အော်ရီလီယာက မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမနှစ်ဦးကို အကဲခတ်နေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
သူမက ချက်ချင်းမဖြေပေ။
မယ်လင်နှင့် သက်စရာတို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။
ကယ်ဒရစ်လည်း ရောက်လာသည်။
သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းက ထိုနေရာတွင် စုစည်းဖြစ်ပေါ်နေသော စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုကို ခံစားမိကြသည်။
မယ်လင်က ဂါရစ်အနားတွင် ကုန်းစင်းသွားလိုက်သည်။
"သစ်သားကွင်းလေးကို မှတ်မိသေးလား" ဟု သူမက မေးသည်။
ဂါရစ်က နံနက်စာစားပွဲဝိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်ထိုင်နေကျ နေရာဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ထိုသစ်သားကွင်းလေးက ထိုနေ့နံနက်က သူ့ရဲ့ယာဂုပန်းကန်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သူ အზက်အကျ လွမ်းဆတ်မှတ်မိနေသည်။
သက်စရာက အထည်ဖဲကြိုးနှစ်ခုကို ကယ်ရိုရှေ့တွင် ချပေးသည်။
တစ်ခုက အပြာရောင်။
တစ်ခုက အနီရောင်။
ကယ်ရိုက အပြာရောင်ဖဲကြိုးကို လှမ်းဆွဲသည်။
သက်စရာက အပြာရောင်ဖဲကြိုးကို ပိုဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး အနီရောင်ဖဲကြိုးကို ပိုနီးအောင် ချပေးလိုက်သည်။
ကယ်ရို မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။
ထို့နောက် အပြာရောင်ဖဲကြိုးဆီသို့ ဆက်လက်လက်လှမ်းသည်။
သက်စရာက အော်ရီလီယာကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ရွေးချယ်မှုပဲ"
ကယ်ဒရစ်က သူ့လက်ဝါးကို ဖြန့်ပေးလိုက်သည်။
ဂါရစ်က သူ့လက်ကို ကယ်ဒရစ်၏လက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ကယ်ဒရစ်က "နေခဲ့" ဟု ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏သားလေးက ချက်ချင်းပင် ထွက်သွားရန် ကြိုးစားတော့သည်။
ကယ်ဒရစ်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒီနယ်မြေက သူ့ကို လက်မခံခဲ့ဘူး"
"လက်ခံခဲ့ပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
သူမက ကာဇက်စောင်စွန်းနားတွင် ဂါရစ် ရပ်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဂါရစ်က ကယ်ဒရစ်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ပြန်လာပြီး သစ်သားခွေးရုပ်လေးကို ကယ်ဒရစ်၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
"သူက ကတိကဝတ်ကို တခြားပုံစံတစ်ခုနဲ့ နားလည်ထားတာပဲ"
ကယ်ဒရစ်က သစ်သားခွေးရုပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ငါ ဒါကို တောင်းဆိုတာ မဟုတ်ဘူး"
"ကျန်ရစ်ခြင်းဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာကို သူ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ"
"အဲဒါက ကတိသစ္စာဆိုတာကို အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ချက်ချမှုတစ်ခုပဲ"
မေရီက ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ကယ်ဒရစ်က မေရီကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ကလေးတစ်ယောက် ပြောသမျှ စော်ကားတဲ့စကားတိုင်းကို မှတ်ထားဖို့ မလိုပါဘူး"
"ကျွန်မ သဘောမတူဘူး"
အော်ရီလီယာက ကယ်ရိုကို သူမ၏ပေါင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
ကလေးမလေးက သူမ၏လက်တစ်ဖက်ကို နတ်ဘုရားမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် ပူနွေးလာသည်။
အော်ရီလီယာ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ သက်သာသွားသည်။
လုံးဝပျောက်သွားသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အနည်းငယ်မျှ ကုသပျောက်ကွားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အက်ဗလင်လည်း ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အော်ရီလီယာ?"
