အီဒရစ်သည် သုံးရက်မြောက် မနက်ခင်းတွင် မြောက်ပိုင်းမှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သူ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းပြန်စာ၊ အော်ရီလီယာ၏ စာနှင့် ဘီထရစ်က ခရီးအတွက် စားနပ်ရိက္ခာများ ထည့်ပေးထားသည်ဟု ဆိုသော အထုပ်ငယ်တစ်ခု ပါသွားသည်။
အီဒရစ်က အထုပ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို စမ်းသပ်ကြည့်၏။
“မုန့်ဖုတ်ခွက်လား”
“မုန့်အမျိုးအစားလေ” ဟု ဘီထရစ်က ပြန်ပြောသည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အေးသွားဟန် ပေါ်လာသည်။
“မုန့်အနည်းငယ်နဲ့ပေါ့”
သူ့အိတ်ထဲတွင် ကျန်နေသေးသော နေရာအကျယ်အဝန်းကို သူတို့ ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ထားခဲ့ကာ ကျွန်ုပ် ထွက်လာလိုက်သည်။
လေ့ကျင့်ခန်းများက ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ဆဲပင်။
အော်ရီလီယာက လမ်းလျှောက်ရင်းဖြင့် မှော်စွမ်းအားကို ဆက်ထိန်းထားရန် ကျွန်ုပ်ကို စတင် သင်ကြားပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် တစ်နေရာတည်း ရပ်နေရုံနှင့်ပင် အာရုံစိုက်မှု မည်မျှ လိုအပ်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည့် အချိန်အထိတော့ ၎င်းမှာ လွယ်ကူသလို ထင်ရပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သုံးတုံး။
ထို့နောက် စာရင်းဇယား အခန်းတွင်းမှ ကျွန်ုပ် ဖြတ်သန်းလျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူမဘက်သို့ မျက်နှာမူထားရမည့် ဒိုင်းကာတစ်ခု။
အက်ဗလင်၏ တာဝန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မပျက်စေဘဲ ဒိုင်းကာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ဖြစ်သည်။
သူမက ဘက်တစ်ဖက်ကို ကျဉ်းသွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က ထိုအတိုင်း လိုက်ညှိရသည်။
သူမက အခြားဘက်ကို ပိုကျယ်လာအောင် လုပ်သည်။
ကျွန်ုပ်မှာ တိုင်တစ်တိုင်နှင့် ဝင်တိုက်မိမတတ်ပင်။
“မင်းပတ်လည်မှာ အခန်းတစ်ခန်း ရှိနေတယ်ဆိုတာ သတိထားပါ” ဟု အော်ရီလီယာက မှတ်ချက်ချသည်။
“အဲ့ဒီထဲက အစိတ်အပိုင်း အချို့ကိုတော့ သတိထားမိပါတယ်”
“ကျန်တာတွေကိုပါ သတိထား”
မနက်ခင်း ကုန်ဆုံးခါနီးတွင် ကျွန်ုပ်သည် ဒိုင်းကာကို မပျက်စေဘဲ အခန်းအလျားကို အဆုံးထိ ဖြတ်လျှောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်၏ဇနီးသည် အခန်းတစ်ဖက်စွန်းတွင် ရပ်နေပြီး ဒိုင်းကာ၏ အစွန်းတစ်ဝိုက်တွင် ရေပတ်လည်ဝိုင်းနေသော ဖဲကြိုးပါးပါးလေးကို လမ်းပြပေးနေသည်။
ဖိအား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားမိလိုက်သည်။
ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ဆက်ပြီး လျှောက်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ရပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည့်အခါမှသာ ကျွန်ုပ်သည် မှော်စွမ်းအင်သုံးနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော အားအမာကို ပြန်စုစည်းလိုက်သည်။
လက်များ တုန်ယင်နေခြင်း မရှိတော့ပါ။
ချက်ချင်းထိုင်ချရန်လည်း မလိုတော့ပေ။
အက်ဗလင်က ပြုံးလိုက်သည်။
“အခုလိုဆို ပိုကောင်းလာပြီပဲ”
“သရုပ်ပြတာတွေအတွက် စပြီး အခကြေးငွေ တောင်းတော့မယ် ထင်တယ်”
“လှည့်ကြည့်လို့ ရတဲ့အထိ ဖြစ်လာဦးတော့လေ”
သူမတွင် နောက်ထပ် အခက်အခဲအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိတတ်သည့် မကောင်းဆိုးဝါး ဆုလာဘ်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။
