ဗက်ဆာက သူ့မီးခွက်ကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
“ဒီမီးခွက်က ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ သူသိတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော်က မီးခွက်ကိုင်လက်잡ဘေးက အစင်းရာလေးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ပြီးတော့ လက်မကို ဘယ်နားတင်ရရင် မလောင်ဘူးဆိုတာလည်း ငါသိတယ်”
သူမက ကာရိုလိုင်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အခြားဆန္ဒအလျောက် ကူညီကြသူများက တီလ်ဒါအတွက် ကိရိယာနေရာ ချန်ထားပေးရင်း စောင့်ကြည့်နိုင်ရန် အနီးအနားသို့ တိုးလာကြသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက မီးခွက်ဘေးတွင် လက်တစ်ဖက်ကို တင်လိုက်သည်။
“ရှင်တို့ ပုံမှန်စွမ်းအား ဘယ်လိုပေးလေ့ရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြပါဦး”
ဗက်ဆာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
“အစပိုင်းလေးကိုပဲ” ဟု ကာရိုလိုင်းက ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဆက်သွယ်မှုထဲကို ပို့တာမျိုးတော့ မလုပ်စေရပါဘူး”
ဘုရားစောင့်ထိန်းသူ၏ လက်ချောင်းများပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စုဝေးလာသည်။
ကာရိုလိုင်း၏ အလင်းထက် ပို၍ အရောင်ရင့်သည်။
ပယင်းရောင်နှင့် နီးစပ်သည်။
မီးခွက်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လာသည်။
ဗက်ဆာ တစ်ချက် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။
ထို့နောက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး တည်ငြိမ်သွားသည်။
“ဒီမှာလေ” ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ဆိုသည်။ “ကိုင်တွယ်ရမယ့်ပုံစံကို ခင်ဗျား သိပြီးသားပဲဟာ”
ကျွန်ုပ်တို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အလုပ်လုပ်ကြသည်။
အစွန်းအောက်ဘက်ရှိ ပြန်လာမည့်လမ်းကြောင်းကို ကာရိုလိုင်း ရှာဖွေနေစဉ် ဗက်ဆာက ဒေသတွင်း သိုလှောင်မှုကို ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းထားပေးသည်။
လွှတ်မြောက်လာသော စွမ်းအားကို ကျောက်স্ফူထဲသို့ ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်။
ပင်မမီးခွက်ကို ဆက်လက် ပိတ်ထားဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဂရေးကိပ်၏ အလုပ်ရုံထဲတွင်တုန်းကလောက် ဆွဲအားက မပြင်းထ的ပါ။
သို့သော် ရှိနေဆဲပင်။
အနည်းငယ် စမ်းသပ်ရှာဖွေနေသည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု။
မေ့ပျောက်ခံရဖို့ မလိုလားသည့် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု။
ကာရိုလိုင်းက ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ကျောက်ဖျာထဲမှ အလင်းရောင် ပိုတောက်လာသည်။
ထို့နောက် အကွင်းဆက်ကြီး တိတ်ဆงသွားသည်။
တီလ်ဒါက သူမ၏ ဖောက်စစ်ကို မကိုင်မီ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံး အတည်ပြုပေးသည်ကို စောင့်နေခဲ့သည်။
ပထမဆုံးအပိုင်း ကွာကျလာသောအခါ ဗက်ဆာက ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လာသည်။
“မီးခွက်ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလို့ ထင်နေတာ”
“ကျွန်တော်တို့လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာပေါ့” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းများ ကွာကျလာသည်ကို သူမ ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် မီးခွက်ကို သူ၏ မူလလက်ကိုင်မှ ကိုင်မြှောက်လိုက်သည်။
စရက်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ဖူးသည့် အမျိုးသားက နောက်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လာသည်။
သူ့နာမည်က အန်ဆယ် ဖြစ်သည်။
သူ့အိမ်တော်အတွက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်တိုင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ့လက်ကို ဘယ်နားတင်ရမယ်ဆိုတာ လာညွှန်ပြတာမျိုးကို မကြိုက်လှပေ။
ကာရိုလိုင်းက တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် အဲဒါကို ရိပ်မိသွားသည်။
“ခင်ဗျားကို ပိုတင်းတင်းကိုင်ခိုင်းနေတာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ကျွန်တော် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါတယ်”
