အခန်း (၂၃၃) - သူတို့အတူတကွ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းအား
ပျိုးခင်းခန်းမဆောင်လေးအတွင်း၌ သုံးရက်တိုင်တိုင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
ထိုအမွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ ၎င်းတို့၏စွမ်းအားများကို အသုံးချခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ကြပေ။
အခန်းတွင်း မှောင်စပြုလာသည့်အခါ ကားလ်က အလင်းရောင်သေးသေးလေးများကို ဆက်လက်ဖန်တီးပြတတ်ဆဲပင်။
ဂါရစ်ကလည်း အကွာအဝေးကို လျှောက်သွားနေစရာမလိုဘဲ အရုပ်များကို နေရာရွှေ့ပြနိုင်ဆဲဖြစ်၏။
နှစ်ယောက်စလုံးသည် ၎င်းတို့၏စောင်များကို နွေးထွေးစေနိုင်ကြသည်။
နှစ်ယောက်စလုံးသည် နှင်းခဲများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ကြသည်။
တစ်နေ့တွင်မူ ကားလ်က သစ်သားတုံးလေးတစ်ခု၏ ကွဲအက်နေသောနေရာပေါ်သို့ သူမ၏လက်ကိုတင်ကာ အော်ရီလီယာ၏ ကုသခြင်းစွမ်းအား အမျှင်တန်းလေးဖြင့် ထိုအက်ကြောင်းကို ပြန်လည်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသော မှော်ကန့်သတ်နယ်နိမိတ်စည်းများက စွမ်းအားအသစ်များ ၎င်းတို့၏အခန်းတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်စီးဆင်းဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုစည်းများက ကလေးငယ်များ လက်ဝယ်တွင်ပြီးသားဖြစ်နေသော စွမ်းအားများကိုမူ ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့်လည်း ဤစမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းပင်။
သို့တိုင်အောင် ၎င်းတို့ထံတွင် မည်မျှများပြားသော စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ရင်ထိတ်စရာကောင်းဆဲပင်တည်း။
စတုတ္ထမြောက်နေ့ မနက်ခင်းတွင် အနောက်ဘက်ဂိတ်ပေါက်မှ ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် တောင်ဘက်ဂိတ်မှလည်း မြည်လာသည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ အနောက်ဘက်ဂိတ်မှ တစ်ဖန်ပြန်လည် မြည်လာပြန်၏။
မြို့စောင့်တပ်မှူး (Castellan) သည် နံနက်စာစားပွဲဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ခေါင်းကို တစ်စောင်းလေး စောင်းထားလိုက်သည်။
“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ”
“ဘုရားစွမ်းအားရှင် ငါးယောက်ပါ” ဟု သူက ဖြေသည်။
မေရီက သူမ၏ဇွန်းကို ချလိုက်သည်။
“အတူတူလာတာလား”
“အနောက်ဘက်ဂိတ်မှာ သုံးယောက်။ တောင်ဘက်လမ်းကနေ ချဉ်းကပ်လာတာက နှစ်ယောက်”
မယ်လိုဒီက မုန့်အချိုတစ်စို့ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
“သူတို့တွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆန်လာကြပါရောလား”
အီလီဇာက ထရပ်လိုက်သည်။
“ဒါက စိတ်ချမ်းသာစရာတော့ မဟုတ်ဘူး”
“ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့”
“စည်းရုံးဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ရန်သူဆိုတာ ပိုပြီးကောင်းလာစရာ အကြောင်းကို မရှိတာ”
အော်ရီလီယာက နံရံဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ တိုက်ခိုက်လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
“အခုလောလောဆယ်တော့ပေါ့” ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
သူမသည် ကင်းစောင့်များကို သတိပေးရန်အတွက် ထွက်သွားခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီကလည်း မုန့်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ယူသွား၏။
အနောက်ဘက်မှ လာကြသော အဖွဲ့မှာ နောက်ဆုံးမိုင်အနည်းငယ်ကို လမ်းလျှောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အဝတ်အစားများတွင် လမ်းခရီးမှ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အရည်ပျော်ခါစ နှင်းစေးများ ကပ်ညှိနေကြသည်။
ပထမလူမှာ တဲလ်ဗင် ဟုခေါ်သော လူပိန်ပါးပါးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူ့၏တာဝန်နယ်ပယ်မှာ စပါးကျီများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်း၊ အစားအစာများကို တာရှည်ခံအောင် ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် စပါးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် လယ်ကွင်းမှထွက်လာသည့် ကောက်ပဲသီးနှံများကို အသုံးဝင်စေရန် လုပ်ကိုင်ရသည့် လုပ်အားများပင်တည်း။
