မွေးနေ့မတိုင်မီ နှစ်ရက်အလိုတွင် ကာရိုက လက်ဆောင်များထည့်ထားသည့် ဗီရိုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။
သူမက ၎င်းကို မဖွင့်နိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ၎င်းရှေ့တွင် ထိုင်ကာ ကန့်ကွက်ပြောဆိုနေခြင်းကိုမူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။
အက်ဗလင်က သူမဘေးတွင် ရှိနေစဉ် ကျွန်တော် သူမကို ထိုနေရာ၌ တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဘယ်သူက သူ့ကို ပြောပြတာလဲ”
“ဘယ်သူမှ မပြောပါဘူး”
“ဒါဆို သူ ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”
ကျွန်တော့်ဇနီးက ဗီရိုကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“မနက်စာစားပြီးကတည်းက ခင်ဗျား အဲဒီဗီရိုကို လေးကြိမ်တောင် လိုက်စစ်ပြီးပြီလေ”
ကျွန်တော် ထိုအချက်ကို စဉ်းစားမိသည်။
ကာရိုက သူမ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် တံခါးကို ရိုက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့က စူးစမ်းလေ့လာတတ်သည့် ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဖယ်ရှားထားခဲ့သော ထောပတ်အမွှေးအကြိုင်တို့မှ မုန့်သေးသေးလေးတွေ ဘယ်နှစ်ခု လုပ်နိုင်သည်ကို ဘီထရစ်က ရှင်းပြနေစဉ် သက်ဆာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူမက သစ်သားသေတ္တာ ကျဉ်းကျဉ်းလေး တစ်ခုကို ယူလာခဲ့သည်။
အီလီဇာက သူမကို အဝင်ဝတွင် ကြိုဆိုပြီး အပေါ်ထပ်သို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အထည်စာအုပ်ကို ပြီးဆုံးအောင် ချုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သူမကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူမက အိမ်ငယ်လေးပုံပါသည့် နေရာ၌ နောက်ဆုံး အပ်ချက်ကို ဆွဲထုတ်နေလေသည်။
“သူမမှာ မှတ်တမ်းတွေ ရှိတယ်ပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
အော်ရီလီယာက အပ်ချည်ကို ညှပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကတ်ကြေးကို ၎င်းတို့၏ သေတ္တာထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။
“မေရီကိုပါ လာခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်ပါ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုထိုင်ခန်းထဲတွင်ပင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။
သက်ဆာက သေတ္တာကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
အတွင်းဘက်တွင် စာရွက်စာတမ်းများ ပါရှိပြီး အချို့မှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေသဖြင့် မေရီက ၎င်းတို့ကို ထောက်ပံ့ရန် သစ်သားပြားတစ်ခု ယူလာပေးခဲ့ရသည်။
ထိုမှတ်တမ်းများသည် အိပ်စက်ရာအိမ်များနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။
အမည်များ။
ညွှန်ကြားချက်များ။
မိမိတို့ အမွေဆက်ခံခဲ့ရသည့် အရာများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ နားလည်ထားကြသော အုပ်ထိန်းသူများက ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့မှုများ။
သက်ဆာက သူမ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသော အိမ်များကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသခဲ့သည်။
အလုပ်လုပ်နေဆဲ တစ်နေရာကိုမူ ဘေးဖယ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်နေရာတွင်မူ လူနာက နာကျင်စရာကောင်းသော ညများကို အိပ်စက်ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် ဆက်လက်ကူညီပေးမှုကို လိုလားနေခဲ့သည်။ အိုင်လင်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က သူ့ကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး အုပ်ထိန်းသူကလည်း နံနက်တိုင်း သူ့ကို နိုးထစေရန် သဘောတူခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက နားထောင်နေခဲ့သည်။
သူမက မေးခွန်းများ မေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် သက်ဆာက ဖိုင်တွဲ၏ အောက်ဆုံးမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“နောက်ထပ် တစ်ခုရှိသေးတယ်”
