ဟီသန်က အိမ်ပြန်မသွားခဲ့ပေ။
စစ်ဆေးခန်း၏ အိမ်တွင်းမီးဖိုဘေးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြုံစောင်တစ်ထည်ကို ဒူးပေါ်ခြုံလျက်၊ မျက်မှန်က ပါးပြင်ပေါ်သို့ စောင်းလျက်သားဖြင့် သူ အိပ်ပျော်နေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
လေဒီ ဆန်ရာက တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။
“လိုအပ်မယ့် စာအုပ်တွဲကို သူ သိတယ်လို့ ပြောတယ်”
“တွေ့ခဲ့ရဲ့လား” ဟု မေရီက မေးသည်။
ဆန်ရာက လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်သုံးအုပ် တင်ထားသည်။
“အဲဒီအထဲက တစ်အုပ်ပေါ့”
ဟီသန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“အလယ်က တစ်အုပ်”
မယ်လိုဒီက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အိပ်ပျော်နေတာလား”
“အင်း”
“ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်မတို့ပြောသံကို ကြားတာလဲ”
“ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်တံခါးဝမှာ ရပ်ပြီး ကျွန်တော့်စာအုပ်တွေအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတာပဲ”
သူက ခြုံစောင်ကို ဖယ်လိုက်သည်။
ထိုမျှဖြင့်ပင် အရာရာတိုင်းကို ရှင်းပြပြီးသား ဖြစ်သွားလေသည်။
အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ညွှန်ကြားချက်များက ကျွန်တော် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှု မရှိလှပေ။
အများစုမှာ သိမ်းဆည်းပုံအကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။
စိုစွတ်မှု။
မီး။
အင်းဆက်ပိုးမွှားများကြောင့် ပျက်စီးခြင်း။
မှော်စွမ်းအားများ ဆက်လက်ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်သော မှတ်တမ်းများကို ကိုင်တွယ်ပုံ။
ဆန်ရာက ပိတ်စစုတ်တစ်ခုဖြင့် မှတ်သားထားသော စာမျက်နှာတစ်ခုသို့ လှန်လိုက်သည်။
“လုပ်ထုံးလုပ်နည်း နှစ်ရပ်ရှိတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ထောက်ခံချက်ကို ရုပ်သိမ်းတာနဲ့၊ စာရင်းသွင်းမှုကို ပိတ်သိမ်းတာတို့ပဲ”
ကျွန်တော် သစ်သားသေတ္တာငယ်လေးထဲရှိ သော့ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါတွေက တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူးလား”
“မဟုတ်ဘူး”
မေရီက ရှေ့သို့ ကိုင်းလာသည်။
“ပိတ်သိမ်းတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ”
“ကိစ္စရပ်ကို ပြန်လည်မဖွင့်လှစ်ဘဲနဲ့ နောက်ထပ် သက်သေခံချက်တွေကို ဆက်လက် မထည့်သွင်းနိုင်အောင် တားဆီးတာပေါ့”
အက်ဗလင်က အော်ရီလီယာဘက်သို့ ခဏမျှ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဒါက ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့”
“ဟုတ်တယ်” ဟု ဆန်ရာက ဆိုသည်။
သူ့မှာ မှတ်တမ်းစာအုပ်ဘေးမှ သေတ္တာငယ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
“မနေ့က အဲဒါကို လက်လှမ်းမိတာ ငါမှားသွားတာပဲ”
အော်ရီလီယာက သူမ အဲဒါကို ဖယ်ထားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထောက်ခံချက် ရုပ်သိမ်းရန်အတွက် အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်၏ တံဆိပ်တုံး လိုအပ်သည်။
ထို့ပြင် အဆိုပါ ထောက်ခံချက်သည် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်တော့သည် မဟုတ်ကြောင်း အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်က ဖော်ပြရမည် ဖြစ်သည်။
ရှေးဦးတွေ့ရှိချက်ကတော့ ဆက်လက် ဖတ်ရှုနိုင်ဆဲ ဖြစ်နေဦးမည်။
စွပ်စွဲချက်ကလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရုံးတော်ကမူ ထိုကောက်ချက်အတွက် ၎င်း၏ အာဏာကို ဆက်လက် အသုံးမပြုတော့ပေ။
