အခန်း ၂၁ - ဟားဝစ်
ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်ကြီးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နိုးထလာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖဝါးများအောက်ရှိ ကျောက်သားတို့သည် ညည်းတွားသံ ပီပီပြင်ပြင် ထွက်ပေါ်လာ၏။
ရေစီးကြောင်းများသည် ကျွန်ုပ်၏ ခြေကျင်းဝတ်များအထိ မြင့်တက်လာပြီး အောက်ထပ် အကျဉ်းခန်းများအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာရာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ပန်းကန်ခွက်ယောက်များနှင့် စောင်များကိုပင် တွန်းတိုက်လွင့်စင်သွားစေသည်။ အကျဉ်းသားများသည် တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုပြုံတိုးဝှေ့နေကြပြီး ကပ္ပတိန် အီဒရစ်နှင့် သူ၏ အစောင့်တပ်သားများကမူ အကျဉ်းသားများနှင့် စင်္ကြံတစ်လျှောက် ချီတက်လာနေသော စစ်သည်များကြားတွင် တံတိုင်းသဖွယ် နေရာယူကာ ကာဆီးထားကြသည်။
ကျွန်ုပ် ထိုစစ်သည်များကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။
ရေကြီးမှုသည် သူတို့ထက် ပို၍ ကြီးမားသောအန္တရာယ် ဖြစ်နေသည်။
ထိုရေများသည် အရှေ့ဘက်နံရံနောက်ကွယ်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ရေပြွန်သုံးခုမှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုပြွန်အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အထက်ဘက်တစ်နေရာရှိ ရေလှောင်ကန်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။ ဟားဝစ်၏ မှော်ဆရာက ရေတံခါးဟောင်းများကို ဖွင့်ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤစနစ်သည် အကျဉ်းသားများကို ရေနစ်သတ်ရန် ရည်ရွယ်တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
မီးဘေးကာကွယ်ရန်အတွက်သာ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟားဝစ်သည် သူ၏ နေအိမ်ကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် အရာတစ်ခုအား ထိုနေရာတွင် နေထိုင်သူများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သည့် လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးချလိုက်လေပြီ။
ဒါသည်ပင် သူ၏ ပုံစံအမှန် ဖြစ်ပုံရသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ရေပြွန်များတစ်လျှောက် လိုက်လံစူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုပြွန်များကို ထိန်းချုပ်ထားသော စက်ယန္တရားသည် သက်တမ်းရင့်လှပြီဖြစ်သလို ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ မူလက မရွေ့လျားသင့်သည့် ဦးတည်ရာဘက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေး တွန်းဖွင့်ခံထားရသည်။
ကျွန်ုပ် ပြန်လည်တွန်းကန်လိုက်သည်။
နံရံကြီး တုန်ခါသွား၏။
ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်နှာကျက်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အခြေအနေ သိပ်မဟန်သလိုပဲနော်" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
"အက်ကြောင်း သေးသေးလေးပါပဲ"
ထိုအက်ကြောင်းဘေးတွင် ဒုတိယအက်ကြောင်းတစ်ခု ထပ်မံကွဲထွက်လာပြန်သည်။
မယ်လိုဒီက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး—
"ပိုကြီးလာပြီနော်။"
"ငါ သတိထားမိပါတယ်။"
ချဉ်းကပ်လာသော စစ်သည်များက ဒူးလေးများကို မြှောက်တင်လိုက်ကြသည်။
"ဝပ်ကြ!" ဟု အယ်လစ္စတားက အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။
မြားတံများသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံသွားအောင် ပျံသန်းလာကြသည်။
ကျွန်ုပ် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်၏။
လေလှိုင်းတစ်ခုက ထိုမြားတံများကို ဘေးဘက်မှနေ၍ ရိုက်ခတ်ပစ်လိုက်သည်။
မြားအများစုသည် နံရံကို ထိမှန်ကာ အန္တရာယ်မရှိဘဲ တဖျန်းဖျန်း ပြုတ်ကျသွားကြသည်။ သို့သော် မြားတစ်စင်းက ကပ္ပတိန် အီဒရစ်ထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားနေဆဲဖြစ်ရာ အက်ဗလင်က လေထဲတွင်ပင် ဓားဖြင့် ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက သူမကို မျက်လုံးဝိုင်းကြည့်ရင်း—
"နင် အဲဒီလိုမျိုး လုပ်တတ်တာလား။"
အက်ဗလင်က သူမ၏ ဓားကို ပြန်နှိမ့်ချလိုက်ပြီး—
"ငါ လေ့ကျင့်ထားလို့ပါ။"
"ဒါဆို တို့တွေ အတူတူ လေ့ကျင့်ကြရအောင်လေ။"
"နောက်မှပြော" ဟု မေရီက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်သားပဲ။ ရေတွေ တက်လာနေတာကိုး။"
ရေသည် ကျွန်ုပ်၏ ခြေသလုံးအလယ်အထိ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
အကျဉ်းသားများမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လာကြသည်။ အချို့က အနောက်ဘက်နံရံကို အတင်းကပ်တွယ်နေကြပြီး၊ အချို့ကမူ လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။
စစ်သည်များက မြားကို အသစ်ပြန်ထိုးထည့်လိုက်ကြသည်။
ကပ္ပတိန် အီဒရစ် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏။
"လက်နက်ချလိုက်စမ်း!"