နေ့လယ် မတိုင်မီတွင် ဝန်ထမ်းဖြူ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူသည် မြို့အောက်ပိုင်းမှ မီးခိုးရောင် ရိုးရိုးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
လူတို့သည် သူ့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။
ရဲတိုက်လမ်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ သူသည် မည်သူမည်ဝါမှန်း သတိမထားမိလိုက်ဘဲ ပရိသတ်ငယ်တစ်ဦးကိုပါ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့လေပြီ။
အီလီဇာက သူ့ကို တံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် သွားရောက်ကြိုဆိုခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်ကို လာခေါ်သည့် အစောင့်ထံမှ ဤအကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူ ဘာလိုချင်လို့လဲ”
“ဘုရင်နဲ့ ဘုရင်မကို တွေ့ချင်လို့တဲ့”
“သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ”
“ကယ်ဒရစ် တဲ့”
“သူ့ကို ဘယ်သူလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ပြောသေးလား”
အစောင့်သည် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဩသယ်လော့စ်”
အက်ဗလင် ဆေးခန်းမှ ထွက်လာသည်ကို ကျွန်ုပ် တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျွန်ုပ်က သတင်းစကားကို ပြန်ပြောပြနေစဉ် သူမက နားထောင်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ ကိုင်ဆောင်လာသည့် ဇာတောင်းကို နက်ဆာထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
“အော်ရီလီယာ ဘယ်မှာလဲ”
“ရဲတိုက်ထိန်းနဲ့အတူ ရှိနေတယ်”
ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးဆီသို့ လူလွှတ်ခေါ်လိုက်သည်။
အောက်ထပ် ဧည့်ခံခန်းမသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မေရီသည် စာရွက်အသစ်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက တံခါးဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
မယ်လိုဒီက မီးဖိုဘေးရှိ နံရံကို မှီ၍ ရပ်နေ၏။
ထိုင်ခုံတွေ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသည်။
ထိုသို့ သာမန်ကိစ္စလေးကပင် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ခက်ခဲသော လူများကို ယခင်ကလည်း လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပေသည်။
ယခုလူလည်း တစ်နေရာရာမှာ ထိုင်ရလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက နောက်ဆုံးမှ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ကျွန်ုပ်ထိုင်ခုံ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ လွတ်နေသော ထိုင်ခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကယ်ဒရစ်လား”
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“ဘုရားသခင် တစ်ပါးလား”
“မဟုတ်ဘူး။ စောင့်ရှောက်သူ တစ်ဦးပါ။ သူ့မျိုးဆက်တွေက ဩသယ်လော့စ်အတွက် သစ္စာရှိရှိ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ”
“မင်း သူ့ကို တွေ့ဖူးလား”
“သူ့ရဲ့ အဘိုးကိုလေ”
ထိုအချက်က ထိုလူ့ပုံစံကို ကျွန်ုပ် စိတ်ကူးကြည့်ရန် များစွာ အထောက်အကူ မပြုလှပေ။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်သည်။
“သူက ဝန်ထမ်းဖြူ ကိုင်လာသလား”
“ဟုတ်တယ်”
“ဒါဆို သူက သံတမန်တစ်ဦးရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ စကားပြောဖို့ ရည်ရွယ်လာတာပေါ့”
အီလီဇာက သူမကို လှမ်းကြည့်သည်။
“အဲ့ဒီ ဝန်ထမ်းက ဘာတွေ လုပ်နိုင်လို့လဲ”
“မင်္ဂလာမေတ္တာပို့သမှုကို သယ်ဆောင်လာနိုင်တယ်။ သူ အထဲကို မဝင်လာခင် ငါတို့ စစ်ဆေးသင့်တယ်”
သူမက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိဘဲ ပြောဆိုခဲ့သည်။
