နံနက်စာက ငြင်းခုံသံများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ စကားများရန်ဖြစ်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ဧည့်ခန်းပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် အိမ်ထိန်းနှစ်ဦး ရပ်နေကြပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှင်းပြရသေးမီတွင် မီးခွက်များကို ရွှေ့ပြောင်းသင့်သလား၊ မရွှေ့သင့်ဘူးလားဆိုသည်ကို အငြင်းပွားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“သူတို့ကို မရွှေ့ရသေးပါဘူး” ဟု တစ်ယောက်က ဆိုသည်။
“တို့ထိပြီးပြီလေ”
“ခင်ဗျားတို့ဘက်က ချတဲ့အချိန်မှာ ထိမိသွားတာပေါ့”
“အဲ့ဒါနဲ့ ဒါနဲ့ မတူဘူးလေ”
အက်ဗလင်က မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်ကြည့်သည်။
ကျွန်ုပ်ကတော့ ပုခုံးတွေမှာ အရင်လို ခွန်အားတွေ ရှိသေးရဲ့လားဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ရင်း အိပ်ရာစွန်းမှာ ထိုင်နေမိသည်။
“နေ့လယ်စာစားချိန်အထိများ သူတို့ ဆက်ငြင်းနေကြဦးမလား ထင်သလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို အစားကျွေးမှပဲ ရပ်လိမ့်မယ်”
သူမက မျက်နှာလေး တချက်ပြုံးပြသည်။
ထို့နောက် ထထိုင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မထနိုင်ဘဲ ရပ်သွားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်က ကူထویပေးလိုက်ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အိပ်စက်အနားယူခဲ့ကြရပါ၏။
သို့သော် အိပ်စက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပင်ပန်းသမျှကို မည်မျှအထိ ကုစားပေးရမည်ကို နားလည်ပုံ မပေါ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ စားသောက်ပြီးခါနီးတွင် ကေးလ်က တံခါးကို ခေါက်လာသည်။
“ပယ်လန်လား”
“ပိုကောင်းလာပြီ” ဟု သူက ဆိုသည်။
အက်ဗလင်က ဖန်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
“သူ့လက်တွေကော”
“နာကျင်မှု သက်သာသွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းကို ဆက်လုပ်ခွင့် မပေးမှာကို သူက စိုးရိမ်နေတယ်”
ကျွန်ုပ်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“သူ ရပ်လိုက်လို့လား”
“အကူအညီ လိုအပ်သွားလို့တဲ့”
ခဏတာမျှ ဘယ်သူမှ စကားမပြောကြတော့ပေ။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က သူမ၏ ဖိနပ်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ကေးလ်က လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“သူ စားနေတုန်းပဲ။ မင်းတို့လည်း အရင်စားပြီးလိုက်ဦး”
သူမက စိတ်ပျက်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
ကေးလ်က ဆက်စောင့်နေ၏။
နောက်ဆုံးတော့ သူမလည်း မုန့်ကို တစ်ဖဲ့ ထပ်စားလိုက်သည်။
သူမ မြင်နိုင်သောနေရာတွင် ပြုံးမိမည်ကို စိုးသဖြင့် ကျွန်ုပ် မပြုံးဘဲ နေလိုက်တော့သည်။
ဆီရက်က အိမ်ထိန်းများကို သင်ကြားရေးခန်းမထဲတွင် စုဝေးစေခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် ထိုင်ခုံများထက် လူဦးရေက ပိုများနေသည်။
အချို့အိမ်တော်များက ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦးအထိ စေလွှတ်ထားကြသည်။
အချို့ကလည်း လက်သင်္ဂါများ၊ မိသားစုဝင်များ သို့မဟုတ် နောက်တွင် ထားခဲ့၍ မရနိုင်သော လူနာများကိုပါ ခေါ်လာခဲ့ကြသည်။
သန့်စင်နယ်မြေမှ ဝန်ထမ်းများက နံရံတစ်လျှောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။
အခန်းရှေ့ဆုံးတွင်မူ ဆီရက်က စားပွဲပေါ်၌ ပစ္စည်းသုံးခုကို တင်ထားလေသည်။
ပြုပြင်ထားသော မီးခွက်ကြိုးပတ်လည် ပတ်ပစ္စည်း။
တီလ်ဒါ ဖွင့်ပြခဲ့သော အုပ်ဆောင်းဖုံးထားသည့် ညွှန်ကြားချက်များ။