ရှေ့တိုးလာသော စစ်သည်များ တွန့်ဆုတ်သွားကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ တပ်မှူးကမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။
"ကပ္ပတိန် ဗေးလ်၊ လော့ဒ် ဟားဝစ်ရဲ့ အမိန့်အရ ခင်ဗျားကို တာဝန်ကနေ ရပ်စဲလိုက်ပြီ။"
"ဟားဝစ်က လက်နက်မဲ့ အကျဉ်းသားတွေ ပြည့်နေတဲ့ အချုပ်ခန်းတွေကို ရေနစ်သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာကွ။"
"သူတို့က သစ္စာဖောက်တွေပဲ။"
"ဒီအထပ်မှာ အစေခံတွေလည်း ရှိသေးတယ်!"
တပ်မှူး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲမသွားပေ။
"သူတို့ကို ဖယ်ရှားဖို့ သတိပေးထားပြီးသားပဲ။"
ကပ္ပတိန် အီဒရစ်က ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။
ထိုအဖြေက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သက်သေပြလိုက်လေပြီ။
ဟားဝစ်သည် သူဘာလုပ်နေသည်ကို အတိအကျ သိရှိထားသည်။
ကျွန်ုပ် ရေပြွန်များဆီသို့ အာရုံပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ရေတံခါးများရှိရာတွင် ရေစီးကို တားဆီးရန်ဆိုလျှင် ထိုတံခါးများကို ထိန်းချုပ်ထားသော မှော်ဆရာနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။ ကျောက်သားများကြားမှတစ်ဆင့် စီးဝင်လာသော သူ၏ စွမ်းအားဖိအားကို ကျွန်ုပ် အာရုံခံမိနေသည်—တိကျသေချာပြီး၊ လေ့ကျင့်မှု အလွန်ရထားကာ၊ လုံးဝရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသည့် မှော်စွမ်းအင်မျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တွင် စွမ်းအားအင်အား ရှိသည်။
သူ့တွင်မူ အတွေ့အကြုံ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ထိုရေတံခါးများတွင် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းကို ကျွန်ုပ် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ယင်းအစား ထိုရေများကို လွှဲပြောင်းစီးဆင်းစေနိုင်မည့် အခြားနေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းစနစ်ကြီးသည် ခံတပ်တစ်ခုလုံး၏ အောက်ခြေတွင် ကွန်ရက်သဖွယ် ဖြန့်ကျက်ထားသည်။ မီးဖိုချောင်များ၊ ရင်ပြင်များ၊ မြင်းဇောင်းများ၊ ရေလှောင်ကန်များနှင့် ပြင်ပတံတိုင်းများကို ရေနုတ်မြောင်းများဖြင့် ဆက်သွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ကာလများစွာ ကြာမြင့်လာသောအခါ အများစုမှာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့ပြီး အချို့မှာ ပြိုကျပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော ရေမြောင်းကသာ ပွင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် အနောက်ဘက် ရဲမက်စောင့်တံတိုင်းအောက်မှတစ်ဆင့် ကမ်းပါးစောက်ပေါ်သို့ ရေများစီးကျစေသည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် ထိုလမ်းကြောင်းကို ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။
ကျောက်သားများက တွန်းကန်ခုခံလာ၏။
ကျွန်ုပ်ကို ဆန့်ကျင်လို၍ မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့အထက်တွင် တန်ချိန်များစွာ လေးလံသော ခံတပ်ကြီးက ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါပေါ့လေ..." ဟု ကျွန်ုပ် တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" မေရီက မေးသည်။
"အသုံးဝင်မယ့် ရေနုတ်မြောင်းက နံရံကြီးတစ်ခုရဲ့ အောက်တည့်တည့်မှာ ရောက်နေတာကိုး။"
"ရှင် အဲဒါကို ဖွင့်နိုင်မလား။"
"ဖွင့်နိုင်ပါတယ်။"
"နံရံကြီး ပြိုမကျစေဘဲနဲ့လား။"
ကျွန်ုပ် ခဏမျှ ရပ်တန့်စဉ်းစားလိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်ခြေတော့ ရှိတာပေါ့။"
"အဲဒီအဖြေက သိပ်စိတ်မချရသလိုပဲနော်။"