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။
ကယ်ဒရစ်က ဝန်ထမ်းကို အပ်နှံခဲ့သည်။
သူ့ကို အပ်ခိုင်းသည်ကို သူ မနှစ်မြို့လှပေ။
သူ အထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ပထမဆုံး ပြောသည့် စကားကတည်းက ကျွန်ုပ် သိလိုက်ရသည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရာထူးတာဝန်က အချို့သော ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတွေကို ခံယူဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်”
ကျွန်ုပ်က ထိုင်ခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ထိုင်လို့ရပါတယ်”
သူသည် ကျွန်ုပ် ထင်ထားသည်ထက် ပိုအသက်ကြီးသည်။
အသက် ခြောက်ဆယ်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။
ဆံပင်ဖြူဖြူ အတိုကပ်ကပ်။
မျက်စိထောင့်များထက် ပါးစပ်ပတ်လည်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပိုထင်နေသော မျက်နှာ။
သူက အက်ဗလင်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း။
“အရှင်သခင်မ”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူမက သူ့ကို အခြားမည်သည့်အရာမျှ ကမ်းလှမ်းခြင်း မရှိပေ။
သူသည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော စာအိတ်တစ်စောင်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
စက်ဝိုင်းအတွင်းရှိ ဖြောင့်စင်းသောမျဉ်း။
အောက်ဘက်တွင် ပိုသေးငယ်သော မျဉ်းသုံးကြောင်း။
မေရီ စာရွက်ကို မလှမ်းကိုင်မီကပင် ကျွန်ုပ် ဤသင်္ကေတကို မှတ်မိလိုက်သည်။
“ဂရေးကိပ်ရဲ့ အရှင်သခင်၊ အရှင်သခင်မ နှစ်ပါးစလုံးအတွက်ပါ” ဟု ကယ်ဒရစ်က ပြောသည်။
အက်ဗလင်က တံဆိပ်ကို ဖျက်ဆီး၍ ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမ ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် စာကို ကျွန်ုပ်ဆီသို့ ကမ်းပေးသည်။
ဩသယ်လော့စ်က အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ဒါက ပထမဆုံး အံ့သြစရာပါပဲ။
သူက ဂရေးကိပ် ပြန်လည်တည်ထောင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ပြည်သူများအတွက် ပေးအပ်ခဲ့သော အကူအညီများကို ချီးကျူးကာ ထီးနန်းနှင့် နတ်ဘုရားအစုအဝေးတို့အကြား ရှေးဟောင်း နားလည်မှုများကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်စတင်ရန် အဆိုပြုထားသည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ စည်းကမ်းချက်များ ရောက်ရှိလာသည်။
နတ်ဘုရားအစုအဝေး၏ လမ်းညွှန်မှုမပါဘဲ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများကို မည်သို့မျှ မွေးမြူရန် မကြိုးစားရ။
ခွင့်ပြုချက်ရထားသော အိမ်တော်တစ်ခုမှလွဲ၍ တက်လှမ်းခြင်းဆိုင်ရာ မည်သည့် သင်ကြားမှုကိုမျှ မပေးရ။
အော်ရီလီယာသည် ဩသယ်လော့စ် သတ်မှတ်ပေးမည့်နေရာတွင် ကျင်းပမည့် ညီလာခံသို့ တက်ရောက်ရမည်။
နှင့် ကလေးများက—
ကျွန်ုပ် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထိုစာကြောင်းကို ထပ်မံ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
တော်ဝင် ကလေးငယ်များသည် သင့်လျော်သော အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ စစ်ဆေးမှု ခံယူရန်နှင့် နတ်ဘုရားအစုအဝေးက လိုအပ်သည်ဟု ယူဆသည့် မည်သည့် သင်ကြားမှုကိုမဆို ခံယူရန် တင်ပြရမည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူမက ဖတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။
ကျွန်ုပ် စာကို ချလိုက်သည်။
“သင့်လျော်တယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
