အခန်း (၂၄၈) – ඔသယ်လို့စ်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက်
လက်ဇန်ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် စုဝေးပွဲ မဏ္ဍပ်ထဲကို လျှောက်သွားခဲ့ကြတယ်။
သူက စက်ဝိုင်းတွေကို စစ်ဆေးကြည့်တယ်။
စကားပြောဆိုခြင်း။ သက်သေခံခြင်း။ ငြင်းပယ်ခြင်း။
နောက်ဆုံးစက်ဝိုင်းဆီမှာ သူ ရပ်လိုက်တယ်။
"ဒီစက်ဝိုင်းသာ ရှိခဲ့ရင် ကွန်ကော်ဒီယာရဲ့ ကောင်စီအစည်းအဝေး အများအပြား ပုံစံပြောင်းသွားမှာပဲ"
"ပိုကောင်းသွားမှာပေါ့ ဟုတ်လား"
"အချိန်ပိုတိုသွားမှာပေါ့"
"ဒါက ပိုကောင်းတာပေါ့"
"အများစုတော့ပေါ့လေ"
သူက စက်ဝိုင်းထဲကို ခြေချလိုက်တယ်။
သူ့ပတ်လည်က စက်ဝိုင်းက အေးစိမ့်သွားတယ်။
ဖိအားတွေ မရှိဘူး။ မျှော်လင့်ချက်တွေလည်း မရှိဘူး။
သူ သယ်ဆောင်လာတဲ့ သရဖူက ပျောက်ကွယ်သွားတာမျိုးတော့ မရှိပါဘူး။ အဲ့ဒီသရဖူရဲ့ လေးလံမှုက သူ့တစ်ဦးတည်းအတွက်သာ ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။
လက်ဇန်ဒါဟာ အဲဒီနေရာမှာ အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်မျှ အကြာအထိ ရပ်နေခဲ့ပါတယ်။ ပြီးမှ အပြင်ကို ပြန်ထွက်လာခဲ့တယ်။
"အဲဒါကို သိမ်းထားလိုက်ပါ"
"ငါတို့လည်း အဲဒီအတိုင်း လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်"
အိုနဲ့ အက်ဗလင်တို့က နောက်ပိုင်းမှ ရောက်လာကြတယ်။
သူတို့က ကလေးတွေကို ခံတပ်တစ်ခု ထပ်ဆောက်ခိုင်းနေတာကို ထားခဲ့ပြီး ရောက်လာကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီခံတပ်က ကပ်လျက်ရှိတဲ့ သူနာပြုခန်းရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို နေရာယူထားပါတယ်။
ဂါရစ်က ဘယ်သူမှ မတားလိုက်ရခင်မှာပဲ အခန်းတွင်းပိုင်းကို ချဲ့ထွင်လိုက်ပါပြီ။
ရိုင်ဆာက နယ်နိမိတ်ကို မှတ်သားသတ်မှတ်ပေးခဲ့တယ်။ အော်ရီသာက တည်ငြိမ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့တယ်။ လစ်ဘက်က စောင်တွေကို အတွင်းဘက်ကို ရွှေ့ပေးခဲ့တယ်။
အဲဒီခံတပ်ကြီးက အားလုံး လက်ခံထားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။
"စုဝေးပွဲလုပ်နေတုန်း အချိန်မှာ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အခန်းပိတ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်" လို့ အိုက ပြောပါတယ်။
"ကလေးတွေအတွက်လား" လို့ ကျွန်တော်က မေးလိုက်တယ်။
"ရင်ပြင်တော်ကနေ ထွက်သွားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဘယ်သူ့အတွက်မဆိုအတွက်ပါပဲ"
အက်ဗလင်က ဘုရားကျောင်းဆောင် တောင်ပံဘက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။
"အနောက်ဘက် အခန်းမှာ ထွက်ပေါက်နှစ်ခုရှိတယ်၊ ပြင်ပကို မြင်ရတဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေလည်း မရှိဘူး၊ ပြီးတော့ သူနာပြုခန်း လမ်းကြောင်းဆီကို တိုက်ရိုက် သွားလို့လည်း ရတယ်"
အီလီဇာက စဉ်းစားတွေးတောလိုက်တယ်။
"ကလေးတွေနဲ့ နည်းနည်း နီးလွန်းနေတယ်"
"အခန်းတစ်ခန်းတည်း အနေနဲ့ ဆက်ထားမှသာ နီးမှာပေါ့" လို့ အိုက ပြောပါတယ်။
သူတို့မှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသားပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း သူတို့မှာ အမြဲတမ်း အစီအစဉ် ရှိတတ်ပါတယ်။
ညနေပိုင်း ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ အနောက်ဘက် အခန်းကို အပိုင်းပိုင်း ခွဲခြားပြီး ဖြစ်နေပါပြီ။
