ပထမဆုံးညီလာခံဧည့်သည်က ဆယ့်တစ်ရက်စောပြီး ရောက်လာခဲ့သည်။
ဒုတိယဧည့်သည်က ဆယ်မိနစ်အကြာတွင် ရောက်လာ၏။
မွန်းတည့်ချိန်တွင် ခုနစ်ဦးအထိ ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
မေရီက စာအုပ်သုံးအုပ်၊ လက်ထောက်နှစ်ဦးနှင့် သာသနာပိုင်ပြက္ခဒိန်ကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စိတ်ပျက်နေဟန်ရှိသော မျက်နှာပေးတို့ဖြင့် အနောက်ဘက်တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
“ရှင်တို့အတွက် ရောက်ရှိရမည့်ရက်တွေကို သတ်မှတ်ပေးထားပြီးသားလေ” ဟု သူမက နောက်ဆုံးရောက်လာသည့် နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။
အရပ်အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရားက သူ၏ဦးထုပ်ကို လှန်တင်လိုက်သည်။
“ငါတို့ မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုမြန်မြန် ခရီးပေါက်လာလို့ပါ”
“ဒါဆိုရင် စောင့်နေသင့်တာပေါ့”
“အပြင်ဘက်မှာလား”
မေရီက စဉ်းစားလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုဆိုရင် တခြားပြဿနာတစ်ခု ထပ်တက်လာလိမ့်မယ်”
သူမက လက်ထောက်တစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ကို အစောရောက်တယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်”
ထိုနတ်ဘုရားက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။
“အဲဒါ ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်သွားမလား”
“တစ်သက်လုံး မှတ်တမ်းဝင်သွားမှာပေါ့” ဟု ကျွန်တော်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
သူ ပို၍ပင် စိုးရိမ်သွားဟန် ရသည်။
ဟេဗင်ရိတ်၏ ဧည့်ရိပ်သာများက အရင်ဆုံး ပြည့်သွားသည်။
ထို့နောက် ရဲတိုက်၏ အနောက်ဘက် အခန်းများ။
ထို့နောက် သာမန်ဧည့်သည်များကို လက်ခံပေးရန် ဆန္ဒအလျောက် လက်ခံထားကြသည့် အိမ်များလည်း ပြည့်သွားကြသည်။
နတ်ဘုရားတစ်ပါးချင်းစီကို ပိုင်ရှင်၏ အတိအကျ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ ပုဂ္ဂလိကအိမ်များတွင် မနေရာချပေးပေ။
အိမ်ရှင် မည်သူ့ကိုမျှ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု ပေးအပ်ရမည်ဟု မတောင်းဆိုထားပါ။
ဧည့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို သစ္စာခံယူမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ဆက်ဆံခွင့် မပြုထားပေ။
မေရီက ဤစည်းမျဉ်းများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ နားလည်မှုလွဲခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန် လုံလောက်သော ရှင်းလင်းသည့် စကားလုံးများဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။
သူမသည် ၎င်းတို့၏ မိတ္တူများကို တံခါးဝတိုင်းတွင် ကပ်ထားခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီက စာကြောင်းတစ်ခုအောက်တွင် နောက်ဆုံးစာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ထပ်ဖြတ်၍ ရေးခဲ့သည်။
စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပုံစံဖြင့် မနေကြနှင့်။
မေရီက ၎င်းကို ပြန်ဖြုတ်ပစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ထပ်ရေးပြန်သည်။
တတိယမြောက်နေ့ ရောက်သောအခါ ထိုစာကြောင်းက မိတ္တူခြောက်စောင်စလုံးတွင် ပေါ်လာတော့သည်။
မေရီလည်း ဆက်မဖြုတ်တော့ပေ။
ညီလာခံကျင်းပမည့် မဏ္ဍပ်က အပေါ်ဘက် ရာဇဝတ်ကွင်းအတွင်း တည်ရှိသည်။
ထိုနေရာတွင် ပလ္လင် မရှိပါ။
ဂရေးကိပ်အတွက် မြင့်မားသော နေရာလည်း မရှိပါ။
ဗဟိုခုံလည်း မရှိပါ။
အီလီနော်က အတန်းလိုက် မြင့်တက်သွားသော ထိုင်ခုံအတန်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် ကျယ်ဝန်းသော စက်ဝိုင်းပုံ ကြမ်းပြင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ပယ်ရင်းက နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားကြောင့် လေထုက ပူလွန်းလာပါက အပိုင်းလိုက် ဖြုတ်ထုတ်နိုင်သည့် အမိုးကို ဒီဇိုင်းဆွဲပေးခဲ့သည်။
