အခန်း (၂၁၈) - စာရင်းသွင်းခံထားရသော အမည်
လမ်းကို လှည်းများ ဖြတ်သန်းခွင့် ပိတ်ထားခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်တိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အီလီနော်က မြစ်ကမ်းပါးကို ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်လုံးများ သုံး၍ ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ပေးသည်။ အောလ်ဒြင်းက ရေစီးကြောင်းသစ်ကို ပို၍ နက်အောင် တူးပေးသည်။ ပယ်ရင်က ကျဉ်းမြောင်းလှသော နေရာတစ်ဝိုက်တွင် လက်ရန်းတစ်ခု တပ်ဆင်ပေးပြီးနောက် လှည်းတစ်စီး ပုံမှန်အမြန်နှုန်းအတိုင်း ဖြတ်မောင်းလာချိန်တွင် ၎င်းဘေး၌ ရပ်စောင့်နေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်က ကင်းစခန်းမှနေ၍ လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ” သူ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“လက်ရန်းလား”
“လမ်းလေ”
“နှစ်ခုစလုံး ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်”
သူ့ဒီဇိုင်းကို ပြင်ဆင်စရာ အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ စိတ်ပျက်နေပုံ ရသည်။
မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်မီတွင် အီလီဇာက ကွေ့ကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
မေရီက အချိန်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အနောက်ဘက် ကင်းတပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ နေ့လယ်စာ စားခဲ့ကြသည်။
လှည်းသမားနှင့် သူမ၏ သားဖြစ်သူမှာ ထိုမနက်ကတည်းက ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်မှာ ၎င်းတို့၏လှည်း မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကတ်စတယ်လန်ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။
အီလီဇာက ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်သော လမ်းမှ ပထမဆုံး သတင်းပို့ချက်ကို ကျွန်ုပ်ထံ ပေးအပ်သည်။
“လှည်းတစ်စီး၊ မြင်းစီးသူ နှစ်ဦး၊ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါဘူး”
“ကောင်းမွန်တဲ့ သတင်းပို့ချက်ပဲ”
“ကြိုက်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်”
မယ်လိုဒီက စိုစွတ်နေသောဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ကိုင်လျက် ဝင်လာသည်။
“ဒါ မင်း မေ့သွားခဲ့တာ”
“အခြောက်လှန်းထားတာလေ”
“မိုးထဲမှာ အပြင်မှာ လှန်းထားတာလေ”
အီလီဇာက ၎င်းကို ယူလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း သတင်းပို့ချက်ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
“လှည်းတစ်စီး” ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။ “မြင်းစီးသူ နှစ်ဦး”
“ဒီထက် ပိုပြီး တတိယအကြိမ် ထပ်ဖတ်ကြည့်လိုက်ဦး” မယ်လိုဒီက ကျွန်ုပ်အား ပြောသည်။ “သုံးစီး ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လာကြစဉ် မှတ်တမ်းတိုက်ရှေ့မှ ဖြတ်သွားခဲ့ကြသည်။
အီဗာရာက မီးရန်နှင့်အတူ တံခါးဝအနီးတွင် ရပ်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိမထားမိကြပေ။
“ရှင်လိုချင်တဲ့ အမည်ကို ကျွန်မ ပေးနိုင်ပါတယ်” မီးရန်က ပြောသည်။
အီဗာရာက စာရွက်တစ်ရွက်ကို ငုံ့မကြည့်ဘဲ ကိုင်ထားသည်။
“မနက်ဖြန်မှ ဆုံးဖြတ်လည်း ရပါတယ်”
“ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ”
မေရီက ကျွန်ုပ်တို့နောက်မှ ထောင့်ကို ကွေ့လာသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ရပ်သွားသည်။
“နောက်မှ ပြန်လာရမလား” သူမက မေးသည်။
မီးရန် လှည့်လာသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ကို လာရှာတာပါ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် မေရီ၏ ရုံးခန်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