"သူမက ငါ့နယ်မြေရဲ့ ပဲ့တင်သံကို သယ်ဆောင်လာတယ်"
ကျွန်ုပ်သည် ဂါရစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းတို့ကြားရှိ ကြမ်းပြင်ကို ဖြတ်မသွားဘဲ နာသန်နီရယ်၏ ဘေးသို့ ရောက်သွားနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"နှစ်ယောက်စလုံးလား"
"ဟုတ်တယ်"
"ခင်ဗျားရဲ့ နယ်မြေတစ်ခုတည်းလား"
အော်ရီလီယာက ခန်းမအတွင်းသို့ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်ကို အိမ်သဖွယ် မှီခိုအားထားနေကြသည့် နတ်ဘုရားအားလုံးကို လှည့်ကြည့်သည်။
နံရံများအောက်တွင် ရွေ့လျားနေသည့် စွမ်းအားလိုင်းများကို ကြည့်သည်။
ရဲတိုက်၏ အကာအကွယ်အတွင်း မွေးဖွားလာကြပြီး နတ်ဘုရားများက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအကာအရံများနှင့် ပူးပေါင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာကြသည့် မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို ကြည့်သည်။
"မဟုတ်ဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ထိုစကားကြောင့် တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆجိတ်သွားသည်။
"သူတို့ဟာ ဂရေးကိပ်မှာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ဘုရားစွမ်းအားနယ်မြေအားလုံးရဲ့ လက္ခဏာရပ်တွေကို ပြသနေကြတယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်"
သော်က ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
"အားလုံးပဲလား"
"နယ်မြေ အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်သေးဘူး" ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။ "အခုထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ ငါတို့ ကိုင်စွဲထားသလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာချင်မှ ဖြစ်မယ်"
"အဲဒါက ငါတို့ကို စိတ်အေးသွားစေဖို့ ပြောတာလား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး"
ကယ်ရိုက အော်ရီလီယာ၏ ရင်ခွင်တွင် မှီခိုနေသည်။
သူမ၏ ဒူးပေါ်ရှိ ခရုပတ်ဒဏ်ရာကို အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့တစ်ခုက ဝန်းရံသွားသည်။
ထို့နောက် ၎င်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အခန်းတစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဂါရစ်က နံရံကို ထိလိုက်သည်။
ခဏတာမျှပင် သူ့နှင့်ဆက်စပ်နေသော အကာအရံအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
မှတ်ဉာဏ်။
ရွေးချယ်မှု။
ကတိသစ္စာ။
ရာသီဥတု။
အလင်းရောင်။
ဖြတ်သန်းရာလမ်း။
မီးဖို။
ကြီးထွားမှု။
မှတ်တမ်း။
အိပ်စက်ခြင်း။
ရေ။
အတိုင်းအတာ။
ခွင့်လွှတ်မှု။
ကုသခြင်း။
မုန်တိုင်း။
ဆောင်းရာသီ။
ထို့နောက် အဆက်အသွယ် ရပ်တန့်သွားသည်။
ဂါရစ်က သူ့လက်ကို သူ ပြန်ကြည့်သည်။
ရဲတိုက်ထိန်းချုပ်သူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများမှာ အလွန်တရာ တောက်ပလာခဲ့သည်။
"သူ့ကို အသိအမှတ်ပြုခံလိုက်ရပြီ"
"ဘာအဖြစ်နဲ့လဲ" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ရဲတိုက်ထိန်းချုပ်သူက မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဂရေးကိပ်က ဘာမှ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး"
"သူတို့က ကလေးတွေလေ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒါက အဖြေဖြစ်သင့်တာပေါ့"
"ဒါက ငါတို့ရဲ့ အဖြေပဲလေ"
ကျွန်ုပ် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ကယ်ရိုကို ရင်ခွင်ထဲ ပို၍ တိုး၍ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားဆိုတာက အန္တရာယ်မဖြစ်လာခင် လူကြီးဖြစ်လာတဲ့အထိ စောင့်နေတတ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အခု သိပြီးသားပဲလေ"
သော်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အမ်ဂျိုနียร์ တူကြီးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
သူမ၏ ပထမက အစောပိုင်းက ပျော်ရွှင်မှုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် အကာအကွယ်ပေးလိုသည့် စိတ်သဘောထားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဆူတြာက ဒီအကြောင်းကို သိသွားနိုင်တယ်"
"သူ ရိပ်မိနေလောက်ပြီ ဖြစ်မှာပါ" ဟု မယ်လင်က ပြောသည်။
"အိုသယ်လော့စ်က စွမ်းအားနယ်မြေတွေ ရွေ့လျားနေတာကို ခံစားမိလိမ့်မယ်" ဟု သက်စရာက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ "အထူးသဖြင့် ဒီကလေးတွေသာ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆက်ပြီး ကြီးထွားနေမယ်ဆိုရင်ပေါ့"
အက်ဗလင်က ဂါရစ်ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သူသည် သူမ၏ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းမှီလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး မွေးနေ့တုန်းကထက် ပို၍ ကြီးလာပုံပေါ်နေသည်။
တစ်နှစ်ပြည့်သည်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အခြားပုံစံဆောင်နေရန် ခက်ခဲလာလောက်အောင်ပင် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာက ဒါကို ဖြစ်စေတာလဲ" ဟု သူမက မေးသည်။
