ခဏတာမျှ မည်သူမျှ စကားမဆိုကြတော့ပေ။
မေလင်က စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အော်ရီလီယာ။"
"ငါ သိပါတယ်။"
"ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အကြာကြီးပါပဲ… ဘယ်ဟာက ငါ့တာဝန်ဝတ္တရားလဲဆိုတာကို ငါ သိတယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာ။"
"ကုသပေးတာပေါ့" ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်။ လူတွေအပေါ်ထားတဲ့ ငါ့ရဲ့စောင့်ရှောက်မှုကို တကယ့်ထက် ပိုပြီး သေးငယ်သွားအောင် လုပ်မိခဲ့တယ်။"
သူမက မေလင်နှင့် သက်ဆရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"သနားကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်က လူနာတွေဆီကို ငါ့ကို ရောက်လာစေခဲ့တယ်။ ခွင့်လွှတ်တတ်တဲ့ စိတ်ကတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့ကြပြီးနောက်မှာတောင် လူတွေနဲ့အတူ ဆက်ရှိနေစေဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ ကုသခြင်းဆိုတာ အဲဒီနှစ်ခုစလုံးကနေ အပင်ပေါက်ထွက်လာခဲ့တာပဲ။"
အလင်းရောင်က သူမ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
သူမက အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေပုံ ပေါ်သည်။
ထို့နောက် ကားဒရစ်က သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။
သူမက ထိုလက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
နောင်တွင် ကက်စတယ်လန်က ဘုရားကျောင်းငယ်၊ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်နယ်ပယ်များနှင့် အော်ရီလီယာကိုယ်တိုင်ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
သူ ဘာပျက်စီးမှုကိုမှ မတွေ့ရပေ။
"ကျောက်သားတွေထဲမှာ မင်းရဲ့တည်ရှိမှုကို ပိုပြီး ခံစားမိလာရတယ်" ဟု သူက သူမအား ပြောပြသည်။
"နံရံတွေကိုများ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမလား" ဟု သူမက မေးသည်။
"မဖြစ်ပါဘူး။"
ကျွန်ုပ်က တံခါးဝတွင် မှီတွယ်ရင်း…
"အဲဒါကတော့ ဒုတိယ வாக்கியကို ဆက်စပ်စောင့်ဆိုင်းနေစရာ မလိုဘဲ ခင်ဗျားပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး စိတ်အချရဆုံး အဖြေပဲ"
"မင်းတို့ သဘောကျတတ်တာကို ငါ သင်ယူခဲ့ပြီလေ။"
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ရေခွက်ဘေးတွင် ရပ်နေကာ ရေစက်ကလေးတစ်စက်ကို လက်ချောင်းများကြားတွင် လှည့်ပတ်ကစားနေသည်။ သူမသည် ကျွန်ုပ်၏လက်ပေါ်မှ ရေးပြစ်ရာငယ်လေးတစ်ခုကို ကုသပေးရန် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သည်။ သူမ ထိကိုင်လိုက်သည်နှင့် ထိုဒဏ်ရာမှာ ပိတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအားပြောင်းလဲမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အချိန်ယူရဦးမည်ဟု သူမက ဆိုသည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ငါ့လက်မှာ ဒဏ်ရာရလာရင် ဘုရားသခင်ရဲ့ သက်ရောက်မှု လိုအပ်သလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ဖို့အတွက် အဲဒီဒဏ်ရာကို အချိန်အလုံအလောက်နဲ့ ဆက်ထားခွင့်ပေးဖို့ သူမကို ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်မိသည်။
မေလင်နှင့် သက်ဆရာတို့က ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် သူတို့၏ အဆိုပြုချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ တင်ပြလာကြသည်။
