ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

246

အခန်း ( ၂၄၆ ) - ဝေမျှသုံးစွဲသည့် စည်းမျဉ်းများ

ယင်းနောက်တွင် အိုင်အိုနှင့် အက်ဗလင်တို့သည် နှစ်ဖက်စလုံး ကျင့်သုံးမည့် စည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ဒေါသထွက်နေချိန်၌ အခြားကလေးတစ်ဦး၏ နယ်မြေကို ကျူးကျော်မသွားရ။

တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေသည့် မှော်စွမ်းအားများကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ခေါက်သိမ်းမထားရ။

ခွင့်မတောင်းဘဲ အရုပ်များကို မယူရ။

အခန်းတွင်း၌ မီးမသုံးရ။

အိပ်ရာပေါ်တွင် နှင်းများ မထားရ။

ဂါရစ်က နောက်ဆုံးစည်းမျဉ်းကို ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

သူ့မှာ တာဝန်မရှိကြောင်း သူက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

မေရီက မြို့တော်တံခါးမှတ်တမ်းများတွင် ထိုစည်းမျဉ်းများကို ထည့်သွင်းမှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ကွန်ကော်ဒီယာမှ တံခါးစောင့်က ကလေးများ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းများကို ပြသလေ့ရှိသည်။

ကာစတယ်လန်က ၎င်းတို့ကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။

ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုဆိုသည်မှာ နယ်နိမိတ်စည်းများကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကလေးများ နားလည်လာခဲ့ကြသည်။

ယင်းက ပို၍ပင် တာဝန်ယူမှုကို လိုအပ်ပေသည်။

နေ့လယ်ခွဲအချိန် တစ်ခုတွင် ကာရိုသည် ခွက်လေးခွက်ကို ကိုင်လျက် တံခါးဝအနီးတွင် စောင့်နေခဲ့သည်။

သုံးခွက်တွင်သာ ရေပါရှိသည်။

သူမက သူမအတွက် ရေထည့်ဖို့ မေ့သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ဆယ်ရာဖီးနား ရောက်လာသောအခါ သူမက သတိထားမိသွားသည်။

သူမသည် သူမ၏ခွက်ကို ကာရိုထံ ပေးလိုက်သည်။

ကာရိုလည်း သောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သေးငယ်သော မှော်စွမ်းအားဖြင့် ရေကို ပြန်ဖြည့်ကာ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

အိုင်အို မြင်လိုက်ရသည်။

အက်ဗလင်လည်း မြင်လိုက်ရသည်။

ကလေးများ ရှေ့သို့ သွားကြသည်အထိ နှစ်ဦးစလုံး ဘာမှ မပြောကြပေ။

ထို့နောက် အိုင်အိုသည် ကျွန်ုပ်၏ဇနီး၏လက်မောင်းကို တို့ထိလိုက်သည်။

“သူတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေ့ချင်နေကြတာပဲ”

“မနေ့ကမှ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေ့ထားကြတာလေ”

“အသက်နှစ်နှစ်အရွယ်တွေအတွက်တော့ အဲဒါက အချိန်အတော်ကြာနေပြီပေါ့”

အက်ဗလင် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘယ်အရွယ်မှာမဆို အဲဒါက ကြာရှည်နိုင်တာပါပဲ”

အိုင်အိုက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင်။

တံခါးများ တောင်းဆိုခဲ့သည့် အရာအတိုင်းပင်တည်း။

ထပ်တူကျနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

တာဝန်ဝတ္တရားအရလည်း မဟုတ်ပေ။

လွတ်လပ်စွာ ပေးအပ်လိုက်သော အဖြေတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သူငယ်ချင်းဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ခေါ်ဝေါ်လာကြသည်။

အိုင်အိုက စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် စာအုပ်နှစ်အုပ်နှင့် ကွန်ကော်ဒီယာ ပေါင်မုန့်တစ်လုံးကို ယူဆောင်လာကာ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

“ကျွန်မရဲ့သူငယ်ချင်းက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မီးဖိုချောင်မှာ ဒါ လိုအပ်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတယ်”

