ကယ်လ်ဒရစ်က နံနက်စာစားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သူ့ဘက်က တုံ့ပြန်မှုကိုယ်စားပြုတဲ့ အဖြေစကား၊ အော်ရီလီယာရဲ့ သီးသန့်ပေးစာတစ်စောင်နဲ့ ညတစ်ညတာ အီလီဇာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ အဖြူရောင် လှံတံတို့ကို သူ ယူသွားခဲ့သည်။
ထိုလှံတံမှာ ရာသီဥတုဆိုးရွားမှုကို အနည်းငယ် ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ မန္တန်နဲ့ လက်ဝယ်ထားရှိသူရဲ့ ရာထူးတာဝန်ကို အတည်ပြုပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အချို့ ပါရှိကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေရခြင်း အကြောင်းရင်းကိုမူ ဘာတစ်ခုမှ ရှင်းပြမနေခဲ့ပေ။
သူ့ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းပိုင်းထဲသို့ စာများကို ထည့်သွင်းချုပ်နှောင်နေစဉ် ကျွန်တော်က အောက်ဘက် လှေကားထစ်များပေါ်မှနေ၍ ကြည့်နေခဲ့သည်။
“နှစ်စောင်လုံးကို သွားပို့ပေးမှာလား” ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်စကားကို ကျွန်တော် တည်မှာပါ”
“ဟုတ်ပါပြီ”
သူက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ပို၍တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် - “နှစ်စောင်လုံးပါပဲ”
ကျွန်တော်က လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။
သူက နောက်ကိုပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ လမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။
နောက်လာမည့် နှစ်ရက်တာ ကာလအတွင်း ဘာမှဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်ယံမှ အသံတစ်စုံတစ်ရာ မထွက်လာပါ။
အကာအကွယ်မန္တန်များ ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားခြင်းလည်း မရှိပါ။
လယ်ကွင်းပြင်များဘက်မှ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။
မီးဖိုချောင်အနီးရှိ ရေဆိုးပိုက်တစ်ခုသာ ရေခဲပိတ်ဆို့သွားခဲ့သည်။
ကျောင်းရှိ ကလေးငယ်တစ်ဦး သွားကျိုးသွားကာ ထိုကွက်လပ်လေးကို ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှု admiration ပြုကြမည့်သူ အများအပြားပင် လိုအပ်သွားခဲ့သည်။
ပယ်ရင်းရဲ့ ခြေတုအသစ်က စိုစွတ်နေတဲ့ သဲပြင်ပေါ်မှာတော့ အဆင်ပြေနေပေမဲ့ ကျောက်စရစ်ခဲတွေပေါ်မှာတော့ လျှောက်လို့မကောင်းဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က ဆောင်းရာသီတိရစ္ဆာန်စာအတွက် ငွေပေးချေလွှာကို လက်မှတ်ရေးထိုးပေးလိုက်သည်။
ဒုတိယမြောက်နေ့ နေ့လယ်ပိုင်းသို့ ရောက်လာချိန်တွင် တံခါးဝအနီးသို့ လျှောက်သွားရမည့် အကြောင်းပြချက်များကို ကျွန်တော် စတင်ရှာဖွေမိနေပြီဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော် ထိုသို့လုပ်နေသည်ကို ဖမ်းမိသွားသည်။
“နောက်ပြန်ရောက်လာပြန်ပြီလား”
“ငါ မြင်းတင်းကုပ်ဘက် သွားမလို့ပါ”
“ခင်ဗျားက အဲဒါကို ကျော်သွားပြီးသားလေ”
ကျွန်တော် နောက်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟုတ်လည်း ဟုတ်နေပေသည်။
သူက ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို ကိုင်တွယ်ကာ ဥယျာဉ်ခြံအောက်ဘက်ဆီသို့ လှည့်ခေါ်သွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ကြည့်စရာ ဘာမှလောက်လောက်လားလား မရှိလှပေ။
ဗလာကျင်းနေတဲ့ သစ်ကိုင်းများ။
မှောင်မိုက်နေတဲ့ လမ်းလေးများ။
နွေဦးပေါက်လာလျှင် အလုပ်အသစ်များ စတင်လုပ်ဆောင်တော့မည့် နေရာကို မှတ်သားပြသထားသော အရောင်ဖျော့ဖျော့ တိုင်လုံးလေးများသာ ရှိသည်။
