အခန်း (၂၀၃) - ရာသီဥတုက ဘာကို သိုမှီးထားသလဲ
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် မကြာသေးမီရက်များကကဲ့သို့ပင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဂုဏ်သရေရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝင်ရောက်ခွင့် တောင်းဆိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် လျှောက်လာစဉ်အတွင်း တစ်ချက်ချင်း တဒေါက်ဒေါက် မြည်နေသည့် သေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ပိုက်လာခဲ့သည်။
အီလီဇာသည် သူမကို မမြင်ရသေးမီကတည်းက ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
အနောက်ဘက် ရိုးတံတိုင်းနားတွင် ပေါ်လာသော ထိုအမျိုးသမီး၌ လက်နက်လည်း ပါမလာ၊ ခရီးဆောင်အိတ်လည်း ပါမလာပေ။ သူမသည် ကုတ်အင်္ကျီရင်ခွင်တွင် သေတ္တာငယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ချီထားပြီး စောင့်ကြပ်နေသည့် ကင်းသမားများကို ကြောက်ရွံ့သည်ထက် ထိုသေတ္တာကြီး ပျက်စီးသွားမည်ကို ပို၍ စိုးရိမ်နေပုံရသည်။
အီလီဇာက သူမ၏ နာမည်ကို မေးမြန်းနေစဉ် အမိုးအကာအသစ်က သူမကို မိုးရေမှ ကာကွယ်ပေးထားသည်။
"ဗေရာပါ" ဟု သူမက ဖြေသည်။ "ကျွန်မက မဟာတရားရုံးရဲ့ ရာသီဥတု မှတ်တမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ရတဲ့သူပါ"
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် နသေနီရယ်မှာ တံခါးပေါက်ဘက်သို့ စူးစူးရဲရဲ ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက မင်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေနဲ့ အလှမ်းကွာဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်နေပါလား"
"သယ်လာနိုင်သလောက်တော့ သယ်လာခဲ့ပါတယ်"
သူမက သေတ္တာငယ်ကို အနည်းငယ် မြှောက်ပြလိုက်သည်။
ထိုအခါ သေတ္တာထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုက အဖုံးနှင့် သွားခေါက်မိသည့် အသံ ထွက်လာသည်။
ဗေရာသည် အခြားသူများနည်းတူ စစ်ဆေးခံရန် သဘောတူခဲ့သည်။
ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့်မှော်စွမ်းအင် အဆက်အသွယ်မှ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အော်ရီလီယာကလည်း သေတ္တာအတွင်း၌ မည်သည့် ဆင့်ခေါ်စာမျှ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း မရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။
မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ အီလီဇာက သူမကို ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။
ဗေရာသည် သေတ္တာကို ကောင်စီအခန်းထဲတွင် ချလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လက်က အဖုံးပေါ်တွင် တင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
"ကလေးတွေရော ဒီမှာ ရှိကြလားဟင်" သူမက မေးသည်။
ကျွန်တော်က သူမအား ၎င်းတို့၏ နာမည်များကိုပင် မပြောပြရသေးပေ။
"သူတို့ လုံခြုံပါတယ်" ကျွန်တော်က ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဒါက ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိတဲ့ အဖြေပဲ"
သူမက ကျွန်တော့်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"အိုသယ်လော့စ်က သူ့ကို ဘာကြောင့် တခါတလေ ဆက်သွယ်နေလဲဆိုတာ ရှင်တို့ကို ကျွန်မ ပြောပြရလိမ့်မယ်"
အခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဗေရာသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်က ဆောင်းရာသီတစ်ခု၏ မှတ်တမ်းဖြင့် စတင်ပြောပြလေသည်။
ထိုဆောင်းရာသီက မြေပြင်များ အေးခဲလေ့မရှိသော တောင်ဘက် လယ်ကွင်းများဆီသို့ နှင်းများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ လမ်းများ ပိတ်ဆို့သွားပြီး တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
"အိုသယ်လော့စ်က အဲဒီလို ရာသီဥတုမျိုးကို အုပ်ချုပ်ဖို့ဆိုရင် ဘာတွေ လိုအပ်မလဲဆိုပြီး တရားရုံးကို မေးမြန်းခဲ့တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"အုပ်ချုပ်တယ် ဟုတ်စ" ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်နေရာမှာ ကျရမယ်၊ ဘယ်လောက်ကြာကြာ တည်ရှိနေမယ်ဆိုတာကို ရွေးချယ်တာပေါ့"
သူမသည် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အထဲတွင် အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသော ကျောက်ပြားငယ်များ ရှိနေသည်။ သူမ လမ်းလျှောက်လာစဉ်က ၎င်းတို့၏ အစွန်းချင်း ရိုက်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ရှင် သူ့ကို ကြားနိုင်စွမ်းရှိမှန်း သူသိသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီအကြောင်းကို ထပ်မေးခဲ့တယ်"
ကျွန်တော်သည် ထိုကျောက်ပြားများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်က ဆောင်းရာသီနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်စပ်သွားရတာလဲ"
