အခန်း (၁၈၆) - တံခါးဝရှိ လူသုံးဦး
နေမထွက်မီကတည်းက ဟန်းနား၏ဆိတ်သည် ကြိုးပြတ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။
တံခါးတစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရွေ့သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဟန်းနား တံခါးဝသို့ ထွက်လာသောအခါ အနည်းငယ်စုတ်ပြဲနေသည့် ကြိုးစလေးတစ်ခုဘေးတွင် အဆင်မပြေမှုကို တစ်ခုခုပြင်ဆင်ပေးခဲ့သူကဲ့သို့သော မျက်နှာပေးဖြင့် ၎င်းက စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မနက်စာစားရန် သွားစဉ်အတွင်း ကျွန်တော်တို့ ဆုံမိကြသည်။
“ခင်ဗျား ဒီကောင်လေးကို နာမည်ပေးသင့်တယ်”
“သူ့မှာ နာမည်ရှိပြီးသားပါ”
မနေ့ကတော့ ထိုတိရစ္ဆာန်ကို မသိကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်လေ။
“ဘာနာမည်လဲ”
“တာနစ်ပ် (Turnip)”
ဆိတ်က ကျွန်တော့်လက်စွပ်ကို လှမ်းကိုက်ဖို့ ကြိုးစားသည်။
ထိုနာမည်က ဤကောင်လေးအတွက် သင့်တော်ပုံပင်။
မနက်ခင်းအချိန်ကို ရွာ့စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
ဂျောရန်က ကျောက် quarry သဘောတူညီချက်ကို ဂရေးကိပ်နှင့် ပူးပေါင်းရေးကိစ္စနှင့် သီးခြားစီထားရှိလိုသည်။
မေရီက သဘောတူသည်။
တိုမတ်စ်က ရွာတစ်ရွာချင်းစီက မှတ်တမ်းအမျိုးမျိုးအတွက် ၎င်းတို့ဘာသာ သီးသန့်တာဝန်ခံ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးစီ ထားရှိစေလိုသည်။
မေရီက ဤအချက်ကိုလည်း လက်ခံသည်။
ဆယ်ရာကမူ ဂရေးကိပ်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းကြောင့် သီးသန့်ပိုင်မြေများကို နန်းတော်က သိမ်းပိုက်ပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြပေးရန် တောင်းဆိုသည်။
မေရီ့ထံတွင် ၎င်းအတွက် အသင့်ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဟန်းနားက ၎င်းကို နှစ်ခေါതി ဖတ်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကလေးများက ပလ္လင်ကို ဆက်ခံပြီး ၎င်းကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဟု မေးလာသည်။
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“သူတို့လည်း ဒီသဘောတူညီချက်အတိုင်း လိုက်နာရမှာပါ”
“သရဖူဆောင်းထားတဲ့ လူတွေက ရှေးကပေးခဲ့တဲ့ ကတိကဝတ်တွေက အခုချိန်မှာ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့တတ်ကြတာပဲလေ”
“ဒါဆိုရင်လည်း ရွာတွေက သူတို့ရဲ့ မိတ္တူစာရွက်တွေကို ဆက်ထိန်းသိမ်းထားပေါ့”
“စက္ကူက စစ်သားတွေကို မတားနိုင်ဘူးလေ”
“မှန်ပါတယ်”
ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
မိုးစဲသွားပြီဖြစ်ရာ အိမ်ဝန်းထဲတွင် လင်းလက်စိုစွတ်နေသည်။
“လူသားတွေက တားနိုင်ပါတယ်”
ဟန်းနားက တုတ်ကောက်ပေါ် လက်နှစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။
“ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အဖြေပဲ”
“ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလိုအဖြေတွေ အများကြီးရှိပါတယ်”
“အသုံးဝင်တာရော တစ်ခုလောက် ရှိရဲ့လား”
“မကောင်းတဲ့ ဘုရင်ဆိုတာ မဖြစ်လာအောင် တားဆီးနိုင်တဲ့အထိတော့ အသုံးမဝင်လှဘူးပေါ့”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
“ဒီသဘောတူညီချက်ကို နန်းတော်တစ်ခုတည်းရဲ့ ဆန္ဒနဲ့ ပြောင်းလဲလို့မရဘူးလို့ ကျွန်မတို့ ထည့်ရေးလို့ရပါတယ်” သူမက ပြောသည်။ “ဘယ်လိုပြင်ဆင်ချက်မဆို ထိခိုက်ခံရတဲ့ ရွာတိုင်းရဲ့ သဘောတူညီချက် လိုအပ်ပါတယ်”
မေရီ မရေးခင်မှာပင် တိုမတ်စ်က စတင်ရေးသားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဂျောရန်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“မင်းက သူတို့ကို အဲဒီလို အာဏာမျိုး ပေးလိုက်မှာလား”
“ဒါက သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်လည်း ဖြစ်တယ်လေ”
“တကယ်လို့ ရွာတစ်ရွာက လိုအပ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို လက်မခံဘူးဆိုရင်ရော”
“ဒါဆိုရင်တော့ ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြတာပေါ့”
ဟန်းနား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အခုဟာကမှ အစိုးရစနစ်တစ်ခုလို ရှိတော့တာပေါ့”
မေရီက ထိုအချက်ကို ဖြည့်စွက်ရေးသားလိုက်သည်။
လမ်းလုပ်သားများအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် မရောက်ရှိသေးမီမှာပင် ကာစတယ်လန် ရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် အကြောင်းသေးသေးမွှားမွှားဖြင့် အစည်းအဝေးများကို ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်းက ဤအချက်ကို သိကြသည်။
“დასავლဘက် တံခါးဝအပြင်ဘက်မှာ လူသုံးဦး ရပ်နေပါတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
အီလီဇာ ထရပ်လိုက်သည်။
“လက်နက်ပါတယ်။ လား”
“တစ်ယောက်က တုတ်ကောက်ကိုင်ထားတယ်။ တစ်ယောက်က ဘာမှ ထင်ရှားတာ မပါဘူး။ တတိယလူကတော့ تلوار (ဓား) ကိုင်ထားတယ်”
“လူသားတွေလား” ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