“ငါက အဖြေတစ်ခုကို ဆက်ပြီး မျှော်လင့်နေမိတုန်းပဲ” ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပါပဲ”
“အဖြေမလာမချင်း ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“အရင်ကတည်းက လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားခဲ့တဲ့ အလုပ်တွေကိုပေါ့”
သူမက နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဥယျာဉ်မှူးတစ်ဦး ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ပန်းအိုးတစ်လုံးကို တွန်းလှည်းပေါ် တင်နေသည်ကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။
“အဲဒီလို လုပ်နေတုန်းမှာမှ အဖြေက ရောက်လာခဲ့ရင်ရော”
“အဲဒါဆိုရင်တော့ မေရီက ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်ရှာတွေ့လိမ့်မယ်”
ထိုစကားမှာ လုံးဝကို မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။
လှေကားထစ်များဆီသို့ မရောက်မီမှာပင် မေရီက ကျွန်တော်တို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
မြောက်ပိုင်းမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် သုံးရက်အတွင်း ထွက်ခွာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
တက်ဆာက တောင်ဘက်လမ်းပိုင်းတစ်လျှောက် ရာသီဥတု သာယာမည့်အကြောင်း သတင်းပါးလိုက်သည်။
အီလီဇာက မေရီနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဖန် (Fen) ဟုခေါ်သော စာရင်းကိုင်တစ်ဦးက ကျေးရွာများ၏ စာရင်းဇယားများကို စစ်ဆေးရန် လိုက်ပါသွားမည်ဖြစ်ပြီး အစောင့်နှစ်ဦးလည်း ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။
အီလီနော်၏ အသေးစိတ်စစ်တမ်းကောက်ယူခြင်း အလုပ်မှာ နွေဦးရာသီအထိ ဆိုင်းငံ့ထားရဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း တံတားချဉ်းကပ်လမ်းများနှင့် ကျောက် quarry တို့နှင့် ပတ်သက်သည့် မေးခွန်းများကိုမူ သူမက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဆက်သွားစေချင်တုန်းပဲလား” မေရီက မေးသည်။
ကျွန်တော် အက်ဗလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အင်း သွားပါ”
မေရီက သူမ၏ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်မ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီးပြီ”
ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ပြင်ဆင်တယ်ဆိုတာ မြေပုံတွေ၊ စာတွေနဲ့ပဲ ချည်းဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ထားခဲ့မိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဖိနပ်တွေနဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေပေသည်။
မေရီက တက်ဆာ ညွှန်ပေးထားတဲ့ ဖိနပ်တွဲကို သဘောမကျလှပေ။
“စီးလို့တော့ တော်ရုံတန်ရုံ အဆင်ပြေပါတယ်” သူမက ပြောသည်။
မြောက်စောင့်တပ်စခန်း (Northwatch) မှ အသစ်ရောက်ရှိလာသော တက်ဆာက ခုံတန်းလျားဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“အဲဒါက အားသာချက် တစ်ခုပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ လေးလံနေတယ်”
“ညွန့်တွေကလည်း လေးလံတာပါပဲ”
မေရီက အီလီဇာကို ကြည့်လိုက်သည်။
အီလီဇာက ကုန်းနှီးကြိုးကို စစ်ဆေးနေရင်းနဲ့ ဝင်မပါလိုဟန်ဖြင့် ငြိမ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် အမှတ်မထင် ပြုံးမိသွားသည့် အမှားကို ကျူးလွန်မိလိုက်သည်။
မေရီက စာရွက်စာတမ်း အစုအဝေး တစ်ခုကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီဟာတွေကို အပေါ်ထပ်ကို ယူသွားပေးပါ”
သူတို့ မထွက်ခွာမီ ပြုလုပ်သည့် အစည်းအဝေးက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ကောက်ပဲသီးနှံ အခွန်အတုပ်ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
