အခန်း (၂၆၅) - မြို့တော်၏ အဖြေ
မေရီက စစ်ဆေးရန် သုံးရက်အချိန်ယူရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။
ဟေဗင်ရိတ်ရှ်က ငါးရက် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်က ခုနစ်ရက်ကို လက်ခံခဲ့သည်။
မြို့တော်ကောင်စီက ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်ကို တင်ပြပြီးနောက် အဆိုပါ ဂဏန်းမှာ တံဆိပ်ခတ်ထားသော တံခါးအထက်တွင် ပေါ်လာသောကြောင့် ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိခဲ့ကြသည်။
မေရီက ၎င်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘာလို့ ခုနစ်ရက်လဲ"
တံခါးက မဖြေပေ။
အီလီနော်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"အချိန်လိုလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ရာစုနှစ်နဲ့ချီပြီး ရှိခဲ့ပြီးသားလေ"
"ဒါဆိုရင် တစ်ပတ်ဆိုတာ အတန်အသင့်ပါပဲ"
မေရီက သဘောမတူညီမှုကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
တံခါးက လက်မဝက်ခန့် ပွင့်လာသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက အီလီနော်ကို သဘောကျပုံရသောကြောင့်တည်း။
နံနက်စာ စားပြီးနောက် ပထမဆုံး စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်များ မပါဝင်ပေ။
ဒါက အက်ဗလင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။
ထိုရပ်ကွက်ကို လူသားတို့၏ ရောဂါပျောက်ကင်းစေမှုကို ဘုရားသခင်တို့၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ ကာကွယ်ရန် တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာ၊ ကျွန်ုပ် နှင့် နတ်အသစ်များအနက် တစ်ဝက်ခန့်ကို ပထမဆုံးမြို့သူမြို့သားများနှင့်အတူ အတွင်းသို့ လွှတ်လိုက်ခြင်းသည် မူလရည်ရွယ်ချက်ကို လွဲချော်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့တွင် ရောဂါကုသသူ နှစ်ဦး ပါဝင်သည်။
ဆောက်လုပ်ရေးသမား သုံးဦး။
မုန့်ဖုတ်ဆရာ တစ်ဦး။
ကျောင်းဆရာ တစ်ဦး။
ကင်းလှည့်အရာရှိ တစ်ဦး။
မြို့တော် ရပ်ကွက်တစ်ခုစီမှ ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးစီ။
မေရီ။
နှင့် အက်ဗလင်။
"ဘไม်လို့ မုန့်ဖုတ်ဆရာကို ထည့်တာလဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
"ဖျားနာမှုကနေ ပြန်လည်သက်သာလာတဲ့သူတွေက အစားအစာ လိုအပ်တယ်လေ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"မုန့်ဖုတ်ဆရာတွေကို ကိုယ် နားလည်ပါတယ်"
"ဒါဆို ဘာလို့ ထပ်မေးနေတာလဲ"
"ဘာလို့ တစ်ဦးတည်းပဲ ပါလာတာလဲဆိုတာကို တွေးမိနေလို့ပါ"
မုန့်ဖုတ်ဆရာက ကျွန်ုပ်ပြောသံကို ကြားသွားသည်။
ဒုတိယအဖွဲ့နှင့်အတူ နောက်ထပ် မုန့်ဖုတ်ဆရာ တစ်ဦး ထပ်ပါလာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ ပြင်ပတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ့။
ရှေးဟောင်းတံခါးကြီးက ကျွန်ုပ်အား သည်းခံခြင်းကို သင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကိုတော့ ကျွန်ုပ် မကြိုက်လှပေ။
ရွေ့ပြားနိုင်သော ရပ်ကွက်ဝန်းကျင်တွင် ကတ်စတယ်လန်က ရပ်နေသည်။
သိုင့်က လမ်းကြားရှိ မှောက်ထားသော ဗီရိုတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။
မြော့လ်နီယာက သူမ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
မယ်လိုဒီက နံရံကိုမှီရင်း ရပ်နေသည်။
"မင်း ယူရီယာတဆင့် ကြည့်လို့ရတာပဲလေ" ဟု သူမက တံခါးကို ပြောလိုက်သည်။
"မလုပ်ဘူး" ဟု အက်ဗလင်၏ အသံက တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မယ်လိုဒီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"သူ ငါ့ကို ကြားလိုက်တာလား"
"ဒီရပ်ကွက်က စကားသံတွေကို အဖြူရောင်လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် သယ်ဆောင်သွားပေးတယ်" ဟု ကတ်စတယ်လန်က ပြောသည်။
သိုင့်က ပြုံးလိုက်သည်။
