လေဒီ ဆန်ရာက ကုလားထိုင်တွေကို ရွှေ့ထားလေသည်။
ငြိမ်သက်နေသော စာရင်းမှတ်တမ်းတိုက် (House of the Quiet Register) ဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် အစောဆုံး သတိထားမိလိုက်သည်မှာ ၎င်းပင်တည်း။
မနေ့ကဆိုလျှင် အော်ရီလီယာသည် စာအုပ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စားပွဲတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ခဲ့သည်။
ယနေ့မူ သူမ၏ကုလားထိုင်က ဆန်ရာ၏ဘေးတွင် ရှိနေသည်။
စာရင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကြီးက သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တည်ရှိနေ၏။
ဟီသန်က ၎င်း၏ ထောက်တိုင်များကို ချိန်ညှိနေသည်။
လိုင်စာက စာမျက်နှာအသစ် တစ်မျက်နှာကို လှန်ထားပေးလေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လျှင် ဆန်ရာက မော့ကြည့်လာသည်။
“ကိုင်း ကိုယ်တိုင် ငုံ့စရာမလိုဘဲ ဖတ်နိုင်အောင်လို့လေ”
အော်ရီလီယာက သူမ၏အိတ်ကို ချလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
မည်သူမျှ ဤကိစ္စကို အထူးတလည် ပြောဆိုနေကြခြင်း မရှိပေ။
ကျွန်ုပ်လည်း အက်ဗလင်၏ဘေးရှိ ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
မေရီကမူ စာအုပ်ရော စာရေးစာချွန်များကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် မြင်နိုင်မည့်နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လေသည်။
ခဏမျှကြာအောင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် သာမန်မနက်ခင်းတစ်ခုကို စတင်ကြသူများကဲ့သို့ မိမိတို့နေရာများတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဝင်ရောက်ထိုင်နေရာယူလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာက စာရင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။
ဖြည့်စွက်ချက်စာသားက ရှိမြဲအတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပင်။
ဤကဲ့သို့ ရှိနေမည်မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် မည်မျှပင် စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်ကို ၎င်းကို မြင်လိုက်ရမှသာ သတိပြုမိတော့သည်။
ထိုင်ခုံကိစ္စ စာတမ်းများနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိုးကားချက်မှာ ဆန်ရာ၏ သေးသွယ်ကျစ်လျစ်သော လက်ရေးဖြင့် ယခင်မှတ်တမ်းအောက်တွင် တည်ရှိနေသည်။
ဘေးနားရှိ တံဆိပ်တုံးမှာမူ မူလအတိုင်းပင် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ရှိနေ၏။
အော်ရီလီယာသည် စာကြောင်းအသစ်များကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် မှန်တမ်းထိန်းသိမ်းသူဘက်သို့ လှည့်လာပြီး—
“နောက် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“တွေ့ရှိချက်ကို အတည်ပြုတာပါပဲ”
ဆန်ရာက စာအုပ်ဘေးတွင် စာရွက်ဖြူတစ်ရွက်ကို ချလိုက်သည်။
“ဆွေးနွေးနေချိန်မှာ မူရင်းစာမျက်နှာ ဟောင်းကြီးကို အမြဲဖွင့်ပြထားစရာ မလိုအောင်လို့ ဒါကို ကူးရေးပေးထားပါတယ်”
မေရီက ကူးယူထားသည့် စာရွက်များထဲမှ တစ်ရွက်ကို ယူရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်ကလည်း နောက်တစ်ရွက်ကို ယူလိုက်၏။
ကျွန်ုပ်လည်း သူမ၏ပခုံးစွန်းမှနေ၍ လိုက်ဖတ်လိုက်သည်။
စာကြောင်းရေ ခုနစ်ကြောင်း ပါရှိသည်။
ပထမစာကြောင်း ခြောက်ကြောင်းက အော်ရီလီယာ၏ စွမ်းအားကို အဘယ်ကြောင့် ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။
ခုနစ်ကြောင်းမြောက် စာကြောင်းကမူ ထိုအကြောင်းပြချက်များကို မည်သူကမျှ ငြင်းဆိုပယ်ချနိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း ဖော်ပြထားပေသည်။
“တတိယစာကြောင်းကို ပြန်ဖတ်ပြပါဦး” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
ဆန်ရာလည်း ဖတ်ပြလေသည်။
“‘အမည်ပါလာသူ တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် သင့်လျော်သော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့် ကျူးလွန်လွန်ကဲမှုတို့ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသော အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်မခံဘဲ ပယ်ချခဲ့သည်’ ဆိုတာပါပဲ”