“စွမ်းအားတွေက ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ဟီသန်က စာမျက်နှာအောက်ပိုင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ တံဆိပ်တုံးကနေတစ်ဆင့် စားပွဲအောက်မှာရှိတဲ့ လက်ခံရယူတဲ့ ကျောက်တုံးဆီကို ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်”
ကျွန်တော် ပရိဘောဂကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီစားပွဲလား”
“မဟုတ်ဘူး။ အောက်ထပ်က အခန်းထဲက စားပွဲ”
ခဏမျှ မည်သူမျှ စကားမစကြတော့ပေ။
ထို့နောက် မယ်လိုဒီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ပရိဘောဂတွေ မရွှေ့ရဘဲနဲ့ ဘာကိုမှ အဆုံးသတ်လို့ မရဘူးလို့ ငါ စဉ်းစားမိလာပြီ”
အောက်ထပ်ခန်းသည် ကျဉ်းမြောင်းပြီး အေးစိမ့်နေသည်။
အတွင်းဘက် နံရံတွင် စားပွဲခုံကြီးတစ်လုံး ရှိသည်။
ယင်း၏နောက်ဘက်ရှိစင်များပေါ်တွင် ခန့်အပ်လွှာများ၊ အိမ်ထောင်စု စာရင်းများနှင့် စည်းနှောင်ထားသော စာပေးစာယူအစုအဝေးများ တင်ထားသည်။
ဆန်ရာက စားပွဲပေါ်ရှိ အရာများကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။
ဟီသန်က စာရေးခုံအောက်ခြေရှိ အကန့်ငယ်လေးကို သော့ဖွင့်လိုက်သည်။
ကြေးဝါခုံလေးတစ်ခုအတွင်း၌ ညှိုးမှိန်နေသော ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု ရှိနေသည်။
အစွန်းတစ်ဝိုက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ စုပုံနေ၏။
အက်ဗလင်က ယင်း၏ဘေးတွင် အသာထိုင်ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က သူမ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“စစ်ဆေးကြည့်လို့ ရမလား” ဟု သူမက မေးသည်။
ဆန်ရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ရပါတယ်”
ကျွန်ုပ်တို့ လက်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဇောက်ထိုး ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ပုံဆောင်ခဲသည် အလွတ်ကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ပြည့်နေသည်လည်း မဟုတ်ပေ။
သိမ်းဆည်းထားသော စွမ်းအား၏ ရှေးဟောင်း၊ တိတ်ဆိတ်သော အလေးချိန်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အက်ဗလင် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားသည်။
“အထဲမှာ အကွဲကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတယ်”
ဟီသန်က ပို၍ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်နားမှာလဲ”
“အထဲမှာ”
ထိုအကွဲကြောင်းသည် ထောင့်တစ်နေရာမှ ဖြတ်သွားသည်။
မီးခွက်ကို မရွှေ့မချင်း ကျွန်တော်ပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်လွန်းသည်။
ဆန်ရာက ဟီသန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ရာထူးခန့်အပ်တဲ့အချိန်က စစ်ဆေးခဲ့တာလား”
“တံဆိပ်တုံးကိုတော့ စစ်ဆေးခဲ့ပါတယ်။ ညွှန်ကြားချက်တွေအရ လိုအပ်လို့လေ”
“ဒါကရော”
သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဒူးထောက်နေရာမှ နောက်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ အလွတ် ပုံဆောင်ခဲတွေ ရှိတယ်”
“တစ်ခုခုက ဝင်ဆံ့နိုင်မလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ကျွန်တော် ခုံစက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်”
ဟီသန်က စာမျက်နှာများကို လှန်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
“အစားထိုးဖို့အတွက် ညွှန်ကြားချက်တွေ ရှိရမယ်”
ဆန်ရာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းကျပ်သွားသည်။
“ဒီအကြောင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကတည်းက ကြည့်ခဲ့သင့်တာ”
“အင်း” ဟု သူက ဆိုသည်။
သူက စကားကို နူးညံ့အောင် မပြောခဲ့ပေ။
ပုံဆောင်ခဲ အစားထိုးခြင်းက တစ်မနက်ခင်းလုံး နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