"သူ မဆက်စပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တရားရုံးမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပိုဟောင်းတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို နှိုင်းယှဉ်ပြဖို့ သူ ကျွန်မကို တောင်းဆိုခဲ့တာပါ"
"ပြီးတော့ရော"
ဗေရာသည် ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"မုန်တိုင်းတွေနဲ့... ဆောင်းရာသီပေါ့" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူမ ဆက်ရှင်းပြမည့်အဖြစ်ကို ကျွန်တော် ဆက်စပ်စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ကို မိုးရေများ ရိုက်ခတ်နေသည်။
"ရှင်တို့က ကျွန်မကို အကာအကွယ်တွေ ဖန်တီးတာ၊ ကျောက်တုံးတွေ မြှောက်တင်တာကို မြင်ဖူးကြတယ်။ တစ်ခါတုန်းက ဂရေးကိပ် တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းကလည်း မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဓားကြောင့် ဖြစ်လာတာလို့ပဲ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ"
"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက လက်နက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အဲဒီလက်နက်ကို ကိုင်စွဲထားတဲ့ လက်ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အကာအကွယ်တွေ ဖန်တီးတာနဲ့ ကျောက်တုံးတွေ မြှောက်တာတွေက ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်အဝ မပေါ်ထွက်လာသေးခင်မှာတောင် ရှင့်အနေနဲ့ လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေပါ"
အော်ရီလီယာသည် ကျောက်ပြားဆီသို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
"ဘယ်လို အထောက်အထားတွေကို အသုံးပြုခဲ့တာလဲ"
ဗေရာသည် မှတ်တမ်းသုံးခုကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ တစ်ခုမှာ ဟားဝစ်၏ တပ်ဖွဲ့များက ဂရေးကိပ်ကို တိုက်ခိုက်စဉ်က အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ရဲတိုက်၏ ကာကွယ်ရေး အလွှာများကို ဖိအားဒဏ်အောက်တွင် ကျွန်တော် ထိန်းသိမ်းထားစဉ် လေတိုက်ခတ်မှု ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တတိယတစ်ခုမှာမူ အမွှာညီအစ်ကို မွေးဖွားသည့်ညက တင်သွင်းလာသော အစီရင်ခံစာ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်သည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် လာရပ်သည်။
"အဲဒါကို တရားရုံးကို ဘယ်သူ ပို့ခဲ့တာလဲ"
"ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး" ဗေရာက ဖြေသည်။ "နာမည်မပါဘဲ ဝင်လာခဲ့တာပါ"
မေရီက ထိုအချက်ကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။
"အဲဒီညက ဘယ်လိုဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မ မှတ်မိတယ်" အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ကျွန်တော်လည်း မှတ်မိပါတယ်" သူမကို ကျွန်တော် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခန်းကို ကျွန်တော် မှတ်မိနေသည်။ ကလေးငယ်များကို မှတ်မိသည်။ ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသော သူမ၏လက်ကိုလည်း မှတ်မိနေသည်။
သို့သော် လေပြင်းတိုက်ခတ်ခဲ့သည်ကိုကား ကျွန်တော် မမှတ်မိပေ။
"အနောက်ဘက် ကင်းစခန်းက အပူချိန် ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားတယ်လို့ တင်ပြလာခဲ့တယ်" ဗေရာက ဆက်ပြောသည်။ "မိုးတိမ်တွေက ဂရေးကိပ်အပေါ်မှာ စုဝေးလာပြီး မနက်မလင်းခင်မှာ တခြားနေရာကို ရွှေ့သွားခဲ့တယ်"
"အဲဒါ ဆောင်းရာသီလေ" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ရာသီဥတုကြောင့်လည်း ဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့"
သူမသည် ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။
"အဲဒီ အစီရင်ခံစာ တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ကျွန်မ ဒီကို လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို ဘာတွေ ကျန်သေးလဲ"
သူမသည် ပထမဆုံး ကျောက်ပြားကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။
"ရှင်ဟာ သူ့တရားရုံးထဲကို ဝင်မသွားဘဲနဲ့ အိုသယ်လော့စ်ကို ပြန်ပြီး အကြောင်းပြန်ခဲ့စဉ်က ရှင်ရပ်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ သူလည်း ခံစားမိသလို ကျွန်မလည်း ခံစားမိခဲ့တယ်"
စောင့်ကြည့်ခန်း ပြတင်းပေါက်ကို ကျရောက်နေသည့် မိုးရေစက်များကို ကျွန်တော် တွေးမိလိုက်သည်။
ထိုစဉ်က ၎င်းကို သာမန်အတိုင်းသာ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့မိသည်။
မေးလင်းက အော်ရီလီယာ၏ ပခုံးစွန်းမှနေ၍ မှတ်တမ်းများကို လိုက်ဖတ်နေသည်။
