ရာသီဥတု၏ ပထမဆုံး ဆောင်းနှင်းခဲကျလာချိန်မှာပင် ကျွန်ုပ်တို့မှာ သော့ခလောက်တစ်မျိုးအတွက် အချေအတင် ငြင်းခုံနေကြရလေသည်။
ဂါရစ်က ပျိုးခုံသေတ္တာကို သူကိုယ်တိုင် ဖွင့်တတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အဖုံးပြန်မပိတ်သွားအောင် ဘယ်လိုထိန်းရမည်ကိုတော့ သူ မသိသေးပေ။
သို့သော် သူ၏အဘိုးဖြစ်သူက ၎င်းကို တွေ့သွားခဲ့လေပြီ။
ယခုအခါတွင်မူ အငယ်ဆုံး တရားခံလေးက ကျွန်တော့်ခြေထောက်ကို တက်ဖက်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် လူကြီးသုံးဦးက သေတ္တာကို ဝိုင်းကြည့်နေကြလေသည်။
"ထိပ်နားမှာ သော့ခလောက် ပိုတင်ရမယ်" ဟု ဟယ်လီနာက ဆိုသည်။
"သူကြီးလာဦးမှာပဲလေ" ဟု အက်ဗလင်က ပြန်ပြောသည်။
"နောက်တော့လည်း တက်လာမှာပေါ့" ဟု ကျွန်တော်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော်တို့၏ သားငယ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူက ကျွန်တော့်ဒူးဆစ်အထိ တက်လှမ်းရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"ပြောရရင်တော့ သူက စတင်နေပြီပဲ"
လော့ဒ် ဂါရစ်က ပတ္တာကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
"ဒါကိုပါ ပြင်ရမယ်"
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင်မူ အောက်ဘက်ဥယျာဉ်တော်ကြီးမှာ နှင်းဖြူတို့ဖြင့် တလက်လက် တောက်ပြောင်နေလေသည်။
နံနက်စာစားချိန်ရောက်သောအခါ ရဲတိုက်ထဲရှိ လူတစ်ဝက်ခန့်မှာ ဆောင်းရာသီမရောက်မီ လုပ်စရာရှိသည်များကို အသီးသီး ရှာဖွေတွေ့ရှိထားကြလေပြီ။
အီလီနော်က တစ်ဖက်လက်တွင် စပါးကျီ စာရင်းဇယားစာအုပ်ကို ပိုက်လျက်၊ ကျိုးနေသော အမိုးကြွေပြားတစ်ချပ်ကို ချိုင်းကြားတွင် ညှပ်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သူမက ကြွေပြားကို ကောင်စီစားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
မေရီက မင်အိုးကို တစ်နေရာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
"ဒါ ဒီမှာ ရှိမှဖြစ်မလား"
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါလာတာပေါ့"
ကြွေပြားမှာ အလယ်မှနီးပါး တစ်ဝက်စီ ကွဲထွက်နေလေသည်။
အီလီနော်က အစွန်းနားရှိ အမည်းစက်ကလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"အဲ့ဒီထဲ ရေဝင်ရင် နှင်းခဲက ကွဲအက်သွားစေလိမ့်မယ်။ သစ်သားတွေသာ ဒီနေ့ရောက်လာရင် နောက်ထပ် ရာသီဥတုမှန်မှန် မိုးမရွာခင် အနောက်ဘက်စောင်းကို ကျွန်မတို့ အပြီးသတ်နိုင်တယ်"
"နောက်ကျနေလို့လား"
"တံခါးဝကို ရောက်နေပါပြီ"
"ဒါဆို ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"
"အဲ့ဒါကို သယ်လာတဲ့ လှည်းဘီး ကျွတ်နေလို့ပါ"
ကျွန်တော် ကတ်စတေလန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"တည်ဆောက်ရေးဘောင်တွေ အသင့်ရှိပါတယ်"
အီလီနော်က ပြုံးလိုက်သည်။
လက်တွေ့ဆန်သော အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်သည်။
များသောအားဖြင့် ထိုအပြုံးမျိုးပေါ်လာလျှင် လေးလံသော ပစ္စည်းတစ်ခုခု မြေပြင်မှ ကြွတက်သွားတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သွားကြည့်ကြသည်မှာ ဘောင်အသစ်များ အချင်းချင်း မည်သို့ အလုပ်လုပ်ကြသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အမှန်တရားကတော့ အဲ့ဒါကြောင့်ပါပဲလေ။
အက်ဗလင်ကတော့ ကျွန်ტော့်ကို ကောင်းကောင်းသိနေသည့်အတွက် လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လှည်းမှာ တံခါးဝအနီးတွင်ပင် တည်ဆောက်သူ ရည်ရွယ်ထားပုံမရသော စောင်းစောင်းကြီးဖြင့် ရပ်တန့်နေသည်။
လှည်းဘီးတစ်ဘီးက ဘေးတွင် လဲကျနေသည်။