၎င်းက ဖျော့တော့ပြီး လေးလံသော ပစ္စည်းအမျိုးအစား စာရွက်တစ်ရွက် ဖြစ်သည်။
စာသားများက ၎င်း၏ အများစုကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
အောက်ခြေတွင်မူ ကျွန်တော် မသိရှိသော တံဆိပ်တစ်ခု ပါရှိနေသည်။
စက်ဝိုင်းတစ်ခုအတွင်းရှိ မျဉ်းဖြောင့်တစ်ခု။
ယင်း၏အောက်တွင် ပို၍သေးငယ်သော မျဉ်းသုံးကြောင်း။
အော်ရီလီယာ၏ လက်သည် စားပွဲဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဒါကို ဘယ်မှာ သိမ်းထားတာလဲ”
“မူလဒီဇိုင်းနဲ့အတူတူပါပဲ”
“ခင်ဗျား ပထမဆုံး ရောက်လာကတည်းက ဒါကို ယူလာခဲ့တာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
မေရီက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သက်ဆာက သူမ၏ မျက်လုံးများကို အော်ရီလီယာဆီတွင်သာ ထားရှိသည်။
“အဲဒီတုန်းကတည်းက ငါ ယူလာခဲ့သင့်တာ”
“ဒါ ဘာလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
အော်ရီလီယာက ဖြေကြားခဲ့သည်။
“အမိန့်စာ တစ်စောင်”
သက်ဆာက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဩသီလို့စ်က သူမကို ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ဖို့ ငါ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့တာ”
ထိုအမည်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် ရርသူဆန်လွန်းနေသည်။
သို့သော် အော်ရီလီယာကမူ သိရှိနေသည်။
သူမ စကားမပြောမီကပင် ကျွန်တော် သိလိုက်ရသည်။
“စည်းစနစ်ရဲ့ ဘုရားသခင်”
သက်ဆာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“နတ်ဘုရားအစုအဝေးရဲ့ အကြီးအကဲပေါ့”
ကျွန်တော် တံဆိပ်ကို တစ်ချက် ထပ်ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အာဗာထက် မြင့်တယ်ပေါ့? နီရက်ထက်ရော?”
“သူက ကျွန်ုပ်တို့ကို အုပ်စိုးတယ်” ဟု သက်ဆာက ဆိုသည်။ “သူပဲ စုဝေးပွဲကို ခေါ်ယူခဲ့တာ။ အဲဒီရှေ့ကို ဘာတွေ ယူလာရမယ်ဆိုတာကိုလည်း သူပဲ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပဲ”
“ဒါနဲ့ ခင်ဗျားက လိုက်နာခဲ့တာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
အော်ရီလီယာ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ခင်ဗျားရဲ့ လက်ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံခဲ့ရတာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
“ခင်ဗျားရဲ့ ဆန္ဒအလျောက်လား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
သက်ဆာက တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။
“သူက အမိန့်ပေးခဲ့တယ်။ ငါက အဲဒါကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ”
မေရီက စာရွက်ကို အလင်းရောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
“ဒါကို ကူးယူလို့ ရမလား”
“ရပါတယ်”
“အထဲမှာ ဘာတွေ ရေးထားလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သက်ဆာက ဘာသာပြန်ပြခဲ့သည်။
စကားအသုံးအနှုန်းမှာ သတိကြီးစွာ ထားထားသည်။
ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေး။
တည်ငြိမ်ရေး။
နောက်ထပ် မငြိမ်မသက်မှုများ မဖြစ်ပွားအောင် တားဆီးရေး။
အော်ရီလီယာကို ဖြေရှင်းမရနိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။
သူ့အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် ၎င်းတို့၏ အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်ပြီး ပျံ့နှံ့မသွားစေရန် နတ်ဘုရားအစုအဝေးက သေချာစေနိုင်သည်အထိ သူမကို ဆက်လက်ချုပ်နှောင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ထိုစကားများကို နားထောင်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“သူတို့က ခင်ဗျား လူတွေကို ကူညီပေးတာကို အဲဒီလို ရေးခဲ့ကြတာပေါ့”
“အဲဒါက သူတို့ငါ့ကို ပြောခဲ့တာတွေပါပဲ” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
သက်ဆာက သူမ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူ့ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူး”