"စွမ်းအားတွေက သူတို့ကို သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိလာအောင် သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ဖြေသည်။
"အဲဒါကို ငါတို့ နှေးကွေးသွားအောင် လုပ်လို့ရမလား"
"ငါလည်း မသိဘူး"
သော်က ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
"ကွန်ကော်ဒီယာမှာဆိုရင် အစ်ဂ်နေးရှပ်နဲ့ ဆီရာဖီနာတို့ဟာ ပထမဆုံးမီးတောက်ကို သယ်ဆောင်ရင်း မွေးဖွားလာကြတယ်။ အဲဒီစွမ်းအားက သူတို့ကိုယ်တိုင် မနားလည်ခင်ကတည်းက သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူတို့ မနားလည်နိုင်သေးခင်မှာပဲ ရန်သူတွေကိုပါ ဆွဲဆောင်ခဲ့မိတယ်"
သူမက မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"လက်ဇန်းဒါးနဲ့ အီယိုတို့က ဒါကို နားလည်ကြလိမ့်မယ်"
"သူတို့ ကူညီနိုင်မလား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
"ဖြစ်နိုင်တယ်။ အော်ရီသာက ပိုသိချင်သိနေလိမ့်မယ်။ ပထမဆုံးမီးတောက်ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိနတ်ဘုရားအုပ်စုတွေထက် ပိုပြီး ရှေးကျတယ်"
"ဒါဆို ဆူတြာကော"
သော်၏လက်က တူကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"သူက အစွမ်းထက်တဲ့ ကလေးတွေကို ကိရိယာတွေ၊ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ ဒါမှမဟုတ် တံခါးတွေအဖြစ်ပဲ မြင်တတ်တယ်။ ဘယ်တော့မှ သာမန်ကလေးတွေလို့ သဘောမထားဘူး"
အခန်းထဲသို့ အအေးဓာတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျွန်ုပ် ၎င်းကို ချက်ချင်း မတားဆီးခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်၏ ကုလားထိုင်အောက်တွင် ရေခဲပြင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သော်က ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
အမ်ဂျိုနียร์ တူပေါ်တွင် လျှပ်စီးလက်များ ဖြတ်သွားသည်။
စိန်ခေါ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
သဘောတူညီနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါတို့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ လိုတယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်"
"ပြီးတော့ တံခါးလည်း လိုတယ်"
"ဟုတ်တယ်"
"အဲဒီထက် ပိုပြီးတော့လည်း လိုသေးတယ်"
မေရီက စာမျက်နှာသစ်တစ်ခုသို့ လှန်လိုက်သည်။
သော်က အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မယ်လင်ကို ကြည့်သည်။
သက်စရာ။
ကယ်ဒရစ်။
ဂရေးကိပ်၏ အခြားနတ်ဘုရားများ။
"ငါ ကွန်ကော်ဒီယာရဲ့ သံတမန်အနေနဲ့ ရောက်လာတာပါ" ဟု သူမက ပြောသည်။ "အခု ငါတောင်းဆိုတာကတော့ ကိုယ်စားပြုအနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ ငါ့အတွက် ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုတာပါ"
အော်ရီလီယာက ကယ်ရိုကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်လျက် ထရပ်လိုက်သည်။
သော်က သူမ၏ ခါးပတ်မှ အမ်ဂျိုနียร์တူကို ဖြုတ်ချကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
သူ ဒူးမထောက်ခဲ့ပေ။
ဘယ်သူကမှလည်း ဒူးထောက်ခိုင်းခြင်း မရှိခဲ့ပါ။
"ငါဟာ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားတွေကို တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးတယ်" ဟု သော်က ပြောသည်။ "ရှေးဟောင်းကတိကဝတ်တွေကိုပေါ့။ အချို့က ဂုဏ်ယူစရာကောင်းတယ်။ အချို့ကျတော့လည်း ငါတို့သာ အဲဒီကတိတွေကို မေးခွန်းထုတ်မိရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတဲ့ အကြောက်တရားကြောင့်သာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေခဲ့ကြတာ"
မယ်လင်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားပြီး သဘောပေါက်သွားပုံ ပေါ်လာသည်။
သော်က ဆက်ပြောသည်။
"ငါက အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးကို အစားထိုးဖို့အတွက် တခြားအုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးဆီကို ပြောင်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"သဘောတူစာချုပ်က အဲဒါကို မတောင်းဆိုပါဘူး" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
"ငါ ဖတ်ပြီးသားပါ"
မေရီက ကျေနပ်သွားပုံရသည်။
"ငါ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားအုပ်စုထဲကို ဝင်ချင်တယ်"
ထိုစကားသံများက ခန်းမအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။
သော်က တိုးညင်းစွာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကပင် ထိုစကားများကို ပို၍ အလေးအနက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက စုဝေးနေကြသော အဖွဲ့ဝင်များကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းဖွဲ့စည်းပုံအရ တက်ရောက်လာကြသူတွေရဲ့ သဘောတူညီချက်နဲ့ မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့တဲ့ လက်မှတ်ထိုးသူတွေ ကန့်ကွက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"
"ငါ စောင့်ပါ့မယ်"