လှည်းသမားက လက်ပိုက်လျက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကသာ ဤဝင်ရိုးကျိုးကို ပြန်ဆက်ပေးနိုင်မည့်အလား ကျိုးနေသောဝင်ရိုးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အီလီနော်က ဂိုလမ်ရုပ်များကို ဘယ်ညာတစ်ဖက်စီတွင် နေရာချလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျန်သူများကို ဖယ်ခိုင်းလိုက်သည်။
"မမယ်"
လှည်းကြီး မြင့်တက်လာသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ့။
ဘောင်နှစ်ခုစလုံးက အမြင့်တူတူတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။
လှည်းသမားက ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက် ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် နားလည်လိုက်ပါပြီ။
ပြဿနာတစ်ခုက အခြားသူတစ်ဦးဦးရဲ့ လုပ်နိုင်စွမ်းနယ်ပယ်ထဲ ရောက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတာက ကျေနပ်စရာ အကောင်းသားပေတည်း။
သူတို့က လှည်းကို စပါးကျီဆီသို့ မသယ်သွားကြပေ။
ကျိုးနေသောလှည်းကို ထောက်ပံ့ထားစဉ်မှာပင် အီလီနော်က သစ်သားများကို ကြံ့ခိုင်သောလှည်းတစ်စီးပေါ်သို့ ပြောင်းရွှေ့တင်ခိုင်းလိုက်သည်။
ကတ်စတေလန်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"သူတို့က အဲ့ဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတာလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"သူတို့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေအတိုင်းပါပဲ"
"တစ်ယောက်ယောက်က လျှောကျသွားရင်ရော"
"သူတို့ ရပ်သွားမယ်။ ဝန်ကို လုံခြုံစွာ ချနိုင်ရင် ချထားပေးလိမ့်မယ်"
ပန်းရန်ဆရာတစ်ဦးက နောက်ဆုံး ပင်တိုင်သစ်သားတန်းကြီးကို ညွှန်ပြနေသည်ကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။
"ပိုကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေဆိုရင်ရော"
"လှည်းတစ်စီးထက် ကြီးတာပေါ့လေ"
"တံတားသစ်သားတန်း၊ အမိုးထောက်ဘောင်တွေလေ"
"ဟုတ်ကဲ့"
အီလီနော်က သူပြောသည်ကို ကြားလိုက်သည်။
သူမ လှည့်လာသည်။
"ဒီအမိုးကို ပြီးသွားမှပဲပေါ့"
"ငါ ဘာမှ မပြောရသေးပါဘူးကွာ"
"ခင်ဗျား ပြောတော့မလို့လေ"
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
အပြုံးနှင့် မရင်းနှီးသော မျက်နှာပိုင်ရှင် ကတ်စတေလန်ကပင် ဤအလုပ်တွင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပါဝင်နေပုံပေါ်အောင် လုပ်ပြနိုင်ခဲ့ပေသည်။
အအေးဓာတ်ကြောင့် လူနာခန်းသို့ လာရောက်ပြသသူ ပိုများလာခဲ့သည်။
အရိုးဟောင်းဒဏ်ရာများ။
ချောင်းဆိုးရောဂါများ။
လှည်းခုံက အခြားတစ်မျိုး သဘောမတူမချင်း မိမိလှည်းမှာ လုံးဝလုံခြုံသည်ဟု စွဲစွဲမြဲမြဲ ယုံကြည်နေခဲ့သည့် လူတစ်ဦး စသည်ဖြင့်ပေါ့လေ။
အက်ဗလင်က တံခါးဝသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင်လည်း ဆက်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆိုးသို့ သွားခဲ့သည်။
ဘုရားများနှင့် ကျွန်တော့်၏ မကြာသေးမီက အတွေ့အကြုံများကြောင့် ကျွန်တော့်ခြေထောက်များကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မရကြောင်း အယ်လစ္စတားက ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။
သူက သစ်သားဓားတစ်လက်ဖြင့် ဤအချက်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။
နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင်ပင်။
"ထပ်စမ်း" ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။
"ငါ အလုပ်များနေတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား ယုံမလား"
"ယုံပါတယ်"
သူက ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
အဲ့ဒါက အဲဒီဆွေးနွေးပွဲရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အက်ဗလင် ကျွန်တော်တို့ဆီ ရောက်လာချိန်တွင်မူ ကျွန်တော့်ပုခုံးမှာ နာကျင်နေပြီး ကျွန်တော့်မာနကိုလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူမက အယ်လစ္စတား ကျွန်တော့်ကို လက်နက်ဖြုတ်ချလိုက်သည်ကို ထိုင်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သစ်သားဓားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"အလုပ်ဖြစ်တဲ့ မနက်ခင်းတစ်ခုပဲလား"
