အခန်း ၁၈ - ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်
ယူရီယာသည် ခြေရင်းတွင် တောက်ပနေသော မြေပုံကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ရွှေရောင်လမ်းမ သေးသေးလေးတစ်ခုက ဂရေးကိပ်နှင့် ဟားဝစ်ရဲတိုက်ကို ချိတ်ဆက်ထားလေသည်။ ထိုလမ်းမ၏ ထိပ်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မုခ်ခုံးပွင့်နေသော အမှတ်အသားတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။
"ဆယ့်နှစ်စက္ကန့်တဲ့" မယ်လိုဒီက ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်"
"လေးရက်တာ ခရီးကို သွားရမှာနော်"
"ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူ ပြောတာ အဲဒီအတိုင်းပဲလေ"
သူမ ပြုံးဖြီးဖြီး ဖြစ်သွားသည်။ "ငါ သွားကြည့်ချင်လိုက်တာ"
ယူရီယာသည် လှေကားအောက်ဘက်ရှိ အနောက်ဘက် မုခ်ခုံးတံခါးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုတံခါးများသည် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နာရီမပြည့်မီကမှ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ဂရေးကိပ်၏ မြေအောက်အခြေခံ အခန်းများဆီသို့ သွားရာလမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပြန်လည်ပိတ်ထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ တံခါးအလယ်တွင် ထွင်းထုထားသော သရဖူပုံစံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေဆဲပင်။
"ဟိုဘက်က တံခါးက ဘယ်နေရာမှာ ပွင့်မှာလဲဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဝစ်ရဲတိုက်မှာ ပွင့်မှာပေါ့" မယ်လိုဒီက ပြန်ဖြေသည်။
"ရဲတိုက်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာလဲလို့ ငါ မေးတာ"
"အဲဒါကြောင့် ပိုစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတာပေါ့"
"အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒါဟာ လုံးဝ မလုပ်သင့်တဲ့ စိတ်ကူးဆိုးကြီး ဖြစ်နေတာ"
အက်ဗလင်က မှော်မြေပုံဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။
"ရှေးဟောင်းတံခါးက ဟားဝစ်ရဲ့ ခံတပ်အောက်ခြေမှာ ပွင့်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ဘာလို့ အောက်ခြေမှာလဲ" မေရီက မေးသည်။
"ဖြတ်သန်းသွားလာရေး တံခါးအများစုကို လုံခြုံတဲ့ အခန်းတွေထဲမှာပဲ ထားလေ့ရှိကြတာလေ။ တစ်ချိန်က ဂရေးကိပ်ဟာ အနောက်ဘက်ဒေသကို အုပ်ချုပ်ခဲ့တာဆိုရင်၊ ဒီရဲတိုက်ရဲ့ တံခါးဟာ ဒေသဆိုင်ရာ အရာရှိတွေကို မြို့တော်နဲ့ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ပေးထားတာ ဖြစ်ရမယ်"
အယ်လစ္စတားကေးလ်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အမှတ်အသားကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟားဝစ်သာ ဒီတံခါးရှိတာကို သိနေရင်၊ သူ ငါတို့ကို စောင့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူ၏ အသံက ရင်ပြင်တော်၏ ကျောက်သားကြမ်းပြင်များကြားမှ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ပြင်ပတံခါးပေါက် မလှုပ်မရှား ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ့တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ရှိပါပြီ"
"ငြိမ်သက်နေတယ်ဆိုတာ မသိကြဘူးလို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးနော်" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"မှန်ကန်ပါသည်"
"ဟားဝစ်ဘက်ကနေ အဲဒါကို ဖွင့်လို့ရလား"
"ပြင်ပမှ ထိန်းချုပ်မှု စနစ် ပျက်ပြယ်နေပါသည်"
"သူက ဒါကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သလား"
"မသိရှိပါ"
"ဒီတံခါးကို ဖြတ်သွားတဲ့ လူတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်အောင် လုပ်လို့ရလား"
"မသိရှိပါ"
မယ်လိုဒီက ယူရီယာကို လှမ်းကြည့်သည်။
"စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား"