ကယ်ဒရစ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကိုတော့ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်နိုင်မယ့်သူတွေက ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်”
“ဘယ်သူတွေလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“နတ်ဘုရားအစုအဝေးက ခန့်အပ်ထားတဲ့ အစေခံတွေပေါ့”
“ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ တိုင်ပင်မှာလား”
“သေချာတာပေါ့”
“ကျွန်ုပ်တို့ ငြင်းဆိုတာကို လက်ခံမှာလား”
ကယ်ဒရစ်က သူမကို ကြည့်သည်။
သူ့ထံမှ အဖြေမလာမီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားမှုက အဖြေပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။
“ဒီကိစ္စတွေက အိမ်တော်တစ်ခုတည်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး”
ကျွန်ုပ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဇနီးသည်မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားလေသည်။
“ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးတွေဟာ တခြားအဖြေတစ်ခုကို ခင်ဗျားတို့ သဘောကျလို့ဆိုပြီး သူတို့ရဲ့ အိမ်တော်ကနေ ခေါ်ထုတ်သွားလို့ ရတဲ့ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး”
“လက်ရှိမှာတော့ ဘယ်လို ခေါ်ထုတ်ဖို့မှ အဆိုပြုထားတာ မရှိပါဘူး”
ကျွန်ုပ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“လက်ရှိမှာတော့ပေါ့လေ”
သူ့မျက်လုံးများက စာပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။
“စည်းကမ်းချက်တွေက သူတို့ ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ လိုအပ်ချက်တွေအတွက် ခွင့်ပြုထားပါတယ်”
အော်ရီလီယာက ဝင်ပြောသည်။
“အဲ့ဒီ စည်းကမ်းချက်တွေကို ဘယ်သူ ရေးတာလဲ”
“လော့ဒ် ဩသယ်လော့စ်က အတည်ပြုပေးခဲ့တာပါ”
“အဲ့ဒါ ကျွန်မရဲ့ မေးခွန်း မဟုတ်ဘူး”
ကယ်ဒရစ်က သူမ၏ အကြည့်ကို တုံ့ပြန်သည်။
“သူ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်း ကျွန်ုပ် ရေးသားခဲ့တာပါ”
“ဒါဆို ပြဋ္ဌာန်းချက်တိုင်းကို ခင်ဗျား နားလည်သပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
မေရီ၏ ဘောပင် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ကယ်ဒရစ်က ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ကျွန်ုပ် သတိထားမိလိုက်သည်။
သူမကို ရပ်ခိုင်းခြင်း မရှိသေးပေ။
မှတ်တမ်းက သူ့အတွက် အသုံးဝင်ဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေမည်။
“ဘာလို့ အခုမှလဲ” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“ဂရေးကိပ် ပြန်လည်တည်ထောင်မှုက သိသာထင်ရှားတဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့လို့ပါ”
“အဲ့ဒါက ဖြစ်နေတာ ကြာပြီလေ”
“မကြာသေးခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေက အညှိအနှိုင်းတစ်ခု လုပ်ဖို့ လိုအပ်လာစေလို့ပါ”
“ဘယ်လို အဖြစ်အပျက်တွေလဲ”
သူ့မျက်လုံးများက အော်ရီလီယာဘက်သို့ ရွေ့သွားသည်။
သူမက စောင့်နေသည်။
ကယ်ဒရစ်က စကားလုံးများကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ပြောသည်။
“ရှေးဟောင်း ကန့်သတ်ချက် အချို့ ပျက်ပြားသွားတာကြောင့်ပါ”
“ကျွန်မအပေါ် ချမှတ်ထားခဲ့တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေပေါ့” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ကျွန်မရဲ့ အဖြေကို ချန်လှပ်ထားခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတစ်ခုရဲ့ အားကိုးချက်နဲ့ပေါ့”
“သမိုင်းကြောင်းက အငြင်းပွားစရာ ဖြစ်နေပါတယ်”