"အလွန်ပါပဲ"
အီလီဇာက ဖော့စွပ်ထားသော တုတ်သစ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်လျက် ကွင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။
"ဒီနေ့ လမ်းလျှောက်ကြမယ်"
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်သည်။
မျှဝေသုံးစွဲရမည့် အကာအကွယ် ဒိုင်းကြီး။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တန်ရိတ်စ် (Tern Reach) ဆိုက်ကပ်ရာ လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုစဉ်က အထူးလှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုကြောင့် အတိုချုံး လှမ်းခဲ့ရသည့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက ၎င်းကို ထပ်တလဲလဲ လုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
ကျွန်တော် ဓားကို ကောက်ယူပြီး သိမ်းလိုက်သည်။
ယခင်အကြိမ်က သင်ခန်းစာ၏ ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်ကို သယ်ဆောင်မထားရလျှင်ပင် သင်ခန်းစာအချို့က လုံလောက်အောင် ခက်ခဲနေပါပြီ။
အော်ရီလီယာက အမိုးအကာအောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းသည်။
သူမက ဟယ်လီနာ ရှာဖွေပေးထားသည့် သိုးမွှေးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
အနည်းငယ် ရှည်လျားနေသည်။
သူမက မည်သူ့ကိုမျှ အဝတ်တိုအောင် မညှပ်ခိုင်းဘဲ မနက်ခင်းအချိန်ကို အလဟဿ မခံလိုပေ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှတ်အသားနှစ်ခုကြားတွင် အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ပုံဖော်ကြသည်။
အက်ဗလင်က ပုံသွင်းပေးသည်။
ကျွန်တော်က စွမ်းအားအများစုကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ လမ်းလျှောက်ကြသည်။
စတုတ္ထမြောက် ခြေလှမ်းတွင် ကျွန်တော့်ဇနီးက အလေးချိန်ကို လွှဲယူလိုက်သည်။
အကာအကွယ်ဒိုင်းက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
အီလီဇာက ၎င်း၏ ဘေးဘက်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဒိုင်းက ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိနေဆဲပင်။
အက်ဗလင်၏ အသက်ရှူသံ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
"အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"ပြေပါတယ်"
ကျွန်တော် ၎င်းကို ပြန်လွှဲယူလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ နောက်ဆုံးအမှတ်အသားသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ရေမရှိတော့ပါ။
ပြိုကျနေသော ရေဒီယိုမျှော်စင်လည်း မရှိပါ။
ဘယ်လောက်အချိန်ရှိသေးလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်နေတဲ့ ဒီရေတွေလည်း မရှိတော့ပါ။
ခြေလှမ်း എട്ടുလှမ်းနှင့် တိုက်ချက်တစ်ချက်သာ ရှိတော့သည်။
ကျွန်တော် အလွန်အမင်း ကျေနပ်မိသည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ထပ်စမ်းမယ်။ နည်းနည်းလေး ပိုမြန်မယ်"
ဟုတ်ကဲ့ပေါ့လေ။
ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အမှားများကို သတိမထားမိလောက်အောင် မပင်ပန်းရခင်မှာပင် ရပ်လိုက်ကြသည်။
ဒါက အော်ရီလီယာရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
အီလီဇာကလည်း အငြင်းပွားဖွယ်မရှိ လက်ခံခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ပုခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်ပြလိုက်သည်။
"အလုပ်ဖြစ်သွားတဲ့ အပိုင်းလေးကိုတော့ မှတ်ထားစေချင်တယ်"
အက်ဗလင်က ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။