"ငါ့မှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံးအဖြေက ဒါပဲလေ။"
စစ်သည်များက သူတို့၏ ဒူးလေးများကို ထပ်မံချိန်ရွယ်လိုက်ကြပြန်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မယ်လိုဒီ အချိန်ဆွဲမနေတော့ပေ။
သူတို့ မြားမပစ်ခတ်နိုင်မီမှာပင် သူမသည် စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်သန်းပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူမသည် ကျွန်ုပ်တို့ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏ၌မူ တပ်မှူး၏ ဒူးလေးကို အထက်သို့ ပင့်ရိုက်လိုက်လေပြီ။ မြားတံသည် မျက်နှာကျက်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သူမ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ဒုတိယမြောက် စစ်သည်၏ ရင်ဘတ်ကို တံတောင်ဖြင့် တွန်းတိုက်ကာ တတိယမြောက် စစ်သည်၏ ခြေထောက်များကို ခြေသလုံးဖြင့် ပိတ်ကန်ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
အယ်လစ္စတားက သူမနောက်သို့ အပြေးလိုက်ပါသွားသည်။
အက်ဗလင်လည်း နောက်မှ ကပ်ပါသွား၏။
ကပ္ပတိန် အီဒရစ်က သူ၏ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အကျဉ်းသားတွေကို ကာကွယ်ကြ!"
သရဖူသင်္ကေတ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အစောင့်သုံးဦးသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
အခြားသူများမှာမူ တွန့်ဆုတ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ်နှစ်ဦးက သူတို့နှင့် သွားရောက်ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။
နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူကမူ စားပွဲပေါ်မှ သူ၏ ဓားကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
ခဏမျှတော့ သူ ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်လိုက်မိသည်။
သို့သော် သူသည် ကပ္ပတိန် အီဒရစ်၏ ဘေးတွင် သွားရောက်ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။
ဒါဆိုလျှင် လုံလောက်ပေပြီ။
ကျွန်ုပ် ရေနုတ်မြောင်းဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ ညာလက်ထဲတွင် တူတံကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။
၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နှင်းခဲများ ဖြာထွက်ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် တူခေါင်းကို နံရံတွင် ကပ်ထားလိုက်ပြီး အအေးဓာတ်ကို ကျောက်သားများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်စေလိုက်သည်။ ပိတ်ဆို့နေသော ပြွန်အတွင်းရှိ ရေများသည် အေးခဲသွားပြီး အက်ကြောင်းများအတွင်းသို့ ပွပွထလာလေသည်။
နံရံကြီးက ထပ်မံညည်းတွားသံ ပြုလာပြန်သည်။
မေရီက ၎င်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး—
"ယူရီယာ။"
"ငါ သိပါတယ်။"
ရေခဲများ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။
အင်္ဂတေများ ကြေမွပြိုကျလာ၏။
ကျွန်ုပ် လက်ကိုင်ကို အနေအထားပြောင်းကာ တစ်ချက်တည်း ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထိုအသံသည် အောက်ထပ် ခံတပ်တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
ကျောက်သားအပိုင်းအစတစ်ခုသည် အတွင်းဘက်သို့ ကျိုးပြတ်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။
ရေများသည် သစ်သားခုံတန်းတစ်ခုကို ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လျှောတိုက်ဆွဲခေါ်သွားနိုင်လောက်သည့် အင်အားဖြင့် ထိုအပေါက်တွင်းသို့ စီးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုခုံတန်း မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်မီ လှမ်းဖမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။
