အခန်း (၁၃၅) - ကိုယ်ပိုင်အလင်းရောင်
ဘန်း (Band) ကို ရှင်းလင်းပြီးတဲ့အထိ မီးခွက်လက်ကိုင်ကို ပြုပြင်ဖို့ တီလ်ဒါက ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
“မင်းတို့ ထပ်ပြီး အရည်ပျော်အောင် လုပ်ဦးမယ့်ဟာကို ငါတော့ ဘယ်လိုမှ မပြင်ပေးနိုင်ဘူး”
“အခုက အဲ့လို အရည်ပျော်ပစ်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ကျွန်တော်က ပြောလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်နောက်ဘက်က ရှေးကျတဲ့ လုပ်ငန်းခွင် စားပွဲပေါ်က မီးလောင်ရာ အစွန်းအထင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါက တခြားကိစ္စတစ်ခုတုန်းကလေ”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
သူမက လက်ပိုက်လိုက်သည်။
လက်ကိုင်ကိစ္စကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်ဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မနက်ခင်း စာသင်ချိန်တွေ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ အော်ရီလီယာ ရောက်လာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က အလုပ်ရصုံခန်းထဲမှာ ရောက်နှင့်နေပြီး မေရီ ဆွဲထားတဲ့ မီးခွက်ရဲ့ အတွင်းဘက် အနားသတ် ပုံဆွဲကားကို စစ်ဆေးနေသည်။
ဆက်သွယ်ထားတဲ့ နေရာလေးခု ရှိနေသည်။
သုံးခုက တိမ်ပါတယ်။
စတုတ္ထတစ်ခုကတော့ ကြေးဝါထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ဘေ့စ် (Base) ရဲ့ အောက်ခြေအနက်ပိုင်းမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မြုပ်ဝင်နေသည်။
“အဲ့ဒီတစ်ခုကိုတော့ ငါစိုးရိမ်တယ်” ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြောသည်။
အော်ရီလီယာက သူမဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
“ကျန်တဲ့သုံးခုက ပုံစံကို ထိန်းထားပေးတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ်ခုကတော့ တစ်ခုခုကို နားစွင့်နေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်”
ကျွန်တော် ပိုပြီး အနားကို တိုးကပ်သွားသည်။
သူမ ထောက်ပြလိုက်မှသာ ထိုအရာကို ကျွန်တော် သတိထားမိတော့သည်။
သတ္တုပြားအတွင်းဘက်က လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခု။
မှန်မှန်ကန်ကန်နဲ့ စိတ်ရှည်ရှည် ရှိလှသည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“လက်ခံရယူမယ့် ကိရိယာ (Vessel) ဟုတ်မဟုတ် သူက စစ်ဆေးနေတာလေ”
“ဒါဆို လက်မခံဘူးဆိုရင်ရော”
“ဆက်သွယ်မှုကို သူက ထပ်ပြီး ရှာဖွေလိမ့်မယ်”
ကျောက်ပြားဘေးမှာ ချထားတဲ့ ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ရှာဖွေဆဲအချိန်မှာပဲ အဲ့ဒီဘန်း (Band) ကို ဖြုတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်—”
“ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်ပြင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ မှော်ပညာတစ်ခုကို ကိုင်ထားမိသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
တီလ်ဒါက သူမရဲ့ ပိဿာတွေကို နည်းနည်း ပိုပြီး ဖယ်ခွာလိုက်သည်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဗလာဖြစ်နေတဲ့ ပုံဆောင်ခဲ (Crystal) တစ်ခုနဲ့ စတင်ခဲ့ကြသည်။
ကက်စတယ်လန်က အဲ့ဒါကို စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်စွန်းမှာ ရှိတဲ့ ကြေးဝါ ဖန်ထည်ခံစွပ် (Holder) ထဲမှာ ထည့်လိုက်သည်။
“ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်အားတွေကို သူက လက်ခံပေးလိမ့်မယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။ “အဲ့ဒီခံစွပ်က အလင်းရောင်အနေနဲ့ ပြန်လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်”
“ဘလောက်တောင် များမလဲ”