"မကောင်းဘူး"
"အသင့်အတင့်လောက်တောင် မကောင်းဘူးလား"
"မကောင်းဘူး"
"နည်းနည်းလေးတောင်လား"
"ဖြစ်နိုင်တယ်"
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ယူရီယာသည် မြေပုံဝန်းကျင်တွင် စုရုံးနေကြသော ကောင်စီကိုယ်စားလှယ်များဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်သည် လုပ်ကြံဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရမှုမှ ပြန်လည်နာလန်ထူစ ပြုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့များခွဲကာ အနောက်ဘက် မြက်ခင်းပြင်မှ လက်နက်များနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို လိုက်လံသိမ်းဆည်းနေကြသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးသမားများက ယာယီတဲများကို ဆက်လက်ဆောက်လုပ်နေကြဆဲပင်။ မုဆိုးများသည် တောအုပ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်ပြီး၊ သတင်းပို့သမားများသည်လည်း စတုန်းဖို့ဒ်နှင့် ဝီလိုဘရွတ်ခ်ဆီသို့ မြင်းနှင်ထွက်သွားကြလေပြီ။
နေမဝင်မီ ပြီးစီးရမည့် အလုပ်များက နေ့အလင်းရောင်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။
ယခုအချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် တာဝန်မဲ့ရာ ရောက်နေသလိုပင်။
သို့သော် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက ပိုဆိုးသွားနိုင်သည်။
ဟားဝစ်သည် လိုးဖီးလ်ဒ်၏ စပါးကျီများကို မီးရှို့ရန် အခွန်ကောက်ခံသူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဂရေးကိပ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် စစ်သည်ငါးရာကို အမိန့်ပေးစေလွှတ်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ရက်အနည်းငယ်မျှ အချိန်ရသွားပါက၊ သူသည် မဟာမိတ်များကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သည်၊ မိမိနယ်မြေကို ခံတပ်သဖွယ် အခိုင်အမာ ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် မိမိလက်အောက်ခံ ကျေးရွာများကို အပြစ်ပေး နှိပ်စက်နိုင်ပေသည်။
ယူရီယာသည် သူ့အား ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့သည်။
ကတိတစ်ခုသည် မတည်နိုင်လောက်အောင် အခြေအနေ မပြေလည်သည့် အခါမျိုးတွင်မှ ပို၍ အရေးပါလာတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။
"အီလီဇာ" သူက ပြောလိုက်သည်။ "ဂရေးကိပ်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး တာဝန်ကို မင်းပဲ ဆက်ယူထားပါ"
ကပ္ပတိန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီလို ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မ ထင်ထားပြီးသားပါ"
"မေရီကတော့ ယာယီကောင်စီနဲ့အတူ အရပ်ဘက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ကိုင်တွယ်ပေးရမယ်"
မေရီသည် စာရင်းစာအုပ်မှ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း ရှင်နဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်"
"တစ်ယောက်ယောက်က ဒီမှာ ကျန်ခဲ့မှ ဖြစ်မှာလေ"
"ပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်တွေ၊ မြေယာချထားပေးမှုတွေနဲ့ အခွန်မှတ်တမ်းတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ချပြရှင်းပြရဦးမယ် မဟုတ်လား"
"ငါ ချပြနိုင်ပါတယ်"
"ဟားဝစ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ဂရေးကိပ်ကနေ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခွင့်ရှိတဲ့ စာပိုဒ်တွေကို ရှင် ခွဲခြားသိလို့လား"
ယူရီယာ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
"မဖတ်ဘဲနဲ့တော့ မသိနိုင်ဘူးပေါ့"
"လိုးဖီးလ်ဒ်ရဲ့ နယ်နိမိတ် အပြောင်းအလဲ သမိုင်းကြောင်းကို ရှင် ရှင်းပြနိုင်သလား"
"မရှင်းပြနိုင်ဘူး"
"ဒီစာရွက်စာတမ်းတွေဟာ ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူရဲ့ အသိအမှတ်ပြု တံဆိပ်ခတ်ထားတာ ဟုတ်မဟုတ် ရှင် သက်သေပြနိုင်သလား"