တစ်ဖက်က ကလေးတွေနဲ့ သူတို့ကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ ထိန်းကျောင်းသူတွေအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဖက်ကတော့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု လိုအပ်တဲ့ စုဝေးပွဲ တက်ရောက်လာသူတွေအတွက် ဖြစ်ပါတယ်။
တံခါးတွေက သီးသန့်စီ ဖြစ်ပါတယ်။ စောင့်ရှောက်ရေး စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေလည်း သီးသန့်စီပါပဲ။
ဘယ်လို မြင့်မြတ်တဲ့ စွမ်းအားသုံးမှုမျိုးကမှ နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ အသိအမှတ်ပြု ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲနဲ့ အဲဒီကြားထဲကို ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လို့ မရပါဘူး။
ရဲတိုက်မှူးက ညစာမစားမီမှာ နယ်နိမိတ်ကို အပြီးသတ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ပယ်ရင်က လိုင်ဆန်ဒြာ ကလေးတစ်ယောက်ကို ပွတ်ချီထားရင်းနဲ့ သုံးလို့အဆင်ပြေမယ့် အဆင့်လောက်မှာ သော့ခလောက်တစ်ခုကို တပ်ဆင်ပေးခဲ့တယ်။
လစ်ဘက်က စောင်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူမရဲ့ သဘောထား အမြင်တွေ ရှိနေပါတယ်။ ဟယ်လီနာကတော့ အဲဒါနဲ့ မတူတဲ့ သဘောထားတွေ ရှိနေပြန်တယ်။
အဲဒီအခန်းဟာ သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကနေတဆင့် ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားခဲ့ပါတယ်။
ဗေးလာက ညစာစားပြီးတဲ့နောက် ကွန်ကော်ဒီယာ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ရှေးဦးတည်ထောင်ခဲ့စဉ်က သစ္စာဆိုချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပါတယ်။
လက်ဇန်ဒါက ဘာမှ မလှုပ်ရှားဘဲ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေတယ်။ အိုက အက်ဗလင်ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။ သော်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လျက် ရပ်နေတယ်။ ဘော်လ်ဒါက စာသားတိုင်းကို ဖတ်ရှုနေတယ်။ လိုကီရဲ့ မျက်နှာပေးမှာတော့ ပုံမှန် မြင်နေကျ အပျော်သဘော အရိပ်အယောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။
မှတ်တမ်း ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ လက်ဇန်ဒါက ဗေးလာကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"အသလော့စ် ကိုယ်တိုင်က ဒီစည်းကမ်းချက်တွေကို လက်ခံခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ တရားရုံးကနေ ဒါတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့တာပေါ့"
"သူက ဒါတွေကို ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေအောက်မှာ ဖုံးကွယ်မြှုပ်နှံပစ်ခဲ့တာပါ"
"ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ လက်ခံမှုကိုတော့ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တယ်ပေါ့"
"ကျွန်မရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိဘဲ ဘယ်သူမှ အဲဒါဆီကို မရောက်နိုင်ဘူးလို့ သူက ယုံကြည်နေခဲ့တာလေ"
"ဘာတွေများ ပြောင်းလဲသွားလို့လဲ"
ဗေးလာက အော်ရီလီယာဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
"ငြင်းပယ်ခြင်းဆိုတာ သူ့ထက် ပိုပြီး ရှင်သန်နိုင်တယ်ဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်က သက်သေပြခဲ့လို့ပေါ့"
သော်က သူမရဲ့ လက်သီးတစ်ဖက်နဲ့ လက်ဖဝါးကို ထုချလိုက်တယ်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဒါကို မနက်ဖြန်မှာ တင်ပြကြတာပေါ့"
"ဗေးလာ သာ သဘောတူမယ်ဆိုရင်ပေါ့" လို့ မေရီက ပြောလိုက်ပါတယ်။
