မီးတောက်အောက်က ဆီမီးခွက်
ဖယောင်းတိုင်များကို မညှပ်ရသေးမီမှာပင် ဘုရားကျောင်းတံခါး ပွင့်လာခဲ့သည်။
ကေးလ်က ရှေ့ဆုံးမှ ထွက်လာ၏။
သူ့မျက်လုံးများ နီရဲနေသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်သွားစဉ်ကထက် ပို၍ ပေါ့ပါးသွက်လက်စွာ လမ်းလျှောက်လာသည်။
သူ့နောက်တွင် ဆိုရန် ပါလာ၏။
ခဏမျှပင် ဖြစ်သည်၊ ထိုလူနှစ်ယောက်သည် ပထစ်ပေါ်တွင် အတူတကွ ရပ်နေကြသည်။
ထို့နောက် ကေးလ်က ဆိုရန်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“စာအုပ်ကို ကျွန်တော် ရှာခဲ့ပါ့မယ်။”
ဆိုရန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ဆေးရုံဆောင်ဘက်သို့ ထွက်သွားကြသည်။
အက်ဗလင်က တံခါးဝတွင် ဆက်လက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ခုံတန်းလျားမှ ထရပ်လိုက်သည်။
“ဘယ်လိုနေလဲ”
“သူမ နားထောင်ခဲ့တယ်”
“ပြီးတော့ကော”
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် လက်ကို လာဆုပ်ကိုင်သည်။
“ဝင်ခဲ့ကြရအောင်”
အော်ရီလီယာက ရေဇလုံဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
မည်သူက သူမအတွက် ရေယူဆောင်လာပေးခဲ့သည် မသိပေ။
သူ့လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ရေခွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခွက်ဘောင်အောက်ရှိ တုန်ယင်နေသော အရိပ်ငယ်လေးကို ငေးကြည့်နေ၏။
“ပင်ပန်းနေပြီလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“အင်း”
“မေးခွန်းတွေက နောက်မှ မေးလို့ရပါတယ်”
“ဒီမေးခွန်းကိုတော့ ကျွန်မ ဖြေချင်ပါတယ်”
ကျွန်ုပ် ထိုင်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်လည်း ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်၏။
အော်ရီလီယာက တံခါးဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
“သူတို့ကို သင်ကြားပေးခဲ့ကြတာကတော့ ကရုဏာတရားဆိုတာကို လမ်းညွှန်ပြသဖို့ တရားစီရင်မှု လိုအပ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဆုတောင်းမေတ္တာက သူတို့ရဲ့ လက်ဆောင်စွမ်းအားတွေ အလဟဿ မဖြစ်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ဆိုကြတယ်”
ဆိုရန်အား မည်သူ့ကို ကုသပေးရမည်ကို ပြောပြခဲ့သည်ဆိုသော အကြောင်းကို ကျွန်ုပ် တွေးမိလိုက်သည်။
“တကယ်ရော ဖြစ်ခဲ့ရဲ့လား”
“ဘာတစ်ခုကိုတော့ ဦးတည်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီသင်ကြားချက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းကတော့ မှန်ကန်ပါတယ်”
သူ့လက်ချောင်းများသည် ခွက်ကို ပို၍ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“အဲဒါကို ဖတ်ခဲ့တဲ့သူတွေက ပိုကောင်းတဲ့ ကုသပေးသူတွေ ဖြစ်လာဖို့ တောင်းဆိုနေကြတယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာအောက်က ကပ်လှူပူဇော်မှုက သူတို့ တခြားနေရာတွေမှာ ပေးအပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတချို့ကိုပါ သယ်ဆောင်လာခဲ့တယ်”
“မင်းဆီကိုပေါ့”
“ကျွန်မကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အရာဆီကိုပေါ့”
ကျွန်ုပ်သည် အက်ဗလင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ဒါကို ကြားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။
ဒုတိယအကြိမ် ကြားရုံနဲ့တော့ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားပုံ မပေါ်ပေ။
“အဆက်အသွယ်ကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်မလား” ဟု သူမက မေးသည်။
“အဲဒါကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ အရာတစ်ခုခုကို စစ်ဆေးနိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့”
“စာအုပ်တစ်အုပ်လား”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် လိုက်နာကျင့်သုံးမှုကို ခံယူဖို့ သီးသန့်ထားရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့၏ ရေဇလုံဘက်သို့ ခဏမျှ လှမ်းကြည့်သည်။
“ဆီမီးခွက်တစ်ခု။ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု။ သူတို့ ဆုတောင်းတဲ့နေရာအောက်မှာ မြှုပ်ထားတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဒါဆို အဲဒါကို ခွဲလိုက်ရင်ရော”
“ငါတို့ မသိသေးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
ကျွန်ုပ် ခုံနောက်သို့ မှီချလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်ုပ်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
“စွမ်းအားတွေ ဘယ်ကို သွားနေလဲဆိုတာကို သိချင်တယ်၊ ယူရီယာ”
“ကျွန်တော်လည်း သိချင်ပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် အဲဒါကို လိုက်ဖို့ ကျွန်მကို ကူညီပေးပါ”
နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းတော့ ကေးလ်က စာအုပ်ကို ယူလာခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်သည် ကျွန်ုပ် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ သေးငယ်သည်။
ညိုမည်းသော သားရေဖုံး။
ပြုပြင်ထားသော ကျောရိုး။
နောက်ဘက် စာမျက်နှာနားကို မှတ်သားထားသည့် အပြာရောင် အထည်စလေး တစ်စ။
“ထွက်လာတုန်းက ယူလာခဲ့တာပါ” ဟု သူက ပြောသည်။
မေရီက စားပွဲပေါ်တွင် နေရာလွတ် ဖန်တီးပေးလိုက်သည်။
“ကြည့်လို့ရမလား”
သူက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
မေရီက စာအုပ်ကို သေချာစွာ ဖွင့်လိုက်၏။
ကုသရေး လက်ဆောင်စွမ်းအားများကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုခြင်းဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်အောက်တွင် ဆုတောင်းမေတ္တာကို ရေးသားထားသည်။
ဘေးနားလွတ်များတွင် မှတ်စုများ ရေးထား၏။
ကေးလ်၏ လက်ရေးများ ဖြစ်သည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောဆိုရန် သတိပေးချက်။
တပည့်များ မကြာခဏ အသံထွက်မှားတတ်သော စကားလုံးဘေးရှိ အမှတ်အသားတစ်ခု။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုသာမန် ညွှန်ကြားချက်များကို ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ဒီစာအုပ်က ဘုရားဝတ်ပြု ပူဇော်ထားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ကေးလ်က ဆိုသည်။ “အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဖူးပါဘူး”
ကက်စတဲလင်က စာမျက်နှာကို လက်နှင့်မထိဘဲ စာအုပ်ချုပ်ရိုးကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“တက်ကြွနေတဲ့ စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရပါဘူး”
ဆိုရန်က မေရီ၏ပခုံးကို ကျော်၍ ငုံ့ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော်တို့သုံးတဲ့ ဗားရှင်းက ပိုတိုတယ်”
“ဘလောက်တောင် တိုတာလဲ”
သူက လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“ဒီမှာ စခဲ့ကြတာ”
မေရီက ပုံစံနှစ်မျိုးစလုံးကို ကူးယူလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က နောက်ဆုံးပိုဒ်အောက်ရှိ ညွှန်ကြားချက်ကို ဖတ်ကြည့်သည်။
‘အိမ်တော်က သတ်မှတ်ထားသော အလင်းရောင် မတိုင်မီ’
ကေးလ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဘုရားကျောင်းဆောင် ဆီမီးခွက်လေ”
