အခန်း ၁၉ - တရားမဲ့ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရခြင်း
အစောင့်တွေကို ကျွန်တော့်နာမည် ပြောလိုက်တာနဲ့ သူတို့ ချက်ချင်းပဲ ထွက်ပြေးသွားကြတော့သည်။
ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူတို့ သိနေကြပုံရ၏။
ကျွန်တော်တို့သည် ရင်ပြင်ထဲမှတစ်ဆင့် အတွင်းခန်းဆောင်ဟု ထင်ရသော နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။
လှေကားထစ်များဆီသို့ ဦးတည်နေသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းကာ အပေါ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။
လှေကားအဆုံးတွင် သော့ခတ်ထားသော သံတံခါးတစ်ချပ် ရှိနေလေသည်။
ကျွန်တော် ထိုတံခါးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
မယ်လိုဒီကလည်း စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော့်ဘက် လှည့်ကြည့်လာ၏။
"ဖွင့်ပေးရမလား"
"ဘယ်လိုဖွင့်မှာလဲ"
သူမက ဓားရိုးပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။
"ဒါက ဖွင့်တာမှ မဟုတ်တာ"
"ဖွင့်ပြီးရင်တော့ ပွင့်သွားမှာပဲလေ"
မေရီက လက်မောင်းအောက်ရှိ စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာကို အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။
"တို့တွေ သံတမန်နည်းလမ်းနဲ့ ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာနော်"
"သိပါတယ်"
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ တံခါးကို စဖျက်ဆီးရာကနေ မစတင်ဘူးဆိုရင် သံတမန်ရေးက ပိုပြီး အဆင်ပြေလေ့ရှိတယ်"
မယ်လိုဒီ စဉ်းစားသွားပုံရသည်။
"နည်းနည်းလောက်ပဲ ဖျက်ဆီးရင်ကော"
"မရဘူး"
ကျွန်တော် တံခါးနားသို့ ပိုတိုးသွားလိုက်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ ဝင်ပေါက်နှင့်မတူဘဲ ဤတံခါးကတော့ နှစ်ကာလတွေ၏ဒဏ်ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ပတ္တာများပေါ်တွင် သံချေးများ တက်နေသည်။ သံကွင်းများနောက်ကွယ်ရှိ သစ်သားမှာ အစိုဓာတ်ကြောင့် ဖောင်းကြွနေပြီး တံခါးဘောင်ထဲသို့ သံမူလီအသစ် သုံးချောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရိုက်သွင်းထားခဲ့သည်။
ဟားဝစ်သည် ရှေးဟောင်းခရီးသွားလမ်းဟောင်းကို သော့ခတ်ရုံတင် မကခဲ့ပေ။
သူ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးပေါ်က ရွှေရောင်သရဖူ ပူနွေးလာခဲ့သည်။
တံခါးဘေးရှိ ကျောက်တုံးများ ရွေ့လျားသွားသည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ငယ်လေးတစ်ခုထဲမှ ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်ကျလာပြီး အင်္ဂတေလွှာများအောက်မှ ကြေးဝါပြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ မှေးမှိန်နေသော စာလုံးများသည် ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားလာ၏။
'ဝက်စ်မီးယား ခံတပ် မြောက်ဘက် ကူးသန်းသွားလာရေး ဝင်ပေါက် ခွင့်ပြုချက်ရ နိုင်ငံသားများ ဝင်ရောက်ခွင့် တောင်းခံနိုင်သည်'
ကျွန်တော် ကြေးဝါပြားကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
"ဝင်ရောက်ခွင့် တောင်းခံတယ်"
နံရံအတွင်းဘက်မှ တစ်စုံတစ်ခု ဂျောက်ခနဲ မြည်သွားသည်။
သံမူလီသုံးချောင်း ပြန်ဆုတ်သွားလေ၏။
မယ်လိုဒီ စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံ ပေါ်သွားသည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာ သိပ်မကောင်းလှဘူး"
"တံခါးတော့ မပျက်စီးသွားဘူးလေ" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်" ကျွန်တော် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "သံတမန်ရေးအရ အောင်မြင်တဲ့ အစပြုမှုတစ်ခုပဲ"
အက်ဗလင်က လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"ရှင်က လော့ဒ် ဟားဝစ်ရဲ့ ခံတပ်ထဲကို လျှို့ဝှက်လမ်းကနေ ဝင်လာတယ်"
"တရားဝင် ကူးသန်းသွားလာရေးလမ်းပါ"
"ပြီးတော့ ရင်ပြင်ကို ဖြတ်လျှောက်ပြီး သူ့စစ်သားတွေကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်လိုက်တယ်"
"အခုအချိန်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေကတော့ အဲဒါပါပဲ"
