎င်း၏ အာဏာကို စုဆောင်းခွင့် ပေးထားမည်။
အိုသယ်လော့စ်ကို ရှေးဟောင်းတောင်းဆိုချက် အားလုံးကို အခန်းတစ်ခန်းတည်းတွင် စုစည်းခွင့် ပေးထားမည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားများ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တုံ့ပြန်နိုင်ရန် ကလေးလေးဦးကို လုံလောက်သော အနီးအစပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာစေမည်။
ပထမဆုံး မီးတောက်။ တုပထားသော နယ်မြေများ။ ကုသခြင်း။ ဖျက်ဆီးခြင်း။ ဖြတ်ကျော်မှုများ။ ဆောင်းရာသီ။ လျှပ်စီးလက်ခြင်း။ မှတ်ဉာဏ်။ ရွေးချယ်မှု။
အထက်တရားရုံးကို ကမ္ဘာပေါ်မှ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်စေရန် လုံလောက်သော စွမ်းအား။
အိုသယ်လော့စ်က ကလေးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့ ရောက်ရှိလာမှုကို သူ အသက်ရှင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဆူထ်သည် မိုင်ပေါင်းများစွာဝေးသော နေရာမှ မီးတောက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့ပတ်လည်တွင် ပြာမှုန်များ မိုးမွှန်နေသော နှင်းမည်းများကဲ့သို့ ကြွေကျလာသည်။
သူသည် ထင်းပုံကို စတင် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။
ဂရေးကိပ်တွင် ကျွန်တော် အရုဏ်မတက်မီကပင် နိုးထလာခဲ့သည်။
နှိုးစက် မြည်သံ တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
အကာအရံ တစ်ခုမှ ကျိုးပေါက်မသွားခဲ့ပေ။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အိပ်ပျော်နေသည်။
သူမ၏ လက်က ကျွန်တော့် လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ အကွင်းပေါ်တွင် တင်လျက် ရှိနေသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော် ကြားရသည်မှာ ရဲတိုက်၏ အသံကိုသာ ဖြစ်သည်။
အရှေ့ဘက် တာဝါတိုင်တစ်လျှောက် వీေနေသော လေ။ အောက်ဘက် လမ်းကြောင်းထဲမှ ဖိနပ်သံများ။ စောင်အောက်တွင် လှည့်နေသော ကလေးတစ်ဦး။
ထို့နောက် နံရံများကို ကျော်လွန်၍ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
မီး။ အဖြူရောင် ကျောက်တုံး။ မစတင်ရသေးသော ဆောင်းရာသီ။
ကျွန်တော့် မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။
မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
အက်ဗလင် ချက်ချင်း နိုးလာသည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ”
“မသိဘူး”
အဲဒီအဖြေက ကျွန်တော့်ကို အဖြေတစ်ခုရတာထက် ပိုပြီး ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။
ကလေးထိန်းခန်းထဲတွင် အိုင်လန်ကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူမက အမွှာနှစ်ဦး၏ ကုတင်များကြားတွင် ရပ်နေသည်။
ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံခန်းထဲတွင် ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သော အဝတ်အစားများကိုပင် ဆက်လက် ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဝိုင်းရံထားသည်။
ကာရယ်နှင့် ဂယ်ရစ်တို့ အိပ်ပျော်နေကြသည်။
ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်ခုက သူတို့၏ အသက်ရှူသံကို သူမ၏ အသက်ရှူသံနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးထားသည်။
သူတို့ထံမှ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
တံခါးဝတွင် အော်ရီလီယာ ရပ်နေသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင် အီလီနော် ရှိနေသည်။
မည်သူမျှ အိုင်လန်ကို နှိုးမထားခဲ့ကြပေ။
“သူတို့ ပြောတာကို ငါ ကြားလိုက်ရတယ်” ဟု အိုင်လန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
အက်ဗလင်က တိုး၍ တိုး၍ ရွေ့လာသည်။
“ရှင် ဘာကို ကြားတာလဲ”
“တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို အကူအညီတောင်းနေတာကိုလေ”
ကလေးထိန်းခန်းအတွင်းသို့ အအေးဓာတ်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကုတင်များဆီသို့ မရောက်ရှိမီ ကျွန်တော် ၎င်းကို တားဆီးလိုက်သည်။
“ဘယ်သူလဲ”
“မသိဘူး”
အိုင်လန်က ကျွန်တော့်ကို ငေးကြည့်သည်။
သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ ရွှေရောင်က တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုအပ်ချက်က အတုအယောင်ပဲ”
“ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”
သူမ၏ အကြည့်က ကလေးများဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
“စစ်မှန်တဲ့ ဒုက္ခက စောင့်ရှောက်မှုကို လိုလားတောင်းတတတ်တယ်”
သူမ၏ လက်ပတ်လည်ရှိ အလင်းတန်း ပို၍ အားကောင်းလာသည်။
“အဲဒီ တောင်းဆိုသံက ကုသပေးသူကို လိုချင်နေခဲ့တာ”
ကာရယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။
အသက်ရှူသံ တစ်ချက်စာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဂရေးကိပ်၏ အကာအရံများတစ်လျှောက် လှုပ်ရှားနေသော အရောင်အသွေး အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားမိလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက အိုင်လန်ကို မြင်သွားသည်။
“အဒေါ် အိုင်လန်?”