သူတို့က မေရီကို ဆက်လက်နေထိုင်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။
"ငါတို့က ဘုရားသခင်အသစ်တွေရဲ့ စုစည်းရာနေရာတစ်ခုကို စတင်ချင်တယ်" ဟု မေလင်က ပြောသည်။
မေရီက သူမ၏ ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"အဲဒါက ကြီးမားတဲ့ စကားတစ်ခွန်းပဲ။"
"ဟုတ်ပါတယ်။"
သက်ဆရာက အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ငါတို့က အိုသယ်လော့စ် တိတ်ဆိတ်နေသူတွေအားလုံးအတွက် ကိုယ်စားပြောဆိုပေးတဲ့ နန်းတော်တစ်ခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြဖူးတယ်။ ငါတို့က လူတိုင်း ကိုယ့်စကားနဲ့ကိုယ် တာဝန်ခံရမယ့် နေရာမျိုးကို လိုချင်တာပါ။"
"အဲဒီနေရာကို ဒီမှာပဲ ဖြစ်စေချင်တာလား" ဟု ကျွန်ုပ်က မေးသည်။
"ဂရေးကိပ်ကို ငါတို့ရဲ့ အမြဲတမ်းနေအိမ်အဖြစ် ဖြစ်စေချင်ပါတယ်" ဟု မေလင်က ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ်သည် မေရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက သူမ၏ စာအုပ်ကို ဖွင့်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက ရဲတိုက်အတွက် ကိုယ်စားမဖြေပေ။
မေရီက နောက်တစ်နေ့တွင် ကောင်စီအစည်းအဝေးတစ်ခုကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။
ဆွေးနွေးပွဲမှာ တစ်နေ့တာ၏ အများစုကို အချိန်ယူခဲ့သည်။
ဧည့်သည်တော် မည်မျှများများ ဘုရားသခင်တို့၏ နောက်သို့ လိုက်လာနိုင်သနည်းဟု အီလီဇာက မေးသည်။ ဘုရားသခင်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သလားဟု အီလီနော်က သိလိုသည်။ လူနာတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်တစ်ပါး၏ အကူအညီကို ငြင်းပယ်လျှင် ကျန်ဘုရားများကို မနာလိုဖြစ်စေခြင်းမျိုး ရှိမရှိကို အိုင်လင်က မေးမြန်းသည်။ မီးဖိုချောင်ကို ဘယ်အချိန်ပိတ်မည်ဆို୍ သည့်အကြောင်းကို မည်သူက ပြောပြမည်နည်းဟု ဘီထရစ်က မေးသည်။
"အဲဒါကို ကျွန်မ ဖြေပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု မည်သူမျှ အခွင့်အရေးမပေးရသေးမီမှာပင် သူမက ကြိုပြောလိုက်သည်။
မေလင်က မေးခွန်းတိုင်းကို ဂရုတစိုက် နားထောင်သည်။
သက်ဆရာက အချို့ကို မှတ်စုရေးမှတ်ထားသည်။
ကားဒရစ်က သူဖြေနိုင်သမျှ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးသည်။
အဆုံးတွင် မေရီက စည်းကမ်းချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြန်လည်ဖတ်ပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဂရေးကိပ်တွင် နေထိုင်နိုင်ကြမည်။ သူတို့၏ အခန်းများကို သူတို့ဖာသာ အသုံးပြုခွင့်ရှိမည်။ ရဲတိုက်၊ ရဲတိုက်သူရဲတိုက်သားများ သို့မဟုတ် မြေယာများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည့် လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ရှိသူများနှင့် ဦးစွာ ဆွေးနွေးရမည်။ မည်သူမဆို သူတို့၏ အကူအညီကို ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။
မေလင်က အရင်ဆုံး လက်မှတ်ရေးထိုးသည်။
သက်ဆရာက ဆက်လက် လက်မှတ်ထိုးသည်။
ကားဒရစ်က ဘောပင်ကို ယူကာ သူ့နာမည်ကို ထည့်သွင်းရေးထိုးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူတို့၏အောက်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်။