အယ်လစ္စတားက ကျွန်တော့်ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
"ပြဿနာတက်မယ် ထင်လို့လား"
"ဂရေးကိပ်ကနေ မထွက်လာခင်ကတည်းက ပြဿနာတက်မယ်လို့ တွေးထားပြီးသားပါ"
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ"
ကျွန်တော် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
လက်မအနည်းငယ်ခန့် ရွေ့သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တိုက်မိကာ ရပ်တန့်သွား၏။
မယ်လိုဒီ မျက်နှာ ဝင်းလက်သွားသည်။
"ငါ့အလှည့်လား"
ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိုကြားပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှ ညှပ်၍ ဝင်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် သစ်သားသေတ္တာပုံကြီးက ပိတ်ဆို့နေသည်။ ၎င်းတို့နောက်တွင် ပရိဘောဂဟောင်းများ၊ ကျိုးပဲ့နေသော ဒိုင်းလွှားများ၊ စည်ပိုင်းအလွတ်များနှင့် ခေါင်းပြတ်နေသော ကျောက်ဆစ်ရုပ်တုတစ်ခု စုပုံထားလေသည်။
ဟားဝစ်သည် ဤဝင်ပေါက်ကို သိုလှောင်ခန်းအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပုံရသည်။
ဒါက မလေးမစား လုပ်ရပ်တစ်ခုလိုပင်။
သို့သော်လည်း ထိုခေါင်းပြတ်ရုပ်တုသည် ဘုရင်ဟောင်းတစ်ပါး၏ ရုပ်တုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်ပဲ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဟားဝစ်က ဒါကို သင့်တော်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ကျွန်တော်တို့ လမ်းဖောက်နိုင်ရန် သေတ္တာများကို သတိထား၍ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်ရှိ သိုလှောင်ခန်းမှာ မှောင်မိုက်နေသည်။ နံရံများတွင် ပြတင်းပေါက်ဟူ၍ မရှိဘဲ ကူးသန်းသွားလာရေးတံခါးဝန်းကျင်တွင် မှေးမှိန်စပြုနေဆဲဖြစ်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုတည်းသာ အလင်းရောင်ပေးနေသည်။
ကျွန်တော် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မီးတောက်သေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။
အက်ဗလင်က ထိုမီးတောက်ကို အကဲခတ်ကြည့်သည်။
"အဲဒါက ရှင့်အတွက် စွမ်းအင်တစ်ခုခု ကုန်ကျစေလား"
"အာရုံစူးစိုက်မှုတော့ လိုတာပေါ့"
"ဘယ်လောက်တောင်လဲ"
"မြို့ရိုးဖြိုကျောက်တုံးတွေကို ဖမ်းရတာထက်တော့ သက်သာပါတယ်"
"ဒါက အသုံးဝင်တဲ့ တိုင်းတာမှုတစ်ခု မဟုတ်ဘူး"
"ကျွန်တော့်မှာ တိုင်းတာစရာ ဒီတစ်ခုပဲ ရှိတာကိုး"
အခန်းထဲတွင် စင်များ စီတန်းနေသည်။ အများစုမှာ ဆွေးမြည့်နေသော အဝတ်အထည်များ၊ ကွဲအက်နေသော မြေအိုးများနှင့် သံချေးတက်နေသော ကိရိယာတန်ဆာပလာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ နံရံများပေါ်မှ သစ်သားပြားအချို့ကို ဖယ်ရှားထားသဖြင့် အောက်ခြေရှိ ကျောက်ဆစ်လက်ရာများ ပေါ်ထွက်နေသည်။
မုခ်ခုံးတိုင်းတွင် တစ်ချိန်က သရဖူများဖြင့် အလှဆင်ထားခဲ့ဖူးသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းတို့ကို ဆောက်ဖြင့် ထုခွင်းဖျက်ဆီးထားခဲ့သည်။
သေသေချာချာ ထုဆစ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကျောက်တုံးကို ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းရန် မဟုတ်။
အမှတ်အသားကို ပျက်စီးစေချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
အယ်လစ္စတားက ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုပေါ်သို့ လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
"ဟားဝစ် လုပ်သွားတာပဲ"
"သူ သရဖူကို မကြိုက်ဘူးဆိုတာ တို့တွေ သိပြီးသားပဲလေ" ဟု မယ်လိုဒီက ပြောသည်။
"ဒီကျောက်ဆစ်လက်ရာက ဂရေးကိပ် ကျဆုံးသွားတာကိုတောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့တာ" အယ်လစ္စတားက ပြန်ဖြေသည်။ "မြောက်ဘက်လမ်းမကြီး ပျက်စီးသွားတာနဲ့ ကူးသန်းသွားလာရေးတံခါးတွေကို စွန့်ပစ်လိုက်ရတာကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်"
သူ့အသံ မာကျောသွားသည်။
"ဟားဝစ်က သူ့လက်ထက်မှာ ဒါ ကျန်ရစ်နေမှာကို မရှုဆိတ်နိုင်ခဲ့ဘူး"
ဒေါသကို ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။