"အဖွဲ့ဝင်တိုင်း ထွက်ခွာခွင့်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အခွင့်အရေးကို ခင်ဗျား လက်ခံရမယ်"
"ငါ လက်ခံပါတယ်"
"ခင်ဗျားရဲ့ အငြင်းပွားမှုတွေကို သက်သေနဲ့ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ တင်ပြရပါမယ်"
သော်က မေရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ ဒါကို ခန့်မှန်းမိပါတယ်"
"ခင်ဗျားက ဝါအရင့်ဆုံး၊ စွမ်းအားအကြီးဆုံး ဒါမှမဟုတ် ရှေးဟောင်းအခွင့်အရေးကို အကြောင်းပြပြီး တခြားနယ်မြေတစ်ခုကို အမိန့်ပေးခွင့် မရှိပါဘူး"
"ကောင်းပြီလေ"
"ခင်ဗျား ဒီမှာနေထိုင်တဲ့အခါ ဂရေးကိပ်ရဲ့ ဥပဒေတွေက ခင်ဗျားကို အုပ်ချုပ်တယ်ဆိုတာကို လက်ခံရပါမယ်"
သော် ပြုံးလိုက်သည်။
"တံခါးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေပါ ပါရဲ့လား"
"အဲဒါတွေက ပိုလို့တောင် ပါသေးတယ်"
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
တက်ရောက်လာသူများထဲမှ မည်သူကမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။
မေရီက စာချုပ်စာတမ်းကို ယူလာပေးသည်။
သော်က သက်ဆိုင်ရာ စာမျက်နှာများကို တစ်ချက်ပြန်ဖတ်ကြည့်သည်။
သူမ အسرعအမြန် လုပ်မနေခဲ့ပေ။
အိုသယ်လော့စ်၏ ငြင်းဆိုမှုကို ရောက်သည့်အခါ သူမ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။
ကြင်နာတတ်သော အပြုံးတော့ မဟုတ်ပေ။
"သူက အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခွင့်ပြုချက်လို့ ထင်မှားနေတာပဲ"
"ငါတို့လည်း သတိထားမိပါတယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
သော်က အသစ်ဆုံး အမည်စာရင်း၏ အောက်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
မင်စက်များက ဘောပင်ဖျားတစ်ဝိုက်တွင် မီးပွားများ ထွက်လာသည်။
မေရီက စာအုပ်ကို စားပွဲ၏ သတ္တုစွန်းဘက်မှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သော်က ဤသို့ ရေးလိုက်သည်—
သော် — လျှပ်စီး၊ စစ်ပွဲအတွင်း ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ နှင့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်မဆိုင်နိုင်သေးသူများကြားတွင် ကာကွယ်ပေးထားသည့် စွမ်းအား။
သူမ ရေးပြီးဆုံးသွားသောအခါ မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
အော်ရီလီယာက ထိုစာကြောင်းကို ဖတ်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် သော်၏ လက်မှတ်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
စာချုပ်က သူမကို လက်ခံလိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်၏ အပြင်ဘက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အကာအရံများက ကြေးဝါသံစဉ်ကြည်ကြည်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။
ကြိုဆိုပါတယ်။
ညစာမစားမီတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှု၏ ပထမဆုံး မူကြမ်းကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကူးသန်းသွားလာရေးတံခါးအတွက် လပေါင်းများစွာ လေ့လာမှုများ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။
ကွန်ကော်ဒီယာက ရဲတိုက်ထိန်းချုပ်သူ၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ အုတ်မြစ်ချမှုကို စတင်ဆောင်ရွက်မည် ဖြစ်သည်။
ဂရေးကိပ်က အသုံးမပြုရသေးသော အောက်ထပ်အခန်းများထဲမှ တစ်ခန်းကို ပြင်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။
အစိုးရနှစ်ရပ်စလုံး၊ အကာအရံထိန်းသိမ်းသူနှစ်ဦးစလုံးနှင့် သတ်မှတ်ထားသော သက်သေများ အတည်ပြုပေးပြီးမှသာ နှစ်ဖက်စလုံးက ဤလမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။
အပြန်အလှန် အကာအကွယ်ပေးရေး သဘောတူညီချက်က ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ကူးသန်းသွားလာရေး စည်းကမ်းချက်များနှင့် သီးခြားစီ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
မေရီက ဤအချက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သော်ကလည်း သဘောတူခဲ့သည်။
"လက်ဇန်းဒါးက ခင်ဗျားကို သဘောကျလိမ့်မယ်" ဟု သူမက မေရီကို ပြောသည်။
"ဘာလို့လဲ"
"သူလည်း ဘယ်သူမှ မကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ သဘောတူညီချက်တွေ အများကြီး ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်လို့ ယုံကြည်တတ်လို့ပဲ"
"ဟုတ်တယ်လေ"
"ငါ သိပါတယ်။ အီယိုက အဲဒါတွေကို လိုက်ရှာနေတာနဲ့ တင် မနိုင်တော့ဘူး"
ညစာစားပြီးနောက် သော်နှင့် မယ်လိုဒီတို့က ပထမဆုံး စည်ပိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ကြသည်။
အီလီဇာက ကောင်စီခန်းထဲတွင် စည်ပိုင်းဖွင့်ခြင်းကို ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ခန်းမမကြီးထဲသို့ နှစ်ပေခန့် ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
အီလီဇာက ထပ်ပြီး ကန့်ကွက်သည်။
သော်က သူမအား ခွက်တစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အီလီဇာက မျက်နှာမပျက်ဘဲ လက်ခံယူလိုက်သည်။
တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် သော်က မယ်လိုဒီအား သူမကို အားကျပြီး သတ္တုလက်ချောင်းများ တောင်းဆိုဖူးသည့် ဘရူနီအမည်ရှိ ဘီလူးကြီးအကြောင်း ပြောပြလေသည်။