တိရစ္ဆာန် ကျက်စားခွင့်များအကြောင်း။
ကျေးရွာများအနေဖြင့် ဂရေးကိပ် (Greykeep) နှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါက အငြင်းပွားမှုများကို မည်သို့ ဖြေရှင်းကြားနာမည် ဆိုသည့် ကိစ္စရပ်များ။
ထိုစဉ် ဖန် (Fen) က ကျောက် quarry နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် ဥပဒေကို ကျင့်သုံးရမည်နည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
မည်သူမျှ ချက်ချင်း မဖြေကြပေ။
အီလီနော်က မြေပုံပေါ်သို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
“အဲဒါကို ဘယ်သူပိုင်တာလဲ”
“အရှေ့ဘက်ရွာက သုံးနေတယ်လို့ ပန်ကြားချက်မှာ ပါပါတယ်” မေရီက ပြန်ဖြေသည်။
“အဲဒါက ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ အတိအကျ မဆိုလိုသေးဘူးလေ”
“အဲဒါကြောင့်လည်း သူက လာနေတာပေါ့”
ဖန်ဆိုသည်မှာ လက်ချောင်းထိပ်များတွင် မင်ရာများစွန်းထင်းနေတတ်ပြီး လူတို့၏ မေးခွန်းများ အဘယ်ကြောင့် အရေးပါကြောင်း နားလည်လာသည်အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းတတ်သည့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော လူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် သူ့ကို တန်ဖိုးထားလေးစားလာမိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အစည်းအဝေး ပြီးခါနီးတွင် အီလီဇာက သူမ၏ ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ မထွက်ခွာခင် ဖြေရှင်းထားရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်”
ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ ဟိုမှာရှိနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျေးရွာတွေကို ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့မှာ ဘယ်လို အာဏာပိုင်ခွင့်တွေ ရှိလဲ”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကြောက်လန့်သွားကြခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
အာရုံစိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပါ” ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ချက်ချင်းအန္တရာယ်ကြုံနေရတဲ့သူတွေကိုလည်း ကာကွယ်ပေးပါ”
“အဲဒီထက် ကျော်လွန်ပြီးတော့ရော”
ကျွန်တော် မြေပုံကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အိမ်ထောင်စုများက ကျွန်တော်တို့နှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းရန် ဆွေးနွေးလိုကြောင်း တောင်းဆိုထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ရિဂ် (ridge) တောင်ကြောပေါ်ရှိ အငြင်းပွားမှု မှန်သမျှအတွက် တာဝန်ကို ကျွန်တော်တို့က အပြည့်အဝ လက်ခံထားခြင်း မရှိသေးပေ။
ထိုအငြင်းပွားမှုများကို သူတို့ကိုယ်စား ကျွန်တော်တို့က ဖြေရှင်းပေးရန်လည်း သူတို့ဘက်က သဘောတူညီထားခြင်း မရှိသေးပေ။
“သတင်းပို့ဖို့ အချိန်ရမယ်ဆိုရင် သတင်းပို့လိုက်ပါ”
“သတင်းပို့ဖို့ အချိန်မရှိဘူးဆိုရင်ရော”
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း သုံးပါ”
အီလီဇာက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ယုံကြည်သည်။
သို့သော် သူမအနေဖြင့် ကျွန်တော့်မျက်စိကွယ်ရာတွင် လုပ်ဆောင်ရဖွယ်ရှိသည်များကို တွေးမိသည့်အခါ ထိုသို့ပြောဆိုရခြင်းမှာ ရင်ထဲတွင် ပို၍ လေးလံသွားစေသည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်သည့် အခန်းထဲတွင် လာတွေ့သည်။
ကျွန်တော် မန္တန်အလုပ် မစရသေးပေ။
စားပွဲပေါ်တွင် ကျောက်တုံး သုံးတုံး ရှိနေသည်။