သိမ်းဆည်းထားသော စွမ်းအားများကို ဦးစွာ ပထမ ထုတ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က ခုံစက်နှင့် တံဆိပ်တုံးအကြား ဆက်သွယ်မှုကို စစ်ဆေးနေစဉ် အော်ရီလီယာက ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမ ခံစားရသ的一切ကို ဖော်ပြပေးရန် ကျွန်တော့်ဇနီးအား တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အက်ဗလင်လည်း ပြောပြခဲ့သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော ရေဝင်ပေါက်။
ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော ပြန်ထွက်ပေါက်။
အလုပ်လုပ်ဆောင်ချက်က ကျောက်တုံးပေါ်တွင် မှီခိုနေသည့် နေရာ။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကောင်းပြီ။ ယူရီယာ အလေးချိန်ကို ထိန်းပေးနေစဉ်မှာ ပြန်ထွက်ပေါက်ကို ဖွင့်ထားပေးပါ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤထက် ပိုခက်ခဲသည်များကို လုပ်ခဲ့ဖူးကြသည်။
သို့သော် ယခုကိစ္စကို အရေးမပါဟု မဆိုလိုပေ။
ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းစွမ်းအားကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အရန်ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ့။
အက်ဗလင်က လမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားပေးသည်။
ခုံစက် ငြိမ်ကျသွားသောအခါ ဟီသန်က ထိခိုက်နေသော ကျောက်တုံးကို အထည်ခံညှပ်ဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ယနေ့မနက်မှစ၍ ပျက်စီးလွယ်လာသကဲ့သို့ သူက ၎င်းကို သတိကြီးစွာ ကိုင်ထားသည်။
သူ့အတွက်မူ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပေလိမ့်မည်။
အသစ်လဲလှယ်မည့် ကျောက်တုံးကို ခုံစက်အတွင်း လုံခြုံစွာ တပ်ဆင်လိုက်သည်။
စွမ်းအား အနည်းငယ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ စမ်းသပ်ကြည့်ကြသည်။
၎င်းက စွမ်းအားကို လက်ခံသည်။
ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်သည်။
မည်သည့်အရာမျှ ဖမ်းဆုပ်မသွားပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ ဖွင့်လှစ်ထားသော လမ်းကြောင်းထက် ကျော်လွန်၍ မည်သည့်အရာမျှ ရောက်မသွားပေ။
အော်ရီလီယာက ဆန်ရာ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“အခုတော့ ဘယ်ကိုသွားတယ်ဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့ သိသွားပြီပဲ”
အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်က ပုံဆောင်ခဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
ယနေ့မနက်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ၏ ပခုံးများ ကျသွားသည်။
ကျွန်တော် နားလည်ပါသည်။
ကြောက်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခုသည် ၎င်းဖြစ်ပျက်မည့် တိကျသောနေရာတစ်ခု ရှိလာသောအခါ ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူလာတတ်သည်။
နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ အပေါ်ထပ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့ကြသည်။
မှတ်တမ်းစာအုပ်က ၎င်း၏ ထောက်တိုင်များပေါ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ဟီသန်က ရှေးဟောင်းထိုင်ခုံစာရွက်များကို အနီးတွင် ချထားပေးသည်။
မေရီနှင့် လိုင်ဆာတို့က သူတို့၏ မိတ္တူများကို တစ်ခုဘေးတစ်ခု ယှဉ်လျက် ချထားကြသည်။
ဆန်ရာက တံဆိပ်တုံးကို ယူလာခဲ့သည်။
သူမက သော့ကို အောက်ထပ်တွင် ထားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက နောက်သို့ လက်လှမ်းကာ ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်သည်အထိ ကျွန်တော် သူတို့နောက်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။