ဘီထရစ်က ပေါင်မုန့်ကို မြည်းစမ်းကြည့်သည်။

ထို့နောက် အိုင်အိုကို ဂရေးကိပ် စပါးစေ့ကိတ်မုန့်တစ်လုံးနှင့်အတူ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခောအခါ အိုင်အိုသည် ပိုကြီးသော ပေါင်မုန့်တစ်လုံးဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဘီထရစ်က ကိတ်မုန့်နှစ်လုံး ပြင်ဆင်ထားပေးလိုက်သည်။

ဘုရင်မနှစ်ပါးစလုံး၏ ထိန်းချုပ်မှုထက် ကျော်လွန်ကာ အပြန်အလှန် ပေးကွက်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။

ဟေဗင်ရိတ်မှ မုန့်ဖုတ်သမားများသည် ကွန်ကော်ဒီယာ ဟင်းချက်နည်းကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။

ကွန်ကော်ဒီယာ မီးဖိုချောင်များကလည်း ဂရေးကိပ် စပါးစေ့ကိတ်မုန့်ထဲသို့ ဆောင်းရာသီ ဘယ်ရီသီးများကို စတင်ထည့်သွင်းလာကြသည်။

ကူးသန်းသွားလာရေး သဘောတူစာချုပ်တွင် သတ္တု၊ ဆေးဝါး၊ သစ်နှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာ ကုန်သွယ်မှုများကိုသာ ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပေါင်မုန့်အတွက် အငြင်းပွားမှုမျိုးကိုကား မည်သူမျှ ကြိုမတွေးထားခဲ့ကြပေ။

မေရီက အကောက်ခွန် အမျိုးအစားအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ရသည်။

ဆေးရုံခန်းအတွင်း အငြင်းပွားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေစဉ် အက်ဗလင်က အိုင်အိုကို သူမ၏ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။

သူတို့သည် သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် အနာကို မသန့်စင်မီ သို့မဟုတ် သန့်စင်ပြီးနောက် ဘုရားသပေး ကုသခြင်းကို အသုံးပြုသင့်သည် မသင့်ကို ဆွေးနွေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အိုင်အိုက ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားစေရန် လုပ်ဆောင်လိုသည်။

အက်ဗလင်ကမူ ဖြစ်နိုင်ပါက အရင်ဆုံး ပိုးမွှားညစ်ညမ်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ပိုနှစ်သက်သည်။

သူတို့၏ အသံများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကမူ တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ပေ။

လီယိုရာသည် ရေကန်ကို ကိုင်လျက် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ရပ်နေသည်။

“ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဒီကိစ္စအများစုမှာ သဘောတူညီကြပါတယ်လေ” ဟု သူမက ဆိုသည်။

“အဲဒါကြောင့်လည်း ကျန်ရှိနေတဲ့ ကွာခြားချက်က အရေးကြီးနေတာပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ပြောသည်။

အိုင်အိုက လက်ပိုက်လိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းက မှားနေတယ်”

အက်ဗလင်က စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းက စိတ်စောလွန်းနေတယ်”

အငြင်းပွားမှု ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။

လီယိုရာက အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဝင်ဝင်ရောက်ရမလား”

“မလိုပါဘူး” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။ “သူတို့ ပျော်နေကြတာပါ”

ကလေးများသည် ထိုစကားစုကို ကြားလိုက်ကြသည်။

ယင်းက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ညစာစားပွဲတွင် ကာရိုက ဆယ်ရာဖီးနားဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်း”

ဆယ်ရာဖီးနားကလည်း ပြန်လည် လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

“အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်း”

အစ်ဂနေရှပ်က ဂါရစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အကောင်းဆုံးလား”

ဂါရစ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ ဇွန်းကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“အကောင်းဆုံး”

အစ်ဂနေရှပ်က ၎င်းကို အလေးအမြတ် လက်ခံလိုက်သည်။

သေးငယ်သော ရာဌာနခေါက်ဝင်မှုတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဆယ်ရာဖီးနား၏လက်ထဲတွင် ဒုတိယမြောက်ဇွန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမက ၎င်းကို ကာရိုထံ ပေးလိုက်သည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကလေးလေးယောက်စလုံး ဇွန်းပိုင်ဆိုင်သွားကြတော့သည်။