"သူက နယ်မြေတစ်ခုကို နာမည်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒါကို အမိန့်ပေးလို့ မရနိုင်ဘူးလေ" သူမက ဆိုသည်။
"ကျွန်မလည်း သိပါတယ်" ဗေရာက ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင် သူ ဘာတွေ လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တို့ကို ပြောပြပါ"
ဗေရာ၏လက်သည် ကျောက်ပြားများကို ပတ်ထားသော အဝတ်စပေါ်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"သူက ယူရီယာအနေနဲ့ ရာထူးမတက်ခင်မှာ မဟာတရားရုံးဆီကနေ အာဏာကို လက်ခံစေချင်နေတယ်။ သူ့စွမ်းအားတွေ ဆက်လက်ပြောင်းလဲနေဆဲဖြစ်တဲ့ အချိန်မှာပဲ အဲဒီအမိန့်ကို စည်းနှောင်ထားချင်တာပါ"
"သူ ကျွန်တော့်ကို ကုလားထိုင်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်" ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"သူ့စားပွဲဝိုင်းမှာ နေရာပေးမယ်လို့ ပြောတယ်"
"သူ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အောက်က နေရာတစ်ခုကို ပေးတာပေါ့" ဗေရာက ဖြေသည်။
အဖြူရောင် အခန်းကို ကျွန်တော် ပြန်စဉ်းစားမိသည်။ သူ ဘာလိုချင်နေမှန်း သိရုံမျှဖြင့် ထိုနေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရန် မည်မျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်နည်း။
"သူ ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်ခိုင်းမှာလဲ"
ဗေရာသည် မိုးရေများကို ငေးကြည့်ရင်း ဖြေသည်။
"သူ ဘယ်လိုအမိန့်စာမျိုးမှ မရေးရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆောင်းရာသီ စောစောရောက်လာတဲ့အခါ ဘုရင်တွေ ဘာကို စိုးရိမ်ကြသလဲဆိုတာကို သူ ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ရဲ့ လမ်းတွေ ဆက်ပြီး ဆิมနှင်းဖုံးလွှမ်းနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်မြို့တွေက အညံ့ခံရမလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းတွေကိုပေါ့"
အီလီဇာသည် တံခါးနားတွင် ရပ်နေသည်။
"ယူရီယာက အခု အဲဒါတွေကို လုပ်နိုင်လို့လား"
"မလုပ်နိုင်သေးဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်" ဗေရာက ဆိုသည်။
"နောင်ရော လုပ်နိုင်မလား"
"လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါကြောင့်လည်း အိုသယ်လော့စ်က ဘယ်အချိန်မှာ စမ်းလုပ်ကြည့်ရမလဲဆိုတာကို ပြောပိုင်ခွင့်ကို လိုချင်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲတွင် ခြောက်သွေ့လာသည်။
ရဲတိုက်အပြင်ဘက်တွင် လယ်ကွင်းများ ရှိကြပြီး မြေနိမ့်စွန်းတွင် အိမ်များ ဆောက်လုပ်နေကြသည့် လူများ ရှိသည်။ ပို၍ ဝေးလံသော အရပ်များတွင်မူ ကုသပေးသူများ၏ သင်ခန်းစာများကို တိကျမှန်ကန်သော စာရင်းများ ပို့ပေးနိုင်ရန်အတွက် မေရီ နာမည်စာရင်း ရေးမှတ်ထားခဲ့သည့် ရွာငယ်လေးများ ရှိနေကြသည်။
ကြမ်းတမ်းသော ဆောင်းရာသီတစ်ခုက ရွာငယ်လေးတစ်ခုအပေါ် မည်သို့ သက်ရောက်တတ်သည်ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိသည်။
အခန်းတစ်ခန်းတည်း နွေးထွေးနေစေရန်အတွက် မိသားစုတစ်စု၏ လုပ်အားအများစုကို အသုံးပြုခဲ့ရသည့် ဆောင်းရာသီများကို ကျွန်တော် ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသည်။
"ဒါတွေထဲက ဘယ်ဟာကိုမှ ကျွန်တော် မရွေးချယ်ခဲ့ပါဘူး" ကျွန်တော်က ဆိုလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာသည် ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"မင်းရဲ့စွမ်းအားက ဘာဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြောပြခံရုံနဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုက ဖြစ်ပေါ်လာတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး"
ဗေရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အိုသယ်လော့စ်က မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချပြီးသားလိုမျိုး ကြိုတင်ကြံစည်နေတာကြောင့် ကျွန်မ လာခဲ့တာပါ"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော် မမေးချင်ခဲ့သည့် မေးခွန်းကို မေးလာသည်။
"ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးတွေအကြောင်းကိုရော ဘယ်လိုကြောင့် မေးခဲ့တာလဲ"
ဗေရာသည် နောက်ထပ် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို အဝတ်စမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အနီးဆုံး ကျောက်ပြားပေါ်သို့ သူမ၏လက်ကို တင်လိုက်သည်။
"ရှင် ဘာတွေ သိထားလဲ"
"အိုသယ်လော့စ် သိတယ်လို့ ထင်ထားတာထက်တော့ နည်းပါတယ်။"
"အဲဒါကို အရင်ဆုံး ပြောပြပါ" အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
ဗေရာသည် သေတ္တာထဲမှ သူမ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