ကာစတယ်လန်၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများက ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။
“အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်ဘူး”
အော်ရီလီယာသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သဖြင့် သူမထိုင်ခုံက နံရံကို ဝင်တိုက်မိသည်။
ကျွန်တော်တို့လည်း ကိုယ်စားလှယ်များကို ကောင်စီခန်းထဲတွင် ထားခဲ့ကာ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့က ကျွန်တော်တို့နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။
လှေကားဆီသို့ မရောက်မီမှာပင် အီလီဇာက သတိပြုမိသွားသည်။
“ခင်ဗျားတို့ အထဲမှာပဲ နေခဲ့သင့်တယ်”
ဟန်းနားက ဆက်လျှောက်နေသည်။
“ကျုပ်တို့ကို ဂရေးကိပ်ကို လေ့လာဖို့ ဖိတ်ထားတာလေ”
“ဒီကိစ္စက အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်”
“ပူးပေါင်းတာကလည်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်တာပါပဲ”
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ကျွန်တော်က ဟန်းနားကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏မျက်နှာထားအရ ဤဆွေးနွေးပွဲက အလွယ်တကူ ပြီးဆုံးသွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။
“အတွင်းဘက်စည်းရဲ့ နောက်မှာပဲ နေကြပါ” ဟု အီလီဇာက ပြောသည်။ “ထွက်သွားဖို့ ကျွန်မပြောရင် ထွက်သွားကြရမယ်”
ဟန်းနား ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
တာနစ်ပ်လည်း လိုက်လာသည်။
ဘယ်သူမှ သူ့ကို မဖိတ်ထားပါ။
დასავლဘက်တံခါးဝက ပိတ်လျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
တံခါးဝအထက် နံရံတစ်လျှောက်တွင် အစောင့်များ တန်းစီနေကြသည်။
မယ်လိုဒီက လေးကို အသင့်တင်ထားလျက် ယန္တရားနားတွင် ရပ်နေသည်။
တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရုပ်ပုံသုံးခု စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
သစ်စရာက ဘက်ဘက်အခြမ်းတွင် ရပ်နေသည်။
သူမက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အိပ်ရေးမဝထားပုံရသည်။
မေလင်းက ညာဘက်တွင် ရပ်နေပြီး ခရီးသွားဝတ်ရုံကို လည်ပင်းတွင် ကာထားသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မီးခိုးရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ဦး ရပ်နေသည်။
သူ့ဓားကို အိမ်ထဲတွင် သွင်းလျက်သား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
မြင်ရသမျှ သံချပ်ကာအစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် မျဉ်းကြောင်းများ ထွင်းထုထားသည်။
အကွာအဝေး အတူတူပင်။
တိုင်းတာထားသည့် ထောင့်များ။
အလွန်တိကျစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ထွင်းထားသော အမှတ်အသားများကို ကြည့်နေရုံနှင့်ပင် ကျွန်တော့်မျက်လုံးများ ညောင်းလာသလို ခံစားရသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ဆီဗရန်”
ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အော်ရီလီယာ”
သူ့အကြည့်များက ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။
“ယူရီယာဂရေး”
ကျွန်တော် ငြိမ်နေလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ပြန်မဖြေသောကြောင့် သူ စိတ်ကျေနပ်ပုံ မပေါ်ပေ။
သစ်စရာက တံခါးပေါ်ရှိ အစောင့်များကို လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ပိတ်ထားသော တံခါးများကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်မတို့ ဝင်ခွင့်တောင်းပါတယ်”
ကျွန်တော် မပြောရသေးခင်မှာပင် အီလီဇာက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“နာမည်နဲ့ ရည်ရွယ်ချက်”
ဆီဗရန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းသွားသည်။
မေလင်းကမူ သဘောကျနေပုံရသည်။
“ကျွန်မက မေလင်း၊ တံခါးဝများ၊ လမ်းများနဲ့ ဧည့်သည်အခွင့်အရေးကို စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ အော်ရီလီယာနဲ့ ဂရေးကိပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို တွေ့ဆုံစကားပြောဖို့ ဝင်ခွင့်တောင်းပါတယ်”
“ကျွန်မက သစ်စရာ၊ ဒုတိယနတ်ဘုရားမပါပဲ” ဟု ဒုတိယနတ်ဘုရားမက ပြောသည်။ “ကျန်းမာရေးအိပ်စက်ခြင်းနဲ့ နာမကျန်းသူတွေရဲ့ အိမ်မက်တွေကို စောင့်ရှောက်သူပါ။ သတိပေးချက်နဲ့ သက်သေခံချက်ပေးဖို့ ဝင်ခွင့်တောင်းပါတယ်”
ဆီဗရန်က သူ့ဓားကိုင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိကိုင်လိုက်သည်။
“ငါက ဆီဗရန်၊ အတိုင်းအတာကို စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်တယ်။ ဂရေးကိပ်အတွင်းက တရားမဝင် ဘုရားစွမ်းအား ပြောင်းလဲမှုတွေရဲ့ మూလရင်း၊ အတိုင်းအတာနဲ့ အန္တရာယ်ကို စစ်ဆေးဖို့ တရားရုံးတော်ရဲ့ တာဝန်ပေးချက်ကို ဆောင်ရွက်လာတာ ဖြစ်တယ်”
အစောင့်နယ်မြေများ လှုပ်ရှားလာသည်။
ဖွင့်လှစ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
