အခန်း ၂၈ - ကြွက်ဘုရင် ရောက်ရှိလာခြင်း
စောစောက စကားပြောခဲ့သည့် လက်သမားက ပြုံးပြလိုက်သည်။
အယ်လီနာက သူ့ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
"မင်း... ဘာအလုပ်လုပ်လဲ။"
"လက်သမားပါဗျာ။"
"တခြားလူ ဆယ့်နှစ်ယောက် ရွေးလိုက်။ မြောက်ဘက်ရပ်ကွက်ထဲက ခေါင်မိုးဒိုင်းတွေကို တစ်အိမ်မကျန် စစ်ဆေးကြ။"
သူမက ပန်းရန်သမားများဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြပြန်သည်။
"အုတ်မြစ်တွေကို စစ်ဆေးကြ။"
ထို့နောက် မြေတိုင်းသမားများဘက် လှည့်ကာ—
"အရှေ့ဘက်လမ်းမတွေကို အမှတ်အသားလုပ်ထား။"
ခဏချင်းပင် လုပ်သားများ လူစုခွဲသွားကြတော့သည်။
ဆောက်လုပ်ရေး ယန္တရားကြီးများကလည်း သတ်မှတ်ပေးထားသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးများနောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။
မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အပိုမဖြစ်ကျန်ခဲ့ပေ။
ကျွန်တော် မေရီ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူ ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ တော်သားပဲ။"
"ဒါကြောင့်လည်း အရှင်က သူ့ကို ခန့်ထားတာပေါ့။"
"လူတိုင်းကို ကြောက်အောင် ခြောက်လှန့်နိုင်လို့ ခန့်ထားတာ ထင်နေတာ။"
"အဲဒါကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်တာပဲလေ။"
ပထမဆုံး ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်သည် ပြိုကျပျက်စီးနေသော လမ်းမပေါ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လူဆယ်ယောက်လောက် ဝိုင်းမရမည့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို မပြီး ဘေးသို့ ရွှေ့ပစ်လိုက်၏။
အလုပ်သမားများ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။
လမ်းကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် တစ်နာရီတောင် မကြာလိုက်ပေ။
ကျောက်ထုတ်လုပ်ငန်းကို ပြန်ဖွင့်ရန် နောက်ထပ် သုံးနာရီခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
ကျောက်ထုတ်လုပ်ငန်းနေရာသည် ထင်ထားသလောက် ဆိုးဆိုးရွားရွား ပြိုကျပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဝင်ပေါက်ဥမင်တစ်ခုကို အားဖြည့်ပေးရန် လိုအပ်နေပြီး မိုးရေများက အနိမ့်ဆုံးကျောက်ဖြတ်ကန်ထဲတွင် ပြည့်လျှံနေသော်လည်း အသုံးချနိုင်သည့် ကျောက်တုံးအမြောက်အမြား ကျန်ရှိနေသေးသည်။
နေဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ အရှေ့ဘက်ရပ်ကွက်ဆီသို့ လှည်းများ စတင်ထွက်ခွာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ပြဿနာအသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်ထက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းများက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြီးစီးနေခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုအခြေအနေသည် ညစာစားချိန်အထိသာ ခံခဲ့သည်။
တောင်ဘက်ရှိ တဲများအောက်တွင် မြို့တော်၏ ရေနုတ်မြောင်းဟောင်းတစ်ခု ပြိုကျသွားခဲ့ခြင်းပင်။
ယာယီတဲ သုံးလုံး မြေထဲသို့ ကျွံဝင်သွားခဲ့သည်။
မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး လက်ကျိုးသွားပြီး အခြားလူအချို့တွင် ထိခိုက်ပြတ်ရှဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော မြေပြင်ထပ်မံမပြိုကျမီ အားလုံး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။
မြို့ပြထိန်းသိမ်းရေးယူနစ်များက မြေရွေ့လျားမှုကို ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပြီး လူများ ဘေးလွတ်ရာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့်အထိ မြေပြင်ကို ထိန်းထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ တောင်စောင်းတစ်ခုလုံး ခြောက်ပေခန့် နိမ့်ကျသွားခဲ့တော့သည်။