"အမြွှာတွေ လုပ်ခဲ့သမျှ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတိုင်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို သူ အမိန့်ပေး စုခိုင်းထားတယ်။ တချို့က ခန့်မှန်းချက်တွေပေါ့။ တချို့ကျတော့လည်း သူတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဖူးဘဲနဲ့ တင်ပြလာကြတဲ့သူတွေရဲ့ စကားတွေပါပဲ"
ကျွန်တော့်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ လှုပ်ရှားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အက်ဗလင်၏ လက်ချောင်းများက ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်။
ဗေရာက ၎င်းကို မြင်လိုက်သည်။
"အဲဒီ အစီရင်ခံစာတွေကို ကျွန်မ ယူမလာပါဘူး။ သူ တိုက်တွန်းခိုင်းခဲ့တဲ့ နှိုင်းယှဉ်ချက်တွေကိုပဲ ကျွန်မ ယူလာတာပါ"
သူမသည် ကျောက်ပြားများကို ကျွန်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်ပြလိုက်သည်။
ကာရ်၏နာမည်က အာကာသနှင့် ပတ်သက်သည့် ရှေးဟောင်းအမှတ်အသားတစ်ခု၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာသည်။
ဂါရစ်၏နာမည်ကမူ အကာအကွယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အမှတ်အသားတစ်ခု၏ ဘေးတွင် ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငေးကြည့်နေမိသည်။
"အဲဒါ ဘାကို ဆိုလိုတာလဲ"
"အတိအကျ သိရဖို့က စောသေးပါတယ်" ဗေရာက ဖြေသည်။ "ရှင့်သမီးလေးက အရာဝတ္ထုတွေကို လက်နဲ့တောင် မတို့ဘဲနဲ့ အာကာသထဲမှာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်နေပါပြီ။ ရှင့်သားလေးရဲ့ စွမ်းအားကလည်း သူ့အနီးအနားက လူတစ်ယောက်ကို အကာအကွယ် လိုအပ်လာတဲ့အခါ တုံ့ပြန်ပြခဲ့ပြီးပါပြီ"
"သူက သူ့ရဲ့ အရုပ်တွေကို ရွှေ့တတ်တာပါ" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် ရှင့်အနေနဲ့ အဲဒါလောက်ကိုပဲ မြင်ရဦးမှာပေါ့"
"အာကာသနဲ့ အကာအကွယ်ဆိုတာ ဘေးကင်းပုံရသားပဲ"
နသေနီရယ်က ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်လာသည်။
"အာကာသစွမ်းအားက လူတွေကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်စေနိုင်သလို... တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကိုပါ ဖြတ်သန်းခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။
မီးဖိုနားတွင် ရပ်နေသည့် နာရာကလည်း "အကာအကွယ်ဆိုတာ ဆောင်းရာသီတစ်လျှောက်လုံး အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သလို၊ ဘယ်သူတွေ အသက်ဆက်ရှင်ကျန်ရစ်မလဲဆိုတာကိုလည်း ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
ဂါရစ်သည် အပေါ်ထပ်တွင် ဟယ်လီနာနှင့်အတူ ရှိနေသည်။ သူက နံနက်စာ စားနေစဉ်အတွင်း ဇွန်းတစ်စင်းကို လှေတစ်စင်းဖြစ်ကြောင်း အတင်းအမာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်ကမူ သူသည် ဇွန်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး မှားယွင်းနိုင်ဆဲဖြစ်သည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေစေလိုသည်။
"အိုသယ်လော့စ်က သူတို့ကိုလည်း လိုချင်နေတာပေါ့" အက်ဗလင်က ပြောသည်။
ဗေရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"သူ သူတို့ဆီကို ရောက်ဖို့ ကြိုးစားဖူးသလား" ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီလို အမိန့်ပေးတာမျိုးကိုတော့ ကျွန်မ မတွေ့ရသေးပါဘူး"
"ကျွန်မ မေးတာ အဲဒါ မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဟုတ်ပါတယ်" သူမက ဆိုသည်။ "ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး"
រဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ မျက်လုံးများမှာ ကာကွယ်ရေးအလွှာများကို စစ်ဆေးရင်း ခဏတာ မှေးမှိန်သွားသည်။
"သူစိမ်းတွေရဲ့ မှော်စွမ်းအင် ဘယ်ဟာမှ ကလေးထိန်းခန်းထဲကို ဝင်ရောက်လာတာ မရှိပါဘူး"
ကျွန်တော် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မေရီက ကျောက်ပြားပေါ်ရှိ စကားလုံးများကို အတိအကျ ကူးယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဗေရာကို ၎င်းတို့ကို အခြားဘယ်သူတွေ မြင်ခဲ့ဖူးသလဲဟု မေးမြန်းသည်။
"အိုသယ်လော့စ်ရယ်၊ စာရေးစာချိတ် နှစ်ယောက်ရယ်၊ ပြီးတော့ တစ်ယောက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့လက သူ့လုပ်ငန်းကနေ ထွက်သွားခဲ့ပါပြီ"
"ဘယ်ကိုသွားလဲ သိလား"
"မသိပါဘူး"
မေရီက ထိုအချက်ကိုလည်း ရေးမှတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ကလေးများကို ခေါ်မလာခဲ့ကြပေ။
အက်ဗလင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေလိုသလို ကျွန်တော်လည်း ရှိချင်သော်လည်း တံခါးဆီသို့ ကျွန်တော် မသွားရောက်မီ သူမက တားဆီးခဲ့သည်။
"ကျန်တာတွေကို ဆက်နားထောင်ပါဦး" သူမက ဆိုသည်။
"မင်း သွားသင့်တယ်"
"သွားမှာပါ။ အပေါ်ထပ်ကို ဘာတွေ သယ်သွားရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိသွားမှပဲပေါ့"
ဗေရာသည် မြေကြီးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် နားလည်လာအောင် ကူညီပေးပါ" အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာက ဗေရာ၏ နှိုင်းယှဉ်ချက်များ မှားယွင်းခဲ့ဖူးခြင်း ရှိမရှိကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
"အများကြီးပါပဲ။ အထူးသဖြင့် ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင်ပေါ့"
"ယူရီယာနဲ့ရော"
"သူ့ရဲ့စွမ်းအားတွေ ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီး ရှင်းလင်းလာပါတယ်"
ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲသို့ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာစေရန် လနဲ့ချီပြီး သင်ယူခဲ့ရသည်။
အခုအခါမှာတော့ ထိုစွမ်းအားများကို အသုံးချစဉ်အတွင်း ကျွန်တော် မသိလိုက်ဘဲ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဓာတ် ပါလာခဲ့သလားဟု ကျွန်တော် တွေးမိလာသည်။
အော်ရီလီယာသည် ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ကြည့်၍ ဖတ်လိုက်နိုင်သည်။
"ဒါကို ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရပါတယ်" သူမက ဆိုသည်။ "ခန့်မှန်းနေစရာ မလိုပါဘူး"
နေ့လယ်ပိုင်း အရောက်တွင် ကဲလ်ဒရစ်သည် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ အောက်ထပ်အခန်းသို့ လိုက်လာခဲ့သည်။
မေးလင်းက မှတ်တမ်းများကို ယူလာခဲ့ပြီး ဗေရာကမူ ကျွန်ტော့်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျောက်ပြားကိုသာ ယူလာခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာသည် ကြွေခွက်ကြီးတစ်ခုကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က ထိုခွက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါကိုသာ ကျွန်တော့် ဖိနပ်ပေါ် လောင်းချလိုက်မယ်ဆိုရင် မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး ဆောင်းရာသီကို ထုတ်လွှတ်မိလိမ့်မယ်"
"အဲဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ကျွန်မ စဉ်းစားပြီးသားပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
အက်ဗလင်က ခွက်ထဲရှိ ရေအပူချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ရေအေး"
"သာမန်ရေအေးပါပဲ" ဟု အော်ရီလီယာက ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒီလို ကွဲပြားချက်က ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်စေတယ်"
သူမက ထိုခွက်ကို မြှောက်တင်ရန် တောင်းဆိုလာသည်။
ကျွန်တော်လည်း မြှောက်တင်လိုက်သည်။
ကဲလ်ဒရစ်သည် နံနံရံဘေးတွင် ရပ်လျက် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လက်တင်ထားသည်။
"အခန်းက အရင်လိုပဲ နွေးထွေးနေပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျွန်တော်သည် ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။
မည်သည့်အရာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။
ကျွန်တော်တို့သည် အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဆက်လက်စမ်းသပ်ကြည့်ကြသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်မွေးနေ့က ရခဲ့သော ကျောက်တုံးကို စမ်းကြည့်သည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ကိုင်ထားသော မှော်စွမ်းအင်တစ်ခုဆီသို့ အနည်းငယ် ပံ့ပိုးပေးကြည့်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဗေရာသည် မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမျှ မခံစားခဲ့ရပေ။
သူမသည် မှားယွင်းနေသည့် မှတ်တမ်းအစုံအတွက်နှင့် ဤမျှဝေးဝေးမှ လျှောက်လာခဲ့လေသလောဟု ကျွန်တော် တွေးမိလာသည်။
ထိုစဉ် ကဲလ်ဒရစ်သည် သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ထိုစွမ်းအင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ထိုစွမ်းအင်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။
လေထုသည် ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ဖြတ်၍ ရွှေ့သွားသည်။
အော်ရီလီယာ မော့ကြည့်လာသည်။
"မင်း အဲဒါကို ခံစားမိလိုက်လား"
"ဟုတ်ကဲ့"
"စွမ်းအားကို ဘယ်ကနေ ရယူလိုက်တာလဲ"
"ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေပါ"
သူမက ထိုစွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။
ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်သောအခါ ကြွေခွက်၏အစွန်းတွင် ဖြူဖျော့နေသော နှင်းခဲကြောင်းလေးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော် အဲဒါကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်လက်ချောင်းအောက်တွင် ၎င်း ပျော်သွားသည်။
ဗေရာသည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
"အိုသယ်လော့စ်ကို ရှင် အကြောင်းပြန်တုန်းက ကျွန်မ ခံစားခဲ့ရတာ အဲဒါမျိုးပါပဲ"