“အိမ်တော်တိုင်းမှာ အဲဒါ ရှိကြတာလား”
“အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ကုသရေးအိမ်တော်တိုင်းမှာပေါ့”
ကျွန်ုပ်သည် ကက်စတဲလင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူက လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ”
“ဟိုဘက် အရှေ့ဘက်စတိုဆိုင်ဟောင်းက ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ ပစ္စည်းစာရင်းထဲမှာ ဆီမီးခွက် တပ်ဆင်စရာ ပစ္စည်းတစ်ခု ပါလာတယ်”
မေရီက မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒီမှာလား”
“အင်း”
အဲဒါကို ရှာတွေ့ဖို့အတွက် တစ်မနက်ခင်းလုံးနီးပါး အချိန်ယူလိုက်ရသည်။
ပစ္စည်းစာရင်းထဲတွင် အဆိုပါပစ္စည်းကို ဘုရားဝတ်ပြုရာ အိုးခွက်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
အကြွင်းအကျန်များကို စာရင်းလုပ်ခဲ့သူအတွက်မူ ထိုဖော်ပြချက်က လုံလောက်ပြီဟု ထင်ခဲ့ပုံရသည်။
အဆိုပါပစ္စည်းသည် ကွဲအက်နေသော ရေအိုးငယ်နှစ်လုံးနှင့် အခြား မည်သည့်ပစ္စည်းမှန်း မသိရတော့သည့် ကြေးဝါစအချို့ပါရှိသော သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် တည်ရှိနေသည်။
ဆီမီးခွက်ကိုယ်တိုင်က မည်းပိတ်နေ၏။
ကိုင်စရာ လက်ကိုင်တစ်ခု ကျိုးနေသည်။
ခွက်၏အောက်ခြေတွင် နေမင်းပုံစံကို ထွင်းထုထားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် သေတ္တာဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
“ဒီဟာကို ဂရေးကိပ်မှာ သုံးခဲ့တာလား”
“ပစ္စည်းစာရင်းကတော့ ဘယ်ကနေ ရလာလဲဆိုတာကို အတိအကျ မဖော်ပြထားပါဘူး” ဟု ကက်စတဲလင်က ပြောသည်။
ကေးလ်က အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။
သူက အောက်ခြေဘက်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“အိမ်တော်အမှတ်အသား တစ်ခုခု ရှိသင့်တယ်”
မေရီက မီးအလင်းရောင်ကို ပို၍ နီးနီးသို့ ယူဆောင်လာပေးသည်။
မီးခိုးပိတ်များအောက်တွင် စာလုံးအချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်နိုင်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ထိုနေရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သိရုံလောက်တော့ လုံလောက်ပေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် သေတ္တာကို အလုပ်ရုံ အလွတ်ခန်းတစ်ခုသို့ သယ်သွားကြသည်။
တီလ်ဒါက ဆီမီးခွက်ကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို လှမ်းကြည့်၏။
“ဒီဟာက သူ့အလိုလို လင်းလာတော့မှာလား”
“အဲဒါကို မသိသေးဘူး”
သူမသည် သစ်သားစလေးများကို အခန်း၏ တစ်ဖက်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီပေါ့”
ကျွန်ုပ်တို့ မီးမထွန်းခဲ့ကြပါ။
ဆီလည်း မထည့်ခဲ့ကြပေ။
မေရီက အောက်ခြေအောက်ရှိ အမှတ်အသားများကို မှတ်တမ်းတင်နေစဉ် ကက်စတဲလင်က အဆိုပါပစ္စည်းကို ကျောက်ပြားပေါ်သို့ တင်ထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ရပ်နေ၏။
အစပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ် ဘာကိုမှ မခံစားရပေ။
ထို့နောက်တွင်တော့ သိမ်မွေ့သော ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။
အလွန်သေးငယ်လွန်းသဖြင့် အလုပ်ရုံထဲရှိ ဆီမီးခွက်များ၏ တဝေါဝေါမြည်သံဟုပင် မှားယွင်းထင်မှတ်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
“တွေ့ပြီ”
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ငါလည်း ခံစားမိတယ်”
အဆိုပါပစ္စည်းတွင် မီးတောက် မရှိပါ။
သို့သော် ၎င်းအတွင်းရှိ အရာတစ်ခုက ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