အော်ရီလီယာ၏ နှုတ်ခမ်းတို့ တင်းမာသွားသည်။
“ကျွန်မက ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုကို ငြင်းပယ်ခဲ့တာပါ”
“ဘယ်ညွှန်ကြားချက်ကိုလဲ”
“ဘုန်းကြီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြတဲ့ ရွာတစ်ရွာမှာ ရောဂါကူးစက်ပျံ့နှံ့နေတာကို သဘာဝအတိုင်း အဆုံးတိုင်သွားဖို့ ပစ်ထားဖို့ ဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်ပါပဲ”
လိုင်စာက ရေးမှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း အော်ရီလီယာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်ခါမျှ မပြောပြဖူးပေ။
“အဲဒီမှာ ကလေးတွေ ရှိနေတယ်လေ” သူမက ဆက်ပြောသည်။ “ဘုန်းကြီးက ဘာမှ မရှိသလောက် နည်းပါးလှတဲ့ မိသားစုတွေဆီကနေ ရိက္ခာတွေကို အတင်းအကျပ် သိမ်းယူနေတာ။ အဲဒါနဲ့ ရွာသားတွေက သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ကြတယ်။ အဲဒီနောက် သူက အကာအကွယ်ပေးမှု ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ လျှောက်ထားခဲ့တယ်”
“ဒါနဲ့ ခင်ဗျားက အဲဒီကို ရောက်သွားခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ဟုတ်တယ်”
ဆန်ရာ၏ အကြည့်တို့က နောက်စာကြောင်းဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
“ဒီကိစ္စကို စုံညီအစည်းအဝေးမှာ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသလား”
“အကျယ်တဝင့် ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်”
ဟီသန်က စာရွက်ထုပ်များထဲမှ တစ်ထုပ်ကို ပို၍ နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။
“မနေ့က ရွာနာမည်တစ်ခုကို ငါ တွေ့လိုက်ရတယ်”
အဆိုပါ ရွာနာမည်ကို ရှာတွေ့ရန် နံနက်ခင်း၏ အများစုကို အချိန်ကုန်ခဲ့ရသည်။
ဘုန်းကြီး၏ ထွက်ဆိုချက်များ ပါရှိသည်။
ထိုရွာသို့ တစ်ခါမျှ ရောက်ဖူးခြင်းမရှိသူတစ်ဦး၏ အစီရင်ခံစာလည်း ပါဝင်သည်။
ရိက္ခာအငြင်းပွားမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းတစ်ခုတွင် ပျောက်ဆုံးသွားသော ရိက္ခာများကို ‘မှန်ကန်စွာ ပေးအပ်ခြင်းမရှိဘဲ ရုပ်သိမ်းသွားသော ပူဇော်သက္ကာများ’ ဟု ဖော်ပြထားလေသည်။
ထို့နောက် စာမျက်နှာ၏ အောက်ခြေနားတွင် အော်ရီလီယာ၏ အမည် ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူ့ဘေးနားတွင် စာရေးစာချွန်က ဤသို့ ရေးထိုးထား၏။
ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို မငြင်းဆိုပါ။ တားမြစ်ချက်ကိုသာ ငြင်းဆိုသည်။
ဆန်ရာက ထိုမှတ်စုကို ကူးယူထားသော တွေ့ရှိချက်စာရွက်၏ ဘေးတွင် တင်လိုက်သည်။
“သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့ အဖြေကို တိုင်ကြားချက် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် သုံးခဲ့ကြတာပဲ”
“ကျွန်မ စည်းကမ်းဖောက်ဖျခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပါပဲ” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
“ဒီအဖြေအတိုင်းပဲ ခင်ဗျား ဆက်ရပ်တည်နေဦးမှာလား”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ထိုစကားလုံးက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာ လွတ်မြောက်သွားသလို ပေါ့ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက မှတ်တမ်းတင်ထားပုံဆိုးကြီးထဲမှ လွတ်မြောက်လာဖို့ မလိုပေ။
အချို့သောအရာများကိုမူ သူမက ထပ်မံပြောပြရန် ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။
လိုင်စာက အော်ရီလီယာ စကားဆုံးသည်အထိ စောင့်နေပြီးမှ ထိုအရာများကို ချရေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ရွာ၏နာမည်ကို ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
စာရေးက ထိုရွာကို အရှေ့ဘက်အဝေးရှိ ပိုကြီးသော ရွာကြီးတစ်ခုနှင့် မှားယွင်း ရောထွေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သူမသည် ထိုရောဂါကူးစက်မှုကို ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသည်။
စိုစွတ်နေသော အိပ်ရာခင်းများ၏ အနံ့အသက်ကိုလည်း မှတ်မိနေ၏။