မည်သူမျှ အစားအစာ ယူမလာခဲ့ကြပေ။

ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုတွင် သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်နီးပါး သွားလာလှုပ်ရှားမှုများက ရဲတိုက်နှစ်ခုစလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ဂရေးကိပ်သည် ကွန်ကော်ဒီယာ၏ အသိပေးချက်တိုင်းကို ပွဲကြီးပွဲကောင်းတစ်ခုသလို ဆက်ဆံတော့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

အစောင့်များသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ မျက်နှာများကို မှတ်မိလာကြသည်။

ကွန်ကော်ဒီယာ၏ နန်းတော်ဝန်ထမ်းများကလည်း ကာရိုသည် အစိမ်းရောင်ခွက်ကို ပိုနှစ်သက်ကြောင်း သိရှိလာကြသည်။

ဟေဗင်ရိတ် ကုန်သည်များသည် မနက်ခင်းတံခါးဝအတွက် ကုန်ပစ္စည်းများကို စတင်ပြင်ဆင်လာကြသည်။

ကွန်ကော်ဒီယာ ဆရာဝန်များသည် တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် ဂရေးကိပ်၏ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကို အသုံးပြုကြသည်။

လီယိုရာသည် ပထမမီးတောက် ဒဏ်ရာများအတွက် သင်တန်းတက်ရန် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ပယ်ရင်နှင့် အင်ဂျင်နီယာနှစ်ဦးတို့သည် ဒီဇိုင်းများကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်ခဲ့ကြသည်။

အီလီနော်သည် အော်ရီသာ၏ ပန်းပဲဖိုခန်းသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

သူမသည် ဝေဖန်ချက်သုံးခုနှင့် မည်သူ့ကိုမျှ ကိုင်ခွင့်မပေးလိုသော နဂါးမီးဖိုဖြင့် မာကျောစေထားသည့် သတ္တုစလေးတစ်စနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။

မြို့တော်နှစ်ခုကြားရှိ လမ်းမကြီးသည် အံ့ဖွယ်တစ်ခုသလို ခံစားရတော့ခြင်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းသည် အသုံးဝင်သော လမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုအရာသည်ပင် ကွဲပြားခြားနားသော အံ့ဖွယ်တစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

ညီလာခံကြီး နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေးပတ်မှ သုံးပတ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

သုံးပတ်မှ နှစ်ပတ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

တက်ရောက်မည့်သူစာရင်းမှာ တစ်ဆယ့်တစ်ဦးအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အားလုံးတော့ ရောက်လာကြမည် မဟုတ်ပေ။

မေရီက လူကိုးဆယ်စာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

မယ်လိုဒီက ဘုရားသခင်များသည် သူတို့ မပြောပြထားသော လူများကိုပါ ခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသောကြောင့် လူတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်စာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

အီလီဇာက မယ်လိုဒီပြောသည်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယုံကြည်နေသောကြောင့် လူတစ်ရာ့ငါးဆယ်စာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ပိုကြီးသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းကြီး၏ အုတ်မြစ်ကို ဆောင်းရာသီအတွက် အမိုးအကာ ဖုံးအုပ်ထားခဲ့သည်။

ညီလာခံကျင်းပစဉ်အတွင်း ယာယီသစ်သားခန်းမဆောင်သည် နားနေရာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးဝင်ပေလိမ့်မည်။

ဟေဗင်ရိတ်၏ အနောက်ဘက်ခြမ်းရှိ ဧည့်ရိပ်သာများလည်း ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာကွင်းပြင်တွင် ဒုတိယမြောက် ဘေးလွတ်ရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသည့်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထပ်မံတိုးချဲ့ခဲ့သည်။

အော်ရီသာ၏ တောင်ဘက်ကွင်းပြင် ဆင်းသက်သည့်နေရာတွင် လေကြောင်းမှ မြင်နိုင်သော ကျောက်သားအမှတ်အသားများကို ပြုလုပ်ထားသည်။

တစ်ခုတွင် ဤသို့ ရေးထားသည် -

ဤနေရာတွင် နဂါးများ ရှိသည်။

နောက်တစ်ခုတွင်ကား -

ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ လာပါ။

ဒုတိယအချက်မှာ မလိုအပ်ကြောင်း အော်ရီသာက ဆိုသည်။

အီလီဇာက ပိုကြီးအောင် ထွင်းထုခိုင်းခဲ့သည်။

ဗေးလာသည် မနက်ခင်းအများစုကို မှတ်တမ်းတိုက်တွင် ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