မယ်လိုဒီကလည်း ပယ်ရင်က လှည်းတစ်စီးကို ပိုကောင်းအောင် ပြုပြင်မယ်ကြံပြီး ဘီးတွဲထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို ဖြုတ်ပစ်မိခဲ့တဲ့ အကြောင်းကို သော်အား ပြန်ပြောပြသည်။
"အဲဒါဆို ပိုမြန်မြန် သွားနိုင်တာပေါ့" ဟု ခန်းမတစ်ဖက်ခြမ်းမှ ပယ်ရင်က ဝင်ပြောသည်။
"ဘီးတွေကတော့ ပိုမြန်မြန် လည်သွားတာပေါ့" ဟု အီလီနော်က ပြင်ပေးသည်။
သော်က စားပွဲကို လက်သီးနှင့် ထုလိုက်သည်။
"ဘီးတွေ ပိုမြန်မြန် လည်သွားတယ်ဆိုတာ ငါ ယုံပါတယ်"
"အမှန်ပါပဲ" ဟု မယ်လိုဒီက ထောက်ခံသည်။
ပယ်ရင်က မျက်နှာငယ်လေးဖြင့် ဖြစ်သွားသည်။
ကလေးတွေ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားကြပြီးနောက်ပိုင်းအထိ သော်က ကွန်ကော်ဒီယာအကြောင်းကို ဆက်ပြောနေခဲ့သည်။
လက်ဇန်းဒါး။
အီယို။
လစ်ဘက်။
လိုင်ဆန်ဒြာ။
အထြီယူ။
မာရာ။
လိုကီ (သူမ ချစ်မြတ်နိုးရပြီး အမိုးပေါ်ကနေ ပစ်ချလိုက်ချင်စိတ် ပေါ်လာတတ်တဲ့ ဆွေမျိုးတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောပြနေသလိုမျိုး အမြဲတမ်း မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ ရှိနေတတ်သူ)။
"ခင်ဗျားနဲ့ လက်ဇန်းဒါးနဲ့ဆို တော်တော် အဆင်ပြေမှာ" ဟု သူမက ကျွန်ုပ်ကို ပြောသည်။
"ဘာကြောင့် အဲဒီလို ထင်တာလဲ"
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက ကိုယ်မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုများတဲ့ လူတွေအတွက် တာဝန်ယူခဲ့ကြရလို့ပဲ"
"အဲဒါက အုပ်စိုးရှင်အများစုနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာပဲလေ"
"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက အစည်းအဝေးတွေကို ညည်းတွားတတ်ကြပြီး အဲဒီအစည်းအဝေးတွေမှာပဲ အလုပ်တွေ ပိုများလာအောင် လုပ်တတ်ကြတယ်"
အက်ဗလင် ပြုံးလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ မှန်တယ်"
"ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက နတ်ဘုရားဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့် စာရွက်စာတမ်း အလုပ်တွေ လျော့သွားလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတယ်"
ကျွန်ုပ် မေရီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက မဟာမိတ်မူကြမ်းအတွက် ဆက်လက်လုပ်ကိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်ုပ် စိတ်ပျက်ခဲ့ရပါတယ်"
"အီယိုနဲ့ အက်ဗလင်တို့ တွေ့သင့်တယ်" ဟု သော်က ဆက်ပြောသည်။ "အီယိုက တခြားသူတွေ အားလုံးက ကြိုတင်ဟိန်းထွက်နေတဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကြတဲ့ ကလေးတွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ နားလည်တယ်"
အက်ဗလင်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားသည်။
"သူမနဲ့ စကားပြောကြည့်ချင်ပါတယ်"
"ပြောဖြစ်မှာပါ။ တံခါးသာ ဆောက်ပြီးသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် မကြာခဏ တွေ့ရမလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား နောင်တရသွားလိမ့်မယ်"
"အဲဒါက မျှော်လင့်ချက် ရှိစရာပဲ"
"ရှိတာပေါ့"
သော် သောက်လိုက်သည်။
"လစ်ဘက်က ဟယ်လီနာကို သဘောကျလိမ့်မယ်"
ကျွန်ုပ်၏ယောက္ခမက မီးဖိုဘေးတွင် ထိုင်ရင်း ဂါရစ်၏ ကုတ်အင်္ကျီလက်စကို ပြုပြင်ချုပ်လုပ်နေသည်။
"ဘာလို့လဲ" ဟု သူမက မေးသည်။
"လစ်ဘက်က ကလေးအဝတ်အစားတွေ၊ အစားအသောက်တွေ၊ အိပ်စက်မည့်နေရာတွေ၊ ပညာရေး၊ ဧည့်သည်တွေ၊ အစောင့်တွေ၊ ပရိဘောဂတွေ၊ ရရာနေရာမှာ ထားတတ်တဲ့ အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အယူအဆတွေ အများကြီး ရှိတယ်"
ဟယ်လီနာက စဉ်းစားကြည့်သည်။
"သူမရဲ့ အယူအဆတွေက တော်ရုံတန်ရုံ မှန်ကတ်တတ်ရဲ့လား"
"သူမကတော့ မှန်တယ်လို့ ယုံကြည်နေတာပဲ"
"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ သဘောထားကွဲကြလိမ့်မယ်"
သော် ပြုံးစိစိ လုပ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သဘောကျကြမှာပါ"
ထို့နောက် သူမက လိုင်ဆန်ဒြာအကြောင်း ပြောပြသည်။
လက်ဇန်းဒါး၏ ညီမငယ်။
အသက် ဆယ့်ငါးနှစ်။
ကျောင်းသားကောင်စီ ဥက္ကဋ္ဌ။
ချစ်ခင်သူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် နာမည်ကြီးပြီး သူတို့အများစုကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေလောက်အောင်လည်း သဘောထားကြီးသူ။
သော်က သူမကို စွဲဆောင်ဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ နိုင်ငံခြားသား လူပျိုလှည့်သူတွေအကြောင်းကို ပြောပြသည်။
"ဘယ်သူ့ကိုမှ အောင်မြင်သွားတာ မရှိဘူးလား" ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
"မရှိပါဘူး"
"ခင်ဗျား သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်တာလား"
"ငါက အဆိုပြုခဲ့တာပါ"
"သူမက လက်ခံခဲ့လို့လား"
"သူမက သူမဘာသာပဲ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"
ကျွန်ုပ်၏ ခွက်ထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုဇာတ်လမ်းထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာက ကျွန်ုပ်၏ နံရိုးကြားထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အက်ဗလင် သတိထားမိလိုက်သည်။