လူငါးယောက်အတွက်မူ ၎င်းက ကျဉ်းလွန်းသော်လည်း မီးရန်က တံခါးပိတ်လို့ရသော အခန်းမျိုးကို ပို၍ သဘောကျသည်။
သူက မေရီ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အီဗာရာက စာရွက်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
၎င်းက ရှေးဟောင်း လျှောက်လွှာမိတ္တူ ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဂရေးကိပ်မှတစ်ဆင့် ഒಥೆల్లో (အိုသယ်လော့စ်) ၏ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်မှ ထွက်ခွာခွင့် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသည်။ နာသနီရယ်ကိုမူ သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားပြီဟု အသိပေးထားခဲ့သည်။ စွန့်ပစ်ခံထားရသော လမ်းဆုံလမ်းခွရှိ အိမ်တွင်မူ သူမသည် ထိုနောက်ပိုင်း၌ လမ်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည့် အရိပ်အယောင်များကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
သူမ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် စာကြောင်းများမှာ ပြင်ဆင်မွှေနှောက်ခံထားရသည်။
သူမ၏အမည်မှာ လက်ရှိရှိနေသေးသော မိတ္တူ၏ ပျက်စီးနေသော ခေါက်ရိုးအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မီးရန်က ၎င်း၏ဘေးတွင် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“သူ့အမည်က အာဒယ်လာပါ”
အော်ရီလီယာ ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် တိတ်ဆེတ်သွားသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားလိုက်ရသည်။
“ရှင် သူ့ကို သိတာလား” အော်ရီလီယာက မေးသည်။
“သူ့ကို အိပ်ပျော်အောင် ကူညီပေးဖို့ ကျွန်မကို တောင်းဆိုခဲ့ဖူးတယ်”
မီးရန်က သူမ၏ အကြည့်များကို စာရွက်ပေါ်တွင်သာ ဆက်ထားသည်။
“သူ့မှာ ကိုယ်မသာမာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတုန်းက သူက ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအားသုံးမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့လို့ ဒါကို မှတ်မိနေတာပါ။ သူ့ရဲ့လျှောက်လွှာကို ဘယ်သူကမှ မဖြေကြားမချင်း သူ မအိပ်ဘဲ ဆက်စောင့်နေရမယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တယ်”
“ရှင် သူ့ကို နိုးနေလျက်ပဲ ထားခဲ့တာလား” အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
မီးရန်က သူမကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သည်။
“နောက်တစ်နေ့မှာတော့ သူက ထွက်သွားမယ့်ကိစ္စကို စိတ်ပြောင်းသွားပြီလို့ ကျွန်မကို ပြောလာတယ်။ သူ အနားယူဖို့ အကူအညီ လိုအပ်နေသေးလားဆိုတာ သွားကြည့်ဖို့ ကျွန်မ သွားခဲ့တာပေါ့”
“ပြီးတော့ရော”
“သူ့အခန်းက လွတ်နေခဲ့တယ်”
မေရီက သူမ၏ ဘောပင်ကို ချလိုက်သည်။
“သူ စိတ်ပြောင်းသွားပြီဆိုပြီး ရှင့်ကို ဘယ်သူက ပြောတာလဲ”
“ခန်းမမှာ တာဝန်ကျတဲ့ စာရေးတစ်ယောက်လေ။ သူ့နာမည်က ဒါဗန်တဲ့”
အီဗာရာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မှတ်တမ်းထဲက နာမည်ပဲ”
“အာဒယ်လာ ဘယ်ကို သွားတယ်ဆိုတာ ရှင် သိလား” ကျွန်ုပ် မေးသည်။
“မသိပါဘူး”
“သူ့မှာ မိသားစုတွေ ရှိသေးလား”
“ညီငယ်တစ်ယောက် ရှိတယ်။ သူ အဲဒီကောင်လေးအကြောင်း ပြောတာ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်။ သူ သူ့ဆီကို ရောက်သွားချင်နေခဲ့တာ”
မီးရန်က သူမ၏လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ပိုပြီး မေးမြန်းခဲ့သင့်တာ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အခန်းလွတ်နေတယ်ဆိုတာက သူ့ကို တခြားနေရာ တစ်ခုခုကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ လူတွေကို အမြဲလိုလို ရွှေ့ပြောင်းကြတာပဲလေ”
“ရှင် သူ့ကို ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ မေးခဲ့တာပဲဟာ” အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