ငွေရောင် တုတ်ချောင်းက မှတ်တမ်းအမြောက်အများကို ထုတ်ဖော်ပြသပေးခဲ့သည်။

အားလုံးတော့ အသုံးမဝင်လှပေ။

အချို့မှာ ရှေးယခင်ကတည်းက သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သော ဘုရားသခင်များကြားမှ အငြင်းပွားမှုများနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

နယ်နိမိတ် ဆုံးဖြတ်ချက်များ။

ဘုရားကျောင်း ပူဇော်ပသမှုများ။

ထိုစဉ်ကတည်းက လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော မြစ်များအကြောင်း အငြင်းပွားမှုများ။

အချို့ကမူ အရေးပါကြသည်။

အိုသယ်လော့စ်သည် ပထမသက်သေခံတစ်ဦးကို ဖယ်ရှားသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပြန်လည်ရေးသားခဲ့ဖူးသည်။

ဘုရားသခင်များ၏ ပဋိပက္ခတစ်ခုအတွင်း သူက အရေးပေါ် အာဏာကို ကြေညာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယင်းကို ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မပေးခဲ့ပေ။

ကယ်ဒရစ်က အဆိုပါ သိန်မာန်ကျိန်ဆိုချက်တွင် ပြီးဆုံးမည့်အခြေအနေကို မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

အကြောင်းမှာ ကယ်ဒရစ်က နောက်ဆုံးမူကြမ်းကို မချုပ်ဆိုမီ အိုသယ်လော့စ်က ၎င်းကို ဖယ်ရှားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တည်ထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းက ယင်းချန်လှပ်မှုကို တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

မေရီက မိတ္တူများကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

ဗေးလာက စကားလုံးတိုင်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ဘုရားသခင် အများအပြား ထပ်မံရောက်ရှိလာကြသည်။

စွန့်ပစ်ခံထားရသော လမ်းများ၏ ဘုရားသခင်တစ်ပါး။

ဆောင်းရာသီ ရိက္ခာသိုလှောင်မှုဆိုင်ရာ နတ်သမီးတစ်ပါး။

သတိပေးခေါင်းလောင်းများနှင့် ဘေးကင်းရာသို့ ဆုတ်ခွာခြင်းဆိုင်ရာ နယ်မြေကို ဝေမျှပိုင်ဆိုင်ကြသည့် ညီနောင်နှစ်ဦး။

သေဆုံးသွားသူများထံမှ ယူဆောင်သွားခဲ့သော အမည်နာမများကို စောင့်ရှောက်ပေးသည့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး။

သူတို့သည် ခိုလှုံရာကို တောင်းခံခဲ့ကြသည်။

မည်သူမျှ အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ကို မတောင်းဆိုခဲ့ကြပေ။

အော်ရီလီယာက သူတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။

သီစရာက ၎င်းတို့၏ ပျက်စီးနေသော ဆက်သွယ်မှုများကို ပြုပြင်ပေးရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

မေးလင်းကမူ သူတို့ မေးမြန်းမှသာ ပဋိညာဉ်စာတမ်းကို ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားအသစ်အုပ်စုသည် ဂရေးကိပ်၏ လူဦးရေထက် ပို၍နှေးကွေးစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ယင်းမှာ တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သစ္စာခံယူခြင်းထက် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးက ဦးစားပေးခဲ့သည်။

အိုသယ်လော့စ်ဘက်မှ နောက်ထပ် ဆင့်ခေါ်စာ කිසිស် မပို့လာခဲ့ပေ။

ထိုအချက်ကပင် အခြားဆင့်ခေါ်စာတစ်ခု ရောက်လာခြင်းထက် အော်ရီလီယာကို ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

“သူ ပြင်ဆင်နေပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။

“ငրို့လည်း ပြင်ဆင်နေကြတာပဲ” ဟု ကျွန်ုပ်က ပြန်ပြောခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

သူမသည် တံခါးခန်းမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“သူ့ကို အခွင့်တောင်းဖို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့ နယ်နိမိတ်စည်းကို သူ ဘယ်တုန်းကမှ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး”

“သူ သင်ယူကောင်း သင်ယူရလိမ့်မယ်”

အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆန္ဒအလျောက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ပြောတာပါ”

ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထိုသို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

ကွန်ကော်ဒီယာနှင့် ဂရေးကိပ်တို့သည် ပူးတွဲကာကွယ်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

တံခါး ပွင့်လာသည်။

ကွန်ကော်ဒီယာ စစ်သား ၁၂ ဦး ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။

ဂရေးကိပ်၏ အစောင့်များသည် သူတို့ကို စစ်ဆေးအတည်ပြုသည်။

သူတို့သည် အနောက်ဘက်လမ်းကြောင်းမှတဆင့် ရွေ့လျားလာကြပြီး အပြင်ဘက်ကွင်းပြင်တွင် ဇုန်ဖွဲ့ရပ်တန့်ကြသည်။

ထို့နောက် တံခါး ပိတ်သွားသည်။

အီလီဇာက နေအိမ်မှ ချက်ချင်း အထောက်အပံ့မရဘဲ သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်ခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဂရေးကိပ်က ကွန်ကော်ဒီယာသို့ စစ်သား ၁၂ ဦး စေလွှတ်ခဲ့သည်။

အာထရီယုကလည်း ထိုနည်းတူ လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

စစ်သားများသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လျက် အထင်ကြီးလေးစားမှုများဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ကွန်ကော်ဒီယာ၏ တပ်မှူးသည် ရုပ်ချောသလားဟု မယ်လိုဒီက မေးမြန်းခဲ့သည်။

အီလီဇာက သူမအား ကင်းလှည့်တာဝန် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တိုးပေးလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းအတွက် အဖြေကတော့ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

လက်ဇန်းဒါးသည် မနက်စာစားပွဲကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေတော့သည်အထိ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်လေ့ရှိသည်။

သူသည် အများအားဖြင့် အိုင်အိုအတွက် လာလေ့ရှိသည်။

တစ်ခါတရံ ကလေးတွေအတွက်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံထားသည့် ကောင်စီမပါဘဲ ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တောင်ဘက်ကွင်းပြင်၌ တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ကျွန်ုပ်ဖန်တီးထားသော ਤြိရှူးဓားနှင့် ထိုမနက်က သူပိုနှစ်သက်ခဲ့သည့် လှံတို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။

နံရံများကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေလောက်သည့် စွမ်းအားကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သူမျှ မသုံးခဲ့ကြပေ။

သို့သော် အီလီဇာက ဆက်ကြည့်နေဆဲပင်။

အော်ရီသာက သူမကို ထိုင်ကြည့်နေသည်။

သော်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

လော့ကီ ရောက်လာပြီး အရေအတွက်ကို ပြောင်းလဲမစတင်မချင်း မယ်လိုဒီက အချက်အရေအတွက်ကို ရေတွက်နေခဲ့သည်။

ရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လက်ဇန်းဒါးနှင့် ကျွန်ုပ်က သရေကျသည်ဟု ဆိုသည်။

သော်က မပြီးသေးဘူးဟု ဆိုသည်။

အီလီဇာက ပြီးသွားပြီဟု ဆိုသည်။

သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကသာ အနိုင်ရသွားခဲ့သည်။

ညနေခင်းတစ်ခုတွင် မိသားစုနှစ်စုစလုံး ဂရေးကိပ်တွင် အတူတကွ ညစာစားခဲ့ကြသည်။

တရားဝင် ညစာစားပွဲ မဟုတ်ပေ။

သံတမန်အဖွဲ့လည်း မပါပေ။

လက်ဇန်းဒါးသည် ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

အိုင်အိုက အက်ဗလင်၏ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

ကလေးလေးယောက်ကတော့ နိမ့်သောစားပွဲဝိုင်းတွင် နေရာယူထားကြသည်။

ဟယ်လီနာနှင့် လစ်ဘက်တို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လူချင်းကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ဆောင်းရာသီ ကုတ်အင်္ကျီများအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သူတို့၏ အငြင်းပွားမှုမှာ မိနစ်လေးဆယ်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

မည်သူမျှ ထွက်သွားလိုပုံ မပေါ်ကြပေ။

အော်ရီသာက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံကို ယူထားသည်။

သူ မရောက်လာမီက ရှယ်ဒိုးက သူ့ထိုင်ခုံကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်။