သူတို့သည် နောက်တစ်နေ့ မနက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သင်ခန်းစာများဆီသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ကားဒရစ်က အခန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် အလင်းရောင်သေးသေးလေး တစ်ခုကို ကိုင်ထားပေးရန် ကျွန်ုပ်အား တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
မေလင်က ကျွန်ုပ်၏အနားတွင် ရပ်နေပြီး ဒုတိယမြောက် အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
သက်ဆရာက သူတို့နှစ်ခုကြားတွင် ရွေ့လျားသွားသည်။
"ဘယ်ဟာက မင်းရဲ့ဟာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပါ" ဟု ကားဒရစ်က ဆိုသည်။
"လွယ်ပါတယ်လို့ ထင်ရတာပဲ။"
ထို့နောက် သူက လှည့်ထွက်သွားသည်။
အလင်းရောင် နှစ်ခုစလုံး ရွေ့လျားသွားကြသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ပိုနီးသော အလင်းရောင်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်ရာ မေလင်၏ စွမ်းအား တုံ့ပြန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ထပ်လုပ်ပါ" ဟု သူက ဆိုသည်။
ပဉ္စမအကြိမ်မြောက်တွင်မူ ကျွန်ုပ်သည် မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင်ကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အဋ္ဌမအကြိမ်တွင်မူ ကျွန်ုပ် ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း သက်ဆရာက မေးခွန်းများ စတင်မေးမြန်းလာသည်။
"မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေ ဘယ်မှာလဲ"
"ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပါ။"
"မင်းအနားမှာ ဘယ်သူရှိလဲ"
"အက်ဗလင်ပါ။"
"မင်းရဲ့ အလင်းရောင်က ဘယ်မှာလဲ"
ကျွန်ုပ်သည် ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းအတိုင်း အပြင်ဘက်သို့ လိုက်သွားလိုက်သည်။
"ဟိုမှာပါ။"
"အဲဒီကနေ မင်း ပြန်လာနိုင်မလား"
ကျွန်ုပ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်ကမူ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲပင်။
သူတို့ သင်ကြားပေးပုံချင်း မတူကြပေ။
မေလင်က စွမ်းအားသုံးစွဲမှု၏ အလေးချိန်ကို ပြောင်းလဲပစ်တတ်ရာ ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် ပြန်လည်ကုစားရန် မကြိုးစားမီ စွမ်းအား မည်မျှသုံးစွဲခဲ့မိသည်ကို သတိပြုမိစေရန် လုပ်ဆောင်ရသည်။
သက်ဆရာကမူ ကျွန်ုပ်၏ အာရုံစိုက်မှုသည် လုပ်ငန်းတစ်ခုတည်းအပေါ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည့် အမှတ်အသားကို ပြသပေးသည်။ ကျွန်ုပ် ဆက်လုပ်လို့ရသေးသည့် အချိန်လေးတွင်ပင် သူမက ရပ်ခိုင်းတတ်သည်။
ကားဒရစ်ကမူ ဝေးလံသောနေရာမှ ခေါ်သံကို ကျွန်ုပ်က တာဝန်ဝတ္တရားတစ်ခုအဖြစ် မှားယွင်းထင်မှတ်မိသည့် အချိန်အခိုက်အတင့်ကို နားစွင့်နေတတ်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် လေ့ကျင့်သည်။ ကျွန်ုပ်က မေးခွန်းတစ်ခုကို အလွန်အမင်း အسرعတလျင် ဖြေဆိုမိသည့်အခါတိုင်း သင်ခန်းစာ အလုပ်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် အကြည့်မျိုးကို သူမက ပေးတတ်သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့လေးဦးစလုံးကို ထိုင်ကြည့်နေသည်။