သော်က သက်သေခံခြင်းဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားမဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။
ဗေးလာရဲ့ လက်တွေ တုန်ရီနေတယ်။ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရလောက်အောင်ကို တုန်နေခဲ့တာပါ။
"ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။
ငွေရောင် တောင်ဝှေးက ပိုပြီး တောက်ပလာတယ်။ သူမရဲ့ နယ်ပယ်က အဲဒီပြောဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်ပါတယ်။
မေရီက မှတ်တမ်းတင်လိုက်တယ်။
ဘယ်သူမှ လက်ခုပ်တီး မပေးကြပါဘူး။ သူမ အဲဒါကို အဆုံးသတ်အောင် မလုပ်ရသေးခင်မှာ အဲဒီရွေးချယ်မှုကို ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ပြုဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။
အော်ရီလီယာက ဗေးလာ ခေါင်းညိတ်ပြမှသာ သူမရဲ့ ပခုံးကို ဖွဖွလေး ထိကိုင်လိုက်ပါတယ်။
အသလော့စ်ရဲ့ တမန်တော်က မုန့်စားပြီးခါနီးအချိန်မှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။
ပြင်ပစောင့်ရှောက်ရေး စွမ်းအင်က တုန်ခါသွားတယ်။ ရှည်လျားတဲ့ အသံတစ်ချက် ထွက်လာတယ်။
ဂရေးကိပ်ထဲက နတ်ဘုရားတိုင်းက အဲဒါကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီဖိအားက ဖိတ်ခေါ်သံ ပါမလာပါဘူး။ တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ကို သယ်ဆောင်လာတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကြီးမားတဲ့ ခန်းမကြီးထဲက လူတွေ အမြန် ထွက်သွားကြတယ်။ ကလေးတွေကတော့ အပေါ်ထပ်မှာ ကျန်ခဲ့ကြပါတယ်။ အိုနဲ့ အက်ဗလင်တို့က ကလေးတွေဆီကို သွားကြတယ်။ လစ်ဘက်က လိုက်သွားတယ်။ ရိုင်ဆာက သူနာပြုခန်းရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို ပိတ်လိုက်တယ်။
အော်ရီသာက လူ့ပုံစံအတိုင်း ဆက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပေမဲ့ ရွှေရောင် အကြေးခွံတွေက သူ့ရဲ့လက်မောင်းတွေမှာ ပျံ့နှံ့နေပါတယ်။
သော်က အမ်ယိုနียร์ (Mjölnir) တူကို ကိုင်ထားတယ်။ လက်ဇန်ဒါက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ လျှောက်လာတယ်။ အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းကို တွဲလာပါတယ်။
တမန်တော်က ဂရေးကိပ်ရဲ့ အနောက်ဘက် နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။
သူက အဖြူရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားတယ်။ ခေါင်းဆောင်းတော့ မပါပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဆံပင်တွေက အရောင်မရှိပါဘူး။ သူ့မျက်နှာက အသလော့စ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ တုံ့ပြန်မှု မရှိအောင် လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ယောက်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုမျိုးကို ဆောင်ထားပါတယ်။
သူ့လည်ပင်းမှာ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက်တစ်ခု ဆွဲထားပါတယ်။ မဟာတံတိုင်းနှင့် ကြယ်ပွင့် ပုံစံပါ။ တရားရုံးချုပ်ရဲ့ အာဏာစက်ကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။
ဂရေးကိပ်ရဲ့ စောင့်ရှောက်ရေး စွမ်းအင်တွေက သူ့ကို အပြင်ဘက်မှာပဲ တားဆီးထားပါတယ်။ သူက ဝင်ခွင့်တောင်းတာမျိုး မလုပ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား လိပ်ထားတဲ့ ကြေညာချက်စာရွက်ကို မြှောက်လိုက်ပါတယ်။
"ငါဟာ တရားရုံးချုပ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆောင်ယူလာခဲ့တယ်"
