အခန်း ၂၉။ မဟာမိတ်၏ စည်းကမ်းချက်များ
အက်ဗလင်သည် လှည်းလေးဆယ့်သုံးစီး၊ အလုပ်သမား ခြောက်ဆယ်၊ ဆေးကုသပေးသူ လေးဦး၊ အစောင့်ဆောငျ ဆယ့်နှစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုတို့နှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးအချက်ကိုတော့ ကျွန်တော် အတော်လေး နောက်ကျမှသာ သိခဲ့ရသည်။
နေဝင်ရီတရော နေခြည်က အနောက်ဘက်တောင်တန်းများကို ထိခတ်နေချိန်တွင် လှည်းတန်းကြီးသည် မြောက်ဘက်တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် ဂရေးကိပ်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လမ်း၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လူထုက တန်းစီစောင့်ဆรอနေကြပြီး ဗယ်လ်ဝုဒ်အလံများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားရပါးရ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။
စပါးအိတ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်မူ သူတို့၏ အားပေးသံများ ပို၍ ကျယ်လောင်သွားကြသည်။
ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။
အက်ဗလင်သည် ခရီးသွားဝတ်ရုံကို ချွတ်ထားပြီး လည်ပတ်နားတွင် ငွေရောင်ပန်းထိုးစက္ကူပန်းများပါရှိသော အစိမ်းရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ခရီးတန်း၏ ရှေ့ဆုံးမှ စီးနင်းလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဆံပင်နက်များကို ခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ကျစ်ဆံမြီး ကျစ်ထားပြီး ပခုံးထက်တွင်မူ ဗယ်လ်ဝုဒ်မျိုးနွယ်စု၏ ငွေရောင်သစ်ပင် အမှတ်အသားလေး တည်ရှိနေသည်။
သူမသည် ကျွန်တော် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်အဝတ်အစားပေါ်မှ ရွှံ့စွန်များကို သတိထားမိသွားသည်။
သူမ၏ အပြုံးသည် တွေဝေသွား၏။
“ရှင် ဘာထဲကိုများ ပြုတ်ကျလာတာလဲ”
“မဟုတ်ပါဘူး”
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်ဘေးမှ ကပ်ပါလာရင်း ပြောသည်။
“သူက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ”
အက်ဗလင်က မယ်လိုဒီကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်သည်။
“ငါ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး”
“သာမန်အရွယ်အစားရှိတဲ့ ကြွက်တွေက ဝင်တိုက်တာလေ” မယ်လိုဒီက ဆက်ပြောသည်။ “အဲ့ဒီထဲက ကြီးမားတဲ့ကောင်ကတော့ မေရီရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် ဖြစ်သွားတာပေါ့”
“ဒါက ငါ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် မဟုတ်ဘူး” မေရီက ကျွန်တော်တို့နောက်မှနေ၍ လှမ်းအော်သည်။
သန့်ရှင်းရေးစောင့်ကြပ်ရေး စက်ရုပ်ကြီးက သူမ၏နောက်မှ ကပ်ပါလာသည်။
လူတို့က ၎င်း၏လမ်းမှ ဖယ်ပေးကြသည်။
အက်ဗလင်၏ မြင်းသည် ရပ်တန့်သွားသည်။
မြင်းက ဧရာမကြွက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကြွက်ကြီးကလည်း မြင်းကို ပြန်ကြည့်နေသည်။
နှစ်ကောင်စလုံးကို ကြည့်ရသည်မှာ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အားရကျေနပ်ပုံ မပေါ်ကြပေ။
အက်ဗလင်သည် မြင်းပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလိုက်သည်။
“ကျွန်မ သွားခဲ့တာ လေးရက်တောင် မရှိသေးဘူးလေ”
“အရာရာ အများကြီး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တယ်” ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါတော့ မြင်ရပါတယ်”
ဧရာမကြွက်ကြီးက စပါးလှည်းတစ်စီးကို နမ်းကြည့်နေသည်။