ကျွန်တော် ရောက်သွားချိန်တွင် လူခြောက်ဆယ်ခန့် အိပ်စက်ခဲ့သော နေရာ၌ ဧရာမ ချိုင့်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မေရီက ထိုတွင်းကြီးဘေးတွင် ရပ်နေ၏။
"အရှင် အိမ်ရှည်အသစ်တွေကို ဒီနေရာအပေါ်မှာ ဆောက်မလို့ လုပ်ခဲ့တာနော်။"
"ငါ မှတ်မိပါတယ်။"
"အိမ်ရှည် အလုံးသုံးဆယ်တောင်။"
"အဲဒါလည်း ငါ မှတ်မိပါတယ်။"
အယ်ဒရန်သည် ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
"ကျွန်တော့် မြေတိုင်းချက်အရတော့ ဒီမြေပြင်က ခိုင်ခံ့တယ်လို့ ပြထားတာပါ။"
"မြေမျက်နှာပြင်ကတော့ ခိုင်ခံ့တာပေါ့" ဟု အယ်လီနာက ဆိုသည်။
သူက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
သူမ သတိပေးခဲ့ဖူးသည်ကို ထုတ်ဖော်မပြောဘဲ နေလိုက်သည်။
ထုတ်ပြောနေစရာလည်း မလိုတော့ပေ။
ဧရာမ ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်ကြီးသည် ချိုင့်ခွက်ကြီးထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားသည်။
"မြေအောက်မျက်နှာပြင် စစ်ဆေးမှု မပြည့်စုံသေးပါ။"
"ဘယ်လောက်တောင် မပြည့်စုံတာလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်၏။
"လူနေထိုင်ရာ နယ်မြေ၏ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ရာခိုင်နှုန်းတွင် လက်ရှိအခြေခံအုတ်မြစ် မှတ်တမ်းများ မရှိပါ။"
"ဒါလည်း သတင်းဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ပုံရတာပဲ။"
"ဆိုးတာမှ တကယ့်ကို ဆိုးတာပါ" ဟု မေရီက ထောက်ခံသည်။
အယ်လီနာက အစွန်းနားတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။
မြေပြိုကျမှုကြောင့် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေသည့် အုတ်စီထားသော ဥမင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဥမင်ထဲတွင် အမည်းရောင်ရေဆိုးများ စီးဆင်းနေ၏။
သူမက လေထုကို အနံ့ခံကြည့်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
"မိလ္လာမြောင်းဟောင်းပဲ။"
ကျွန်တော် လူပြည့်ကျပ်နေသော ရပ်ကွက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ ရဲတိုက်နဲ့ ဆက်နေတာလား။"
"ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။"
"ဟုတ်လား။ ငါက ဒီစကားလုံးကို ခဏခဏ သုံးလွန်းတယ်လို့ မင်းပဲ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။"
"ကျွန်မကတော့ သုံးသင့်တဲ့နေရာမှာ သုံးတာလေ။"
ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်၏ ရင်ဘတ်ပိုင်းက လည်ပတ်သွားသည်။
"သမိုင်းဝင် စွန့်ပစ်ရေဆိုးကွန်ရက် စနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။"
မေရီ စိတ်ဝင်စားသွား၏။
"ဘယ်လောက်တောင် ကျယ်ပြန့်လဲ။"
"သုံးဆယ့်တစ်မိုင်။"
ကျွန်တော် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်မိသည်။
"ဂရေးကိပ်မှာ မိလ္လာမြောင်းက သုံးဆယ့်တစ်မိုင်တောင် ရှိတာလား။"
"သုံးဆယ့်တစ် ဒသမ လေး မိုင် ဖြစ်ပါသည်။"
"သေချာတာပေါ့လေ။"
"လက်ရှိ လည်ပတ်နိုင်စွမ်း— ကိုးရာခိုင်နှုန်း။"
အဲဒါပဲ။
အဖြေတစ်ခုလို အသွင်ဆောင်ထားသည့် နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခု။
"ဒါကို ပြန်လည်ပြုပြင်လို့ ရနိုင်မလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အကြံပြုပါသည်။ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် လူဦးရေ စစ်တမ်းကောက်ယူခြင်း၊ စီးဆင်းမှု တွက်ချက်ခြင်း၊ ဖွဲ့စည်းပုံ အကဲဖြတ်ခြင်း၊ လေဝင်လေထွက်စနစ် ပြုပြင်ခြင်း၊ ရေထွက်ပေါက် သန့်စင်ခြင်းနှင့် အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားခြင်းတို့ လိုအပ်ပါသည်။"
မယ်လိုဒီက ဥမင်ထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လို အတားအဆီးတွေလဲ။"
