ကမ္ဘာကြီးကိုဆန့်ကျင်၍

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

223

အခန်း (၂၂၃) - နှင်းမကျမီ

ပဋိညာဉ်စာတမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ဂရေးကိပ်၏ အရှေ့ဘက် နှစ်ရက်ခရီးအကွာရှိ ရွာလေးတစ်ရွာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသတင်းစကားကို ဥအပြည့်ပါသည့် ခြင်းတောင်းကို ကိုယ်တိုင်သယ်လာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မေရီက စာကို လက်ခံယူလိုက်သည်။

ဘီထရစ်ကမူ ဥများကို ယူလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက သူတို့နှစ်ဦးကို အလှည့်ကျ ကြည့်လိုက်ပြီးမှ —

“စာနဲ့ဥ နှစ်ခုစလုံး ယူလာခဲ့ဖို့ မှာလိုက်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ရှင်ယူလာခဲ့ပါပြီ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။ “လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦးမလား”

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ထိုစဥ် ဘီထရစ်က စာရွက်စာတမ်းတွေ ပါလာရုံနဲ့ နံနက်စာ စားပွဲမှာ ထိုင်ခွင့်ရှိမလာပေမယ့် ခရီးပန်းလာတဲ့သူကိုတော့ ဧည့်ခံရမယ်လို့ ပြောနေသံကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အဆိုပါစာသည် နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုရှိ နတ်ကွန်းကို စောင့်ရှောက်သူများထံမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပဋိညာဉ်စာတမ်း၏ လူထုထံ ဖြန့်ဝေထားသော မိတ္တူကို ဖတ်ရှုခဲ့ကြပြီး ဘုရားကျောင်းတော်၏ ကိုးကွယ်မှုစနစ်ပြင်ပရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ကိုးကွယ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဂရေးကိပ်တွင် ကုသမှုခံယူခွင့် ရှိမရှိကို သိလိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဖြေသည်။

မေရီက သူမ၏ ဘောပင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

“အဲဒါကို အကြောင်းပြန်စာထဲမှာ ထည့်ရေးသင့်တယ်”

“ပြည်သူတွေအတွက် ကြေညာချက်မှာလည်း ထည့်ရမယ်” ဟု လီယိုနာက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဒီမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးနေတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်တယ်လေ”

သတင်းစကား ယူလာသူ အမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အနွေးဓာတ်ယူနေသည်။

“ကျွန်မတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်သူတွေထဲက တစ်ယောက်ကလေ ဒီပဋိညာဉ်စာတမ်းဆိုတာ လူတွေ ဆုတောင်းခွင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားစာရင်းလို့ ထင်နေကြတာ”

“အဲဒါက စာတမ်းကို သေချာနားမလည်ဘဲ ဖတ်မိတာပဲ” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်လေ” ဟု မေရီက ထောက်ခံသည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို အထင်မှားတဲ့သူလည်း ရှိနေတာပဲ။ နောက်ထပ် ထုတ်ပြန်မယ့် ကြေညာချက်မှာ ပိုရှင်းအောင် လုပ်လို့ရပါတယ်”

အော်ရီလီယာသည် အဆိုပါစာအကြောင်းကို ကြားသိရပြီးနောက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သတင်းဆောင် လာသူအမျိုးသမီးက အမြန်ထရပ်လိုက်သည်။

အော်ရီလီယာက သူမကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဘာအကူအညီမှ တောင်းစရာမှ မပါလာတာ” ဟု အမျိုးသမီးက ပြောသည်။

“ခင်ဗျားက ကျွန်မတို့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ယူလာပေးခဲ့တာပဲလေ”

“အဲဒါက စောင့်ရှောက်သူတွေ မေးခိုင်းလိုက်လို့ပါ”

“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် သယ်လာပေးခဲ့တာပဲ”

အော်ရီလီယာက သူမ၏ ဘေးနားရှိ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

“နတ်ကွန်းက လူတွေ ဘာတွေ သိချင်ကြလဲ”

အမျိုးသမီးက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

“သူတို့ ရှိတဲ့နေရာမှာပဲ ဆက်နေရင် ခင်ဗျားတို့ စိတ်ဆိုးမလားလို့ပါ”

“မဆိုးပါဘူး”