အက်ဗလင်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ဘာက သူ့ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့လဲ ဆိုတာကို ပြောပြပါ”
ခဏတာမျှ သက်ဆာက ပုံတူပန်းချီကားဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
ကျွန်တော် ထိုအချက်ကို ချက်ချင်းပင် မနှစ်မြို့တော့ပေ။
“ကျွန်မတို့ကို ကြည့်ပါ” ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ဆိုသည်။
သက်ဆာလည်း ကြည့်လိုက်သည်။
“အော်ရီလီယာ မပေါ်လာခင်က နတ်ဘုရားတိုင်းက နတ်ဘုရားအဖြစ်နဲ့ပဲ မွေးဖွားလာကြတာ”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“အားလုံးပဲလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့တွေက နတ်ဘုရားတွေအဖြစ် ဖြစ်တည်လာခဲ့ကြတာ။ အချို့က အရင် ပိုစောတယ်။ အချို့က ပိုအားကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ လူ့ဘဝနဲ့ နေထိုင်ခဲ့ပြီးမှ အခုလို ဖြစ်လာကြတာ မဟုတ်ဘူး”
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် ပြန့်ကားစွာ တင်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ တက်လှမ်းမှုက ထူးဆန်းတယ်လို့ပဲ သူက ငါ့ကို ပြောခဲ့တာ”
“သူ့မှာ အရင်က သာဓက ဘာမှ မရှိခဲ့ဘူးလေ” ဟု သက်ဆာက ဆိုသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ထဲက ဘယ်သူ့မှာမှလည်း မရှိခဲ့ဘူး”
“ဒါဆို ဘာလို့ လိမ်ခဲ့တာလဲ”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာကို စတင်စဉ်းစားနေခဲ့ပြီမို့လို့ပေါ့”
ကျွန်တော်တို့ ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ အော်ရီလီယာ့ကို ပြန်တွေးမိသည်။
မိခင်တစ်ဦး။
ဘုရင်မတစ်ဦး။
သူမ အသက်ရှင်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည့် လူသားများကြားတွင် ရပ်တည်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး။
“နောက်ထပ် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မွေးဖွားလာတဲ့အခါ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
သက်ဆာက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ အားနည်းသွားကြလိမ့်မယ်”
မေရီ၏ အပ်က ရပ်တန့်သွားသည်။
သက်ဆာက ဆက်ပြောသည်။
“ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းပေါ့။ နတ်ဘုရားအသစ်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာတိုင်း လက်ရှိရှိနေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ အားလုံးက စွမ်းအားတွေ လျော့ပါးလာကြတယ်”
“လူတွေက တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို စတင်ကိုးကွယ်ကြလို့လား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုရားကျောင်း မဆောက်ရသေးခင်မှာပေါ့။ ဘယ်သူ့နာမည်မှ မသိရသေးခင်မှာပေါ့။ အပြောင်းအလဲက နတ်ဘုရားအသစ် ကိုယ်တိုင်နဲ့အတူ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါပဲ”
“ဒါဆို အော်ရီလီယာ တက်လှမ်းလာတဲ့အခါမှာရော”
“ငါတို့ အားလုံး ခံစားလိုက်ရတယ်”
မည်သူမျှ စကားမဆိုဘဲ အသက်ရှူသံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်က “ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လောက်အထိ ဆုံးရှုံးခဲ့ရလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သိနိုင်လောက်တဲ့အထိပေါ့”
“လူနာတွေကို ကူညီပေးနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင်အထိလား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
“ဩသီလို့စ် ဆက်မအုပ်ချုပ်နိုင်တော့လောက်အောင်အထိလား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
အော်ရီလီယာက အမိန့်စာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူ မကျေမနပ် ဖြစ်ရလောက်တဲ့အထိတော့ ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့”
သက်ဆာ၏ နှုတ်ခမ်းပါးများ တင်းမာသွားသည်။
“နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမယ့်အရာတွေကို သူ ကြောက်ရွံ့ခဲ့တာ”
“အမျိုးသမီး တစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့လား”