"အညစ်အကြေး အနည်အနှစ်များ၊ ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးအုတ်ခဲများ၊ အမြစ်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုနှင့် ပိုးမွှားတိရစ္ဆာန်ဆိုးများ ဖြစ်ပါသည်။"
အမှောင်ထုထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်။
အမည်းရောင်ရေဆိုးများကို လှိုင်းထသွားစေလောက်အောင် ထိုအရာက ကြီးမားလှသည်။
မယ်လိုဒီ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။
"ဘယ်လို ပိုးမွှားတိရစ္ဆာန်တွေလဲ။"
ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ် ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။
"အမျိုးအစားခွဲခြားမှု မရရှိနိုင်ပါ။"
ဥမင်အတွင်းဘက်တွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးနှစ်လုံး ပွင့်လာသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ် လေးလုံး။
ထို့နောက် ဆယ့်နှစ်လုံး။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျွန်တော် ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်နောက်တွင် မယ်လိုဒီက ပြုံးလိုက်၏။
"နောက်ဆုံးတော့လည်း ပွဲကြမ်းရပြီပေါ့။"
သတ္တဝါဆိုးများ ပြေးဝင်လာကြသည်။
ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်နှင့် တူသကဲ့သို့ပင် ထိုအကောင်များသည်လည်း ကြွက်များနှင့် တူရုံမျှသာ တူကြသည်။
ပထမဆုံးတစ်ကောင်သည် ခွေးကြီးတစ်ကောင်လောက် အရွယ်အစားရှိသည်။ ရေစိုနေသော မီးခိုးရောင်အမွေးများက ကိုယ်လုံးတွင် ကပ်နေပြီး မေးရိုးအောက်မှ အဝါရောင်သွားကြီး နှစ်ချောင်း ထိုးထွက်နေ၏။ ၎င်း၏နောက်တွင် နောက်ထပ် အရိပ်အမည်းများစွာ တိုးဝှေ့ပြေးတက်လာကြသည်။
မယ်လိုဒီက ရှေ့ဆုံးကောင်ကို ဓားပြားဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
ထိုအကောင်သည် ဥမင်ထဲသို့ နောက်ပြန်လွင့်စဉ်သွား၏။
"ရေနားမှာ မသတ်နဲ့!" ဟု မေရီက အော်ပြောသည်။
"ဘာလို့လဲ။"
"ငါတို့မှာ ညစ်ညမ်းနေတဲ့ရေတွေ လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုနေပြီမို့လို့လေ!"
ထိုစကားက သဘာဝကျသော စိုးရိမ်မှုပင်။
ကျွန်တော် ဥမင်အတွင်းသို့ လေပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သတ္တဝါများသည် အုတ်နံရံများကို ခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်ရင်း နောက်သို့ လွင့်စဉ်ကျသွားကြ၏။
သို့သော် ပို၍များပြားသော အကောင်များ ဆက်တိုက် တိုးထွက်လာကြသည်။
"ဒါတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်၏။
"နေထိုင်ရန် နေရာအဆင်ပြေခြင်း၊" ဟု ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်က ဖြေသည်။ "ပေါများသော အစာရေစာနှင့် သဘာဝရန်သူ နည်းပါးခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။"
"ကျေးဇူးပဲကွာ။"
"မြို့ပြမှတ်တမ်းများအရ ပုံမှန် ပိုးမွှားနှိမ်နင်းရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ရန် အကြံပြုထားပါသည်။"
"ငါလည်း အဲဒါကို ရိပ်မိပါပြီ။"
ကျွန်ုပ်တို့ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်က တုန်ခါသွားသည်။
ပို၍ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု အမှောင်ထုထဲတွင် လှုပ်ရှားလာ၏။
အရွယ်သေးသော သတ္တဝါများသည် ဘေးသို့ ပြန့်ကျဲဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်အမြင့်လောက်နီးပါးတွင် ရွှေရောင်မျက်လုံးနှစ်လုံး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီက ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ကိုင်းလိုက်၏။
"ဟောဒါမှ တကယ့် ကြွက်ကြီးဟေ့။"
၎င်းက ဥမင်ထဲမှ အတင်းတိုးထွက်လာသည်။
ထိုသတ္တဝါသည် မြင်းတစ်ကောင်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေ၏။