“လီယိုနာဆီမှာ မကုသခင် ရောဂါသည်တွေအနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘုရားကျောင်းမှာ မဖြစ်မနေ ဝင်ရောက်ကိုးကွယ်ရမှာလားလို့ပါ”

“ဒါလည်း မလိုပါဘူး”

အခန်းထဲသို့ အခုမှ ဝင်လာသည့် လီယိုနာက အော်ရီလီယာနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

သတင်းဆောင်လာသူ အမျိုးသမီး ပြုံးသွားသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မ သူတို့ကို ပြန်ပြောပြလို့ရပြီပေါ့”

သူမ မထွက်ခွာမီ ကျွန်ုပ်တို့က အကြောင်းပြန်စာကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။

မေရီက သူမအား ထိုစာကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြခဲ့သည်။

မည်သူမဆို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုအတွက် ကျောင်းတော်သို့ လာရောက်တောင်းဆိုနိုင်သည်။ အော်ရီလီယာကို ကိုးကွယ်ရန်၊ ပဋိညာဉ်စာတမ်းကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ဂရေးကိပ်၏ ခံတပ်မြို့ရိုးအတွင်းတွင် နေထိုင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ကျောင်းတော်တွင် နေရာလွတ် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးပစ္စည်းများ မလုံလောက်သည့်အခါ ကျောင်းတော်က သူတို့ကို အသိပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ပါက အခြားနေရာတွင် ကုသမှုရှာဖွေနိုင်ရန် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။

“အဲဒါ တိကျရဲ့လား ဟင်” ဟု မေရီက အက်ဗလင်ကို မေးသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ တိကျပါတယ်”

“ဆောင်းရာသီမှာတောင် လား”

“လူနာတွေကို ဒီဘက်ကို ခေါ်လာဖို့ ပိုကောင်းတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှာရလိမ့်မယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကုသပေးမှာပါ”

မေရီက သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် အချက်အလက်တစ်ခုကို ထပ်ထည့်လိုက်သည်။

တံခါးဝမှ ဖြတ်သွားသည့် အီလီဇာက သူမ ထိုသို့ရေးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အဲဒါက လမ်းဖောက်လုပ်ရေး အစည်းအဝေးအတွက် ကျွန်မကို လုပ်အားပေးအဖြစ် ထည့်လိုက်ပြီဆိုတဲ့ သဘောပေါ့”

“ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရွေးရသေးပါဘူး”

“အဲဒါက ရွေးတော့မလို့ ဆိုတဲ့သဘောပဲလေ”

သတင်းဆောင်လာသူ အမျိုးသမီးသည် ပခုံးတွင် နွေးထွေးသောဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံလျက် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ထိုဝတ်ရုံမှာ ကျောင်းတော်၏ ငှားရမ်းရေးပစ္စည်း ထည့်ထားသည့် ခြင်းတောင်းထဲမှ ဖြစ်သည်။

သူမ ပြန်လာသည့်အခါ ပြန်လာအပ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

လီယိုနာက သူမအား အရေးတကြီး ပြန်ပေးစရာမလိုကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် အက်ဗလင်သည် စာကို ကိုင်လျက် စားပွဲဝိုင်းတွင် ဆက်ထိုင်နေခဲ့သည်။

“မင်းကို စိုးရိမ်နေပုံ ရ네요” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။

“ခရီးလမ်း ခက်ခဲနိုင်ချေရှိတဲ့ လူတွေဆီကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်မိလို့ပါ”

“လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးအတွက် ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့”

“လုပ်ကြတာပေါ့လေ”

သူမက စာကို ခေါက်လိုက်သည်။

“သူတို့ မေးလာတာကို ဝမ်းသာပါတယ်”

“ငါလည်း ဝမ်းသာပါတယ်”

“သူတို့အနေနဲ့ ကိုယ်လာတာကို ကြိုဆိုပါ့မလားဆိုပြီး သံသယဖြစ်နေစရာ မလိုသင့်ဘူးလေ”

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ခံတပ်မှူးက ရင်ပြင်တော်တွင် ကျွန်ოტကို လာတွေ့သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ရဲတိုက်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်လိုင်းများ (Wards) ၏ ပုံစံကြမ်းများပါသည့် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ကိုင်လာခဲ့သည်။