“ကျွန်တော် မြင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအပိုင်းကို လှုပ်ရှားခွင့်ပေးဖို့ လိုတာပါ”
သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပုံစံကို ပြင်လိုက်သည်။
ကြိုးမျှင် လျော့ရဲသွားသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အတိအကျပဲ”
အန်ဆယ်က အံ့သြသွားဟန် ပြုသည်။
သူ့အကွင်းဆက်ကို ဖြုတ်ထုတ်ပြီးသွားချိန်တွင် သူက အသုံးဝင်မည့် မေးခွန်းများကို စတင်မေးမြန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
စတုတ္ထမြောက် မီးခွက်သို့ ရောက်သောအခါ သူက အခြားသူတစ်ဦး၏ မေးခွန်းကိုပင် ပြန်ဖြေပေးနေလေပြီ။
မွန်းတည့်စာမစားမီ မီးခွက် ကိုးခုကို ပြီးစီးခဲ့သည်။
ထို့နောက် ရပ်နားလိုက်ကြသည်။
အန်ဆယ်က ကန့်ကွက်သည်။
ဗက်ဆာက သူ့ကို ပန်းကန်လုံးတစ်လုံး ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“စားရင်းနဲ့ ငြင်းလို့ရပါတယ်”
သူ လက်ခံလိုက်သည်။
အလွတ်ဖြစ်နေသော ကျောက်স্ফူ ကိုင်စရာများသည် အမိုးအောက်ဝေါကာအောက်တွင် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ပေးသည့် ကိုယ်ပိုင်မီးခွက်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
တီလ်ဒါက သူမလက်ဖဝါးမှ အရည်ကြည်ဖုအသစ်ကို စစ်ဆေးနေသည်။
ဟာဒရင်က မည်သူ့ကိုမျှ ခွင့်မတောင်းဘဲ လုပ်ငန်းခွင် စားပွဲဝိုင်းတွင် သူမ၏နေရာကို ဝင်ယူလိုက်သည်။
သူမက နောက်ထပ်မီးခွက်ကို သူနေရာချသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ကာရိုလိုင်းဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူ့ပခုံးက ကျွန်တော့်ပခုံးနှင့် ထိမိနေသည်။
ရင်ပြင်တစ်ဖက်ခြောက်တွင် ကေးလ်က နောက်ကျမှ ရောက်လာသူသုံးဦးအား လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရှင်းပြနေသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ စားပွဲဝိုင်းပတ်လည်မှာ နေရာထက် ဆန္ဒရှိရှိ ကူညီမယ့်လက်တွေ ပိုများနေခဲ့သည်။
တော်ဝင် မာဂျစ္တရိတ်က ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာသည်။
သူမ၏နာမည်မှာ ဒါဗင်နီ ဖြစ်သည်။
ခရီးသွားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စာရွက်စာတမ်း အိတ်ကို ကိုင်ဆောင်လာကာ ကျွန်ტော့်ကို မတွေ့မီ ပယ်လန်ကို အရင်တွေ့လိုကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အဲဒါကို ကျွန်တော် သဘောကျသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် သူမက ဖုံးအုပ်ထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို စစ်ဆေးသည်။
ထို့နောက် သတ္တုပြားအောက်ရှိ ပေါ်ထွက်နေသော လမ်းကြောင်းများကို ကြည့်သည်။
စရက်က သူမဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“အတွင်းပိုင်း အလုပ်ရုံကနေ ဘာကိုမှ မထုတ်ယူဖို့ ကျွန်မ အမိန့်ပေးထားပါတယ်”
“သော့တွေက ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာ ရှိလဲ”
“ကျွန်မဆီမှာ ရှိပါတယ်”
ဒါဗင်နီက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
စရက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
ထို့နောက် သော့များကို ပေးလိုက်သည်။
မာဂျစ္တရိတ်က စားပွဲပေါ်တွင် သော့များကို တစ်ခုချင်း ရေတွက်သည်။
“စာရေးတစ်ဦး ရှေ့မှောက်မှာပဲ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိမယ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
အဆင်ပြေချောမွေ့လှသည့် ဖလှယ်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဖြစ်ကိုဖြစ်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
မီးခွက်များကြောင့် ကျောက်တုံးများ အေးသွားသည့်နေရာအနီးတွင် ဒါဗင်နီက ကျွန်ტော့်ကို ပြောသည်။
“ရှင်က ပင်မမီးခွက်ကို ပြင်ဆင်ပြောင်းလဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပေါ့”
“အိမ်တော်မီးခွက်တွေကို ဖြုတ်ပြီးတာနဲ့ လုပ်မှာပါ”
“ဒီခိုလှုံရာနေရာ လုံခြုံဖို့အတွက် အဲဒီပြောင်းလဲမှုက လိုအပ်လို့လား”
“အော်ရီလီယာကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့နေရာမှာ ဒီခိုလှုံရာရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို အဆုံးသတ်ပေးမှာပါ”