မေရီက မော့ကြည့်လာသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “မူရင်း မှတ်စုတွေ ရှိနေဆန်းပါပဲ။ လေဒီ ဆန်ရာဗော့စ်က ဒီတွေ့ရှိမှုကို အငြင်းပွားစရာ မရှိဘူးလို့ သတ်မှတ်ပေးခဲ့တဲ့ အသိအမှတ်ပြုချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ”
ကယ်ဒရစ်က သူမဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
မေရီက သူမ၏ တံတောင်ဆစ်ဘေးရှိ ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ မိတ္တူ ပေးနိုင်ပါတယ်”
သူက ချက်ချင်း ဆွဲမယူပေ။
အော်ရီလီယာက ရှေ့သို့ ကိုင်းလာသည်။
“သူ ဘာကြောင့် ကျွန်မကို ကြောက်နေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားကို ပြောပြခဲ့လား”
ကယ်ဒရစ်၏ မျက်နှာ တင်းသွားသည်။
“အရှင်သခင်မ၊ ကြောက်ရွံ့တယ်ဆိုတာက—”
“ကျွန်မရဲ့ သွေးသား ဆက်ခံသူတွေ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာမှာကို သူ ကြောက်တာလေ။ သူတို့ တက်လှမ်းလာခြင်းက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို လျော့ပါးသွားစေမယ်လို့ သူ စိုးရိမ်နေလို့ပဲ”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် ကယ်ဒရစ်ကို ကြည့်နေမိသည်။
သူ သိသည်။
အသေးစိတ် အချက်အလတ်တိုင်းကို မသိရင်တောင်မှ လုံလောက်ရုံလောက်တော့ သိထားသည်။
“နောက်ထပ် ဘုရားသခင်တစ်ပါး ပေါ်လာတဲ့အခါ လက်ရှိ ဘုရားသခင်တွေရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
သူ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ပိုပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ခွဲဝေခံစားကြရတာပေါ့”
“ဒါဆို တစ်ပါးချင်းစီရဲ့ စွမ်းအားတွေ လျော့နည်းသွားတာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စာက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေတင် မကဘဲ သူ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတွက်ပါ ပါဝင်နေတာပေါ့”
ကယ်ဒရစ်က ကျိုးနေသော တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် နေရာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ်လို့ သူ ယုံကြည်လို့ပါ” ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ်သည် နံရံနောက်ဘက်တွင် အိပ်ပျော်နေသော အော်ရီလီယာကို ပြေးမြင်မိသည်။
ခရီးတစ်ထောက် ရပ်နားရာနေရာမှ အသံကို။
ကျွန်ုပ်ကို အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန် ရည်ရွယ်ပုံဖော်ထားသော ကာရိုလိုင်း၏ ရယ်သံကို။
“ဘယ်သူ့နစ်နာမှုနဲ့ ထိန်းသိမ်းမှာလဲ”
“စွမ်းအားဆိုတာ သေမျိုးတွေ အမြဲတမ်း နားမလည်နိုင်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေ ရှိတတ်ပါတယ်”
“သဘောတူပါတယ်”
ထိုစကားကြောင့် သူ မော့ကြည့်လာသည်။
“ကျွန်တော် နားမလည်တာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်” ဟု ကျွန်ုပ် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် လေ့လာသွားမှာပါ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော် အဲ့ဒါတွေ မလုပ်ရသေးခင်မှာပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ဖို့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကို သယ်လာခဲ့တယ်”
“ခင်ဗျား သင်ကြားမှုတွေကို ရရှိမှာပါ”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာမကို အကျဉ်းချခဲ့တဲ့ လူတွေဆီကနေပေါ့လေ”
ကယ်ဒရစ်တွင် ထိုစကားအတွက် ပြန်ပြောစရာ အဖြေ မရှိတော့ပေ။
အက်ဗလင်က စာကို သူမဘက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
“ဒီစည်းကမ်းချက်တွေကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်မခံပါဘူး”
ငယ်ကုန်းတော်တို့——