ဒုတိယလူမှာ ကက်စရာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ဝတ်ရုံအတွင်းတွင် အိပ်ပျော်နေသော မြေခွေးတစ်ကောင်ကို ဝှက်သယ်လာခဲ့သည်။
သူမ၏စွမ်းအားနယ်ပယ်မှာ လူသားတို့၏ဘေးတွင် အတူတကွ နေထိုင်လိုကြသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။
စစ်မြေပြင်မှ သားရဲကောင်များ မဟုတ်ပေ။
မုဆိုးတို့၏ ဘမ်းဆီးခြင်းကို ခံရသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များလည်း မဟုတ်ချေ။
မီးဖိုဘေးနားရှိ ခွေးများ။
ជងြកိမ်းထဲမှ ကြောင်များ။
လူတို့၏ လက်များကို ယုံကြည်အားကိုးကြသော မြင်းများ။
ကက်စရာ သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်ပေးသည့်အခါ ထိုမြေခွေးက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ပြန်အိပ်သွားပြန်သည်။
တတိယမြောက် နတ်ဘုရားမက သူမ၏အမည်မှာ ရိုင်ဆာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။
သူမသည် အော်ရီလီယာထက် ပိုအသက်ကြီးပုံ ပေါ်သည်။
ရှေးကျလွန်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူမ၏ ဆံပင်မည်းမည်းများကြားတွင် ငွေရောင်ဆံပင်များ ရောယှက်နေပြီး မျက်လုံးတစ်ဝိုက်တွင်လည်း အရေးအကြောင်း သိမ်မွေ့လေးများ စုဝေးနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် အသက်အရွယ်ရနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။
သူမတွင် လက်နက်တစ်စုံတစ်ရာ ပါမလာပေ။
အရုပ်များထည့်ထားသည့် အထည်အလိပ်အိတ်တစ်အိတ်ကိုသာ ယူလာခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားနယ်ပယ်က ဘာလဲ” ဟု မေရီက မေးလိုက်သည်။
ရိုင်ဆာက ခံတပ်နံရံများဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“ကလေးသူငယ် စောင့်ရှောက်ရေးပါ”
မေရီ၏ ကလောင်သွား ရပ်တန့်သွားသည်။
“ကလေးတွေ ဟုတ်လား”
“သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ပါ။ လုံခြုံတဲ့ ကလေးဘဝ။ သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးကြရသူတွေရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေပေါ့။ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလို မဖြစ်သွားစေဘဲ အကာအကွယ်ပေးတာမျိုးပေါ့လေ”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
အသိအမှတ်ပြုခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
စိတ်ဝင်စားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရိုင်ဆာက သူမကို လှမ်းကြည့်သည်။
“ရှင်က ကုသပေးတဲ့သူပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ဒါဆို ယူရီယာကရော”
ကျွန်ုပ်က လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ မျက်စိစွန်းတွင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။
ရိုင်ဆာက ကျွန်ုပ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
“မုန်တိုင်းသစ်ပေါ့”
“ကျွန်တော်ကတော့ ယူရီယာလို့ပဲ ခေါ်တာကို ပိုသဘောကျပါတယ်”
“ကောင်းပြီလေ”
သူမက ပျိုးခင်းတာဝါတိုင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လှုပ်ရှားမှုက အလွန်ပင် သိမ်မွေ့လှသည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ် သတိထားမိလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကလေးတွေက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးမှုမှာ ပါဝင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
သူမက ကျွန်ုပ်၏အကြည့်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်သည်။
“သူတို့ မပါသင့်ပါဘူး”
ထိုသို့ဖြေဆိုပုံကြောင့် ကျွန်ုပ် သူမကို ပို၍ပင် သဘောကျမိသွားသည်။
သုံးဦးစလုံးသည် ဝင်ခွင့်စည်းကမ်းချက်များကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။
တဲလ်ဗင် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် မီးဖိုချောင်အောက်၌ သိုလှောင်ထားသော စပါးများမှာ ရုတ်တရက် ထင်ရှားကွဲပြားလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ မခံစားမိပေ။
မေရီကမူ ခံစားမိသည်။