သူက အခြားနေရာတွင် ထိုင်နေရသည်။

သော်နှင့် မယ်လိုဒီတို့အား ကလေးများ အပေါ်ထပ်သို့ မတက်မချင်း စည်ပိုင်းကို ဖွင့်ခွင့်မပြုထားပေ။

သူတို့က ယင်းကို အချိန်ဇယားတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ကာရိုက သူမ၏ ပန်းကန်ပြားပတ်လည်တွင် နှင်းနံရံငယ်လေးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

ဆယ်ရာဖီးနားက အတွင်းဘက်မှနေ၍ ၎င်းကို ပူနွေးစေသည်။

အစ်ဂနေရှပ်က ဂါရစ်၏ သစ်သားခွက်ကွဲကြောင်းကို ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။

ဂါရစ်က ပေါင်မုန့်နှစ်ပိုင်းကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ခေါက်သိမ်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်ခုတည်းဖြစ်သွားပြီဟု ကြေညာလိုက်သည်။

“သူတို့က ပေါင်မုန့်နှစ်ပိုင်းပါပဲ” ဟု မေရီက ပြောသည်။

“တစ်ခုတည်း” ဟု ဂါရစ်က တဇွတ်ထိုး ငြင်းဆိုသည်။

ပေါင်မုန့်သည် ရာဌာနခေါက်ဝင်မှုတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ထပ်နေခဲ့သည်။

မေရီက ၎င်းကို သေချာလေ့လာကြည့်သည်။

“ထင်ရှားတဲ့ တူညီတဲ့နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ ပေါင်မုန့်နှစ်ပိုင်းပါ”

ဂါရစ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“တစ်ခုတည်း”

လက်ဇန်းဒါးက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ ကိုင်းညွတ်လာသည်။

“မင်း တစ်ခါတလေမှပဲ အနိုင်ရဖူးလား”

“ဘယ်တော့မှ မရဖူးဘူး”

“ကောင်းပြီလေ။ ငါတို့မှာပဲ အဲဒီလိုဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရလို့ စိတ်အေးသွားရတယ်”

ညစာစားပြီးနောက် အိုင်အိုနှင့် အက်ဗလင်တို့သည် ကလေးများကို အတူတကွ အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။

လက်ဇန်းဒါးက သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။

“သူတို့နှစ်ယောက် ရင်းနှီးသွားကြပြီပဲ”

“ဟုတ်တယ်”

“အိုင်အိုက အဲဒါမျိုး လိုအပ်နေခဲ့တာ”

“အက်ဗလင်လည်း လိုအပ်တာပေါ့”

သူ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“နန်းတော်တွေမှာ သူငယ်ချင်းလို့ ခေါ်ကြတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိကြတာပဲ”

“ဂရေးကိပ်မှာလည်း ရှိတာပေါ့”

“အဲဒီလို လူတွေ ရှိရဲ့လား”

“အချို့ကတော့ ရှိပါတယ်”

သူက တံခါးဝဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“အိုင်အိုက အက်ဗလင်နဲ့ပတ်သက်ပြီး သံသယဝင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

“အက်ဗလင်လည်း သူ့ဘက်က အိုင်အိုအပေါ် အဲဒီလိုပါပဲ”

ထိုအချက်ကပင် ကွာခြားချက်ပင်တည်း။

ကလေးများ၏ အိပ်ခန်းမှာ အိပ်ရာလေးလုံးအတွက် သေးငယ်လွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကွန်ကော်ဒီယာမှ အမွှာညီအစ်ကိုများသည် အများအားဖြင့် တစ်ညတာ မအိပ်သွားတတ်ကြပေ။

သို့သော် “အများအားဖြင့်” ဆိုသည်မှာ တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အီလီနော်နှင့် ပယ်ရင်တို့သည် ခေါက်သိမ်းနိုင်သော အိပ်ရာနှစ်လုံးကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။

ဂါရစ်က မည်သူ့အကူအညီမှ မပါဘဲ ၎င်းတို့ကို ခေါက်ပစ်လိုက်သည်။

ယင်းက ရည်ရွယ်ချက်ကို ပျက်ပြားစေခဲ့သည်။

ပယ်ရင်က သော့ခလောက် ဘရေ့စ်တစ်ခုကို ထပ်တိုးခဲ့သည်။

ဆယ်ရာဖီးနားက ယင်းကို အဆုံးသတ်ပေးလိုက်သည်။

အီလီနော်က ဘရေ့စ်ကို ဘုရားသခင်၏ စွမ်းအားကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။