"သူ ဒီဟာကို ကြားနိုင်လား"
"အင်း"
သိုင့်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
"မရဘူး" ဟု အက်ဗလင်က လှမ်းပြောသည်။
သိုင့်က စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံ ပေါ်သွားသည်။
အပြင်ဘက်တွင် စစ်ဆေးမှုမှာ ၁၂ မိနစ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
အတွင်းဘက်တွင်မူ ငါးနာရီနီးပါး ကြာခဲ့သည်။
နာသနေလက အချိန်ကွာခြားမှုကို စတင်မြေပုံဆွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
ထိန်းသိမ်းထားသော ရပ်ကွက်သည် အချိန်ကို တူညီသော နှုန်းဖြင့် မထိန်းထားပေ။
အလယ်ဗဟို ဥယျာဉ်က အမြန်ဆုံး ရွေ့လျားသည်။
မှတ်တမ်းတိုက်က အနှေးဆုံး ဖြစ်သည်။
လူနေရပ်ကွက်ကျတော့ မည်သည့် မီးအိမ်များကို ထွန်းထားသည်ဆို దానిအပေါ် မူတည်ပြီး ကွာခြားနေသည်။
ဤအရာက အခက်အခဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
လူတစ်ဦးသည် အဆောက်အအုံတစ်ခုထဲသို့ တစ်နာရီကြာ ဝင်ရောက်သွားပြီး အခြားနေရာတွင်မူ မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးမှ ထွက်လာနိုင်သည်။
သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မေရီက နာရီများနှင့်သာ သီးသန့်သက်ဆိုင်သည့် စာမျက်နှာ ဆယ့်တစ်မျက်နှာပါသော မှတ်တမ်းများနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဒီရပ်ကွက်က လုံခြုံရဲ့လား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
"မလုံခြုံပါဘူး"
ထိုစကားကြောင့် လမ်းကြားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"အန္တရာယ်ရှိလား"
"လက်ရှိအချိန်မှာတော့ မရှိပါဘူး"
"အဲဒီအဖြေတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသလိုပဲ"
"မှန်ကန်ပါတယ်"
သူမကို ကတ်စတယ်လန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးမိခဲ့ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ် စတင် နောင်တရလာပြီ ဖြစ်သည်။
ဆောက်လုပ်ရေးသမားများက ခိုင်မာသော အဆောက်အအုံများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဆေးကုသသူများက အသုံးမပြုမီ စစ်ဆေးမှုခံယူရန် လိုအပ်သော ထိန်းသိမ်းထားသည့် ဆေးဝါးများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ကျောင်းဆရာက စာသင်ခန်း နှစ်ခန်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
မုန့်ဖုတ်ဆရာက ဆေးရုံအတွက် လုံလောက်သော အရွယ်အစားရှိသည့် မီးဖိုကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းက ခေတ်မီလောင်စာများကို အသိအမှတ်မပြုပေ။
ထိုအချက်က သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ကင်းလှည့်အရာရှိက တံဆိပ်ခတ်ထားသော တံခါးအပြင် အခြား ဝင်ပေါက်လေးခုကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့သည်။
အားလုံးမှာ ပိတ်လျက်ရှိသည်။
နှစ်ခုမှာ ဟေဗင်ရိတ်ရှ်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ချိတ်ဆက်မှု မရှိတော့သော နေရာများဆီသို့ ဦးတည်နေပုံရသည်။
တစ်ခုက မြစ်အောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။
မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို မဖွင့်ခဲ့ကြပေ။
အီလီဇာက ထိုအချက်ကို သဘောကျသည်။
ရပ်ကွက်၏ မီးသတ်စနစ်မှာ ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည်။
ရေပေးဝေရေးစနစ်ကမူ အလုပ်မလုပ်ပေ။
အီလီနော်က ဤအရာသည် ကံကောင်းခြင်းပင်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
မေရီက အဘယ်ကြောင့်နည်းဟု မေးသည်။
"ရေက မီးထက် အဆောက်အအုံတွေကို ပိုပြီး ပျက်စီးစေတတ်လို့ပါ"
မုန့်ဖုတ်ဆရာက သဘောမတူပေ။
သူတို့က သီးခြားကော်မတီများ ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။