၎င်း၏ နှာတံပေါ်တွင် ဒဏ်ရာဟောင်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။ အမွေးများကြားတွင် ကျိုးပဲ့နေသော သတ္တုစများနှင့် သားရေစများ ရောထွေးငြိတွယ်နေသဖြင့် သံချပ်ကာအင်္ကျီနှင့်ပင် ခပ်ဆင်ဆင် တူနေတော့သည်။
၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် ရွှေရောင်သရဖူတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။
မှော်အမှတ်အသား မဟုတ်ပေ။
အစစ်အမှန် သတ္တုသရဖူတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများထဲမှ တစ်နေရာရာတွင် ကောက်ရထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ထိုဧရာမ ကြွက်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်ကလည်း ၎င်းကို ပြန်ကြည့်နေမိ၏။
၎င်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အနံ့ခံလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။
မယ်လိုဒီ ဓားကို အောက်ချလိုက်၏။
"ဘာလဲဟ။"
အခြားကြွက်များသည်လည်း ၎င်း၏နောက်တွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ဧရာမ သတ္တဝါကြီးက ခေါင်းကို စောင်းလိုက်၏။
ကျွန်တော် ဓားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
မေရီက ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်၏။
"အရှင် ဘာလို့ ဓားသိမ်းလိုက်တာလဲ။"
"သူ တိုက်ခိုက်တာ ရပ်သွားပြီလေ။"
"ဒါပေမဲ့ သူက အကြီးကြီးရှိနေတုန်းပဲလေ။"
"အဲဒါကတော့ ပြောင်းလဲမသွားဘူးပေါ့။"
ကျွန်တော် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။
ကြွက်ကြီးက ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးလာ၏။
၎င်း၏နှာခေါင်းက ကျွန်တော့်လက်ဝါးကို လာထိသည်။
သရဖူက အရောင်တောက်ပလာ၏။
၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သတ္တုကွင်းပေါ်သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်က စကားပြောလာ၏။
"မိလ္လာစောင့်ရှောက်သူအား အသိအမှတ်ပြုပြီးပါပြီ။"
ကျွန်တော် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကြွက်ကြီးက မိလ္လာစောင့်ရှောက်သူ ဟုတ်လား။"
"မှန်ကန်ပါသည်။"
မယ်လိုဒီမှာ ရယ်လွန်းသဖြင့် ချိုင့်ခွက်အစွန်းကိုပင် မှီထားရတော့သည်။
မေရီက ထိုသတ္တဝါကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
"ဂရေးကိပ်က မိလ္လာမြောင်းတွေကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကြွက်တွေကို ဘာလို့ သုံးရတာလဲ။"
"အညစ်အကြေး စားသုံးရန်၊ ပိုးမွှားတိရစ္ဆာန်များကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် ကျူးကျော်သူများကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် ဖြစ်ပါသည်။"
ကြွက်ကြီးက နားတစ်ဖက်ကို ကုတ်လိုက်သည်။
ပိုသေးသော ကြွက်အချို့က ၎င်း၏ ခြေရင်းတွင် စုရုံးလာကြ၏။
ပျက်စီးနေသော ဥမင်ထဲမှ ဖြတ်စီးနေသည့် ရေဆိုးများကို ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့က ဒီမှာ ရှိနေရမှာပေါ့။"
"မှန်ကန်ပါသည်။"
"ဒါဆို ဘာလို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ။"
"စောင့်ရှောက်သူ ကွန်ရက်စနစ် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေခြင်း၊ အစာကျွေးစနစ်များ မလည်ပတ်ခြင်းနှင့် လူဦးရေပမာဏကို တစ်ရာတစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။"
ကြွက်ကြီးက ကျွန်တော့်အင်္ကျီစကို လာနမ်းရှုံ့နေသည်။
"ငါ့မှာ အစားအသောက် မပါဘူး။"
၎င်းက ဆက်လက် အနံ့ခံနေဆဲပင်။
မယ်လိုဒီက စကားပြောနိုင်သည်အထိ အမောဖြေလိုက်ပြီး—
"အရှင်က ဘီထရစ်ရဲ့ မီးဖိုချောင်အနံ့ ထွက်နေတုန်းပဲလေ။"
"အဲဒါ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဟ။"
ကြွက်ကြီးက ကျွန်တော့်ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလောက်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှာခေါင်းဖြင့် တွန်းတိုက်လိုက်သည်။