အာဗာ၏ နေမင်းတံဆိပ်ပါရှိသော ကူးယူထားသည့် ချုပ်နှောင်ချက် စာရွက်။
ကျွန်ုပ်လည်း ဆီရစ်ကို ရှာကြည့်မိသည်။
သို့သော် သူ မရှိပေ။
ဒီမတ်စ်လည်း မရှိတော့ပါ။
အီလီဇာက သန့်စင်နယ်မြေ၏ ဂိတ်စောင့်နှင့်အတူ တံခါးအနားတွင် ရပ်နေသည်။
ဘယ်သူ့ကိုမှ ထွက်ခွာခွင့် ပိတ်ပင်ထားခြင်း မရှိပါ။
ထိုင်ခုံများတွင် မထိုင်မီ လူအများအပြားက ဤအချက်ကို သေချာအောင် စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။
သူတို့ကို ကျွန်ုပ် အပြစ်မတင်ဝံ့ပါ။
ဆီရက်က စတင်ပြောကြားသည်။
“ကျမက ရေယာဉ်တွေရဲ့ သက်တမ်းကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်ဆန်းသစ်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တာပါ”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“ဒီလိုလုပ်ဆောင်ချက်က ကျွန်မတို့အိမ်တော်တွေနဲ့ ဗဟိုမီးတောက်တို့ကြားက ဆက်သွယ်မှုကို ပိုအားကောင်းစေလိမ့်မယ်လို့ ကျမကို ပြောခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီဆက်သွယ်မှုက ဘယ်ကို ဦးတည်သွားနေလဲဆိုတာကိုတော့ ကျမ သေချာ မစစ်ဆေးခဲ့မိဘူး”
ရှေ့နားတွင် ရှိနေသော လူတစ်ဦးက လက်ဝါးကပ်တိုင်ချိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဒါက အာဗာဆီကို ဦးတည်နေတာပဲ မဟုတ်လား”
“ဒါက ကျွန်မ ယုံကြည်ခဲ့တာပါပဲ”
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အဲ့ဒီအကြောင်းကို ဂရေးကိပ်ကနေ ကျွန်တော်တို့ သိရတာလဲ”
ဆီရက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ ဒါကို ကျမဆီကနေ သိရတာလေ”
သူမသည် မီးခွက်ပုံဆွဲထားသည့် ပြုပြင်ထားသော မိတ္တူစာရွက်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို ရှင်းပြလေသည်။
အပြင်ဘက်သို့ စုပ်ထုတ်ယူနေပုံ။
ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှု အနည်းငယ်သာ ရှိခြင်း။
သဘောတူညီချက် ခန်းမတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သော ချုပ်နှောင်မှု စနစ်။
သူမသည် အရာအားလုံးကို အပြစ်အနာအဆာကင်းကင်းဖြင့် မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်ကြိမ်တွင် သူမ စကားရပ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ထားသော စွမ်းအားနှင့် ဆက်လက်ထောက်ပံ့ပေးနေသည့် စွမ်းအားတို့၏ ကွာခြားချက်ကို ရှင်းပြပေးရန် အက်ဗလင်ကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးကလည်း ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။
ရှေ့ဆုံးမှ လူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ချိတ်ထားရာမှ ဖြေလျှော့လိုက်သည်။
ကေးလ်က ရှေးဟောင်းဆုတောင်းမန္တန်ကို ဖတ်ပြသည်။
စာသားအနေဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။
သူ့ရှေ့တွင် မီးခွက်လည်း မရှိပေ။
လက်ခံမည့် အမှတ်အသားပေါ်သို့ လက်တင်ထားခြင်းလည်း မရှိပါ။
လူအများအပြားက သူ့နောက်မှ လိုက်၍ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ကာ ရွတ်ဆိုကြသည်။
ထို့နောက် ချုပ်နှောင်ချက် စာရွက်မှ သက်ဆိုင်ရာ အပိုဒ်ကို ဆက်ဖတ်ပြလေသည်။
ချည်နှောင်ခံထားရသော ကရုဏာတရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း အကြောင်းပင်တည်း။
အခန်းအလယ်လောက်တွင် ရှိနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ခေါင်းခါယမ်းလာသည်။
“မဟုတ်ဘူး”
ကေးလ် စကားရပ်သွားသည်။
“အဲ့ဒါကို ကျွန်မရဲ့ အမေက ကျွန်မကို သင်ပေးခဲ့တာ”
သူက စာရွက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်အမေလည်း အဲဒီလိုပဲ သင်ပေးခဲ့တာပါ”
“သူက မိန်းမကောင်းတစ်ယောက်ပါ”
“ကျွန်တော်လည်း ယုံကြည်ပါတယ်”