အနောက်ဘက် ရပ်ကွက်မှ လူနေရပ်ကွက် ကိုယ်စားလှယ်က အိပ်ရာ ခြောက်လုံးပါဝင်သည့် အိမ်တစ်လုံးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အိပ်ရာတစ်ခုစီ၏ အထက်တွင် အမည်တစ်ခုစီ ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမျှ ဖယ်ရှားထားခြင်း မရှိပေ။
ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများက ပြန်လာရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်က စစ်ဆေးမှုကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်အထိ ထိန်းသိမ်းထားသော လမ်းမများမှာ သမိုင်းကြောင်းအရ စွန့်ပစ်ခံထားရသလို ခံစားခဲ့ရသည်။
အိပ်ရာများကမူ ထိုပျက်ကွက်မှုကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်ဆန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
မေရီက အမည်များကို ကူးယူခဲ့သည်။
အိုင်ယာ၏ မီးအိမ်က တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။
"သူတို့က တခြားနေရာမှာ ဆုံးသွားကြတာပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"အဲဒါကို ခင်ဗျား သိနိုင်လို့လား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
"မသိပါဘူး။ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒီမှာ စောင့်မနေဘူးဆိုတာကိုပဲ ကျွန်မ သိတာပါ"
ကွာခြားချက်တစ်ခုပင်။
ဂရေးကိပ်သည် ကွာခြားချက်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဒုတိယနေ့တွင် ပထမဆုံး အများပြည်သူ လေ့လာရေးခရီးစဉ်များ စတင်ခဲ့သည်။
မြို့တော်ကောင်စီက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လျှင် လူဦးရေ အယောက် ഇരുဆယ်ဖြင့် ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။
လူဦးရေ တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ့်သုံးဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မေရီက အချိန်ဇယားများကို စီစဉ်ပေးသည်။
အီလီဇာက လုံခြုံရေးများကို စီစဉ်ပေးသည်။
အီလီနော်က စစ်ဆေးပြီးသား အဆောက်အအုံများမှတစ်ဆင့် သွားရမည့် လမ်းကြောင်းများကို စီစဉ်ပေးသည်။
မုန့်ဖုတ်ဆရာက အစားအစာများကို စီစဉ်ပေးသည်။
သူ့ရဲ့ စီစဉ်မှုက အနာဆုံး လူကြိုက်များခဲ့သည်။
လူတွေက ရပ်ကွက်ထဲသို့ သံသယစိတ်များဖြင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့က မေးခွန်းများ သယ်ဆောင်ရင်း ပြန်ထွက်လာကြသည်။
အိမ်ငယ်လေးများကို ဆေးကုသသူများအတွက် ချထားပေးနိုင်ပါသလား။
မိသားစုများ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နိုင်ပါသလား။
ဆေးရုံက အခြားဘာသာရေးကို ကိုးကွယ်သူများကို ကုသပေးပါမည်လား။
အမိုးများကို ဘယ်သူက ပြုပြင်ပေးမှာလဲ။
ဥယျာဉ်က သာမန် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စိုက်ပျိုးနိုင်ပါသလား။
ဘုရားသခင်တွေက ကန့်သတ်ချက်တွေကို လိုက်နာကြပါ့မလား။
နောက်ဆုံးမေးခွန်းက အကြိမ်များစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက တံခါးအပြင်ဘက်မှနေ၍ ဖြေကြားခဲ့သည်။
"လိုက်နာရပါမယ်"
တတိယအဖွဲ့ထဲမှ သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"အခုတော့ အဲဒီလို ပြောတာပေါ့"
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ခဗျားတို့ သဘောမတူကြတော့တဲ့အခါကျရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
"ကျွန်မ အပြင်ဘက်မှာပဲ ဆက်နေမှာပါ"
"တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ခဗျားကို အတွင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရင်ရော"
"သူတို့ လုပ်ခိုင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့ ကိစ္စအတွက်ပဲ ကျွန်မ ဝင်မှာပါ"
"အဲဒါကို ဘယ်သူက တားဆီးမှာလဲ"
"ဒီရပ်ကွက်ကပါ"
အမျိုးသမီးက ရှေးဟောင်းမုခ်ဦးကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"သူက ခဗျားတို့ကို တားဆီးနိုင်လို့လား"
"နိုင်ပါတယ်"
ထိုအဖြေက မည်သည့်ကတိကဝတ်ထက်မဆို သူမကို ပိုမိုကျေနပ်စေခဲ့သည်။