(သို့မဟုတ်) အလွန်အမင်း အေးစက်လာပါက။
(သို့မဟုတ်) မိုးကြိုးများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာပါက။
(သို့မဟုတ်) အတောင်ပံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါက။
ဩသာသာက လူသားရုပ်အသွင်ဖြင့် အောက်တွင်ရပ်ကာ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအမိုးကတော့ လက်ခံနိုင်လောက်ပါတယ်”
အီလီနော်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
“ရှင် လူသားတို့ရဲ့ ဗိသုကာလက်ရာကို ချီးကျူးတဲ့စကားပြောတာ ဒါနဲ့ဆို ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ ထင်တယ်”
“ဒါက အမိုးတစ်မိုးပါပဲ”
“မိုးစိုတာကို ကာကွယ်ပေးတယ်လေ”
“အတောင်ပံတွေလည်း အဲဒီလိုပဲ ကာကွယ်ပေးနိုင်တာပဲ”
“အတောင်ပံတွေက ကိုယ့်နောက်မှာ ရှိတဲ့လူတွေကို ကာဆီးထားသလို ဖြစ်စေတယ်လေ”
ဩသာသာက စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဒီအမိုးကတော့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်”
အီလီနော်က အနိုင်ရသွားခြင်းကို ကျေနပ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။
ညီလာခံ၏ ဗဟိုကြမ်းပြင်တွင် စက်ဝိုင်းသုံးခု ပါဝင်သည်။
ပထမစက်ဝိုင်းက ပြောဆိုမည့်သူများအတွက် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယစက်ဝိုင်းက သက်သေများအတွက် ဖြစ်သည်။
တတိယစက်ဝိုင်းကမူ လွတ်လပ်နေသည်။
“အဲဒီစက်ဝိုင်းက ဘာအတွက်လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
မေရီက ဗေးလာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဗေးလာက ဖြေကြားခဲ့သည်။
“ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့်အတွက်ပါ”
ကျွန်တော် ဆက်စပ်စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
“တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အဖြေပေးဖို့၊ ပါဝင်ဖို့၊ သက်သေခံဖို့၊ သစ္စာဆိုဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဆက်နေဖို့ ဖိအားပေးခံရတဲ့အခါ သူတို့ အဲဒီနေရာမှာ သွားရပ်လို့ရပါတယ်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် ထွက်သွားဖို့ မဆုံးဖြတ်မချင်း ဘယ်သူကမှ သူတို့ကို ဘာမေးခွန်းမှ မမေးရပါဘူး”
“အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား”
“ကယ်လ်ဒရစ်က ဒီမနက်မှာပဲ အဲဒီအကာအကွယ်ကို ချည်နှောင်ပေးထားပြီးပါပြီ”
ကျွန်တော် သစ္စာတရား၏ နတ်ဘုရားဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူက မဏ္ဍပ်ဝင်ပေါက်အနီးတွင် ရပ်ကာ တံခါးခုံကို စစ်ဆေးနေသည်။
“ဒီစက်ဝိုင်းထဲမှာ ဘယ်သစ္စာဆိုမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု သူက ဆိုသည်။ “မတော်တဆ ဖြစ်တာတောင် မဖြစ်စေရဘူး”
“သစ္စာဆိုတာတွေက မတော်တဆ ဖြစ်တတ်လို့လား”
ကယ်လ်ဒရစ်က စုဝေးနေကြသော နတ်ဘုရားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မကြာခဏ ဖြစ်တတ်ပါတယ်”
ကျွန်တော် မသိချင်ခဲ့သော အခြားအသုံးဝင်သည့် အချက်တစ်ချက်ပေါ့လေ။
အော်ရီလီယာက ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့် စက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ သူမ၏ စွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
ထိုစက်ဝိုင်းအတွင်း၌ ရပ်နေသူ မည်သူ့ကိုမျှ ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်းအတွက် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရစေမည် မဟုတ်ပေ။
သီစရာက လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
မယ်လင်က မပြင်ဆင်ဘဲ မူလအတိုင်း အကာအကွယ်ပေးထားသည့် မှတ်ဉာဏ်ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
ဗေးလာက မိမိ၏ ငြင်းဆန်မှုကို တိကျမှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခွင့်ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က ဆောင်းရာသီကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