ကျွန်တော်က ၎င်းတို့ကို လက်ဖြင့် စီစဉ်နေရာချနေမိသည်။
“မေရီရဲ့ ခရီးစဉ်ကလေ”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“သူမက အရည်အချင်းရှိပါတယ်”
“အဲဒါက လမ်းခရီးကို ပိုတိုသွားစေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ”
“အင်း ဟုတ်ပါတယ်”
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ရှေ့တည့်တည့်က ခုံတွင် ဝင်ထိုင်သည်။
ခဏတာမျှ သူမက ကျွန်တော် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရွှေ့နေသည်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမက “ခင်ဗျားက လုံခြုံရေးကို လက်ထဲမှာ ထိန်းသိမ်းပေးချင်နေတဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ခင်ဗျားမှာ လက် ဘယ်နှစ်ဘက် ရှိလဲ”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါ သင်ခန်းစာ တစ်ခုလား”
“တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပေါ့”
သူမက ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို မြှောက်ထားခိုင်းသည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်တုံးကို ထပ်မြှောက်ခိုင်းသည်။
တတိယကျောက်တုံးကတော့ စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်နေခဲ့သည်။
“ဒီကျောက်တုံးကို ငါ ရွှေ့နေတုန်း ဟိုဟာတွေကို ကိုင်ထားပေးပါ”
ကျွန်တော်လည်း လုပ်ပြလိုက်သည်။
သူမက တတိယကျောက်တုံးကို အနားစွန်းဘက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်အာရုံတွေက ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားခဲ့သည်။
လေထဲတွင် ဆိုင်းငံ့ထားတဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ယိုင်နဲ့သွားကြသည်။
သူမ ရပ်လိုက်သည်။
“ထပ်လုပ်ကြည့်”
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော် ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို လေထဲတွင် ဆက်လက် မြှောက်ထားရင်း တတိယကျောက်တုံး အနားစွန်းသို့ ရောက်လာသည်ကို ထိန်းလိုက်သည်။
တခြားသော စွမ်းအားကြိုးမျှင်တစ်ခုဖြင့် ၎င်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် ထိန်းထားနိုင်ပါတယ်”
“ကျောက်တုံးက ပြုတ်ကျတော့မလို့လေ”
“ကျွန်တော့်လက်ထဲကို ကျလာမှာပါ”
သူမ၏ လက်ဖဝါးက စားပွဲအောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဒါက တော်တော်လေး ထောက်ပြဝေဖန်နေသလိုပဲပဲ”
“အဲဒီလို လိုအပ်လို့ပေါ့”
သူမ၏ ကျောက်တုံးရွှေ့မှုကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ ကြည့်နေနိုင်သည်အထိ ကျွန်တော်တို့ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းကို ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ဆရာမက သူမကို တတိယကျောက်တုံး ပေးလိုက်သည်။
အဲဒါက နည်းနည်း ပိုခက်ခဲတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီး ထိုကျောက်တုံးကို ထိန်းထားနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ကျွန်တော် သိပါသည်။
သူမက ဒီထက် ပို၍ နုညံ့သိမ်မွေ့သော မန္တန်အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို ကျွန်တော် မြင်ဖူးခဲ့သည်။
သို့သော် အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကြားရှိ မန္တန်စွမ်းအား ချိတ်ဆက်မှုကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည့်အခါ ကျွန်တော်က အရာရာတိုင်းကို လိုက်လံထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးပမ်းမိသွားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော် ထိုသို့လုပ်နေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