ကွဲအက်နေသော ဥအိုးလေးတစ်လုံးဖြင့် သူမကို အခကြေးငွေပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကိုလည်း အမှတ်ရနေသည်။
သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကိုမူ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိတော့ပေ။
ထိုသို့ သူမပြောလိုက်သောအခါ လိုင်စာက ဆက်မရေးသေးဘဲ နေရာအလွတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။
ဆန်ရာက မေးခွန်းများ ဆက်မေးသည်။
အချို့မေးခွန်းများမှာ မသက်မသာ ဖြစ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။
ထိုရွာအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု အခြားဘုန်းကြီးကျောင်းတစ်ခုက ကြေညာထားကြောင်း အော်ရီလီယာ သိခဲ့ပါသလား။
သိခဲ့သည်။
၎င်း၏ဘုန်းကြီးနှင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပါသလား။
သူက ပြန်လာရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။
အခြားသော နတ်ဘုရားများက သူမ၏လုပ်ရပ်များကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်သည်ကို သူမ နားလည်ခဲ့ပါသလား။
အော်ရီလီယာက ဆန်ရာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“နားလည်ပါတယ်”
မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
အပြစ်တင်ဝေဖန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
စာရေးမှတ်တမ်းအသစ် တစ်ကြောင်းသာ တိုးလာခဲ့သည်။
အခန်းတွင်း လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ဟီသန်က ပြောလာမှသာ ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
ရှေးဟောင်း သားရေစာပေါ်သို့ စိုစွတ်သော အသက်ရှူသံများ အလွန်အကျွံ သက်ရောက်ပါက မည်သို့ဖြစ်တတ်ကြောင်း သူရှင်းပြသည်အထိ ဤသည်မှာ အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။
မေရီက လေးနက်သော အာရုံစိုက်မှုဖြင့် နားထောင်နေသည်။
ကျန်သူများမှာမူ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့ကြသည်။
ဆန်ရာ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပထမဆုံး လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့ရာ အခန်းတွင် စဘိုင်းက စားစရာများကို ပြင်ဆင်ထားပေးလေသည်။
မယ်လိုဒီက မုန့်တစ်လုံးကို ကိုင်လျက် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ဘယ်လိုနေပြီလဲ”
“သူမ ဖြေကြားနေပါပြီ” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
“သူတို့ရော နားထောင်ပေးနေကြရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့”
မယ်လိုဒီက ခဏမျှ စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် ကျန်နေသေးသော မုန့်ကို အော်ရီလီယာထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမလည်း ၎င်းကို ယူလိုက်သည်။
သူမ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
ထို့အတူ ဗိုက်လည်း ဆာနေပုံရပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး ထိုင်ရန် ဤအရာများသည်ပင် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်များ ဖြစ်လာသည်။
ခဏအကြာတွင် ဆန်ရာလည်း ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ရောက်လာသည်။
သူမက စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်လာ၏။
ကျွန်ုပ်လည်း ၎င်းကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါ ကျွန်ုပ်တို့နဲ့ ဆိုင်လို့လား”
“ဆိုင်ပါတယ်”
“သူမ မုန့်စားပြီးတဲ့အထိ စောင့်လို့ မရဘူးလား”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်သည်။
ဆန်ရာက စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“စောင့်နိုင်ပါတယ်”
ခဏတာမျှတော့ စာရင်းမှတ်တမ်းအကြောင်း မပြောကြဘဲ အစားအစာများကိုသာ စားသုံးနေကြသည်။
ဆန်ရာ၏ နောက်မှ ဆင်းလာသော ဟီသန်ကို စဘိုင်းက ဤအိမ်ကြီးတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဟု မေးလိုက်သည်။
“လေးဆယ့်တစ်နှစ်ပါ”
“ဆန္ဒအလျောက် လုပ်ခဲ့တာလား” ဟု မယ်လိုဒီက မေးသည်။
သူ့ကို တစ်စုံတစ်ရာ အနည်းငယ် စော်ကားလိုက်သလိုမျိုး သူက ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ ကျွန်တော် မဖတ်ရသေးတဲ့ အတွဲတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်လေ”