“လူ့ဘဝနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပေါ့” ဟု သက်ဆာက ဆိုသည်။ “သားတစ်ယောက် ရှိနှင့်ပြီးသား။ မိသားစု တစ်စု ရှိပြီးသား အမျိုးသမီးလေ”
ကျွန်တော့်အကြည့်တို့ တံခါးဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။
အပေါ်ထပ်တွင် ဟယ်လီနာက ကလေးများကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။
သက်ဆာက ကျွန်တော် ကြည့်နေသည့်နေရာကို မြင်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သူမက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
အက်ဗလင် ထရပ်လိုက်သည်။
သူမက အသံကို မြှင့်မပြောခဲ့ပေ။
“ခင်ဗျား ဆိုလိုတာကို အတိအကျ ပြောပြပါ”
“အော်ရီလီယာရဲ့ သွေးသား ဆက်ခံသူတွေလည်း သူမလိုပဲ နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ဩသီလို့စ်က စိုးရိမ်ခဲ့တာ”
ကျွန်တော့်ကျောဘက်မှ မီးဖိုမှ မီးတောက်များ ပြောင်းလဲသွားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
လောင်ကျွမ်းနေသော သစ်သားငယ်လေးများ ပြိုကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းက အလွန်တရာ ကျယ်လောင်နေသလို ခံစားရသည်။
“ဖြစ်နိုင်လို့လား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သက်ဆာက အော်ရီလီယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
အဖြေက မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“သူမရဲ့ ဆက်ခံသွားမယ့် လိုင်းကြိုးက အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေကို သယ်ဆောင်လာတယ်။ ခင်ဗျားမှာလည်း အဲဒါ ရှိတယ်၊ ယူရီယာ။ ခင်ဗျားရဲ့ ကလေးတွေမှာလည်း ရှိတယ်”
အက်ဗလင်၏ လက်က ကျွန်တော့်ကုလားထိုင် ကျောမှီကို လာထိသည်။
ကျွန်တော် လက်ကို မြှောက်ကာ သူမလက်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
“သူတို့က နတ်ဘုရားတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး” ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ဆိုသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“သူတို့က ကလေးတွေပါ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ခင်ဗျားတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ ကလေးတွေကို ဘာတွေ ဖြစ်လာမယ်လို့ ပြောနေတာလဲ”
“သေချာပေါက်တော့ ဘာမှ မရှိပါဘူး” ဟု သက်ဆာက ပြန်ဖြေသည်။ “နတ်ဘုရား ဖြစ်လာနိုင်စွမ်းရှိတာနဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတာက တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သွေးသား ဆက်ခံရုံနဲ့တော့ အဲဒါက ပြည့်စုံသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး”
ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိထားသမျှထဲသို့ ၎င်းကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်ကြည့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ဂရေးကိပ်ဆီသို့ ကျွန်တော် ယူဆောင်လာခဲ့သော စွမ်းအား။
၎င်း ဘယ်လို ကြီးထွားလာခဲ့ပုံ။
ကျွန်တော် နားမလည်နိုင်သေးသည်များ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေသေးသနည်း။
“ကျွန်တော်လည်း အော်ရီလီယာလို ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ဂါရစ်နဲ့ ကာရိုရော”
“ဟုတ်ပါတယ်”
အော်ရီလီယာက သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
“ငါ မသိခဲ့ပါဘူး”
“ကျွန်တော် ယုံပါတယ်”
စကားလုံးများက လွယ်ကူစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့က အခန်းထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော လွယ်ကူသည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