“တစ်ခါတော့ မေးခဲ့ဖူးတာပေါ့”
မီးရန်က သူမကို ငေးကြည့်သည်။
“ကျွန်မ သိသလောက်ကို ရှင့်ကို ပြောပြနေတာပါ။ အဲဒီ တစ်ခါတည်းသော ကောင်းမွန်တဲ့ မနက်ခင်းလေးကို အဲဒီနောက်ပိုင်း ဖြစ်ပျက်လာသမျှ အရာအားလုံးရဲ့နေရာမှာ အစားမထိုးပစ်ပါနဲ့”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်မ မလုပ်ပါဘူး”
အီဗာရာက မေရီ မြင်နိုင်စေရန် လျှောက်လွှာကို လှည့်ပေးလိုက်သည်။
“ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စာကြောင်းအရ အာဒယ်လာက စာရေးရဲ့ရှေ့မှာတင် သူမရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ပြန်ရုပ်သိမ်းခဲ့တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်”
“သူ့တစ်ယောက်တည်းရဲ့ ရှေ့မှာလား” မေရီက မေးသည်။
“သူ့တစ်ယောက်တည်းရဲ့ ရှေ့မှာပါပဲ”
“ပြီးတော့ နာသနီရယ်ကို အဲဒီနောက်ပိုင်းမှ အသိပေးခဲ့တာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
မေရီက ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
မီးရန်က ဘောပင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ကျွန်မရဲ့နာမည်က မှတ်တမ်းထဲမှာ ပါသွားမှာလား”
“ရှင် ထွက်ဆိုချက် ပေးဖို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင်ပေါ့” မေရီက ဆိုသည်။ “မလက်မှတ်ထိုးခင် ရှင် ဖတ်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ လက်မှတ်မထိုးဘဲနဲ့လည်း ရှင့်ရဲ့ မှတ်မိသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြောပြနိုင်ပါတယ်”
“ကျွန်မ လက်မှတ်ထိုးပါမယ်”
“ဖတ်ကြည့်ပြီးမှပေါ့”
မီးရန်က မဆိုစလောက် ပြုံးလိုက်သည်။
“လူတွေက ကျွန်မကို ဘာလို့ ဒီကိုလာခဲ့ဖို့ ပြောကြလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့တစ်ဝက်ကို မှတ်တမ်းများနှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။
မီးရန်က အာဒယ်လာ၏အခန်း၊ သူမ ဖျားနာခဲ့သည့် ရာသီဥတုနှင့် အိပ်စက်ခြင်းကို ငြင်းပယ်စဉ်က သူမ ပြောခဲ့သော စကားများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရက်စွဲကိုမူ သူမ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
အီဗာရာက တရားရုံး၏ ကုထုံးပညာရှင်များဆိုင်ရာ ရှေးဟောင်း အချိန်ဇယားတစ်ခုထဲတွင် ၎င်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
မေရီက ထိုစာကြောင်းကို ကူးယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက အာဒယ်လာသည် ဘာကြောင့် ထွက်သွားချင်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသလား ဟरု၍ မီးရန်အား မေးမြန်းခဲ့သည်။
“သူ့ညီနဲ့ တွေ့ချင်လို့တဲ့” မီးရန်က ဖြေသည်။ “ပြီးတော့ သူ ဘယ်တော့ အိပ်ရမယ်ဆိုတာကို တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ဆုံးဖြတ်ခွင့် မပေးချင်ဘူး လို့လည်း ပြောတယ်”
အက်ဗလင်က သူမ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လေ့ကျင့်ခန်းခန်းရှိ စာရေးမပါသော ကုတင်ခုံကို ပြန်သတိရမိသည်။
မီးရန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က တားဆီးပေးဖို့ တောင်းဆိုလာသည့်အခါ ဘယ်လို ရပ်တန့်ရမယ်ဆိုတာ သင်ယူဖို့ ထိုနေရာကို လာခဲ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
အာဒယ်လာကမူ လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာကတည်းက တောင်းဆိုခဲ့ဖူးလေပြီ။
ညစာ မစားမီတွင် နာသနီရယ် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူက မီးရန်၏ ထွက်ဆိုချက်ကို နှေးကွေးစွာ ဖတ်ရှုသည်။
“ဒီလျှောက်လွှာကို ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်” သူက ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ သူ့နာမည်ကိုတော့ မမှတ်မိဘူး”