သူမက ကြီးမားသော မီးခွက်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ဒါက တခြားမေးခွန်းတစ်ခုပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကျွန်တော် သူမအား ညီညွတ်ရေး ခန်းမမှ မှတ်တမ်းများကို ပေးလိုက်သည်။
သူမက အတော်ကြာအောင် ဖတ်ရှုသည်။
ဖတ်ပြီးသောအခါ စရက်ကို ခေါ်ခိုင်းသည်။
မီးခွက်ဖြည့်ရာတွင် ကူညီပေးထားသဖြင့် အင်္ကျီလက်တွင် ဆီစွန်းနေသော ဘုရားစောင့်ထိန်းသူ ရောက်လာသည်။
ဒါဗင်နီက မှတ်တမ်းများကို ကျွန်ုပ်တို့ကြားတွင် ချထားလိုက်သည်။
“ဒီရုံးက တားဆီးထိန်းချုပ်မှုကို ဆက်လုပ်သွားဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”
စရက်က နေရောင်ခြယ် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“မရှိပါဘူး”
“ဒါဆိုရင် အဲဒါကို စာနဲ့ရေးပေးပါ”
ဒုတိယနေ့က မိုးနှင့် စတင်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ငန်းခွင်စားပွဲများကို အမိုးအောက်ဝေါကာ၏ ပို၍ အတွင်းဘက်သို့ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် စေတနာ့ဝန်ထမ်း နှစ်ဦးက ကာရိုလိုင်းအား ဒေသတွင်း သိုလှောင်မှုများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကူညီနိုင်ပြီဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က ပြင်ပကြိုးမျှင်များကို ကိုင်တွယ်နေရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ပို၍ မြန်ဆန်လာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကယ်၍ မောပန်းနေကြောင်း ဟန်ဆောင်မနေဘဲ မာန်လျှော့လိုက်လျှင် ပေါ့ဆသွားနိုင်သည်အထိလည်း ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။
ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက် မီးခွက်အရောက်တွင် မည်သည့်ကျောက်স্ফူက ပြည့်ခါနီးပြီလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မှတ်မိတော့ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဟာဒရင်က ကျောက်স্ফူကိုင်စရာ ဖြူလာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
“ဟောဒီကောင်ပဲ”
ကျွန်တော် အသွားအလာကို ပိတ်လိုက်သည်။
ဘာမှ မကွဲသွားပါ။
ကျွန်တော် ရပ်ပြီး ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။
ထို့နောက် မီးခွက်ကို ဗက်ဆာထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။
ကာရိုလိုင်းက ဘာမှမပြောဘဲ ကျွန်ტော့်ထံ ရောက်လာသည်။
ခဏကြာတော့ သူမက ရေဘူး ကမ်းပေးသည်။
ကျွန်တော် သောက်လိုက်သည်။
ညစာမစားမီ အိမ်မှ စာတစ်စောင် ရောက်လာသည်။
မေရီက ပထမစာမျက်နှာကို ရေးထားသည်။
ဟယ်လီနာက ဒုတိယစာမျက်နှာကို ရေးထားသည်။
ဆောက်လုပ်ရေးဘောင်က အလုပ်ဖြစ်နေသည်။
ဝက်စ်မီးယား ရေမြောင်းလည်း ပြီးသွားပြီ။
ကာရ်က ခြင်းတောင်းကို ဗလာလုပ်လို့ရတယ်ဆိုတာ တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ဂါရစ်က ကူညီပေးခဲ့သည်။
ကာရိုလိုင်းက အဲဒီအကြောင်းကို နှစ်ခါတောင် ဖတ်ပြသည်။
“သူတို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြတယ်တဲ့”
“အဲဒီလို ထင်ရတာပဲ”
“အမေက ခဏလောက် လှည့်လိုက်တာနဲ့ ပြီးသွားတယ်ပြောတယ်”
“ကြားနေကျ စကားပါပဲ”
ကျွန်တော့်ဇနီး ရယ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာကို သူမ၏ ဒူးပေါ်တွင် ဖိတင်ထားလိုက်သည်။
သူမမျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို ကျွန်တော် သိသည်။
ကျွန်တော်လည်း ခံစားနေရသည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ နီးစပ်လာပါပြီ” ဟု ကျွန်တော်က ဆိုသည်။
သူမ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထိုညနေတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မီးခွက်သုံးဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်ကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျင်းပမည့် နံနက်ခင်းတွင် အတွင်းရင်ပြင်၌ လူတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် မီးခွက်များ မရှိတော့ပါ။
ယခုမူ လုပ်ငန်းခွင် စားပွဲတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ၎င်းတို့၏ ပြင်ဆင်ပြီးသား အကွင်းဆက်များကို နံပါတ်တပ်ကာ ဘေးတွင် ထုပ်ပိုးလျက် ရပ်နေကြသည်။