မေရီက ၎င်း၏လည်ပတ်တွင် ရှိနေသည့် သတ္တုသရဖူပုံစံကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
သို့သော် ကြွက်ကြီးက လှုပ်ပင်မလှုပ်ပေ။
“မရဘူး” သူမက တင်းမာသောလေသံဖြင့် ပြောသည်။ “ဒီအစားအစာတွေက လူတွေအတွက်”
ထိုတိရစ္ဆာန်ကြီးသည် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူတို့ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“သူ့စကားကို နားထောင်တာပဲ”
“သူ့ဆန္ဒရှိမှသာပေါ့”
“အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နဲ့ တူနေတာပဲ” မယ်လိုဒီက ပြောသည်။
မေရီက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မာစတာ အော့ဒ်ရင်းသည် လှည်းတန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာခဲ့သည်။ ကိရိယာများနှင့် ရိက္ခာလှည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်အေးသွားဟန်များ ပေါ်လာသည်။
“သခင်မ အက်ဗလင်”
“မာစတာ ရှော။ အခြေအနေ ဘယ်လောက်ဆိုးနေပြီလဲ”
“ကျောက် quarry လမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပြီး အရှေ့ဘက် အုတ်မြစ်ချမှုကို စတင်နေပါပြီ။ မြောက်ဘက် ရေမြောင်းလမ်းကြောင်းလည်း အလုပ်လုပ်နေပါပြီ။ ရေနုတ်မြောင်းဟောင်းစနစ်က အပိုင်း သုံးပိုင်းကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါတယ်”
“အားရစရာပဲ”
“တောင်ဘက် မြေသားတွေ ပြိုကျသွားပါတယ်”
“အားမရစရာဘဲ”
“ရှေးခေတ် ဆောက်လုပ်ရေး စက်ရုပ် യൂണിတ် နှစ်ရာ့ဆယ့်ခြောက်ခုကို ကျွန်တော်တို့ နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပါတယ်”
အက်ဗလင်က သူ၏နောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လက်လေးချောင်းပါသော ကျောက်သားစက်ရုပ်ကြီးတစ်ခုသည် အမိုးထုပ်တန်းများကို ထမ်းပိုးလျက် လူစုလူဝေးကြားမှ လျှောက်သွားနေသည်။
“မေးမလို့ပဲ ရှိသေးတာ”
“နောက်ပြီး ရေဆိုးမြောင်း မိုင်သုံးဆယ့်တစ်မိုင်လည်း တွေ့ထားတယ်”
“အသုံးဝင်သေးရဲ့လား”
“ကိုးရာခိုင်နှုန်းလောက်ပေါ့”
“အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး”
“ပြီးတော့ ဧရာမကြွက်တွေလည်း ရှိတယ်”
“ကျွန်မ တစ်ကောင်နဲ့တော့ တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ”
အော့ဒ်ရင်းက သူ၏အသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။
“မစ်စထရက် အယ်လီနော်က ကျွန်တော့်ကို လက်ထောက် မြေတိုင်းအရာရှိအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပါတယ်”
“အဲ့ဒါ ကောင်းတဲ့ကိစ္စလား”
“ကောင်းမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်”
အရှေ့ဘက်ကွင်းပြင်မှနေ၍ အယ်လီနော်က သူ့နာမည်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
သူလည်း အမြန်ထွက်သွားရလေတော့သည်။
အက်ဗလင်က သူ့နောက်သို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။
“သူ့ကို သဘောကျနေပုံပဲ”
“အဲ့ဒါကိုတော့ အတိအကျ ပြောဖို့ ခက်တယ်”
“ဒီနေ့ တစ်ရက်တည်းနဲ့ သူ့ကို ရာထူးကနေ ထုတ်ပစ်မယ်လို့ နှစ်ကြိမ်တောင် ခြိမ်းခြดးပြီးပြီလေ” မေရီက ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် ဟုတ်မှာပါ”
အလုပ်သမားများက လှည်းများကို စတင်ချွတ်ချနေကြပြီဖြစ်သည်။
ဘီထရစ်က အခြားသူများ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမလုပ်မိစေရန် စားသောက်စရာများကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီးကွပ်ကဲလိုက်သည်။ စာရေးလေးဦးက သိုလှောင်ရုံထဲသို့ ဝင်လာသမျှ အိတ်၊ ပုံး၊ သေတ္တာနှင့် ထုပ်ပိုးမှုတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်နေကြသည်။