“ယူရီယာ”
“ကို သိပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ကိုယ့်ဘက်က စွမ်းအားချိတ်ဆက်မှုကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ”
ကျွန်တော်လည်း လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
သူမ၏ ကျောက်တုံးက တည်ငြိမ်သွားသည်။
ကျွန်တော့်ကျောက်တုံးက မြင့်တက်လာသည်။
ခဏတာမျှ ကျောက်တုံးသုံးတုံးစလုံးသည် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံးက စွမ်းအားတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းတင်ရန် မကြိုးစားဘဲ ကျွန်တော်တို့ကြားတွင် လွင့်ပျံဆိုင်းငံ့နေခဲ့ကြသည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် အက်ဗလင်က စားပွဲဘေးတွင် ဆက်လက် ရှိနေခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားက လေ့ကျင့်ခန်းချိန်ပြင်ပမှာလည်း အဲဒီလို လုပ်တတ်သေးတယ်နော်”
“သတိထားမိသွားပြီပေါ့”
“ကျွန်မနဲ့ လုပ်တာကို ချည်း ပြောတာ မဟုတ်ဘူးနော်”
ကျွန်တော် လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို ပွတ်လိုက်သည်။
သူမက ကျောက်တုံးကို ကျွန်တော့်လက်ဖဝါးပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
“အီလီဇာက လူတွေကို ဘယ်လို အိမ်ပြန်ခေါ်လာရမလဲဆိုတာ သင်ယူဖို့ နှစ်တွေများစွာ အချိန်ကုန်ခံခဲ့ရတယ်။ မေရီက ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး ပြည့်စုံသွားပြီလို့ ထင်ထားခဲ့ကြတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေထဲက အမှားအယွင်းတွေကို အစောကြီးကတည်းက ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ ခင်ဗျား သူတို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ အကြောင်းရင်း ရှိလို့ပေါ့”
“သူတို့ လုပ်တဲ့အလုပ်မှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်ဆိုတာ ကို သိပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် သူတို့ အလုပ်လုပ်ဖို့ နေရာပေးလိုက်ပါ”
ကျွန်တော် လက်ထဲရှိ ကျောက်တုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အထဲမှာ မန္တန်စွမ်းအား ဘာမှ မကျန်တော့ပေ။
ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ချထားဖို့ကတော့ အခုထိ ခက်ခဲနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် သာယာကြည်လင်သော ကောင်းကင်အောက်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
မေရီက ထိုလေးလံသော ဖိနပ်ကြီးများကို စီးထားသည်။
ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
တက်ဆာက သယ်ယူရေး တိရစ္ဆာန်၏ ကုန်းနှီးကြိုးကို ပြင်ဆင်ပေးနေစဉ် မေရီက စာရွက်စာတမ်းအိတ်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အနေဖြင့် စစ်ဆေးနေသည်။
အီလီဇာက အစောင့်များကို မှာကြားနေသည်။
ဖန် (Fen) က အိတ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် ပါလာသည့် ပိုက်ဆံများကို ရေတွက်နေသည်။
အော်ရီလီယာက နှုတ်ဆက်ရန် ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမက ဟန်း (Hanne) ဆီသို့ ပေးပို့မည့် စာတစ်စောင်ကို တက်ဆာ့ကို ပေးလိုက်ပြီး မုန့်တော့ မပေးခဲ့ပေ။
တက်ဆာက စာအိတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ခရီးထွက်ရတာပေါ့”
“ဒီတစ်ခါတော့ပေါ့လေ” အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
မေရီက အက်ဗလင်ဆီသို့ အရင်ဆုံး လျှောက်သွားသည်။
သူတို့ ဖက်လှဲတကင်း နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“နောက်လာမယ့် ငါးရက်စာ စာရင်းဇယားတွေက ခင်ဗျားရဲ့ စားပွဲခုံပေါ်မှာ ရှိပါတယ်”