အစ်ဂနေရှပ်က ၎င်းဘောင်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည့်နေရာကို အမြဲတမ်း တပ်ဆင်ထားသလို ဖြစ်သွားသည်အထိ ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။

ကာရိုက ထိုအရာက အထောက်အကူဖြစ်စေသည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် ထောင့်များကို နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။

အိပ်ရာများသည် နောက်ထပ် မခေါက်နိုင်တော့ပေ။

၎င်းတို့မှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာသွားခဲ့ကြသည်။

အီလီနော်က ၎င်းတို့ကို ထိုအတိုင်းပင် ထားခဲ့လိုက်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးလေးယောက်စလုံး နှင်းခံတပ်ကြီးထဲတွင် အိပ်ပျော်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

မည်သူမျှ အိပ်ရာပေါ်တွင် မအိပ်ကြပေ။

ခံတပ်ကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျယ်ဝန်းလာခဲ့သည်။

၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် စောင်များ ရှိနေသည်။

ခေါင်းအုံးလေးလုံး။

အပြာရောင်။

ဇွန်းတစ်ချောင်း။

အဖြူရောင် အထည်ငှက်။

သစ်သားတိရစ္ဆာန် နှစ်ကောင်။

ခွက်သုံးခွက်။

ဇွန်းငါးချောင်း။

နှင့် ရှယ်ဒိုး။

ထိုကြောင်မကြီးသည် သူမအတွက် ပြုလုပ်ပေးထားသမျှ အခန်းတိုင်းကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ယခုမူ သူမသည် သူတို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အိပ်ပျော်နေသည်။

အိုင်အိုက ဝင်ပေါက်တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“သူတို့ ဒါကို ကြိုတင်ကြံစည်ထားကြတာပဲ”

အက်ဗလင်က စုပုံနေသော စောင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်”

“သူတို့ ငါ့ခေါင်းအုံးကို ယူသွားကြတယ်”

“ဟောဒီက တစ်ခုကတော့ ငါ့ဟာပဲ”

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ရယ်မောလာကြသည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် မဟုတ်ပေ။

ကလေးများကမူ ၎င်းကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဆက်လက် အိပ်ပျော်နေကြဆဲပင်။

လက်ဇန်းဒါးနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးများထံ ရောက်ရှိနိုင်ရန် ခံတပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖြုတ်ချခဲ့ရသည်။

အတွင်းပိုင်းနေရာမှာ မူလပျိုးခင်းထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းနေသည်။

ဂါရစ်၏ လက်ရာပင်။

နှင်းများ ရှိနေသော်လည်း နွေးထွေးနေသည်။

အစ်ဂနေရှပ်၏ လက်ရာ။

ကွဲအက်ကြောင်း မှန်သမျှ မပေါ်လာမီကပင် ဆုံးခန်းတိုင်သွားခဲ့သည်။

ဆယ်ရာဖီးနား၏ လက်ရာ။

နံရံတစ်လျှောက် နူးညံ့သော နှင်းခဲအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကာရို၏ လက်ရာ။

နယ်မြေလေးခု။

ကလေးလေးယောက်။

တစ်စုတစည်းတည်း အတူတကွ ရှိနေလိုကြသောကြောင့် တည်ဆောက်ထားသည့် အခန်းတစ်ခန်း။

ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့ကို အိပ်ရာများဆီသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

ကာရိုသည် ဆယ်ရာဖီးနားကို လှမ်းကိုင်မိလောက်အောင် အနည်းငယ် နိုးလာခဲ့သည်။

ဆယ်ရာဖီးနား၏လက်က သူမ၏လက်ကို ပြန်လည် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ဂါရစ်က အစ်ဂနေရှပ်၏အမည်ကို တိုးတိုးလေး ဂျိုးဂျိုးပြောလိုက်သည်။

အစ်ဂနေရှပ်က ပို၍ တိုးကပ်သွားသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် အိပ်ရာများကို အတူတကွ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။