မေရီက စက်ဝိုင်းကို ပတ်ရံထားသော ပါးလွှာသည့် အဖြူရောင်မျဉ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီနေရာမှာ ရပ်နေတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ လူစည်ကားလွန်းလို့ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေချင်လို့ပါ”
“အဲဒါ သင်္ကေတသက်သက်ပဲပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
သူမက ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ရင်ပြင်ကျယ်ကြီး ပူနွေးလာချိန်၌ပင် ထိုစက်ဝိုင်းက အေးမြနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ညီလာခံစတင်ရန် နှစ်ရက်အလိုတွင် ကျွန်တော် ဟေဗင်ရိတ်မြို့တွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အီလီဇာက ကျွန်ტေ်ာနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီလည်း ပါလာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက မြို့တွင်းကို ကျွန်တော်နှင့်အတူ အကြိမ်များစွာ လျှောက်ဖူးကြသည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်ကမူ ထူးခြားနေသလို ခံစားရသည်။
လူတွေက နတ်သရဖူထက် ကျွန်တော့်ဆံပင်ကို အရင်ဆုံး သတိထားမိကြသည်။
နှင်းခဲကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အပြူရောနှင့် အဖြူရောင်စပ်ကြား ဆံသားများ။
အသက်အရွယ်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု လုံးဝမှားယွင်းထင်မှတ်စရာ မရှိပေ။
ကျွန်တော့်မျက်ဝန်းအစွန်းများတွင် လျှပ်စီးလက်များ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာတတ်သည်။
ကျွန်တော့်၏ ပြီးပြည့်စုံသွားသော နတ်ဘုရားရုပ်အသွင်က သာမန်လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
လူများက အလုပ်လုပ်နေရာမှ ရပ်တန့်သွားကြသည်။
အချို့က ဦးညွှတ်ကြသည်။
အချို့က ငေးကြည့်နေကြသည်။
လူတစ်ဦးက နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။
သူ့ရင်ထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားတို့၏ အာရုံခံစားမှုကြောင့် မဟုတ်ပါ။
မျက်ဝန်းအိမ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ မြင်နေရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ပုံးလုပ်သား၏ ရ당ခြံဝင်းအနီးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ထိုသူက ကျွန်တော် သူ့ကို သတိထားမိသွားမှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ့မျက်နှာ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။
“ရှင်တို့ ဦးညွှတ်စရာ မလိုပါဘူး” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိပါတယ်လေ”
သို့သော် သူက ဦးညွှတ်စရာရှိတာ ဆက်ညွှတ်နေဆဲပင်။
ထိုအဖြစ်က ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အလုပ်မဖြစ်လှပေ။
သူ့ဘေးတွင် သစ်သားကွင်းကို ကိုင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦး ရပ်နေသည်။
သူမက ကျွန်တော့်ဆံပင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ရှင် အေးနေလို့လား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
“ရှင်က ဘာလို့ အပြာရောင် ဖြစ်နေတာလဲ”
မယ်လိုဒီက ကျွန်တော့်နောက်မှနေ၍ သေးငယ်သော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူမကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
“ဆောင်းရာသီလေ” ဟု ကျွန်တော် ဖြေလိုက်သည်။
ထိုကလေးမလေးက အဲဒီအကြောင်းကို တွေးတောနေသည်။
“ဒါဆို နွေရာသီကျရင် ကျွန်မ စိမ်းသွားမှာလား”
သူ့ဖခင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ချလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပေါ့” ဟု ကျွန်တော် ဖြေလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ”
“ငါက ဆောင်းရာသီရဲ့ နတ်ဘုရားလေ”
သူမက ကောင်းကင်ယံဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“နှင်းတွေ ဖန်ဆင်းပြပါလား”