အော်ရီလီယာက အဆက်အသွယ်တစ်ခုကို လိုက်ရှာခိုင်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းနှင့် ချိတ်ဆက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို နှိုးထခိုင်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိခဲ့ရသ的一切ကို ဖော်ပြထားသော တိတ်ဆိတ်သည့် ဆုတောင်းမေတ္တာတစ်ပုဒ်ကို သူမထံ ပို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကောင်စီအစည်းအဝေးသို့ သွားခဲ့သည်။
ဝက်စ်မီးယားလမ်းမအတွက် ရေနုတ်မြောင်းအသစ် တစ်ခု ထပ်လိုနေသေးသည်။
ဂိုလမ်အသစ်ကြောင့် ကျောက်တုံးများကို ရွှေ့ပြောင်းရန် လိုအပ်သည့်အချိန်များ လျော့ကျသွားခဲ့ရာ လူနေရပ်ကွက် သုံးခုက တစ်ပတ်တည်းမှာပင် အဆိုပါဂိုလမ်ကို အသုံးပြုခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။
အီလီနော်က အချိန်ဇယားတစ်ခုကို ယူလာပေးသည်။
ဘီထရစ်ကမူ ၎င်းတို့ကို တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းရသည့် ကုန်ကျစရိတ်ကို တင်ပြလာသည်။
ကျွန်ုပ်သည် နှစ်ခုစလုံးကို ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှအတွက် ကျွန်ုပ်၏ အခက်ခဲဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသည့်အခါ မည်သည့်လမ်းပိုင်းက အရင်ဆုံး သွားလာ၍ မရတော့ဘဲ ပိတ်ဆို့သွားမည်နည်းဆိုသည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုမေးခွန်းကို နားလည်နိုင်ခြင်းကပင်လျှင် သက်သာရာရစရာ တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က နေ့လယ်စာစားပွဲသို့ နောက်ကျမှ ရောက်လာသည်။
သူမသည် အိုင်လန်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အာရုံစိုက်နေစဥ် စားပွဲစွန်းနှင့် ပွတ်မိသွားပုံရပြီး သူမ၏လက်ခ្នောက်တွင် ဖျော့တော့တော့ အမှတ်ရာတစ်ခု ထင်နေ၏။
ကျွန်ုပ်က ထိုနေရာကို ထိကိုင်လိုက်သည်။
“ခက်ခဲတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုလား”
“အသုံးဝင်တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပါ”
“အဲဒါက အယ်လစ္စတား ငါ့ကို မရိုက်ခင်မှာ ပြောတတ်တဲ့ စကားနဲ့ တူနေသလိုပဲ”
“သူက အဲဒါကို ရိုက်ပြီးမှ ပြောတတ်တာများပါတယ်”
ကျွန်ုပ် ပြုံးလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်ုပ် ကမ်းပေးသော မုန့်ကို ယူစားသည်။
“လူနာတစ်ဦးကို ကုသပေးနေရင်းနဲ့ တခြားလူနာရဲ့ အခြေအနေ တည်ငြိမ်နေအောင် ဘယ်လို ထိန်းရမလဲဆိုတာကို ကျင့်ကြံနေကြတာပါ”
“ချည်မျှင် တစ်ခုထက်ပိုတာပေါ့”
“အင်း”
“လုပ်နိုင်ပြီလား”
“ခဏတာလောက်တော့ ရပါတယ်”
သူမက ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်တို့ကို အဲဒီဆီမီးခွက်တွေကို လိုက်လံစူးစမ်းခိုင်းတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်”
အောက်ထပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သော အေးစက်စက် ပစ္စည်းကို ကျွန်ုပ် တွေးမိလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်လည်း သဘောပေါက်ပါပြီ”
ထိုညနေခင်းတွင် ဂါရစ်က သူ့ဘာသာသူ ရှေ့သို့ တိုးလာနိုင်ခဲ့သည်။
အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။
သူ့အဘိုးက သစ်သားကွင်းတစ်ခုကို သူလက်လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာတွင် ချထားပေးခဲ့ရာ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားလေးက ထိုအစီအစဉ်ကို ဆက်လက်သည်းခံမနေတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကြိုးစားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ တွန်းသည်။