ကျွန်တော်လည်း သူမဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူမ၏ဝတ်ရုံကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ဒီလိုမျိုးတွေပဲ အမြဲဖြစ်နေတာလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"လေ့ကျင့်တာကို ပြောတာလား"
"အသုံးဝင်တာတစ်ခုခုကို သင်ယူရတယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းဆိုးတွေနဲ့ လုပ်မိတတ်လဲဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရတာမျိုးပေါ့"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"အားရစရာပဲ"
"ခင်ဗျား ရိုးသားမှုကို တန်ဖိုးထားတတ်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"
ကျွန်တော့်ဇနီးက ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်သို့ မှီတွယ်လာသည်။
"ကျွန်မကတော့ ထိုင်ရတာကိုပဲ တန်ဖိုးထားပါတယ်"
ခဏတာမျှပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သူမ၏စကားကို ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
ဆာဘင်း (Sabine) ၏ အကြောင်းပြန်စာမှာ မနက်စာစားပြီးချိန်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
မေရီက ၎င်းကို မြေပုံခန်းထဲသို့ ယူလာပေးခဲ့သည်။
ကတ်စတေလန်က ထိုနေရာတွင် ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သတင်းပို့လိုက်သောအခါ အော်ရီလီယာလည်း ရောက်လာခဲ့ပြီး အက်ဗလင်ကလည်း လူနာခန်းအနံ့ကို လက်မှဆေးကြောပြီးနောက် လိုက်လာခဲ့သည်။
ဆာဘင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရုံးခန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေပြီ။
ဘွဲ့အမည်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
တံဆိပ်တော်ကတော့ မပြောင်းလဲသေးပေ။
သူမ၏စာအောက်တွင် ကူးယူထားသော ပုံဆွဲလေးကို ကျွန်တော် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
မတ်တတ်ရပ်နေသော သစ်ကိုင်းနှစ်ခုကြားရှိ ပိတ်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်။
ကျန်ရှိနေသေးသော အမှတ်အသားနှစ်ခုအနက် တစ်ခုပေါ့။
"ဘယ်နားမှာလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"မေရိုဒန် (Merrowden) လို့ခေါ်တဲ့ မြို့ငယ်လေးမှာပါ၊ ကားဝင်း (Caerwyn) ရဲ့ တောင်ဘက်လမ်းမကြီးကနေ အတွင်းဘက်ကို သုံးရက်ခရီးသွားရပါတယ်" ဟု မေရီက ဖြေသည်။
"ဘယ်သူက ပိုင်ဆိုင်တာလဲ"
"လေဒီ ဆင်ရာ ဗော့စ် (Lady Senra Voss) ပါ။ တိတ်ဆိတ်သော မှတ်တမ်းများ၏ စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်ပါတယ်"
အော်ရီလီယာ၏လက်က ကုလားထိုင်ကျောဘက်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက တံဆိပ်တော်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဒီဘွဲ့အမည်ကို သိလား"
"ရှေးကျတဲ့ဟာကို ပြောတာပါ"
ကတ်စတေလန်က ကူးယူထားသော သက်သေခံစာတမ်းကို သူမဘက်သို့ လှည့်ပေးလိုက်သည်။
သူမက ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ထို့နောက် ထိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် စောင့်ဆောက်နေလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမက "သူတို့က သက်သေထွက်ဆိုချက်တွေကို သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြတယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ကွန်ဗိုကေးရှင်း (convocation) အကြောင်းကိုလား"
"အများကြီးပါပဲ။ နန်းကျောင်းတွေကြားက အငြင်းပွားမှုတွေ၊ အံ့ဖွယ်နိမိတ်တွေအကြောင်း တောင်းဆိုချက်တွေ၊ ဘုရားသခင်ရဲ့နာမည်နဲ့ ပြောဆိုခဲ့သူတွေအပေါ် စွပ်စွဲချက်တွေပေါ့"
အက်ဗလင်က သူမ၏ကုလားထိုင်ကို ပို၍ တိုးကပ်လိုက်သည်။
"သူတို့က ခင်ဗျားကို ဘာတွေနဲ့ သက်သေခံခဲ့ကြလဲ"