မေရီက သူမ၏ ဖန်ခွက်ထဲသို့ ငုံ့၍ ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သူမ၏ ထောက်ခံမှုကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီဟု ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်။
ပန်းကန်များကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဆန်ရာက စာအုပ်ငယ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မရဲ့ တာဝန်ခန့်အပ်လွှာပါ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
အတွင်းဘက်ပါ စာရွက်စာတမ်းတွင် တံဆိပ်တုံးအများအပြား နှိပ်ထားသည်။
“ဟိုယခင်က အဖြေကို လက်ခံဖို့ဆိုတာ ကျွန်မမှာ မရှိတဲ့ အာဏာကို သုံးရမှာလားဆိုတာကို သိချင်လို့ပါ”
“ဒါဆိုရင်ရော” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“ထွက်ဆိုချက်တွေကို လက်ခံရယူနိုင်ပြီး၊ လက်ရှိရှိနေပြီးသား ကိစ္စရပ်တစ်ခုနဲ့ သက်ဆိုင်ခြင်း ရှိမရှိကိုပါ ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ အာဏာ ကျွန်မမှာ ရှိပါတယ်”
အက်ဗလင်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
“ဒါဆိုရင် ဘကြောင့် အော်ရီလီယာရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ကို အရင်က လက်မခံခဲ့တာလဲ”
ဆန်ရာက စာမျက်နှာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီအချိန်က မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူက ဆုံးဖြတ်ချက် မချချင်ခဲ့လို့ပါပဲ”
“ဒါဖြင့် ခင်ဗျားကော ဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင်င်ရော”
“မှတ်တမ်းစာအုပ်ကြီးက ဒီအဖြေကို အမှုစဉ်ဆက်တစ်ခုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် လက်ခံရပါလိမ့်မယ်”
“လက်ခံရမယ် ဟုတ်လား” ဟု မေရီက မေးသည်။
ဆန်ရာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဒီရာထူးနဲ့ တွဲလျက် ပါလာတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါက မှတ်တမ်းတွေကိုသာမကဘဲ မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုပါ ချည်နှောင်ထားတာပါပဲ”
ကျွန်ုပ်လည်း သစ်ကိုင်းများကြားမှ အလင်းတန်းကို ပြန်ပြေးမြင်မိသည်။
“သူကသာ ငြင်းဆိုခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
“အဲဒါကို မသုံးခင်မှာ ကျွန်မ နားလည်ထားချင်ခဲ့တာပေါ့”
အထပ်ပေါ်တွင် ဟီသန်က သစ်သားသေတ္တာပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလာသည်။
အတွင်းဘက်တွင် ကြေးတံဆိပ်တုံး တစ်ခုနှင့် အစွန်းအထင်းများရှိကာ ဟောင်းနွမ်းနေသော သော့သေးသေးလေး တစ်လက် ရှိနေသည်။
ဆန်ရာက ကြေးတံဆိပ်တုံးကို ယူလိုက်သည်။
သော့ကိုမူ ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ချန်ထားခဲ့သည်။
“တံဆိပ်တုံးက လက်ခံအတည်ပြုပေးတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “သော့ကတော့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ပိတ်သိမ်းပေးတာပေါ့”
ကျွန်ုပ်လည်း ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သေးငယ်သော ပစ္စည်းလေး တစ်ခုတည်း။
သို့သော် ပိတ်ထားခဲ့ရသော တံခါးပေါင်းများစွာ၏ ဘဝတစ်ခုစာ။
အော်ရီလီယာက မည်သည့်အရာကိုမျှ လှမ်းမကိုင်ပေ။
“ကျွန်မ ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုရဦးမှာလား”
“မလိုပါဘူး”
“မူရင်းတွေ့ရှိချက်ကို လက်ခံရမှာလား”
“ဒါလည်း မလိုပါဘူး”
ဆန်ရာက သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက စွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို ဖြေကြားနေတာပါ။ အဲဒီစွပ်စွဲချက်ကို မှန်ကန်စွာ တင်သွင်းခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျား သဘောတူစရာ မလိုပါဘူး”
အော်ရီလီယာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ”
လိုင်စာက မနက်ခင်းက မှတ်တမ်းတင်ထားသည်များကို ပြန်ဖတ်ပြသည်။
အော်ရီလီယာက စာပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းသည်။
တစ်ခုမှာ သူမ ഉദ്ദേശသည်ထက် ပို၍ သေချာရေရာနေသလို ဖြစ်နေသည်။