တောင်းဆိုချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ခြေထောက်အောက်ရှိ ကျောက်တုံးများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
“မရဘူး” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
ဆီဗရန်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“မင်းက တရားရုံးတော်ကို ငြင်းပယ်တာလား”
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုကို ငြင်းပယ်တာပါ”
“နှစ်ခုလုံးက တစ်ခုတည်းပါပဲ”
“မဟုတ်ပါဘူး”
“မင်းရဲ့ ခွဲခြားမှုက တည်မြဲပိုင်ခွင့် မရှိပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် အဲဒါကို ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ အပြင်ဘက်မှာပဲ ချန်ထားခဲ့လိုက်ပါ”
မယ်လိုဒီက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
ဆီဗရန်၏ အာရုံက သူမဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
ထိုအချက်က သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို အနည်းငယ် ပိုကောင်းသွားစေပုံရသည်။
မေလင်းက သူ့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“တံခါးက အဖြေပေးပြီးပြီပဲ”
“လူသားဘုရင်တစ်ပါးက အဖြေပေးတာလေ”
“ဒီတံခါးက သူ့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ရှိတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဒီထဲမှာ နတ်ဘုရားဘက်ဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုတစ်ခု ရှိနေတယ်”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြပေ။
သို့သော် သူမ၏ စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။
ပြင်ပသို့ ထွက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ။
အနားတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သစ်စရာက ဆီဗရန်ဘေးမှ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
“ငါတော့ ကလေးတွေကို မစစ်ဆေးဘူး”
သူက သူမကို လှည့်ကြည့်သည်။
“မင်း တာဝန်ကို လက်ခံခဲ့တာလေ”
“အခြေအနေအချက်အလက်တွေကို သိရအောင် လက်ခံခဲ့တာပါ”
“မင်း တရားရုံးရှေ့မှာ ရပ်ပြီး ဘာကန့်ကွက်မှုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလေ”
“အခု ငါ ကန့်ကွက်နေပြီပဲ”
ဆီဗရန်၏ လက်က ဓားကို ပို၍ တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အီလီဇာက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။
နံရံတစ်လျှောက်ရှိ အစောင့်များ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
လေးများကို အောက်ဘက်သို့ ချိုးကိုင်လိုက်သည်။
ဓားကတော့ အိမ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင်။
မေလင်းက သူ့ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားကို ဝင်ခွင့်မပေးဘူးလို့ ငြင်းပယ်ပြီးပြီ”
“တရားရုံးတော်ရဲ့ အာဏာက ဧည့်သည်အခွင့်အရေးထက် ပိုပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် တရားရုံးတော်က ဒီကိုလာပြီး အဲဒီအချက်ကို ကိုယ်တိုင် လာဆွေးနွေးပေါ့”
“ဩသယ်လော့စ်က ငါတို့ကို ခန့်အပ်ခဲ့တာ”
“ဩသယ်လော့စ်က စစ်ဆေးသူ သုံးဦးကို ခန့်အပ်ခဲ့တာပါ” ဟု မေလင်းက ပြန်ပြောသည်။ “စစ်ဆေးသူ တစ်ဦးနဲ့ တံခါးနှစ်ချပ်ကို ခန့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
သူမ အသံထွက်ပြောတိုင်း ကျွန်တော် သူမကို ပို၍ နှစ်သက်လာသည်။
ဆီဗရန်ကတော့ မကြိုက်လှပေ။
ကျွန်တော်တို့နောက်ဘက်တွင် တာနစ်ပ်က ဆယ်ရာ့ကိုက်ကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။
ဆိတ်က တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဟန်းနားက ကြိုးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သော်လည်း။
လွတ်သွားသည်။
တာနစ်ပ်က အတွင်းဘက်စည်းကို ဖြတ်ကျော်သွားကာ ပိတ်ထားသော တံခါးဝသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်း၏ နှာခေါင်းကို တံခါးအောက်ခြေက ကျဉ်းမြောင်းသည့် နေရာလေးတွင် ထိုးထည့်လိုက်သည်။
ဆီဗရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆိတ်က နှာချေလိုက်သည်။
ထူးခြားလှသော ခဏတာအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုကြီး ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဒီတိရစ္ဆာန်ကို ဖယ်ရှားရမယ်” ဟု ဆီဗရန်က ပြောသည်။
“သူက အာဏာပြတာကို သဘောမကျတတ်ဘူး” ဟု ဟန်းနားက လှမ်းပြောသည်။
ကျွန်တော် သစ်စရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဝင်လာမယ်ဆိုရင် ဧည့်သည်အနေနဲ့ပဲ ဝင်ရမယ်။ စစ်ဆေးခွင့် မရှိဘူး။ ဂရေးကိပ်မှာရှိတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် မရှိဘူး။ ထွက်သွားဆိုရင် ထွက်သွားရမယ်”
“သဘောတူပါတယ်”
အစွမ်းနယ်မြေများ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“မေလင်းရော”
“သဘောတူပါတယ်”
ကျောက်တုံးများထဲတွင် နူးညံ့သော လေလှိုင်းလေးတစ်ခု ဖြတ်သွားသည်။