“ဒီခန္ဓာကိုယ် (Vessel) ထဲမှာ ရှိတယ်လို့ ထင်ရတာထက် ပိုများလိမ့်မယ်”
အော်ရီလီယာက မစစ်ဆေးရသေးခင်မှာ အရင်ဆုံး အကဲခတ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က မီးခွက်ဘေးမှာ သူမရဲ့ နေရာကို ယူလိုက်သည်။
ကျွန်တော်က သူမရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်နေလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ပိုင်းကို သီးခြားစီ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပါတယ်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက စုပုံနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်မလာအောင် ထိန်းထားပေးမည်။
ကျွန်တော်ကတော့ အပြင်ဘက် ဆက်သွယ်မှုဆီကနေ အဲ့ဒါကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးရမည်။
အဲ့ဒီနောက် မီးခွက် ငြိမ်ကျသွားတဲ့အခါ ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်တဲ့ သေးငယ်တဲ့ မှော်ပညာကို ဘလိုအဆုံးသတ်ရမလဲဆိုတာကို အော်ရီလီယာက ပြသပေးလိမ့်မည်။
ပြောရရင်တော့ ရိုးရှင်းသလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ ကျွန်တော် သံသရာဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အက်ဗလင်ရဲ့ ရွှေရောင် စွမ်းအင်က ဘေ့စ် (Base) ရဲ့ ပတ်လည်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။
“အဆင်သင့်ပဲ”
ကျွန်တော်က အပြင်ဘက်က ချည်မျှင်လို ကြိုးကြောင်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
အေးစိမ့်မှုတစ်ခုက ကျွန်တော့်လက်ချောင်းတွေကနေ တက်လာသည်။
အဲ့ဒါကို ကျော်လွန်ပြီး ဝေးကွာနေတဲ့ ကိရိယာကို ကျွန်တော် ပြန်လည် ခံစားမိလိုက်သည်။
ဝိုင်းစက်တယ်။
နက်ရှိုင်းတယ်။
ကျွန်တော် မမြင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုခုနဲ့ နွေးထွေးနေတယ်။
ကျွန်တော် အာရုံစိုက်မှုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းထားလိုက်သည်။
ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မီးခွက်ထဲက စွမ်းအင်တွေက အက်ဗလင်ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို ဖိအားပေးလာသည်။
သူမက ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ကြားက ချည်မျှင်လို ကြိုးကြောင်းကနေ တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“အခုပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော်က ပုံဆောင်ခဲဆီကို ဦးတည်တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ကျောက်ပြားကို ဖြတ်ပြီး ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ခံစွပ်က ပိုပြီး တောက်ပလာသည်။
ဘာစကားမှ မပြောကြပါဘူး။
အစပိုင်းမှာ ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားပုံ မပေါ်ပါဘူး။
အဲ့ဒီနောက် မီးခွက်ထဲက အလင်းရောင်က မှေးမှိန်သွားသည်။
ပုံဆောင်ခဲက ပိုပြီး တောက်ပလာသည်။
အက်ဗလင်က သက်ပြင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချလိုက်သည်။
စွမ်းအင်တွေ လျော့ပါးလာတာကို ကျွန်တော် ခံစားရသည်။
အလုပ်ဖြစ်နေပါပြီ။
အဲ့ဒီနောက် ဘေ့စ် (Base) အောက်က သေးငယ်တဲ့ ဇီព်ခုန်သံက မြန်ဆန်လာသည်။
တစ်ချက်။
နှစ်ချက်။
အပြင်ဘက်က ချည်မျှင်က အတင်း ဆွဲငင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်လက်က မီးခွက်ဘက်ကို ရွေ့သွားသည်။
“မလိုက်သွားနဲ့” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
ပုံဆောင်ခဲက တလက်လက် တောက်သွားသည်။
တီလ်ဒါက နောက်ဆုတ်သွားသည်။
ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားရင်း အက်ဗလင်ရဲ့ မှော်စွမ်းအင်က ဘေ့စ် (Base) ရဲ့ ပတ်လည်မှာ တင်းကျပ်သွားသည်။
“သူခေါ်နေပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ဟုတ်တယ်”