“ကလေးတွေကို သူတို့ မငြင်းနိုင်တဲ့ အာဏာစက်အောက်မှာ စစ်ဆေးဖို့ မရှိဘူး။ သင်ကြားဖို့အတွက် ခေါ်ထုတ်သွားတာမျိုး မရှိဘူး။ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ် ရွေးချယ်မှုတွေကို ချည်နှောင်မယ့် ဘယ်လို ကတိကဝတ်ကိုမှ မလုပ်ဘူး”
သူမ၏ အသံမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူမက အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ပြီးတော့ သူမက ဖိတ်ကြားချက်တွေကို သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်လည် ဖြေကြားပါလိမ့်မယ်”
အော်ရီလီယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အဆိုပြုထားတဲ့အတိုင်း ဒီညီလာခံကို ကျွန်မ ငြင်းပယ်ပါတယ်”
ကယ်ဒရစ်က သူမဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“လော့ဒ် ဩသယ်လော့စ်က ရှင်းလင်းချက်တစ်ခုကို မျှော်လင့်နေလိမ့်မယ်”
“ကျွန်မကို အကျဉ်းချထားခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းနဲ့ စနိုင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အမိန့်က ဒီစာရွက်စာတမ်းတွေထဲမှာ ရှိပါတယ်”
ကယ်ဒရစ်တစ်ယောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားပုံ ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့ကို ချက်ချင်း မလွှတ်လိုက်ပေ။
ငြင်းပယ်ခြင်းက ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ကျွန်ုပ် သိချင်သည်။
အက်ဗလင်လည်း ထို့အတူပင်။
ကယ်ဒရစ်က တိကျသေချာသော အဖြေကို မပေးနိုင်ပေ။
ကုန်သွယ်မှုကို ရပ်ဆိုင်းမည်ဟု ကြေညာခြင်းမျိုး မရှိ။
စစ်ချီမည်ဟု ဆိုခြင်းမျိုးလည်း မရှိ။
နတ်ဘုရားအစုအဝေး၏ မကျေနပ်ချက်မှလွဲ၍ တိကျသော နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးဟူ၍ မရှိပေ။
မေရီက ၎င်းကိုပါ လိုက်ရေးမှတ်ထားလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ကျွန်ုပ်တို့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“ဒီကမ်းလှမ်းချက်က ဆက်ပြီး ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်ုပ် အကြံဉာဏ်ပေးနေတာပါ”
“ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့က ကမ်းလှမ်းချက်ကို နားလည်ပြီးပြီလို့ သူ့ကို သွားပြောလိုက်ပါ”
ကယ်ဒရစ် ထရပ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ထိုင်ခုံတွင် ဆက်ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“စာနဲ့ ရေးသားထားတဲ့ အကြောင်းပြန်စာကို ကျွန်ုပ်တို့ ပို့ပေးပါမယ်။ အသင့်ဖြစ်တဲ့အထိ ဧည့်ရိပ်သာမှာ ခင်ဗျား နေနိုင်ပါတယ်”
သူ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် မေရီကိုပါ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
အီလီဇာက သူ့ကို အပြင်ဘက်သို့ လိုက်ပို့ပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာအောင် မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
မယ်လိုဒီက နံရံမှ ခွာလိုက်သည်။
“ဒီလူကို ငါ မကြိုက်ဘူး”
“စောင့်ရှောက်သူကိုလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“လူတော်တော်များများကိုပါ ထည့်ပြောချင်ပါတယ်”
ထိုစကားကြောင့် အက်ဗလင်ထံမှ မောဟိုက်နေသော ရယ်သံတစ်ခု ထွက်လာသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်များကို ပေါင်ပေါ်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုင်နေသည်။
ကျွန်ုပ် စာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ တိုက်ခိုက်ဖို့ အမိန့် မပေးသေးဘူး”
“ဟုတ်တယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“သူက စည်းကမ်းချက်တွေကို ပို့လာတယ်”
“ဟုတ်တယ်”
“အဲ့ဒါက ဘာကိုများ ပြောပြနေလဲ”