“ရှင် မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြတာလေ” အီဗာရာက ပြန်ဖြေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က စာရေးရဲ့ အဖြေကို သယ်ဆောင်လာခဲ့မိတာပဲ”
“ရှင် မှားယွင်းတဲ့အဖြေကို ပေးခံခဲ့ရတာပါ” မေရီက ဆိုသည်။
“အဲဒါကို ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်တုန်းက သိခဲ့လဲဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးပါဘူး”
နာသနီရယ်က စာရွက်ကို ချလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သူ့ကို ရှာကြတာပေါ့”
တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သော အီလီဇာက ချက်ချင်းပင် ဝင်ပြောသည်။
“သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မေးမြန်းပြီးတော့ပေါ့။ တရားရုံးချုပ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပြီးရင် ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်တည်း ခရီးမသွားကြဘူး”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်” နာသနီရယ်က ဆိုသည်။
“ရှင် အဲဒီလို ပြောတာကို ကျွန်မ ကြားချင်နေခဲ့တာ”
“ခင်ဗျားကို မပြောဘဲနဲ့တော့ ကျွန်တော် မသွားပါဘူး”
“ကောင်းပြီ”
သူမသည် အစေခံတစ်ဦး မီးခွက်များ ယူလာနိုင်ရန် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
ဒါဗန်သည် ഒಥೆల్లో (အိုသယ်လော့စ်) ထံတွင် ဆက်လက် အမှုထမ်းနေဆဲ ဖြစ်မဖြစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိရသေးပေ။
အီဗာရာက နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာက မှတ်တမ်းများတွင် သူ၏အမည်ကို တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင်မူ သူမ ရရှိနိုင်သော မိတ္တူများလည်း ဆုံးခန်းတိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“သူ သေသွားလောက်ပြီ ဖြစ်မှာပါ” သူမက ဆိုသည်။
“ဒါမှမဟုတ် ထွက်သွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့” မီးရန်က ထပ်လောင်းပြောသည်။
“ဒါမှမဟုတ် အဲဒီမှာတင် ဆက်ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ” မေရီက ပြောသည်။
သူမက စာရေးတစ်ဦး သွားလာရောက်ရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသော နေရာများကို စာရင်းပြုစုလိုက်သည် - ပစ္စည်းထောက်ပံ့မှု စာရင်းဇာတ်များ၊ တခြားခန်းများဆီသို့ ပေးပို့သည့် စာများ၊ လမ်းဘေးစခန်းများတွင် ထိန်းသိမ်းထားသော စာရင်းအင်းများ။
ဟေလင်သည် ဆောင်းရာသီ မတိုင်မီ ပြန်လာလိမ့်မည်။ သူက ကုန်သွယ်ရေးရုံးများအကြား သာမန်စာများကို သယ်ဆောင်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းထားခဲ့သည်။
“သူ တောင်ပိုင်းက စာရေးတွေကို သိမသိ ဆိုတာကို ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းသင့်တယ်” မေရီက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ် သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက သူ့ကို အလုပ်ခန့်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီလား”
“မေးကြည့်သင့်မသင့် စဉ်းစားနေတာပါ”
“အဲဒါက သူ့ကို အလုပ်ခန့်လိုက်သလိုမျိုးနဲ့ တော်တော်လေး တူနေသပဲ”
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျား အီလီနော်ရဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ကောက်ကိုင်တဲ့အခါ ကျွန်မ ဘယ်လိုခံစားရမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်လောက်ပါတယ်”
မှတ်တမ်းများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် မီးရန်ကို သွားရှာခဲ့သည်။
သူမသည် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၏ ယာယီကုသရေးခန်းတွင် လီယိုရာနှင့်အတူ ပိတ်စများကို ခေါက်နေသည်။
“ဒီညတော့ ကျွန်ုပ်ကို ဘာမှ ထပ်ပြောပြစရာ မလိုပါဘူး” ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