သက်ဆာက ဆက်ပြောသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ကြားမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုတာ ဩသီလို့စ် နားလည်နိုင်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုပါ။ ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ရပ်ပေါ့။ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်တဲ့ အရာမျိုးပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ လူတွေမှာ မိသားစုတွေ ရှိကြတယ်လေ” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ကလေးတွေ၊ မြေးတွေပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကျွန်တော် တံဆိပ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒီမှာ ရှိနေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများ မမွေးဖွားလာမီကပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများ၏ ကလေးများကို ကြိုတွေးထားခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦး။
သူတို့၏ မျက်နှာများကို မဟုတ်ပါ။
သူတို့၏ ဘဝများကိုလည်း မဟုတ်ပါ။
သူတို့၏ တည်ရှိမှုက သူ့အတွက် ဘယ်လောက်ကုန်ကျနိုင်မလဲဆိုသည့် အချက်ကိုသာ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆို သူက ငါတို့တွေ နောက်ထပ် ထပ်ပေါ်လာမှာကို ကြောက်ခဲ့တာပေါ့”
“ဒီဖြစ်နိုင်ခြေတွေက အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာမှာကို သူ ကြောက်ရွံ့ခဲ့တာပါ” ဟု သက်ဆာက ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာ ထရပ်လိုက်သည်။
သက်ဆာက ငြိမ်ကျသွားသည်။
“ခင်ဗျားက ကျွန်မကို သတိကင်းမဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်”
သူမ၏ အသံက ယခုအခါ တုန်ရီနေသည်။
“လူတွေ ဒုက္ခရောက်တာကို ကိုယ်ချင်းမစာနိုင်လို့ လူတွေကို နာကျင်စေလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ်”
“ငါ အဲဒီလိုလည်း ယုံကြည်ခဲ့တာပေါ့”
“ဒါတွေ အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ ခင်ဗျား ဆုံးရှုံးရမယ့်အရာတွေကို လိုက်ရေတွက်နေခဲ့တာပေါ့”
သက်ဆာက မဖြေခဲ့ပေ။
အော်ရီလီယာက အမိန့်စာကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ သားက ခင်ဗျားတို့ရှေ့မှာ ရပ်နေခဲ့တယ်”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“သူက ကျွန်မကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ဩသီလို့စ်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တခြားအန္တရာယ်တစ်ခုအနေနဲ့ မြင်ခဲ့တာလား”
သက်ဆာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက အလွန်တရာ ကြာရှည်နေခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက စားပွဲဘေးမှ ဖယ်ခွာသွားသည်။
အက်ဗလင်က သူမဆီသို့ သွားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်မူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်နိုင်သေးသောကြောင့် ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့သည်။
“အဲဒါကြောင့်ပဲ ခင်ဗျားတို့ သူမကို အသက်ရှင်လျက် ထားခဲ့တာလား”
သက်ဆာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်သည်။
“သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားမယ့်အစား ဘာလို့ ချုပ်နှောင်ထားခဲ့တာလဲ”
“သူက ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာကို နားလည်ချင်ခဲ့တာ။ သူမ ဘယ်လိုလုပ် လူ့ဘဝကနေ နတ်ဘုရားဘဝကို ကူးပြောင်းသွားခဲ့လဲပေါ့။ တခြားသူတွေမှာရော အဲဒါမျိုး မဖြစ်အောင် တားဆီးနိုင်မလားဆိုတာကို သိချင်လို့ပေါ့”
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကော”
“အချို့က တခြားသူတွေထက် ပိုသိကြတာပေါ့”
“ခင်ဗျား သိတယ်”
“သူ ဘာကို ကြောက်နေလဲဆိုတာကို ငါ သိခဲ့တယ်။ သူမကို ချုပ်နှောင်ထားခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ငါ လက်ခံခဲ့တာ”
မေရီ၏ အပ်က တစ်ဖန် ပြန်လည် ရွေ့လျားသွားသည်။
သူမ ယခုထိ စာရေးနိုင်သေးသည်အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိသည်။
“အမြွှာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ ဘာသိလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
သက်ဆာ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
“သူ အခု ဘာတွေ သိနေလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ မပြောပြနိုင်ဘူး”