လက်လှမ်းသည်။
စောင်ပေါ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ဆွဲရွှေ့လာသည်။
ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ကွင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။
ဟယ်လီနာက တိုးတိုးလေး လက်ခုပ်တီးသည်။
အက်ဗလင်က စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဂါရစ်၏အဘိုးကမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“ခင်ဗျား ဒါကို ပိုနီးအောင် ရွှေ့ပေးလိုက်တာမလား” ဟု ကျွန်ုပ်၏ဇနီးက စွပ်စွဲသည်။
“မရွှေ့ပါဘူး”
“သူ့ကို လုပ်စေချင်လို့ မဟုတ်လား”
“အင်း”
“အဲဒါက ငြင်းတာ မဟုတ်ဘူးလေ”
သူ ပြုံးလိုက်သည်။
စောင်ပေါ်တွင် ကာရိုက ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ကြည့်ရန် ဗိုက်ပေါ်သို့ လှိမ့်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ရှေ့နားရှိ ကြမ်းပြင်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
“ငါတို့ ပစ္စည်းတွေကို ရွှေ့ရတော့မယ် ထင်တယ်”
ဟယ်လီနာက အခန်းတွင်းသို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်သည်။
“ငါတော့ မနေ့ကတည်းက စနေပြီ”
နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် အော်ရီလီယာက အလုပ်ရုံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ဘုရားကျောင်းမှတစ်ဆင့် ရောက်လာပြီး ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရေးခုံဝင်းကို ဖြတ်၍ လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။
လူများက သူမကို ရပ်၍ ငေးကြည့်နေကျ ဖြစ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။
တချို့ဆိုလျှင် သူမကို နှုတ်ဆက်ရမည်ကိုပင် သတိရလာကြသည်။
အလုပ်ရုံတံခါးဝတွင် တီလ်ဒါက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် ကျောက်ပြားဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြ၏။
“အတိအကျ ရှိတဲ့အတိုင်းပဲ ဆက်ထားထားပါတယ်”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
အော်ရီလီယာက ဆီမီးခွက်နှင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အလိုတွင် ရပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အက်ဗလင်၏လက်က ကျွန်ုပ်၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ခင်ဗျား မှတ်မိလား” ဟု ကျွန်ုပ်က မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီ စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုကိုပေါ့”
သူမက ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။
ထို့နောက် ဆီမီးခွက်၏ နေမင်းပုံစံက သူမနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်အထိ လှည့်လိုက်သည်။
ကျိုးနေသော လက်ကိုင်အောက်ဘက်တွင် အမည်းရောင် အလင်းစက်တစ်ခု တလက်လက် တုန်ခါနေ၏။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို မထိကိုင်ခဲ့ပေ။
သူမ၏ လက်ဖဝါးကို အပေါက်ဝအထက်တွင် ထားလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားတွင် ရွှေရောင်များ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဆီမီးခွက်က တုံ့ပြန်လာ၏။
အောက်ခြေမှနေ၍ ပါးလွှာသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ဘက်နံရံဆီသို့ ကွေးသွားသည်။
နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ခုကမူ ခွက်အတွင်းတွင် လိပ်ခွေလျက် ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် ယခုအခါတွင် ၎င်းကို မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်လံစူးစမ်းကျင့်ကြံခဲ့ကြသည့် အစီအစဉ်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သိမ်းဆည်းထားသည့် အရာတစ်ခု။