စောင့်ထိန်းသူ အများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ အိမ်တော်များမှ သက်သေများကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။
ဒါဗင်နီ၏ စာရေးက တံခါးနားတွင် ထိုင်နေသည်။
စရက်က ပင်မမီးခွက်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
သူမ၏ ကြေညာချက်ကို သူမကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပထမအကြိမ် ကြိုးစားမှုက ပိုရှည်သည်။
ယခု သူမဖတ်ပြသည်က ရိုးရှင်းသည်။
ပြန်လည်ဆန်းသစ်ထားသော ကျင်းပမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်။
ခိုလှုံရာနေရာအနေဖြင့် တားဆီးထိန်းချုပ်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမှ နုတ်ထွက်သည်။
မည်သည့်စောင့်ထိန်းသူကိုမျှ ၎င်းဆီသို့ စွမ်းအားထောက်ပံ့ပေးရန် တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် သူမသည် စာရွက်ကို သူမ၏ ရှေ့က အမိန့်စာမှတ်တမ်းဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
နှစ်ခုစလုံးကို အများမြင်သာအောင် ထားရှိသည်။
အော်ရီလီယာက ညအချိန်အတွင်း လွှတ်မြောက်စေသည့်နည်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ထပ်မံသင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့က သူမအား ရှေးဟောင်းပုံစံအပြည့်အစုံကို ပြသခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူမက ၎င်းကို ခြေရာခံပြခဲ့သည်။
“မီးခွက်က သူ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“တားဆီးထိန်းချုပ်မှုကိုပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“ခန်းမမှာတုန်းကလိုပဲ ဖွင့်ဟထားပေးရမှာလား”
“ကျွန်မနဲ့ ထိစပ်နေတဲ့နေရာမှာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကျန်တာတွေကိုတော့ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ”
ကာရိုလိုင်းက နေရောင်အောက်ရှိ ဖြတ်ပိုင်းကို စူးစမ်းသည်။
“ဒီမျဉ်းကော”
“အဲဒါက စောင့်ထိန်းသူက အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကို လွှတ်ပေးတဲ့နေရာပဲ”
ကျွန်တော် အော်ရီလီယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျန်တာတွေကို မင်း လုပ်နိုင်မလား”
သူမက ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။
“ရှင်တို့သာ နေရာပေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့”
ယခု စရက်က ကြီးမားသော မီးခွက်ကြီးအောက်တွင် ဒူးထောက်နေသည်။
တီလ်ဒါက အပြင်ဘက်ပြားကို ဖြုတ်ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်း အမှတ်အသားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပုံဆွဲပြထားသည်ထက်ပင် ပို၍ သိမ်မွေ့သည်။
အချို့နေရာများတွင် ဆံချည်မျှင်တစ်ပင်စာလောက်သာ ကွာဝေးသည်။
၎င်းတို့နောက်ကွယ်ရှိ တားဆီးမှုကို ကျွန်တော် ခံစားမိနေသည်။
ငြိမ်သက်နေသည်။
ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ထားဆဲပင်။
ကာရိုလိုင်းက ကျွန်တော့်ဘယ်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
အန်ဆယ်နှင့် ဗက်ဆာတို့က ကျောက်တုံးများဘေးတွင် စောင့်နေကြသည်။
သူတို့ ဘာကိုကူညီပေးနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သူတို့ကို ပြောပြထားပြီးဖြစ်သည်။
သူတို့က ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကေးလ်က တံခါးဝအနီးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏လက်များက ယခုအခါ ကိုယ်ပိုင်ခွက်ကို ကိုင်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သော ပယ်လန်နှင့်အတူ ရှိနေသည်။
အီလီဇာက လမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ကျွန်တော် ဇနီးဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
စရက်က စောင့်ထိန်းသူ၏ အမှတ်အသားကို ထိလိုက်သည်။
သူမလက်ချောင်းများအောက်တွင် အလင်းရောင်ငယ်လေး ပေါ်လာသည်။
ခဏတာမျှ တခြားဘာမှ မပြောင်းလဲပါ။
ထို့နောက် မီးခွက်ပေါ်ရှိ နေရောင်ခြယ် အရောင်မှာ မှိုင်းသွားသည်။
အကွင်းဆက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။
၎င်းက ပုံသွန်းသတ္တုမှစ၍ ကျွန်တော့်မျက်စိ မမီနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုအထိ ရှည်ထွက်သွားသည်။
အဲဒီနေရာမှာ ဘာစောင့်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိသည်။