အော်ရီလီယာက စာမျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါက ငါ့ရဲ့ရာထူးအဆင့်အတန်းထက် ကျော်လွန်ပြီး ပြောဆိုခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်"
စကားသံမှာ တိုးညင်းလှသည်။
ကျွန်တော် သူမ၏လည်တိုင်ကို ငေးကြည့်မိသွားသည်။
သူမ သတိထားမိသွားသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "သူတို့က ငါ့ကို ပါးစပ်ပိတ်ထားစေချင်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆို ဘာလိုချင်ကြတာလဲ"
"ငါ့ရဲ့အဖြေကို ဘယ်အချိန်မှာ ထုတ်ဖော်ခွင့်ပြုရမလဲဆိုတာကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချင်ကြလို့ပါ"
မေရီက ဆာဘင်း၏စာကို ဆက်ဖတ်ပြသည်။
ဖိတ်ကြားချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါ။
တောင်းဆိုချက်လည်း မရှိပါ။
ယခုလက်ရှိ ရှိနေသည့်အတိုင်း ရုံးခန်းကို သိရှိကြသူများထံမှ စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များသာ ပါရှိသည်။
မှတ်တမ်းရုံးက အသနားခံစာများကို လက်ခံရရှိသည်။
အချို့ကို အကြောင်းပြန်သည်။
အချို့မှာမူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းဆဲ ဖြစ်နေသည်။
လေဒီ ဆင်ရာသည် သူမ၏ဦးလေးထံမှ ရာထူးကို ဆက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ရက်ချိန်းမပါဘဲ ရောက်လာသော ဧည့်သည်များကို လက်မခံဘဲ ငြင်းပယ်လေ့ရှိသူအဖြစ် ကျော်ကြားသည်။
စာဖတ်နေစဉ် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်လာသော မယ်လိုဒီက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
"ကြားရတာတော့ အလားအလာ ကောင်းပုံပဲ"
"ရင်းနှီးနေသလိုပဲ" ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
ကျွန်တော် အော်ရီလီယာကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ကို စာရေးခိုင်းချင်လား"
သူမ စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"အင်း"
"တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းဖို့အတွက်လား"
"အဲဒီတံဆိပ်တော်အောက်မှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ငါ့ရဲ့ထိန်းသိမ်းခံရမှု မှတ်တမ်းအတွက်ပါ"
မေရီက စာမျက်နှာဖြူအသစ်တစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို နူးညံ့စွာ တားလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီအပိုင်းကိုတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ ရေးချင်ပါတယ်"
ကျွန်ုပ်တို့သည် သူမကို မေရီနှင့်အတူ စားပွဲဝိုင်းတွင် ထားခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော် အက်ဗလင်နှင့်အတူ အောက်ဘက်ဥယျာဉ်သို့ သွားခဲ့သည်။
လမ်းများပေါ်မှ နှင်းခဲများ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ အရိပ်ကျနေသော မြေဆီလွှာများမှာ မည်းစွတ်နေကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအတွက် သစ်တော်ပင်များမှာ ဗလာကျင်းနေသော ပန်းခုံများကြားတွင် ရပ်တည်နေကြသည်။
ဥယျာဉ်မှူးတစ်ဦးက အမြစ်များပတ်လည်တွင် မြေဆွေးများ ဖုံးအုပ်ပေးနေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မော့ကြည့်သည်။
"အအေးဓာတ်က စောစောဝင်လာတယ်"
"သူတို့ အဆင်ပြေပါ့မလား" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"ပြေပါတယ် မယ်တော်။ သူတို့ ရှင်သန်နိုင်ကြမှာပါ"
ကျွန်ုပ်တို့ ခဏတာမျှ သူအလုပ်လုပ်နေသည်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဇနီးက "သူ့ကို မြင်ရတာ တစ်မျိုးပဲနော်" ဟု ဆိုသည်။
"အော်ရီလီယာကိုလား"
"ဖောင်တိန်ကို တောင်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာလေ"
ကျွန်တော် ဩဆယ်လ် (Orselle) ရှိ အခန်းကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။
သူမ ယူဆောင်လာခဲ့သော မေးခွန်းများ။