နာကျင်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် အရာတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ၎င်းကို ချေဖျက်ပစ်ချင်သည့် စိတ်ကိုလည်း နားလည်ပါသည်။
သို့သော် ဤသရဖူများသည် ဟားဝစ်ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာများ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
အခြားလူများအား သူတို့ မည်သူဖြစ်သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသောကြောင့်သာ သူက ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ကိစ္စချင်း မတူပေ။
မေရီက အယ်လစ္စတား၏ လက်မောင်းပေါ် လက်တင်လိုက်သည်။
"တို့တွေ ဒါတွေကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းကြမှာပေါ့"
တပ်မှူးကြီးက သူမကို လှည့်ကြည့်သည်။
"ဟုတ်တယ်" သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တို့တွေ ပြန်ထိန်းသိမ်းရမှာပေါ့"
သိုလှောင်ခန်းအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ ငြိမ်သက်သွားကြ၏။
ချဉ်းကပ်လာသူသည် သီချင်းကို ကီးမမှန်ဘဲ ညည်းဆိုလာသည်။
အပြင်ဘက် သော့ပေါက်ထဲသို့ သော့တစ်ချောင်း ဝင်လာသည်။
တံခါး ပွင့်သွားလေ၏။
မီးအိမ်ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ယောက် အထဲသို့ ခြေနှစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လာပြီးနောက် တောင့်ခဲသွားသည်။
သူသည် အညိုရောင် အစေခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှေငယ်တစ်စင်းကို ကျောက်ချထားနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် သော့တွဲကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
သူ့မျက်လုံးများသည် အယ်လစ္စတား၏ ဆွဲထုတ်ထားသော ဓားမှသည် မယ်လိုဒီ၏ ဓားရိုးပေါ်တင်ထားသော လက်ဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
ထို့နောက် သူ ကျွန်တော့်ကို မြင်သွားသည်။
ပို၍ တိတိကျကျပြောရလျှင် ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးကို မြင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် သရဖူပုံစံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ့လက်ထဲမှ မီးအိမ် လွတ်ကျသွား၏။
ကြမ်းပြင်ပေါ် မကျရောက်မီ လေစီးကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ကျွန်တော် ဖမ်းထိန်းလိုက်သည်။
ထိုလူက စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
ကျွန်တော် မီးအိမ်ကို ညင်သာစွာ ချပေးလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်" ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားကို လန့်သွားစေဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး"
သူ့လက်ဖဝါးက စတင်တောက်ပလာသည်။
သူ့အရေပြားပေါ်တွင် ရွှေရောင်သရဖူတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။
ထိုလူက အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ၎င်းကို ချက်ချင်း အုပ်လိုက်သည်။
ကြောက်ရွံ့မှုက သူ့မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
သူ စင်္ကြံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါ ငြှိမ်းလိုက်ပါ" သူ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောသည်။
ကျွန်တော့် မီးတောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
အယ်လစ္စတားက ဓားကို အိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
"မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ"
အစေခံက တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
"သောမတ်စ် ပါ"
"ငါက အယ်လစ္စတားကေးလ် ပဲ"
ထိုလူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရိပ်မိသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"တော်ဝင် သက်တော်စောင့်လား"
"သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး တပ်မှူးပေါ့"
သောမတ်စ်က ကျွန်တော့်ကို ပြန်ကြည့်လာသည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျားက..."