အီလီဇာက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
“ပုံးလုပ်သားရဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာ နတ်ဘုရားတွေကို အမိန့်ပေးလို့ မရဘူးလေ ကလေးမရဲ့”
ကလေးမလေးက သူမ၏လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး လုပ်ပြပါလား ဟင်”
ဒီတစ်ခါတော့ တော်သေးသည်။
ကျွန်တော် ကျွန်တော်တို့၏ အထက်နားတွင် တိမ်တိုက်ငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
နှင်းပွင့် ငါးပွင့် ကြွေကျလာသည်။
ငါးပွင့်တည်းသာ ဖြစ်သည်။
ကလေးမလေးက တစ်ပွင့်ကို လှမ်းဖမ်းယူလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နှင်းပွင့်လေး ပျော်ကျသွားသည်။
ပုံးလုပ်သားက ငေးကြည့်နေသည်။
ခြံဝင်းထဲက ကျန်တဲ့လူတွေလည်း အတူတူပင် ငေးကြည့်နေကြသည်။
မိုးခြိမ်းသံ မရှိပါ။
လေပြင်းတိုက်ခတ်ခြင်း မရှိပါ။
ကလေးငယ်တစ်ဦးက တောင်းဆိုလိုက်ရုံနှင့် ဘုရင်က ရာသီဥတုကို ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်ဟူသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာလောက်အောင် ကြီးမားသည့် ပြသမှုမျိုး မရှိပါ။
နှင်းပွင့်လေးများသာ ကျဆင်းလာသည်။
ကလေးမလေးက ပြုံးလိုက်သည်။
“ရှင် သွားလို့ရပါပြီ” ဟု သူမက ကျွန်တော့်ကို ပြောလိုက်သည်။
ထင်ရသည်မှာ ပရိသတ်နှင့် တွေ့ဆုံပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ ထင်ပါရဲ့။
ကျွန်တော် လမ်းအတိုင်း ဆက်လျှောက်လာခဲ့သည်။
ထောင့်ကို ချိုးလိုက်မှသာ မယ်လိုဒီက စကားစလာသည်။
“ဒါဆို နွေရာသီကျရင် ကိုယ်က စိမ်းသွားမှာလား”
“မစိမ်းပါဘူး”
“မင်းက အလွန်အမင်း အမြန်ဖြေတာပဲ”
“မင်းရဲ့ ဖိနပ်တွေကို ငါ ရေခဲခဲပစ်လိုက်မယ်”
“ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ဖိနပ်ကို ငါ ငှားစီးမယ်”
အီလီဇာက ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကြားထဲမှ ဝင်လျှောက်လာသည်။
ရင်းနှီးနေကျဖြစ်သော ထိုကဲ့သို့သော စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာလေးများကပင် အကူအညီဖြစ်စေသည်။
ဟေဗင်ရိတ်မြို့သူမြို့သားများက ဧည့်သည်များထက် အစောပိုင်းကပင် အခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
မြို့သူမြို့သားများသည် နတ်ဘုရားများ ဗိုက်ဆာလျက် ရောက်လာသည်ကို တွေ့ဖူးကြသည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို တွေ့ဖူးကြသည်။
ဒဏ်ရာရလာကြသည်ကို တွေ့ဖူးကြသည်။
တွေဝေပျောက်ဆုံးနေကြသည်ကို တွေ့ဖူးကြသည်။
သူတို့သည် သော်အတွက် ဘီယာဆိုင်တွင် ငြင်းခုံနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
ဩသာသာက လက်ရှည်များကို ကန့်ကွက်နေသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
အော်ရီလီယာက ကလေးများကို ပွေ့ချီလာသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
မယ်လင်က အမိုးပြုပြင်ရာတွင် ကူညီနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
သီစရာက ကြောက်ရွံ့နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မည်သည့်စောင်ကို လိုချင်သလဲဟု တစ်နာရီကြာအောင် မေးမြန်းနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
နတ်ဘုရားတို့၏ တန်ခိုးအာဏာက အံ့မခန်းစရာ ဖြစ်ဆဲပင်။
သို့သော် ၎င်းတို့သည် မုန့်ဆိုင်တံခါးဝတွင် မုန့်လုံးနှစ်လုံးကြားမှ တစ်လုံးကို ရွေးချယ်နေရင်း လမ်းပိတ်ရပ်နေတတ်သူများလည်း ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
လာရောက်ကြသည့် လူသားသံတမန်အဖွဲ့များကမူ ဤမျှအထိ ပြင်ဆင်ထားနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။
သံတမန်တစ်ဦးက ဩသာသာကို မြင်သည်နှင့် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
နတ်ဒရုန်းကြီးက ထိုလူသည် သူ့နောက်တွင် ရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုခုကို ယူရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်မှတ်သဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