“အော်ရီလီယာ” ဟု ကျွန်တော် တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။
အကွင်းဆက် တုန်ရီသွားသည်။
ကာရိုလိုင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
သူမ သိမ်မွေ့သော ဖြတ်ပိုင်းကို ရှာတွေ့သွားသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီမှာ”
ကျွန်တော် သူမနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွ မျဉ်းကြောင်း တင်းမာနေသည့်နေရာတွင် နေရာလွတ်ငယ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။
ဖိအားက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်လာသည်။
လေးလံသည်။
စွဲမြဲသည်။
ကျွန်တော် ခြေကုပ်ယူလိုက်သည်။
စရက်က လွှတ်ပေးမည့် စကားများကို ရွတ်ဆိုသည်။
ပထမစကားစုများက တရားဝင်ဆန်သည်။
နောက်ဆုံးစကားစုများကမူ မဆန်ပေ။
“ကျွန်မရဲ့ရုံးက ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လာခဲ့တာတွေကို ကျွန်မ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။ ဒီအိမ်တော်ကို အပ်နှံထားတဲ့ မည်သည့်လက်ဆောင်ကိုမျှ သူမကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် မသုံးပါစေနဲ့”
သူမလက်က အမှတ်အသားပေါ်တွင် ထွန်းလင်းလာသည်။
အကွင်းဆက် လှုပ်ရှားသွားသည်။
၎င်း ပြေလျော့လာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားရသည်။
စွမ်းအားတွေက ကျောက်တုံးများဆီသို့ စီးဆင်းသွားသည်။
အန်ဆယ်က သူ့ရဲ့အလုပ်ပေါ်မှာ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
ဗက်ဆာက ဒုတိယလမ်းကြောင်းကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပေးသည်။
တုံးများ ပူလာသည်။
ကာရိုလိုင်း၏ ရွှေရောင်က ဖြတ်ပိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဆက်လက် ထိန်းထားပေးသည်။
အသက်ရှူသံအနည်းငယ်ကြာသည်အထိ အားလုံးက အော်ရီလီယာ ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည်။
ထို့နောက် အကွင်းဆက်က ပိတ်မိသွားသည်။
ဖိအားက ကျွန်တော့်နံရိုးအောက်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။
ဘယ်သူ့ရဲ့ ရုန်းရှိုက်သံကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ရသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးလက်က ကျွန်တော့်လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်။
မျဉ်းကြောင်းက မီးခွက်ဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
အိမ်တော်မီးခွက်များထဲတွင် မရှိတော့သည့် ပြန်လာရာလမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပို၍ နီးစပ်သည့် တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့ရှိသွားသည်။
“နောက်ထပ် ဖြတ်ပိုင်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် မမြင်ရပါ။
ခံစားရသည်က ဖိအားကိုသာ ဖြစ်သည်။
“ပြပါ”
သူမ၏ ရွှေရောင်အလင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
နေရောင်အောက်တွင် တံတားငယ်လေးတစ်ခုက ရှေးဟောင်းအမှတ်အသားများကို ပေါင်းစပ်ပေးလိုက်သည်။
သတ္တုအသစ်။
နောက်ပိုင်းမှ ပြုပြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တီလ်ဒါက တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဲဒါကို မြင်လိုက်သည်။
“အဲဒါက ပြားပေါ်မှာ မရှိဘူးလေ”
စရက် အောက်ကို ငုံ့ကြည့်သည်။
“မရှိဘူး”
ဟာဒရင်က တီလ်ဒါဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
မည်သူမျှ မထိကြပါ။
ကျွန်တော့်ပခုံးများ တုန်ယင်လာသည်။
ကျွန်တော် အသစ်တွေ့ရှိသော တံတားကို ကျွန်တော့်လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် လိုက်လံလုပ်ဆောင်နေစဉ် ကာရိုလိုင်းက လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပေးထားသည်။
၎င်းက စွမ်းအားများကို အကွင်းဆက်ထဲသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်နေသည်။
တစ်ဖန်ပြန်၍ ဖြစ်လာသည်။
ပိုသေးငယ်သော နေရာတစ်ခုတွင် တူညီသော လှည့်ကွက်ပင်။
“မင်း အဲဒါကို ငြိမ်နေအောင် ထိန်းထားနိုင်မလား” ဟု တီလ်ဒါက မေးသည်။
“နိုင်ပါတယ်”
ငြိမ်နေစေချင်မိသည်။
ကာရိုလိုင်းက ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
ဖိအားအချို့က သူမ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။.