“ထိုင်ပါ”
ကျွန်တော်လည်း ထိုင်လိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် မည်သူ့ကိုမျှ စားပွဲဝိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်နေသကဲ့သို့ မရပ်စေလိုတော့ပေ။
ဆန်ရာက အဆိုပြုထားသော ရုပ်သိမ်းချက်ကို သီးခြားစာရွက်တစ်ရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားထားခဲ့သည်။
သူမက それを အသံထွက်၍ ဖတ်ပြသည်။
မူလတွေ့ရှိချက်သည် အဖြေမရှိခြင်းကို ဖော်ပြထားသည့် အချက်အလက်အပေါ် အခြေခံ၍ ဆောင်ရွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဖြေတစ်ခုကို ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
စာရေးတစ်ဦး၏ မှတ်တမ်းလည်း ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။
ယင်းကို ဖယ်ထုတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အော်ရီလီယာက တုံ့ပြန်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ယင်းကို ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုရန် တားမြစ်ထားသည့် ညွှန်ကြားချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ရုံးတော်၏ ထောက်ခံချက်သည် ထည့်သွင်းထားသည့် အကြောင်းပြချက်များအပေါ် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဆန်ရာက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ တည်ဆောက်ထားတာတွေကို ဒါက တိတိကျကျ ဖော်ပြနိုင်ရဲ့လား”
မေရီက စာသားများကို သူမ၏ မှတ်စုများနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့”
လိုင်ဆာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
အော်ရီလီယာက တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ဆန်ရာက စောင့်နေသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမက “တစ်ခုတော့ ရှိတယ်” ဟု ဆိုသည်။
“အဲဒါ မှားယွင်းနေဖို့အတွက် ကျွန်မ အရာရာတိုင်းမှာ မှန်ကန်နေဖို့ မလိုပါဘူး”
ဆန်ရာက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ရှေးဟောင်းစာရွက်များဘေးတွင် သူမ၏လက်ကို တင်လိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတိုင်းက ဉာဏ်ပညာရှိတယ်လို့ မင်း ဆုံးဖြတ်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒါမှမဟုတ် စွပ်စွဲချက်တိုင်းက အမှားတွေချည်းပဲလို့လည်း မဆိုလိုပါဘူး။ ငါ ဖြေတာကို သူတို့ ကြားခဲ့ပေမဲ့ ငါ မဖြေခဲ့ဘူးလို့ သူတို့ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြတယ်”
အခန်းတွင်း၌ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“အဲဒါက မင်း တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အရာပဲ”
ဆန်ရာက စာရွက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အောက်နားရှိ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ဖြတ်မျဉ်းဆွဲလိုက်သည်။
သူမက စာပိုဒ်ကို တစ်ကြိမ်ထပ်ဖတ်ပြသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မှတ်တမ်းများ ပြသနေသည်ထက် ကျော်လွန်သော မည်သည့် စီရင်ချက်မျှ မပါရှိတော့ပေ။
အော်ရီလီယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟုတ်တယ်”
ဆန်ရာက သူမ၏ ဖောင်တိန်ကို မှင်တို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရပ်သွားသည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများ တင်းကျပ်သွားသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
“လေဒီ ဆန်ရာ”
သူမက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“ဒီတံဆိပ်တုံးကို ကိစ္စရပ်အတော်များများမှာ ငါ သုံးခဲ့ဖူးတယ်”
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“အများစုက သာမန်ပါပဲ။ မိတ္တူတောင်းခံတာ၊ ဆက်ခံမှုကို အတည်ပြုတာ၊ လျှောက်လွှာလွှဲပြောင်းတာမျိုးပေါ့”