“ခင်ဗျား နောက်ဆုံး ဘယ်တုန်းက သူ့ကို စကားပြောခဲ့တာလဲ”
“ငါ ဂရေးကိပ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မလာခင်တုန်းကပေါ့”
“သူက ခင်ဗျားကို စေလွှတ်လိုက်တာလား”
“မဟုတ်ပါဘူး”
“ခင်ဗျား ဒီမှာ တွေ့ခဲ့တာတွေကို သူ့ကို ပြောပြခဲ့တာလား”
“မပြောပြပါဘူး”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အော်ရီလီယာ လွတ်မြောက်လာပြီဆိုတာကို သူ သိရဲ့လား”
“သိပါတယ်။ သူမ လွတ်မြောက်လာတာကို သူ့ဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရနိုင်ပါဘူး”
အော်ရီလီယာက ပြတင်းပေါက်ဘေးမှ လှည့်ထွက်လာသည်။
“ဒါဆို သူလည်း ကျွန်မ သူ့ကို ပြန်ဖြေနိုင်တယ်ဆိုတာကို သိနေတာပေါ့”
သက်ဆာက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုမွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အမိန့်စာကို သိမ်းဆည်းထားလိုက်ကြသည်။
သက်ဆာက ၎င်းကို တခြားမှတ်တမ်းများနှင့်အတူ ထားခဲ့ရန် သဘောတူခဲ့သည်။
မေရီက ဩသီလို့စ် သူ၏ စိုးရိမ်မှုကို ရှင်းပြခဲ့သည့် ဆွေးနွေးမှု မှတ်တမ်းကို ရယူခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ အတိအကျ ပြောခဲ့သော စကားများနှင့် သူမ မှတ်မိနေသည့် အဓိပ္ပာယ်တို့ ကွာခြားချက်များကို ခွဲခြားပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ကွက်လပ်များ ရှိနေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ၎င်းတို့ကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ဖြည့်စွက်စရာ မလိုဘဲနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ မထွက်ခွာမီ ကျွန်တော် နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
“ဘာက ခင်ဗျားကို ဒီနေ့ ဒါတွေ ယူလာစေခဲ့တာလဲ”
သက်ဆာက အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ဝီလိုကုတ်မှာတုန်းက မာရာက သူမကို ပြန်မအိပ်ခိုင်းဖို့ ကျွန်မတို့ကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်”
သူမ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။
“အမှန်တရား အပြည့်အစုံက ထိခိုက်နစ်နာမှုတွေ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အချိန်အကြာကြီး ဖြေသိမ့်လာခဲ့မိတယ်။ အဲဒီ အကြောင်းပြချက်ကိုပဲ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သုံးဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ ကိုယ့်အသံကို ကိုယ် ပြန်ကြားလိုက်မိတယ်”
အော်ရီလီယာက ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။
သက်ဆာက အမိန့်စာကို ယူလာခြင်းက သူတို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲသွားစေခြင်း ရှိ မရှိ မမေးဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် အီလီဇာက ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
ကာစတယ်လန်လည်း ရောက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းတို့အား အရေးကြီးသည်များကို ပြောပြခဲ့သည်။
အမိန့်စာအကြောင်း။
ဩသီလို့စ်အကြောင်း။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအကြောင်း။
အီလီဇာက ကြားဖြတ်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမက ချဉ်းကပ်လာမည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုခု၏ အရိပ်အယောင် ရှိမရှိကို မေးမြန်းခဲ့သည်။
“မရှိပါဘူး” ဟု ကျွန်တော် ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ သိထားတာတွေနဲ့ပဲ ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့”
ကာစတယ်လန်က ရဲတိုက်၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များကို အော်ရီလီယာနှင့်အတူ စစ်ဆေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက အစောင့်များနှင့် အိမ်တော်သားများကို ပြောပြလိမ့်မည်။
ဧည့်သည်များကို အောက်ထပ်တွင် ဆက်လက် လက်ခံသွားမည် ဖြစ်သည်။
ကလေးများ၏ အခန်းများကို မိသားစုအတွက်နှင့် သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးမည့်သူများအတွက် ဆက်လက် ထားရှိမည် ဖြစ်သည်။
အစီအစဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ကြောက်ရွံ့နေသည့် ကျွန်တော့်စိတ်ကို မည်သည့်အရာကမျှ ကျေနပ်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်အခါမျှ မရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးထံမှ ရဲတိုက်ကို လုံးဝ လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်နိုင်မလားဟု မေးမြန်းခဲ့စဉ်က အော်ရီလီယာက ရိုးသားစွာပင် ဖြေကြားခဲ့သည်။
“အဲဒါကိုတော့ ကျွန်မ ကတိမပေးနိုင်ပါဘူး”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူကြတာပေါ့”
မေမချခင်လေးတွင် ဟယ်လီနာက ကျွန်ုပ်တို့ကို လာတွေ့ခဲ့သည်။
သူမက အက်ဗလင်မှသည် ကျွန်ტော့်ဆီသို့ အလှည့်ကျ ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် သူမနှင့် ဂါရစ်တို့ကို အတူတကွ ပြောပြခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော့်ယောက္ခမက ဒူးပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို တင်ထားရင်း ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
ပြောဆိုပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူက ကလေးထိန်းခန်းဘက်သို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီအရာက ဒီည သူတို့ဆီကနေ ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်နေတာတွေကို ပြောင်းလဲသွားစေတာမျိုး ရှိလို့လား”
“မရှိပါဘူး” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒီကနေပဲ စကြတာပေါ့”
ဟယ်လီနာက သူမသမီး၏ လက်ကို ယူကိုင်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ အက်ဗလင်က သူမ၏ ငယ်ဘဝတုန်းကကဲ့သို့ မိခင်ဖြစ်သူရင်ခွင်ကို မှီတွယ်သွားသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
ထို့နောက် ဂါရစ်က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။
“မြင်းရုပ်လေး ပြီးသွားပြီ” ဟု သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။
လက်လုပ်အရုပ်ကလေးကို ပြန်သတိရသွားရန် ကျွန်တော့်မှာ အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်ခဲ့သည်။
“မွေးနေ့အတွက်ပေါ့”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်တော့် လည်ချောင်းထဲ တင်းကျပ်သွားသည်။
“ကျွန်တော်လည်း လှေရုပ်လေး ပြီးသွားပြီ”
“ကောင်းပြီလေ”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့ လူချင်းကင်းသွားသည်အထိ စင်္ကြံထောင့်တွင် စောင့်နေခဲ့သည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်”
ကျွန်တော် လှည့်လိုက်သည်။
သူမက ကလေးထိန်းခန်း တံခါးဘက်သို့ ငေးကြည့်နေသည်။
“သူသာ ငါ့ရဲ့ ဆက်ခံမယ့် လိုင်းကို မကြောက်ခဲ့ဘူးဆိုရင်—”
“သူက အမိန့်ပေးခဲ့တာ” ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။ “သက်ဆာက အဲဒါကို လိုက်နာခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားက သူတို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒါတွေ လုပ်ခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
သူမ၏ မျက်နှာလေး အနည်းငယ် ညှိုးငယ်သွားသည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က အနားသို့ တိုးလာကာ သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“မွေးနေ့ပွဲမှာ မင်းက သူတို့ဘေးမှာ ထိုင်ရဦးမှာလေ”
အော်ရီလီယာက ပြန်ဖြေရန် ကြိုးစားသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများကို ညှစ်လိုက်သည်။
“ကျွန်မတို့ ကုလားထိုင်ကို စီစဉ်ပြီးသားပါ”
ထိုစကားကြောင့် သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် သေးငယ်ပြီး ကြေကွဲစရာ ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အခန်းထဲသို့ အတူတကွ ဝင်သွားကြသည်။
ဂါရစ်က အဘိုးဖြစ်သူ၏ ဒူးဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ကာရိုက အထည်စာအုပ်ကို ပေါင်ပေါ်တင်ကာ ထိုင်နေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို အပြင်ဘက်သို့ ထပ်ထုတ်ပေးထားခဲ့ပုံရသည်။