အော်ရီလီယာက ပိုပြီး အနားကို တိုးကပ်လာသည်။
“ယူရီယာ၊ ပုံဆောင်ခဲဆီသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်လိုက်ပါ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း”
ကျွန်တော် အဲ့ဒီအတိုင်း လုပ်လိုက်သည်။
အလင်းရောင်က ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ဆွဲငင်အားကတော့ ရှိနေဆဲပါပဲ။
ခဏလောက်တော့ အဲ့ဒီ ဝေးလံတဲ့ နွေးထွေးမှုကိုပဲ ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။
အခုတော့ အဲ့ဒါက အများကြီး ပိုကြီးမားနေပုံ ရနေသည်။
ပြောင်းလဲမှုကို တစ်ခုခုက သတိထားမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ် ဖန်တီးခဲ့စဉ်က အတိုင်း အတိအကျ တုံ့ပြန်ခဲ့တဲ့ မှော်ပညာတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။
ဘယ်ဟာက ဘယ်ဟာမှန်း ကျွန်တော် မခွဲခြားတတ်တော့ပါ။
အော်ရီလီယာက မီးခွက်ပေါ်မှာ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်သည်။
မြုပ်ဝင်နေတဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ရွှေရောင်က ခြယ်မှုန်းသွားသည်။
“တွေ့ပြီ။ အဲ့ဒီပြန်လာတဲ့ လမ်းကြောင်းက ခင်ဗျားရဲ့ ချည်မျှင်အောက်ကနေ ဖြတ်သွားတယ်”
ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရပြီ။
ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ကွင်းဆက်တစ်ခု။
နီးပါး ဖုံးကွယ်နေသည်။
ခုန်သံ ပေါ်လာတိုင်း အဲ့ဒါက ကိရိယာထဲကို စွမ်းအင်အနည်းငယ် ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။
အက်ဗလင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ငենတို့ ဗလာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာတွေကို သူက ပြန်ဖြည့်နေတာပဲ”
“ဟုတ်တယ်”
ကျွန်တော့်ဇနီးက အော်ရီလီယာကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကိုရော ကျွန်မ ပိတ်ထားလို့ ရမလား”
“ခဏတာတော့ ရပါတယ်”
“ဒါဆို ရအောင်ပြပေးပါ”
အော်ရီလီယာက ဆုံမှတ်ဆီကို သူမရဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က အဲ့ဒါကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ခုန်သံက တစ်ချက် ထပ်ထွက်လာသည်။
အဲ့ဒီနောက် ရပ်သွားသည်။
ပုံဆောင်ခဲဆီသွားတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော် ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ မီးခွက်ထဲက စွမ်းအင်တွေ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားတော့သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးရဲ့ မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်လာသည်။
အလင်းရောင်ကို ကျွန်တော် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
နည်းသွားတယ်။
ပိုနည်းသွားတယ်။
အဲ့ဒီနောက် ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။
“ဗလာဖြစ်သွားပြီ” ဟု ကက်စတယ်လန်က ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူမက တောက်ပတဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းနဲ့ ရှာဖွေနေတဲ့ ကွင်းဆက်ငယ်လေးကို ထိလိုက်သည်။
အဲ့ဒါ လျော့ရဲသွားသည်။
အပြင်ဘက်က ချည်မျှင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ မှော်ပညာဆီကနေ ပြုတ်ထွက်သွားသည်။
အေးစိမ့်မှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျွန်တော် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲစွန်းပေါ် တင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဘေးမှာ အက်ဗလင်က မောဟိုက်စွာနဲ့ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။
တီလ်ဒါက အပြည့်အဝ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“လုပ်လို့ရပြီလား”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ရပြီ”