"ယူရီယာ ပါ"
မယ်လိုဒီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ကျန်တာတွေပါ အပြည့်အစုံ ပြောလိုက်သင့်တယ်"
"သူ သိနေပြီဆိုတာ ငါ အသေအချာနီးပါး ပြောရဲပါတယ်"
"ခင်ဗျားက... ဘုရင်ကြီးပေါ့" သောမတ်စ်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် စင်္ကြံဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
"သိပ်မကျယ်ပါနဲ့"
သူ ရယ်မောလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ချောင်းဆိုးသံနှင့် ပိုတူသည့် အသံတစ်ခုသာ ထွက်လာ၏။
မေရီက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာသည်။
"သောမတ်စ်၊ လော့ဒ် ဟားဝစ်က သရဖူအမှတ်အသား ပြသတဲ့အတွက် လူနှစ်ဆယ့်သုံးယောက်ကို ဖမ်းဆီးထားတယ်။ သူတို့ အသက်ရှင်သေးရဲ့လား"
သူ့မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားသည်။
"ရှင်ပါသေးတယ်"
"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ"
"အောက်ထပ် အကျဉ်းခန်းတွေထဲမှာပါ"
"ခင်ဗျားက သူတို့ဆီကို ကျွန်မတို့ကို ခေါ်သွားပေးဖို့ လိုတယ်"
သောမတ်စ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ဘူး"
"သူ အဲဒီလူတွေကို ကွပ်မျက်တော့မှာနော်" အယ်လစ္စတားက ပြောသည်။
"ကျွန်တော် သိပါတယ်"
"ဒါဆို တို့တွေကို ကူညီလေ"
"ခင်ဗျားတို့ နားမလည်ပါဘူး။ ဟားဝစ်က နေရာတိုင်းမှာ အစောင့်တွေ ချထားတာဗျ။ စစ်တပ် ထွက်သွားပြီးကတည်းက ကင်းသမားအရေအတွက်ကို နှစ်ဆတိုးထားတယ်။ လက်မှတ်ရေးထိုးထားတဲ့ အမိန့်စာမပါဘဲ ဘယ်သူမှ အောက်ထပ် အကျဉ်းခန်းထဲကို ဝင်လို့မရဘူး"
မယ်လိုဒီက သော့တွဲဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"နင့်မှာ သော့တွေ ရှိနေတာပဲ"
"ကျွန်တော်က စင်္ကြံလမ်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတာပါ"
"ဒါဆို တို့တွေကို အနားရောက်အောင် ခေါ်သွားပေးနိုင်တာပေါ့"
သောမတ်စ် တံခါးဘက်သို့ ခြေလှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီခဲ့မှန်း သူသိသွားရင် ကျွန်တော့်ဇနီး အခန်းမရှိတော့ဘဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်သားတွေလည်း မီးဖိုချောင်ကနေ အထုတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မကျန်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားမှာဗျ"
မယ်လိုဒီ ပြန်မပြောနိုင်မီ ကျွန်တော် လက်ကာပြလိုက်သည်။
သောမတ်စ်သည် စစ်သားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ဟားဝစ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် သစ္စာဆိုထားသူ မဟုတ်။
သူသည် သူ့ကို မှီခိုနေရသော မိသားစုရှိသည့် ကြောက်ရွံ့နေသော လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်က နံရံတစ်ခုကို ဖြတ်ပြီး ပေါ်လာသည့်အတွက် သူ့ကို အရာအားလုံး စွန့်စားခိုင်းရန် မသင့်ပေ။ ကျွန်တော့်အတွက် အကူအညီ လိုအပ်နေရုံမျှဖြင့် ထိုတောင်းဆိုချက်သည် တရားမျှတမှု မရှိနိုင်ပေ။
"ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းပြပေးစရာ မလိုပါဘူး" ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
မေရီက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
သောမတ်စ်ကလည်း ကြည့်လာ၏။
"အကျဉ်းခန်းတွေဆီ ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာပဲ ပြောပြပါ" ကျွန်တော် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးရင် ခင်ဗျား လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ပါ။ တစ်ယောက်ယောက်က မေးလာရင် သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ ဘာမှမရှိတာ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်"