"မပြနိုင်ဘူး"
မေရီက စာရင်းစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ လိုက်ခဲ့မယ်"
ယူရီယာက အီလီဇာကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မကို လာမပတ်သက်နဲ့နော်" ကပ္ပတိန်က ဝင်ပြောသည်။ "သူ ပြောတာ မှန်နေတာပဲ"
မယ်လိုဒီက လက်ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ငါလည်း လိုက်မယ်"
"မင်းမှာ ဘာမှတ်တမ်းမှ သယ်စရာ မရှိပါဘူး"
"ငါက မေရီ့ကို သယ်ပေးမှာလေ"
"မင်း မသယ်ရပါဘူး"
"သယ်နိုင်ပါတယ်"
မေရီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"သူ့ကို ထားခဲ့ရင် နောက်ကနေ ခိုးလိုက်လာမှာ"
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ" ဟု အီလီဇာက ထောက်ခံသည်။
ယူရီယာ နဖူးကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။
"ကောင်းပြီလေ။ မေရီ၊ မယ်လိုဒီ၊ အယ်လစ္စတား၊ အက်ဗလင်နဲ့ ငါပေါ့"
"ငါးယောက်တည်းလား" အက်ဗလင်က မေးသည်။ "ဟားဝစ်ရဲ့ ခံတပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ဖို့လေ"
"ငါတို့ စကားသွားပြောကြမှာပါ"
"ဟားဝစ်က ရှင့်ကို သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဖို့ တပ်ဖွဲ့ကြီးတစ်ခုလုံး လွှတ်ခဲ့တာနော်"
"ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးလေ"
"အဲဒါကြောင့် သူ စကားပိုပြောချင်လာနိုင်တာပေါ့"
အယ်လစ္စတားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"သူ ပိုကြောက်သွားမှာ"
"ကြောက်တာက လူတွေကို ပိုပြီး အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် တွေးတတ်စေတယ်လေ" ဟု မယ်လိုဒီက ဝင်ပြောသည်။
"မဟုတ်ဘူး" အက်ဗလင်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကြောက်ရွံ့မှုက လူတွေကို ခန့်မှန်းရခက်အောင် ဖြစ်စေတာ"
ယူရီယာလည်း သူမ စကားကို သဘောတူမိသည်။
ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော စစ်သည်များ လက်နက်ချသွားသည်ကို သူ မြင်ဖူးသလို၊ မိမိက လောက်လွှဲကျောက်တုံးကြီး လေးတုံးကို ဝေဟင်တွင် ရပ်တန့်ပြလိုက်သည့်တိုင်အောင် တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးဆဲဖြစ်သော ဟားဝစ်၏ တပ်မှူးကိုလည်း သူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။
သူတို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ လိုအပ်ပေသည်။
"ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူ" သူက မေးလိုက်သည်။ "ဒီတံခါးက ငါတို့ကို ဂရေးကိပ်ဆီ ပြန်ပို့ပေးနိုင်သလား"
"ပို့ပေးနိုင်ပါသည်"
"ငါတို့နောက်ကို ဒီတံခါးကနေ တစ်ယောက်ယောက် လိုက်လာနိုင်သလား"
"ဖြတ်သန်းခွင့်ကို ခွင့်ပြုချက်ရ သရဖူပိုင်ဆိုင်သူနှင့် ၎င်း၏ တိုက်ရိုက်ကာကွယ်မှုအောက်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားပါသည်"
"သူတို့ကို ငါ ဘယ်လို ခွင့်ပြုချက် ပေးရမလဲ"
"အမိန့်ပေး စကားဖြင့် ခွင့်ပြုချက် ကြေညာပါ"
"ရိုးရှင်းသားပဲ"
"ရိုးရှင်းသော စနစ်များသည် လုပ်ငန်းစဉ် ပျက်ယွင်းမှုများကို လျှော့ချပေးပါသည်"
ယူရီယာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ "မင်း စကားပြောလေ၊ မင်းကို ပိုသဘောကျလေပဲ"
"ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် မည်သည့် ဦးစားပေးမှုကိုမျှ မဖော်ပြခဲ့ပါ"
"ဒါတောင် မင်းက ငါ့ညီအစ်ကိုလို ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ"
တံခါးချပ်များပေါ်တွင် ရွှေရောင်မျက်လုံး ပုံသဏ္ဌာန် ဖျော့တော့စွာ ပေါ်လာသည်။
ယူရီယာသည် ကျန်သူများဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။
"မေရီ၊ မယ်လိုဒီ၊ အယ်လစ္စတားနဲ့ အက်ဗလင်တို့ကို ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်ကနေ ဒီတံခါးကို အသုံးပြုဖို့ ခွင့်ပြုတယ်"