ဘာမှ ပျောက်ဆုံးမသွားပေ။
စာရင်းမလုပ်ဘဲ ဘာကိုမှ ထုတ်မပေးပေ။
ထိုအချက်က အလုပ်ကို နှေးကွေးစေသည်။
သို့သော် ၎င်းက နက်ဖြန်အခါတွင် မည်မျှကျန်ရှိနေမည်ကို ကျွန်တော်တို့ အတိအကျ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဆိုလိုနေပေသည်။
ဗယ်လ်ဝုဒ်မှ ဆေးကုသပေးသူများသည် အရှေ့ဘက် ဆေးခန်းဆီသို့ တန်းတရုတ်သွားကြသည်။ အဖျားရောဂါ ခံစားနေရသူဦးရေမှာ တစ်လေးဆယ့်တစ်ဦးအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း အနောက်ဘက်ရေတွင်းကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ရောဂါဖြစ်ပွားသူအသစ် ထပ်မံမပေါ်လာတော့ပေ။
လူနှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း မူးဝေနေဆဲဖြစ်သည်။
ကျန်သူများမှာမူ သက်သာလာကြပြီဖြစ်သည်။
သတင်းက မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုကောင်းနေသည်။
သို့သော် အပြည့်အဝတော့ မကောင်းသေးပေ။
အက်ဗလင်သည် မေရီက အသေးစိတ် အစီရင်ခံနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။
“ခိုကိုးရာမဲ့နေတဲ့သူ ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ” သူမက မေးသည်။
“နှစ်ထောင့် နှစ်ရာ့ သုံးဆယ်ပါ” မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
“အရင်ကထက်စာရင် နည်းသွားတာပဲ”
“ဆောက်လုပ်ရေးစက်ရုပ်တွေက ဒီနေ့ အုတ်မြစ် ရှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လက်သမားတွေက သန်းခေါင်ယံမတိုင်ခင် ပထမဆုံး အရှည်ဆောင် လေးဆောင်ကို အပြီးသတ်နိုင်လိမ့်မယ်”
“သူတို့ တစ်ညလုံး ဆက်လုပ်ကြမှာလား”
“မလုပ်ရပါဘူး” ကျွန်တော်က ဝင်ပြောသည်။
မေရီက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ရှင်က သူတို့ကို လုပ်လို့ရတယ်လို့ ပြောထားတယ်လေ”
“သူတို့ ဆန္ဒရှိရင် လုပ်လို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပါ”
“မင်းကြီးက တစ်ညလုံး အလုပ်လုပ်မယ်လို့ ပြောတဲ့အခါ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း အတူတူပဲ လိုက်လုပ်ကြတာပေါ့”
“ငါ တစ်ညလုံး အလုပ်မလုပ်ပါဘူး”
အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်နဖူးပေါ် လက်တင်ကြည့်သည်။
“ရှင် ဖျားနေလို့လား”
လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
“အိပ်စက်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ မေရီ ရှင်းပြထားပါတယ်”
မေရီက အလွန်သံသယဝင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်သည်။
“ကျွန်မ အဲ့ဒါကို နေ့တိုင်း ရှင်းပြနေတာလေ”
“ဒီတစ်ခါတော့ ငါ နားထောင်ခဲ့တယ်”
“ဘာက ပြောင်းလဲသွားစေတာလဲ”
“ပြိုကျတော့မယ့် ရေဆိုးမြောင်းပေါ်မှာ အိမ်ခြေ သောက်သုံးဆယ်လောက်ကို ငါ ဆောက်မိတော့မလို့ ဖြစ်သွားလို့ပေါ့”
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“အဲ့ဒါကတော့ တကယ်ကို ယုံကြည်လောက်စရာ အကြောင်းရင်းပါပဲ”
ပထမဆုံးလှည်းကို ကူညီချွတ်ချပေးနေစဉ် မေရီက မလုပ်ရန် တားသည်။
အက်ဗလင်ကလည်း မလုပ်ရန် ပြောသည်။
စပါးတွေ ဘယ်နေရာမှာ ထားရမလဲဆိုတာ မသိဘဲ လမ်းပိတ်မနေဖို့ ဘီထရစ်ကလည်း တားမြစ်သည်။
အဲ့ဒါက အလုပ်ဖြစ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း လမ်းဘေးဘက်သို့ ဖယ်ရှားပေးလိုက်ရသည်။
ကလေးငယ်အချို့သည် သိုလှောင်ရုံဆီသို့ အိတ်များကို သယ်ဆောင်သွားနေသည့် ဆောက်လုပ်ရေးစက်ရုပ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့သည် ထိုစက်ရုပ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားကြသည်။