ထိုအမျိုးသမီးက တစ်စုံတစ်ရာကို ငြင်းခုံရတော့မည့်အလား သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကေးလ်က ဆက်စောင့်နေ၏။
ခဏကြာတော့ သူမသည် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
သူမနှင့်အတူ ပါလာသူက သူမ၏ ကျောကို လက်ဖြင့် ပုတ်ပေးလေသည်။
မေးခွန်းများက စည်းချက်မညီဘဲ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အချို့က ဒေါသထွက်နေကြသည်။
အချို့က စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။
အချို့သော လက်တွေ့ကျကျ မေးခွန်းများအတွက်မူ ကျွန်ုပ် ကျေးဇူးတင်မိသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။
“မီးခွက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ဆက်သုံးလို့ရသေးလား”
“ထည့်သွင်းထားတဲ့ စက်ယန္တရားတွေကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ဖြုတ်ချပြီးသွားပြီဆိုရင် သာမန်မီးရောင်အတွက်တော့ ဆက်သုံးလို့ရပါတယ်” ဟု တีလ်ဒါက ပြောသည်။
“အဲ့ဒါကို ကျွန်တော်တို့ဘာသာ လုပ်လို့ရမလား”
“ကြိုးပတ်လည်တွေ အလုပ်လုပ်နေတုန်းမှာ အတင်းဖြတ်တောက်ပြီး မလုပ်ရပါဘူး”
“ဒီဝတ်ပြုဆုတောင်းမှုကို ငြင်းဆန်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုသနိုင်စွမ်းတွေ ဆုံးရှုံးသွားမှာလား”
ကျွန်ုပ်လည်း ကေးလ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် မပြောရသေးမီပင် သူက ဦးდაပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“အာဗာက ဘာတွေလုပ်လာမလဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အာမမခံနိုင်ပါဘူး”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
ကေးလ်က စားပွဲပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ထောက်ကာ ရပ်နေသည်။
“ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ အသိပညာက ရှိနေတုန်းပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆေးဝါးတွေလည်း ရှိနေတုန်းပါပဲ။ ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လူတွေလည်း ရှိနေတုန်းပါပဲ”
“အဲ့ဒါက ဒဏ်ရာတစ်ခုကိုတော့ သွားမချုပ်ပေးနိုင်ဘူးလေ”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု သူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုသည်။ “မချုပ်ပေးနိုင်ပါဘူး”
အက်ဗလင်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမှ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ဖြေရှင်းရတော့မယ့် အခြေအနေမျိုး မရောက်စေဖို့အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ အကူအညီတွေကို အရင် စီစဉ်ပေးသင့်တယ်”
ထိုစကားက အစည်းအဝေး၏ သဘောသဘာဝကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
အားလုံးတော့ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် လုံလောက်ရုံလောက်တော့ ဖြစ်သွားသည်။
အိမ်ထိန်းတစ်ဦးက သူမ၏ ရွာအနီးတစ်ဝိုက်တွင် မှော်ပညာမဟုတ်သော ကုသပေးသူ နှစ်ဦးရှိကြောင်း သိထားသည်။
နောက်တစ်ဦးမှာမူ တာဝန်ယူမှုကို ပိုထမ်းဆောင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း အဖွဲ့လိုက် ဦးဆောင်ခွင့် တစ်ခါမျှ မရဖူးသေးသော လက်သင်္ဂါတစ်ဦး ရှိနေသူဖြစ်သည်။
ဗက်ဆာကလည်း အိမ်ငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် တစ်လတာကာလအတွက် ပစ္စည်းများကို မျှဝေသုံးစွဲရန် ကမ်းလှမ်းလာသည်။
သန့်စင်နယ်မြေတွင် ဆေးဝါးများ သိုလှောင်ထားရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဆီရက်က စာရင်းဇယားများကို ခန်းမဆောင်သို့ ယူဆောင်လာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
လိုင่วงသလို အပြတ်အလတ်များလည်း ရှိနေသည်။
ရှိကိုရှိနေမည်မှာ သေချာပါသည်။