ကြောက်ရွံ့နေသည့်တိုင် နီရက်သ် (Nereth) ရှေ့တွင် မတ်မတ်ရပ်ပြခဲ့ပုံများ။
"အင်း ဟုတ်တယ်"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်ကို လာဆုပ်ကိုင်သည်။
"သူ့မှာ ပြန်လာစရာနေရာတစ်ခု ရှိနေတာကို ဝမ်းသာပါတယ်"
စပါးကျီအမိုးကို ညနေခင်းအထိ မပြီးစီးသေးပေ။
သို့သော် ညတွင်းချင်း ရာသီဥတုပြောင်းလဲသွားလျှင်တောင် စပါးများခြောက်သွေ့နေစေရန် လုံလောက်စွာ ဖုံးအုပ်ပြီးစီးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်က ၎င်းကို သတင်းကောင်းတစ်ခုအဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။
သူမကတော့ လူတိုင်း လှည်းကားထစ်တွေပေါ် တက်နေတာကို ရပ်သင့်ပြီဆိုတဲ့ အချိန်ရောက်ပြီလို့ လက်ခံလိုက်သည်။
တည်ဆောက်ရေးဘောင်များက အသုံးမပြုရသေးသော နောက်ဆုံးသစ်သားများကို အမိုးအကာအောက်သို့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။
ကတ်စတေလန်က ၎င်းတို့ နေရာတကျဖြစ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
"နောက်တစ်ခု ထပ်စလုပ်ဦးမလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"ပစ္စည်းတွေနဲ့ သိုလှောင်ထားတဲ့ စွမ်းအားတွေက ခွင့်ပြုတဲ့အခါပေါ့"
"အီလီနော် မေးလိမ့်မယ်"
"မေးနှင့်ပြီးပါပြီ"
"ဘယ်နှစ်ခုတောင်းလဲ"
"နှစ်ခု တောင်းထားပါတယ်"
ကျွန်တော် သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက လုပ်ငန်းခွင်မှူးနှင့် စကားပြောနေသည်။ရသည်။
"သူ ရနိုင်မလား"
"အချိန်တန်ရင်တော့ ရမှာပေါ့"
ကျွန်တော် လှည်းကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။
အမိုးကို စဉ်းစားမိသည်။
ဒီည နာကျင်မှု သက်သာသွားမယ့် ကျောပြင်ပေါင်း ဘယ်လောက်များရှိမလဲ။
"အချိန်တန်ရင်ပေါ့" ဟု ကျွန်တော် သဘောတူလိုက်သည်။
ညစာစားပွဲတွင် အော်ရီလီယာက စာပြီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
မေရီက တရားဝင် ပူးတွဲစာစောင်ကို ပြင်ဆင်ထားပေးပြီး ဖြစ်သည်။
ဆာဘင်းက မိတ္တူတစ်စောင် လက်ခံရရှိပြီး ပို့ဆောင်ပေးရန် စီစဉ်ပေးလိမ့်မည်။
"ဘာတွေ ရေးထားလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"ကျွန်မကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ စာတမ်းမှာ ရုံးရဲ့တံဆိပ်တော် ပါရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိထားကြောင်း၊ အဲ့ဒီအောက်မှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ သက်သေထွက်ဆိုချက်တွေကို စစ်ဆေးလိုကြောင်း ရေးထားပါတယ်"
"ပြီးတော့ရော"
"အဖြေပေးခွင့်ကို ခွင့်ပြုလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ကြောင်းပါ"
အက်ဗလင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို ငေးကြည့်သည်။
"လွန်သွားလို့လား"
"မဟုတ်ပါဘူး"
ကျွန်တော် မုန့်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ဘက်က ဖြည့်စွက်ပြောစရာ ဘာမှမရှိတော့ပါ။
ညစာစားပြီးနောက် ဂါရစ်၏အဘိုးဖြစ်သူက ပြင်ဆင်ပြီးသား ပျိုးခုံသေတ္တာကို အပေါ်ထပ်သို့ ယူလာပေးခဲ့သည်။
အဖုံးက ယခင်လို လွတ်လပ်စွာ ပြုတ်ကျတော့မည် မဟုတ်ပေ။
သောင့်ခလောက်က ကျွန်တော်တို့သားလေး လက်မမီနိုင်သည့် နေရာတွင် ရှိနေသည်။
ဂါရစ်က စောင်ပေါ်မှနေ၍ ၎င်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် အဘိုးဖြစ်သူ၏ ဖိနပ်ဆီသို့ တွားသွားကာ ၎င်းကို အစားထိုးတက်ရန် ကြိုးစားလေတော့သည်။
လော့ဒ် ဂါရစ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ပြဿနာက အစကတည်းက ပရိဘောဂကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်ပါပြီ"
ကာရယ် (Carol) က ပြုပြင်ပြီးသား ငါးရုပ်လေးကို ရှာတွေ့ထားသည်။
အချစ်ခံထားရလွန်းသဖြင့် တစ်နေရာရာတွင် အပ်ချုပ်ရိုးတစ်ခုကို အထူးဂရုစိုက်ပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သူမက အမြီးမှကိုင်ကာ အော်ရီလီယာကို ကမ်းပေးသည်။