အပတ်စဉ်ကုန်ဆုံးချိန်တွင် မေလင်က အလင်းရောင်တစ်ခုကို ဖိအားပေးနေစဉ်၊ သက်ဆရာက အခန်းပြင်ဘက်မှနေ၍ ကျွန်ုပ်၏နာမည်ကို ခေါ်နေစဉ်နှင့် ကားဒရစ်က ရွတ်ကန်ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားရသလားဟု မေးမြန်းနေစဉ် ကျွန်ုပ်သည် အလင်းရောင် သုံးခုကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခွဲခြားကာ ကိုင်ထားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ် ကြားရသည်။
တောင်ဘက်လမ်းမကြီးတစ်ဖက်မှ အော်ရီလီယာအား အကူအညီတောင်းနေသူတစ်ဦး၏ အသံကိုလည်း ကျွန်ုပ် ကြားလိုက်ရသည်။
ကျွန်ုပ် ဖြေကြားတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏လက်ပေါ်သို့ သူမ၏လက်ကို တင်ကာ ဖိပိတ်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဝေးလံသော အသံလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း မိမိ၏ အသက်ရှူသံကို နားထောင်နေမိသည်။
"အရင်ကထက် ပိုဝေးသွားတယ်" ဟု သက်ဆရာက ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်" ဟု အော်ရီလီယာက ပြန်ဖြေသည်။
ကားဒရစ်က ကျွန်ုပ်ကို ကြားလိုက်သည်။
"ဘယ်သူ့ခေါ်သံလဲဆိုတာ မင်း သိလား"
"မသိပါဘူး။"
"ဒါဆိုရင် မင်း ဘာမှ ကတိပေးစရာ မလိုဘူးပေါ့။"
ကျွန်ုပ်သည် လက်ချောင်းများကို ဖြန့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ လက်များ တည်ငြိမ်နေသည်။
တုန်ရီနေသည်ထက် ထိုအချက်က ကျွန်ုပ်ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့စေသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။
"မင်း ဘယ်မှာလဲ" ဟု သူမက မေးသည်။
"လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမထဲမှာပါ။"
"ဘယ်သူတွေနဲ့လဲ"
"ခင်ဗျားတို့ အားလုံးနဲ့ပေါ့။"
သူမက ကျွန်ုပ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။"
နေထိုင်သူအသစ်များ ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းမှာ ဂရေးကိပ်အလွန်အထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အိုသယ်လော့စ်က ကျွန်ုပ်အား ခေါ်ယူခဲ့သည်ဟူသော သတင်းလည်း အလားတူပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
အီလီဇာက ထိုသတင်းအစီရင်ခံစာများကို ကောင်စီစားပွဲဝိုင်းဆီသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
အချို့ရွာများက လုံခြုံရေးအစောင့်များ ပိုမိုစေလွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ အချို့ကမူ ဂရေးကိပ်အနေဖြင့် စစ်သားများကို အနားတွင်သာ ဆက်လက်ထားရှိစေလိုကြသည်။ အချို့ကမူ ဘုရားစစ်တပ်ကြီး ရောက်ရှိလာတော့မည်ဆိုသည့် သတင်းကို ကြားကြသဖြင့် ထွက်ပြေးရန်အတွက် လမ်းများကို ရှင်းလင်းပေးထားသင့်သလောဟု မေးမြန်းကြသည်။
"စစ်တပ်ရောက်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်း အစီရင်ခံစာ ဘာမှမရှိပါဘူး" ဟု အီလီဇာက ဆိုသည်။
"ဒါဆိုရင် အဲဒီအတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြသင့်တယ်" ဟု မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
မယ်လိုဒီက သူမ၏ဘေးတွင် မြေပုံတစ်ချပ်ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
"လမ်းတွေ ပိတ်သွားခဲ့ရင် ရွာတွေဆီကို ဘယ်သူတွေ သွားရောက်နိုင်မလဲဆိုတာလည်း သိထားဖို့ လိုတယ်လေ။"