ဗေးလာက ကျွန်တော်တို့နောက်မှာ ရပ်လိုက်တယ်။
"မဟုတ်ဘူး" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။
တမန်တော်က သူမကို မြင်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုတွေ အက်ကြောင်းထွက်သွားတယ်။ အနည်းငယ်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။
"မင်းက ရုံးတော်ကို စွန့်ခွာခဲ့တယ်"
"ငါက အကျဉ်းကျရာကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့တာ"
"မင်းက တရားရုံးပိုင် ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို ခိုးထုတ်လာခဲ့တယ်"
"ငါက အဲဒါကို ပေးခဲ့ကြတဲ့သူတွေရဲ့ သက်သေခံချက်တွေကို သယ်ဆောင်လာခဲ့တာပါ"
တမန်တော်ရဲ့ လက်က ကြေညာချက်စာရွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော် နယ်နိမိတ်ဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။
နာမည်ကို ပြောပါ"
"ကက်ရှန်း၊ တရားရုံးချုပ်ရဲ့ အသံ"
"မင်းရဲ့ 'အသံ' ဆိုတာက မင်းရဲ့ နယ်ပယ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရာထူးတာဝန်လား"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးတာဝန်ပါ"
"မင်းရဲ့ နာမည်ကရော"
သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေး တင်းမာသွားတယ်။
"ကျွန်တော် ပြောပြီးသားပါ"
"မဟုတ်ဘူး။ မင်းက တရားရုံးက သုံးနေတဲ့ မင်းရဲ့နာမည်ကိုပဲ ပေးခဲ့တာ"
တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။
ဗေးလာက သူ့ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"သူ့ကို ပြောပြလိုက်ပါ"
တမန်တော်က မပြောပါဘူး။
သူ့လည်ပင်းက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် တောက်ပလာတယ်။ အသလော့စ်ရဲ့ အာဏာစက်က အဲဒီကနေတဆင့် လှုပ်ရှားလာပါတယ်။
စွမ်းအင်နယ်ပယ်တွေက အတွင်းဘက်ကို ကျုံ့ဝင်လာတယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားက လက်ထဲမှာ ပေါ်လာတယ်။ လက်မောင်းတွေမှာ ရေခဲတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ သော်က အမ်ယိုနียร์တူကို မြှောက်လိုက်တယ်။ လက်ဇန်ဒါရဲ့ စွမ်းအားတွေက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ လှုပ်ရှားလာတယ်။ အော်ရီသာရဲ့ အကြေးခွံတွေ ပိုပြီး တောက်ပလာတယ်။
တမန်တော်က ကျွန်တော်တို့အားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ ဖြတ်မကျော်နိုင်တဲ့ နယ်နိမိတ်ကို ကြည့်တယ်။
"ကက်ရှန်း" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။ "ကက်ရှန်း တစ်ယောက်တည်းပါ"
တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် မှိန်သွားတယ်။
ဘာသတင်းစကားလဲ" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။
ကက်ရှန်းက ကြေညာချက်စာရွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။
ဘယ်သူမှ ယူဖို့အတွက် ဖြတ်မသွားကြပါဘူး။
"မင်းတို့တွေ တရားရုံးချုပ်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံရလိမ့်မယ်"
"မင်းပဲ ဖတ်ပြလိုက်ပါ"
"ဒါကို ဂရေးကိပ်ထဲမှာ ထားရှိရမယ်"
"မလုပ်ရဘူး"
"ဆုံးဖြတ်ချက်က သက်ဆိုင်ရာ နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်ရမယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ ပို့ဆောင်လို့ မရဘဲ ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ"
ကက်ရှန်းက စိုက်ကြည့်နေတယ်။