အိုင်လန်၏ မျက်နှာ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
“အင်း”
“နေပေးပါ”
အိုင်လန်က အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်ဘက်သို့။ ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဘက်သို့။
ထွက်သွားခြင်းက ပို၍ လွယ်ကူမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် လူတို့၏ ဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ဖူးသည်။
ယခုအခါ ထိုစကားလုံးတွင် ပို၍လေးနက်သည့် အရာတစ်ခု ပါဝင်လာခဲ့သည်။
သစ္စာပြုကတိ မဟုတ်ပေ။ အခန်းကိုပါ ပုံဖော်ပေးနိုင်လောက်သည်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုထားသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“မနက်လင်းတဲ့အထိ ငါ နေပေးပါ့မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
သန့်စင်သူ၏ အလင်းရောင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
၎င်းက သူမ ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်ထက် ကျော်လွန်၍ သူမကို ချည်နှောင်မထားခဲ့ပေ။
ကာရယ် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။
အခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဂယ်ရစ်က လက်ရန်းကို ဖြတ်၍ လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
နေရာလပ်တစ်ခုက အသာအယာ ခေါက်သိမ်းသွားသည်။
သူ့လက်ချောင်းများက သူ့အမွှာညီအမ၏ လက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။
ကျွန်တော်တို့ လေးဦးသား နေထွက်သည်အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ဒုတိယအကြိမ် တောင်းဆိုသံ ထပ်မံ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
မေရီက ဘုရားကျောင်းအသစ်၏ ပုံစံကြမ်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရောက်ရှိလာသည်။
သူမက အိုင်လန်ကို မြင်သောအခါ ရပ်သွားသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အိုင်လန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါ တောက်ပနေခဲ့တယ်လို့ မင်း ရေးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ငြင်းမယ်နော်”
“ရှင် နှစ်သက်မယ့် ဖော်ပြချက်ကို ပေးလို့ရပါတယ်”
“ငါက လက်တွေ့ဆန်ဆန်ပဲ ဆက်ရှိနေခဲ့တာပါ”
မေရီ စဉ်းစားနေသည်။
“အဲဒါက ဖော်ပြချက် မဟုတ်ဘူးလေ”
“ငါ့မှာ ရှိတာက ဒါပဲလေ”
အိုသယ်လော့စ်၏ ဆင့်ခေါ်မှုကို မရင်ဆိုင်ရမီက အော်ရီလီယာကိုလည်း ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို ကျွန်တော် သတိရလိုက်သည်။
မေရီက ၎င်းကို ချရေးလိုက်သည်။
မနက်ခင်းက ပြတင်းပေါက်များဆီသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဟေဗင်ရိတ်ချ်၏ အကာအရံများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အီဒရစ်၏ တံခါးခုံက ပထမဆုံးအဖြစ် ဝင်ရောက်လာသည်။
ဝင်ရောက်မှုကို အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး အခွင့်အာဏာတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်သော နယ်နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆယ်လာ၏ မီးခွက်များက ဆက်လက် လိုက်ပါလာသည်။
မှောင်မိုက်ထဲတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသူများ မြင်անနိုင်သော လမ်းကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်ဟူသော ကတိတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဗားရော့စ်က နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ပါဝင်ကူညီခဲ့သည်။
အကျိုးဆက်များက ကျောက်တုံးများတစ်လျှောက် ရွေ့လျားသွားသည်။
အပြစ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပေ။ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက အတုအယောင် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုမှတဆင့် ကလေးတစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပါက အဆိုပါ ခေါ်ဆိုသံသည် ၎င်း၏ မူလရင်းမြစ်ဆီသို့ ပြန်သွားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ခံတပ်မှူးက ထိုပါဝင်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။
“အဲဒါကို ငါတို့ လိုက်သွားနိုင်ဖို့လား” ဟု ကျွန်တော်က မေးသည်။
ဗားရော့စ်က ကလေးထိန်းခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ လိုက်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ သိစေချင်လို့လေ”