“ကျွန်မ သိပါတယ်”
“မေရီက ထွက်ဆိုချက်ကို လုံခြုံအောင် သိမ်းထားပေးမှာပါ”
“အဲဒါလည်း ကျွန်မ သိပါတယ်”
သူမက ခေါက်ပြီးသား အဝတ်စကို စင်ပေါ် တင်လိုက်သည်။
“သူ့နာမည်ကို မမြင်ရမချင်း အာဒယ်လာရဲ့ညီကို ကျွန်မ မေ့နေခဲ့တာ”
“သူ ဘယ်မှာနေတယ်ဆိုတာ ရှင် မှတ်မိသေးလား”
“သူက အဲဒါကို အိမ်လို့ပဲ ခေါ်ခဲ့တယ်ဆိုတာလောက်ပဲလေ။ ကျန်တာတွေကို မှတ်မိဖို့ ကြိုးစားနေဆဲပါပဲ”
လီယိုရာက သူမ၏ အဝတ်စကို ချလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ခဏလောက် အနားယူလိုက်ပါဦး”
မီးရန်က စင်များကို ငေးကြည့်သည်။
“ခြောက်ခု ကျန်ပါသေးတယ်”
“သူတို့က ဒီမှာတင် ဆက်ရှိနေမှာပါ”
ခဏအကြာတွင် မီးရန် သူမ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာသည် ဘေးခန်းတွင် အက်ဗလင်နှင့်အတူ ရှိနေသည်။
သူတို့သည် ထမင်းချက်နေစဉ် လက်ကို မီးလောင်သွားခဲ့သော လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေကြသည်။
အက်ဗလင်က ၎င်းကို သန့်စင်ပြီး ဆေးထည့်ပေးပြီး ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးက သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဆန့်လိုက်ကျုံ့လိုက် လုပ်နေစဉ် အော်ရီလီယာက စောင့်ပေးနေသည်။
“နာသေးလား”
“နည်းနည်းတော့ နာသေးတယ်”
“ကျန်နေသေးတဲ့ ဝေဒနာကို ကျွန်မ သက်သာအောင် လုပ်ပေးရမလား”
အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ပတ်တီးပေါ်တွင် အသာအယာ တင်လိုက်သည်။
စွမ်းအားသုံးမှုမှာ သေးငယ်လှသည်။
ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အမျိုးသမီးက နှစ်ဦးစလုံးကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီး အရေပြား ပူလာခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းလာခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန်နှင့် ရှိလာပါက ပြန်လာရန် မှာကြားချက်များနှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို မိသွားသည်။
“ဘာလဲ”
“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”
“ရှင့်မှာ မျက်နှာပေး တစ်မျိုး ဖြစ်နေတယ်”
“အဲဒီလို အပြောခံရဖူးပါတယ်”
အော်ရီလီယာ ပြုံးလိုက်သည်။
ညစာ စားပွဲတွင် မေရီက ကျွန်ုပ်တို့ အာဒယ်လာ၏ အမည်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြောင်း အခြားသူများကို ပြောပြသည်။
သူမက မီးရန်၏ ထွက်ဆိုချက်ကို အသံထွက်၍ မဖတ်ပြခဲ့ပေ။
နာသနီရယ်က ထိုသို့လုပ်ရန် တောင်းဆိုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မီးရန်လည်း ရှိနေပြီး သူမကိုယ်တိုင် ပြောလိုသည်များကို ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်ပေသည်။
သူမက အာဒယ်လာသည် သူမ၏ညီထံသို့ ရောက်ရှိလိုကြောင်းကိုသာ ပြောခဲ့သည်။
သီစရာက သူမ၏ အစားအစာကို လက်မတို့ဘဲ နားထောင်နေသည်။
မေလင်းက သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
“ഒಥೆల్లో (အိုသယ်လော့စ်) က လျှောက်လွှာကို ပယ်ချခဲ့တာလား” သီစရာက မေးသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ မသိရသေးပါဘူး” အီဗာရာက ဆိုသည်။
“ဒါမှမဟုတ် သူ ဘယ်တော့မှ ပယ်ချစရာ မလိုအောင် ဘယ်သူက သူကိုယ်စား လုပ်ပေးခဲ့တာများလား”
“အဲဒါလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိရသေးပါဘူး”
သီစရာက ခေါင်းညိတ်သည်။
“အဲဒီလို အဖြေမျိုး ထွက်လာရတာကို ကျွန်မ အလွန်မုန်းပါတယ်”
“မေရီလည်း အဲဒီလိုပါပဲ” ကျွန်ုပ်က ပြောသည်။
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်မှ မော့ကြည့်လာသည်။
“ကျွန်မ အဲဒါကို ပြောင်းလဲနိုင်ဖို့အတွက် စာရင်းသွင်း မှတ်တမ်းတင်နေတာပါ”
နောက်ပိုင်းတွင် အမြွှာနှစ်ဦးက မေရီ၏ စင်ပေါ်မှ ရှေးဟောင်း ဈေးကွက် အလေးတုံးကို တွေ့သွားကြသည်။
ကာရယ်က လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ကျောက်တုံး”