သံတမန်က သူ၏နောက်သို့ လိုက်ရန် ဒူးထောက်လျက်ပင် လှည့်လိုက်သည်။
ဩသာသာက တစ်ဖန် ဘေးသို့ ထပ်ဖယ်လိုက်ပြန်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ဤကဲ့သို့ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ကာထပ်ကာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
မေရီက ဝင်ရောက်၍ ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရသည်။
အကြီးဆုံး လူသားသံတမန်အဖွဲ့ကမူ ဂရေးကိပ်ကို တစ်ခါမျှ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ဖူးသော တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတစ်ခုမှ လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့က အစောင့် ၁၂ ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ခွင့်ပြုထားသည့် အရေအတွက်အတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဓမ္မဥပဒေအရ ဒိုင်းလွှားကိုင်ဆောင်သူများဟု ဖော်ပြထားသော လူ ရှစ်ဦးကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။
အီလီဇာက ဟေဗင်ရိတ်အပြင်ဘက်တွင် သူတို့နှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
“အဲဒါတွေက အစောင့်တွေလေ”
“သူတို့က အခမ်းအနားသုံး ဒိုင်းတွေကို ကိုင်ဆောင်လာကြတာပါ” ဟု သူတို့၏ တပ်မှူးက ပြန်ပြောသည်။
“ဓားတွေလည်း ပါနေတယ်လေ”
“အခမ်းအနားသုံး ဓားတွေပါ”
“အဲဒီဓားတွေက လူကို ထိခိုက်စေနိုင်လား”
တပ်မှူးက အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားသည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဒါဆိုရင် သူတို့က ခွင့်ပြုထားတဲ့ အရေအတွက်ထက် ပိုတဲ့ လက်နက်ကိုင် လူ ရှစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပေါ့”
“အခမ်းအနားသုံး ဒိုင်းတွေကိုတော့ သူတို့ စွန့်လွှတ်လို့ မရပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် အပြင်ဘက်မှာပဲ ဆက်နေခဲ့ကြပါ”
ထိုအခါမှစ၍ ထိုဒိုင်းလွှားများသည် အခမ်းအနားသုံး မဟုတ်တော့ဘဲ သာမန်ဒိုင်းများ ဖြစ်သွားတော့သည်။
နတ်ဘုရားများကလည်း မတူညီသော အခက်အခဲများကို ဖန်ဆင်းလာကြသည်။
တစ်ဦးက အဖြူရောင် ငှက်အုပ်စုကြီး အသွင်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့သည်။
ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူက နတ်ဘုရားဧည့်သည် လေးဆယ့်သုံးဦး ရှိသည်ဟု ရေတွက်ခဲ့သည်။
မေရီကမူ တစ်ဦးတည်းဟုသာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှာမူ တိကျခိုင်မာသည့် ကိုယ်ခန္ဓာ မရှိဘဲ ခေါင်းလောင်းသံနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သတိပေးခေါင်းလောင်းညီအစ်ကိုများက ဤသည်မှာ သူတို့၏ နယ်ပယ်နှင့် ဆင်တူနေသည်ဟုဆိုကာ ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။
ဧည့်သည်က တောင်းပန်ခဲ့သည်။
ထိုတောင်းပန်သံမှာ အနောက်ဘက်မျှော်စင်အတွင်း တစ်နာရီကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
အနီးဆုံးမြစ်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော်လည်း မြစ်ချောင်းများ၏ နတ်သမီးတစ်ပါးက ရွှဲစိုလျက် ရောက်လာခဲ့သည်။
မီးခိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုမူ ကျောက်နံရံများနှင့် ပြတင်းပေါက်နှစ်ပေါက်ပါရှိသော အခန်းတစ်ခန်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
သူက ထိုပြတင်းပေါက်များကြောင့် သူ မတော်တဆ ထွက်ပြေးမိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည်ဟု ညည်းညူခဲ့သည်။
ပယ်ရင်းက လိုက်ကာများ တပ်ဆင်ပေးခဲ့သည်။
ထိုနတ်ဘုရားက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့သည်။
ပြဿနာတိုင်းက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်တော့ မဟုတ်ပါ။
အချို့က ပြဿနာသက်သက်မျှသာ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်တပ်က ဧည့်သည်များကို ဝန်းရံမထားသော်လည်း မြင်သာထင်သာရှိဆဲပင် ဖြစ်သည်။