အမျိုးသမီးက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ဒီလူရော"
ကျွန်ုပ်က တံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"သူက ကျွန်ုပ်ကို တားခဲ့တယ်"
"ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်လေ"
"ဟုတ်တယ်"
"ပြီးတော့ ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တယ်"
"တံခါးကတော့ အဲဒါကို သတိထားမိပုံရတယ်"
"သူ့ကို ဖွင့်ဖို့ အမိန့်ပေးလို့ ရမလား"
"ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့"
လမ်းကြားထဲက ပို၍ အေးစိမ့်လာသည်။
ကျွန်ုပ်က စကားကို ပြင်ပြောလိုက်သည်။
"ဒီစနစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားတော့ ငါ့မှာ ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုလုပ်ပိုင်ခွင့်တော့ ငါ့မှာ မရှိဘူး"
အမျိုးသမီးက ကျွန်ုပ်ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"တော်ပါပေတယ်"
သူမသည် စတုတ္ထအဖွဲ့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းသွားခဲ့သည်။
အမြွှာနှစ်ဦးကိုမူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုပေ။
သူတို့က ကန့်ကွက်ကြသည်။
ဂါရစ်က နံရံကို သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ကျော်တက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
နာသနေလက သူ့ကို နှစ်ကြိမ်တားဆီးခဲ့သည်။
တတိယအကြိမ် ကြိုးစားမှုတွင်တော့ ခြေအစွပ်တစ်ဖက် ရပ်ကွက်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုခြေအစွပ်က အမြှောင်ပါသော စက္ကူကတ်ပြားငယ်လေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲလျက် တံခါးမှတစ်ဆင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
အဖော်မပါသော ပစ္စည်း။
မေရီက ၎င်းကို သက်သေအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်ကမူ သန့်ရှင်းနေသောကြောင့် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
ကေရော့လ်က တံခါးရှေ့တွင် ထჯုရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဖွင့်ပါ"
ဘာမှ ဖြစ်မလာပေ။
"ကျေးဇူးပြုပြီး"
တံခါးက အနည်းငယ် ပွင့်လာသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ် မကျော်လွန်သွားစေရန် ချီမလိုက်သည်။
"အခု မရသေးဘူး"
ကေရော့လ်က ပွင့်နေသော နေရာဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"တောင်းဆိုထားတယ်"
"ဟုတ်တယ်လေ သမီး တောင်းဆိုခဲ့တာပေါ့"
"တံခါးက ဟုတ်တဲ့"
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"သူမနဲ့ စကားပြောရတာ တဖြည်းဖြည်း ခက်ခဲလာပြီ"
"သူ့အမေဆီက မျိုးရိုးပါလာတာလေ"
အက်ဗလင်က မည်သူ့ဆီကနေ ရလာတာလဲဟု မမေးပေ။
တတိယနေ့တွင် အလုပ်သမားများက ရေပေးဝေရေးစနစ်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဒါမာက မြေအောက်စမ်းရေကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
ဘရန်က ပထမဆုံး ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ပေးခဲ့သည်။
အီလီနော်က ကွဲအက်နေသော ရေမြောင်းသုံးခုကို အစားထိုးလဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။
ပယ်ရင်က အနောက်ပိတ်ဆို့ဗား တစ်ခုကို ဒီဇိုင်းဆွဲခဲ့သည်။
မည်သူမဆို တပ်ဆင်ခြင်းမပြုမီ ၎င်းကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်နာနေပုံရသည်။
"ဒီဟာက ဖွင့်တာနဲ့ ပိတ်တာပဲ လုပ်တာလေ"
"လှည်းဘီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းပြောခဲ့တာလည်း အဲဒါပဲလေ" ဟု အီလီနော်က ပြန်ပြောသည်။
"ဘီးက ပွင့်သွားတယ်လေ"
"အဲဒါက လှည်းကနေ ပြုတ်ထွက်သွားတာလေ"
"အဲဒါက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး"
ထိုဗားက အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရေများ ထိန်းသိမ်းထားသည့် ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။