ရေမျက်နှာပြင် စတင်ကျဆင်းသွားလေပြီ။
"အဆင်ပြေသွားပြီပဲ" ဟု ပီတာက ကျွန်ုပ်၏ နောက်ဘက်မှ ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုတွင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း—
"ဟုတ်တယ်၊ အဆင်ပြေသွားတယ်။"
မေရီက ကျွန်ုပ်ကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ကာ—
"ရှင် တကယ်ပဲ အံ့ဩသွားတာ မဟုတ်လား။"
"မဟုတ်ပါဘူး။"
ပျက်စီးသွားသော နံရံကြီးသည် ယိုင်နဲ့လှုပ်ရှားလာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အထက်ဘက်ရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး မပြိုကျမီမှာပင် ကျွန်ုပ်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို နံရံပေါ် ကပ်ထားလိုက်ပြီး ဝန်းရံနေသော ကျောက်တုံးများကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်စေ့စပ်ဖိကပ်လိုက်သည်။ အက်ကြောင်းများ ပြန်လည်ပိတ်ဆို့သွား၏။ ချောင်ချိနေသော ကျောက်တုံးများသည် မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။ အသစ်ဖွင့်လိုက်သော ရေနုတ်ပေါက်ကလေးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရေများသည် အနောက်ဘက် ကမ်းပါးစောက်ပေါ်မှ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးကျသွားလေပြီ။
အခြားမှော်ဆရာထံမှ လာသော ဖိအားသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့ပါးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
ရုတ်တရက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် ရှေ့သို့ပင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။
မေရီက ကျွန်ုပ်၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲထိန်းပေးလိုက်၏။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။"
"သူ လက်လျှော့လိုက်ပြီ။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟီးသံကြီးတစ်ခုက စင်္ကြံလမ်းကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်မံမြည်ဟည်းလာပြန်သည်။
မယ်လိုဒီနှင့် အယ်လစ္စတားကို တိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်သည်များသည် ငြိမ်သက်သွားကြ၏။
ထိုအသံသည် အထက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ခရာမှုတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှည်လျားသော အသံသုံးချက်။
ကပ္ပတိန် အီဒရစ်က လှေကားထစ်များဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်၏။
"အပြင်ဘက် တံခါးမကြီးကို တိုက်ခိုက်ခံနေရတာပဲ။"
အက်ဗလင်၏ မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
"ဘာရင်ပဲ။"
"သူက ဟားဝစ်ရဲ့ မဟာမိတ် မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဟုတ်ခဲ့တာပေါ့။"
ခံတပ်ကြီးကို နောက်ထပ် ရိုက်ခတ်သံတစ်ခုက တုန်ခါသွားစေပြန်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ဝေ့ဝဲကျဆင်းလာ၏။
အက်ဗလင်က မျက်နှာကျက်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရင်း—
"သူက ဟားဝစ် အားနည်းနေပြီလို့ ယူဆလိုက်တာပဲ။"
"မြန်လှချည်လား။"
"ဘာရင်လို လူမျိုးတွေက သစ္စာစောင့်သိမှုနဲ့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကို ဘယ်တော့မှ ရောထွေးမနေတတ်ဘူး။"
မယ်လိုဒီ လက်နက်ဖြုတ်သိမ်းလိုက်သော တပ်မှူးသည် နောက်သို့ တွားသွားဆုတ်ခွာရင်း—
"မင်းတို့က သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာပဲ!"
"ငါ သူ့ကို တစ်ခါမှတောင် မတွေ့ဖူးဘူး" ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ဝက်စ်မီးယားကို အားနည်းအောင် လုပ်ခဲ့တာလေ!"