"တော်တော့။"
၎င်းက ထပ်မံတွန်းတိုက်ပြန်သည်။
မေရီက သူမ၏အိတ်ကို ဖွင့်ကာ ပေါင်မုန့်တစ်တုံး ထုတ်ယူလိုက်၏။
ထိုသတ္တဝါကြီးက သူမဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်သွားသည်။
"မကျွေးနဲ့" ဟု ကျွန်တော် တားလိုက်၏။
သူမ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
"အခု ကျွေးလိုက်ရင် အဲဒီအကောင်က မင်းနောက်ကို တစ်သက်လုံး တကောက်ကောက် လိုက်နေတော့မှာ။"
"အရှင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။"
"တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ သဘာဝက အဲဒီလိုပဲလေ။"
ကြွက်ကြီးက သူမဆီသို့ ဂရုတစိုက် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတက်လာသည်။
မေရီက ပေါင်မုန့်ကို ကျွေးလိုက်၏။
ဧရာမ သတ္တဝါကြီးသည် ဝါးတောင်မဝါးဘဲ တစ်လုတ်တည်း မျိုချပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမဘေးတွင် ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေတော့၏။
မယ်လိုဒီက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"နင် ကြွက်တစ်ကောင် ရသွားပြီ။"
"မရပါဘူး။"
ကြွက်ကြီးက မေရီ့ပခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းတင်လိုက်သည်။
"သေချာပေါက် ရသွားတာပဲ။"
မေရီက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်၏။
"ဒါကို ရှင်းပေးပါဦး။"
"မင်းပဲ အစာကျွေးခဲ့တာလေ။"
"ကျွန်မက အရှင့်ကို မစားအောင် ကာကွယ်ပေးခဲ့တာပါနော်။"
"စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံပေးတာကိုတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဆောက်လုပ်ရေးယူနစ်၏ ရင်ဘတ်က ပွင့်သွားသည်။
"စောင့်ရှောက်သူ သခင်အာဏာ လုပ်ပိုင်ခွင့် ရရှိနိုင်ပါသည်။"
မေရီ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်၏။
"မလုပ်ဘူး။"
ကြွက်ကြီးက သူမနောက်သို့ လိုက်လာသည်။
အယ်လီနာက ပြုံးလိုက်၏။
"မင်းက မနှစ်မြို့ဖွယ် သတ္တဝါတွေကို ကိုင်တွယ်ထိန်းကျောင်းတဲ့နေရာမှာ အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသားပဲ မဟုတ်လား။"
မေရီက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"သူပြောတာ အရှင့်ကို ရည်ညွှန်းတာပဲ နေမှာပါ။"
"မယ်လိုဒီ့ကို ရည်ညွှန်းတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"
"ငါက ချစ်စရာကောင်းပါတယ်နော်" ဟု မယ်လိုဒီက ဝင်ပြောသည်။
"ဘယ်သူမှ အဲဒါကို ပြန်မဖြေကြနဲ့" ဟု လျှောက်လာရင်း အယ်လစ္စတားက သတိပေးလိုက်သည်။
ကြွက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ခြေလှမ်းတန့်သွား၏။
စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။
အယ်လစ္စတားက ဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ မေးစရာတွေ အများကြီးပဲ။"
"ငါတို့မှာလည်း မေးစရာတွေ ရှိနေတာပဲ" ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်၏။
ကြွက်ကြီးက မေရီ့အိတ်ကို နှာခေါင်းဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။
သူမက အိတ်ကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်၏။
"နင် နောက်ထပ် ပေါင်မုန့် မရတော့ဘူး။"
၎င်းက လိမ္မာစွာ ထိုင်နေလေသည်။
ကျွန်တော် ဂရေးကိပ်အောက်ရှိ ဥမင်ကွန်ရက်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိ၏။
သုံးဆယ့်တစ်မိုင်ရှည်လျားသော မိလ္လာမြောင်းများ။
ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်က အသုံးမပြုနိုင်သေး။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အထက်တွင်ရှိသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများသည် သန့်ရှင်းသောရေ၊ ဘေးကင်းသော စွန့်ပစ်ရေဆိုးစနစ်နှင့် သူတို့၏ အိပ်ရာများအောက်တွင် ပြိုကျမသွားမည့် မြေပြင်ကို လိုအပ်နေကြသည်။