"သေတ္တာတွေ ရွှေ့ထားတာကို သူတို့ သိသွားမှာပေါ့"
"ဒါဆိုရင် သေတ္တာတွေနောက်ကနေ အသံကြားလို့ အကူအညီ သွားခေါ်တာပါလို့ ပြောလိုက်လေ"
အက်ဗလင်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သောမတ်စ်က ကျွန်တော့်မျက်နှာကို အကဲခတ်ကြည့်သည်။
"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ယုံတာလား"
"မယုံပါဘူး"
ထိုစကားက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ဆုံတာ တစ်မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ" ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။ "ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် စောလွန်းနေမှာပေါ့"
မယ်လိုဒီက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။
"အရမ်းကို စောလွန်းတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားဆီက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်တာမျိုးတော့ ကျွန်တော် မလုပ်ဘူး။ ဟားဝစ်ကတော့ အဲဒီလို လုပ်ကောင်းလုပ်လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ မလုပ်ပါဘူး"
သောမတ်စ်သည် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ သရဖူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"သူက ခင်ဗျားကို နယ်မြေသိမ်းပိုက်သူတစ်ယောက်လို့ ပြောတယ်"
"ကျွန်တော်လည်း ကြားဖူးပါတယ်"
"ဒီနေရာနဲ့ ဂရေးကိပ်ကြားက လယ်မြေအားလုံးကို ခင်ဗျား သိမ်းပိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူ ပြောတယ်"
"အဲဒီလယ်မြေတွေက ဟားဝစ်ပိုင်တာမှ မဟုတ်တာ"
သူ ခေါင်းထောင်လာသည်။
"အဲဒါတွေက အဲဒီမှာ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ ပြည်သူတွေ ပိုင်တာပါ" ကျွန်တော် ပြောလိုက်၏။ "ဟားဝစ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းနိုင်ပါတယ်။ ဒါကို သက်သေပြဖို့ မေရီက မှတ်တမ်းမှတ်ရာတွေ ယူလာခဲ့တယ်"
မေရီက စာရွက်စာတမ်းသေတ္တာကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
သောမတ်စ်သည် မေရီ လက်နက်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အလား ထိုသေတ္တာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ ဒါက လက်နက်တစ်ခုပါပဲ။
သူ သူ့နောက်ကွယ်ရှိ သိုလှောင်ခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
"အနောက်ဘက်လှေကားပါ" သူ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ "နှစ်ထပ်ဆင်းသွားပါ။ ဘုရားကျောင်းဟောင်းနားရောက်ရင် ဘယ်ဘက်ကို ကွေ့လိုက်ပါ။ အကျဉ်းခန်းတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ အစောင့်ခြောက်ယောက် ရှိလိမ့်မယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါတင် မလုံလောက်သေးဘူး"
သူက သော့တွဲထဲမှ သော့သုံးချောင်းကို ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။
"ဒါတွေက အစေခံတွေ သွားတဲ့ လျှို့ဝှက်လမ်းတွေကို ဖွင့်ပေးနိုင်တယ်။ အဲဒီ စင်္ကြံကျဉ်းလေးတွေက ခင်ဗျားတို့ကို ကင်းစခန်းရဲ့ နောက်ဘက်ဆီ ရောက်သွားစေလိမ့်မယ်"
သူက သော့များကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်၏။
"ခင်ဗျား ဒီလို လုပ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး"
"ကျွန်တော့်အဖွားက ဂရေးကိပ် ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောဖူးတယ်"
သောမတ်စ်က သူ့လက်ဖဝါးပေါ်က သရဖူကို ထပ်မံ အုပ်လိုက်ပြန်သည်။
"သူမ ပြောခဲ့တာ မှန်သလားဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်တယ်"