“ဟုတ်တယ်” မေရီက ဆိုသည်။
“သမီးဟာလား”
“မဟုတ်ဘူး”
ကာရယ်က ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဒုတိယအကြိမ် အတည်ပြုချက် တောင်းသကဲ့သို့ ကြည့်သည်။
“မေရီဟာလေ” ကျွန်ုပ်က သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။
ဂါရစ်က သူ့ရဲ့ သစ်တုံးပိတ်စလေး တစ်ခုကို မြှောက်ပြသည်။
“လဲလှယ်မလား”
မေရီက ထိုကမ်းလှမ်းမှုကို စဉ်းစားသည်။
“ကောင်းတဲ့ သစ်တုံးလေးပဲ”
သူက ကျောက်တုံးဘေး စားပွဲပေါ်တွင် ၎င်းကို တင်လိုက်သည်။
မေရီက ကျောက်တုံးကို စင်၏ ပို၍ အတွင်းဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
“ဒါကိုတော့ ကိုယ်စားမလဲနိုင်ဘူး”
ကျွန်ုပ်တို့၏ သားဖြစ်သူက သူ၏ သစ်တုံးကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာဖြင့် ပြန်ယူလိုက်သည်။
ကာရယ်ကမူ ပို၍ ရှင်းပြချက်ကို လိုချင်နေသည်။
ကျွန်ုပ် မေရီအား တစ်နေ့တာ စာရွက်စာတမ်းများကို မှတ်တမ်းတိုက်သို့ သယ်ဆောင်ရာတွင် ကူညီပေးနေစဉ် အက်ဗလင်က ကလေးများကို အိပ်ရာဝင်ခိုင်းနေသည်။
အီဗာရာက ထိုနေရာတွင် စောင့်နေသည်။
သူမက မီးရန် လက်မှတ်ထိုးထားသော ထွက်ဆိုချက်ကို လျှောက်လွှာမိတ္တူဘေးတွင် တင်လိုက်သည်။
“တခြားဘုရားတွေဆီကို သတင်း ပို့မှာလား” ကျွန်ုပ် မေးသည်။
“တချို့က ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်လွှာကို စုံစမ်းနေကြပြီဆိုတာ သိပြီးသားပါ။ သက်သေတစ်ဦးကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတာကို သူတို့ကို ကျွန်မ ပြောပြပါမယ်”
“ဒါဆို အာဒယ်လာရဲ့ နာမည်ကော”
“သူ့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေကို အန္တရာယ် မကျရောက်စေဘဲ ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့ သိလာတဲ့အခါမှပဲပေါ့”
သူမက ဖိုင်တွဲကို ပိတ်လိုက်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် မှတ်တမ်းတစ်ခုထဲရှိ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းက အာဒယ်လာသည် သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုထားခဲ့သည်။
မီးရန်ကမူ သူမ ဘာလိုချင်သည်ကို ပြောခဲ့သည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက သူမ ဘယ်ကို သွားခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား မပြောပြခဲ့ကြပေ။
သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦးပေါင်း၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်လက် ရှာဖွေစရာ နေရာတစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခန်းများဆီသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ အက်ဗလင်သည် အမြွှာများ၏ အိပ်ရာဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
ကာရယ်က အိမ်ငယ်လေးပုံပါသော အဝတ်စာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ ကိုင်ထားသည်။ ဂါရစ်က သူ၏ ရေယာဉ်လေးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိကိုပ်ရင်း အိပ်ပျော်နေသည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီး မော့ကြည့်လာသည်။
“ထပ်ပြီး ဘာတွေ ရှိသေးလဲ”
“ဒီညတော့ ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး”
ကျွန်ုပ် သူမ၏ဘေး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ကာရယ်က စာမျက်နှာတစ်ခုကို လှန်လိုက်သည်။
“အိမ်ပြန်လာပြီ” သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ် ချုပ်လုပ်ထားသော တံခါးပေါက်လေးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အင်း” ကျွန်ုပ်က သူမအား ပြောလိုက်သည်။
သူမက ၎င်းပေါ်သို့ လက်ဖဝါးကို ဖိကပ်လိုက်ပြီးနောက် အက်ဗလင်၏ ဒူးပေါ်တွင် ခေါင်းပုံချလိုက်သည်။
သူမ အိပ်ပျော်သွားသည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။