"နှင်းခဲလေး နည်းနည်းပါဗਾ"
"ဒီနေ့တော့ပေါ့လေ"
ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အပြင်ဘက် ဝင်းအတွင်းပိုင်းတွင် မိုးရေများကြောင့် စိုရွှဲနေသည်။ လူအချို့က သစ်သားများကို ကွင်းပြင်ဖြတ်၍ သယ်ဆောင်နေကြသည်။ မည်သူမျှ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မခံစားခဲ့ရပေ။
"ကျွန်တော် အဲဒါကို တားလို့ရမလား"
"မင်း လုပ်ပြီးသားပဲလေ" အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် လုပ်မိမှန်းကို မသိလိုက်ဘူး"
"အခု သိသွားပြီပေါ့"
သူမသည် ခြောက်သွေ့နေသော အဝတ်စတစ်ခုကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးသည်။
ကျွန်တော်သည် ကြွေခွက်စွန်းများကို သုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မှော်စွမ်းအင်ကို ထပ်မံ လေ့ကျင့်ကြသည်။
ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်ချက်တွင် လေက ကျွန်တော့်ပါးပြင်ကို ထိခိုက်သွားသည်။
တတိယအကြိမ်တွင်မူ အခန်းတွင်း လေထုကို တည်ငြိမ်အောင် ကျွန်တော် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။
စတုတ္ထအကြိမ် မစမီတွင် အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို အနားယူခိုင်းသည်။
ဗေရာသည် ကဲလ်ဒရစ်နှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူမ ခံစားခဲ့ရသည်များကို ဆွေးနွေးကြသည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် ကလေးထိန်းခန်းဆီသို့ သွားခဲ့ကြသည်။
ကာရ်သည် အိပ်ပျော်နေသည်။ ဂါရစ်ကမူ ဟယ်လီနာ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အပိုင်းသေးသေးလေးတွေ ဖြတ်ထားသည့် ပေါင်မုန့်တစ်စပိုင်းကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။
"သူ ဘာမှ မလုပ်ဘူးမလား" ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက ကျွန်တော့်ကို ငေးကြည့်လာသည်။
"သူ ပေါင်မုန့် တစ်ဝက်စာလောက်တော့ စားပြီးပြီ"
"မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ မေးတာပါ"
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"
အက်ဗလင်က ဗေရာ ပြောပြခဲ့သမျှကို သူမအား ပြန်ပြောပြသည်။
ဟယ်လီနာသည် ဂါရစ်ကို ပို၍ ရင်ခွင်ထဲ တိုးဝှေ့ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ကလေးက ရုန်းကန်လာသည့်အခါ လက်ကို အနေအထား ပြန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။
"သူတို့ ညစာ စားရဦးမယ်လေ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်" အက်ဗလင်က ဖြေသည်။
"ပြီးတော့ အိပ်ရဦးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
"ဒါဆိုရင် ဒီည ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့ သိပါတယ်"
သူမသည် ဂါရစ်ကို ပေါင်မုန့်တစ်ပိုင်း ထပ်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
သူလည်း ယူစားလိုက်သည်။
မေရီသည် ညစာမစားမီ ကောင်စီအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။
သူမသည် ဗေရာ၏ မှတ်တမ်းများကို မိတ္တူကူးထားပြီး ဗေရာကိုယ်တိုင် သိရှိထားသည်များ၊ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်များ နှင့် နာမည်မပါဘဲ တင်ပြလာခဲ့သည့် အစီရင်ခံစာများမှ ရလာသည်များကို အမှတ်အသားပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။
"တတိယပိုင်းက အတော်ရှည်တာပဲ" မယ်လိုဒီက ပြောသည်။
"ရှည်ပါတယ်" ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
အီလီဇာသည် အမြွှာညီအစ်ကိုများနှင့် ပတ်သက်သည့် စာမျက်နှာကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ကလေးထိန်းခန်းထဲကို ဘယ်သူတွေ ဝင်ခွင့်ရှိလဲ"
"မနေ့ကအတိုင်းပါပဲ" ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဖြေသည်။
"ချဉ်းကပ်လမ်းတွေကို ဘယ်သူတွေ စောင့်ကြပ်နေလဲ"
"မနေ့က ကင်းသမားတွေပါပဲ"
"ဘာတွေ ဖြစ်လာနိုင်လဲဆိုတာကို သူတို့ကို ကျွန်မတို့ ပြောပြသင့်တယ်"
"အိုသယ်လော့စ်က ကလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်ဆိုတာ ပြောပြလိုက်ပါ" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။ "အဲဒါကို အလေးအနက်ထားဖို့အတွက် သူတို့ သိလောက်ပါပြီ။ ကင်းစခန်းတွေကနေ တစ်ဆင့် ကလေးတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခန့်မှန်းချက်တွေ ထွက်လာတာမျိုးတော့ ကျွန်တော် မလိုချင်ဘူး"
အီလီဇာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အဲဒီအတိုင်း လုပ်လိုက်ပါမယ်"
နသေနီရယ်က အိုင်ဗာရာ ယူလာခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း ပန်ကြားလွှာကို ဖြန့်လိုက်သည်။
"အဲဒါက အနောက်ဘက် ရိုးတံတိုင်းအောက်က ဖြတ်လမ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် ဖတ်ရှုပုံကို ပြောင်းလဲသွားစေတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။