တံခါးက အဖြေကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဆီဗရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားလည်း ဒီစည်းကမ်းချက်တွေနဲ့ပဲ ဝင်လို့ရတယ်”
“ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပေးမှုကိုတော့ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား ဝင်လို့မရဘူး”
“နတ်ဘုရား ဆက်ခံမှုဆိုင်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ခင်ဗျားတို့ တားဆီးလို့ မရဘူး”
ကျွန်တော့်အတွင်းထဲတွင် ကြားနာမှုကြီး ပွင့်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ဘက်သို့ မဟုတ်ဘဲ။
ရဲတိုက်ဘက်သို့ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် နံရံတွေပေါ်မှာ ချထားခဲ့တဲ့ စွမ်းအားစီးကြောင်းတွေ အားလုံး။
ပြုပြင်ခဲ့တဲ့ လိုင်းတိုင်း။
ပိတ်ထားခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းတိုင်း။
ဂရေးကိပ်က ကျွန်တော်တို့ကို ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်။
“ခင်ဗျားကို တားဆီးထားပါတယ်” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
ဆီဗရန် လက်နက် တစ်လက်မှ မထုတ်ပေ။
သူက ပို၍ သေးငယ်သော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်သည်။
လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ သူ့လက်ဝါးကို တံခါးဝဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
သူ့သံချပ်ကာပေါ်က ထွင်းထုထားသော မျဉ်းကြောင်းများ တောက်ပလာသည်။
ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းမြောင်းသွားသလို ခံစားရသည်။
နံရံ။
တံခါး။
အကွာအဝေး။
ဂရေးကိပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် အခြားနံပါတ်တစ်ခုနှင့် ချိန်ထိုးစစ်ဆေးခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော နံပါတ်တစ်ခု ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျောက်တုံးများ၏ အမြင့်ကို သူ တိုင်းတာနေသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
တံခါး၏ အထူ။
အစွမ်းနယ်မြေထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော စွမ်းအားများ။
ထို့နောက် သူ့အာရုံက ကျွန်တော့်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော့် အသက်ရှူသံ ရပ်သွားသည်။
အော်ရီလီယာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ဖိအားတွေ ပြိုကွဲသွားသည်။
အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် လှုပ်ရှားနိုင်လောက်ရုံလေးတော့ ဖြစ်သွားသည်။
“သူ ခွင့်မပြုပါဘူး” ဟု သူမက ပြောသည်။
ဆီဗရန်၏ မျက်လုံးများက ကျွန်တော့်ဆီတွင် ရှိနေဆဲပင်။
“တိုင်းတာဖို့အတွက် ခွင့်ပြုချက် မလိုပါဘူး”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့် နောက်ဘက်ပခုံးဆီသို့ ရောက်လာသည်။
“စစ်ဆေးဖို့အတွက်ကတော့ လိုအပ်ပါတယ်”
သူမကို သူ ကြည့်လိုက်သည်။
ဖိအားများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ့စွမ်းအားက သူမ၏စွမ်းအားကို ရှာဖွေတော့မည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် အနောက်ဘက်တံခါးဝကြီး မြည်ဟည်းသွားသည်။
ကြီးမားသော အသံတစ်ချက်။
ဆီဗရန်၏ သံချပ်ကာပေါ်ရှိ မျဉ်းကြောင်းများ မှောင်ကျသွားသည်။
ကာစတယ်လန်က နံရံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်လျက် ရပ်နေသည်။
“မင်းက ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက်မှာ ဒီရဲတိုက်ကို စောင့်ရှောက်သူတွေအပေါ် သက်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
သူ့အသံက ကျောက်သားနှင့် ကြေးထည်များကို ဖောက်ထွက်လာသည်။
“မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ပယ်ချလိုက်ပြီ”
ဆီဗရန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ”
“ဒီတံခါးကို ပိတ်နေတဲ့သူပါ”
တံခါးများ ပိတ်လျက်သား ရှိနေဆဲပင်။
ဒါက နည်းပညာအရ မှန်ကန်ပေသည်။
မေလင်းက ဆီဗရန်ထံမှ ပို၍ ဝေးရာသို့ ဆုတ်သွားသည်။
“ခင်ဗျား တံခါးဝကို ချိုးဖောက်ခဲ့ပြီ”
“ငါ့ရဲ့ တာဝန်ကို ငါ ဆောင်ရွက်ခဲ့တာပါ”
“သူတစ်ပါးရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာလေ”
“နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ အန္တရာယ်က နယ်နိမိတ်ကို မသိပါဘူး”
ဟန်းနားက သူမ၏ တုတ်ကောက်ကို ကျွန်တော်တို့နောက်ရှိ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဆီဗရန်က တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
မြောက်ပိုင်း ကိုယ်စားလှယ်များက အတွင်းဘက်စည်းအတွင်းတွင် ရပ်နေကြသည်။
လူသား ငါးဦး။
ဆိတ်တစ်ကောင်။
သူတို့ကြားတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား မရှိပါ။
ဟန်းနားက သူ့အကြည့်ကို တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“အဲဒါ စုဆောင်းသူတိုင်း ပြောတတ်တဲ့ စကားပဲ”
ဆီဗရန်၏ မျက်နှာ ပုံစံပြောင်းသွားသည်။
ဒေါသထွက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
တွေဝေသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့အနေဖြင့် ဤမျှ သာမန်ကျသည့် အရာမျိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နတ်ဘုရားတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကျရှုံးမှုများကို တစ်ခုတည်းသော ထူးခြားချက်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေစေလိုကြသည် ထင်ပါရဲ့။
“မင်းတို့က မင်းတို့ နားမလည်နိုင်တဲ့အရာနဲ့ ယှဉ်ပြီး ရပ်နေကြတာပဲ” ဟု သူက ပြောသည်။
ဟန်းနား ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“တံခါးဝမှာ ရပ်ပြီး သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေအပေါ်မှာ အခွင့်အရေး ပေးတယ်လို့ လိုက်ပြောနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတော့ နားလည်ပါတယ်”
ဂျောရန်က သူ့လက်မောင်းကြီးများကို ပိုက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း နားလည်ပါတယ်”
ဆယ်ရာက သူ့ဘေးသို့ ရွေ့လာသည်။
တိုမတ်စ်က ရဲတင်းနေပုံ မပေါ်ပေ။
သို့သော် သူ ဆက်ရပ်နေဆဲပင်။
လိုင်ဆာက အက်ဗလင်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရပ်နေသည်။
ဆီဗရန် လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“တရားရုံးတော်က ဒီကိစ္စကို ကြားသိရလိမ့်မယ်”
မေရီက ကျန်သူများနောက်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ စာအုပ်က ပွင့်လျက်သား ရှိနေသည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ စကားအတိုင်း အတိအကျ ကြားရမှာပါ” ဟု သူမက ပြောသည်။
ဆီဗရန် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တွေဝေသွားပုံ ပေါ်သည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ လမ်းက တောက်ပလာသည်။
ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးများ အနောက်ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်။
သူ ၎င်းတို့ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မိုးခြိမ်းသံ မရှိပါ။
အလင်းလက်လက် ပေါ်လာခြင်း မရှိပါ။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိခဲ့ဖူးသည့်နေရာတွင် အလွတ်လမ်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
တာနစ်ပ် အော်သံပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ တံခါးကို ချက်ချင်း မဖွင့်သေးပေ။
အီလီဇာက မြေပြင်ကို စစ်ဆေးရန် အစောင့်နှစ်ဦးကို လွှတ်လိုက်သည်။
ကာစတယ်လန်က အစွမ်းနယ်မြေများကို စစ်ဆေးသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရသေးကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောနေသည့်ကြားမှပင် စစ်ဆေးနေသည်။
“သူ ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
“ကြည့်ခဲ့တာပါ”
“အဲဒါက ကြည့်တာ သက်သက်တော့ မဟုတ်ဘူး”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်တော့်အရေပြားအောက်တွင် အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားချက်က ကျန်ရစ်နေဆဲပင်။
စွမ်းအား။
စွမ်းရည်။
အန္တရာယ်။
ဆီဗရန်က ၎င်းကိုင်ဆောင်ထားသူမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာအားလုံးကို တိုင်းတာခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
“ဒီမှာပဲ နေပါ”
“ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိပါတယ်”
“ခံစားရတာကို ပြောပါ”
ကျွန်တော် တံခါးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒေါသထွက်မိတယ်”
“ကောင်းပြီ”
အီလီဇာက မေလင်းနှင့် သစ်စရာတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။
တစ်ဦးစီက သူမ၏ နာမည်နှင့် စည်းကမ်းချက်များကို ပြန်ပြောကြသည်။
တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားစီ ဖြတ်ကျော်လာကြသည်။
အစွမ်းနယ်မြေများ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မေလင်းက အတွင်းဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် ရပ်လိုက်ပြီး နံရံကို လက်နှစ်ချောင်းဖြင့် ထိလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ကာစတယ်လန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သစ်စရာက နောက်မှ ဝင်လာသည်။
သူမက အော်ရီလီယာရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“သူ တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ စမယ်ဆိုတာ ငါ မသိခဲ့ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ တစ်နေရာရာမှာ သူ ကြိုးစားလိမ့်မယ်ဆိုတာတော့ မင်း သိခဲ့တယ်မလား”
“အင်း”
“မင်းတို့ မရောက်လာခင်ကတည်းက ငါတို့ကို ဘကြောင့် မသတိပေးခဲ့တာလဲ”
“တာဝန်ပေးစာကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ပြီးသည်အထိ ဩသယ်လော့စ်က ငါတို့ကို တရားရုံးတော်ကနေ ထွက်ခွာခွင့်မပေးခဲ့လို့ပါ”
“ဒါပေမဲ့ မေလင်းက မနေ့ကတည်းက သတိပေးခဲ့တာပဲ”
သစ်စရာက သူမကို လှည့်ကြည့်သည်။
မေလင်းက တောင်းပန်ခြင်း မပြုပေ။