သူက အငြင်းပွားမှုကို မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ရိုးရှင်းလွတ်ကင်းတဲ့ ငြင်းပယ်မှုမျိုးကိုတော့ သူ မမျှော်လင့်ထားဘဲ စာရွက်ကို ကိုင်ထားရုံသာ တတ်နိုင်တော့ပါတယ်။
ဗေးလာ ရှေ့ကို ထွက်လာတယ်။
"ကျယ်ကျယ်ဖတ်ပြလိုက်"
သူက သူမကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"မှတ်တမ်းက ကြားနေရလိမ့်မယ်" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။
အဲဒီစကားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်နက်တွေထက်တောင် သူ့ကို ပိုပြီး ကြောက်လန့်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
ကက်ရှန်းက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။
သူ ဖတ်ပြတယ်။
တရားရုံးချုပ်က စုဝေးပွဲကို တရားမဝင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ပါတယ်။ တက်ရောက်ခြင်းက နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ အမိန့်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဂရေးကိပ်ရဲ့ နတ်ဘုရားအဖွဲ့ထဲကို ဝင်ရောက်တဲ့ ဘယ်နတ်ဘုရားမဆို တရားရုံးချုပ်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ အသိအမှတ်ပြုတဲ့ ဘယ်နိုင်ငံမဆို ရှေးခေတ် သဘောတူညီချက်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။
ယူရီယာကို စုဝေးပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ အော်ရီလီယာကို စစ်ဆေးစီရင်ဖို့အတွက် ကိုယ်တိုင် လာရောက်တင်ပြဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ ဗေးလာကို ငွေရောင်တောင်ဝှေး ပြန်အပ်ဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ သော်ကို သူမရဲ့ လက်မှတ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။
ကြေညာချက်က အသလော့စ်ရဲ့ ဘွဲ့နာမတော်တွေကို နည်းလမ်းကိုးမျိုးနဲ့ ရွတ်ဆိုရင်း ပြီးဆုံးသွားပါတယ်။
ဘာမှကတော့ နယ်နိမိတ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါဘူး။
ဒါပဲလား" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်တယ်။
ကက်ရှန်းက စာရွက်ကို အောက်ချလိုက်တယ်။
"မင်းတို့ကို တရားရုံးချုပ်က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီ"
"တည်ထောင်စဉ်က သစ္စာဆိုချက်က ဘယ်နယ်ပယ်ကိုမှ အမိန့်ပေးပိုင်ခွင့်ကို တရားရုံးကို မပေးထားဘူး"
သူ့မျက်နှာ ပုံစံပြောင်းသွားတယ်။ သူက ဗေးလာကို ကြည့်လိုက်တယ်။
တောင်ဝှေးက ဘာကို ဖော်ပြနေလဲဆိုတာကို သူမက သူ့ကို မပြောပြထားခဲ့ပါဘူး။
"မင်းတို့မှာ တည်ထောင်စဉ်က သစ္စာဆိုချက်ရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ မိတ္တူ မရှိဘူး"
"ငါတို့မှာ မူရင်းမှတ်တမ်း ရှိတယ်"
သူ့လည်ပင်းက တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် လင်းလက်လာတယ်။
စွမ်းအားနဲ့ မဟုတ်ပါဘူး။ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုနဲ့ပါ။
ကက်ရှန်း နောက်ကို ဆုတ်လိုက်တယ်။
သူ့ကနေတဆင့် နယ်နိမိတ်ကို တိုက်ခိုက်လာတဲ့ ఉనికిတစ်ခု ရှိလာတယ်။ အသလော့စ်ပါ။
အနောက်ဘက် ကျောက်တုံးတွေ တကျွီကျွီ မြည်လာတယ်။
ကျွန်တော့်ရဲ့ ရေခဲသံချပ်ကာက ကျွန်တော့်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတယ်။ ဓားက တောက်ပလာတယ်။ ဓားသွားထဲမှာ လျှပ်စီးတွေ လှုပ်ရှားနေတယ်။ ဆောင်းရာသီရဲ့ အအေးဓာတ်က မြေပြင်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပေမဲ့ ကက်ရှန်းရဲ့ ဖိနပ်နားမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