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူတို့အား ဝန်းရံသွားလေသည်။
"ခွင့်ပြုချက် မှတ်တမ်းတင်ပြီးပါပြီ" ဟု ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူက ဆိုသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ဖိနပ်ပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေသော အလင်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ငါတို့ အဝေးရောက်နေတုန်း ရှင့်ရဲ့ ယာယီအာဏာ ပျက်ပြယ်သွားရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
"ပြန်လာခွင့်ကို တစ်နာရီကြာ ဆက်လက်ဖွင့်လှစ်ထားပေးပါမည်"
"အဲဒီနောက်ပိုင်းကျရင်ရော"
"ခွင့်ပြုချက် သက်တမ်းကုန်ဆုံးပါမည်"
မယ်လိုဒီ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။
ယူရီယာက တံခါးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"အဲဒါကြောင့် ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လူစုမခွဲရဘူး"
နောက်တစ်နာရီလုံးကို သူတို့ ပြင်ဆင်ရင်း ကုန်လွန်စေခဲ့ကြသည်။
မေရီသည် ပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ်များ၊ မြေယာချထားမှုများ၊ အခွန်စည်းကြပ်မှုများနှင့် မြေယာမှတ်တမ်းများ၏ တရားဝင် မိတ္တူများကို ရေစိုခံ စာရွက်စာတမ်းအိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ မူရင်းများကိုမူ ဂရေးကိပ်၏ မော်ကွန်းတိုက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့သည်။
အယ်လစ္စတားသည် အသစ်ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသော လက်နက်တိုက်ထဲမှ သာမန်ဓားတစ်လက်ကို ရွေးချယ်ယူဆောင်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်ကမူ သူမ၏ ခရီးသွားဝတ်ရုံကို ချွတ်၍ ဗေးလ်ဝုဒ်အိမ်တော်၏ ငွေရောင်သစ်ပင်တံဆိပ် ပါရှိသော သံချပ်ကာအင်္ကျီပေါ့ပါးကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ သက်တော်စောင့်များအား နောက်ချန်ထားခဲ့ရန် အမိန့်ပေးသောအခါ သူတို့က ကန့်ကွက်ကြလေသည်။
"ငါ ရောက်သွားတာနဲ့တင် ရန်စသလို ဖြစ်နေပြီ" ဟု သူမက သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ "လက်နက်ကိုင် သက်တော်စောင့် ခြောက်ယောက်ပါ ခေါ်သွားရင် အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားလိမ့်မယ်"
"ဟားဝစ်က သခင်မကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းထားနိုင်တယ်လေ" ဟု သက်တော်စောင့်တစ်ဦးက ပြောသည်။
အက်ဗလင်က ယူရီယာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"သူ ဖမ်းနိုင်ရင် ဖမ်းကြည့်ပေါ့"
ယူရီယာသည် သူ၏ ဓားနှင့် တူကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီကမူ တစ်ပတ်စာ စားနပ်ရိက္ခာများကို ထုပ်ပိုးနေသည်။
"ခရီးက ဆယ့်နှစ်စက္ကန့်ပဲ ကြာမှာနော်" သူက ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ ပိတ်မိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
"အင်း၊ သဘာဝကျပါတယ်"
"ပြီးတော့ ငါ နောက်ဆုံးကျန်တဲ့ ကြက်သွန်နီတစ်လုံးပါ ယူလာတယ်"
"အဲဒါ မီးဖိုချောင်အတွက် ထားခဲ့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ငါ ကာကွယ်ပေးနေတာလေ"
"ဘယ်သူ့ဆီကနေလဲ"
မယ်လိုဒီက အထုပ်ကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။
"လူတိုင်းဆီကနေပေါ့"
"ငါတို့ အလံတွေ၊ နဖူးစည်းတွေပေါ်မှာ ကြက်သွန်နီပုံပါ ထည့်ဆွဲရမလို ဖြစ်နေပြီ..."
"ရွှေဒင်္ဂါး သုံးပြားပါ ထည့်မလား"
"....."
ဘီထရစ်သည် အခြားအိတ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ ရင်ပြင်တော်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။
"ဒီထဲမှာ ပေါင်မုန့်၊ ဒိန်ခဲ၊ ပန်းသီးခြောက်နဲ့ နှစ်ရက်စာ လုံလောက်တဲ့ အစားအစာတွေ ပါတယ်"
သူမက မယ်လိုဒီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ကြက်သွန်နီ ငါ့ကိုပေး"
"မပေးဘူး"
"ပေးစမ်းပါ!"