သူမသည် အောက်ထပ်စင်္ကြံများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အိတ်ပေါင်း ခုနစ်အိတ်တော့ ပျက်စီးယိုယွင်းစပြုနေပြီ”
တဲလ်ဗင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ရှစ်အိတ်”
ဘီထရစ်က မည်သူမျှ အမိန့်မပေးရသေးဘဲ ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကက်စရာ ဝင်ရောက်လာသည်။
တင်းကုပ်အတွင်းရှိ မြင်းအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
မြို့အောက်ပိုင်းတစ်ခွင်ရှိ ခွေးများလည်း ဟောင်သံစပြုလာကြ၏။
သတိပေးဟောင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
နှုတ်ဆက်ဟောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ဝတ်ရုံထဲမှ မြေခွေးမှာ နိုးလာပြီး သူမ၏ပုခုံးပေါ်သို့ တက်ထိုင်သည်။
ထို့နောက်တွင် ရိုင်ဆာသည် ဂရေးကိပ်အတွင်းသို့ ခြေချဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထင်ရှားသည့် လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်မလာပေ။
အလင်းရောင်လည်း မလင်းလာပါ။
အသံလည်း မထွက်လာပါ။
သို့သော် ရဲတိုက်အတွင်းရှိ တစ်နေရာရာမှ ငိုကြွေးနေသော ကလေးတစ်ဦးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။
ရိုင်ဆာသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်၏။
ထို့နောက် သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
တောင်ဘက်ဂိတ်မှ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးမှာ မွန်းတည့်ချိန်မတိုင်မီ ရောက်ရှိလာကြသည်။
တစ်ဦးမှာ အိပ်စက်ပြီးမှသာ သူ့နာမည်ကို ပြောမည်ဟု ဆိုကာ အမည်ပြောရန် ငြင်းဆိုသည်။
ဂရေးကိပ်က သူ့ကို မေရီ စာရင်းသွင်းထားသည့် “တောင်ဘက်လမ်းမှ အမည်မသိ နတ်ဘုရား” ဟူသော ယာယီအမည်ဖြင့်သာ လက်ခံခဲ့သည်။
သူက ထိုအမည်ကို မနှစ်မြို့ပေ။
သို့သော် အခြားနာမည်တစ်ခုကိုလည်း ဆက်လက်ပေးရန် ငြင်းဆိုနေဆဲပင်တည်း။
နောက်တစ်ဦးမှာ ပယ်လန် ဟူသော နတ်ဘုရားမတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူမ၏စွမ်းအားနယ်ပယ်မှာ အိမ်ပြန်လာကြသူများ ဖြတ်သန်းကြရသည့် ခရီးဆုံးမုခ်ဝများနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။
နာသနီရယ်က သူမကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ဦး ဂိတ်ဝဘေးတွင် တစ်နာရီကြာမျှ စကားပြောဆိုကြသည်။
မည်သူမျှ ဒေါသထွက်နေပုံ မပေါ်ပေ။
မေရီက ၎င်းကိုလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။
အခန်းများ ပြည့်လာသည်။
မီးဖိုချောင်လည်း အနေအထားနှင့်အညီ ပြင်ဆင်ရသည်။
အီလီဇာက ကင်းလှည့်မှုကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
ထိုနေ့က ပန်သီယွန် (နတ်အစုအဝေး) တွင် အဖွဲ့ဝင်အသစ် တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ထပ်တိုးမလာခဲ့ပေ။
ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာရန်အတွက် ချက်ချင်းလက်ငင်း သစ္စာခံယူရန် မလိုအပ်ပေ။
အော်ရီလီယာက ဤအချက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တောင်းဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရိုင်ဆာသည် နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းအထိ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။
နိုးလာသောအခါ သူမသည် စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်နှစ်လုံးကို သောက်သုံးပြီး ရေချိုးခန်း တောင်းခံခဲ့သည်။
ထိုနှစ်ခုစလုံးပြီးမှသာ သူမက အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်ုပ်သည် ကျောင်းဆောင်ဘေးရှိ အခန်းငယ်လေးတွင် သူမနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။
အော်ရီလီယာလည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။
မေရီက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်လာ၏။
ရိုင်ဆာက သူမကို လှမ်းကြည့်သည်။
“ဒါတွေ လိုလို့လား”
“လိုပါတယ်” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
ရိုင်ဆာက စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ”
မေရီ ထိုင်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့ရဲ့ ကလေးတွေအကြောင်းကို ဂရေးကိပ်ကို မရောက်ခင်ကတည်းက ကြားခဲ့ရပါတယ်” ဟု ရိုင်ဆာက ပြောသည်။