သူမ၏ အကြည့်များက ရှေးဟောင်းတွေ့ရှိချက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“ဒီစာရွက်ကို ငါ သေချာကိုင်တွယ်ခဲ့လို့ အလုပ်က သေသေချာချာ ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ခဲ့တာ”
အော်ရီလီယာက သူမကို ကြည့်နေသည်။
“မင်းက အခု စာရွက်ထက် ပိုတဲ့အရာတွေကို ကြည့်နေပြီလေ”
ဆန်ရာ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
ထို့နောက် ရေးသားစပြုသည်။
ပထမဆုံး စာကြောင်းက ဖိအားကို ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်မျက်လုံးများနောက်တွင် ၎င်းတို့ စုပုံလာကြသည်။
အက်ဗလင်၏ လက်က အော်ရီလီယာ၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမကို ကျွန်ုပ်တို့ဘေးတွင် ဆက်လက်ရှိနေစေမည့် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ကျွန်တော် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။
ဆန်ရာ ဆက်လက် ရေးသားနေသည်။
ဖယ်ထုတ်ခံခဲ့ရသော အဖြေကို ဖော်ပြသည့်အခါ ရှေးဟောင်းတွေ့ရှိချက်ဘေးရှိ တံဆိပ်တုံးသည် တောက်ပလာသည်။
အော်ရီလီယာ အသက်ရှူလိုက်သည်။
သူမ အသံပျောက်မသွားပေ။
အခြားမည်သည့်အရာထက်မဆို ထိုအချက်ကို ကျွန်တော် သတိထားမိလိုက်သည်။
“မင်း ဆက်လုပ်နိုင်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဆန်ရာ၏ ဖောင်တိန် ရွေ့လျားသွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်ဘက်တွင် လက်ခံရယူမည့် ပုံဆောင်ခဲ လှုပ်ရှားလာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
လမ်းကြောင်း ပွင့်လာပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးစာကြောင်းအရ စာအုပ်ကြီး မြောက်တက်လာသည်။
အနည်းငယ်တော့ ဟုတ်ပါသည်။
အစွန်းသည် ၎င်း၏ အခံတိုင်ကို ထောက်လျက် မြင့်တက်လာသည်။
ဟီသန်၏ လက်က ယင်းဘက်သို့ ရွေ့သွားသည်။
“စောင့်ပါ” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူ ရပ်သွားသည်။
တံဆိပ်တုံးထိုးထားသော အကိုင်းအခက်များမှ အလင်းတန်းပါးပါးလေးတစ်ခုသည် အော်ရီလီယာ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ဆန့်ထွက်လာသည်။
ကျွန်တော့်ဝမ်းဗรိုက် တင်းကျပ်သွားသည်။
သူမက ၎င်းကို ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အဆုံးသတ်လိုက်ပါ”
အစောင့်ပုဂ္ဂိုလ်က ပြင်ဆင်ထားသော ဖယောင်းပေါ်သို့ သူမ၏ တံဆိပ်တုံးကို ဖိချလိုက်သည်။
“ဒီရုံးတော်ရဲ့ အာဏာနဲ့အညီ၊ ဒီမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ တွေ့ရှိချက်အတွက် ထောက်ခံချက်ကို ငါ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါတယ်”
အလင်းတန်း တင်းသွားသည်။
အက်ဗလင်၏ လုပ်ဆောင်ချက် ကျဉ်းမြောင်းလာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက အော်ရီလီယာ၏ တည်ရှိမှုကို သူမနှင့် တွဲလျက်ပါလာသော အရာမှ ကွဲပြားခြားနားနေစေရန် ထိန်းသိမ်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီး လိုအပ်သည့်နေရာတွင် ကျွန်တော် စွမ်းအားဖြည့်တင်းပေးလိုက်သည်။
မှတ်တမ်းစာအုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမကြားရှိ ကြိုးမျှင် တုန်ရီနေသည်။
ထို့နောက် ၎င်းက စာအုပ်ဘေးသို့ ရွေ့လျားလာသည်။
အော်ရီလီယာ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားသည်။
မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာပေ။
မနေ့က သူမအား ပေးခဲ့သော အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီဟု ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ခဏလေးအတွက် ကျွန်တော် ထင်လိုက်မိသည်။
ထို့နောက် သူမ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ ဒီမှာ ရှိပါတယ်”