ရေပန်းအားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်လာကြသည်။
ပယ်ရင်ကြောင့် ဖြစ်လာခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။
အလယ်ဗဟို ဥယျာဉ်က အရင်ဆုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ကျန်ရစ်ခဲ့သော နွယ်ပင်ကြီးက တက်သွားသည်။
အနီရောင်မှိုင်းမှိုင်း ပန်းပွင့်ကြီး ပွင့်လာသည်။
ကျောက်ဖြူခင်းများကြားတွင် မြက်ခိုငယ်လေးများ ပေါက်လာသည်။
မည်သည့် ဘုရားစွမ်းအားကမျှ ၎င်းတို့ကို ထိတွေ့ခြင်း မရှိပေ။
ရပ်ကွက်က လမ်းကြောင်းများအောက်တွင် အစေ့များကို သိုလှောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရေက ၎င်းတို့ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။
ဥယျာဉ်ဘောင်များတစ်လျှောက် အစိမ်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းလာသည်။
မျိုးကွဲပေါင်း ရာချီ၍ ရှိသည်။
အချို့မှာ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ကာ အချို့မှာ မသိရသေးပေ။
ဆယ်လ်က နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ရင်း ငိုကြွေးလေသည်။
"ဝင်ချင်လား" ဟု အက်ဗလင်က မေးလိုက်သည်။
ဆယ်လ်က ဥယျာဉ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မုခ်ဦးအထက်ပါ စာသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အင်း"
"တောင်းဆိုလာတဲ့အခါ ကြီးထွားလာအောင် စောင့်ရှောက်ပေးသူတစ်ဦးအနေနဲ့ ဝင်ပါ"
တံခါးက သူမကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
သူမသည် ဥယျာဉ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်။
မည်သည့်အရာကမျှ ဦးညွှတ်မသွားပေ။
မည်သည့်ပန်းကမျှ သူမအတွက် ပွင့်မလာပေ။
မည်သည့်နွယ်ပင်ကမျှ သူမ၏လက်ကို လှမ်းမဖမ်းပေ။
ဆယ်လ်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
ရပ်ကွက်၏ မှတ်တမ်းတိုက်ကမူ ပိတ်လျက်သား ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ၎င်း၏ စည်းကမ်းချက်များကို သဘောတူခြင်း မရှိသေးပေ။
မေရီက စာမျက်နှာလွတ်နေသော မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သည်။
စာမျက်နှာများတွင် စနစ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။
ထိုနေရာတွင် ရေးသားသမျှ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖော်ပြထားသူက ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်။
ရိုးရိုး မျဉ်းဖြတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
နောင်လာမည့် မည်သည့်စာဖတ်သူကမျှ ပြန်လည်ရှာဖွေမရနိုင်အောင် အပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မေရီက ထိုအချက်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့သည်။
"မှတ်တမ်းတွေက အမှန်တရားကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်တယ်"
"အမှန်တရားတိုင်းက စာဖတ်သူတိုင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး" ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
မေရီက စာအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ခက်ခဲလှချည်လား"
"အင်း"
မေရီက အချိန်အကြာကြီး တွေးတောနေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ၎င်းကို မှတ်တမ်းတိုက် အကန့်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
"ကန့်သတ်ချက်ကို ကျွန်မ လက်ခံပါတယ်"
မှတ်တမ်းတိုက်တံခါး ပွင့်လာသည်။
အက်ဗလင်က ချက်ချင်း ဝင်မသွားပေ။
"ခဗျား သဘောတူတာလား" ဟု အော်ရီလီယာက မေးလိုက်သည်။
"ဖော်ပြထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကိုပါ"
"ဖုံးကွယ်ထားတာတွေကို မဟုတ်ဘူးပေါ့"
"မဟုတ်ဘူး"
ရပ်ကွက်၏ မီးအိမ်များ တဖိတ်ဖိတ် တလက်လက် ဖြစ်လာသည်။
နောက်ထပ် ကမ္ပည်းစာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဖုံးကွယ်ထားသော မှတ်တမ်း မရှိစေရ။