သူမ စဉ်းစားတွေးတောနေသည်။
“မင်းရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို သူ ပိုလိုလားနေတယ်ဆိုတာပဲ”
အများကြီးတော့ မဟုတ်လှပေ။
သို့သော် ထိုမနက်က ကျွန်ုပ်တို့ သိခဲ့ရသည်ထက် ပိုများနေပေသည်။
သူတို့ထံသို့ ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံစံဖြင့် မရောက်လာမီ ကျွန်ုပ်တို့သည် အီလီနာနှင့် ဂါရစ်တို့ကို အရင်ဆုံး ပြောပြလိုက်သည်။
အီလီနာက ကလေးများနှင့် ပတ်သက်သော စာပိုဒ်ကို ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် စာကို စားပွဲပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။
“သူတို့က အနည်းဆုံး တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးပါဘူး”
“ကျွန်ုပ်တို့ ငြင်းလိုက်ပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
“ငြင်းသင့်တာပေါ့”
ဂါရစ်က ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ဘာလုပ်ကြမလဲ”
အီလီဇာက တံခါးဝမှနေ၍ ဝင်ဖြေသည်။
“သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေကို ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ထားပါ။ ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့ မေးခွန်းတွေ မေးတဲ့သူ ရှိရင် ငါ့ကို လာပြောပါ။ ကလေးတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတဲ့ လူတိုင်းကို ငါ သွားပြောထားမယ်”
ကျွန်ုပ်၏ ယောက္ခထီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
အီလီနာက အက်ဗလင်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
သူတို့အတွက် သီးသန့်အချိန်လေး တစ်ခု ပေးနိုင်ရန် ကျွန်ုပ် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြောင်းပြန်စာသည် ဆွေးနွေးမှုထက် အချိန်ပိုမယူခဲ့ပေ။
စည်းကမ်းချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
မည်သည့် ကလေးကိုမျှ စစ်ဆေးမှုခံယူရန် တင်ပြမည် မဟုတ်ပေ။
အော်ရီလီယာကို ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်ပိုင်ခွင့်ကို အသိအမှတ်မပြုပေ။
ဂရေးကိပ်နှင့် နတ်ဘုရားအစုအဝေးတို့အကြား ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို စာဖြင့် ပေးပို့နိုင်ပြီး အုပ်ထိန်းခွင့်၊ နာခံမှု သို့မဟုတ် ကြိုတင်သစ္စာဆိုခိုင်းမှုတို့ကို မတောင်းဆိုဘဲ ဖြေကြားပေးမည် ဖြစ်သည်။
မေရီက ၎င်းကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။
အက်ဗလင်က စကားစုတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က သူမ၏ နာမည်အောက်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အဖြေကို ပြင်ဆင်သည်။
ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူမသည် မင်ခြောက်အောင် သဲမှုန့်ဖြူးပြီး မေရီထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
စာကြောင်း အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။
ဩသယ်လော့စ်သည် ဂရေးကိပ်သို့ ဧည့်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် လာရောက်ပြီး သက်သေများကို လက်ခံမည်ဆိုမှသာ သူမ ဆွေးနွေးမည် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အကျဉ်းစခန်းသို့ သူမ ပြန်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ညစာ မစားမီတွင် ကျွန်ုပ် လေ့ကျင့်ခန်းခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။
မည်သည့် လေ့ကျင့်ခန်းမှ လုပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း မရှိပါ။
ကျွန်ုပ် တစ်စုံတစ်ရာကို မြှောက်ချင်နေမိသည်။