"ဘယ်လိုမျိုးလဲ" မေရီက မေးသည်။
"အဲဒါက ရုံးတော်ရဲ့ တံဆိပ်ကို အသိအမှတ်ပြုတယ်။ အိုသယ်လော့စ်သာ လူတစ်ယောက်ကို အဲဒီရုံးတော်ရဲ့ အာဏာအောက်မှာ ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီတံဆိပ်ကို ကိုင်ဆောင်လာတဲ့ ဘယ်သူ့အတွက်မဆို အဲဒီဖြတ်လမ်းက ပွင့်လာလိမ့်မယ်"
"ဖြတ်လမ်းကတော့ ပြတ်တောက်သွားပြီလေ" ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက ဆိုသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂရေးကိပ်ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အဲဒီလိုမျိုး တခြားနေရာတွေ ရှိသေးလားဆိုတာကို ကျွန်တော် သိချင်တာပါ"
မေးလင်းက သူ့ကို ငေးကြည့်လာသည်။
"ရှိပါတယ်။"
နသေနီရယ် လှည့်လာသည်။
"ဘယ်လောက်တောင် ရှိလဲ"
"ကျွန်မလည်း အတိအကျ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှာတွေ့အောင် ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"
စားပွဲ၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ထိုင်နေသည့် အိုင်ဗာရာသည် မေရီ ကူးယူထားသော ပန်ကြားလွှာကို သူမဘက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
"ဘယ်တော့မှ ကျယ်လောင်စွာ မပြောဖူးခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချခဲ့ရတယ်လို့ ပြောခံခဲ့ရတဲ့သူတွေရဲ့ နာမည်တွေကိုလည်း ကျွန်မ လိုက်ရှာပေးနိုင်ပါတယ်"
ကောင်စီအစည်းအဝေး တစ်ခုတည်းနှင့် မဆံ့နိုင်လောက်အောင် လုပ်စရာတွေက များပြားနေသည်။
မေရီသည် စာမျက်နှာများကို စတင် ခွဲဝေပေးတော့သည်။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်တော်သည် ဗေရာကို ဝင်းအတွင်း၌ တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမသည် အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံကို မြင်နိုင်သည့်နေရာတွင် ရပ်နေသည်။
"နေမှာလား" ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
"ရှင်တို့ လက်ခံမယ်ဆိုရင်ပေါ့"
"မင်းက အိုသယ်လော့စ် သိမ်းဆည်းထားချင်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ယူပြီး ဒီကို လျှောက်လာခဲ့တာလေ"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
"သူ မင်းနောက်ကို လိုက်လာမှာလား"
"လိုက်လာချင်လည်း လိုက်လာမှာပေါ့"
အီလီဇာက ထိုအဖြေကို ကြားချင်နေလိမ့်မည်။
သူမအား ပြောပြရန် ကျွန်တော် မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ဗေရာသည် လယ်ကွင်းများပေါ်သို့ ရွှေ့လာနေသည့် မိုးတိမ်မည်းအုပ်စုကို ငေးကြည့်နေသည်။
"ကျွန်မ ရာသီဥတုကို လေ့လာခဲ့တာက လယ်သမားတွေ ဘာကို စောင့်ကြည့်နေကြလဲဆိုတာ နားလည်ချင်လို့ပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ပထမဆုံး နှင်းခဲကျတာမျိုး၊ အချိန်လွန်မှ ရွာချတဲ့ မိုးမျိုး၊ ပြီးတော့ စပါးရိတ်သိမ်းဖို့ လိုအပ်နေချိန်မှာ နေသာနေတာမျိုးပေါ့"
"ဒါကို အိုသယ်လော့စ်က ဘယ်လို အသုံးချရမလဲလို့ မေးခဲ့တာပေါ့"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
သူမသည် ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ကျွန်မရဲ့ လုပ်အားတွေက သူ့ကို အဲဒါမျိုး လုပ်နိုင်ဖို့ မကူညီစေချင်ပါဘူး"
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် မေရီနှင့် ရဲတိုက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့က ပိုမိုကြီးမားသော ဘုရားကျောင်းငယ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် အစီအစဉ်အသစ်ကို ကျွန်တော့်အား ပြသကြသည်။
အက်ဗလင်က လူနာများ အနားယူရန် အခန်းများကို ဖြည့်စွက်ထားသည်။ လီယိုရာက ဆေးကုသခန်းနှင့် ရေဆေးကြောသည့်နေရာကို ပိုမို နီးကပ်အောင် ရွှေ့ထားသည်။ နာရာကလည်း မီးဖိုနှစ်ခုအတွက် အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။
ဗေရာသည် အမိုးကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဆောင်းရာသီမှာ လူတွေ ရောက်လာမယ်လို့ ရှင်တို့ မျှော်လင့်ထားမယ်ဆိုရင် သူတို့ မဝင်လာခင်မှာ စိုနေတဲ့ ကုတ်အင်္ကျီတွေကို ချွတ်ထားနိုင်မယ့်နေရာတစ်ခုကို ပေးသင့်တယ်"
မေရီက သူမကို ကလောင်တံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ပြပါဦး"
ဗေရာသည် အဝင်ဝဘေးတွင် အခန်းငယ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲပြလိုက်သည်။
အဆောက်အအုံသည် ပို၍ ကျယ်ဝန်းလာသည်။
"အီလီနော်ကတော့ တစ်ခုခု ပြောလိမ့်မယ်" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
"သူမက အမြဲတမ်း ပြောတတ်နေကျပဲလေ" မေရီက ပြန်ဖြေသည်။ "အဲဒါကြောင့်လည်း မိသားစုတွေကို လက်မှတ်မထိုးခိုင်းခင် သူမကို အရင်ဆုံး ပြသမှာပေါ့"