"အဲဒီအချက်ကိုလည်း အစောတည်းက ပြောထားသင့်တာ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
မှတ်တမ်းတိုက်က ပို၍ လင်းလက်လာသည်။
၎င်းက သင်ယူနေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
သို့မဟုတ် တာဝန်ယူရမည့်ပုံစံကို ပြန်လည်သတိရလာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
မေရီက အက်ဗလင်နှင့်အတူ ဝင်သွားသည်။
မေလင်ကလည်း ဖိတ်ကြားချက်ဖြင့် လိုက်ပါသွားသည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ အဆောက်အအုံပြင်ပတွင်သာ ဆက်လက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
မှတ်တမ်းတိုက်က ကျွန်ုပ်အား ရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။
သူ့အတွင်းသို့မူ မဟုတ်ပေ။
ရှေးခေတ်ဆေးကုသသူများအနေဖြင့် ဧကရာဇ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အထူးသီးသန့် အမြင်တစ်ရပ် ရှိခဲ့ဖူးပုံရသည်ဟု ကျွန်ုပ် စတင် သံသယဝင်လာမိသည်။
အဲဒါကလည်း ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တာ ဖြစ်မှာပါ။
မှတ်တမ်းတိုက်တွင် လူနာမှတ်တမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားသည်။
သင်တန်းလက်စွဲစာအုပ်များ။
စာပေးစာယူများ။
ဆေးကုသသူများအကြား အငြင်းပွားမှုများ။
လူသားတို့၏ ကရုဏာကောင်စီ၏ အစည်းအဝေးမှတ်တမ်းများ။
ဆေးဝါးစာရင်းများ။
ကျရှုံးမှုစာရင်းများ။
စင်တစ်ခုလုံးတွင် အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့သော ကုသမှုမှတ်တမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"သူတို့တွေ အဲဒါတွေကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့တာပဲ" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"လူတွေ အဲဒါတွေကို ထပ်မလုပ်မိစေဖို့ ဖြစ်မှာပါ" ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
နောက်ထပ်စင်တစ်ခုတွင် ဆေးကုသသူများ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည့် ဘုရားသခင်တို့၏ ညွှန်ကြားချက်များ ပါဝင်နေသည်။
အော်ရီလီယာက တံဆိပ်တုံးများကို ဖတ်ရှုနေသည်။
စင်ကြယ်ခြင်း ဘုရားသခင်။
မွေးဖွားခြင်း နတ်သမီး။
ဖြောင့်မတ်သော နာကျင်မှု၏ အရှင်သခင်။
ထိုက်တန်သော ဖျားနာမှုကို ထိန်းသိမ်းသူ။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းကျပ်သွားသည်ကို တစ်ခုချင်းစီတွင် တွေ့ရသည်။
သူတို့၏ အမိန့်များထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ လိုက်နာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
နောက်ဆုံးဗီရိုတွင် အထက်တရားရုံး၏ တံဆိပ်ကို ရေးထိုးထားသည်။
မုခ်ဦးနှင့် ကြယ်ပွင့်။
မေလင် ရပ်တန့်သွားသည်။
"အဲဒါကို နောက်မှ ထည့်သွင်းထားတာပါ"
မေရီက သော့ခလောက်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"သော့ မပါဘူး"
"ကျွန်မက ဒီနေရာမှာ တရားရုံးရဲ့ အာဏာကို အသိအမှတ်မပြုဘူး" ဟု အက်ဗလင် ပြောလိုက်သောအခါ ဗီရို ပွင့်လာသည်။
အတွင်းဘက်တွင် စာရွက်စာတမ်း တစ်စောင် ရှိနေသည်။
အမိန့်စာ မဟုတ်ပေ။
စွပ်စွဲချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ ကရုဏာ အသင်းအဖွဲ့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေကို ဟန့်တားပိတ်ပင်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံထားရသည်။
တရားစီရင်ခံနေရသူများကို ခိုလှုံခွင့်ပေးခဲ့သည်။
အသိအမှတ်ပြုထားသော နတ်ကျောင်းများ၏ ရန်သူများကို ကုသပေးခဲ့သည်။
လူနာအမည်များကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
သာသနာ့ထမ်းများကို ရထိုက်ခွင့်မှ နုတ်ထွက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးစာကြောင်းတွင် ပြစ်ဒဏ်ကို အမည်တပ်ဖော်ပြထားသည်။
နာခံမှု ပြန်လည်ရရှိသည်အထိ အများပြည်သူနှင့် ထိတွေ့ခွင့်မှ ဖယ်ရှားထားမည်။