နောက်တစ်ခုမှာမူ ဘုန်းကြီး ပြန်လာရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည့် အချက်ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့မိသည်။
မေရီက သူမ၏ မှတ်စုများနှင့် တိုက်ဆိုင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာက ထိုမှတ်တမ်းကို မူရင်းထိုင်ခုံ စာတမ်းများ၏ ဘေးတွင် တנီးတက တင်လိုက်သည်။
“မှတ်တမ်းအတွက် မေးပါရစေ၊ ဒီရှေ့က မှတ်စုတွေက ခင်ဗျားပေးခဲ့တဲ့ အဖြေတွေရဲ့ အနှစ်သာရကို တကယ်ပဲ ထိန်းသိမ်းထားရဲ့လား”
“ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးခဲ့တာတွေကတော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ သွင်းလိုက်တဲ့ ပြင်ဆင်ချက်တွေနဲ့ အတူပေါ့လေ”
“ဒီအဖြေတွေကို ခင်ဗျားရဲ့ လက်ရှိထွက်ဆိုချက်နဲ့အတူ လက်ခံရရှိစေလိုပါသလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
ဆန်ရာက ကြေးတံဆိပ်တုံးကို စာမျက်နှာဘေးတွင် ချလိုက်သည်။
ဖိအားတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးများသာမက နားများကိုပါ လွှမ်းခြုံလာသည်။
အခန်းကြီးသည် အလွန်ဝေးကွာသွားသလို ဖြစ်လာ၏။
အော်ရီလီယာ ပြောဆိုနေသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ရသည်။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
သို့သော် မည်သည့်အသံမျှ မကြားရပေ။
အက်ဗလင်က အလွန်လျင်မြန်စွာ ထရပ်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ ကုလားထိုင်က ကျွန်ုပ်၏ ကုလားထိုင်ကို ဝင်တိုက်မိသည်။
“အော်ရီလီယာ”
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမက သူမကို ငေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာကို ကြည့်သည်။
သူမ ထပ်မံပြောဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် တိတ်ဆိတ်မှုသာ။
ဟီသန်၏ လက်က စားပွဲစွန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ဆန်ရာက ကြေးတံဆိပ်တုံးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
လိုင်စာလည်း စာရေးခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
မီးလောင်သံကို ကျွန်ုပ် ကြားနေရသည်။
လမ်းမပေါ်က ဆူညံသံများကို ကြားရသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားရ၏။
အော်ရီလီယာ၏ အသံမှလွဲ၍ ကျန်သည့် အသံအားလုံးကို ကြားနေရသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း သူမ၏ လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
သူမကလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်ဆုပ်ကိုင်လာသည်။
အက်ဗလင်က သူမ၏ တစ်ဖက်သို့ ရွေ့လာသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖိတ်ခေါ်မှုက သူမ၏ တည်ရှိမှုဝန်းကျင်တွင် ခိုင်မာလာသည်။
အခြားသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆွဲငင်သွားခြင်းမျိုး မရှိတော့ပေ။
မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းလည်း မရှိပါ။
သူမ ထိုနေရာတွင် အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။
ဤစွမ်းအားသည် ၎င်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်တည်း။
ဆန်ရာက တံဆိပ်တုံးကို မြှောက်လိုက်သည်။
သို့သော် တိတ်ဆိတ်မှုကမူ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲပင်။
“သူမ ရေးလို့ ရမလား” ဟု မေရီက မေးသည်။
အော်ရီလီယာက လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
လိုင်စာက သူမထံသို့ ကလောင်တံကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ပထမဆုံး စာလုံး ပေါ်လာသည်။
ထို့နောက် မင်စက်တို့ ပါးသွားသည်။
အော်ရီလီယာ စာကြောင်းအဆုံးသို့ ရောက်ချိန်တွင် စာလုံးတို့မှာ မှေးမှိန်ကာ ဖျော့တော့သော ရေးရာသံများအဖြစ်သို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒေါသစိတ်တို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ကျွန်ုပ် စားပွဲဘေးမှ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။
အက်ဗလင်က စာမျက်နှာကို ငေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ ရာထူးက အခုထိ လက်ခံမှုကို တားဆီးပိတ်ပင်နေဆဲပဲ”
“ကျွန်မ စတင်နေပါပြီ”
“ဒါဆိုရင် အဆုံးသတ်လိုက်လေ”