ဘန်း (Band) က အပိုင်းလေးပိုင်းနဲ့ ထွက်လာသည်။
တီလ်ဒါက လွှသွားწვေးလေးနဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ဖန်ဆစ်ဆောက်ကို အသုံးပြုပြီး လုပ်ဆောင်နေသည်။
အရောင်တောက်တာမျိုး မရှိပါ။
ဝေးလံတဲ့ နန်းတော်ဆီကနေ အော်ဟစ်သံမျိုးလည်း မရှိပါ။
သတ္တုတွေကို ဖြတ်တောက်နေတဲ့ အသံပဲ ကြားရသည်။
သူမက သူမရဲ့ ညှပ်နဲ့ နောက်ဆုံး အပိုင်းကို မတင်လိုက်သည်။
အဲ့ဒီနောက် ကျန်တဲ့အပိုင်းတွေဘေးမှာ ချထားလိုက်သည်။
အဲ့ဒါရဲ့ အောက်မှာ မီးခွက်က ပိုလို့တောင် ရှေးကျသွားသလို ဖြစ်နေသည်။
ပိုပြီး ရိုးရှင်းသွားသည်။
မူရင်းကြေးဝါပေါ်မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို အတင်းထိုးထည့်ထားတဲ့အတွက် ခြစ်ရာတွေ ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။
ကယ်လ်က မေရီဘေးမှာ ရပ်ပြီး ကြည့်နေသည်။
သူက တစ်လုပ်ငန်းလုံး ဘာစကားမှ မပြောခဲ့ပါဘူး။
အခုတော့ သူက ကျောက်ပြားဆီကို ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ပြီးသွားပြီလား”
“ဒီဆက်သွယ်မှုကတော့ ပြီးသွားပြီ” ဟု အော်ရီလီယာက ဆိုသည်။
“မီးခွက်တစ်လုံး ပြီးသွားပြီပေါ့” ဟု ကျွန်တော်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“မီးခွက်တစ်လုံးပေါ့”
အဲ့ဒီနောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်လည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
ဘန်း (Band) ကို ကျွန်တော်တို့ သိမ်းထားလိုက်ကြသည်။
မေရီက အပိုင်းအစတွေနဲ့ အဲ့ဒီအောက်မှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ အမှတ်အသားတွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်သည်။
တီလ်ဒါက ကိရိယာနဲ့ ဖြတ်ထားတဲ့ အမှတ်အသား အစုံနှစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
တစ်ခုက တစ်ခုထက် ပိုပြီး ရှေးကျနေသည်။
ပထမဆုံး တပ်ဆင်ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီတပ်ဆင်မှုကို ပြုပြင်ခဲ့တာ သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။
အဲ့ဒါက အရေးကြီးသည်။
ဘယ်လိုဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မသိရသေးပါ။
အော်ရီလီယာက သူတို့ကြားမှာ ဘယ်လိုမှော်ပညာမှ မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပေးပြီးနောက်မှာ ကက်စတယ်လန်က အဲ့ဒီအပိုင်းအစတွေကို အခံပါတဲ့ သေတ္တာတစ်လုံးထဲမှာ သေချာ ပိတ်သိမ်းလိုက်သည်။
ပုံဆောင်ခဲကတော့ ခံစွပ်ထဲမှာ တလက်လက် တောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
“ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ”
“ကုန်သွားတဲ့အထိ အခန်းထဲမှာ အလင်းပေးထားပါစေ” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
စားပွဲခုံပေါ်ကို ကျရောက်နေတဲ့ ရှင်းလင်းတောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်ကို ကျွန်တော် ရပ်ပြီး ငေးကြည့်နေမိသည်။
တီလ်ဒါက မီးခွက်ရဲ့ ကျိုးနေတဲ့ လက်ကိုင်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။
“ကဲ၊ အခုတော့ ငါနားလည်တဲ့ အပိုင်းကို ဆွေးနွေးလို့ရပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
မနက်စာစားပြီးတဲ့နောက် အက်ဗလင် အိပ်ပျော်သွားသည်။
သူမက စာအုပ်ဖတ်မလို့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်သည်။
စာအုပ်က သူမရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ ပွင့်လျက်သား ရှိနေပြီး လက်တစ်ဖက်က ဘေးမှာ အနားယူနေတာကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျွန်တော် စာအုပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ပေးလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော့် လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရုံလောက် နိုးလာသည်။