“ငါးရက်စာ ဟုတ်လား”
“ရာသီဥတု ဆိုးလာခဲ့ရင် ပိုကြာမယ့် မှတ်စုတွေလည်း ပါပါတယ်”
“ရှိမှာပေါ့လေ”
“ပြီးတော့ ကြိတ်စက်သမားအတွက် ပေးချေရမယ့် ငွေကလည်း အလေးချိန်ကို ပြန်ပြင်ဆင်ထားတာကို စောင့်နေပါတယ်”
“ကို မှတ်မိပါတယ်”
သူမက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။
“မှတ်မိမှာပါလေ”
ကျွန်တော် သူမကို ဖက်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူမက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားခဲ့သည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုတ်သွားကာ မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
တံခါးဝမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို ကျွန်တော်တို့ ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ နောက်ဆုံး သယ်ယူရေးတိရစ္ဆာန်ကြီး လွန်သွားသည်အထိ ကျွန်တော် ဆက်ရပ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်စားပွဲခုံဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ပြင်ဆင်ထားသည့် အလေးချိန်စာရင်းက နေ့လယ်မတိုင်မီ ရောက်လာခဲ့သည်။
ကြိတ်စက်သမားကို ပေးရမည့်ငွေက သူတောင်းဆိုထားသည်ထက် နည်းပြီး ဘီထရစ် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုများနေခဲ့သည်။
ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပုံမပေါ်ပေ။
ကျွန်တော် ငွေပေးချေလွှာကို လက်မှတ်ရေးထိုးပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် မေရီ ထားခဲ့သော ပထမဆုံး စာရွက်အစုအဝေးကို စစ်ဆေးလုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။
စာရွက်စာတမ်း သုံးစောင်မြောက် ရောက်လာသည့်အခါ သူမ အဘယ်ကြောင့် မှတ်စုများစွာ ရေးထားခဲ့ရသည်ကို ကျွန်တော် နားလည်လာခဲ့သည်။
ခြောက်စောင်မြောက် ရောက်လာချိန်တွင်မူ သူမကို လွမ်းဆွတ်မိလာတော့သည်။
အက်ဗလင်က နေ့လယ်စာ ယူလာပေးသည်။
ကျွန်တော် စာရွက်နှစ်ရွက်ကို ကိုင်ထားသည်ကို သူမ တွေ့သွားသည်။ တစ်ပုံစံတည်းလိုလို ဖြစ်နေသော စာရွက်များ ဖြစ်ကြသည်။
“တစ်ခုက မိတ္တူလေ” သူမ ပြောသည်။
“ကိုလည်း အဲဒီလို ကောက်ချက်ချမိပါတယ်”
“ခင်ဗျားက နှစ်စောင်လုံးကို လက်မှတ်ထိုးထားတယ်”
ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဘောပင်ကို ချလိုက်သည်။
ကလေးတွေက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ နေ့လယ်စာ စားကြသည်။
ဂါရစ်က အခုဆိုရင် ကျွန်တော် အနီးအနားမှာ ထိုင်နေမယ်ဆိုရင် ကုလားထိုင်ပေါ်ကနေ ကျွန်တော့်ဒူးပေါ်ကို ပြောင်းထိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူက ဒါကို ပြသချင်လှသဖြင့် အတင်းလုပ်ပြနေသည်။
ကာရို (Carol) ကတော့ ကော်ဇောပေါ်မှာပဲ ဆက်နေချင်နေပြီး အက်ဗလင်ရဲ့ ဖိနပ်ကြိုးချည်နှောင်ပုံကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမကို အလိုလိုက်ထားပေးသည်။
ထို့နောက် ကارရိုက ဖိနပ်ကြိုးကို ဖြည်ပစ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူမရဲ့ မျက်နှာပေးကို ကြည့်နေမိသည်။
“သူ တစ်ခုခု သင်ယူသွားပြီပဲ”
“အင်း ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါကို စာအုပ်ထဲမှာ ရေးမှတ်ထားသင့်လား”
“ကျွန်မ ဒီဖိနပ်ကြိုးကို ပြန်ချည်နေတုန်း ခင်ဗျား ရေးထားလိုက်ပါ”
ကျွန်တို့သမီးလေးက ဖိနပ်ကြိုးခွေ ချည်ပြီးသွားသည်အထိ စောင့်နေသည်။
ထို့နောက် ၎င်းကို ဆွဲယူဖို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