စက်ရုပ်ကတော့ ဘာမှမသိသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ကြေးဝါနားရွက်တစ်ဖက်တွင်မူ ပန်းခွေငယ်လေးတစ်ခု တွဲလောင်းကျနေ၏။
၎င်းက သေချာပေါက် သတိထားမိပေမည်။
သို့သော် ၎င်းက ငြင်းဆန်ခြင်းတော့ မပြုခဲ့ပေ။
အက်ဗလင်သည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ရှင် ဒါတွေအားလုံးကို လေးရက်အတွင်းမှာ ဆောက်လိုက်တာလား”
“လူတွေက ဆောက်ကြတာပါ”
“ရှင် ကူညီခဲ့တယ်လေ”
“အင်း”
“အဲ့ဒါ ဝေဖန်တာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ငါ သိပါတယ်”
သူမက မေရီနှင့် မယ်လိုဒီတို့ဘက်သို့ အမြော်အမြင်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ထောက်ပံ့ရေးစာရင်းများကို စစ်ဆေးနေကြရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။
အယ်လစ္စတားက ဗယ်လ်ဝုဒ်အစောင့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အီလီဇာနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံနေသည်။
အက်ဗလင် ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျွန်တော်တို့အနီးတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။
“ကျွန်မတို့ သီးသန့် စကားပြောဖို့ လိုတယ်” သူမက ဆိုသည်။
အသံကို ထောက်လျှင် လေးနက်သောကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။
“မင်းရဲ့ မိဘတွေအကြောင်းလား”
“ဒါနဲ့ မဟာမိတ်ကိစ္စပါ”
“မေရီပါ ပါသင့်သလား”
“အကုန်လုံးအတွက်တော့ မလိုပါဘူး”
အဲ့ဒါက ပို၍ပင် လေးနက်နေပုံရသည်။
ကျွန်တော်တို့လည်း မြောက်ဘက် ခံတပ်နံရံ၏ တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။
တိတ်ဆိတ်သည်ဆိုသည်မှာလည်း နှိုင်းယှဉ်ချက်အရသာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့အောက်ဘက်တွင် လူရာပေါင်းများစွာသည် လမ်းသစ်များနှင့် အုတ်မြစ်များကြားတွင် အလုပ်လုပ်နေကြသည်။ လက်ထည်သံများက သစ်သားကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ လှည်းများသည် ကျောက် quarry ဆီသို့ ရွေ့လျားနေကြသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးစက်ရုပ်များက စနစ်တကျ တန်းစီလျက် ကျောက်တုံးများကို သယ်ဆောင်နေကြသည်။
အရှေ့ဘက် ချောင်းငယ်၏ တစ်ဖက်ကစ၍ မြေတိုင်းတိုင်များက နောင်လာမည့် ရပ်ကွက်သစ်ကို အမှတ်အသားပြုနေသည်။
အက်ဗလင်သည် သူမ၏လက်များကို ခံတပ်အစွန်းပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ မိဘတွေက ချက်ချင်း ရိက္ခာထောက်ပံ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူပါတယ်”
“ငါ သတိထားမိပါတယ်”
“သူတို့က လာမယ့်တစ်လအတွင်းမှာ စပါးလှည်းနှစ်စီး ထပ်ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်မရဲ့ အမေကလည်း အထည်အလိပ်လုပ်ငန်းတွေကို စောင်တွေ၊ ရွက်ဖျင်စတွေနဲ့ ဆောင်းရာသီ အဝတ်အစားတွေ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်”
“ဂရေးကိပ်က ကျေးဇူးတင်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ”
“ပြောပြီးပါပြီ”
“သူတို့ သဘောမတူခင်ကတည်းက ကျေးဇူးတင်လိုက်တာလား”
“ကျွန်မ မိဘတွေကို ကျွန်မ သိတာပေါ့”
“အဲ့ဒါက အသုံးဝင်ပုံရ네요”
“တစ်ခါတလေတော့လည်းပေါ့”
သူမသည် သူမ၏ ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းမှ ခေါက်ထားသော စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ အဖေကလည်း ဝက်စ်မီးယားနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် ကျေးရွာတွေအပေါ် ဂရေးကိပ်ရဲ့ အာဏာပိုင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ သဘောတူပါတယ်”