စစ်သားများက တံခါးများကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
လမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ညီလာခံဝင်ပေါက်များကို စစ်ဆေးနေကြသည်။
သူတို့က စကားပြောစက်ဝိုင်းများအတွင်းတွင် ရပ်နေကြခြင်း မရှိပါ။
ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံလာသူများကို တောင်းဆိုမှု မရှိဘဲ ဘုရားကျောင်းသို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးခြင်း မပြုကြပေ။
အီလီဇာက အာဏာကို သေသေချာချာ ခွဲဝေပေးထားခဲ့သည်။
ရဲတိုက်အစောင့်တပ်။
မြို့စောင့်တပ်။
လမ်းပိုင်းကင်းလှည့်တပ်များ။
ညီလာခံလုံခြုံရေးတပ်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အခန်းအစောင့်တပ်။
တောင်ဘက်ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အရန်တပ်ရင်းများ။
တပ်မှူးတစ်ဦးတည်းက ၎င်းတို့အားလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားခြင်း မရှိပါ။
အကယ်၍ အုပ်စုတစ်ခုခု အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ကျန်အုပ်စုများက သီးခြားအမိန့်အတိုင်း ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဩသယ်လို့စ်က အာဏာဆိုသည်မှာ ထိုင်ခုံတစ်ခုတည်းဆီသို့သာ စီးဆင်းသွားတတ်သည်ကို နားလည်ထားသည်။
ကျွန်တော်တို့ကမူ ထိုသို့သော ထိုင်ခုံတစ်ခု မရှိတော့ဘဲ ဆက်လက်လည်ပတ်နိုင်မည့် အာဏာစနစ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။
ပိုမိုကြီးမားသော ဘုရားကျောင်း၏ ယာယီခန်းမဆောင်ကြီးကို ညီလာခံစတင်မည့်နေ့၏ မနက်ခင်းတွင် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။
အခန်းထဲတွင် သစ်သားအသစ်စက်စက်ရံ့ ပျံ့နေသည်။
အမြဲတမ်းကျောက်နံရံများက ကျွန်တော့်ခါးဆစ်အထိသာ မြင့်သည်။
ကင်းဗတ်စနှင့် သစ်သားများက အပေါ်ပိုင်း တည်ဆောက်မှုကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။
ယဇ်ပလ္လင်က နိမ့်နိမ့်လေးသာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မည်သည့် ရုပ်ထုမျှ မရှိပါ။
အော်ရီလီယာက ရုပ်ထုထုလုပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
အစား တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ သင်္ကေတကို ချိတ်ဆွဲအဝတ်စပေါ်တွင် ပန်းထိုးပေးထားခဲ့သည်။
တက်လာနေသော အလင်းတန်းအောက်တွင် ဖြန့်ထားသော လက်နှစ်ဖက် သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။
ထိုအဝတ်စကို လိုလျှင် ဖြုတ်သိမ်းနိုင်ပါသည်။
အဒါက သူမအတွက် အရေးကြီးသည်။
လီယိုရာက ပထမဆုံး စုဝေးမှုကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကြိုဆိုပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူမက ရောဂါပျောက်ကင်းစေသူများ ရရှိနိုင်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။
အစားအစာနှင့် အနားယူမှုတို့အတွက် ဆုတောင်းစရာ မလိုကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကိုမူ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ လုံးဝပေးအပ်မည် မဟုတ်ပေ။
ပဏ္ဏာလက်ဆောင် ဆက်သခြင်းဖြင့် ဦးစားပေးခံရခြင်းမျိုးလည်း မရှိပါ။
မည်သူမဆို မည်သည့်နတ်ဘုရားကိုမျှ အသိအမှတ်မပြုဘဲ ဤခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်ပါသည်။
အော်ရီလီယာက လူအများကြားတွင် ဝင်ထိုင်နေသည်။
ဧည့်သည်အချို့က သူမဘက်သို့ မကြာခဏ လှည့်ကြည့်နေကြသည်။
သူမကမူ လီယိုရာ၏ စကားကို ဆက်လက် နားထောင်နေသည်။
အက်ဗလင်က ဘေးဘက်ဝင်ပေါက်အနီးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမဘေးတွင် အိုင်ယို ရှိနေသည်။
ထိုသူနှစ်ဦးက ခန်းမဆောင်၏ တစ်ဝက်ကို စီစဉ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းအတွက် ခရက်ဒစ်ကိုမူ အနည်းငယ်မျှသာ ယူခဲ့ကြသည်။
ကြိုဆိုပွဲပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော နတ်သမီးတစ်ပါးက အော်ရီလီယာထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် သုံးရက်စော၍ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အော်ရီလီယာနှင့် တစ်ခါမျှ စကားမပြောခဲ့ရသေးပေ။