သို့သော် ကြီးမားသော မီးတောက်ကြီးက အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့ကြသောကြောင့် မည်သူမျှ မမေးမြန်းခဲ့ကြဖူးသည့် အရာများလည်း ရှိနေလေသည်။
သူတို့တတွေ တကယ်တမ်း ဘာတွေပိုင်ဆိုင်ထားကြသလဲဆိုတာကို နှိုင်းယှဉ်ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ကျွန်ုပ် ငြိမ်ပြီး နားထောင်နေလိုက်သည်။
အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးခါနီးတွင် ကျွန်ုပ် ထရပ်လိုက်သည်။
မျက်နှာအချို့ တင်းမာသွားကြသည်။
သူတို့ ဘာများကိုများ မျှော်လင့်နေကြပါလိမ့်ဟု ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်။
သစ္စာကျိန်ဆိုမှုကိုလား။
တောင်းဆိုမှုတစ်ခုခုကိုလား။
သူတို့တံခါးတွေအထက်က သင်္ကေတအသစ်တစ်ခုခုကိုလား။
“အိမ်တော်တစ်ခုခုက သူတို့ မှီခိုအားထားနေရတဲ့ ကုသနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုရင် ဂရေးကိပ်ကို သတင်းပို့ပါ။ ဘယ်လိုအကူအညီတွေ လိုအပ်နေလဲဆိုတာကို ပြောပြပါ”
ဆီရက်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော လူက ကျွန်ုပ်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ကရော ဘာတွေ တောင်းဆိုမှာလဲ”
“ပစ္စည်းတွေ တောင်းခံတဲ့ ဘယ်ကုသသူ့ဆီကမဆို ကျွန်တော် တောင်းခံမယ့် အချက်အလက်မျိုးပါပဲ”
“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူနာတွေက အော်ရီလီယာဆီမှာ ဆုတောင်းရမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားဦးမှာလား”
“မလိုပါဘူး”
သူက ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်သင်္ဂါတွေအတွက်ရောပဲလား”
“မလိုပါဘူး”
နံရံဘေးတွင်မူ ပယ်လန်က လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ပတ်တီးစည်းလျက် ထჯိုင်နေသည်။
သူက အက်ဗလင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက သူ့ကို ပြုံးပြလေသည်။
ခဏကြာတော့ ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့် အရာရာကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားပုံတော့ မပေါ်ပေ။
သို့သော် ဤအခန်းထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေရန် ဆန္ဒရှိနေပုံတော့ ပေါ်ပေသည်။
ဟတ်ဒ린က မွန်းလွဲပိုင်း အနည်းငယ်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
လေသာလည်း သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
ဆီရက်က ကြိုးပတ်လည်များကို ပေးအပ်ရန် ငြင်းဆန်ခြင်းကြောင့် သန့်စင်နယ်မြေဘက်မှ အပြစ်ပေးအရေးယူခြင်း မရှိစေရဟု စာဖြင့် ရေးသားပေးလိုက်သည်နှင့် အီလီဇာက သူတို့ကို ချက်ချင်း သွားရောက်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူက ဂိတ်ဝတွင် ထိုအာမခံချက်ကို ဖတ်ပြသေးသည်။
ထို့နောက် ပြင်ပရင်ပြင်တွင် တစ်ခေါက် ထပ်ဖတ်ပြသည်။
တီလ်ဒါက ဘာမှ မပြောဘဲ စောင့်နေခဲ့သည်။
သူ ဖတ်ရှုပြီးသွားသောအခါ တีလ်ဒါက သူ့ကို အတွင်းပိုင်း လက်သမားအလုပ်ရုံဆီသို့ ခေါ်သွားလေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း လိုက်သွားခဲ့သည်။
ဗန်းများထဲတွင် အသစ်ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးပတ်လည် သုံးဆယ်ခြောက်ခုကို စီတန်းခင်းကျင်းထားသည်။
သူက ပထမဆုံးတစ်ခုကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် နောက်တစ်ခုကို ဆက်ကြည့်သည်။
ခုနစ်ခုမြောက် အရောက်တွင် သူ ရပ်သွားခဲ့သည်။
“ဒါကို ဖွင့်ဖောက်ထားတယ်”
တီလ်ဒါက သူ့ဘေးတွင် ကိုင်းညွှတ်ကြည့်လိုက်သည်။
အစွန်းအောက်ဘက်တွင် အမှတ်အသားအသစ်များကို တွေ့ရသည်။
လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်ချက်များ စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ကို ရှင်းပြရန်အတွက် စီရစ်ကို အလုပ်ရုံဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
သန့်စင်နယ်မြေ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးက တံခါးနားတွင် ဆက်လက် ရပ်နေကြသည်။
သူက ခုနစ်ခုမြောက် ကြိုးပတ်လည်ဘေးတွင် တင်ထားသော ဟတ်ဒ린၏ လက်ကို ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဆီရက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေကို လက်ခံသိုလှောင်ရုံဆီ ပို့ပေးပြီးသားပါ။ အဲ့ဒါတွေကို ပြင်ဆင်တာက သီးသန့်ခွဲထားဖို့ ခင်ဗျားပေးထားတဲ့ အမိန့်ကို ချိုးဖောက်တာ မဟုတ်ပါဘူး”
ဆီရက်၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ဘယ်သူက အမှတ်အသားတွေကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တာလဲ”
“ကျွန်တော်ပါ”
“အားလုံးကိုလား”
“ပထမခုနစ်ခုကိုပါ။ ကျန်တာတွေကိုတော့ သီလစောင့်ထိန်းချိန် ပြီးသွားမှ လုပ်ဖို့ လုပ်ထားတာပါ”
“ဘယ်သူက မင်းကို သင်ပေးတာလဲ”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှေ့ဆောင်ဆရာကပါ”
“ဘာကနေလဲ”
စီရစ်က အခန်းထောင့်စွန်းတွင် ရှိသော ဗီရိုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ မည်သူမျှ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားကြသည်။
ထို့နောက် ဆီရက်က သူမ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“သော့”
အထဲတွင် ပုံစံခွက်ပြားများ ရှိနေသည်။
ပတ်ပြီးသား။
နံပါတ်တပ်ထားပြီးသား။
သီလစောင့်ထိန်းမှုကို ရပ်တန့်ရန် ညွှန်ကြားချက်များထက် ပို၍ပင် သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားကြသည်။
ဟတ်ဒ린က တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ အစွန်းဘက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါတွေကို ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မပေးခဲ့ဖူးဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု စီရစ်က ဆိုသည်။
“ဘာလို့လဲ”
“အဲ့ဒါတွေက ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ပေးအပ်ခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့ပါ”
တီလ်ဒါက ပြုပြင်ထားသော ကြိုးပတ်လည်ကို ပထမဆုံး ပုံစံခွက်ပြားဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။
အမှတ်အသားများက ကိုက်ညီနေကြသည်။
ပြား၏ ကျောဘက်တွင် နေ့စွဲနှင့် လက်မှတ်တစ်ခု ရေးထိုးထားသည်။
ဆီရက်က ၎င်းတို့ကို ဖတ်ပြသည်။
ထို့နောက် စီရစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ မင်းရဲ့ဟာပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
“မင်း ဒီနှစ်မှာ ပုံစံကို ပြောင်းလဲခဲ့တယ်”
“ဗဟိုလုပ်ဆောင်ချက်က အားနည်းလာလို့ပါ”
“မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ”
“စမ်းသပ်နေစဉ်အတွင်းမှာ ပုံစံပြောင်းပြီး စုပ်ယူနေလို့ပါ”
ကျွန်ုပ်တို့ သရဖူကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် အော်ရီလီယာ ဥယျာဉ်ထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရမိသည်။
အခြားတစ်နေရာရာတွင် ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားမိပြီး ၎င်းအတွက် အစားထိုးပြင်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်များကိုပါ တွေးမိသည်။
“ဒါက ဘာကို ချုပ်နှောင်ထားတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
စီရစ်က ကျွန်ုပ်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရာထူးအမည်နာမကို မသုံးဘဲ ဖြေကြားလာခဲ့သည်။
“သိပါတယ်”
အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဟတ်ဒ린က ပုံစံခွက်ပြားကို ချလိုက်သည်။