ထိုအစီအစဉ်တွင် သမီးဖြစ်သူ၏ အိမ်နှင့် ပဲခင်းအတွက် နေရာလွတ်များ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
မေရီ သတိထားမိသွားသည်။
"ကျွန်တော်လည်း စစ်ကြည့်ပြီးပါပြီ"
ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အော်ရီလီယာသည် လေ့ကျင့်ခန်းအခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ရေခွက်ကတော့ ရှိမနေပေ။
"ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ကြဦးမယ် ထင်နေတာ" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
"ဆက်လေ့ကျင့်မှာပေါ့"
သူမသည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အေးမြသော လေပြင်းများ ဝင်ရောက်လာသည်။
"လေတိုက်သံကို နားထောင်ကြည့်ပါ"
ကျွန်တော် နားထောင်ကြည့်လိုက်သည်။
အောက်ဘက် ရိုးတံတိုင်းတစ်ဝိုက်နှင့် ဝင်းအတွင်းပိုင်းတွင် လေများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ကျွန်တော့်စွမ်းအားက ထိုလေထဲသို့ မည်မျှ လွယ်ကူစွာ လက်လှမ်းနိုင်သည်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်သည်။
ထိုသို့ လွယ်ကူလွန်းခြင်းက ကျွန်တော့်ကို ကြောက်ရွံ့လာစေသည်။
အော်ရီလီယာသည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ဆက်လက် ရပ်နေသည်။
"ဗေရာ ပြောပြခဲ့တဲ့ ပုံစံမျိုး ကျွန်တော် ဖြစ်သွားရမှာလား" ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"မင်း အဲဒီလို ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း ရှိလာမှာပါ"
"အဲဒါက အတူတူတော့ မဟုတ်ဘူးလေ"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
သူမသည် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ထားလိုက်သည်။
"နယ်မြေတစ်ခုက မင်း ဘာတွေကို ထိတွေ့နိုင်တယ်ဆိုတာကိုပဲ ပြောပြတာပါ။ မင်းရဲ့လက်တွေနဲ့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာကိုတော့ မပြောပြပါဘူး"
ပြတင်းပေါက်ကို အပြောင်းအလဲ မလုပ်ခိုင်းဘဲ ရွှေ့လျားနေသော လေထုကို ခံစားမိသည်အထိ ကျွန်တော်တို့ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည်။
ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်သောအခါ မည်သည့်နှင်းခဲမှ ဘောင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
အော်ရီလီယာသည် သို့တိုင်အောင် စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် လုပ်ပြီးသားပါ" ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
"ငါ သိပါတယ်"
သူမသည် အနည်းငယ် ပြုံးပြသည်။
"မနက်ဖြန်ကျရင် ကဲလ်ဒရစ်က ရဲတိုက်နဲ့ ပိုဝေးတဲ့နေရာမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုရဲ့ အစွန်းကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးချင်ပါတယ်တဲ့"
"တကယ့် မုန်တိုင်းတစ်ခုလား"
"တောင်ကုန်းတွေကို ဖြတ်ပြီး ရွှေ့လျားနေတဲ့ မုန်တိုင်းမျိုးပေါ့"
"ကျွန်တော် အဲဒီထဲမှာ သွားရပ်နေရမှာလား"
"မနက်ဖြန်တော့ မဟုတ်သေးပါဘူး"
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီအဖြေက တွေးစရာတွေ အများကြီး ချန်ထားခဲ့တာပဲ"
"မင်းက ပိုကောင်းတဲ့ မေးခွန်းတွေ မေးတတ်လာပါပြီ"
ညစာစားပွဲတွင် ဂါရစ်သည် သူ၏ ဗလာဖြစ်နေသော ပန်းကန်လုံးကို ကျွန်တော့်ဘက်သို့ တွန်းပို့လာသည်။
"လှေ" ဟု သူက ဆိုသည်။
"ဒါက ပန်းကန်လုံးလေ"
"လှေ"
ကာရ်သည် သူမ၏ဇွန်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမက ၎င်းကို ခဏတာ မျောလွင့်စေပြီးမှ ပြန်ချလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမအား ပေါင်မုန့်တစ်ပိုင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။
စားပွဲတစ်ဖက်တွင်မူ ဗေရာသည် နာရာက ပိုနွေးထွေးသော ကုတ်အင်္ကျီကို ဘယ်မှာ ရှာရမည်ဟု ပြောပြနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။ နသေနီရယ်နှင့် အိုင်ဗာရာတို့ကမူ ရှေးဟောင်းပန်ကြားလွှာတစ်ခု၏ နေ့စွဲနှင့် ပတ်သက်ပြီး တိုးတိုးကပ်ကပ် အငြင်းပွားနေကြသည်။ မေရီကမူ ပထမအဖြေကို ရေးသားပြီးစီးသည်အထိ နှစ်ဦးစလုံးကို ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းရန် ပြောလိုက်သည်။
အခန်းအတွင်း လူပြည့်နေသည်။
ကျွန်တော်သည် ပြတင်းတံခါးများကို ရိုက်ခတ်နေသည့် လေတိုက်သံကို ခံစားမိသော်လည်း ၎င်းကို အပြင်ဘက်တွင်သာ ချန်ထားခဲ့လိုက်သည်။
ဂါရစ်သည် သူ့ပန်းကန်လုံးကို ကျွန်တော့်ခွက်ထဲသို့ မျောလွင့်စေရန် ကြိုးစားလာသည်။
သူ အောင်မြင်သွားမည့်ဆဲဆဲတွင် ကျွန်တော် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။
"အဲဒါကလေ" ကျွန်တော်က သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။ "လှေတစ်စင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
သူသည် ထိုခွက်ကို စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။
ထို့နောက် ပြုံးပြလာလေသည်။