ကျွန်တော် မျဉ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်လိုက်တယ်။ စောင့်ရှောက်ရေး စွမ်းအင်က အဲဒါကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။
အော်ရီလီယာရဲ့ ကရුණာတရားက အဲဒီတည်ရှိမှုကို ကြောက်ရعွံ့မှုကနေ နာခံမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမပေးဘဲ တားဆီးထားတယ်။ ကယ်လ်ဒရစ်ရဲ့ သစ္စာဆိုချက်က စည်းကမ်းချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ သီဆရာက ရွေးချယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ မေးလင်းက မှတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ ဗေးလာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။
သော်ရဲ့ လျှပ်စီးတွေ အနောက်ဘက် တာဝါတိုင်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတယ်။ အော်ရီသာရဲ့ မီးလျှံက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေတယ်။ လက်ဇန်ဒါက ဘဝများစွာရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရပ်နေတယ်။
အသလော့စ်က ဖိအားပေးတယ်။ ဂရေးကိပ်က ငြင်းပယ်တယ်။
တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် အက်ကြောင်းထသွားတယ်။ ကက်ရှန်း ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကျသွားတယ်။
ကျွန်တော် ဓားကို သိမ်းလိုက်တယ်။ သံချပ်ကာကိုတော့ မသိမ်းပါဘူး။
"တံဆိပ်ကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်ပါ" လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တယ်။
သူ့လက်က အဲဒါဆီကို ရောက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ရပ်သွားတယ်။
သူ့လည်ပင်းပတ်လည်က စွမ်းအင်တွေ တင်းကျပ်လာတယ်။ သူ မနာခံနိုင်ပါဘူး။
ဗေးလာက အရင်ဆုံး သဘောပေါက်သွားတယ်။
"သူ့ရဲ့ ရာထူးတာဝန်နဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတာပါ"
"ငါတို့ လှီးဖြတ်ပစ်လို့ ရမလား" လို့ သော်က မေးတယ်။
"သူ့ရဲ့ သဘောတူညီချက် မပါဘဲနဲ့တော့ မရဘူး"
ကက်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားတယ်။
ကျွန်တော် နယ်နိမိတ်ရဲ့ ကျွန်တော့်ဘက်ခြမ်းမှာ ထိုင်ချလိုက်တယ်။
"မင်း အဲဒါကို ဖြုတ်ပစ်ချင်လား"
သူ့ပါးစပ် ဟသွားတယ်။ ဘာအသံမှ ထွက်မလာပါဘူး။
အသလော့စ်ရဲ့ အာဏာစက်က အဖြေကို ချုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။
ငြင်းပယ်ခြင်း စက်ဝိုင်းက အပေါ်ဘက် ရင်ပြင်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနောက်ဘက် အဝေးကြီးမှာ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီရဲ့ အကာအကွယ်က နံရံရဲ့ အပြင်ဘက်ကို မရောက်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂရေးကိပ်ရဲ့ ခိုလှုံရာ နယ်မြေကတော့ ရောက်နိုင်ပါတယ်။
"မင်း ခိုလှုံခွင့် တောင်းလို့ရတယ်" လို့ အော်ရီလီယာက ပြောလိုက်တယ်။
ကက်ရှန်းက သူမကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ့လည်ပင်းပတ်လည်က အာဏာစက်က တစ်ခါတਨ ပြန်ပြီး တင်းကျပ်လာတယ်။
"မင်း ဝင်လာစရာ မလိုပါဘူး" လို့ သူမ ဆက်ပြောတယ်။ "မင်း ဆက်နေစရာလည်း မလိုပါဘူး။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်စရာလည်း မလိုပါဘူး။ ပြန်လည်ဖြေကြားဖို့ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိချင်ရဲ့လားဆိုတာကိုပဲ တောင်းဆိုပါ"
အသလော့စ်က တံဆိပ်ကနေတဆင့် ဖိအားပေးလာတယ်။
ကက်ရှန်း တုန်ယင်လာတယ်။ ပြီးမှ စကားတစ်ခွန်းကို အတင်းထုတ်ပြောလိုက်တယ်။
"ခိုလှုံခွင့်..."