ဆီရက်၏ လက်က ဗီရိုအစွန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
“ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ” ဟု သူမ မေးသည်။
“ကျွန်တော် အတွင်းပိုင်း အလုပ်ရုံရဲ့ တာဝန်ကို ယူခဲ့တဲ့အချိန်ကတည်းကပါ”
“ဒါကို ငါ့ကို ဘာလို့ မပြောတာလဲ”
“ခင်ဗျားက မီးတောက်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ့် တာဝန်ကို ဆက်ခံခဲ့တာလေ”
“အဲ့ဒါ အဖြေမဟုတ်ဘူး”
သူ့မျက်နှာ တင်းမာသွားသည်။
“ဒီချုပ်နှောင်ချက်ကို ဒီအိမ်တော် မပေါ်လာခင်ကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့က မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပါဘူး”
ကေးလ်က ကျွန်ုပ်တို့နောက်မှ ဝင်လာခဲ့သည်။
သူက တံခါးနားတွင် ရပ်နေ၏။
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို ပိုအားကောင်းလာအောင် လုပ်ဖို့ကတော့ မင်းရဲ့တာဝန် ဖြစ်နေတာပဲလေ”
စီရစ်က မျက်နှာလွှဲသွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့် လျှို့ဝှက်တပ်ဖွဲ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။
အလုပ်ရုံအောက်ဘက်တွင် အကျဉ်းသားများ ထိန်းသိမ်းရာ အခန်းလည်း မရှိပါ။
စာအုပ်များသာ ရှိသည်။
စာရင်းဇယားများ။
သေသေချာချာ လက်ရေးဖြင့် ကူးယူထားသော ညွှန်ကြားချက်များ။
အချို့တွင် သိုလှောင်မှုပမာဏ ကျဆင်းသွားသည့်အခါ ရွတ်ဆိုဖတ်ရှုသူ အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ရန် မှတ်စုများ ပါရှိနေသည်။
တစ်ခုတွင်မူ ယခင် ရေယာဉ်သက်တမ်းတိုးပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း တိုင်ကြားချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ထိုအတွက် အကြံပြုချက်မှာ စာပိုဒ်များကြားတွင် အနားယူချိန်ကို ပိုတိုအောင် လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
ထိုမှတ်တမ်းကို ကူးယူထားရန် လိုအပ်နေပေသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ဒေါသက ဤစာမျက်နှာကို အသုံးမဝင်တော့အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
စာရေးက အချက်အလက်များ ရေးမှတ်နေစဉ် ဆီရက်က အလုပ်စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။
သူမသည် အတွင်းပိုင်း အလုပ်ရုံကို ကွပ်ကဲခွင့်မှ စီရစ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
သူ့သော့များကို ရေတွက်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။။
သူ့ပစ္စည်းကိရိယာများကိုမူ သူထားခဲ့သည့်နေရာတွင် အတိုင်းထားခဲ့စေသည်။
ထို့နောက် လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ပယ်လန်၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု အကြောင်းအရာများကို အနီးဆုံး တော်ဝင်တရားသူကြီးထံသို့ စာဖြင့် ပေးပို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမ ခွင့်ပြုခဲ့သော အမိန့်စာများအောက်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ကို ရေးထိုးလိုက်လေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း အက်ဗလင်ကို ဆေးရုံဆောင်တွင် သွားတွေ့ခဲ့သည်။
ပယ်လန်က ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ဒူးပေါ်တင်ထားလျက် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
စကားတွေ ဆက်တိုက်ပြောနေသောကြောင့် သူ အစားကောင်းကောင်း မစားနိုင်ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ဤအရာကပင် ပိုကောင်းလာသည့် လက္ခဏာတစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်ုပ်ကို မြင်သောအခါ ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက ထရပ်လိုက်သည်။