ကျွန်တော်တို့ ကောင်စီခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကြသည်။
မြောက်ပိုင်း ကိုယ်စားလှယ်များလည်း ပါလာကြသည်။
ဘယ်သူကမှ မပါရဘူးဟု မပြောခဲ့ကြပါ။
တာနစ်ပ်ကို တိရစ္ဆာန်ရုံဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်ခေါ်သွားကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် မယ်လိုဒီက သံကြိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေသည်ဟု ဟန်းနားက ကန့်ကွက်သည်။
မယ်လိုဒီက ပြတ်သွားသော ကြိုးစကို သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ဟန်းနားက သံကြိုးကို လက်ခံလိုက်သည်။
သစ်စရာက စားပွဲပေါ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော အဖြူရောင် သံပြားလေးတစ်ပြားကို တင်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်တွင် ဩသယ်လော့စ်၏ တံဆိပ်ကို ရိုက်နှိပ်ထားသည်။
နောက်တစ်ဖက်တွင် နာမည်သုံးခု ပါရှိသည်။
မေလင်း။
သစ်စရာ။
ဆီဗရန်။
သူတို့အောက်တွင် အော်ရီလီယာ၊ ယူရီယာ၊ အက်ဗလင်နှင့် အော်ရီလီယာ၏ သွေးသားကို ဆက်ခံထားသော ကလေးအားလုံးကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုကြောင်း တာဝန်ပေးစာတွင် ပါရှိသည်။
မေရီက ထိုစာကြောင်းကို နှစ်ခေါက် ဖတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုသံပြားလေးကို ကျွန်တော့်ထံသို့ လွှဲပေးလိုက်သည်။
“ကလေးတွေ အားလုံးလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သစ်စရာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အမွှာနှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး”
“ကျွန်တော့်မိသားစုထဲက ဘယ်သူမဆို လား”
“ဘုရားစွမ်းအားကို ဆက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိလာနိုင်သူ ဘယ်သူမဆိုပါပဲ”
အော်ရီလီယာက သံပြားကို ယူလိုက်သည်။
သူမ၏ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သံပြားက သူမလက်ထဲတွင် ကျိုးသွားသည်။
သူမက ကျိုးသွားသည့် အပိုင်းအစများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု သူမက မေရီကို ပြောသည်။
မေရီ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“တံဆိပ်ကို မကူးမိလိုက်ဘူး”
စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဘယ်သူမှ မပြောကြပေ။
ထို့နောက် မေလင်းက အော်ရီလီယာ့လက်ထဲမှ တစ်ဝက်ကို ယူလိုက်သည်။
သူမက အခြားတစ်ဝက်နှင့် ပူးကပ်လိုက်သည်။
အပိုင်းအစများ ပြန်ဆက်မသွားပေ။
အစားတွင် မီးခိုးရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ကျိုးနေသည့်နေရာကို ဖြတ်သွားသည်။
“သက်သေခံထားတဲ့ မိတ္တူက အတည်ဖြစ်ပါတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
မေရီက တံဆိပ်ကို စတင် ရေးဆွဲတော့သည်။
အော်ရီလီယာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူမ၏စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသည်ကို ကျွန်တော် ရှားရှားပါးပါး မြင်ဖူးသည်။
ထိုအသေးစား ကွဲအက်မှုက သူမ စားပွဲခုံကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်ထက် ကျွန်တော့်ကို ပို၍ ကြောက်ရွံ့စေသည်။
“ဒီစစ်ဆေးမှုက သူတို့ကို ဘာလုပ်ခွင့်ပေးမှာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
သစ်စရာက လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ရဲ့စွမ်းအားကို လေ့လာဖို့၊ တုံ့ပြန်မှုကို စမ်းသပ်ဖို့၊ ကလေးတွေထဲမှာ နတ်ဘုရားမျိုးရိုး ဆက်ခံမှု လက္ခဏာတွေ ရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ဖို့ပါပဲ”
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့လဲ”
“နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ ထိတွေ့စေပြီးတော့ပေါ့”
“မရဘူး”
ကျွန်တော့်ဇနီးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သစ်စရာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်မ သဘောတူပါတယ်”
“ဒီစစ်ဆေးမှုတွေကို ဖန်တီးရာမှာ ခင်ဗျား ကူညီခဲ့တာလား”
“အရမ်း ရှေးကျတဲ့ အချိန်တုန်းကပါ”
အော်ရီလီယာက သူမကို ကြည့်သည်။
“ဘယ်သူတွေအတွက်လဲ”
“ရှေးဟောင်း နတ်ကွန်းတွေနားမှာ မွေးလာတဲ့ ကလေးတွေအတွက်။ စွန့်ပစ်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေနဲ့ ထိတွေ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူသားတွေအတွက်။ သူတို့ရဲ့ အိမ်မက်တွေက အခြားသူတွေရဲ့ အိမ်မက်တွေကို ပြောင်းလဲပစ်တတ်တဲ့ လူတွေအတွက်ပါ”
“ဒါဆို အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရတဲ့သူတွေကို ဘာလုပ်လဲ”
သစ်စရာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အချို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့တယ်”
“အချို့ကလား”
“အချို့ကိုတော့ ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တယ်”
ဟန်းနားက ထိုင်ခုံကို ထုတ်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