သူမ အသက်ရှူရပ်သွားသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူမ တည်ငြိမ်သွားသည်။
“ခုပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
တီလ်ဒါက ပေါင်းစပ်ထားသော တံတားအောက်သို့ ပါးလွှာသောဓားကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။
သေသေချာချာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု။
သတ္တုပြတ်ထွက်သွားသည်။
စွမ်းအားက လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားသည်။
ကျွန်တော် လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော် မဆုံးရှုံးမီ ကာရိုလိုင်းက ပုံစံကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ကျောက်တုံးများ တောက်ပလာသည်။
အန်ဆယ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ဗက်ဆာက သူ့ကို အသက်ကောင်းကောင်းရှူဖို့ ပြောသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ရှည်လျားသော စင်္ကြံကြီးတစ်ခုရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ရပ်နေသလိုမျိုး ကျွန်တော် ကြားနေရသည်။
ထို့နောက် နွေးထွေးသည့် တစ်စုံတစ်ရာက ကျွန်တော့်လက်ကို ထိလာသည်။
အော်ရီလီယာ။
သူမ တစ်ကိုယ်လုံး မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော် မှတ်မိလောက်ရုံလေးတော့ ပါသည်။
ကျွန်တော် အပေါက်ကို ဖွင့်ထားလိုက်သည်။
အကွင်းဆက် လျော့ရဲသွားသည်။
အသက်ရှူသံတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ထို့နောက် အမှောင်ထု လွတ်မြောက်သွားသည်။
မီးခွက်ပေါ်တွင် နေရောင်ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
အောက်ဘက်ရှိ အမှတ်အသားများ မှေးမှိန်သွားသည်။
ကျောက်တုံးများဘေးတွင် အလင်းတန်း ဖျော့ဖျော့နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမိုးစွန်းများဆီသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖိအားပြန်လာမလားဟု ကျွန်တော် စောင့်နေမိသည်။
မလာပါ။
ကာရိုလိုင်း လက်ကို ချလိုက်သည်။
ကျွန်တော်လည်း ချလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့ စကားမပြောဘဲ ရပ်နေမိကြသည်။
ထို့နောက် စရက်က စောင့်ထိန်းသူ၏ အမှတ်အသားပေါ်မှ သူမလက်ချောင်းများကို ဖယ်လိုက်သည်။
အမှတ်အသားငယ်လေးပေါ်တွင် အကြောင်းရာက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူမ အဲဒါကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူမ၏နောက်ဘက်တွင် သာမန်ဆီမီးတောက်က ဆက်လက် တောက်လောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
မည်သူမျှ အောင်ပွဲမခံကြပါ။
ချက်ချင်းကြီး မဟုတ်ပါပေ။
ဗက်ဆာက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
အန်ဆယ်က မျက်လုံးများကို မှိတ်လျက် နံရံကို မှီထားသည်။
ကေးလ်က ကာရိုလိုင်းဆီသို့ အရင်ဆုံး ရောက်လာသည်။
သူမက သူအဆင်ပြေကြောင်း ပြောပြသည်။
သို့သော် သူက သူမလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်နေဆဲပင်။
ကျွန်တော် အနီးဆုံးခုံတန်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
အီလီဇာက ရေခွက် ကမ်းပေးသည်။
ကျွန်တော် အချို့ကို ဖိတ်ကျသွားသည်။
ကျွန်တော် ကိုင်နိုင်သည်အထိ သူမ ခွက်ကို ဆက်ကိုင်ပေးထားသည်။
ခန်းမတစ်ဖက်ခြောက်တွင် စရက်က မီးခွက်အောက်တွင် ဒူးထောက်လျက် ဆက်လက် ရှိနေသည်။
ဒါဗင်နီ၏ စာရေးက ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ သူမကို မေးသည်။
ဘုရားစောင့်ထိန်းသူက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ အဆုံးသတ်လိုက်ကြပါပြီ”
သူက အဲဒါကို ချရေးလိုက်သည်။