“ဘယ်သူ့ဆီကလဲ” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“ဩသဲလော့စ်ရဲ့ နန်းတော်ကနေ ထွက်လာကြတဲ့သူတွေဆီကပေါ့”
ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးများမှ မီးပွားများ ထွက်လာသည်။
မီးခွက်တောက်က ကျွန်ုပ်ဘက်မှနေ၍ အခေါက်ဘက်သို့ ယိမ်းသွားသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏လက်ကို ကျွန်ုပ်လက်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။
ရိုင်ဆာက ထိုလှုပ်ရှားမှုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ကလေးတွေမှာ ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိကြတယ်” ဟု သူမက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိကြဘူး”
“ခင်ဗျားကော သိလို့လား”
“အခုထိတော့ မသိသေးပါဘူး”
သူမက လက်များကို ပေါင်ပေါ်တွင် ယှက်တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ သူတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ခွင့် ရချင်ပါတယ်”
“ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ စစ်ဆေးမှာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“စောင့်ကြည့်တာ၊ အတူဆော့ကစားတာပေါ့။ သူတို့သာ ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့စွမ်းအားကို အသာအယာ ထိတွေ့ကြည့်ချင်ပါတယ်”
“သူတို့က ရှင်တွေ့ရှိလာမယ့် အရာအားလုံးကို နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ နားမလည်နိုင်ပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့သဘောတူညီချက်က ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့သဘောတူညီချက်ကို အစားထိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ရိုင်ဆာက ခေါင်းညိတ်သည်။
“မထိုးနိုင်ပါဘူး။ ထလည်း မထိုးသင့်ပါဘူး”
အော်ရီလီယာက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
“ရှင် ဘာတွေကို သံသယဝင်နေလို့လဲ”
“သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားလာမှုဟာ မှော်စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေကြောင့်ချည်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်မိလို့ပါ”
ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်းလက်မခံခဲ့ကြပေ။
ရိုင်ဆာလည်း အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းမနေခဲ့ပါ။
သူမသည် မေးသမျှမေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။
သူမသည် ကလေးများ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ စွမ်းအားများကို ထည့်သွင်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။
စွမ်းအားများကို ဆွဲထုတ်မည်လည်း မဟုတ်ချေ။
ကလေးများထဲမှ တစ်ဦးဦး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပါက ချက်ချင်းရပ်တရပ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာလည်း ဆက်လက်ရှိနေမည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်ုပ်လည်း ရှိနေမည်ပင်။
မြို့စောင့်တပ်မှူးက အော်ရီလီယာ၏ ကုသခြင်းစွမ်းအားနှင့် ကလေးများနှင့် ကျွန်ုပ်၏ဆက်သွယ်မှုမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် ဘုရားစွမ်းအားမျှ ပျိုးခင်းခန်းမအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်နိုင်အောင် ပိတ်ပင်ထားမည် ဖြစ်သည်။
ရိုင်ဆာသည် ဤစည်းကမ်းချက်အားလုံးကို လက်ခံခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမဘက်မှလည်း စည်းကမ်းချက်တစ်ခုကို ထပ်တိုးတောင်းဆိုလာသည်။
“ကောင်စီအစည်းအဝေး မလုပ်ရဘူး”
မေရီက မော့ကြည့်လာသည်။
“ကလေးတွေနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားသူတွေကလွဲလို့ တခြားမျက်မြင်သက်သေ မရှိရဘူး”
“ကျွန်မက ရင်းနှီးပြီးသားပါ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
ရိုင်ဆာက သူမကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့ ကြောက်လန့်တဲ့အခါ ရှင့်ဆီကို ပြေးလာတတ်ကြလို့လား”
မေရီ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
“တစ်ခါတလေတော့ ဟုတ်ပါတယ်”
“ဒါဆိုရင်တော့ ရှင် ဒီစာအုပ်မပါဘဲနဲ့ တက်ရောက်လို့ရပါတယ်”