“ကယ်လ် အဲ့ဒါကို ယူသွားပြီလား”
“မီးခွက်ကိုလား”
သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“မယူရသေးပါဘူး။ တီလ်ဒါ လက်ကိုင်ကို ပြင်နေတုန်းလေ”
“ကောင်းပြီ”
သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေ ပြန်မှိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော်က ဩဆယ်လ်ဆီက လာတဲ့ စာတစ်စောင်နဲ့အတူ အနားမှာ ထိုင်နေလိုက်သည်။
ဆယ်လင်း အေဗင် (Selene Aven) ရဲ့ ပုံတူပန်းချီကားက ငှားရမ်းချိန် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့အတွက် အိမ်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
လှည်းမထွက်ခွာခင် မာရစ် (Marit) က အထုပ်အပိုးတွေကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
စက်ရုံရဲ့ အပြင်ဘက်က လမ်းကိုရော ဘယ်သူမဆို အဆုံးသတ်ပေးဖို့ ကြံစည်ထားသေးလားဆိုပြီး မေးမြန်းထားတဲ့ မှတ်စုတိုလေးတစ်ခုကိုလည်း သူမ ပို့ပေးခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိသည်။
အဲ့ဒီနောက် ကောင်စီကို တင်ပြရမယ့် ကိစ္စတွေထဲမှာ အဲ့ဒါကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
နောက်ရက်အနည်းငယ်ကတော့ ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။
ပုံဆွဲပုံစံမှာ ပြထားသလောက် အလေးချိန်ကို တသမတ်တည်း မခံနိုင်တဲ့ ဆက်ကြောင်းတစ်ခုကို တီလ်ဒါက ပြင်ဆင်နေတဲ့အတွက် ဒုတိယ တည်ဆောက်ရေး ဖရိန်က ပြီးဆုံးမသွားသေးပါဘူး။
အီလီနော်က ညည်းညူသည်။
အဲ့ဒီနောက် အဲ့ဒါကို ပြင်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်း သူမ သဘောတူလိုက်သည်။
ပထမဆုံး ဖရိန်ကတော့ အောက်လမ်းပိုင်းမှာ ဆက်လက် အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ရေနုတ်မြောင်းနံရံအသစ် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဂျယ်ရစ်က သတင်းစကား ပို့လာသည်။
ကောင်လေးတစ်ယောက်က အစွန်းဘက်က စိုစွတ်နေတဲ့ အင်္ဂတေပေါ်မှာ သူ့နာမည်ကို ရေးထွင်ခဲ့သည်။
ဖယ်ရှားလိုက်ရင် အချောသပ်မှုကို ပျက်စီးစေနိုင်တဲ့အတွက် အီလီနော်က အဲ့ဒါကို ဆက်ထားလိုက်သည်။
အဲ့ဒါ သူမရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် မဟုတ်လောက်ဘူးလို့ ကျွန်တော် သံသရာဝင်မိသည်။
ဆေးရုံမှာတော့ အက်ဗလင်က သူမရဲ့ စာသင်ကြားမှုဆီကို ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
သူမက မီးခွက်ပုံဆွဲကားကိုပါ ယူသွားခဲ့သည်။
မနက်ခင်း ကုန်ဆုံးခါနီးမှာ စွမ်းအင်ကို ငြိမ်အောင် ထိန်းထားတာနဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ တစ်ရှူးတွေကို ငြိမ်အောင် ထိန်းထားတာတို့ကြားက ကွာခြားချက်အကြောင်း မှတ်စုတွေနဲ့ အိုင်လင်က အနားသတ် တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားအောင် ရေးသားခဲ့သည်။
ညစာစားချိန်မှာ ကျွန်တော့်ဇနီးက အဲ့ဒါကို ယူလာခဲ့သည်။
“ထင်ရတာတော့ ကွာခြားချက်တွေ ရှိနေတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ဘလောက်တောင် များလဲ”
“စာမျက်နှာ တစ်မျက်နှာ ထပ်လိုတယ်”
ပြုပြင်ထားတဲ့ မီးခွက်ကို ဆေးရုံဆီကို သူ့ဘာသာသူ ယူသွားဖို့ ကယ်လ်က တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ညနေစောင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ သူ့နောက်ကို လိုက်သွားခဲ့ကြသည်။
ဆိုရင်က ဆီပုလွန်ငယ်လေးတစ်လုံးနဲ့ အဝင်ဝဘေးမှာ စောင့်နေသည်။
ကိရိယာရဲ့ နေမင်းက အရင်ကလိုနေရာမှာပဲ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လက်ကိုင်ကို သေသေသပ်သပ် ပြုပြင်ထားသည်။
ფერဖပ်ဖပ် အပ်ကြောင်းလေးတစ်ခုကသာ ပြုပြင်ထားကြောင်းကို ပြသနေသည်။