ဦးနှောက်ထဲရှိ အတွေးအားလုံးကို အလုပ်များသွားစေလောက်အောင် ကြီးမားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါက ပိုကောင်းပေမည်။
အော်ရီလီယာက ရေကန်စပ်တွင် ကျွန်ုပ်ကို တွေ့သွားသည်။
သူမက ရေကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘယ်လောက်လဲ”
“မစရသေးပါဘူး”
“ကောင်းပြီ”
ကျွန်ုပ် လက်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
“သူတို့က ဒီကလေးတွေကို တောင်းလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာ”
“ဟုတ်တယ်”
“ပြီးတော့ သူ နောင်တရသွားအောင် အားတွေအများကြီး ရှိချင်နေမိတယ်”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏ ဘေးတွင် လာရပ်သည်။
ခဏတာမျှ သူမ ဘာမှ မပြောပေ။
ထို့နောက် သူမသည် ကျောက်တုံးငယ်လေး တစ်တုံးကို ကျွန်ုပ်၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ စတင်ပါ”
ကျွန်ုပ် ၎င်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်၏ ဒေါသကြောင့် ကျောက်တုံးလေး တုန်ယင်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် ၎င်းကို အတင်းအကျပ် ငြိမ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုသို့ မလုပ်ဘဲ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်နေသည်ကို ခံစားမိသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
တုန်ယင်နေမှု ငြိမ်ကျသွားသည်။
ကျွန်ုပ် ၎င်းကို ချလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များကို ပြန်စုစည်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အခြားထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဆက်လုပ်ချင်သေးတယ်” ဟု ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
“သိပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုအတွက် သူက ရက်သတ်မှတ်ပေးထားလို့ မဟုတ်ဘူး”
သူမ၏ မျက်နှာထား ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
“မဟုတ်ရပါဘူး”
ကျွန်ုပ် တံခါးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အက်ဗလင် စောင့်နေလိမ့်မယ်”
“ဒါဆို သူမဆီ သွားလိုက်ပါ”
သူမကို မူလတန်းပြ အဝတ်စပေါ်တွင် ကျွန်ုပ် တွေ့လိုက်ရသည်။
ကာရိုက သူမ၏ ဒူးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ရပ်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ကိုင်ထားသည်။
ဂါရစ်က အကွက်တုံး နှစ်တုံးကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
သူ အောင်မြင်သွားသည်။
ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် ထိုရလဒ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ကျွန်၏ဇနီး မော့ကြည့်လာသည်။
ကျွန်ုပ် သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ကျွန်ုပ်တို့ ကလေးများကို ထိုင်ကြည့်နေကြသည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က “သူတို့ ညစာ ဘာစားချင်လဲ ဆိုတာကို မပြောနိုင်သေးခင်မှာပဲ သူတို့ရဲ့ ဘဝအတွက် ဆုံးဖြတ်ပေးဖို့ သူ တောင်းဆိုခဲ့တယ်” ဟု ပြောသည်။
“သူတို့က ညစာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ တော်တော်လေး တိကျကြပါတယ်”
“ဟုတ်တယ်”
သူမ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
ကာရိုက သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ကျွန်ုပ်ဆီသို့ လှမ်းလာသည်။
ကျွန်ုပ် လက်ညှိုးကို ထိုးပေးလိုက်သည်။
သူမ ၎င်းကို ကိုင်ဆွဲလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဆက်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးသားအတူတကွ ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိုက်ကြသည်။