အလုပ်လုပ်နေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နိုင်ဆဲဖြစ်သည့် အချက်များကို အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။
ပြင်ပသို့ ဆွဲငင်မှု မရှိတော့ပါ။
ပြန်လာမည့် တုန်ခါမှု မရှိတော့ပါ။
အော်ရီလီယာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားမည့် မျဉ်းကြောင်း မရှိတော့ပါ။
ပြောင်းလဲပြင်ဆင်ထားသော တံတားကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ထုပ်ပိုးမှုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
တီလ်ဒါက ၎င်းတွေ့ရှိခဲ့သည့်နေရာကို မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ဆီရက်ကို အဲဒီအကြောင်း မေးမြန်းလိမ့်မည်။
ပင်မမီးခွက်ပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသူ မည်သူမဆိုလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကြားနာမှုများ ရှိလာလိမ့်မည်။
အဖြေများကို မကြိုက်ကြမည့်သူများလည်း ရှိလာလိမ့်မည်။
ဒီနေရာကို ရောက်လာကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခိုလှုံရာနေရာက ကျွန်တော့်အာရုံစူးစိုက်မှု အစွန်းတစ်ဖက်ကို ဆွဲငင်နေသလိုမျိုး ခံစားရခြင်းမရှိဘဲ အဲဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် တွေးတောနိုင်ခဲ့သည်။
အခန်းထဲမှာ နွေးထွေးနေသည်။
ဒါပါပဲ။
နောက်ပိုင်းတွင် အပြင်ရင်ပြင်၌ စရက်ကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရသည်။
သူမက ပြန်လည်ပြုပြင်ထားသော မီးခွက်ခုံတန်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“သူတို့ မနက်ဖြန် ပြန်ကြတော့မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“စောင့်ထိန်းသူတချို့ကတော့ ဒီမှာနေပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးကို ကူညီချင်ကြတယ်”
“ငါသိပါတယ်”
သူမက ဗက်ဆာ၏ မီးခွက်ပေါ်ရှိ အစင်းရာကို ထိလိုက်သည်။
ထို့နောက် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
“သူမ ငါ့ကို စကားပြောမယ်လို့ ရှင် ထင်လား”
“အော်ရီလီယာကိုလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျား သွားမေးကြည့်ပေါ့”
စရက်က နှေးကွေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျွန်တော် သူမကို အဲဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်သည်။
မမှောင်မီမှာပင် ကျွန်ုပ်တို့ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။
ဘယ်သူမှလည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ အိပ်လိုက်ကြတာတော့ မဟုတ်ပါ။
မေရီဆီရေးမည့် စာကို ကျွန်တော် အဆုံးသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေစဉ် ကာရိုလိုင်းက ကျွန်တော့်ဘေး ಹಾಸားပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။
ခိုလှုံရာနေရာ၏ တားဆီးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကျွန်တော် ရေးထားခဲ့သည်။
၎င်း၏အောက်တွင် အမြွှာနှစ်ယောက် ကျန်းမာရဲ့လားဆိုတာကို စတင်မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမ၏ခေါင်းကို ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ် မှီထားသည်။
ကျွန်တော် သတိပြန်ဝင်လာချိန်မှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့ ဥယျာဉ်ထဲကို ရောက်နေကြပါပြီ။
အော်ရီလီယာက လမ်းကြောင်းရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ရပ်နေသည်။
သူမ ကျွန်ုပ်တို့ကို မြင်သွားသည်။
ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် သူမ၏ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်တို့ သူမဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်သွားကြသည်။
သူမ၏မျက်နှာကို ကျွန်တော် မြင်ချင်သည်။