မယ်လိုဒီသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ထုတ်ပေးလိုက်ရသည်။
ဘီထရစ် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
ယူရီယာက သူမ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဂရေးကိပ်မှာ ဘဏ္ဍာတိုက်တော့ ရှိသေးတယ် ထင်ပါရဲ့"
အယ်လစ္စတားက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ရွှေဒင်္ဂါး သုံးပြားတည်းနဲ့တော့ ဘဏ္ဍာတိုက်လို့ မခေါ်နိုင်ပါဘူး"
"ငါက ကြက်သွန်နီကို ပြောတာပါ"
အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ ယူရီယာသည် အနောက်ဘက် မုခ်ခုံးတံခါးဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။
"ဖြတ်သန်းသွားလာရေး လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်ပါ"
တံခါးချပ်များ သီးခြားစီ ပွင့်ဟသွားလေသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားသော စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ စာလုံးသင်္ကေတများသည် စီးဆင်းနေသော ရေလှိုင်းများသဖွယ် နံရံများပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေကြသည်။
ယူရီယာက ရှေ့ဆုံးမှ ဝင်သွားသည်။
မေရီက သူ့နောက်မှ ကပ်လိုက်လာပြီး၊ သူမနောက်တွင် မယ်လိုဒီ၊ အက်ဗလင်နှင့် အယ်လစ္စတားတို့ ပါလာကြသည်။
သူတို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ကျောက်တံခါးကြီးများ ပြန်ပိတ်သွားလေသည်။
စင်္ကြံလမ်းသည် ယူရီယာ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသွားသည်။ အနောက်ဘက်ဆောင်၏ အောက်ခြေအထိ ခရုပတ်ပုံစံ ဆင်းသွားပြီးနောက် ဂရေးကိပ်၏ အသံဗလံများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
အောက်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ စက်ဝိုင်းပုံ အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုက စောင့်ကြိုနေသည်။
မြင့်မားသော စင်မြင့်တစ်ခုကို ကျောက်မုခ်ခုံး ရှစ်ခုက ဝန်းရံထားသည်။ မုခ်ခုံး ခုနစ်ခုမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး၊ အဋ္ဌမမြောက် မုခ်ခုံးတစ်ခုတည်းသာ ဟားဝစ်ရဲတိုက်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အမှတ်အသားဖြင့် တောက်ပနေလေသည်။
မျက်နှာကျက်ပေါ်မှ ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူ၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးက ငုံ့ကြည့်နေသည်။
"သွားရောက်မည့် ခရီးဆုံးနေရာ အတည်ပြုပြီးပါပြီ" ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။ "အနောက်ဘက် စီမံခန့်ခွဲရေး တံခါးပေါက်။ မူလ သတ်မှတ်အမည် - ဝက်စ်မီးယား ခံတပ်"
"ဟားဝစ်ရဲတိုက် မဟုတ်ဘူးလား" ယူရီယာက မေးသည်။
"ဟားဝစ်ရဲတိုက်ဟူသည် တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုထားခြင်း မရှိသော အမည်ဖြစ်ပါသည်"
အက်ဗလင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါကို ကြားရင် ဟားဝစ်တော့ ဒေါသထွက်လုနီးပါး မုန်းတီးသွားမှာ သေချာတယ်"
"အမှန်တရား တော်တော်များများက သူ့ကို စိတ်တိုစေတယ်လို့ ငါ စတွေးမိလာပြီ"
မေရီသည် စာသားများ ရေးထိုးထားသော ကျောက်ပြားချပ်ကြီးတစ်ခု အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
"ဒါက ဝက်စ်မီးယားကနေ အုပ်ချုပ်ခဲ့တဲ့ အခြေချရွာတွေရဲ့ စာရင်းပဲ"
သူမ၏ လက်ချောင်းများအောက်တွင် အမည်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
လိုးဖီးလ်ဒ်။
စတုန်းဖို့ဒ်။
ဝီလိုဘရွတ်ခ်။
မေလ်ဟေဗင်။
ရက်ဒ်ဝါးတား။
ထို့နောက် အခြားအမည်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဆက်လက်ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဤနယ်မြေသည် ယူရီယာ သဘောပေါက်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းနေပေသည်။
"အခု ဒီနယ်မြေတွေမှာ လူဘယ်လောက်များ နေထိုင်ကြသလဲ" သူက မေးလိုက်သည်။
"လက်ရှိ လူဦးရေစာရင်း မရှိပါ" ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူက ပြန်ဖြေသည်။ "နောက်ဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားသော လူဦးရေမှာ လေးသောင်း ရှစ်ထောင့် ခြောက်ရာ တစ်ဆယ့်တစ် ဦး ဖြစ်ပါသည်"
ယူရီယာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