ကျွန်တော် ယခုအခါ ၎င်းကို ကန့်ကွက်ရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးငယ်က တံခါးငယ်လေးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တံခါးကို တစ်ဖန် ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမဘေးရှိ ကော်ဇောပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ဂါရစ်က ကျွန်ტော့်ကို မြင်တော့ လက်ကို ဆန့်တန်းလာသည်။
အကွာအဝေးကို မဖြတ်နိုင်မီ ကျွန်တော် အခန်းဖြတ်လျှောက်သွားကာ သူ့ကို ချီပိုက်လိုက်သည်။
သူက ကျွန်တော့် ကော်လာကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ထိတ်လန့်စရာ အမှန်တရားမှ မရှိပေ။
သူက အချီခံလိုရုံသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို ချီထားလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော် လက်ဆောင်များကို စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
မြင်းရုပ်လေး။
လှေရုပ်လေး။
ရည်မှန်းထားသူနှင့် ခေတ္တ အငြင်းပွားခဲ့ရပြီးနောက် ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော ပြီးဆုံးသွားသည့် အထည်စာအုပ်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမ၏ လက်မဖြင့် လှေရုပ်၏ ချောမွေ့နေသော ဘက်ခြမ်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ဘာတွေ တွနေလဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“အမျက်ဒေါသ ထွက်ချင်နေမိလို့ပေါ့”
“ခင်ဗျားမှာ အခွင့်အရေး ရှိပါတယ်”
“ပြီးတော့ ကြောက်လည်း ကြောက်နေမိတယ်”
“အဲဒါလည်း ပါတာပေါ့”
သူမက လှေရုပ်လေးကို ချလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ မုန့်စားတာကိုလည်း မြင်ချင်သေးတယ်”
ကျွန်တော် သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်စေလိုက်သည်။
“မြင်ရမှာပါ”
ခဏကြာတော့ သူမ ကျောမှီလိုက်သည်။
“ဘီထရစ်က ပြတင်းပေါက်ဘေးက စားပွဲသေးသေးလေးကို ဆက်ထားမှာလားလို့ မေးတယ်”
“ထားရမှာပေါ့”
“တေးဂီတရောပဲလား”
“အင်းပေါ့”
သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လှေရုပ်ကို တစ်ဖန် ပြန်ထုပ်လိုက်သည်။
အိပ်ရာမဝင်မီ ကလေးထိန်းခန်းထဲသို့ ကျွန်တော် ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။
ကလေးနှစ်ယောက်စလုံး အိပ်ပျော်နေကြသည်။
ကျွန်တော့်သားလေးက ဒူးထောင်ပြီး အိပ်နေသည်။
ကျွန်တော့်သမီးလေးကတော့ သူမ၏ ပါးစပ်ဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြန့်ထားလျက်သား ရှိနေသည်။
နတ်ဘုရားဆိုသည့် စကားလုံးကို ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
အောက်ထပ်တွင် ထိုစကားက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေခဲ့သနည်း။
သို့သော် ၎င်းက သူတို့နှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီအကြောင်းကို ကျွန်တော့်အား ဘယ်လောက်အထိ နည်းပါးစွာ ဖော်ပြနေသနည်း။
ဂါရစ် မရယ်မီ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် အသံကို ကျွန်တော် သိသည်။
ကျွန်တော် သူမ၏ ငါးရုပ်ကို ဝှက်ထားလိုက်လျှင် ကာရိုက ကျွန်ტော့်ကျောနောက်ကို လိုက်ရှာလိမ့်မည်ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် သိသည်။
နောက်နှစ်ရက်နေလျှင် သူတို့ တစ်နှစ်ပြည့်တော့မည် ဖြစ်သည်။
မနက်ဖြန်တွင် စစ်ဆေးရမည့် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များ ရှိသည်။
လေ့လာရမည့် အမိန့်စာ တစ်စောင် ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ မိသားစုအား ကျွန်တော် တိုင်းတာနိုင်သည်ထက် ပိုမို ကုန်ကျစေခဲ့ပြီးဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပေးခဲ့သည့် စည်းစနစ်၏ ဘုရားသခင် တစ်ပါး ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် ပုခုံးစောင့်များဘေးတွင် ခဏလောက် ဆက်ရပ်နေလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကလေးများ ငိုသံကို ကြားနိုင်စေရန် တံခါးကို ဟក လျက်ထားခဲ့ပြီး အက်ဗလင်ဆီသို့ ကျွန်တော် ပြန်သွားခဲ့သည်။