“ဗယ်လ်ဝုဒ်ရဲ့ လက်ရှိနယ်နိမိတ်တွေကို အသိအမှတ်ပြုမယ့် အပြန်အလှန်အနေနဲ့ပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ငါတို့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ အခြေအနေနဲ့ပေါ့”
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဗယ်လ်ဝုဒ်မျိုးနွယ်စုက ရှေးဟောင်းအကာအကွယ်တွေကို ချိုးဖောက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒေသခံတွေက ဂရေးကိပ်ကို အသနားခံခွင့် ရှိရပါမယ်”
“မင်းရဲ့အဖေက အဲ့ဒါကို လက်ခံလိုက်တာပေါ့”
“သူ အရင် ဆွေးနွေးငြင်းခုံသေးတာပေါ့”
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်း ကြိုပြီး ခန့်မှန်းထားတာပဲ”
“နယ်မြေတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရာမှာ အဲ့ဒါက အရေးကြီးတဲ့ အပိုင်းတစ်ပိုင်းလို့ သူက ယူဆတာကိုး”
“ဒါဆို မင်းအမေကရော”
“ရှင် ကိုယ်တိုင် ဘာလိုချင်လဲလို့ သူက မေးတယ်”
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ကိုယ်တိုင်ဆိုတာလား”
“ဘွဲ့ထူးတွေ၊ သစ္စာကျိန်ဆိုမှုတွေ၊ အမြဲတမ်း တပ်ဖွဲ့တွေ၊ သီးသန့် ကုန်သွယ်ရေး အခွင့်အရေးတွေပေါ့”
“အဲ့ဒီထဲက ဘယ်ဟာမှ မလိုချင်ပါဘူး”
“ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီအတိုင်း ပြောလိုက်ပါတယ်”
လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အက်ဗလင်၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ဆံနွယ်စလေးများ လွင့်ကျလာသည်။ သူမက ၎င်းတို့ကို နားရွက်နောက်သို့ သပ်တင်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်”
သူမ၏ အသံနေအသံထားထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာက ကျွန်တော့်ကို ပို၍ အာရုံစိုက်လာစေသည်။
“ဘာဖြစ်နိုင်ချေလဲ”
“လက်ထပ် မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ပါပဲ”
ကျွန်တော် သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ အကြည့်များကို လူစုလူဝေးဆီသို့သာ ဆက်ထားသည်။
“ဘယ်သူနဲ့ ဘယ်သူ လက်ထပ်မဟာမိတ် ဖွဲ့မှာလဲ”
သူမက ခေါင်းလှည့်လာသည်။
အဲ့ဒါ မိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“အော်”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“မင်းနဲ့ ငါ့ကိုလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“မင်းရဲ့ မိဘတွေက အဲ့ဒါကို အကြံပြုတာလား”
“အမေက စတင် ထင်မြင်ချက်ပေးတာပါ”
အသုံးဝင်မယ့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုကို စဉ်းစားကြည့်မိသည်။
ဘာမှ ထွက်မလာပေ။
အက်ဗလင်က စောင့်နေသည်။
အောက်ဘက်တွင် ဆောက်လုပ်ရေးစက်ရုပ်တစ်ကောင်က ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်သည်။
ထိုသို့ ကျရောက်သံက နံရံကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ကျေးဇူးတင်မိမလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။
“ဒီကိစ္စက ရိက္ခာတွေအတွက် ပေးရတဲ့ တန်ဖိုးထဲက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလား” ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး”
“ကောင်းပြီ”
“ကျွန်မ တဆင့် ရှင်နဲ့ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ကျွန်မကို အသုံးချပြီး ဝယ်ယူခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ငါ ဆိုလိုတာက အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး”
“ကြားရတာတော့ အဲ့ဒီလို ထင်ရတယ်”
“ငါက ဒီလိုကိစ္စတွေမှာ ညံ့တယ်လေ”