ဆန်ရာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“နှုတ်နဲ့ အတည်ပြုချက်က—”
“သူမ ဟုတ်တယ်လို့ ပြောတာ ခင်ဗျား ကြားလိုက်ရတာပဲလေ” ဟု မေရီက ဆိုသည်။
မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူက သူမဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“ကျွန်မလည်း ကြားတယ်။ ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အားလုံးလည်း ကြားကြတာပါပဲ”
မေရီက သူမ၏ ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဒါ မဖြစ်လာခင်တတည်းက ကျွန်မ ရေးထားခဲ့တာပါ”
ထိုနေရာတွင် ရှိနေလေသည်။
သေးငယ်သော စာလုံးလေး တစ်လုံး။
ထင်ရှားမည်းနက်နေဆဲပင်။
ဆန်ရာက ၎င်းကို ဖတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လိုင်စာ၏ မှတ်စုများကို ငေးကြည့်သည်။
အလားတူ အဖြေမျိုးပင် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။
သူမလည်း စာရွက်အသစ် တစ်ရွက်ကို သူမဘက်သို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။
“တောင်းဆိုချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုံလောက်တဲ့ သက်သေအထောက်အထားတွေ ရှိနေပါပြီ”
သူမ၏ အသံတို့ တုန်ရီနေသည်။
သို့သော် လက်ကမူ တုန်ရီခြင်း မရှိပေ။
သူမ အမြန်နှုန်းဖြင့် ရေးချလိုက်သည်။
ဟီသန်က တံဆိပ်တုံး၏ ဖိင်ကို ပို၍ နီးကပ်အောင် ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။
အခန်းတွင်းရှိ ဖိအားတို့မှာ ကျွန်ုပ်၏ သွားများ ကျဉ်လာသည်အထိ ပြင်းထန်လာသည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုစာအုပ်ကို ချိုးပစ်ချင်သည်။
တံဆိပ်တုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သည်။
စားပွဲတစ်ခုလုံးကိုပါ ရိုက်ခွဲပစ်ချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ထိုသို့လုပ်မည့်အစား ဆန်ရာ ဝါကျကို အဆုံးသတ်နေသည်ကိုသာ ငေးကြည့်နေမိသည်။
သူမက ပြင်ဆင်ထားသည့် ဖယောင်းစိမ်းပေါ်သို့ ကြေးတံဆိပ်တုံးကို ဖိချလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမည်ဖော်ပြခံထားရသူ အော်ရီလီယာရဲ့ အဖြေကို ကျွန်မ လက်ခံပါတယ်”
အော်ရီလီယာထံမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
စကားလုံးတစ်လုံး မဟုတ်ပေ။
ရုတ်တရက် အသက်ရှူမှားကာ ပြန်လွတ်လာသည့် အသံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်က သူမကို ထိန်းကိုင်ပေးလိုက်သည်။
ဖိအားတို့ ရွေ့လျားသွားသည်။
ခဏတာမျှပင် နံရံများအလွန်မှ လူစည်ကားရာ အခန်းတစ်ခုကဲ့သို့သော အသံများကို ကြားလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားသည်။
အသံတို့က တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ထပ်နေကြသည်။
အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပြောဆိုနေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စောင့်ဆိုင်းရန် အမိန့်ပေးနေသည်။
ထို့နောက် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်သည်။
သူမ၏ ပခုံးတို့ တုန်ရီနေသည်။
ဆန်ရာက တံဆိပ်တုံးကို ချလိုက်သည်။
“ကျွန်မ ပြောတာကို ကြားရရဲ့လား” ဟု ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမက မေးသည်။
“ကြားရပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ချက်ချင်း ဖြေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
“ကြားရပါတယ်”
ခဏတာမျှ မည်သူမျှ စာရင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကြီးကို ထိရဲခြင်း မရှိကြပေ။
ဟီသန်က ရေ ယူလာပေးသည်။
လိုင်စာက အော်ရီလီယာ၏ လက်စွပ်ပေါ်သို့ မင်များ မစွန်းစေရန် မင်ဘူးကို ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
မေရီကမူ စားပွဲဘေးတွင် ဆက်လက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ လက်တစ်ဖက်က သူမပိုင် စာအုပ်ပေါ်တွင် တင်ထားလေသည်။
အော်ရီလီယာ ရေသောက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆန်ရာကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အဲဒီလို ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိထားပြီးသားလား”
“မသိပါဘူး”
မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူ၏ အဖြေက တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာတာကို ငြင်းပယ်နိုင်တယ်ဆိုတာတော့ ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ရပ်နေတဲ့သူကို အသံတိတ်သွားစေနိုင်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ မသိခဲ့ပါဘူး”
“ဒီအရာက ယနေ့မှ စတင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
ဆန်ရာက သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို လွှဲချလိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်”
မူရင်းတွေ့ရှိချက်မှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ စာလုံးတို့မှာမူ ရှိနေဆဲပင်။
သို့သော် နောက်ဆုံးစာကြောင်း၏ အောက်ဘက်တွင် ပါးလွှာသော အလင်းတန်းတစ်ခုက စာမျက်နှာကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
ဟီသန်က မထိဘဲ ပို၍ နီးကပ်အောင် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အနားသတ်ဘေးတွင် ပေါ်လာသည့် စာကြောင်းငယ်လေးကို ဆန်ရာ ဖတ်ပြလိုက်သည်။
“အဖြေကို လက်ခံအတည်ပြုပြီးပါပြီ။ ငြင်းဆို၍မရတော့သော တွေ့ရှိချက်ကို ဆိုင်းငံ့ထားသည်”
ကျွန်ုပ်လည်း အော်ရီလီယာကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက သူမ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ထိကိုင်လိုက်သည်။
“အားနည်းသွားပြီ”
“ပျောက်သွားတာလား”
သူမက ခေါင်းခါပြသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း စိတ်ပျက်သွားသည်ကို သူမ မသိစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် သူမက မြင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
“ယူရီယာ”
“သိပါတယ်”
“မဟုတ်ဘူး” သူမက ဆိုသည်။ “ငါ့ကို ကြည့်စမ်း”
ကျွန်ုပ်လည်း ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက နှေးကွေးစွာဖြင့် ပြောလာသည်။
“ငါ ကွာခြားချက်ကို ခံစားမိနေရပြီ”
ဆန်ရာက မှတ်တမ်းအသစ်ကို သေချာစွာ လေ့လာနေသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ တာဝန်ခန့်အပ်လွှာ စာအုပ်ကို တစ်ကြိမ်ထပ်၍ ဖွင့်လိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမက အဆိုပါ စာပိုဒ်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့လိုက်သည်။
“ထိန်းသိမ်းထားသော မှတ်တမ်းများအရ တွေ့ရှိချက်သည် ချွတ်ယွင်းချက်တစ်ခုအပေါ်တွင် မူတည်နေပါက မှတ်တမ်းထိန်းသိမ်းသူအနေဖြင့် အတည်ပြုချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပိုင်ခွင့် ရှိသည်”
မေရီက သူမ၏ဘေးသို့ ရွေ့လာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးသား အတူတကွ ဖတ်ရှုကြသည်။
“ဒါက အဲဒီအထဲမှာ အကျုံးဝင်လို့လား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
ဆန်ရာက ထိုင်ခုံ စာတမ်းများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းတို့ကို ပယ်ထုတ်ထားသည့် ညွှန်ကြားချက်။
မည်သည့်အဖြေမျှ လက်ခံရရှိခြင်း မရှိသေးကြောင်း ဆိုထားသည့် ရှေးဟောင်း စာလုံးများ။
“ဝင်ပါတယ်”
သူမက တკတကျ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်တို့က သစ်သားသေတ္တာဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
သော့ကမူ အတွင်းဘက်တွင် ရှိနေဆဲပင်။
“အဲဒီလို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လို့ ဘာတွေ လွတ်မြောက်လာမလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်” ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက တွေ့ရှိချက်အောက်ရှိ မှေးမှိန်နေသော အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဒီအတည်ပြုချက်က သူမကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပဲ။ အကယ်၍ ဒါကို ပိတ်လိုက်တာက စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောင်းလဲသွားစေမယ်ဆိုရင် အဲဒီစွမ်းအားတွေ ဘယ်ကို ရောက်သွားမလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ်တို့ သိထားသင့်တယ်”
ဆန်ရာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟီသန်?”