ရှေးယခင် တည်ဆောက်သူများသည် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
စောင့်ရှောက်သူများကိုလည်း ချန်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထိုအရာများချည်းဖြင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့တွင် အစီအမံများ လိုအပ်နေသေးသည်။
လုပ်သားများ။
စစ်ဆေးမှုများ။
ပါဝင်ပတ်သက်သူ အားလုံးအတွက် စားနပ်ရိက္ခာများ။
ထို့အပြင်... ကြွက်ကြီးအတွက် အစာ အမြောက်အမြားလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
မြောက်ဘက်တံခါးဆီမှ တံပိုးခရာသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရှည်လျားသောအသံတစ်ချက်။
ခရီးသွားများ ရောက်လာပြီ။
မေရီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။
"လူတွေ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီလား။"
တဲများကြားမှ သတင်းပို့သမားတစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်။
သူ ပြုံးနေ၏။
"ထောက်ပံ့ရေးယာဉ်တန်း ရောက်လာပါပြီ!"
အလုပ်သမားများကြားတွင် သက်ပြင်းချသံများနှင့်အတူ စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"လှည်း ဘယ်နှစီးလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်၏။
"လေးဆယ့်သုံးစီးပါခင်ဗျာ။ ဂျုံစပါး၊ စောင်၊ ဆေးဝါး၊ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေနဲ့ ရွက်ဖျင်တဲတွေ ပါပါတယ်ခင်ဗျာ။"
"ဗေးလ်ဝုဒ်ကလား။"
"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။"
သတင်းပို့သမားက အမောဖြေလိုက်ပြီး—
"သခင်မ အက်ဗလင် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လာတာပါခင်ဗျာ။"
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က မိလ္လာမြောင်းထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
"မစနဲ့နော်။"
"အရှင် ကိုယ်လက်သန့်စင်သင့်တယ်နော်။"
"ငါ လမ်းတွေ ပြင်နေခဲ့တာလေ။"
"ပြီးတော့ ကြွက်တွေနဲ့လည်း တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာကိုး။"
"ဒီအကောင်ကိုတော့ ငါတို့ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပါဘူး။"
ဧရာမ မိလ္လာစောင့်ရှောက်သူကြီးက မေရီ့ကို ထပ်မံတွန်းတိုက်ပြန်သည်။
မေရီကတော့ မလျှော့ပေ။
"ပေါင်မုန့် မရတော့ဘူး။"
၎င်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အသံတိုးတိုးတစ်ချက် ညည်းတွားလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီ၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွား၏။
"အက်ဗလင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ရောက်လာတာပဲနော်။"
"ဂရေးကိပ်က ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ လိုအပ်နေတာကိုး။"
"အဲဒါတစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သမီး သေချာပေါက် ယုံကြည်ပါတယ်ရှင်။"
ကျွန်တော် ချိုင့်ခွက်ကြီးထဲမှ အပြင်သို့ တွယ်တက်လိုက်သည်။
ဗေးလ်ဝုဒ်၏ လှည်းယာဉ်များ ဂရေးကိပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြောက်ဘက်မှ ခေါင်းလောင်းသံများ စတင်မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ထိုခေါင်းလောင်းသံများသည် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်အမင်း အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော အရာများကို ကြေညာပေးနေခြင်းပင်။
ဂျုံစပါးများ။
ဆေးဝါးများ။
ဆောက်လုပ်ရေးသမားများ။
ထို့နောက်... အက်ဗလင်။
ထိုနောက်ဆုံးအမည်ကြောင့် ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းများ အဘယ်ကြောင့် ပိုမိုမြန်ဆန်သွားရသည်ကိုတော့ ဆက်လက်တွေးတောမနေတော့ရန်သာ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။