ထို့နောက် သူ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ လျှောခနဲ ပြန်ထွက်သွားတော့သည်။
မယ်လိုဒီက ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါတော့ သူ့ကို သဘောကျတယ်"
"နင်က တို့တွေကို သော့ပေးတဲ့လူတိုင်းကို သဘောကျတာပဲဟာ" ဟု မေရီက ဆိုသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး"
မယ်လိုဒီ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။
"ငါတို့ကို စားစရာကျွေးတဲ့ လူတွေကိုလည်း ငါ သဘောကျပါတယ်နော်"
ကျွန်တော်တို့ စင်္ကြံထဲသို့ မဝင်မီ ခဏတာမျှ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။
ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်သည် ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။
ခံတပ်ကို တောင်စောင်းတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အောက်ထပ်များကို ကျောက်တုံးများမှ တိုက်ရိုက် ထွင်းထုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော ပြတင်းပေါက်များသည် ချိုင့်ဝှမ်းကို အပေါ်စီးမှ မြင်နေရပြီး အလယ်စင်္ကြံလမ်းများကို ဟားဝစ်၏ မျှော်စင်နက် အမှတ်အသားပါသော အလံဟောင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။
၎င်းတို့ကြားတွင် နံရံများပေါ်၌ အရောင်ဖျော့တော့နေသော စတုဂံပုံ အကွက်များကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်က ထိုနေရာတွင် အခြားအရာတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားခဲ့ဖူးပုံရသည်။
ဟားဝစ်သည် သူတွေ့သမျှ ဂရေးကိပ်၏ သမိုင်းကြောင်း အစအနတိုင်းကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအဆောက်အအုံကိုတော့ သူ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
အနောက်ဘက်လှေကားက ကျွန်တော်တို့ကို အောက်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
ကပ်လျက်ခန်းမများမှ စကားပြောသံများ လွင့်ပျံ့လာသည်။ အစေခံများသည် မီးဖိုချောင်နှင့် သိုလှောင်ခန်းများကြားတွင် အလျင်အမြန် သွားလာနေကြသည်။ စစ်သားများသည် နှစ်ယောက်တစ်တွဲ လှည့်လည်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ အပေါ်ဘက် ရင်ပြင်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိနေလေသည်။
အစောင့်နှစ်ယောက် အနီးအနားမှ ဖြတ်သွားသည့်အခါ ကျွန်တော်တို့ အကြောင်းရင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။
"အရှေ့ဘက်ကို သွားတဲ့ မြင်းစီးတမန် ပြန်ရောက်လာပြီ" တစ်ယောက်က ပြောသည်။
"ပြီးတော့ကော"
"လော့ဒ် ဘာရင်ရဲ့ လူတွေရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရဘူးတဲ့"
"မနေ့ကမှ သတင်းပို့လိုက်တာလေ"
"ဘာရင်က ငြင်းလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"သူ ငြင်းလို့ မရပါဘူး"
ဒုတိယအစောင့်က ရယ်စရာမပါဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟားဝစ် ပြီးသွားပြီလို့ သူ ထင်ရင်တော့ ငြင်းနိုင်တာပေါ့"
သူတို့ ထောင့်တစ်ကွေ့သို့ ကွေ့ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
အက်ဗလင်က စကားမပြောမီ ခဏမျှ စောင့်နေခဲ့သည်။
"ဘာရင်က ဒီနေရာရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်မှာ စစ်သားသုံးရာကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်"
"သူ ဟားဝစ်ကို ထောက်ခံမှာလား" ကျွန်တော် မေးလိုက်၏။
"နိုင်ခြေအရှိဆုံးလို့ ထင်ရတဲ့လူကိုပဲ သူ ထောက်ခံမှာ"
"ဒါဆို သူ့ကို လုံးဝအားကိုးလို့မရဘူးဆိုတာကိုတော့ တို့တွေ အပြည့်အဝ အားကိုးလို့ရတာပေါ့"
"အတိအကျပဲ"
ကျွန်တော်တို့ ဘုရားကျောင်းဟောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။