အော်ရီလီယာက လက်ခံယူလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့သမီးငယ်က ချက်ချင်းပင် ၎င်းကို ပြန်လိုချင်လာသည်။
ထိုအလဲအလှယ်ကပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို မိနစ်အနည်းငယ်ကြာမျှ အလုပ်ရှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အက်ဗလင်က အမွှာများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ စတင်ရေးသားခဲ့သော စာကို ထုတ်လာခဲ့သည်။
သူမက ဆောင်းနှင်းခဲအကြောင်းကို ထည့်ရေးသည်။
မတ်တတ်ရပ်နိုင်လာတာကို ရေးသည်။
အဘိုးဖြစ်သူက သေတ္တာကို ပြင်ပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ်တက်စရာ လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရသည့်အကြောင်းကို ထည့်ရေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ဖောင်တိန်ကို ကျွန်ტော့်ဆီ ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် စာမျက်နှာကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု သူမက မေးသည်။
"သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ နားလည်နိုင်မလဲဆိုတာကို စဉ်းစားနေတာပါ"
"ဒီစာကို ဖတ်တဲ့အခါကျရင်လေ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို မှီတွယ်လာသည်။
"ဘယ်အချိန်ဖြစ်မလဲဆိုတာတော့ မသိနိုင်သေးဘူးပေါ့လေ"
စောင်ပေါ်တွင် ဂါရစ်က အသစ်လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ထားသော သေတ္တာကို အမှီပြု၍ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
ကာရယ်က သူ့ကို ငေးကြည့်နေသည်။
အော်ရီလီယာက အနီးတွင်ထိုင်လျက် သူ ဟန်ချက်ပျက်သွားပါက ကူညီရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။
ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်းကို ရေးခဲ့သည်။
အခန်းအကြောင်းကို ရေးသည်။
အထဲမှာရှိတဲ့ လူတွေအကြောင်းကို ရေးသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အော်ရီလီယာမှာ စင်္ကြံထောင့်တွင် ကိုယ်ပိုင်အိပ်ခန်းတစ်ခန်း ရှိနေပြီဆိုသည့် အကြောင်းကို ရေးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်မှနေ၍ ဖတ်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ပါးကို နမ်းလိုက်သည်။
အိပ်ရာဝင်ခါနီးတွင် မြေပုံခန်းကို ဖြတ်သွားခဲ့သည်။
မေရိုဒန်ဆီသို့ ပို့မည့်စာက မေရီ၏စားပွဲပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်လျက်သား ရှိနေသည်။
သူ့ဘေးတွင်မူ တန်ရိတ်စ်မှ ကြေးဝါဆက်ကြောင်းလေး ထည့်ထားသည့် သေတ္တာငယ်လေး ရှိနေသည်။
တစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပြီ။
နောက်တစ်ခုက စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ။
ကျွန်တော် တံဆိပ်ခတ်တံဆိပ်ကို လှမ်းမယူမိကြောင်း သတိထားမိသည်အထိ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့သည်။
စင်္ကြံအစွန်ဆုံးရှိ အော်ရီလီယာ၏ တံခါးမှာ ပွင့်လျက်ရှိနေသည်။
သူမက သိုးမွှေးဝတ်ရုံကို ကြမ်းပြင်ပေါ် မဆွဲမိစေဘဲ ခေါက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
"ကူပေးရမလား"
"အင်း ကူပါဦး" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ဒီဟာက လက်တွေ အများကြီး ပိုရှည်တဲ့သူတစ်ယောက်အတွက် လုပ်ထားပုံရတယ်"
ကျွန်တော် တစ်ဖက်ကို ကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးသား ၎င်းကို သေတ္တာပေါ်တွင် တင်ထားနိုင်ရန် သေသေချာချာ ခေါက်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းသောညပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ကောင်းသောညပါ"
မနက်ဖြတ်ကျလျှင် စာထွက်သွားလိမ့်မည်။
ဒီညတော့ သိမ်းဆည်းစရာ ဝတ်ရုံတစ်ထည် ရှိနေပေသည်။