"ကာရိုလိုင်းလား"
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ အစ်မမှာလည်း ထိုအသက်အရွယ်လောက်ပင် ရှိခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်ထက် တစ်နှစ်ခွဲကြီးသည်။
သူမက ထိုအသက်ကွာခြားချက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အများစုအပေါ်တွင် အာဏာရှိသကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သူ ဖြစ်သည်။
တစ်ခါတလေကျတော့လည်း တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
"သူမက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ" ဟု သော်က မေးသည်။
"ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိတဲ့သူ"
"အဲဒါက အမြဲတမ်းတော့ ကောင်းချီးတစ်ခု မဟုတ်တတ်ပါဘူး"
"ဟုတ်ပါတယ်"
ကျွန်ုပ် မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။
"သူမက ထက်မြက်တယ်။ စိတ်မရှည်တတ်ဘူး။ ငါ မသိလိုက်ဘူးလို့ ထင်တဲ့အချိန်တွေမှာ အကာအကွယ်ပေးတတ်တယ်။ အိမ်ထဲက စောင်တွေအားလုံးကို ခံတပ်တစ်ခုလို တည်ဆောက်ပြီး အထဲဝင်ဖို့ ငါ့ကို အစားအစာတွေနဲ့ တောင်းဆိုတတ်တယ်"
သော် စဉ်းစားကြည့်သည်။
"ငါသာဆို သူမကို သဘောကျမိမှာပဲ"
"ဟုတ်မှာပါ"
အဖြေက လွယ်လွယ်ကူကူပင် ထွက်လာသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကာရိုလိုင်းကို အမှတ်ရခြင်းက ပြိုပျက်နေသော နေရာမှ အသံတစ်သံကို ကြားရခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်မက်တစ်ခု၏ ဆွဲငင်အားကို ခံစားရခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ...
ဂရေးကိပ်၏ ခန်းမကြီးကိုသာ သတိရစေသည်။
နွေးထွေးမှု။
ကျွန်ုပ်၏လက်ပေါ်တွင် တင်ထားသော အက်ဗလင်၏ လက်ဖဝါး။
ကျွန်ုပ် ပြောဆိုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် နားထောင်နေကြသည့် လူများ။
"သူမသာ ရှိရင် လိုင်ဆန်ဒြာကို သဘောကျမှာ သေချာတယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
သော်က သူမ၏ခွက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ရာဇဝင်တစ်ရက်မှာ ငါ လိုင်ဆန်ဒြာကို သူမအကြောင်း ပြောပြပေးမယ်"
ကျွန်ုပ် တံတွေးကို မြိုချလိုက်သည်။
"အဲဒီလို လုပ်ပေးရင် ကျေးဇူးတင်မှာပါ"
အိပ်ရာမဝင်မီတွင် သော်က ကလေးထိန်းခန်းသို့ တစ်ခေါက် ထပ်သွားခဲ့သည်။
မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမနှစ်ဦးက နိုးနေကြသည်။
ဟုတ်ပေသည်၊ သူတို့က နိုးနေကြစမြဲပင်။
ကယ်ရိုက သူမ၏ ပုခက်ထဲတွင် ရပ်နေသည်။
ဂါရစ်က သူ့စောင်ကို ကယ်ရို၏ ပုခက်ထဲသို့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရွှေ့ထားလိုက်သည်။
သူက စောင်ထောင့်တစ်ထောင့်ကို ဆက်လက်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ပုခက်နှစ်ခုကြားရှိ လွတ်နေရာလေးမှာ အနည်းငယ် ခေါက်နေသလို ဖြစ်နေသည်။
သော်က ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ဒီလို ဖြစ်နေကျလား"
"ဖြစ်သင့်တာထက်ကို ပိုဖြစ်နေတာပေါ့"
အော်ရီလီယာက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ထိုင်နေသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားများ ငြိမ်ကျသွားသည်ကို သူမ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ် စောင့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
"သူတို့က တော်တော်မြန်မြန် ပြောင်းလဲနေကြတယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။
"အရမ်းမြန်နေတာလား" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"ငါလည်း မသိဘူး"
သော်က အမ်ဂျိုနียร์ တူကြီးကို ကလေးတွေ လက်မမီနိုင်သည့် နေရာတွင် တင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပို၍ ဝေးရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ကယ်ရိုက အရင်ဆုံး စကားစပြောသည်။
"အလင်းရောင်"
သူမ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒိုရီယန်၏ နယ်မြေစွမ်းအား။
ထို့နောက် သူမက "အိမ်" ဟု ဆိုသည်။
တစ်ခန်းလုံး နွေးထွေးသွားကာ ကလေးထိန်းခန်းတစ်ခုလုံးကို အကာအကွယ်ပေးထားသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။
နာရာ။
ဂါရစ်က ပိတ်ထားသော တံခါးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"သွား"
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လိုင်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
နားသန်နီရယ်။
သူက ပုခက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"နေ"
လိုင်းလေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကယ်ဒရစ်။
မွှာညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေက သူတို့ နားလည်ပြီးသား အရာတွေကို ပုံဖော်ဖို့အတွက် စကားလုံးတွေကို စတင်အသုံးပြုလာကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်က တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေမှုတွေထက် ကျွန်ုပ်ကို ပိုပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