သူမက အလုပ်အကိုင် အသစ်တစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီဟူ၍ ကျွန်တော် သံသယဝင်လာမိတော့သည်။
ထိုနေ့ညနေပိုင်းတွင် ကက်စတယ်လန် (Castellan) က အကာအကွယ်မန္တန် စစ်ဆေးမှုမှ သတင်းများကို တင်ပြလာခဲ့သည်။
ပထမသက်သေ (First Witness) ကို အသိအမှတ်ပြုရန် တည်ဆောက်ထားခဲ့သော ကျန်ရှိနေသည့် လမ်းကြောင်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ပိတ်ဆို့ပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးနေဆဲ နေရာများလည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဟောင်းနွမ်းနေသော ပြင်ဆင်လက်ရာများ။
ကျန်ရှိနေသော ကျောက်စာများကို သط္ဓေလေ့လာရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သော နေရာများ။
သို့သော်လည်း ရာထူးတံဆိပ်တုံး အတူတူပင်လျှင် ရဲတိုက်၏ ပြင်ပကာအကွယ်အကာများဆီသို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို နောက်ထပ် ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော် လက်များကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အော်ရီလီယာကလည်း အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်”
“သူ့ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရဦးမှာပေါ့”
သူက ထွက်မသွားသေးပေ။
ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာများ ကျန်သေးလို့လဲ”
“အနောက်ဘက် လေ့လာစောင့်ကြည့်ခန်းကို ဖွင့်လှစ်လို့ ရပါပြီ”
ကျွန်တော် သူ့နောက်မှ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။
ကလေးထိန်းခန်းထက် ပို၍ မြင့်သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော လှေကားဆင်းသက်ရာနေရာကို ကျော်လွန်ကာ အခြားသော ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းတစ်ခုဟု ကျွန်တော် ထင်မှတ်ထားခဲ့မိသော တံခါးတစ်ခုကို ကျော်သွားခဲ့သည်။
တံခါးစ်ဂျင်းများက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် မြည်လာသည်။
အေးစိမ့်သောလေထုက လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
အခန်းတွင်း၌ အနောက်ဘက်လယ်ကွင်းပြင်ဆင်သို့ မျက်နှာမူထားသော ပြတင်းပေါက်များပါရှိသည့် စက်ဝိုင်းပုံ အခန်းတစ်ခန်း ရှိနေသည်။
ပြတင်းပေါက်များအောက်တွင် ကွေးညွတ်နေသော ခုံတန်းရှည်တစ်ခု ရှိသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးအုပ်နေသည်။
ကွဲအက်နေသော စားပွဲတစ်လုံးနှင့် တံခါးရွက်များ ကွေးယိုင်ထွက်နေသော သစ်သား ဗီရိုတစ်လုံး ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် ဖန်ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
အောက်ဘက်တွင် မြို့ငယ်လေးက ရဲတိုက်ကို ပတ်ရံလျက် တည်ရှိနေသည်။
မီးခိုးခေါင်းတိုင်များမှ မီးခိုးများ ထွက်နေသည်။
ရှင်းလင်းထားသော လမ်းများတစ်လျှောက် လှည်းများ သွားလာနေကြသည်။
ထိုမှ ကျော်လွန်၍ လယ်ကွင်းပြင်များ၏ ခေါက်ရိုးများကြားတွင် နှင်းများ ဖုံးအုပ်နေသည်။
“ဒီနေရာကို ပြင်ဆင်ထားတာလား”
“မှန်တံခါး ယန္တရားတွေကိုလေ။ အမိုးကတော့ ခိုင်ခံ့ဆဲပါပဲ”
“ဒီနေရာကို ဘာအတွက် သုံးခဲ့တာလဲ”
“လမ်းတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ပေါ့”
ကျွန်တော် ထိုနေရာတွင် ခဏတာမျှ ငေးစိုက်ရပ်နေမိသည်။
မြောက်ဘက်သို့ သွားသောလမ်းက နောက်ဆုံးအိမ်ခြေများကို ကျော်လွန်သွားသည်နှင့် အရောင်ဖျော့ဖျော့ ကြိုးမျှင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ကုန်းစောင်းတစ်ခုနောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျွန်တော် မေရီကို မမြင်ရတော့ပေ။
အီလီဇာကိုလည်း မမြင်ရတော့ပါ။