“ကလေးထိန်းဌာနခွဲအတွက် ပြောင်းလဲပြင်ဆင်မှုတွေကို ကျွန်တော် ပြီးစီးသွားပါပြီ” ဟု သူက ပြောသည်။

“အက်ဗလင်ကို ပြပြီးပြီလား”

“သူ မြင်ပြီးပါပြီ။ ခင်ဗျားကို ပြဖို့ သူ ကျွန်တော့်ကို မှာထားလို့ပါ”

ဤကဲ့သို့ ပြောလာပြီဆိုလျှင် ထိုပုံစံကြမ်းမှာ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေကျပင်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် အမိုးမိုးထားသော ဝရံတာရှိ ခုံတန်းလျားတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

သူက အက်ဗလင်၏ စွမ်းအင်များနှင့် ကျွန်တော့်စွမ်းအင်များကို ရဲတိုက်အတွင်းသို့ သွယ်တန်းပေးထားသည့် လိုင်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ထို့နောက် ကလေးများ၏ အခန်းများပတ်လည်ရှိ သီးသန့်စွမ်းအင် လျှပ်ကြောင်းကို ပြသည်။

“ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းအင် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရင်တောင် ဒီဌာနခွဲက အက်ဗလင်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့ ရဲတိုက်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အရန်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဆက်လက်လည်ပတ်နေမှာပါ”

“ဒါဆို အက်ဗလင်က ငါနဲ့အတူ ရှိနေမယ်ဆိုရင်ရော”

“သူ အခြားနေရာမှာ ရှိနေတာက ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်လိုင်းထဲမှာ သူ ထည့်သွင်းပြီးသားဖြစ်တဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်တာမျိုး မဖြစ်စေပါဘူး”

ကျွန်တော် ပုံစံကြမ်းကို သေချာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။

“အရန်စွမ်းအင်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မှာလဲ”

“သူ ပြန်လာဖို့ လုံလောက်တဲ့အချိန်အထိပေါ့။ အကယ်၍ အပူချိန်နဲ့ လက်ရှိ ရှိပြီးသား ကာကွယ်မှုတွေလောက်ပဲ ကန့်သတ်ထားမယ်ဆိုရင် ပိုတောင် ကြာဦးမှာပါ”

“ကလေးတွေက သူတို့ဘာသာ လုပ်မိမှန်းမသိဘဲ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်စနစ်ကို သွားထိမိတတ်ကြတယ်” ဟု ကျွန်တော်က ပြောသည်။

“သူတို့ အခန်းတွင်းမှာ ပုံမှန်ပြုမူနေထိုင်တတ်တာတွေကို ကျွန်တော် ထည့်သွင်း စဉ်းစားထားပါတယ်”

“သူတို့အတွက် ဘာက ပုံမှန်လဲဆိုတာ ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိလဲ”

ခံတပ်မှူးက ကလေးထိန်းအခန်း ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ စောင့်ကြည့်လေ့လာမှုတွေကို မကြာခဏ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ပြင်ဆင်နေလို့ပါ”

“အဲဒါက ကာရိုက ခင်ဗျားကို အံ့အားသင့်စေတဲ့အကြောင်းကို ယဉ်ကျေးပျူငှာတဲ့ စကားနဲ့ ပြောလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်”

“ဂါရစ်ကော”

“သူက တခြားသူတွေ မရွှေ့စေချင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စတင်ဝှက်ထားတတ်ပါပြီ”

ကျွန်တော် ရေယာဉ်ငယ်လေးကို သတိရသွားသည်။

“ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်လိုင်းက အဲဒါတွေကို ခွဲခြားသိနိုင်လို့လား”

“လက်ရှိအချိန်အထိတော့ ဟုတ်ပါတယ်”

“လက်ရှိအချိန်အထိဆိုတဲ့ စကားကို ငါ သိပ်မကြိုက်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အမှန်ကန်ဆုံး စကားစုပဲလေ”

ကျွန်တော် ဆိုင်းဘုတ်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား အဲဒီလို ရိုးရိုးသားသား ပြောပြတာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