စကားလုံးတွေက ရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းစေသည်။
၎င်းတို့က ပိုမိုကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက်များကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည်။
အော်ရီလီယာက ကယ်ရို၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဂါရစ်၏ နဖူးကို ထိသည်။
"သူတို့ ကျန်းမာကြပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့?" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
"သူတို့က နေ့တိုင်း ပိုပြီး များပြားလာတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို သယ်ဆောင်လာနေကြရပြီ"
သော်က သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
သူမက မေးလိုက်သည်— "ဒီစွမ်းအားတွေကို သူတို့နဲ့ ခွဲထုတ်လို့ မရဘူးလား"
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီစွမ်းအားတွေက သူတို့ရဲ့ ကြီးထွားမှုပုံစံရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ ခွဲထုတ်လိုက်တာက သူတို့ကို ထိခိုက်နာကျင်စေနိုင်တယ်"
အက်ဗလင်က ပုခက်နှစ်ခုကြားတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ သူတို့ကို သင်ကြားပေးရမယ်"
"သူတို့က အသက်နှစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ"
"ငါတို့က စကားတောင် မပြောတတ်သေးခင်ကတည်းက မီးကို မတို့ဖို့ သူတို့ကို စတင်သင်ကြားပေးခဲ့ကြတာပဲ"
"အဲဒါက မတူဘူးလေ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးက ကယ်ရို၏လက်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ထင်သလောက်တော့ မကွာခြားပါဘူး"
အော်ရီလီယာက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ရိုးရှင်းတဲ့ နယ်နိမိတ်တွေပေါ့။ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိရဘူး။ မတော်တဆဖြစ်မှုတွေအတွက် အပြစ်ပေးတာမျိုး မရှိရဘူး"
"ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပဲ့တင်သံထပ်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတိုင်းက သူတို့ကို သင်ကြားပေးဖို့ ကူညီပေးရမယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။
သော်က အမ်ဂျိုနียร์ တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
"ဧည့်သည်တွေပါ ပါတာပေါ့"
"ခင်ဗျား စာချုပ်လက်မှတ်ထိုးထားပြီးသားလေ"
သူမ၏ မျက်နှာထား ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
"အင်းလေ၊ ကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ထိုးထားတာပဲဟာ"
ဂါရစ်က တူကို ထပ်ပြီး လှမ်းကိုင်သည်။
သော်က တူကို သူမ၏ ကျောနောက်ဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
"မင်းအတွက် ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကတော့ 'မရဘူး' ဆိုတာပဲ"
ကျွန်ုပ်၏ သားလေး မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။
သော်၏ ဆံပင်ခွေထဲမှ မီးပွားတစ်ခုက သူ့လက်ချောင်းများဆီသို့ ခုန်ကူးသွားသည်။
သူ ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ကယ်ရိုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ကယ်ရိုက လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ထိုမီးပွားကို အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူမ လက်များကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ လက်ဖဝါးများအပေါ်တွင် လျှပ်စီးပန်းငယ်လေးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာသည်။
ဆယ်၏ ကြီးထွားမှုစွမ်းအား။
သော်၏ လျှပ်စီး။
အဲဒီပန်းပွင့်လေးရဲ့ အနားသတ်မှာ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အအေးဓာတ်တွေ ဝန်းရံလာတယ်။
အော်ရီလီယာရဲ့ ပူနွေးမှုက သူမကို ထိခိုက်မှုမရှိအောင် ထိန်းပေးထားတယ်။
ဂရေးကိပ်ထဲက နတ်ဘုရားအားလုံးက အဲဒါကို ခံစားလိုက်ရတယ်။
ကလေးထိန်းခန်း တံခါးဝမှာ မျက်နှာတွေနဲ့ ပြည့်သွားတယ်။
အဲဒီပန်းပွင့်လေးက အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ကြာအောင် တည်ရှိခဲ့တယ်။
ထို့နောက် အလင်းရောင်အဖြစ်သို့ ပျော်ဝင်သွားသည်။
ကယ်ရို သမ်းဝေလိုက်သည်။
ဂါရစ်က ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သမီးလေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က သားလေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
သူက ကျွန်ုပ်၏ပခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းမှီလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရွေ့လျားနေပါစေ၊ သူကတော့ ဆပ်ပြာနံ့၊ သိုးမွှေးနံ့နဲ့ ညစာစားပွဲတုန်းက ဝှက်ထားခဲ့တဲ့ ပေါင်မုန့်နံ့လေးတွေနဲ့ ဆဲဆဲပါပဲ။
သော်က သူတို့ကို ကြည့်နေသည်။
"ကြီးမားလှချည်လား" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ကျွန်ုပ် သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေလား"
"တာဝန်ဝတ္တရားတွေပေါ့"
အဲဒါက မှန်ကန်တဲ့ အဖြေပါပဲ။