အနောက်ဘက် စွမ်းအင်နယ်ပယ်တွေ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ တံခါးဖွင့်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အသိအမှတ်ပြုတာပါ။
အော်ရီလီယာက နယ်နိမိတ်ဘက်ကို လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။
"ခွင့်ပြုလိုက်ပါပြီ"
တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် ကွဲအက်သွားတယ်။ အဖြူရောင် သတ္တုစပိုင်းတွေ လမ်းပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာတယ်။
အနောက်ဘက်က တည်ရှိမှုကြီး နောက်ဆုတ်သွားတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မုန်တိုင်းက အဆက်အသွယ်ပြတ်နေတဲ့ နေရာဆီကို ရိုက်ခတ်သွားတယ်။
ကက်ရှန်း မဟုတ်ပါဘူး။ လမ်းလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အသလော့စ် သုံးခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းဆီကိုပါ။
မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပဲ လျှပ်စီးတွေ လက်သွားတယ်။ ဖိအားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။
ကက်ရှန်း လဲကျသွားတယ်။ ကြေညာချက်စာရွက်လည်း သူ့ဘေးမှာ ပြုတ်ကျနေတယ်။
ရဲတိုက်မှူးက တံဆိပ်မှာ အာဏာစက် မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ အီလီဇာက လူသားတွေအတွက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။
အော်ရီလီယာက အရင်ဆုံး ဖြတ်ကျော်သွားတယ်။ ဗေးလာက လိုက်သွားတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး သူ့ကို ထူပေးလိုက်ကြတယ်။
ကက်ရှန်း ဘုရားကျောင်းထဲမှာ သတိပြန်ရလာတယ်။
စုဝေးပွဲကတော့ အချိန်ဇယားအတိုင်း ဆက်ရှိနေပါတယ်။ ကြေညာချက်စာရွက်ကတော့ ဂရေးကိပ်အပြင်ဘက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ မေရီက လက်ထောက်နှစ်ဦးကို လွှတ်ပြီး အဲဒီအတိုင်း ရှိနေတဲ့နေရာမှာပဲ မိတ္တူကူးခိုင်းလိုက်တယ်။
ဘယ်သူမှ မူရင်းစာရွက်ကို နယ်နိမိတ်ထဲကို မသယ်လာခဲ့ပါဘူး။
ကက်ရှန်းရဲ့ နာမည်ကို ခိုလှုံခွင့် မှတ်တမ်းထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်ပါတယ်။ စုဝေးပွဲ စာရင်းထဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နတ်ဘုရားအဖွဲ့ စာချုပ်ထဲမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။
သူက တစ်ခုတည်းကိုပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒါကိုပဲ ပေးခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီညမှာပဲ အသလော့စ်ရဲ့ ကွဲအက်နေတဲ့ တံဆိပ်က အနောက်ဘက် အစောင့်တပ်စခန်းထဲက သီးသန့်နယ်နိမိတ်တစ်ခုထဲမှာ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။
ဗေးလာက ကက်ရှန်းရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်နေတယ်။ အော်ရီလီယာကလည်း သူတို့နဲ့အတူ ဆက်ရှိနေခဲ့တယ်။
သော်နဲ့ လက်ဇန်ဒါတို့က ကောင်စီခန်းမမှာ အီလီဇာနဲ့ တွေ့ဆုံကြတယ်။ အော်ရီသာက အခြေခံအုတ်မြစ်ကို စစ်ဆေးတယ်။ ရဲတိုက်မှူးက စွမ်းအင်နယ်ပယ်တိုင်းကို စစ်ဆေးတယ်။ မေရီက စုဝေးပွဲ အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်တယ်။