ကယ်လ်က အဲ့ဒါကို နံရံကွင်းစွပ်ပေါ်မှာ တင်လိုက်သည်။
ဆိုရင်က ဆီဖြည့်လိုက်သည်။
အဲ့ဒီနောက် မီးခြစ်တံကို သူ့ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ခဏလောက်တော့ ကယ်လ်က ဘာမှ မလှုပ်ရှားဘဲ အဲ့ဒါကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။
သူ စကားလုံးတွေ ရှာနေတာလားလို့ ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူက မီးတောက်ကို ဖယောင်းတိုင်ဆီသို့ ထိတွေ့လိုက်သည်။
မီးခွက်က လောင်ကျွမ်းလာသည်။
အဝတ်စ အဝမှာ အဝါရောင် အလင်းရောင်ငယ်လေးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သူ့အဖေနဲ့အတူ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက နှေးကွေးသွားသည်။
“ညဘက် စောင့်ရှောက်သူက ရှိသေးလား”
“ရှိပါတယ်” ဟု ဆိုရင်က ဆိုသည်။
သူက သူတို့အတွက် တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
အသက်ကြီးတဲ့ အမျိုးသားက အနှောက်အယှက် မဖြစ်အောင် ဂရုတစိုက်နဲ့ ခြေလှမ်းလှမ်းလာသည်။
အလင်းရောင်က သူ့ရဲ့ ဖိနပ်တွေပေါ်ကို ကျရောက်သွားသည်။
ကယ်လ်က သူတို့ ဖြတ်သွားတာကို ငေးကြည့်နေသည်။
အဲ့ဒီနောက် သူက မီးခြစ်တံကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ရင်ဝင်းလမ်းကြောင်းနားက အက်ဗလင်ရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်နေသည်။
သူမက လာကြည့်ဖို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။
ကယ်လ်က သူမဘက်ကို လှည့်လာသည်။
“ဒီလောက်ဆို ရပြီလား”
သူမက ဖွင့်ထားတဲ့ ဆေးရုံတံခါးကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ရပြီ”
သူမ အဲ့ဒါပဲ ပြောသည်။
အဲ့ဒါက လုံလောက်နေပြီ ထင်ပါတယ်။
နန်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အဖြေက နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းမှာ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဆာဘင်းရဲ့ စာထဲမှာ မြေပုံတစ်ပုံ၊ နာမည်နှစ်ခုနဲ့ သူမရဲ့ ပုံမှန် စနစ်တကျ လက်ရေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ သတိပေးချက်တစ်ခု ပါရှိနေသည်။
အရှေ့ဘက် နန်းတော်က တည်ရှိဆဲ ဖြစ်သည်။
အခုအခါမှာတော့ အဲ့ဒါကို မသေဆုံးနိုင်သော မီးတောက်အိမ် (House of the Undying Flame) လို့ ခေါ်ဆိုကြသည်။
အရှေ့ဘက် မီးတောက်ရဲ့ စောင့်ရှောက်သူက ဆယ်ရက် ဗန် (Sereth Vann) လို့ခေါ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူက ရာထူးကို ၁၁ နှစ်တိုင်တိုင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
အဲ့ဒီအိမ်တော်မှာ အများပြည်သူသုံး ဆေးရုံ၊ ဘုရားကျောင်း ဝန်ထမ်းတွေအတွက် ကျောင်းတစ်ကျောင်းနဲ့ ကြီးမားတဲ့ မီးခွက်ကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့ သီးသန့် အတွင်းရုံးတော်တစ်ခု ပါဝင်ပါတယ်။
ဧည့်သည်တွေက ပထမ နှစ်ခုကို ဝင်ရောက်နိုင်ပါတယ်။
အတွင်းရုံးတော်ကတော့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ပါတယ်။
မေရီက မြေပုံကို စာရဲ့ဘေးမှာ ချလိုက်သည်။
“ဒုတိယ နာမည်ကရော” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“မာစတာ ဟဒ်ရင်း (Master Hadrin) တဲ့” ဟု ကျွန်တော် ဖတ်ပြလိုက်သည်။ “နန်းတော်ရဲ့ ကိရိယာတွေကို ပြုပြင်ပေးဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့ ကြေးဝါလက်သမားပါ”
ကျွန်တော် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကိရိယာတန်ဆာပလာတွေ။
သတ္တုတွေ။
အဲ့ဒီအနားသတ်တွေအောက်မှာ ဘာတွေ တပ်ဆင်ထားလဲဆိုတာကို အတိအကျ သိနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်။
ဟဒ်ရင်းရဲ့ အလုပ်ရုံကို ကြေးနီနဲ့ သံဖြူတွေ ပို့ပေးတဲ့ ကုန်သည်တစ်ဦးနဲ့ ဆာဘင်းက စကားပြောခဲ့ဖူးသည်။