“ရွာရဲ့ သဘောတူညီချက်မှာ နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ထပ်ထည့်ရမယ်”
မေရီက သူမကို ကြည့်သည်။
“နတ်ဘုရားစစ်ဆေးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လား”
“ဘယ်စစ်ဆေးမှုမျိုးမဆိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးပေါ့”
ဟန်းနားက စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။
“လော့ဒ်၊ နတ်ဘုရား၊ နန်းတော်၊ ဆရာဝန် ဒါမှမဟုတ် တခြားဘယ်သူ့ဆီကမို့လို့ဖြစ်စေ မိသားစုရဲ့ သဘောတူညီချက် မပါဘဲနဲ့ စစ်ဆေးဖို့အတွက် ဘယ်ကလေးကိုမှ ပေးအပ်တာမျိုး မလုပ်ရဘူး။ ပြီးတော့ ကလေးတွေ ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက် ယူရမယ်”
လိုင်ဆာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဆယ်ရာက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ငြင်းပယ်တာကြောင့် အပြစ်ပေးတာမျိုး မရှိရဘူး”
မေရီက စတင် ရေးသားနေသည်။
ကျွန်တော် မြောက်ပိုင်း ကိုယ်စားလှယ်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီသဘောတူညီချက်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ရွာတွေနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ်”
ဂျောရန်က ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ကလေးတွေနဲ့လည်း သက်ဆိုင်တာပဲလေ”
ညနေစောင်းချိန်တွင် ထိုအချက်မှာ ပို၍ ရှည်လျားလာခဲ့သည်။
မိဘကို မဆက်သွယ်နိုင်တဲ့ အရေးပေါ် အသက်ကယ်စောင့်ရှောက်မှု အခြေအနေတွေအတွက်တော့ ခြွင်းချက်ထားပေးရမယ်လို့ အက်ဗလင်က တောင်းဆိုသည်။
အရေးပေါ်ဆိုတာ အဆင်ပြေချိန်ကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလို့ လိုင်ဆာက အခိုင်အမာ ပြောသည်။
စစ်ဆေးခြင်းနဲ့ ကုသခြင်းကို မေရီက ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးသည်။
သူတို့ရဲ့ ငြင်းပယ်မှုက အလေးချိန် ဘယ်လောက်ထိ ပါရမလဲဆိုတဲ့ အသက်အရွယ်ကို တိုမတ်စ်က မေးသည်။
ဘယ်သူ့မှာမှ တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခုတည်း မရှိပါ။
ထို့ကြောင့် တိကျတဲ့ အသက်အရွယ်ထက် နားလည်နိုင်စွမ်းက ပိုအရေးကြီးကြောင်း၊ သဘောမတူညီမှုရှိရင် ဒုတိယ ဆရာဝန်တစ်ဦး သို့မဟုတ် ဒေသခံ သက်သေတစ်ဦး လိုအပ်ကြောင်းကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။
၎င်းက မပြည့်စုံလှပေ။
ပျက်ကွက်နိုင်တဲ့ နေရာတွေကို လူတိုင်း မြင်နိုင်ကြသည်။
သို့သော် ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
မေလင်းက မီးဖိုဘေးမှနေ၍ ကြည့်နေသည်။
“မင်းတို့က ဒီလိုပဲ အစိုးရ လုပ်ကြတာလား” ဟု သူမက ကျွန်တော့်ကို မေးသည်။
“အများအားဖြင့်တော့ ဟုတ်ပါတယ်”
“နှေးကွေးလှချေလား”
“အင်း”
“လူတွေက ဝင်ဖြတ်ပြောကြတယ်”
“အမြဲတမ်းလိုလိုပါပဲ”
“မင်းတို့က ဆိတ်တစ်ကောင်ကို အထဲဝင်ခွင့်ပေးထားတယ်”
“ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”
ဟန်းနားက တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“တာနစ်ပ်က ဆီဗရန်လောက်တော့ အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်”
မေလင်းက ၎င်းကို စဉ်းစားကြည့်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
ကိုယ်စားလှယ်များက ထိုနေ့တွင် ဘာစာချုပ်ကိုမျှ လက်မှတ် မထိုးခဲ့ကြပါ။
သူတို့မှာ ရွာများကိုယ်စား ချုပ်ဆိုပိုင်ခွင့် အာဏာ မရှိသေးပေ။
အစားတွင် ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည့် အချက်အလက်အမှန်များကို မူကြမ်းအဖြစ် မှတ်သားထားခဲ့ကြသည်။
မေရီက မိတ္တူ ခြောက်စောင် ကူးခဲ့သည်။
ကိုယ်စားလှယ် တစ်ဦးစီအတွက် တစ်စောင်စီ။
ဂရေးကိပ်အတွက် တစ်စောင်။
ဂျောရန်က သူ့စာရွက်ကို သေချာစွာ လိပ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီကနေ ပြန်မသိမ်းတော့သည့် သူ့အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
ဆယ်ရာက သူမ၏စာရွက်ကို ပြတင်းပေါက်ဘက်တွင် ရပ်ကာ တစ်ခေါက် ပြန်ဖတ်သည်။
“ပူးပေါင်းဖို့အတွက် အကြံပြုပေးမှာလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမက စာမျက်နှာကို ခေါက်ကာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် အစည်းအဝေးတစ်ခု ထပ်လုပ်ဖို့ အကြံပြုမှာပါ”
ဟန်းနား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အဲဒါက နောက်ထပ် ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုတွေနဲ့အတူ လက်ခံတယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ”
“ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်” ဟု ဆယ်ရာက ပြောသည်။
သစ်စရာနှင့် မေလင်းတို့က ညစာအတွက် ဆက်နေခဲ့ကြသည်။
သစ်စရာက အိုင်လန်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောသံများက တိုးတိုးလေးသာ ရှိသည်။
အော်ရီလီယာက အမြွှာနှစ်ယောက်ကြားတွင် ထိုင်နေသည်။
သူတို့ လက်လှမ်းမီရာ ရောက်တိုင်း ကလေးတစ်ယောက်စီကို လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် အမြဲ ကိုင်ထားသည်။