ဟားဝစ်သည် လယ်ကွင်းအနည်းငယ်လောက်ကိုသာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် မြို့များ၊ ရွာများ၊ လမ်းမများ၊ ကြိတ်ဆုံများနှင့် တစ်ချိန်က ဂရေးကိပ်၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော လူထောင်သောင်းများစွာ၏ ဘဝများကို ချုပ်ကိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဲဒါတွေ အကုန်လုံးကို ပြန်ပိုင်ဆိုင်ဖို့တော့ မတွေးနဲ့ဦးနော်" ဟု အက်ဗလင်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါက ဟားဝစ်သာ ကြောက်လန့်ပြီး သောင်းကျန်းလာရင် လူဘယ်လောက်တောင် ထိခိုက်နာကျင်ရမလဲဆိုတာ တွေးနေတာ"
"အဲဒါက ပိုကောင်းပါသေးတယ်"
"ဟုတ်လို့လား"
"မဟုတ်ဘူးပေါ့"
တံခါးပွင့်လာလေပြီ။
ရွေးချယ်ထားသော မုခ်ခုံးတစ်ခုလုံး အလင်းရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
၎င်းသည် သာမန်တံခါးပေါက်တစ်ခုလို ညီညာပြန့်ပြူးမနေပေ။ ထိုအတွင်းပိုင်း နေရာလပ်သည် ရွှေရောင်ကွင်းများ တန်းစီနေသော လှိုဏ်ခေါင်းသဖွယ် ရှည်လျားဆန့်ထွက်သွားသည်။ အခြားတစ်ဖက် အစွန်တွင် မှေးမှိန်စွာ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ မှောင်မိုက်နေသော အခန်းကျယ် နောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
"ခန့်မှန်း ဖြတ်သန်းချိန် - ဆယ့်နှစ်စက္ကန့်" ဟု ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူက အသိပေးသည်။
မယ်လိုဒီက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။
ယူရီယာက သူမ၏ ဝတ်ရုံစကို အနောက်မှ လှမ်းဆွဲထားလိုက်သည်။
"ငါ ကြည့်ရုံတင် ကြည့်တာပါ"
"မင်း ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်သွားတာလေ"
"ငါက တစ်ကိုယ်လုံးနဲ့ ကြည့်တတ်တာကိုး"
"ငါ့နောက်မှာပဲ နေစမ်းပါ"
သူသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း စွမ်းအင်သွင်းခြင်း မပြုသေးပေ။
"ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူ၊ ငါက 'အိမ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ပြောလိုက်ရင် ပြန်လာမယ့် တံခါးကို ဖွင့်ပေးနော်"
"အမိန့်ကို မှတ်သားထားပါသည်"
ယူရီယာက ကျန်သူများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
"မဖြစ်ဘူး" မေရီက ဖြေသည်။
"ဖြစ်တယ်" မယ်လိုဒီက ဖြေသည်။
"လုံလောက်ပါပြီ" အယ်လစ္စတားက ဆိုသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း "ရှေ့ဆက်ကြစို့" ဟု ပြောလေသည်။
ယူရီယာသည် အလင်းတန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။
ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး ခေါက်ချိုးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားနေသည်ဟု သူ မခံစားရဘဲ၊ အကွာအဝေးဟူသမျှ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျုံ့ဝင်ပြိုပျက်သွားသလိုပင်။
ခဏတာမျှ သူသည် နေရာလပ်များကြားရှိ နေရာများကို မြင်လိုက်ရသည်။
အမြင့်မှ မြင်တွေ့ရသော တောင်တန်းများ။
လရောင်အောက်မှ တောအုပ်တစ်ခု။
ငွေရောင်ချည်မျှင်များသဖွယ် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွယ်တန်းနေသော လမ်းမကြီးများ။
ဝေးလံခေါင်ဖျားသော အရပ်များတွင် အခြားတံခါးများ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြိုနေကြသည်။ အချို့မှာ ပျက်စီးနေသော မြို့ဟောင်းများအောက်တွင် အိပ်မောကျနေကြပြီး၊ အချို့မှာ နန်းတော်များ၊ ဂူများ၊ သဲကန္တာရများနှင့် အဆုံးမရှိသော ရေပြင်ကြီးများ ဝန်းရံထားသည့် နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိနေကြသည်။
ထို့နောက် ထိုရူပါရုံများ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ယူရီယာသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ခြေချလိုက်မိသည်။
သူ့နောက်မှ အခြားသူများလည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
ရွှေရောင်လှိုဏ်ခေါင်းကြီး ပိတ်သွားလေပြီ။
ဟောင်းနွမ်းဆွေးမြေ့သော အနံ့ဆိုးတစ်ခုက အခန်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။
ယူရီယာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလင်းလုံးလေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
သူတို့ ရောက်ရှိနေသည့် နေရာမှာ ဂရေးကိပ်၏ တံခါးခန်းမနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမိုသေးငယ်ပြီး အလွန်အမင်း ပစ်ပယ်ထားခြင်း ခံထားရသော အခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ မျက်နှာကျက်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းများကြားမှ သစ်မြစ်များ တိုးထွက်နေပြီး ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံး ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