ကြိုးမျှင် တိုသွားသည်။
စားပွဲ၏ တပ်ဆင်မှုများမှတစ်ဆင့် အလင်းရောင်များ စီးဆင်းသွားသည်။
နံရံထဲသို့။
အောက်ဘက်ရှိ လက်ခံရယူမည့် ကျောက်တုံးဆီသို့။
ကျွန်တော် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ဆန်ရာက တံဆိပ်တုံးကို နေရာတွင် ဆက်လက် ထိန်းထားသည်။
သူမ၏ နားထောင်တစ်ဝိုက်တွင် ချွေးစို့လာသည်။
မေရီက မီးခွက်ကို သူမ၏ လက်ေမောင်မှ ဝေးရာသို့ ရွှေ့ရန်အတွက် စာရေးခြင်းကို ခဏရပ်လိုက်သည်။
မည်သူမျှ စကားမစကြပေ။
အော်ရီလီယာ၏ လက်သည် အေးစက်လာခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ညှစ်မထားဘဲ အသာကိုင်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုံးအလင်းတန်းသည် သူမ၏ လည်ပင်းမှ ကွာထွက်သွားသည်။
နေရောင်ခြည်တွင် ကပ်နေသော ဆံချည်မျှင်တစ်ခုကဲ့သို့ သူမနှင့် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကြားတွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။
သူမက လက်ချောင်းများကို မြှောက်လိုက်သည်။
ထိတွေ့လိုက်သည်။
အလင်းတန်း ကျိုးပဲ့သွားသည်။
အော်ရီလီယာ ရှေ့သို့ ကိုင်းကျသွားသည်။
အက်ဗလင်က သူမကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
သူတို့၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်နိုင်ရန်အတွက် ကျွန်တော် ကုလားထိုင်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။
စာအုပ်ကြီးသည် ၎င်း၏ အခံတိုင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျသွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏အောက်ဘက်တွင် ပုံဆောင်ခဲ ပူနွေးလာသည်။
ထို့နောက် အရာရာတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ယခင်နေ့ကကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် တိတ်ဆိတ်ခိုင်းထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဟီသန် အသက်ရှူသံကို ကျွန်တော် ကြားနေရသည်။
လိုင်ဆာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရွေ့ရှားနေသံ။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်ပြည်းပေါ်မှ ငှက်တစ်ကောင် အော်သံ။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ဖိလိုက်သည်။
ထို့နောက် လက်ကို ချလိုက်သည်။
“ပျောက်သွားပြီ”
သက်သာရာရမှုကြီးက ဆူညံစွာ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ခဲ့မိသည်။
သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ကျွန်တော် စကားပင် မပြောနိုင် ဖြစ်နေရသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ နဖူးကို အော်ရီလီယာ၏ နဖူးနှင့် ထိကပ်ထားလိုက်သည်။
မေရီက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
ဆန်ရာက စာမျက်နှာပေါ်မှ တံဆိပ်တုံးကို မြှောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချလိုက်သည်။
ဟီသန် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သူ ထိုင်သင့်သလားဟု မည်သူမျှ မမေးကြပေ။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“တစ်ခု” ဟု သူမက ဆိုသည်။
နောက်ထပ် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဂဏန်းသည် သတိပေးချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရmili မနေပေ။
ထိတွေ့နိုင်လောက်အောင်ပင် နီးကပ်နေသလို ခံစားရသည်။
မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို မစစ်ဆေးမီ ကျွန်ုပ်တို့ ခဏမျှ စောင့်နေကြသည်။
အော်ရီလီယာ ရေသောက်သည်။
ဆန်ရာလည်း သောက်သည်။
လိုင်ဆာက ပြတင်းပေါက်ကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ရာ အေးမြသော လေများ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။။