မေရီက စိတ်ထိခိုက်သွားပုံ ပေါ်သည်။
သို့သော် သူမ လက်ခံခဲ့သည်။
စစ်ဆေးမှုကို နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ရိုင်ဆာ မဝင်ရောက်မီ မြို့စောင့်တပ်မှူးက ပျိုးခင်းခန်းမကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ဘုရားစွမ်းအား လမ်းကြောင်းများမှာ အခန်းကို ပတ်၍သာ သွားနေကြသည်။
အခန်းတွင်းကို ဖြတ်မသွားပေ။
ပံ့ပိုးမှု အားလုံးကို သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဒါမာ၏ ကျောက်တخرကို သိရှိနိုင်စွမ်း။
တဲလ်ဗင်၏ သိုလှောင်ထားသော အစားအစာများကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း။
ကက်စရာ၏ အဖော်တိရစ္ဆာန်များနှင့် ထားရှိသည့် ဆက်သွယ်မှု။
မည်သည့်အရာကမျှ ဤအခန်းကို လာမထိတွေ့ကြပေ။
ရိုင်ဆာက တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
“အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား”
“မဖြစ်သေးဘူး” ဟု ကျွန်ုပ်က ဖြေသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“ဒါပေမဲ့ လုပ်တော့မှာပဲလေ”
“အဲဒီစကားက ဒီမိသားစုမှာ ခဏခဏ ကြားရတဲ့အဖြေပဲ”
အော်ရီလီယာက တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ရိုင်ဆာသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူမ၏အထည်အလိပ်အိတ်ကို ဘေးတွင်ချကာ စောင့်ဆိုင်းနေ၏။
ကားလ်က အက်ဗလင်၏ ပေါင်ပေါ်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဂါရစ်ကမူ ကျွန်ုပ်၏ ဒူးခေါင်းဘေးတွင် ရပ်နေ၏။
ရိုင်ဆာက သူတို့ကို လှမ်းမခေါ်ပေ။
သူမသည် အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အတွင်းတွင် သစ်သားတိရစ္ဆာန်ရုပ်များ ရှိသည်။
အထည်အရုပ်များ။
ဆင့်ရသည့် ခွက်များ။
ချည်မျှင်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် လုံးထားသည့် ဘောလုံးတစ်လုံး။
ဂါရစ်က ထိုဘောလုံးကို ငေးကြည့်နေသည်။
ရိုင်ဆာက ထိုဘောလုံးကို သူမဘက်သို့ လှိမ့်ယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြန်လည် လှိမ့်ထုတ်လိုက်၏။
ကားလ်က အက်ဗလင်၏ ပေါင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး နတ်ဘုရားမ၏ ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်ကြတော့သည်။
စွမ်းအား တစ်စုံတစ်ရာကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။
၎င်းက ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုပင်တည်း။
ရိုင်ဆာက ကားလ်ကို အထည်အရုပ်တစ်ရုပ် ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ်လေးက အရုပ်၏ မျက်နှာကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် အဝတ်အစားကို ကြည့်သည်။
အရုပ်၏ဂါဝန်တွင် ကြယ်သီးပြုတ်နေသော နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
ကားလ်က ထိုနေရာကို ပြန်ဆက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများ မတတ်နိုင်တော့သည့်အခါ အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။
ကြယ်သီးနေရာလေးမှာ သူ့အလိုလို ပြန်ကောင်းသွား၏။
အော်ရီလီယာက ထိုစွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိလိုက်သည်။
“ကုသခြင်းစွမ်းအားပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ရိုင်ဆာက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ပြောရရင်တော့ ဂရုစိုက်မှုနဲ့ ပုံဖော်ထားတဲ့ ပြုပြင်ခြင်းစွမ်းအားပေါ့”
ဂါရစ်က ချည်ဘောလုံးကို ယူလိုက်သည်။
သူက ဘောလုံးကို ခွက်တစ်ခွက်အောက်သို့ ထိုးထည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် ရိုင်ဆာကို မော့ကြည့်သည်။
“ပျောက်သွားပြီ”
သူမက ခွက်ကို မလိုက်သည်။
ဘောလုံးက ထိုနေရာတွင် ရှိမနေတော့ပေ။
သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းမှ ထွက်ကျလာသည်။
ကျွန်ုပ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေမိသည်။
ဂါရစ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
“နာသနီရယ်ရဲ့ နယ်မြေဖြတ်ကျော်မှုလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါချည်းသက်သက် မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ရိုင်ဆာက ဖြေသည်။