နံရံတွင် ထွင်းထုထားသော ပွင့်နေသည့် သရဖူပုံပေါ်တွင် ဟားဝစ်၏ အဝါရောင်သိမ်းငှက်ပုံကို ဆေးဖြင့် ထပ်မံရေးဆွဲထားလေသည်။
အယ်လစ္စတား၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
"သူတို့ ဒါကို ဖျက်ဆီးထားတာပဲ"
"ဆေးကို ဖျက်ပစ်လို့ ရပါတယ်" ယူရီယာက ဆိုလိုက်သည်။
သူသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။
ထွက်ပေါက်ကို ခြောက်ပေကျော် အထူရှိသော ကျောက်တုံးကြီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။ ဟားဝစ် သို့မဟုတ် သူ၏ ဘိုးဘေးများထဲမှ တစ်ဦးဦးက ဤတံခါးပေါက်ကို တမင်တကာ မြေမြှုပ်ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ရှင် ဖွင့်နိုင်မလား" မေရီက မေးသည်။
"ရတယ်"
"အသံမထွက်စေဘဲနဲ့လား" အက်ဗလင်က ဖြည့်စွက်မေးသည်။
"ရတယ်"
ယူရီယာသည် ကျောက်တုံးအတားအဆီးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းကို ရိုက်ခွဲပစ်ခြင်း မပြုပေ။
ကျောက်တုံးများသည် အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ဘဲ သီးခြားစီ ကွာကျသွားကြသည်။ ဖုန်မှုန့်များသည်လည်း အခန်းထဲ ပျံ့လွင့်မသွားဘဲ သေးငယ်သော အလုံးအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။ ကျောက်တုံးများသည် ဘေးသို့ လွင့်မျောသွားပြီး နံရံတစ်လျှောက် သပ်ရပ်စွာ စီတန်းတည်ရှိသွားကြသည်။
ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ထိုအလွန်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံလမ်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
မယ်လိုဒီက စီရရီဖြစ်သွားသော ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဂရေးကိပ်ကို စရောက်တုန်းကလည်း ရဲတိုက်နံရံတွေကို ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့"
"ငါ စရောက်တုန်းကသာဆို ငါ့ကိုယ်ပေါ် ပြန်ပြုတ်ကျလာမှာ"
"အခုတော့ အများကြီး ပိုတော်လာပြီပဲ"
"ဟုတ်တယ်"
ယူရီယာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးဆီသို့ သူ၏ အသိစိတ်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။
သူတို့သည် ခံတပ်၏ နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကုန်လှောင်ရုံများ၊ မြေအောက်ခန်းများ၊ ရေတွင်းများ၊ အစောင့်တန်းလျားများ၊ မျှော်စင်များနှင့် လူရာပေါင်းများစွာ၏ တည်ရှိမှုကို သူ ခံစားသိရှိနေရသည်။ ခံတပ်သည် ဂရေးကိပ်ထက် ပိုမိုသေးငယ်သော်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။
သော့ခလောက်များကိုလည်း သူ ခံစားမိသည်။
သော့ခလောက်များစွာ။
အချို့မှာ သာမန် ကုန်လှောင်ရုံများကို သော့ခတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အချို့မှာ လက်နက်များ သို့မဟုတ် ငွေကြေးများ သိမ်းဆည်းထားသည့် အခန်းများကို ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သော့ခတ်ထားသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင်မူ လူများ ရှိနေကြသည်။
ယူရီယာ ရပ်တန့်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" မေရီက တိုးတိုးလေး မေးသည်။
"အကျဉ်းသားတွေ"
"ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ" အယ်လစ္စတားက မေးသည်။
"နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်"
"သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ရလား"
"မရဘူး"
အက်ဗလင်က အပေါ်ဘက်သို့ တက်သွားသော စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ လာတာ ဟားဝစ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့လေ၊ သူ့ထောင်ကို စစ်ဆေးဖို့ မဟုတ်ဘူး"
"သူတို့သာ မတရား ဖမ်းဆီးခံထားရတာဆိုရင်—"
"ငါတို့ အရင်ဆုံး သတင်းအချက်အလက် လိုတယ်"
သူမ ပြောတာ မှန်နေသည်။
ယူရီယာ သဘောမကျသော်လည်း လက်ခံလိုက်ရသည်။
"ငါတို့ ရှိနေတာကို တစ်ယောက်ယောက် အာရုံခံမိနိုင်လား" သူက ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းသူကို မေးလိုက်သည်။
၎င်း၏ အသံသည် တံခါးခန်းမဆီမှ ခပ်တိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ပြင်ပခံတပ် စနစ်များ အလုပ်မလုပ်ပါ။ ဤဒေသမှ ရိပ်မိသိရှိနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးပါသည်"
"ကောင်းပြီ"
အယ်လစ္စတားက စင်္ကြံလမ်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"လူတစ်ယောက်ယောက် မဝင်လာခင် ငါတို့ ရှေ့ဆက်သင့်တယ်"
ယူရီယာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါတို့က ဟားဝစ်ရဲ့ အိမ်ထဲကို ချောင်းမြောင်း ဝင်ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"သူက မင်းကို တပ်ဖွဲ့ကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာနော်"
"ငါ လာမယ်လို့ သူ့ကို ငါ ပြောခဲ့ပြီးသားပဲလေ"
"ဘယ်လိုလာမယ်ဆိုတာတော့ မင်း မပြောခဲ့ဘူး မဟုတ်လား"
"အဲဒါ သူ့ကိစ္စပေါ့"
ယူရီယာသည် တံခါးခန်းမထဲသို့ ပြန်လှည့်ဝင်ကာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
သူ ဖယ်ရှားထားခဲ့သော ကျောက်တုံးများသည် စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ ပြန်လည်လွင့်မျောသွားကြသည်။
သို့သော် လမ်းကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထိုအစား တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနေအထား ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ခံတပ်အောက်ခြေမှတစ်ဆင့် အထက်သို့ တက်သွားသော ကျယ်ဝန်းသည့် လှေကားထစ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။
ခေါင်းပေါ်ရှိ ကျောက်သားများ ပွင့်ဟသွားသည်။
သစ်မြစ်များ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
လှေကားသည် အထက်သို့ ဆက်လက်မြင့်တက်သွားပြီး၊ စွန့်ပစ်ထားသော မြေအောက်ခန်းများနှင့် ပိတ်ထားသော အခန်းများကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ အဆင့်တိုင်းသည် ယူရီယာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပွင့်ဟသွားပြီး လမ်းသစ်၏ နောက်ကွယ်တွင် သူ့အလိုလို ပြန်လည်ပြုပြင် တည်ဆောက်သွားကြသည်။
အက်ဗလင်က မယုံနိုင်သလို ငေးကြည့်နေမိသည်။
"ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"အဝင်လမ်း ဖောက်နေတာလေ"
"ရှင် သူ့ခံတပ်ကို ပြန်ဆောက်နေတာလား"
"သွားရလာရ လွယ်ကူအောင် လုပ်ပေးနေတာပါ"
လှေကားထစ်များ အထက်သို့ တက်သွားသည်ကို အယ်လစ္စတားက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါကို သူက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်မှာ သေချာတယ်"
"သတ်မှတ်ပါစေ၊ ငါ ဘာမှ ဖျက်ဆီးနေတာမှ မဟုတ်တာ"
"မင်းက သူ့ခံတပ် အောက်ခြေကနေ လမ်းကြီး ဖောက်နေတာလေ"
"ဟုတ်တယ်လေ"
"အဲဒါက ပိုကောင်းမသွားပါဘူး"
ယူရီယာ ရှေ့ဆက်သွားဆဲပင်။
လှေကားသည် မြေပြင်မျက်နှာပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ကျောက်သားကြမ်းပြင်၏ စက်ဝိုင်းပုံ အပိုင်းအစတစ်ခုသည် လေထဲသို့ မြင့်တက်သွားပြီး အချပ်လိုက် ကွာကျသွားလေသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က အောက်သို့ ဖြာကျလာသည်။
အထက်ဆီမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေပြီ။
ယူရီယာ လှေကားအတိုင်း တက်သွားလိုက်သည်။
သူသည် ဟားဝစ်ရဲတိုက်၏ ပင်မရင်ပြင်တော် အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စစ်သည် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူ့ကို ဝန်းရံထားကြသည်။
လေ့ကျင့်မှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ လက်နက်များ စင်ပေါ်မှ ပြုတ်ထွက်လာကြသည်။ လေးသည်တော်များက တံတိုင်းများပေါ်မှ လှည့်ကြည့်ကြသည်။ အစောင့်များသည် တံခါးပေါက်တိုင်းမှ အလုအယက် ပြေးထွက်လာကြသည်။
မေရီ၊ မယ်လိုဒီ၊ အယ်လစ္စတားနှင့် အက်ဗလင်တို့သည်လည်း သူ့နောက်မှနေ၍ နေရောင်ခြည်အောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည်။
စစ်သည်များသည် လေဒီဗေးလ်ဝုဒ်ကို မှတ်မိသွားကြသောအခါ ရင်ပြင်တော်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။
ထို့နောက် ယူရီယာ၏ လက်နက်များကို သူတို့ မြင်သွားကြသည်။
ကပ္ပတိန်တစ်ဦးက ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း အော်လိုက်သည်။
"ဘယ်သူတွေလဲ! အမည်ဖော်ပြစမ်း!"
ယူရီယာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဟားဝစ်၏ ခံတပ်ကို ကျောက်တုံးမည်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ မျှော်စင်တိုင်းတွင် အဝါရောင် အလံများ လွှင့်ထူထားသည်။ စစ်သည်များက သူ့အား ကြောက်ရွံ့မှု၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူသာ အလိုရှိပါက မည်သူမျှ မမြင်အောင် ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့ပေသည်။
သို့သော် ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် ခံတပ်၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။