ရှေးဟောင်းတွေ့ရှိချက်က ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။
အဖြေမရရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသော စာသားများလည်း ရှိနေဆဲပင်။
သို့သော် အသစ်ထည့်သွင်းထားသော စာရင်းက ၎င်းတို့ဘေးတွင် ရပ်တည်နေသည်။
ထောက်ခံချက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တံဆိပ်တုံးက ကျွန်တော့်၏ သတိပြုမိမှုအပေါ် ဖိအားပေးမနေတော့ပေ။
ကျွန်တော် ၎င်းကို ငေးကြည့်ပြီး မင်သာလျှင် ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ရတော့သည်။
မင်သက်သက်သာတည်း။
ရုပ်သိမ်းချက်ကို မှတ်တမ်းအတွက် တစ်ကြိမ်ထပ်မံဖတ်ပြရန် မေရီက ဆန်ရာကို တောင်းဆိုလိုက်သည်။
သူမလည်း ဖတ်ပြသည်။
ဖတ်ရင်းဖြင့် သူမ၏ အသံ တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။
ပြုလုပ်ရမည့် မိတ္တူများ ရှိသေးသည်။
လက်မှတ်ရေးထိုးစရာများ။
ပျက်စီးသွားသော ပုံဆောင်ခဲနှင့် ၎င်း၏ အစားထိုးမှုဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများ။
ကျွန်ုပ်တို့ လာခဲ့ရသည့် အဓိကကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သော လက်တွေ့ကျသော အလုပ်များ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း သူမ ဆက်လက် ရှိနေခွင့်ရှိမရှိကို အော်ရီလီယာက မေးမြန်းသည်။
“ရတာပေါ့” ဟု ဆန်ရာက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမက ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏမျှ သူမ အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ကိုင်းများကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် လိုင်ဆာဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“မနေ့က မှတ်တမ်းကို ငါ ထပ်ကြည့်လို့ ရမလား”
ငယ်ရွယ်သော စာရေးမလေးက ၎င်းကို ယူလာပေးသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ ရပ်ချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော စာကြောင်းကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ညှိုးက ၎င်း၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် လိုချင်သည်ထက် ပို၍ပင် ၎င်းကို နားလည်လိုက်မိသည်။
မထွက်ခွာမီ ဆန်ရာက ကျွန်ုပ်တို့အား အောက်ထပ်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။
လက်ခံရယူမည့် ပုံဆောင်ခဲကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ စစ်ဆေးစေလို၍ ဖြစ်သည်။
ပျက်စီးသွားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော စွမ်းအားကို ၎င်းက ထိန်းသိမ်းထားသည်။
အက်ဗလင်က ဆက်သွယ်မှုကို စစ်ဆေးသည်။
ကျွန်တော် ကျောက်တုံးကို စစ်ဆေးသည်။
အော်ရီလီယာက တံခါးဝမှနေ၍ ကြည့်နေသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ ပုံမှန် စစ်ဆေးမှုတွေ စီစဉ်သင့်တယ်” ဟု ဆန်ရာက ဆိုသည်။
ဟီသန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်တော် စာရင်းသွင်းထားပါ့မယ်”
“နောက်ပြီး ဆိုင်းငံ့နေတဲ့ အခြားကိစ္စတွေရော”
သူမက သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဆန်ရာ၏ လက်က စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
“အဖြေမရသေးဘူးလို့ အမှတ်အသားပြုထားပြီး ပြင်ဆင်ရေး စာရွက်တွေ ကျန်ရစ်နေတဲ့ စာရင်းဇယားမှန်သမျှကို ငါ လိုချင်တယ်”
“အဲဒါက စာရင်းအတော်များများ ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
“အင်း”
သူမကို သူ ခဏမျှ စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် အခြားစာအုပ်တစ်အုပ်ကို သွားယူလိုက်သည်။
အဝင်ဝတွင် ဆန်ရာက အော်ရီလီယာအား အတည်ပြုလက်မှတ်ပါသော မိတ္တူများကို ပေးအပ်လိုက်သည်။
အထုပ်က ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