"ဟားဝစ်က သူ့စစ်တပ် အများစုကို ဂရေးကိပ်ဆီ စေလွှတ်ခဲ့တာ။"
ထိုလူ ဆွံ့အသွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် အချုပ်ခန်းများထဲမှ လျော့ကျသွားသော ရေများကို ညွှန်ပြလိုက်ရင်း—
"ပြီးတော့ သူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစေခံတွေ၊ အကျဉ်းသားတွေနဲ့ အစောင့်တွေကိုတောင် ရေနစ်သတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့သေးတယ်။ တကယ်လို့ လော့ဒ် ဘာရင်က ဝက်စ်မီးယားကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတယ်ဆိုရင် အဲဒီအခြေအနေကို ဖန်တီးပေးခဲ့တာ ဟားဝစ်ကိုယ်တိုင်ပဲ။"
တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
စစ်သည်များသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို တားဆီးရန် အမိန့်ပေးခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။
ယခုမူ အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ နေအိမ်ခံတပ်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေလေပြီ။
ကျွန်ုပ် တူတံကြီးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"ငါတို့ အပေါ်ထပ်ကို သွားမယ်။"
မေရီက အကျဉ်းသားများဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး—
"သူတို့ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"ကပ္ပတိန် အီဒရစ်၊ ခင်ဗျား လူတိုင်းကို ဖြတ်သန်းခွင့် တံခါးဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်မလား။"
"အောက်ဘက် အနောက်ဘက်စင်္ကြံလမ်း ရှင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"
"ရှင်းနေမှာပါ။"
"ရှင်းနေမှာ သေချာလို့လား။"
"ကျွန်ုပ် ကိုယ်တိုင်တော့ သွားမစစ်ဆေးရသေးဘူးပေါ့။"
သူသည် ထိုအဖြေကို မေရီထက် ပို၍ တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် သောမတ်စ် ပေးခဲ့သော သော့များကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"အကျဉ်းသားတွေနဲ့ ခင်ဗျား တွေ့သမျှ အစေခံတွေကို ခေါ်သွားပါ။ အဲဒီတံခါးက ခင်ဗျားတို့ကို ဂရေးကိပ်ဆီ ပြန်ပို့ပေးလိမ့်မယ်။"
ပီတာက ကျွန်ုပ်၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။
"အစ်ကို မလိုက်ဘူးလား။"
"နောက်မှ လိုက်လာမယ်။"
"ဟားဝစ်က အစ်ကို့ကို သတ်လိမ့်မယ်နော်။"
မယ်လိုဒီသည် အဝတ်စုတ်တစ်စဖြင့် သူမ၏ ဓားကို သုတ်သင်ရင်း ပြန်ရောက်လာသည်။
"သူ ကြိုးစားကြည့်လို့တော့ ရတာပေါ့။"
မေရီသည် ကျွန်ုပ်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်သည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် အချို့မှာမူ မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် အညိုအမည်းဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။
တပ်မှူးသည် လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် ကပ်ထားရင်း မယ်လိုဒီကို ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုရိုသေလေးစားသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ် သူ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။
"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေပြီး အလွတ်ဖြစ်နေတဲ့ အချုပ်ခန်းတွေကို စောင့်ကြပ်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် အထက်မှာရှိတဲ့ ပြည်သူတွေကို သွားရောက်ကာကွယ်ပေးမလား၊ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။"
"သူက မင်းတို့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ ငါတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာ။"
"ဟုတ်တယ်လေ။"
"ဒါဆို မင်းတို့က ငါတို့ကို မင်းတို့ရဲ့ ကျောဘက်မှာ ထားရလောက်အောင် ယုံကြည်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။"
"မယုံပါဘူး။"
သူ မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားသည်။
"ငါက သောမတ်စ်ကိုတောင် မနည်းယုံနေရတာ။"
"သောမတ်စ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ" ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
"ငါတို့ကို သော့တွေ ပေးခဲ့တဲ့လူလေ။"
"ငါကတော့ သောမတ်စ်ကို ယုံတယ်နော်။"
"နင်ကတော့ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။"
ကျွန်ုပ် လှေကားထစ်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ကပ္ပတိန် အီဒရစ်၊ လူတိုင်းကို အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်သွားပါ။"
သူသည် လက်သီးကို ရင်ဘတ်ပေါ် တစ်ချက်ဆောင့်ကာ အလေးပြုလိုက်၏။
"အမိန့်အတိုင်းပါ၊ အရှင်မင်းကြီး။"
ကျွန်ုပ် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားရသည်။