ဆီဗရန်၏ တာဝန်ပေးစာက မေရီ့ပန်းကန်ပြားဘေးတွင် လိပ်ထားလျက် ရှိနေသည်။
ဘယ်သူမှ ၎င်းကို မပြောကြပါ။
ဂါရစ်က သူ့ခွက်ကို လွတ်ကျသွားသည်။
မြေပြင်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် မေလင်းက ဖမ်းလိုက်သည်။
သူမက လက်ထဲရှိ ခွက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူ့ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်တော်တို့သားလေးက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
မေလင်းက ပြန်ပေးလိုက်သည်။
သူ ပြန်လွတ်ကျသွားပြန်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ မဖမ်းတော့ဘဲ လွှတ်ချထားလိုက်သည်။
“သင်ယူရတာ မြန်လိုက်တာ” ဟု ကျွန်တော်ပြောလိုက်သည်။
“ငါက တံခါးတွေကို စောင့်ရှောက်တာပါ” ဟု သူမက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်။ “ခွက်တွေကို မဟုတ်ပါဘူး”
ထိုညတွင် အက်ဗလင်က ကျွန်ტော့်ဘေးတွင် ပုခက်များကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“သူ ဘာတွေများ သိသွားမလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
“ဆီဗရန်လား”
“အင်း”
ကျွန်တော် သူ့စွမ်းအားကို ဖြတ်သွားသည့် ဖိအားကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။
“အစွမ်းနယ်မြေတွေက သူ့ကို တားဆီးနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူ သိသွားပြီ”
“ငါ့အကြောင်းကိုရော ဘာတွေ သိသွားမလဲ”
“ငါ ပြောင်းလဲနေပြီဆိုတာကိုပေါ့”
“အဲဒါက သူ သိပြီးသားလေ”
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်အထိလဲဆိုတာကိုတော့ သူ သိသွားလောက်မယ်”
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို သူမဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“မင်းရော သိရဲ့လား”
“မသိပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် သူ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး နည်းနည်းပဲ တိုင်းတာသွားနိုင်တာပေါ့”
ပွင့်နေသော တံခါးဝဆီမှ တံခါးခေါက်သံ နူးညံ့စွာ ထွက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက လမ်းကြားတွင် ရပ်နေသည်။
“မနက်ဖြန် လေ့ကျင့်ခန်းက ပိုစောပြီး စမယ်”
ကျွန်တော် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဆီဗရန်က ဒီနေ့ ငါ့ကို စစ်ဆေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်”
“အင်း”
“ရွာ့အစည်းအဝေးက ညစာစားချိန်အထိ ကြာခဲ့တယ်”
“အင်း”
“မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းက ကောင်စီခန်းထဲမှာ တရားဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်”
“ငါ သတိထားမိပါတယ်”
“ပြီးတော့ မနက်ခင်းက ပိုစောပြီး စသင့်တယ်လို့ မင်းက ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်ပေါ့”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ကောက်ချက်ပါပဲ”
အက်ဗလင်က သူမ၏ အပြုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
“ဘာတွေ လေ့ကျင့်ကြမှာလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အိပ်ပျော်နေသော ကလေးများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“မင်း ဖော်ပြချင်စိတ်မရှိတဲ့ အရာတွေကို သူများ တိုင်းတာလို့ မရအောင် ဘယ်လို တားဆီးရမလဲဆိုတာကိုပေါ့”
ထိုစကားက အခန်းထဲရှိ ပျော်စရာအငွေ့အသက်ကို ဖယ်ရှားသွားသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမက ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရပ်သွားသည်။
“ပြီးတော့ ယူရီယာ”
“ဘာလဲ”
“ဟိုဖိနပ်ဟောင်းကို စီးပါ”
ကျွန်တော် ရေကန်ဘက်ကို စဉ်းစားမိသည်။
အော်ရီလီယာက လမ်းကြားအတိုင်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပါးကို နမ်းလိုက်သည်။
“အနည်းတော့ သူမ သတိပေးသွားသေးတာပဲ”
အနီးဆုံးပုခက်ထဲတွင် ကာရိုးက စောင်အောက်တွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူမ၏လက် ပွင့်လာသည်။
နွေးထွေးမှုအလင်းတန်းလေးတစ်ခု အခန်းထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
မီးအိမ်လို့ မှားထင်မိနိုင်လောက်အောင်ပင် သေးငယ်လှသည်။
၎င်းက ဂါရစ်၏ပုခက်ကို ထိသွားသည်။
သူ့အသက်ရှူသံ တည်ငြိမ်သွားသည်။
ထို့နောက် ထိုနွေးထွေးမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော် ဘာစကားမှမပြောဘဲ ရပ်နေမိကြသည်။
လမ်းကြားထဲတွင် အော်ရီလီယာ၏ ခြေသံများ ရပ်သွားသည်။
သူမလည်း ခံစားမိလိုက်တာပေါ့။
ကျွန်တော်တို့ထဲက ဘယ်သူမှ သူမကို ပြန်မခေါ်ခဲ့ကြပါ။
ထိုခဏတာအတွင်းမှာ စစ်ဆေးစရာ မရှိပါ။
မှတ်တမ်းတင်စရာလည်း မရှိပါ။
အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမ၏မောင်လေးဆီသို့ လက်လှမ်းပြနေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ထိုခဏတာလေးကို သူတို့အတွက်သာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ပေးလိုက်ကြသည်။