ကျွန်တော်တို့အထက်မှာ ကလေးလေးယောက်က သူတို့ရဲ့ ခံတပ်ထဲမှာ အိပ်ပျော်နေကြတယ်။ အိုနဲ့ အက်ဗလင်တို့က အဲဒီဝင်ပေါက်နားမှာ ထိုင်နေကြတယ်။ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းတွေက အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းတွေကို စောင့်ကြပ်နေကြတာပါ။
ကျွန်တော် အနောက်ဘက် နံရံပေါ်မှာ ရပ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆံပင်တွေက ဆောင်းလေထဲမှာ လွင့်ပျံနေတယ်။
ဓားနဲ့ တူက ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်။ ရေခဲတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရေပြားအောက်မှာ ဆက်ရှိနေဆဲပါ။
ဟေးဗင်းရီးချ်ရဲ့ မီးရောင်တွေက တောင်ကြားကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။ လမ်းမတွေပေါ်မှာ နောက်ဆုံး စုဝေးပွဲ ဧည့်သည်တွေ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ရောက်လာနေကြတယ်။
အသလော့စ်က အမိန့်ပေးစကား ပို့ခဲ့တယ်။ ဂရေးကိပ်ကတော့ အဲဒါကို ပို့ဆောင်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံထားရသူကို လွတ်မြောက်စေခြင်းဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့ပါတယ်။
သန်းခေါင်မတိုင်မီမှာ အော်ရီလီယာက ကျွန်ტော့်ဆီ ရောက်လာတယ်။
"သူ မနက်ဖြန် လာလိမ့်မယ်" လို့ သူမက ပြောတယ်။
"မင်း သိနေလို့လား"
"ဟုတ်တယ်"
ကျွန်တော် မှောင်မည်းနေတဲ့ လမ်းမဘက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
"ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာမှာလား"
"အလေးထားသင့်တယ်လို့ သူ ယုံကြည်စေလောက်တဲ့အထိတော့ သူ ကိုယ်တိုင် ပါလာမှာပေါ့"
"ဒါက ရော အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား"
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ရပ်လိုက်တယ်။
"အဲဒါက ကျွန်တော်တို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်"
မိုးလင်းတဲ့အခါ စုဝေးပွဲ ခေါင်းလောင်းတွေ ထိုးမည်လာတယ်။
ရဲတိုက်က တစ်ချက်။ ဘုရားကျောင်းက တစ်ချက်။ ဟေးဗင်းရီးချ်က တစ်ချက်။
ကွန်ကော်ဒီယာရဲ့ အဖြေက အကူးအပြောင်း တံခါးပေါက်ကနေတဆင့် ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။
နတ်ဘုရားတွေက သူတို့ရဲ့ ဧည့်ခန်းတွေကနေ ထွက်လာကြတယ်။ သံတမန်တွေက အပေါ်ဘက်လမ်းအတိုင်း တက်လာကြတယ်။ စစ်သည်တွေက သူတို့ရဲ့ နေရာတွေကို ယူကြတယ်။ သက်သေတွေက ရင်ပြင်တော်ထဲကို ဝင်လာကြတယ်။
ဖွင့်ထားတဲ့ အမိုးအောက်မှာ စက်ဝိုင်းသုံးခုက စောင့်ဆိုင်းနေတယ်။
စကားပြောဆိုခြင်း။ သက်သေခံခြင်း။ ငြင်းပယ်ခြင်း။
ကျွန်တော် ဓားကို ခေါ်လိုက်တယ်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ပြန်ပြီး သိမ်းလိုက်တယ်။
စုဝေးပွဲကို ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ လက်နက်နဲ့ စတင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အက်ဗလင်က ရင်ပြင်တော် တံခါးဝမှာ ကျွန်ტော့်ကို တွေ့လိုက်တယ်။ အိုက သူမရဲ့ဘေးမှာ ရပ်နေတယ်။ လက်ဇန်ဒါက သူတို့ရဲ့နောက်မှာ ရှိနေတယ်။
ကလေးလေးယောက်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေနဲ့အတူ အပေါ်ထပ်မှာ ဆက်ရှိနေကြတယ်။
မေရီက မှတ်တမ်းကို ဖွင့်လိုက်တယ်။ အော်ရီလီယာက စက်ဝိုင်းထဲမှာ သူမရဲ့နေရာကို ယူလိုက်တယ်။
တံခါးတွေ ပွင့်လာတယ်။ နတ်ဘုရားအဖွဲ့သစ်ရဲ့ ပထမဆုံး စုဝေးပွဲကြီး စတင်ခဲ့ပါတော့တယ်။