အီလီနော်က တံတားများကို အမှတ်အသားပြုလုပ်သည်။
ပယ်ရင်းက သူ၏ ဆောက်လုပ်ရေး အထောက်အကူပြုဘောင်များဖြင့် သစ် သို့မဟုတ် ကျောက်များကို ရွှေ့ပြောင်းရာတွင် အထောက်အကူပြုနိုင်မည့် နေရာများကို အမှတ်အသားပြုသည်။
ကလေးထိန်းခန်းကိုမူ မည်သူကမျှ အမှတ်အသားမပြုကြပေ။
သို့သော် ကျွန်ုပ်ကမူ သတိထားမိလိုက်သည်။
အီလီဇာက ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။
စစ်ချီပြပွဲတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။
စာရင်းစစ်ဆေးခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့တွင် လေ့ကျင့်ထားသော အစောင့်မည်မျှ ရှိသနည်း။
သူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားနေရာများတွင် မည်မျှကြာကြာ ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်မည်နည်း။
ဘယ်ရွာတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်ကင်းစောင့်တပ်တွေ ရှိသလဲ။
လူများ အမိုးအကာယူရန် ဝင်ရောက်လာကြရပါက အစားအစာနှင့် ဆေးဝါးပစ္စည်းများကို မည်သည့်နေရာတွင် သိမ်းဆည်းထားမည်နည်း။
မယ်လိုဒီက နယ်မြေကုမ္ပဏီများကို စစ်ဆေးမည်။ အီလီဇာက ကာကွယ်ရေးတစ်ခုလုံးကို ကြီးကြပ်မည်။ ကက်စတယ်လန်က သူတွေ့ရှိခဲ့သည်များကို မှတ်တမ်းတင်ရန် လူတစ်ဦးဦးနှင့်အတူ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်နယ်ပယ်ချိတ်ဆက်မှု မှန်သမျှကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် မေရီကို ဖိတ်ထားပါတယ်" ဟု သူက ဆိုသည်။
"သူ့ဟာသူ လာတာပါ" ဟု ကျွန်ုပ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်။"
မေရီက ဆက်လက်၍ စာရေးနေဆဲပင်။
အက်ဗလင်က အိုင်လင်နှင့်အတူ ဆေးရုံအစီအစဉ်ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မည်။ အီလီနော်က အောက်ဘက်တံခါးများကို စစ်ဆေးမည်။ ကျွန်ုပ်ကမူ ခွန်အားလိုအပ်သည့်နေရာများတွင် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း အားကုန်ခမ်းမသွားစေဘဲ ခွန်အားပေးနိုင်သည့် ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခဲ့ပြီးသမျှကို အိမ်ထောင်စုဝင်များအား ကျွန်ုပ်တို့ ပြောပြခဲ့သည်။
လူများက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းကြသည်။
မီးဖိုချောင်အလုပ်သမားတစ်ဦးက စားသောက်ကုန်ပစ္စည်းများကို ရွှေ့ပြောင်းမည်လောဟု သိလိုသည်။ လမ်းများ ရေလွှမ်းမိုးလာပါက အပြင်ဘက်ကင်းစောင့်တပ်ကို မည်သူက အစားထိုး တာဝန်ယူမည်နည်းဟု အစောင့်တစ်ဦးက မေးသည်။ ကလေးငယ်နှစ်ဦးစလုံးကို ချီပိုးရင်း အသုံးပြုနိုင်မည့် ကလေးထိန်းခန်းမှ ဒုတိယမြောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဟယ်လီနာက လိုချင်သည်။
ကက်စတယ်လန်က သူမအား လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပြသပေးလိုက်သည်။
သူမ ကျေနပ်သွားသည်အထိ ထိုလမ်းအတိုင်း ကိုယ်တိုင် လျှောက်ကြည့်ခဲ့သည်။
မေလင်က အခန်း၏ နောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။ အိုသယ်လော့စ် ရောက်လာပါက ဘုရားသခင်များ ဆက်ရှိနေဦးမည်လောဟု အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးမြန်းစဉ် မေလင်က အခြားသူများထက် အရင်ဦးဆုံး ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ရှိနေမှာပါ။"