ကလေးတွေ အိပ်ပျော်သွားကြပြီးနောက် သော်က ကလေးထိန်းခန်း ပြတင်းပေါက်နားမှာ ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ လာပူးပေါင်းတယ်။
အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းတွေရဲ့ အဝေးတစ်နေရာမှာ လျှပ်စီးတွေ လက်နေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်ရဲ့ မုန်တိုင်းက မြောက်ဘက်ကို ရွေ့သွားပါပြီ။
သူမရဲ့ မုန်တိုင်းကတော့ အနောက်ဘက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပါ။
သူတို့နှစ်ခုကြားမှာတော့ ဂရေးကိပ်က ကောင်းကင်ပြာပြာအောက်မှာ ငြိမ်သက်စွာ တည်ရှိနေပါတယ်။
"ကွန်ကော်ဒီယာက ခင်ဗျားတို့ဘက်မှာ ရပ်တည်ပေးမှာပါ" ဟု သော်က ပြောပါတယ်။
"ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အဲဒီလို ကတိပေးလို့ မရပါဘူး"
"ဟုတ်ပါတယ်"
သူမ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ လက်ဇန်းဒါးကို သိတယ်။ အီယိုကို သိတယ်။ ဆူတြာ ဘာလိုချင်နေလဲဆိုတာကို သိတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတဲ့အခါ ဘာကို မြင်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ သိတယ်"
"ဘာကို မြင်ရမှာလဲ"
"ပိုင်ဆိုင်ချင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ဘဲ အကာအကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့ လူတွေကိုပေါ့"
ကျွန်ုပ် အိပ်ပျော်နေတဲ့ ကလေးတွေကို ငေးကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ငါတို့က အဲဒါကို အပြည့်အဝ အကောင်အထည် မဖော်နိုင်သေးပါဘူး"
"သာ တကယ်သာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ ခင်ဗျားတို့ကို ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သော်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုအသစ်ကို ပတ်လည်ဝိုင်းထားတဲ့ အကာအရံတွေ လှုပ်ရှားလာပါတယ်။
လျှပ်စီးစွမ်းအားက ရဲတိုက်အောက်က သီးခြားလမ်းကြောင်းတွေထဲကို ဝင်ရောက်သွားပါတယ်။
သူတို့က အဲဒါတွေကို အတင်းအကျပ် သိမ်းပိုက်တာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံဖြစ်သွားအောင်လည်း မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။
သူ့နေရာသူ အေးအေးလူလူ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အောက်ဘက် အဝေးကြီးမှာတော့ ရဲတိုက်ထိန်းချုပ်သူက တခြားတံခါးတစ်ခုအတွက် ဘာတွေလိုအပ်မလဲဆိုတာကို စတင်တိုင်းတာနေပါပြီ။
အဝေးတစ်နေရာမှာတော့ ကွန်ကော်ဒီယာက နန်းတော်၊ နဂါး၊ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ရှေးဟောင်းမီးတောက်ကို သယ်ဆောင်ထားတဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်နဲ့အတူ စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။
တစ်နေ့နေ့မှာသာ ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ကြားမှာ လမ်းတစ်ခု ပွင့်လာပါလိမ့်မယ်။
အိုသယ်လော့စ် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ လမ်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
အမိန့်ပေးခေါ်ယူမှုမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။
ဝေးလံခေါင်သီတဲ့ နန်းတော်တစ်ခုမှာ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ လစ်ဟာနေတဲ့ ထိုင်ခုံတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။
နှစ်ဖက်စလုံး ဖွင့်လှစ်နိုင်တဲ့ တံခါးပေါက်တစ်ခုပါ။
နှစ်ဖက်စလုံး ပိတ်ပစ်နိုင်တဲ့ တံခါးပေါက်တစ်ခုပါ။
မြို့နှစ်မြို့က တွေ့ဆုံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြလို့ တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ကျောဘက်မှာတော့ ဂါရစ်က အိပ်မက်ထဲမှာ တတွတ်တွတ် ရွတ်နေပါတယ်။
ကလေးထိန်းခန်းထဲက မီးခွက်က မှိန်ကျသွားပါတယ်။
ကယ်ရိုရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေက ပုခက်ကျွန်းစင်းတွေကြားကနေ သူမရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူရဲ့ လက်ကို သွားတွေ့ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ မီးပွားလေးတစ်ခု ဖြတ်သွားပါတယ်။
ထို့နောက် နွေးထွေးမှု။
ထို့နောက် ရေခဲ။
ထို့နောက် အလင်းရောင်။
အော်ရီလီယာက အဲဒီအလင်းရောင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အထိ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပါတယ်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့ရဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို စမယ်" ဟု သူမက ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်က ကလေးတွေရဲ့ အခန်းထဲမှာ ရပ်နေကြတဲ့ ကုသခြင်းနဲ့ လျှပ်စီး နတ်ဘုရားမနှစ်ပါးဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မနက်စာစားပြီးမှလား"
အော်ရီလီယာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"မစားခင်မှာ"
ကျွန်ုပ် သက်ပြင်းချလိုက်ပါတယ်။
သော်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
ჰိုဇိုင်းဇုန် အပြင်ဘက်မှာ မိုးခြိမ်းသံတွေ ပြန်ပေါ်လာပါတယ်။
ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး လုံးဝ မနိုးလာကြပါဘူး။