“ပုံစံခွက်ပြားတွေကို တွေ့ခဲ့ရလား”
“တွေ့ခဲ့တယ်”
“သူ သိသွားပြီလား”
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် သူမကို ချက်ချင်းပင် အိမ်သို့ ခေါ်သွားချင်စိတ်များ ပေါက်လာမိသည်။
သို့သော် ထိုသို့ မလုပ်ဘဲ သူမဘေးမှ ထိုင်ခုံကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ခဏကြာတော့ သူမက ကျွန်ုပ်၏လက်ကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်လာသည်။
“ပယ်လန်က ဆက်သင်ချင်နေသေးတယ်”
“ဒီမှာပဲလား”
“သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသေးပါဘူး”
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုလူငယ်လေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကေးလ်က နာကျင်နေသော သူ့လက်ချောင်းများကို မထိခိုက်စေဘဲ စာမျက်နှာကို လှန်ပေးရန် ကူညီနေသည်။
“သူ့မှာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ အချိန်ရှိပါသေးတယ်”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ရှိပါတယ်”
ထိုညနေတွင် ကျွန်ုပ်တို့ အော်ရီလီယာနှင့် စကားပြောခဲ့ကြသည်။
သူမက စီရစ်၏ အဖြေကို အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိဘဲ နားထောင်နေသည်။
ကျွန်ုပ် အစက်စက်ဆုံးက ဤအချက်ပင် ဖြစ်သည်။
“သူ သိနေတာပဲ” ဟု ကျွန်ုပ် ဆိုလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
“အဲ့ဒါကြောင့် ဆက်လုပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ အကြောင်းပြချက်လို့ သူက ထင်ခဲ့တာပေါ့”
သူမက ရေပန်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“လူတွေက ကျမကို ရှင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ပေးခဲ့ကြဖူးပါတယ်။ ကျမ အဲ့ဒါတွေကို လက်ခံသလားဆိုတာကိုတော့ သိပ်ပြီး မမေးကြဘူး”
အက်ဗလင်က ပို၍ နီးကပ်လာသည်။
“ကျွန်မတို့ ပုံစံခွက်ပြားတွေကို တွေ့ခဲ့ရတယ်”
အော်ရီလီယာက ပြန်လှည့်လာသည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက ၎င်းတို့အကြောင်းကို ရှင်းပြလေသည်။
ပြန်လည်ရောက်ရှိမှု အသစ်။
သူ့အောက်ဘက်မှ ပိုဟောင်းသော အမှတ်အသားများ။
နေ့စွဲများ။
သူမ ပြောနေစဉ် အော်ရီလီယာ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ပိုထက်မြက်လာသည်။
“နေမင်းရဲ့ အနိမ့်ဆုံးအမှတ်မှာ ဖြတ်သွားတဲ့ မျဉ်းတစ်ကြောင်း ပါလာသေးလား”
ကျွန်ုပ်လည်း ထိုပုံစံခွက်ပြားကို စိတ်ထဲတွင် မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်သည်။
“ပါပါတယ်”
“တစ်ဖက်မှာ ကျိုးနေတာလား”
“ဟုတ်ပါတယ်”
အော်ရီလီယာ ထရပ်လိုက်သည်။
“ငါ့ကို ပြပါ”
ကျွန်ုပ်တို့သည် အိပ်မက်ထဲသို့ ပုံစံများကို တစ်ခါက ယူဆောင်သွားဖူးသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အက်ဗလင်က မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲခုံအထက်တွင် ရွှေရောင်ဖြင့် ထိုပုံစံကို ပြန်လည်ဖန်တီးလိုက်သည်။
အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်ပေ။
အမှတ်အသားတစ်ခုအကြောင်း သူမ မေးရန် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရပ်သွားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း တစ်ခုကို ပြင်ပေးလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်ုပ် ပြင်ပေးတာကို ပြန်ပြင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုပုံသဏ္ဌာန်က ကျွန်ုပ်တို့ကြားတွင် လွင့်ပျံနေတော့သည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာကြည့်သည်။
ထို့နောက် နေမင်းအောက်မှ ကျိုးနေသောမျဉ်းကို လက်ဖြင့် ထိလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ လွတ်မြောက်ခြင်းပဲ”