သူမ၏ နယ်ပယ်မှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုလွန်ကဲပြီးနောက် ရရှိလာမည့် အိပ်စက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဩသယ်လို့စ်၏ တရားရုံးက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ အလွန်အမင်း ကြီးမားလာကာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာသော လူသားများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် သူမကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။
သူမက ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ရှင့်ဘက်မှာ လာပူးပေါင်းသင့်သလားဆိုတာ မသိတော့ဘူး”
အော်ရီလီယာက ထရပ်လိုက်သည်။
“ရှင် သိဖို့ မလိုပါဘူး”
“ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ သိလာလိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆိုရင်လည်း ရှင် မပူးပေါင်းဘဲ ဆက်နေလို့ရပါတယ်”
ထိုနတ်သမီးက ဘုရားကျောင်းတံခါးများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အကယ်၍ ကျွန်မ ထွက်သွားခဲ့ရင်ရော”
“အဲဒါကို ကျနော်တို့က သစ္စာဖောက်တယ်လို့ မခေါ်ပါဘူး”
ညီလာခံရင်ပြင်ကျယ်ရှိ ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့် စက်ဝိုင်းက ကျွန်တော်တို့ တည်ဆောက်နေကြသည့် တစ်ခုတည်းသော စက်ဝိုင်းမဟုတ်ပေ။
ကွန်ကော်ဒီယာ သံတမန်အဖွဲ့က ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရောက်လာခဲ့သည်။
သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တံခါးဝက သတ်မှတ်ထားသော ခေါင်းလောင်းသံထွက်ချိန်တွင် ပွင့်လာခဲ့သည်။
အတြီယုက အစောင့်ခြောက်ဦးနှင့်အတူ အရင်ဆုံး ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။
မာရာက ကျန်အစောင့်ခြောက်ဦးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
သူတို့က အခန်းတွင်းကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် အယ်လက်ဇန်းဒါးက အစ်ဂနေးရှားကို ချီပိုးရင်း ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့နောက်တွင် ဆယ်ရာဖီးနားကို ခေါ်ဆောင်လာသည့် အိုင်ယို လိုက်လာသည်။
လစ်ဘက်က အိတ်သုံးအိတ်ကို သယ်လာသည်။
လစ်ဆန်ဒရာက တစ်အိတ် သယ်လာသည်။
ဘော်ဒါက တံဆိပ်ခတ်ထားသော မှတ်တမ်းသေတ္တာ နှစ်ခုကို သယ်လာသည်။
လော်ကီကမူ ဘာမှကိုင်မလာပေ။
အီလီဇာက သူ့ကို ချက်ချင်းပင် သံသယမျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သော်က နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမက ထိုမနက်က ကွန်ကော်ဒီယာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ညစာမစားမီကတည်းက ဂရေးကိပ်တွင် ရှိနှင့်နေရမည် ဖြစ်သည်။
မြောလ်နီယာက သူမဘက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
ထိုတူကြီးက ရောက်ရှိရမည့်အစဉ်လိုက်ကို ငြင်းဆန်ကာ သီးသန့်ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူက လူတိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးဝဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ခရီးသည်တစ်ဦး ထပ်ပါလာတယ်”
အမည်းနှင့်အဖြူရောင် ကြောင်တစ်ကောင် ဝင်လာခဲ့သည်။
ရှယ်ဒိုက ပါးစပ်တွင် အဝတ်ထုတ်ငယ်လေး တစ်ခုကို ကိုက်ချီလာခဲ့သည်။
သူမက မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။
အခန်းတွင်းမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကလေးထိန်းကျောင်းဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။
“အဲဒီအဝတ်ထုတ်ထဲမှာ ဘာတွေပါလဲ” ဟု အီလီဇာက မေးလိုက်သည်။
လော်ကီက ဘာမှမသိသူကဲ့သို့ ရိုးအစွာ နေပြလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ဟာ မဟုတ်ဘူးလေ”
“အန္တရာယ်ရှိတာလား”
“ဖြစ်နိုင်ချေတော့ နည်းပါတယ်”
အီလီဇာက ထိုကြောင်နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