သက်ဆရာက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းတွင်းရှိ လူများဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ရှိနေမှာပါ" ဟု သူမကလည်း ထပ်လောင်းပြောသည်။
ကားဒရစ်က "ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်အခန်းကို ရွေးပြီးသားပါ" ဟု ဝင်ပြောသည်။
အချို့က ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
မေးခွန်းများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲပင်။
ထိုနောက်တွင် ကျွန်ုပ်သည် အော်ရီလီယာကို ကလေးထိန်းခန်းတွင် သွားတွေ့ခဲ့သည်။
ကေရော့လ်က အထည်စာအုပ်ပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်လျက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ဂါရစ်ကမူ နိုးနေပြီး သူ၏ မြင်းရုပ်ကလေးကို ပေါက်ချရမကောင်းလောဟု စဉ်းစားနေပုံရသည်။
အော်ရီလီယာက သူ့၏ မျက်နှာပေးကို သတိထားမိလိုက်သည်။
"သူ့ဘိုးဘိုးက ဒီမြင်းရုပ်ကို လေးကြိမ်တိုင်တိုင် ချောမွတ်ခိုင်းခဲ့ဖူးတယ်။"
"ဂါရစ်သာ ဖျက်ဆီးပစ်ရင် သူ ငါ့ကို ထပ်ခိုင်းဦးမှာပဲ။"
"သူ လုပ်မှာပေါ့၊ အဲဒါက မှန်တာပဲလေ။"
ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"သူတို့ ရောက်လာတာကို ခင်ဗျား ဝမ်းသာရဲ့လား"
"ရောက်လာတာကို ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။"
"အဲဒါက တော်တော် ဂရုတစိုက် တွေးပြီး ဖြေထားတဲ့ပုံစံပဲ။"
"ဟုတ်တယ်။ ငါ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်လို အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရမလဲဆိုတာကို သင်ယူဖို့ ငါတို့မှာ နှစ်တွေများစွာ လိုဦးမှာပါ။"
ဂါရစ်က မြင်းရုပ်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က ကောက်ယူပေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာ ပြုံးလိုက်သည်။
"နှစ်တွေပေါ့လေ" ဟု သူမက ထပ်ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်သည် မြင်းရုပ်ကို သူ့ထံ ပြန်ယူသွားပေးလိုက်သည်။
ခဏတာမျှတွင် ရွတ်ကန်ခေါင်းလောင်းသံကို ကျွန်ုပ် ကြားလိုက်ရသည်။
ထိုအသံ၏နောက်တွင် အနောက်ဘက်လမ်းမပေါ်မှ လှည်းတစ်စီး၏ အသံကို ကြားရသည်။
ထို့နောက် ရဲတိုက်နှင့် မဆိုင်လောက်အောင် ဝေးလွန်းလှသည့် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ပုခက်စွန်းတန်းကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
အသံကြီး တဖြည်းဖြည်း လွန်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် လိုက်မသွားခဲ့ပေ။
အော်ရီလီယာ မော့ကြည့်လာသည်။
"ငါ ကြားလိုက်တယ်" ဟု ကျွန်ုပ်က ဆိုသည်။
"ငါ သိပါတယ်။"
ဂါရစ်က ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံးကို စိတ်မရှည်တော့ဘဲ သူ၏မြင်းရုပ်ကို လှမ်းယူသည်။
ကျွန်ုပ်က သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
စင်္ကြံလမ်းထဲမှ အက်ဗလင်၏ ခြေသံများနှင့် စာမျက်နှာကုန်သွားရုံမျှဖြင့် စာရင်းအပြည့်အစုံ မဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း အီလီဇာအား ပြောပြနေသည့် မေရီ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ကလေးထိန်းခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။
ကျွန်ုပ် ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်ုပ် ကောင်းကောင်းကြီး သိနေပေသည်။