သူက ဂရေးကိပ်ကို လာခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မီးခွက်ကို မြင်ဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ နန်းတော်က အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိတဲ့ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ဘန်း (Band) တွေကို မှာယူတတ်တယ်ဆိုတာကို သူ သိထားသည်။
အဲ့ဒါတွေကို ဘုရားဝတ်ပြုရာ တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေအနေနဲ့ စာရင်းသွင်းထားသည်။
သာမန် ပြုပြင်မှုတွေနဲ့ သီးခြားစီ ငွေပေးချေရသည်။
ကူးယူထားတဲ့ ဖော်ပြချက်ကို တီလ်ဒါက စစ်ဆေးလိုက်သည်။
အဲ့ဒီနောက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ဘန်း (Band) အပိုင်းအစတွေထဲက တစ်ခုကို အဲ့ဒါရဲ့ဘေးမှာ ချလိုက်သည်။
“အကျယ်က ကိုက်ညီတယ်”
“တိုက်ဆိုင်တာများ ဖြစ်မလား” ဟု ကျွန်တော်က မေးလိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
သူမက အပိုင်းအစကို လှန်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီအစွန်အဖျားက တပ်ဆင်ရေး လမ်းညွှန်တစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ ဘန်း (Band) အသစ်တွေမှာလည်း ဒါမျိုး တူညီတာ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ ရှင်းလင်းချက်ကို ငါ နားထောင်ချင်တယ်”
ကယ်လ်က ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရပ်နေသည်။
“ကျွန်တော် အလုပ်ရုံတံခါးကို သိပါတယ်”
ကျွန်တော်တို့ သူ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“အခမ်းအနားမလုပ်ခင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မီးခွက်တွေကို အဲ့ဒီမှာ ထားခဲ့ကြတာလေ”
ကျွန်တော် ခရီးထွက်မယ့်အကြောင်း စဉ်းစားလာမိသည်။
ကျွန်တော် မပြောရသေးခင်မှာပဲ အီလီဇာက အဲ့ဒါကို မြင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့မှာ နာမည်တစ်ခုနဲ့ အလုပ်ရုံတစ်ခု ရှိနေပြီ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဂရေးကိပ်ရဲ့ သရဖူနဲ့ ရောက်မလာခင်မှာ ဒီလူ စကားပြောမပြောဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေသင့်တယ်”
ကျွန်တော် မြေပုံကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
အက်ဗလင်က ရှေ့ကို တိုးကပ်လာသည်။
“ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘာကို မေးမြန်းနေလဲဆိုတာကိုလည်း သူ့ကို မြင်တွေ့ခွင့် ပေးသင့်တယ်”
မေရီက ဘန်း (Band) ရဲ့ ပုံဆွဲကားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
တီလ်ဒါက အတိုင်းအတာတွေကို ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သည်။
ကယ်လ်က သူ့ရဲ့ မှတ်မိသလောက် ပြန်လည်ဆန်းသစ်တဲ့ အခမ်းအနားအကြောင်း အကျဉ်းချုပ်ကို ရေးသားခဲ့သည်။
အဲ့ဒါတွေကို ဆာဘင်းရဲ့ အဆက်အသွယ်ကနေတစ်ဆင့်၊ သီးသန့်တွေ့ဆုံဆွေးနွေးဖို့ တောင်းဆိုချက်နဲ့ အကယ်၍ ကူညီပေးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူရဲ့ အချိန်အတွက် ငွေကြေးပေးချေမှုတွေနဲ့အတူ ကျွန်တော်တို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။
အဲ့ဒီနောက် ကျွန်တော်တို့ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြသည်။
အဲ့ဒီအပိုင်းကို ကျွန်တော် မကြိုက်ပါ။
ဒါပေမဲ့လည်း လုပ်ခဲ့ရတာပါပဲ။
အဲ့ဒီညနေခင်းမှာ အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ကို ဥယျာဉ်ထဲမှာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အမွှာညီအစ်ကိုတွေက အမိုးပါတဲ့ လမ်းလျှောက်လမ်းရဲ့အောက်မှာ အက်ဗလင်နဲ့ ဟယ်လီနာတို့နဲ့အတူ ရှိနေကြသည်။
ကျွန်တော်က မြေပုံကို ယူပြီး အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒါကို မကြည့်ဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ ထိုင်လိုက်သည်။