ကျွန်တော်တို့အောက်ဘက်တွင် အလုပ်သမားများသည် မေရီ တည်ဆောက်လိုသည့် ဘုရားကျောင်းအတွက် မြေနေရာကို စတင် တိုင်းတာနေကြသည်။
စက်ဝိုင်းပုံစံ အခြေခံအုတ်မြစ်။ အမိုးအကာ များစွာ။ ပလ္လင် မရှိပေ။ လူတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားလာရန် တောင်းဆိုထားသော တစ်ခုတည်းသော တံခါးလည်း မရှိပေ။
ဘုရားသခင်တို့ကို နာခံရန်မလိုဘဲ ရိုသေလေးစားနိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။ လူသားတို့အနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ ပိုင်ဆိုင်မှုမရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။ ကုသပေးသူတို့က ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် တောင်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။ သစ္စာပြုကတိများကို မေးခွန်းထုတ်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြင်ဆင်နိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။ ခရီးသွားတိုင်း ထွက်ပေါက်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည့် နေရာတစ်ခု။
မေရီက ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ကျွန်ტော့်ဘေး၌ ရပ်နေသည်။
“နာမည်တစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မယ်”
“မင်းက ဆယ့်ခုနစ်ခုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်လေ”
“နှစ်ဆယ့်တစ်ခု”
“တော်တော် မြန်တာပဲ”
“အိုင်လန်က သန့်စင်သူ ဖြစ်လာတဲ့အချိန်မှာ လေးခုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်”
ကျွန်တော်တို့၏ နောက်ဘက်မှနေ၍ အိုင်လန်က ကန့်ကွက်လာသည်။
“ငါက ဘာမှ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘူး။ နာမည်တွေက ညံ့လို့ပါ”
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ထဲသို့ တစ်ခုခု ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။
ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် မမေးခဲ့ပေ။
နံရံများအပြင်ဘက် တောင်ဘက်လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ပုံရိပ်အသစ်များ ထပ်မံ ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဘုရားသခင် နှစ်ပါး။ လူသား ဆယ့်ခုနစ်ဦး။ လှည်း သုံးစီး။ မည်သူမျှ ရှင်းပြနိုင်ခြင်းမရှိသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် အလယ်လှည်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော ဆိတ်တစ်ကောင်။
စောင့်ကြည့်သူများက သူတို့ကို စစ်မေးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်အတွင်း ဟေဗင်ရိတ်ချ်၏ တံခါးများ ပိတ်လျက်သား ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ထို့နောက် အီဒရစ်က သူ၏ ရှေးဟောင်းတံခါးကို ရွက်လျက် ရင်ပြင်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူသည် ၎င်းကို မပြီးပြတ်သေးသော ဘောင်အတွင်းတွင် မတ်မတ် ထောင်ထားလိုက်သည်။
သူ့ပတ်လည်တွင် နံရံ မရှိပေ။ ဖွင့်ထားသော လေထွာသာ ရှိသည်။
သူက လက်ကိုင်တံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“သူတို့ ဝင်လာချင်ကြရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်လား”
ကျွန်တော်တို့၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူများကို ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။
အမိုးများကို ဆက်လက် ပြင်ဆင်နေဆဲဖြစ်သော မြို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မရောက်ရှိလာသေးသော ဘုရားသခင်များကို လက်ခံရန် လုံလောက်သော အကျယ်အဝန်းရှိသည့် အစီအစဉ်ဆွဲထားသော ဘုရားကျောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်ဆိုရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသော ကလေးများကို သန့်စင်သူအသစ်တစ်ဦးက စောင့်ကြည့်နေသည့် ကလေးထိန်းခန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့” ဟု ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
အီဒရစ်က တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းသည် ရှေ့သို့မဟုတ်ဘဲ အခြားဘယ်နေရာကိုမျှ ပို့ဆောင်ပေးခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် အဲဒါက လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။