သူမ၏ မျက်နှာထား ပြေလျော့သွားသည်။
“ကျွန်မ သတိထားမိပါတယ်”
“စစ်ရေးအရ ကျူးကျော်တာက စကားပြောရတာ ပိုလွယ်သေးတယ်”
“ရှင်က အဲ့ဒီဘက်မှာ ပိုပြီး အတွေ့အကြုံရှိလို့ပေါ့”
“အဲ့ဒါတော့ ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ မှန်နေတာပဲ”
ကျွန်တော် ခံတပ်အစွန်းကို မှီလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“မင်းရဲ့အမေက ငါတို့ လက်ထပ်ကြဖို့ အဆိုပြုတယ်ပေါ့”
“ဒီလက်ထပ်မှုက မဟာမိတ်ကို ပိုခိုင်မာစေနိုင်မလားလို့ သူက မေးတာပါ”
“မင်းက ဘာပြောလိုက်လဲ”
သူမ၏ ယုံကြည်မှုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ကျွန်မက စဉ်းစားကြည့်ဖို့ ဝန်မလေးပါဘူးလို့ ပြောလိုက်တယ်”
လေထုက ရုတ်တရက် ပို၍ ပူနွေးလာသလို ခံစားရသည်။
“ငါ့ကို လက်ထပ်ဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်ပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“မင်း ငါ့ကို သိလာတာ နှစ်ပတ်တောင် မရှိသေးဘူးလေ”
“အဲ့ဒီအချိန်ရဲ့ အများစုကို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာ ရှင့်ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို ဆန်းစစ်ဖို့ သုံးခဲ့တာပေါ့”
“နားထောင်လို့တော့ ရိုမန်တစ်ဆန်လှချည်ရဲ့”
“အဲ့ဒီလို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
“ငါက တခြားလူလေးယောက်နဲ့အတူ ရန်သူ့ခံတပ်ထဲကို ဝင်သွားခဲ့တာလေ”
“စုစုပေါင်း လူငါးယောက်ပါ”
“ဘယ်သူကမှ မမေ့သေးတာ ဝမ်းသာပါတယ်”
“ရှင်က ရှင့်ကို သတ်ဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ စစ်သားတွေကို ကောင်ကွယ်ပေးခဲ့တယ်၊ ရာထူးမခိုင်မာခင်မှာပဲ ကောင်စီရှေ့ကို အာဏာအပ်နှံခဲ့တယ်၊ ရှေးဟောင်းဥပဒေက ခွင့်ပြုတယ်ဆိုရုံနဲ့ ဗယ်လ်ဝုဒ်နယ်မြေကို အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုခဲ့ဘူးလေ”
“ငါက ဧရာမကြွက်တွေ ပြည့်နေတဲ့ ရေဆိုးမြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပြခဲ့တာပါ”
“အဲ့ဒါကတော့ သက်သေပြဖို့ရာ သိပ်အားမကောင်းလှပါဘူး”
ကျွန်တော် ရယ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်လည်း ပြုံးလိုက်သည်၊ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“ကျွန်မ အခုချက်ချင်း အဖြေတောင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး” သူမက ဆိုသည်။ “တရားဝင် အဆိုပြုချက်တစ်ခုအနေနဲ့လည်း လာတင်ပြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ မိဘတွေ ဒါမှမဟုတ် ရှင့်ရဲ့ကောင်စီက ဒါကို အပေးအယူကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲခင်မှာ ရှင်ကိုယ်တိုင် ကျွန်မဆီကနေ အရင် ကြားသိစေချင်လို့ပါ”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“ဒီအကြံဉာဏ်ကို မကြိုက်ဘူးဆိုရင်လည်း ပြောပါ။ ကျွန်မ မိဘတွေကို ဒီကိစ္စ ထပ်မဆွေးနွေးတော့ဘူးလို့ ပြောပြလိုက်ပါမယ်”
“မကြိုက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
အက်ဗလင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော့်မျက်နှာပေါ်သို့ အပူချိန်တက်လာသည်ကို ခံစားရသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ပင်ပန်းလို့လို့ အပြစ်တင်လို့ မရတော့ပေ။
“အဟမ်း၊ ဆိုလိုတာက ငါက ဒါကို ကန့်ကွက်တာ မဟုတ်ပါဘူး”
“နည်းနည်းတော့ အားတက်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့”
“မဟုတ်ဘူး။ ငါ ဆိုလိုတာက—”
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
အစကနေ ပြန်စတာက ပိုကောင်းမယ် ထင်ပါတယ်။