အိုင်အိုနှင့် အက်ဗလင်တို့သည် အိပ်ရာဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းမှာ” ဟု အိုင်အိုက တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။ “အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ ကလေးတွေ ရှိနေတာပဲ”

အက်ဗလင်က သူမ၏ခေါင်းကို အိုင်အို၏ပခုံးပေါ်တွင် မှီတင်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားမှာလည်း ရှိတာပဲလေ”

သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ခဏတာ ဆက်လက် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။

သရဖူများ မရှိပေ။

ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဘွဲ့ထူးများ မရှိပေ။

ပရောဖက်ပြုချက်များ၊ နတ်ဘုရားအုပ်စုများ၊ ညီလာခံများ သို့မဟုတ် ရန်သူများအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများ မရှိပေ။

အိပ်ပျော်နေသော ကလေးလေးယောက်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသာ ရှိသည်။

နေ့စဉ်နီးပါးလိုလို သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် အခြားတစ်ဦးထံ ရောက်ရှိရန် မြို့တော်နှစ်ခုကြားရှိ လမ်းမကြီးကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည်။

အကွာအဝေးမှာ သေးငယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်မှုကမူ သေးငယ်သွားခြင်း မရှိပေ။

ကွန်ကော်ဒီယာ၏ မိသားစုသည် ဂရေးကိပ်တွင် ဆက်လက် ကျန်ရှိနေပြီးနောက် ညဘက်အတွက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ကာစတယ်လန်က ဧည့်သည်လေးဦးအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

မေရီက အချိန်ဇယားမရှိဘဲ ဆက်လက်နေထိုင်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

အီလီဇာက မနက်ခင်းအစောင့်များကို ပြင်ဆင်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

ဟယ်လီနာက စောင်များကို ထပ်မံရှာဖွေခဲ့သည်။

လစ်ဘက်က အိပ်ရာလေးလုံးစလုံးကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။

အော်ရီသာက နာဆာရီအပြင်ဘက်တွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံဖြင့် ထိုင်နေသည်။

ရှယ်ဒိုးက ခံတပ်ဆီသို့ သူမကို စွန့်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ဂရုမစိုက်ကြောင်း ပြောသည်။

မည်သူမျှ သူ့ကို မယုံကြည်ကြပေ။

ညီလာခံမတိုင်မီ နှစ်ပတ်သာ လိုတော့သည်။

အိုသယ်လော့စ်ဘက်မှ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

ဆူထ်၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ကွန်ကော်ဒီယာ၏ လမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဘုရားသခင်များသည် ဂရေးကိပ်သို့ ဆက်လက် ရောက်ရှိလာကြဆဲပင်။

စစ်တပ်က လေ့ကျင့်နေသည်။

ဗေးလာက မှတ်တမ်းများကို ဖော်ထုတ်နေသည်။

အမိုးအကာအောက်တွင် ရှိနေသည့် ပိုကြီးသော ဘုရားရှိခိုးကျောင်းက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဟေဗင်ရိတ်သည် နေရာတစ်ခုသည် ၎င်း၏ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာခြင်းမရှိဘဲ စွမ်းအားကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်ကို ရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာကြသော ဧည့်သည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုမေးခွန်းများသည် မနက်ခင်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပေလိမ့်မည်။

ယခုညအတွက်မူ ဂရေးကိပ်တွင် မိသားစုနှစ်စု ရှိနေပေသည်။

စדန်းလမ်းတစ်လျှောက်တွင် အိုင်အိုနှင့် အက်ဗလင်တို့သည် ဆက်လက် စကားပြောဆိုနေဆဲပင်။

သူတို့၏ အသံများသည် နာဆာရီတံခါးအောက်မှနေ၍ တိုးတိုးငြိမ်ငြိမ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

တစ်ခါတရံတွင် တစ်ဦးက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ထိုအသံသည် ယခုအခါ ရဲတိုက်ထဲတွင် ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝါဒများ၏ ကြေးဝါသံလိုမျိုး။

တံခါးဆီသို့ ပြေးသွားကြသော ကလေးများလိုမျိုး။

အကွာအဝေးကို အရေးမစိုက်တတ်တော့သည်အထိ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြသည့် ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုလိုမျိုးပင်တည်း။