သူမက ဘောလုံးကို ကောက်ယူကာ သူ့ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သစ်သားခွေးရုပ်တစ်ရုပ်ကို သစ်သားမြင်းရုပ်တစ်ရုပ်ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
“ခွေးလေးက ဘာကို လိုအပ်နေတာလဲ”
ကားလ်က အဆိုပါရုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“အိမ်”
သူမ၏လက်ဝယ်တွင် အနွေးဓာတ်များ စုဝေးလာသည်။
နာရာ၏ စွမ်းအားနယ်ပယ်ပင်။
သစ်သားခွေးရုပ်ငယ်လေးဆီမှ မီးခိုးငွေ့နှင့် မုန့်ဖုတ်ရနံ့လေးများ ခဏတာမျှ သင်းပျံ့သွားသည်။
“မြင်းကော ဘာလိုချင်တာလဲ” ဟု ရိုင်ဆာက မေးသည်။
ဂါရစ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။
“အစားအစာ”
တဲလ်ဗင်သည် တစ်နေ့ကပင် ဂရေးကိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူ၏စွမ်းအားက ပျိုးခင်းခန်းမကို ဖြတ်သန်းသွားခြင်း မရှိပေ။
သူသည် အမွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမနှင့်လည်း တွေ့ဆုံဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။
သို့သော် ဂါရစ်က နံရံဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက် ဝေးလံသောနေရာမှ ပျက်စီးယိုယွင်းစပြုနေသည့် စပါးအိတ်ရှစ်အိတ်အနက်မှ တစ်အိတ်မှာ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားလေသည်။
မြို့စောင့်တပ်မှူးက ကြေးပိုက်ဆက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် လှမ်းပြောသည်။
“သိုလှောင်ထားတဲ့ စပါးတွေ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတာကို ထောက်လှမ်းမိပါတယ်”
မေရီ၏ လက်များမှာ အခန်းပြင်တွင် ထားခဲ့ရသည့် စာအုပ်ကို လှမ်းဆွဲမည့်အလား တွန့်သွားသည်။
တဲလ်ဗင်သည် ပျိုးခင်းခန်းမနှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် မရှိပေ။
သူသည် ဂါရစ်ကို တစ်ခါမျှ ပွေ့ဖက်ဖူးခြင်း မရှိပါ။
သူ၏စွမ်းအားကိုလည်း ၎င်းတို့အနီးတွင် တစ်ခါမျှ ပြသခဲ့ခြင်း မရှိပါ။
ဤကဲ့သို့ မဖြစ်သင့်ပေ။
ရိုင်ဆာက ကားလ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“မြေခွေးလေးကော ဘာလိုချင်နေတာလဲ”
ကားလ်၏ အကြည့်တို့က ပိတ်ထားသော တံခါးဝဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
ကက်စရာ၏ မြေခွေးမှာ သုံးထပ်အောက်တွင် အနားယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အိပ်ချင်နေတာ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ထိုစက္ကန့်ပိုင်းတွင်ပင် ထိုမြေခွေးမှာ နိုးလာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကက်စရာ၏ ပေါင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ အခန်းကိုဖြတ်၍ ပျိုးခင်းတာဝါတိုင်ဘက်ကို မျက်နှာမူလျက် ထჯပ်ထိုင်နေလိုက်သည်။
ကက်စရာလည်း အပြင်စင်္ကြံဆီသို့ ရောက်လာသည်။
သို့သော် သူမ အခန်းထဲသို့ ဝင်မလာခဲ့ပေ။
မြေခွေးက ၎င်း၏ ခြေသည်းတစ်ဖက်ကို တံခါးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
ပျိုးခင်းခန်းမအတွင်းတွင် ကားလ်က ပြုံးလိုက်သည်။
“မှော်စည်းတွေက သူတို့ကို ဒီဆက်သွယ်မှုတွေကို ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူး” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု ရိုင်ဆာက ထောက်ခံသည်။
“ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်တာလဲ”
“ဂရေးကိပ် ရဲတိုက်ကိုယ်တိုင်ကများလား”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
“ဒီရဲတိုက်က ပိုင်ဆိုင်မှုကို သိနိုင်ပါတယ်။ သတိပြုမိတာမျိုးတော့ ရှိနိုင်ပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ တိကျတာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီလို ပိတ်ထားတဲ့ နယ်နိမိတ်စည်းကို ဖြတ်ပြီးတော့ ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ရိုင်ဆာက သူမ၏လက်တစ်ဖက်ကို ကားလ်ဘက်သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ကိုင်ကြည့်လို့ ရမလား”
ကားလ်က အက်ဗလင်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကားလ်က သူမ၏လက်ကို ရိုင်ဆာ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားမက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