“နန်းတော်အကြောင်း တွေးနေတာလား”
“ဟုတ်တယ်”
သူမက ခေါက်ထားတဲ့ စာရွက်ဘက်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ငါ ကြီးမားတဲ့ မီးခွက်ကို မှတ်မိနေပါတယ်”
ကျွန်တော် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အရမ်းလှတာပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “အိမ်သစ်တွေ ဖွင့်လှစ်တဲ့အခါ လူတွေက အဲ့ဒီဆီကို ပိုငယ်တဲ့ မီးတောက်တွေကို ယူလာကြတယ်”
“အရင်တုန်းကပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
ခဏလောက်တော့ သူမက အရွက်တွေ လှုပ်ရှားနေတာကို ငေးကြည့်နေသည်။
“ငါ တစ်ခါက အဲ့ဒီမှာ ကုသပေးသူတစ်ယောက်ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ဖူးတယ်”
ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ဘန်း (Band) ကို ကျွန်တော် တွေးမိလိုက်သည်။
ငါတို့ ဗလာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တာတွေကို အမြဲတမ်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနေတဲ့ ပြန်လာတဲ့ လမ်းကြောင်း။
“သူတို့က ခင်ဗျားပေးခဲ့တာ တစ်ခုခုကို သုံးခဲ့ကြတာလား”
“အဲ့ဒါကိုတော့ ငါ မသိသေးပါဘူး”
သူမရဲ့ အသံက တိုးညှင်းသွားသည်။
ကျွန်တော် မြေပုံကို ဘေးမှာ ဖယ်ထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော်တို့ကို လှမ်းခေါ်တဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ အတူတကွ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
လေးရက်အကြာမှာ ဟဒ်ရင်းဆီက အဖြေ ရောက်လာခဲ့သည်။
အဲ့ဒါ စာတစ်စောင် မဟုတ်ပါဘူး။
ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ ပါဆယ်ထုပ်တစ်ခုကို ဆာဘင်းရဲ့ ကုန်သည်နဲ့အတူ ထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
အထဲမှာတော့ မပြီးသေးတဲ့ ကြေးဝါ ဘန်း (Band) တစ်ခု ပါရှိနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဟာနဲ့ အကျယ် တူတူပါပဲ။
တပ်ဆင်တဲ့ အစွန်အဖျား အမှတ်အသားလည်း အတူတူပါပဲ။
တက်ကြွတဲ့ မှော်ပညာ ဘာမှ မရှိပါ။
အဲ့ဒီအောက်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ စာရွက်ငယ်လေးတစ်ရွက်ကို မေရီက ဖြည်ချလိုက်သည်။
လက်ရေးက ကြုံ့ကြုံ့လေး ဖြစ်နေသည်။
‘ကျွန်တော်က အပြင်ဘက် တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေကို လုပ်ပါတယ်။ အတွင်းဘက် အမှတ်အသားတွေကိုတော့ ပို့ဆောင်ပြီးမှ ဖြတ်တောက်ကြတာပါ’
အဲ့ဒီအောက်မှာတော့ ကိုက်ညီတဲ့ ကျိုးနေတဲ့ အပိုင်းအစကို ယူလာတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ သူတွေ့ဆုံမယ့်နေရာကို ရေးသားထားသည်။
အဲ့ဒီနောက် နောက်ဆုံး ဝါကျတစ်ကြောင်း။
‘သူတို့က နောက်ထပ် ဝတ်ပြုဆင်ခြင်ချိန်မတိုင်မီ အိမ်တိုင်းရဲ့ မီးခွက်တွေကို ပြန်ပေးဖို့ မှာယူထားပါတယ်။ ဘန်း (Band) ၃၆ ခု ပြင်ဆင်ထားဖို့ ကျွန်တော် ညွှန်ကြားခံထားရပါတယ်’
မပြီးသေးတဲ့ တပ်ဆင်ပစ္စည်းကို ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ အရာရဲ့ဘေးမှာ တီလ်ဒါက ချလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ခုက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော် ကယ်လ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ဝတ်ပြုဆင်ခြင်ချိန်ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်လိုသေးလဲ”
သူက ရက်စွဲကို ပြောပြသည်။
မေရီက ရက်တွေကို ရေတွက်လိုက်သည်။
၁၁ ရက်။
အက်ဗလင်က မြေပုံကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါမှာတော့ အီလီဇာကို ကျွန်တော် ခိုင်းလိုက်တဲ့အခါ လမ်းခရီး အချိန်ဇယားကိုပါ ယူလာခဲ့ဖို့ လူကို မှာကြားလိုက်သည်။