ထိုစကားလုံးများသည် အစောင့်တပ်စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ လူများ ကြားလိုက်ကြသည်။
အကျဉ်းသားများလည်း ကြားလိုက်ကြသည်။
ဟားဝစ်၏ စစ်သည်များလည်း ကြားသွားကြသည်။
ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ် မည်သို့ခံစားရမည်ကို စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ အပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။
ခံတပ်ကြီးသည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
အစေခံများသည် ရေပုံးများ၊ ပတ်တီးများနှင့် လက်နက်များကို သယ်ဆောင်ကာ စင်္ကြံလမ်းများတစ်လျှောက် ပြေးလွှားနေကြသည်။ စစ်သည်များသည် အရှေ့ဘက်တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား ချီတက်နေကြ၏။ မျှော်စင်တိုင်းမှ ခေါင်းလောင်းသံများ မြည်ဟည်းနေသည်။
မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်တို့ကို တားဆီးရန် မကြိုးစားကြပေ။
အချို့က ကျွန်ုပ်ကို မှတ်မိကြသည်။
ကျွန်ုပ် ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် သူတို့၏ လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် သရဖူသင်္ကေတ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
လူတိုင်းက ၎င်းကို ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အသက်ရှူမှားသွားပြီး သူမ၏ လက်ကို ခါးစည်းစ ပရပုန်းအတွင်းသို့ အမြန်ဝှက်ထားလိုက်သည်။ လူငယ်စစ်သည်တစ်ဦးကမူ သူ၏ သင်္ကေတကို မျက်ရည်ဝဲလျက် ငေးကြည့်နေ၏။ အသက်ကြီးသောအစေခံတစ်ဦးကမူ တောက်ပနေသော သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရင်ဘတ်တွင် ဖိကပ်ထားရင်း ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလေသည်။
သရဖူသင်္ကေတသည် သူတို့ကို သစ္စာစောင့်သိသူများ ဖြစ်မလာစေပေ။
၎င်းသည် သူတို့ မည်သူ့ထံတွင် အကျုံးဝင်သည်ဆိုသည်ကိုသာ ပြန်လည်သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချက်ကပင် ဟားဝစ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေပေပြီ။
ကျွန်ုပ်တို့ အရှေ့ဘက်ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ပရမ်းပတာ ဖရိုဖရဲ အခြေအနေများက စောင့်ကြိုနေ၏။
လော့ဒ် ဘာရင်၏ စစ်သည်များသည် အပြင်ဘက်တံတားကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြပြီး ဟားဝစ်၏ ခံစစ်တပ်သားများကို တံခါးစောင့်တိုက်မှ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားအောင် တွန်းလှန်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဝတ်ရုံနီများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တောဝက်ဖြူပုံ အမှတ်အသားပါသော ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
သူတို့သည် အင်အား သုံးရာကျော်မျှ ရှိသည်။
ဝက်စ်မီးယားတွင်မူ ရင်ပြင်၌ ခံစစ်ဆင်နေသော စစ်သည် တစ်ရာပင် မပြည့်ချေ။
တံတိုင်းများပေါ်တွင် စစ်သည်များ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မြားများသည် ခေါင်းပေါ်မှ ဝီစီသံပြုကာ ပျံသန်းနေ၏။ တံခါးမကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေလေပြီ။
ခံတပ်မကြီး၏ လှေကားထိပ်တွင် လော့ဒ် ဟားဝစ် ရပ်နေသည်။
ကျွန်ုပ် သူ့ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။
သူသည် သားမွေးလိုင်းသွင်းထားသော လေးလံသည့် ဝတ်ရုံကြီးအောက်တွင် ပြောင်လက်နေသော သံချပ်ကာအနက်ရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ မီးခိုးရောင်ဆံပင်များကို တိုတိုညှပ်ထားပြီး မေးစေ့ပေါ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသောအမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သူသည် လက်နက်တစ်စုံတစ်ရာ ကိုင်ဆောင်မထားပေ။
အပြာရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ဦးက သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ထိုလူကား မှော်ဆရာပင် ဖြစ်သည်။
ဟားဝစ် ကျွန်ုပ်ကို မြင်သွားသည်။
ခဏတာမျှအတွင်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွား၏။
အံ့အားသင့်မှု။
ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့မှု။
ထို့နောက် ထိုခံစားချက်နှစ်ခုစလုံးကို ဒေါသတရားက ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။
"မင်းကိုး။"
"ဟုတ်တယ်၊ ငါပဲ။"
မှော်ဆရာက သူ၏ တုတ်ကောက်ကို မြှောက်တင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ကျောက်သားကို မြှောက်တင်ပစ်လိုက်၏။
သူ ဘေးသို့ လဲကျသွားလေသည်။
မယ်လိုဒီက ရယ်မောလိုက်ရင်း—
"ထင်ထားတာထက်တောင် လွယ်သေးတယ်ဟ။"