ဂါရစ်က ချက်ချင်းပင် ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
သူက သူ့နှမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
ရိုင်ဆာ၏ အသက်ရှူသံ ရပ်တန့်သွားသည်။
အခန်းတွင်းသို့ တစ်စုံတစ်ရာ ပျံ့နှံ့လာသည်။
သိမ်မွေ့သည်။
စောင့်ကြည့်နေသည်။
အနီးအနားရှိ ကလေးတစ်ဦး စားပြီးပြီဟူသော သေချာမှုမျိုး။
နွေးထွေးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း။
လုံခြုံနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း။
ရိုင်ဆာ၏ စွမ်းအားနယ်ပယ်ပင်တည်း။
သူမသည် ကားလ်၏လက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုတည်ရှိမှုက ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။
ကားလ်တစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ မဟုတ်ပေ။
အမွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမနှစ်ဦးကြားတွင် ဖြစ်သည်။
ဂါရစ်က သူ့နှမကို လှမ်းကြည့်သည်။
ကားလ်ကလည်း ပြန်ကြည့်သည်။
ထူးဆန်းသော ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ရေတွက်နေကြသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
နံပါတ်များကို ရေတွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
လိုအပ်ချက်များကို ရေတွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို။
ဆာလောင်မှုကို။
လုံခြုံမှုကို။
ကားလ်က ဂါရစ်၏နောက်ဘက်ရှိ စောင်ကို လှမ်းဆွဲကာ သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ခြုံပေးလိုက်သည်။
သူ အციခံနေရခြင်း မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူ လက်ခံလိုက်သည်။
ရိုင်ဆာသည် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် ထჯပ်ထိုင်နေသည်။
“ဘယ်လိုလဲ” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
သူမက မဖြေပေ။
“ရိုင်ဆာ”
သူမ၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။
“ရှင်တို့ မကြာသေးခင်ကမှ မှော်စည်းတွေကို ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်နော်”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ရဲတိုက်ကနေတစ်ဆင့် စွမ်းအားနယ်ပယ်တွေကို သူတို့ လက်ခံရရှိနေကြတယ်လို့ ရှင်တို့ ယုံကြည်ခဲ့လို့ပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာရော ဆက်ဖြစ်နေသေးလား”
“စွမ်းအားအချို့ ကျန်နေသေးတယ်”
“ကျန်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ရိုင်ဆာက ဆိုသည်။ “သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြတာ”
အက်ဗလင်က အမွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမဆီသို့ တိုးသွားသည်။
“အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ရိုင်ဆာက အော်ရီလီယာကို လှမ်းကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ ပြန်ကြည့်သည်။
“သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားနယ်ပယ်က အတူတကွ ပိုင်ဆိုင်ထားကြတာ”
“သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ခွဲဝေထားတာလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
“မခွဲထားပါဘူး”
သူမသည် သင့်လျော်မည့် စကားလုံးကို ရှာဖွေနေသည်။
“လူနှစ်ယောက် ပေါင်းစပ်မှ ပြည့်စုံသွားတာပါ”
အခန်းတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကလေးတွေတောင်မှ ထိုအချက်ကို ခံစားမိကြပုံ ရသည်။
ကားလ်က ဂါရစ်၏စောင်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်ထားဆဲပင်။
ဂါရစ်ကလည်း သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကိုင်ထားသည်။
“ဘယ်လိုစွမ်းအားနယ်ပယ်မျိုးလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ရိုင်ဆာက ပြုပြင်ပြီးသား အရုပ်၏ဂါဝန်ပေါ်ရှိ အလင်းစက်လေးဆီသို့ လှမ်းကြည့်သည်။
ချည်ဘောလုံး ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည့် ခေါက်သိမ်းထားသော နေရာလေးဆီသို့။
သစ်သားခွေးရုပ်ဘေးရှိ နွေးထွေးမှုဆီသို့။
ကက်စရာ၏ မြေခွေးနှင့် တဲလ်ဗင်၏ စပါးများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသော သတိပြုသိရှိမှုဆီသို့။
“တုပခြင်း (Mimicry) ပါ” ဟု သူမက ဆိုလေသည်။