အမွှာညီအစ်ကိုနှစ်ဦး အောက်ဘက်ဥယျာဉ်တွင် ဟယ်လီနာနှင့် ဂါရစ်ဗေးလ်ဝုဒ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကလေးထိန်းအခန်း၏ အရန်စွမ်းအင်စနစ်ကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။

အက်ဗလင်၊ ခံတပ်မှူးနှင့် ကျွန်တော်တို့ သုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏ လူမရှိသေးသော အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

ကျွန်တော် ထိုဌာနခွဲသို့ ပေးပို့နေကျဖြစ်သော ကျွန်တော့်စွမ်းအင်ကို ရုပ်သိມလိုက်သည်။

ဘာမှ မှိန်သွားခြင်း မရှိပေ။

မီးဖိုသည် ဆက်၍ နွေးထွေးနေဆဲပင်။

အက်ဗလင်က စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုအစွန်းကို လက်ဖြင့်တို့ထိလိုက်သည်။

“အရန်စွမ်းအင်က ဆက်ထိန်းထားနိုင်တယ်”

ကျွန်တော်လည်း ခံစားမိသည်။

အခန်း၏ အရွယ်အစားမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။

ကော်ဇောပေါ်တွင် အထည်ငယ်လေးဖြင့် ချုပ်ထားသော စာအုပ်ကလေး ပွင့်လျက်သား ရှိနေသည်။

ဂါရစ်၏ အိပ်ရာဘက်တွင် သင်္ဘောငယ်လေး တည်ရှိနေသည်။

ကျွန်တော် ပေးပို့နေကျစွမ်းအင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

ခံတပ်မှူးက လိုင်းတိုင်းကို စစ်ဆေးပြီးမှ — “ဒီအပိုင်းတော့ ပြီးသွားပါပြီ” ဟု ပြောသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အီလီဇာက မေရီ တာဝန်မခွဲပေးရသေးသော အစည်းအဝေးကို ဦးဆောင်ကျင်းပခဲ့သည်။

သူတို့ အလုပ်လုပ်နေစဥ်အတွင်း ကျွန်တော် အကယ်၍ နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပါက လူတွေအနေဖြင့် ဘာလုပ်သင့်သလဲဆိုသည်ကို သူမက သိလိုနေသည်။

“အခြားအချက်ပြမှု မရှိဘူးဆိုရင် ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေကြပါ” ဟု ကျွန်တော်က ပြောသည်။

“အဲဒီအဖြေကို ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ” ဟု သူမက ပြန်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒါ လုံလောက်မှု မရှိဘူး”

ထိုအခန်းထဲတွင် မယ်လိုဒီ၊ ဗေးရ်ရာ၊ ခံတပ်မှူး၊ အီလီနော်၊ အောလ်ဒရင်နှင့် ကင်းစောင့်တပ်မှူးများ ပါဝင်နေကြသည်။

ဗေးရ်ရာက ရုတ်တရက် ကျရောက်လာမည့် နှင်းမုန်တိုင်း သို့မဟုတ် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်းများကို မှတ်သားထားသည်။

အီလီနော်ကမူ တည်ဆောက်လက်စ ရေတွင်းနှင့် လမ်းဘေးကမ်းပါးယံတို့ကို မှတ်သားထားသည်။

အီလီဇာက မြေပုံကို လက်ညှိုးဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။

“ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုရင် ကျွန်မ လုပ်သားတွေကို အမိုးအကာအောက်ကို ပို့ပေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ရာသီဥတုဆိုးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယူရီယာကြောင့်လားဆိုတာ ဘယ်သူက ဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိချင်တယ်”

“ဗေးရ်ရာပဲ” ဟု ကျွန်တော်က ဆိုသည်။

ဗေးရ်ရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

“အကယ်၍ ကျွန်မ ချက်ချင်း မခွဲခြားနိုင်ဘူးဆိုရင် ကင်းစောင့်တွေက လူတွေကို အရင်ဆုံး အမိုးအကာဆီ ပို့ပေးလိမ့်မယ်”

သတိပေးမီးရှူးတိုင်များအတွက် ရှိပြီးသား ရာသီဥတုသတိပေးချက်စနစ်ကို အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

ဒိုရီယန်က ကင်းစောင့်စခန်းများအကြား သတိပေးချက်ကို မည်သို့ပေးပို့ရမည်ဆိုသည်ကို ကင်းစောင့်တပ်မှူးများအား ပြသခဲ့သည်။