“ကျွန်တော် ထိန်းသိမ်းသူရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ယူလာခဲ့ပေးပါမယ်”
အော်ရီလီယာက သူမ၏ ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
“မနက်ဖြန်မှပေါ့”
လူတိုင်း သူမဘက်သို့ လှည့်လာကြသည်။
ခဏတာမျှဆိုသလို သူမက ဤသို့ပြုလုပ်ရန် ခွင့်ပြုချက်ရှိမရှိကို မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်လိုက်မိသည်။
ထို့နောက် သူမ ဆက်ပြောလာသည်။
“ဒီနေ့တော့ တော်လောက်ပြီထင်တယ်”
ဆန်ရာက တာဝန်ခန့်အပ်လွှာ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြတာပေါ့”
အပြင်ဘက်တွင် မယ်ရိုဒန် (Merrowden) မြို့ကလေးပေါ်သို့ ညနေခင်းကြီး ကျရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းမီးများကို ထွန်းညှိနေကြသည်။
လေထုထဲတွင် ထင်းမီးခိုးနံ့နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်မှ ကြက်သွန်မွှေးများကြော်နေသည့် အနံ့တို့ သင်းပျံ့နေ၏။
ကျွန်ုပ်တို့လည်း တည်းခိုခန်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
အော်ရီလီယာက အက်ဗလင်၏ လက်ကို တွဲထားသည်။
တံတားပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ သူမ လမ်းစဲသွားသည်။
ကျောက်တုံးများအောက်တွင် ရေစီးသံတို့ တဝေါဝေါ မြည်ဟည်းနေ၏။
ကျွန်ုပ်တို့၏ နောက်မှ လှည်းတစ်စီး ရောက်လာသဖြင့် ၎င်းကို ရှောင်ပေးရန်အတွက် လမ်းဘေးရှိ ကျောက်တံတိုင်းဘေးကပ်လျက် လမ်းကျဉ်းလေးထဲသို့ တိုးဝင်ပေးလိုက်ကြသည်။
ထိုနောက်တွင်မူ အော်ရီလီယာက ထိုနေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်နေဆဲပင်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
သူမက မြစ်ရေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
“အရင်တုန်းကဆိုရင် ဆုတောင်းမေတ္တာပို့တာ အဆုံးသတ်ခါနီးရင် ငါ့မှာ အမြဲတမ်း ပျောက်ဆုံးသွားတတ်တာမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတယ်”
အက်ဗလင်၏ လက်က သူမ၏လက်မောင်းကို ပို၍ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ပျောက်သွားတယ် ဟုတ်လား”
“တစ်စုံတစ်ယောက် တောင်းဆိုနေတာကို ငါ ခံစားရတယ်။ တစ်ခါတလေ ဘာပြောချင်တယ်ဆိုတာကို ငါ သိနေပေမဲ့ စကားလုံးတွေကို ငါ့ဆီ မရောက်လာအောင် တားဆီးခံထားရသလို ဖြစ်နေတတ်တယ်”
သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ တိတ်ဆိတ်မှုအပေါင်းကို ကျွန်ုပ် ပြေးမြင်မိသည်။
မည်သည့်အကြောင်းကိုမျှ ပြန်မကြားခဲ့ရသူ လူအပေါင်းကိုလည်း တွေးမိသည်။
“အခုရော”
“အခုတော့ ဘာမှန်း မသိသေးပါဘူး”
သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါတော့ သိချင်မိတယ်”
တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်သောအခါ စားပွဲထိုးမလေးက ညစာကို အထပ်ပေါ်တွင် စားမည်လား သို့မဟုတ် မီးဖိုဘေးတွင် စားမည်လားဟု လာမေးသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆရာမလည်း ၎င်းကို သတိပြုမိသွားသည်။
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတို့ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
“မီးဖိုဘေးမှာပဲ စားမယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“စွပ်ပြားရော ပါမှာလား”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထည့်ပေးပါ”
“မုန့်ဖုတ်ခဲရောပေါ့”
“ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ထည့်ပေးပါ”
ကောင်မလေးလည်း ပန်းကန်များ သွားယူရန် ထွက်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ ထွက်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ညစာနှင့် ပတ်သက်သည့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဖြေတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့လည်း စကားလုံးတိုင်းကို အပြည့်အစုံ ကြားခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်လေသည်။