မှော်ဆရာသည် လူးလိမ့်ထလိုက်ပြီး ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ အားလှိုင်းတစ်ခုကို တွန်းလွှတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် ခြေကုပ်မြဲအောင် ရပ်လိုက်၏။
ထိုမှော်စွမ်းအားသည် ရွေ့လျားလာသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုသဖွယ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သည်များ လဲကျသွားကြသည်။ အလံများ ပြတ်တောက်လွင့်စင်သွား၏။ တံတိုင်းများပေါ်မှ ကျောက်တုံးများ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် မလဲဘဲ ရပ်တည်နေနိုင်ခဲ့သည်။
မနည်းမနောပင်။
မှော်ဆရာက ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။
သူ၏ တုတ်ကောက်သည် သူ၏ လက်တွင်းမှ လွင့်ထွက်လာပြီး မယ်လိုဒီ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
သူမသည် ၎င်းကို သေချာကြည့်ရှုစစ်ဆေးရင်း—
"ဒါကို ငါ ယူထားလို့ရမလား။"
"မရဘူး။"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
"အဲဒါ ဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာ နင် မသိဘူးလေ။"
"အဲဒါကြောင့်မို့ ယူချင်တာပေါ့။"
မေရီက သူမလက်ထဲမှ လှမ်းယူလိုက်ပြီး—
"နောက်မှပြော။"
ဟားဝစ်သည် ခံတပ်မ တံခါးများဆီသို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်။
အက်ဗလင်က သူ၏ လမ်းကြောင်းရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်၏။
သူ တန့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"လေဒီ ဗေးလ်ဝုဒ်။"
"လော့ဒ် ဟားဝစ်။"
"မင်း သူ့ကို ဒီကို ခေါ်လာတာပေါ့။"
"မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျွန်မကို ခေါ်လာတာ။"
ဟားဝစ်သည် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း—
"ဘာရင်က တရားဝင်နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်နေတာ။ မင်း မင်းမိသားစုရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို လေးစားလိုက်နာသေးတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အစောင့်တွေကို ငါ့ကို ကူညီဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း။"
"ကျွန်မရဲ့ အစောင့်တွေက အနောက်ဘက်ဈေးနားမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ပြည်သူတွေကို ကာကွယ်ပေးနေကြတယ်။"
"ဒီခံတပ်က ဝက်စ်မီးယားရဲ့ နှလုံးသည်းပွတ်ပဲကွ!"
"မဟုတ်ဘူး" ဟု အက်ဗလင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီက ပြည်သူတွေကသာ နှလုံးသည်းပွတ်ပဲ။"
ဟားဝစ်၏ မေးကြောများ တင်းမာသွားသည်။
ကျွန်ုပ် သူတို့အနီးသို့ သွားရောက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။
အယ်လစ္စတားနှင့် မယ်လိုဒီတို့က လဲကျနေသော မှော်ဆရာအနီးတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ မေရီသည် စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာကို လက်မောင်းတစ်ဖက်အောက်တွင် ညှပ်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်တွင်မူ သိမ်းဆည်းရမိသော မှော်တုတ်ကောက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူမသည် စာရွက်စာတမ်းများစွာ သယ်ဆောင်ထားသူတစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားသည့် ပုံစံပေါက်နေပေသည်။
ဟားဝစ်သည် ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သရဖူသင်္ကေတကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း—
"မင်းမှာ ဒီနေရာမှာ ဘာအခွင့်အာဏာမှ မရှိဘူး။"
မေရီက စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ဂရေးကိပ်ဟာ ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်ကို ဟားဝစ်အိမ်တော်ဆီ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် အုပ်ချုပ်ခွင့်နဲ့ ပေးအပ်ချီးမြှင့်ခဲ့တာပါ။"
ဟားဝစ်က သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"ငါ့မိသားစုရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ငါသိတယ်။"
"ဒါဆိုရင် အဲဒီစည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တွေကိုလည်း ရှင် သိမှာပေါ့။"
"ငါက အစေခံတစ်ယောက်နဲ့ ဥပဒေအကြောင်း အငြင်းအခုန် လုပ်မနေနိုင်ဘူး။"
မေရီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်ပင် ငြိမ်သက်အေးစက်သွားလေသည်။
ထိုမျက်နှာအမူအရာကို ကျွန်ုပ် ကောင်းစွာ သတိထားမိတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဟားဝစ်ကမူ သတိမပြုမိသေးပေ။
"သူမက တော်ဝင်မော်ကွန်းထိန်းပါ" ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား သူမ ပြောတာကို ဆုံးအောင် နားထောင်သင့်တယ် ထင်တယ်နော်။"