ရဲတိုက်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်လိုင်းများထဲသို့ အချက်ပြမှုအသစ် ထပ်ဝင်လာမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သူမျှ လက်ဖြင့် အချက်ပြရန်အတွက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အမှီအခိုပြုနေရမည် မဟုတ်တော့ပေ။

စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် မီးရှူးတိုင်ဖြင့် ဆက်လက် ထွန်းညှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

“အဲဒီအပိုင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စမ်းသပ်ပြီးပါပြီ” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။ “မနက်ဖြန်ကျရင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းပါမယ်”

မယ်လိုဒီက စာရင်းဇယားဘေးတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

“ဘယ်သူက ကလေးတွေနဲ့အတူ နေပေးမှာလဲ”

“ဟယ်လီနာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အဘိုးပါပဲ” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။ “ကျွန်မတို့ သူတို့ကို တောင်းဆိုထားပါတယ်”

“တကယ်လို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ထွက်သွားဖို့ လိုလာရင်ရော”

“မေရီ အနားမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်” ဟု ကျွန်တော်က ပြောသည်။

မေရီက မော့ကြည့်လာသည်။

“ငါက အနားမှာ ရှိနေမယ်လို့ပဲ သဘောတူခဲ့တာ။ မင်းတို့ရဲ့ မေးခွန်းတိုင်းအတွက် အဖြေဖြစ်လာမယ်လို့တော့ သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးနော်”

“မေရီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်”

“ဒါပေမဲ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ ငါ ဆက်ကူပေးမှာပါ”

“သိပါတယ်”

အော်ရီလီယာသည် အခန်းထဲရှိ လူများ ထွက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကျွန်ტော့်ထံသို့ လျှောက်လာကာ ပြောသည်။

“ရှင် အချိန်တစ်ခု သတ်မှတ်တော့မယ်နော်”

“ဟုတ်ပါတယ်”

“ရွေးပြီးပြီလား”

“မရွေးရသေးပါဘူး။ လမ်းဖောက်လုပ်ရေး အလုပ်တွေ ပြီးမြောက်ပြီး ကင်းစောင့်စနစ် စမ်းသပ်တာ ပြီးသွားတာကို စောင့်ချင်သေးလို့ပါ”

“အဲဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အခြေအနေတွေပါပဲ”

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အခြေအနေဆိုတာတွေကတော့ အမြဲရှိနေမှာပဲလေ”

“ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာပေါ့”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် လုပ်မိတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး။ အစောတလျင် ဆုံးဖြတ်မိတာမျိုးလည်း မဖြစ်စေချင်ဘူး”

အော်ရီလီယာက သူမ၏လက်ကို မြေပုံပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားပြောတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေ ပြီးသွားတဲ့အခါ ရွေးလိုက်ပါ။ အဲဒီနေ့ ရောက်ရင်တောင် ခင်ဗျား ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲလို့ ရသေးတာပဲ”

“အဲဒါကို မမေ့ပါဘူး”

“ရှင် မေ့မသွားအောင် ကျွန်မ သတိပေးနေမှာပါ”

သူမ အမှန်တကယ် ပြောခြင်းပင်။

ညစာ မစားမီ ကျွန်ုပ်တို့သည် လမ်းကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

အီလီနော်က ကမ်းပါးယံအောက်ရှိ ကျောက်စီလက်ရာအသစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသသည်။

ရေများသည် လမ်းကို မထိဘဲ ရေမြောင်းအတိုင်း စီးဆင်းသွားနေသည်။

အောလ်ဒရင်က ရွှံ့များပေနေသည့် ဖိနပ်ဖြင့် မီးတိုင်အနီးတွင် ရပ်နေပြီး ကျေနပ်နေသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

“နှင်းခဲဒဏ်ကို ခံနိုင်ပါ့မလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။

“ခံနိုင်ရည် ရှိမှာပါ” ဟု သူက ဖြေသည်။

အီလီနော်က သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ပထမဆုံး ဆိုးရွားတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ်ကို ခံပြီးမှ စစ်ဆေးကြည့်ရမှာပေါ့”

“အဲဒါကို ပြောချင်တာပါပဲ”