ခရီးရှည်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအများအပြားက ဤမျှသေးငယ်သော အထုပ်ကလေးထဲတွင် တည်ရှိနေနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို သူမ၏ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီနှင့် ကပ်၍ ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဆန်ရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“လိုအပ်ခဲ့လို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး”
“ကျွန်တော်လည်း စိတ်မကောင်းပါဘူး”
သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရင်ဆိုင်လျက် ရပ်နေကြသည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်ကို ကမ်းပေးသည်။
ဆန်ရာက လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
အခြားသူတစ်ဦး၏ အလုပ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုခြင်း မရှိပေ။
ပြင်ဆင်ချက်တစ်ခုက အရာရာတိုင်းကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေလိမ့်မည်ဟူသော ကတိကဝတ်လည်း မရှိပေ။
အခန်းတစ်ခန်းတည်းတွင် ခက်ခဲသောအရာတစ်ခုကို အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည့် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးသာ ရှိနေတော့သည်။
မမှောင်မီတွင် ကျွန်ုပ်တို့ စားသောက်ဆိုင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
မယ်လိုဒီက ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်ထက် ပိုများသော ညစာကို မှာယူလိုက်သည်။
စဘိုင်းက တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်အား လမ်းအကြောင်း မေးမြန်းသည်။
အီလီဇာက မြင်းများကို စစ်ဆေးသည်။
မေရီက မိတ္တူများကို လုံခြုံအောင် သိမ်းဆည်းသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လူတိုင်း မိမိတို့ တတ်ကျွမ်းရာအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော်တို့က အော်ရီလီယာကို အပေါ်ထပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။
သူမ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။
သူမ၏ အခန်းဝတွင် သူမ ရပ်လိုက်သည်။
“မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ထွက်ချင်ပါတယ်”
“အနားယူပြီးပြီဆိုရင်ပေါ့” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“အင်း”
“ဂရေးကိပ်ကိုလား”
အော်ရီလီယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အိမ်ပြန်ချင်ပါတယ်”
သူမ ဤစကားလုံးကို ပြောသည်ကို ကျွန်တော် ယခင်ကလည်း ကြားဖူးသည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ အနည်းငယ်မျှ မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ပေ။
နောင်တွင် အောက်ထပ်ရှိ မီးခွက်များကို မှေးမှိန်ထားပြီးနောက် အက်ဗလင်နှင့် ကျွန်တော် စင်္ကြန်လမ်းတွင် ခဏမျှ ရပ်နေမိကြသည်။
အော်ရီလီယာ၏ အခန်းထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
တိုးတိုးလေး။
အစပိုင်းတွင် မညီညာလှပေ။
မည်သူ့ကို ဆိုနေမှန်း မသိသော သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် မသိသော သီချင်းတစ်ပုဒ်ပင်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။
အသံ တုံ့သွားသည်။
ထို့နောက် စာကြောင်းကို အစက ပြန်စသည်။
အဆုံးထိ ရောက်သွားသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏လက်ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ တိုးဝင်ထည့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကျွန်ုပ်တို့၏အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြပြီး သူမ သီဆိုနေခဲ့သည်များကို ကျန်ရစ်ခဲ့စေခဲ့သည်။