ကျွန်ုပ်လည်း သူမကို တမေ့တမော စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“မီးခွက်ရဲ့ဟာလား”
“ကျုပ်အပေါ်မှာ သက်ရောက်နေတဲ့ အသိအမှတ်ပြု ချုပ်နှောင်မှုရဲ့ဟာ”
အက်ဗလင်၏ မှော်စွမ်းအား တုန်ရီသွားသည်။
သူမလည်း ၎င်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါ အစထဲက ရှိနေတာပေါ့”
“ပုံစံဟောင်းထဲမှာပေါ့။ ပြန်လာမှု အသစ်က အဲ့ဒါကို ဖြတ်ကျော်သွားတာ”
ဟတ်ဒ린ကို နေရာဖယ်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည့် မျဉ်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ် ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က အားနည်းချက်ကို မြင်ခဲ့သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က အဲ့ဒါကို ပိတ်ဖို့ စတင်ခဲ့သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ သုံးလို့ရမလား” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ထိုပုံစံကို ကြာရှည်စွာ စဉ်းစားနေသည်။
“ဗဟိုရေယာဉ်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေရမယ်”
“တိတ်ဆိတ်နေပါတယ်”
“အိမ်တော် ဆက်သွယ်မှုတွေကို အရင် ခွဲထုတ်ရမယ်”
“သုံးဆယ်ခြောက်ခု”
“ဟုတ်တယ်”
စက်ဝိုင်းပုံစံအတွင်း စောင့်ဆိုင်းနေကြသော မီးခွက်များကို ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်။
တီလ်ဒါ၏ ပစ္စည်းကိရိယာများကို။
သူတို့ ဘာတွေ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသလဲဆိုတာကို ယခုမှ သိရှိသွားကြသော လူများကို။
“ဘယ်လောက်ကြာမလဲ”
“အဲ့ဒါက အပိုင်းတိုင်းကို မင်းတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ရမလားဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်”
အက်ဗလင်က မော့ကြည့်လာသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အိမ်ထိန်းများကို ဤလုပ်ငန်းဆောင်တာမှ ကာကွယ်ပေးသင့်သည့် လူများအဖြစ်သာ အမြဲတမ်း တွေးတောခဲ့ကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု တည်ငြိမ်နေစေရန် သင်ယူခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မီးခွက်များကို သူတို့ သိကြသည်။
သူတို့တွင် လက်များလည်း ရှိကြသည်။
နံနက်စာစားပွဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့က ဆီရက်အား စေတနာ့ဝန်ထမ်းများကို ခေါ်ယူပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်များကို အတိအကျ ရှင်းပြခဲ့သည်။
ဒေသတွင်း သိုလှောင်မှုကို ထိန်းထားပါ။
ပြန်လည်ရောက်ရှိမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးခွင့်ပြုပါ။
ပြောသည့်အခါ ရပ်ပါ။
ဆုတောင်းမရှိ။
အခြားဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်မှု မရှိ။
ဗက်ဆာက ဦးစွာ ရောက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဆီရက်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော လူလည်း ရောက်လာသည်။
နောက်ထပ် သုံးဦး ထပ်ရောက်လာကြသည်။
ကေးလ်က သူတို့ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
အက်ဗလင်က စာရွက်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း အလွတ်ဖန်ခွက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
တီလ်ဒါက သူမ၏ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်များအပြင်ဘက်မှ သန့်စင်နယ်မြေ၏ ခေါင်းလောင်းသံက မနက်ခင်းရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေသည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သူမျှ စာအုပ်ဆီသို့ လက်မလှမ်းကြတော့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့လည်း မီးခွက်တစ်လုံးဖြင့် စတင်လိုက်ကြပါတော့သည်။