လော်ကီက အီလီဇာနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
အတြီယုက လော်ကီနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
တရားဝင် ကြိုဆိုမှုကြီးမှာလည်း ပြိုကွဲသွားတော့သည်။
ထိုအဝတ်ထုတ်ထဲတွင် ပွတ်တိုက်တብစပ်ထားသော ကျောက်တုံးလေးခု ပါဝင်နေသည်။
ကလေးတစ်ဦးလျှင် တစ်တုံးစီ ဖြစ်သည်။
ကျောက်တုံးတိုင်းတွင် တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုး၏ ပုံများ ထွင်းထုထားသည်။
ဝံပုလွေ။
ကျီးကောင်။
မြေခွေး။
နတ်ဒရုန်း။
မည်သူကမျှ ၎င်းတို့ကို ထည့်ပေးခဲ့သည်ဟု ဝန်မခံကြပေ။
လော်ကီက သူ လုံးဝမပါဝင်ကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
ဤအချက်ကပင် ကျွန်တော်တို့၏ သံသယကို ပို၍ ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။
ဩသာသာက နတ်ဒရုန်းကျောက်တုံးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“အန္တရာယ်ရှိတဲ့ စွမ်းအင်မျိုး မပါပါဘူး”
ဗေးလာက ထိုကျောက်တုံးအတွင်းရှိ မှတ်ဉာဏ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“လျှို့ဝှက်အမိန့်ပေးချက်မျိုး မရှိပါဘူး”
ရဲတိုက်အုပ်ထိန်းသူက ၎င်း၏ အာဏာစက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာမှ မရှိပါဘူး”
ရိုင်ဆာက ရှယ်ဒိုကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကြောင်က သူမ၏ ခြေဖဝါးတစ်ဖက်ကို လျှာဖြင့် လျက်နေသည်။
ကလေးတွေက ထိုကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ကြသည်။
အိုင်ယိုက တံခါးစင်္ကြံအတွင်းတွင် အက်ဗလင်ကို ဖက်လိုက်သည်။
သူတို့က ယခင်နေ့ကပင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တွေ့ခဲ့ကြပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်က ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်မှု၏ နွေးထွေးမှုကို လုံးဝ မလျော့ပါးစေခဲ့ပေ။
ဆယ်ရာဖီးနားက ကယ်ရိုလ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
အစ်ဂနေးရှားက ဂါရစ်၏နာမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ဂရေးကိပ် အမွှာညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။
ခဏချင်းပင် ထိုလေးဦးသားမှာ ရိုင်ဆာ၊ ဟယ်လီနာ၊ လစ်ဘက်၊ ဩသာသာ၊ အစောင့်နှစ်ဦးနှင့် ရှယ်ဒိုတို့၏ စောင့်ကြပ်မှုအောက်တွင် ကလေးထိန်းကျောင်းဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
ကျွန်တော် ထိုအုပ်စု ထွက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။
“အဲဒါ လုံလောက်ပြီ ထင်တယ်” ဟု အယ်လက်ဇန်းဒါးက ဆိုသည်။
“ဘယ်တော့မှ မလုံလောက်တတ်ပါဘူး”
သူက ကလေးထိန်းကျောင်း လှေကားထစ်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်လေ”
ကွန်ကော်ဒီယာ၏ ကောင်စီမှ လူများက သူတို့၏ စာရွက်စာတမ်းများကို မေရီထံသို့ တင်ပြခဲ့ကြသည်။
တည်ထောင်သူနိုင်ငံများမှ ကိုယ်စားလှယ်များက သီးသန့်အခန်းများကို တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
မေရီက သူတို့ကို အခန်းများ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။
လစ်ဆန်ဒရာက တံခါးဖွင့်ပွဲလာရောက်စဥ်က သူမ အသုံးပြုခဲ့သော အခန်းကိုပင် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သူမက ကလေးထိန်းကျောင်းအနီးတွင် ဆက်လက်နေလိုသည်။
မေရီက ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။
ဘော်ဒါက တံဆိပ်ခတ်ထားသော မှတ်တမ်းများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။
အတြီယုက အီလီဇာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
မာရာက မယ်လိုဒီနှင့် သွားပူးပေါင်းခဲ့သည်။
သော်က စည်ပိုင်းများကို ဘယ်အချိန်တွင် ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်နည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဂရေးကိပ်သို့ အတိအကျ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။