ကျွန်တော် မှတ်မိနေတာတွေ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိချင်သည်။
ကာရိုလိုင်းက သူမထံသို့ အရင်ဆုံး ရောက်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက သူမကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လက်ဆန့်ထုတ်လာသည်။
ခဏတာမျှ သူမ အသက်ကိုသာ ပြင်းပြင်းရှူနိုင်ရှာတော့သည်။
နက်ရှူစွာပေါ့။
သူမအပေါ် ဖိအားပေးနေခဲ့သည့် တစ်စုံတစ်ရာအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရာလွတ်ဖန်တီးပေးခဲ့ရသလိုမျိုးပေါ့။
“ပျောက်သွားပြီ” ဟု သူမက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမလက်က လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
“သူတို့ အဲဒါကို ဒီနားမှာ တပ်ဆင်ခဲ့တာ”
ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါ။
မသိခဲ့ရရင် ပိုကောင်းမယ်လို့ ဆန္ဒပြုမိသည်။
သူမ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးကို အလှည့်ကျကြည့်သည်။
“ရှင်တို့ကို ပြစရာရှိတယ်”
သူမပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်အလင်းများ စုဝေးလာသည်။
နောက်ထပ် အမှောင်မျဉ်းတစ်ခုအတွက် ကျွန်တော် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
ယင်းအစား ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် နွေးထွေးမှု ပျံ့နှံ့သွားသည်။.
ရေပန်းက လှုပ်ရှားလာသည်။.
သစ်တော်ပင်ပေါ်ရှိ အရွက်များ လှုပ်ရှားလာသည်။.
သူမ မိမိကိုယ်ကို ကျဉ်းမြောင်းတဲ့နေရာတွေထဲမှာ ထိန်းချုပ်ပြီး နီးကပ်စွာ ဘယ်လောက်အထိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ရလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်သည်။.
ယခုမူ အဲဒါက ပို၍ ကျယ်ပြန့်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ကန့်သတ်ချက်မရှိတော့ဘဲ မဟုတ်ပါ။.
အပြင်ဘက်နံရံကို ကျော်လွန်၍ တစ်စုံတစ်ရာက ဆက်လက် ခုခံနေဆဲပင်။.
အော်ရီလီယာက အဲဒီခုခံမှုနဲ့ မတွေ့ဆုံမီ အလင်းရောင်ကို ငြိမ်ကျသွားစေသည်။.
ထို့နောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။.
“ဒီအရာနဲ့ ဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ လေ့လာဖို့ အချိန်လိုတယ်”
ကာရိုလိုင်းက သူမ၏ ပါးပြင်ကို သုတ်လိုက်သည်။.
“အဲဒီအချိန်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပေးနိုင်ပါတယ်”
ဥယျာဉ်လေး ညှိုးမှိန်လာသည်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။.
အော်ရီလီယာက ပယ်လန်အကြောင်းကို မေးသည်။.
ထို့နောက် ဗက်ဆာ။.
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီပေးခဲ့ကြသော စောင့်ထိန်းသူများအကြောင်းကို မေးသည်။.
ကျွန်ုပ်တို့ သူမကို သူတို့ရဲ့နာမည်တွေကို ပြောပြခဲ့သည်။.
အားလုံးကိုပေါ့။.
မနိုးလာမီမှာပင် သူမလက်က ကျွန်တော့်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။.
“ကိုယ့်အိမ် ကိုယ်ပြန်ကြတော့”
“ပြန်ကြမှာပါ”
“ကလေးတွေကော”
“စောင့်နေကြမယ်”
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။.
“ကောင်းပြီ”
ကျွန်တော် နိုးလာချိန်တွင် မပြီးသေးသော စာက မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျနေသည်။.
ကာရိုလိုင်းက အဲဒါကို ကောက်ယူလိုက်သည်။.
သူမ ပထမစာကြောင်းကို ဖတ်သည်။.
ထို့နောက် ဘောပင်နှင့်အတူ ကျွန်တော့်ထံ ကမ်းပေးသည်။.
ကျွန်တော် အမြွှာနှစ်ယောက်အကြောင်း မေးခွန်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။.
သူ့အောက်ဘက်တွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ထပ်ရေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အိမ်ပြန်လာနေပါပြီ။