“အခုတော့ အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်သွားပြီပေါ့”

ပယ်ရင်က အကာအရံကို မှီတွယ်ထားသည်။

“မြေသားတွေ ရွှေ့လျားနိုင်ဖို့ နေရာ ချန်ထားခဲ့ပါတယ်”

“အီလီနော် ခွင့်ပြုခဲ့လို့လား” ဟု ကျွန်တော်က မေးသည်။

“သူက ပိုတောင် ချန်ခိုင်းသေးတယ်”

လမ်းဖောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းကြီးက ပြီးဆုံးသွားခြင်းတော့ မရှိသေးပေ။

လုပ်ငန်းများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေစဥ်အတွင်း အသုံးပြုရန်အတွက်မူ လုံလောက်စွာ ဘေးကင်းပေသည်။

ထိုကွာခြားချက်ကို ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။

ထိုညတွင် တောင်စွယ်အလွန်၌ နှင်းများ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဂါရစ်ဗေးလ်ဝုဒ်၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းရာတွင် ကူညီပေးနေစဥ်အတွင်း ကျွန်တော် ထိုနှင်းကို ခံစားမိလိုက်သည်။

သူသည် သင်္ဘောငယ်၏ လှေဦးပိုင်းကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ਹယ်လီနာ ရွက်လွှင့်အဝတ်များ ချုပ်လုပ်နိုင်ရန် ရွက်တိုင်များကို ချောင်ချိလျက် ထားရှိသည်။

“ရှင် မြောက်ဘက်ကိုပဲ အမြဲ ငေးကြည့်နေတာပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။

“နှင်းကျလာတာကို ခံစားမိလို့ပါ”

“ဒီကို လာနေတာလား”

“နောက် چند ရက်အတွင်း ကျရောက်လာလိမ့်မယ်”

“ခင်ဗျားက ပိုစောပြီး ရောက်လာအောင် လုပ်မှာလား”

“မလုပ်ပါဘူး”

သူက သဲဖြင့် ပွတ်တိုက်ချောမွေ့ထားသော သစ်သားစ အသေးစားလေး တစ်ခုကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးသည်။

“ကောင်းပြီလေ။ ဒီဟာက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပွတ်ဖို့ လိုသေးတယ်”

“ပြီးသွားပြီ ထင်နေတာ”

“သင်္ဘောကတော့ ပြီးပါပြီ။ ဒါက ကာရိုအတွက် လုပ်ပေးမယ့် လှေခုံတုံးလေ”

ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူ သိပြီးပြီလား”

“ပေးလိုက်တဲ့အခါ သိသွားလိမ့်မယ်”

ညစာစားပွဲတွင် ကင်းစောင့်စနစ် စမ်းသပ်မှုကို နံနက်ဖြန်တွင် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း မေရီက ပြောပြသည်။

အီလီနော်က လမ်းစစ်ဆေးမှုကို မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပြီးစီးမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

ခံတပ်မှူးက ကလေးထိန်းဌာနခွဲကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွန်တော် အစီရင်ခံချက် တစ်ခုချင်းစီကို စူးစူးစိုက်စိုက် နားထောင်နေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် နေ့တစ်နေ့ကို မရွေးချယ်မီ ကျွန်တော် နားလည်ထားရမည်ဟု ပြောခဲ့သော အရာများပင် ဖြစ်သည်။

အက်ဗလင်က စားပွဲအောက်မှနေ၍ ကျွန်တော့်လက်ကောက်ဝတ်ကို လာတို့သည်။

ကျွန်တော် သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ကင်းစောင့်စနစ် စမ်းသပ်ပြီးရင်လေ” ဟု ကျွန်တော် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူမက ခေါင်းညိတ်သည်။

“အဲဒီကျရင် ကျွန်မတို့ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့”

ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အော်ရီလီယာက ကာရို၏ခွက်မှ အပြာရောင်ဖဲကြိုးကို ဖြေပေးနေသည်။

မည်သူမျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ တရားဝင် ထုတ်ဖော်ကြေညာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

၎င်းသည် မိသားစု ညစာစားပွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအတွက်ကြောင့် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိပါသည်။

ಮరుနေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဒိုရီယန်၏ အချက်ပြစနစ်သည် သဘောတူထားသည့် အစဉ်အတိုင်း ကင်းစောင့်စခန်းအားလုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စောင့်ကြပ်သူတစ်ဦးသည် လက်များကို နွေးထွေးစေရန် အခန်းထဲသို့ ခေတ္တဝင်သွားခဲ့မိသဖြင့် ပထမဆုံးအချက်ပြမှုကို လွတ်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယ စောင့်ကြပ်သူကမူ အချက်ပြမှုကို မြင်တွေ့ပြီး တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

အီလီဇာက ထိုအချက်နှစ်ချက်စလုံးကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

“ငါတို့ ဒါကို နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်ဖို့ လိုသေးလား” ဟု မေရီကို မေးမိသည်။

“လူနှစ်ဦး လိုအပ်တဲ့နေရာမှာ လူနှစ်ဦး အသေအချာ တာဝန်ကျစေဖို့ လိုပါတယ်။ အချက်ပြစနစ်ကတော့ အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်”

သူမက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

“အလုပ်သမားတွေ ဘယ်သွားရမလဲဆိုတာ သိကြပါပြီ။ လမ်းလည်း ဖွင့်ပေးထားပါပြီ။ ခင်ဗျားသာ နေ့တစ်နေ့ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရာသီဥတုအကြောင်း မပြောခင် ကျွန်တော့်ကို အရင်ပြောပါ”

“အဲဒါ လုပ်နိုင်ပါတယ်”

ထိုနောက်တွင် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော်သည် အမိုးမိုးထားသော ဝရံတာအောက်တွင် အတူ လျှောက်ေလ့လာခဲ့ကြသည်။

ဤဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ ဆက်ပြောစရာ ဘာမှမကျန်တော့ဟု ကျွန်တော် ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ အရာရာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြားရမှာကို ကျွန်တော် ကြောက်ရွံ့နေမိကြောင်း သူမအား ပြောပြခဲ့သည်။

သူမကလည်း ကျွန်ტော့်ကို လှမ်းကိုပ်မိချိန်တွင် သူမ လိုက်မသွားနိုင်သည့် တစ်နေရာရာသို့ ကျွန်တော် ရောက်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေမိကြောင်း ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

“ငါ ထွက်သွားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး” ဟု ကျွန်တော် ဆိုသည်။

“သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဘာကို ကြောက်နေလဲဆိုတာကို ရှင် သိစေချင်လို့ပါ”

ကျွန်တော် သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“အော်ရီလီယာ ပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါတုန်းက သူ သတိရှိရှိနဲ့ ဘယ်လို ပြန်လာရမလဲဆိုတာကို သင်ယူခဲ့တယ်။ ငါတို့ ဘယ်လိုခေါ်ရမယ်ဆိုတာကို အတူတူ ဆုံးဖြတ်ကြရအောင်”

“ရှင့်ရဲ့ နာမည်ပေါ့”

“အဲဒါက အရမ်းဝေးတဲ့နေရာကနေ တောင် ရောက်လာနိုင်တယ်”

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မ တစ်ဦးတည်းသာ သိတဲ့ တစ်ခုခုကို ပြောပြမယ်လေ”

ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်”

“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ရှိပါတယ်”

ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအချိန်မှစ၍ သုံးရက်မြောက်နေ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

မေရီက ရဲတိုက်အတွက် သူမ ထိန်းသိမ်းထားသော စာအုပ်ထဲတွင် ထိုရက်စွဲကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။

အီလီဇာက ကင်းစောင့်စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ခံတပ်မှူးက ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များအတွက် အချိန်ကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။

အော်ရီလီယာက ဤသည်မှာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု ကျွန်တော် ဖြေခဲ့သည်။

ကျွန်တော် လက်လှမ်းစရာပင် မလိုဘဲ နယ်နိမိတ်ကို ခံစားနေရသည်။

နှင်းများသည် ဂရေးကိပ်၏ မြောက်ဘက်တွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သုံးရက်တိတိ ကျွန်ုပ်တို့ ပြင်ဆင်ကြမည်။

ထို့နောက် အက်ဗလင်ကို ဘေးတွင်ထားလျက် နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် ထပ်မံချမှတ်မည် ဖြစ်သည်။