ဘယ်ပြတင်းပေါက်ကမှ အဲဒါကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဆောင်းရာသီ တိရစ္ဆာန်စာများကို တင်ဆောင်လာသည့် လှည်းတစ်စီး ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုမူ ကျွန်တော် မြင်နေရသည်။
ခြံစည်းရိုးကို ပြင်ဆင်နေကြသည့် လူနှစ်ဦး။
ခြင်းတောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ပြေးလွှားနေသော ကလေးငယ်တစ်ဦး။
မြို့လေးက လှုပ်ရှားစည်ကားနေသည်။
မြို့ကို အသက်ဆက်ရှင်သန်စေသော အရာများစွာသည် ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို ထိုင်စောင့်မနေဘဲ အလိုလို ဖြစ်ပျက်နေကြသည်။
ကျွန်တော် ပြတင်းပေါက်မှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဒီမှာ စားပွဲတစ်လုံး ထားလို့ ရမလား”
“စားပွဲက ရှိပြီးသားလေ”
“ဆက်လက် မတ်တပ်ရပ်နေဦးမယ့် စားပွဲမျိုးကို ပြောတာပါ”
ကက်စတယ်လန်က ကွဲအက်နေသော စားပွဲခြေထောက်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“အဲဒါကို ပြင်ဆင်လို့ ရပါတယ်”
ညစာစားချိန်မတိုင်မီ အက်ဗလင် ရောက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ကုလားထိုင်နှစ်လုံးနှင့် စောင်တစ်ထည်ကို ယူလာခဲ့သည်။
သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
“ရှာဖွေတွေ့ရှိမှု အသစ်တစ်ခုလား”
“အခန်းတစ်ခန်းပေါ့”
“ကျွန်မ မြင်နေရပါတယ်”
“ငြိမ်သက်တဲ့ အခန်းလေးတစ်ခုပေါ့”
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဝင်သွားသော နေရောင်ခြည်က တိမ်တိုက်များအောက်မှ ကျဉ်းမြောင်းသော ကွက်လပ်ကလေးတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။
အလင်းရောင်က နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ဖြာကျနေသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မပြောဘဲ အဲဒါကို ငေးကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဇနီးက စောင်ကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပတ်ခြုံပေးလိုက်သည်။
“ဒီနေရာကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ဖို့လိုတယ်လို့ မေရီက ပြောလိမ့်မယ်”
“မေရီက ဘာမှ မပြောနိုင်သေးဘဲ ရက်အနည်းငယ် လိုသေးတယ်လေ”
“နိုင်တုန်းလေး ပျော်ထားလိုက်ပါ”
ကျွန်တော် သူမကို လက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
အောက်ထပ်တွင် အော်ရီလီယာက ကလေးများနှင့်အတူ ရှိနေသည်။
အစောင့်တွေက ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာရှိနေတယ်ဆိုတာ သိကြသည်။
မန္တန်စစ်ဆေးခြင်း အလုပ်က နက်ဖြန် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။
စားပွဲခုံပေါ်တွင် စာရွက်စာတမ်းများ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး နံနက်စာမစားမီ ကျွန်တော် ရင်ဆိုင်ရခက်မည့် သင်ခန်းစာတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် မြောက်ဘက်လမ်းကို တွေးမိသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း သုံးရန် ကျွန်တော် မှာကြားခဲ့စဉ်က အီလီဇာ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေးကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီဝဲလာသည်။
“ခုထိ စိတ်ပူနေတုန်းပဲလား”
“အင်း ဟုတ်တယ်”
သူမ ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပါပဲ”
လယ်ကွင်းပြင်များပေါ်မှ အလင်းရောင် ကင်းစင်သွားသည်အထိ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် စောင်ကို ခေါက်သိမ်းကာ မီးအိမ်ကို ယူ၍ အောက်ထပ်သို့ အတူတကွ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။