စေလွှတ်လိုက်သည့် အရာတစ်ခု။
“အဲဒါကို အစာမကျွေးဘဲနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြလို့ရမလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ရပါတယ်”
အော်ရီလီယာက သူမ၏လက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
ရွှေရောင်များသည် ဆီမီးခွက်ပတ်လည်တွင် ငြိမ်ကျသွားပြီး ရှိနှင့်ပြီးသား အရာများကို ထင်ရှားစေသည်။
ကျွန်ုပ် ပို၍ နီးနီးသို့ တိုးသွားလိုက်သည်။
အပြင်ဘက်စွန်း၏ အတွင်းဘက်တွင် သတ္တုပြား ဒုတိယ အလွှာတစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းကို အလွန်သေသပ်စွာ တပ်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မူလခွက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဟုသာ ကျွန်ုပ် မှားယွင်းထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။
မေရီက သူမ၏ စာမျက်နှာပေါ်သို့ ငုံ့သွားသည်။
“ဒီဟာက ထုတ်လုပ်သူရဲ့ ပုံကြမ်းထဲမှာ မပါဘူးလေ”
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူမက ကူးယူထားသော အောက်ခြေအမှတ်အသားကို ကျွန်ုပ်တို့ဘက်သို့ လှည့်ပြသည်။
“ပစ္စည်းစာရင်းထဲမှာ ပုံကြမ်းတစ်ခု ပါလာတယ်။ အဲဒါ အစုံအလင် မပါသေးဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ”
တီလ်ဒါက ပို၍ နီးနီးသို့ တိုးလာသည်။
“နောက်မှ ထပ်တပ်ထားတာလား”
“အဲဒီလို ပုံစံပဲ” ဟု ကက်စတဲလင်က ဆိုသည်။
ကေးလ်က ကျောက်ပြား၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ရပ်နေသည်။
“ဆီမီးခွက်ထက် ပိုနောက်ကျမှ လုပ်တာပေါ့”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
သူ့ထံမှ သက်ပြင်းချသံ ထွက်လာသည်။
“ဟိုယခင် ညွှန်ကြားချက်တွေအရဆိုရင် ဒီခွက်ကို ပြန်လည်မွမ်းမံဖို့အတွက် တခြားနေရာကို ပို့ရတယ်လို့ ဆိုတယ်”
“ဘယ်လောက်ကြာမှတစ်ခါလဲ”
“၁၂ နှစ်တစ်ကြိမ်လေ။ ဒါမှမဟုတ် ထိန်းသိမ်းသူအသစ် ခန့်အပ်တဲ့အခါမျိုးပေါ့”
ကျွန်ုပ်သည် ထိုကျဉ်းမြောင်းသော သတ္တုပြားစကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ကုသရေးအိမ်တော်တစ်ခုက သူတို့၏ဆီမီးခွက်ကို တခြားနေရာသို့ ပို့လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပြန်လည် လက်ခံရရှိသည်။
ထိန်းသိမ်းသူက ၎င်း၏ရှေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော စကားများကို ရွတ်ဆိုသည်။
မီးတောက်အောက်တွင် စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှု နှစ်ခု ရှိနေကြောင်း တပည့်များကို မည်သူကမှ သီးသန့်လာပြောပြနေစရာ မလိုပေ။
အက်ဗလင်က ပါးလွှာသော အပြင်ဘက်မျဉ်းကြောင်းကို သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုသည်။
“အဲဒါ ဘယ်ကို သွားတာလဲ”
“တခြား လက်ခံတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုဆီကိုပေါ့” ဟု အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
“ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ သိနိုင်မလား”
“ဒီနေရာကနေတော့ မသိနိုင်ဘူး”
ကျွန်ုပ် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကြည့်လို့ရမလား”
သူမက ကျွန်ုပ်ကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“အပြင်ဘက်က ချည်မျှင်ကိုပဲ ထိပါ”
ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအားကို ၎င်းထံသို့ ချဉ်းကပ်စေလိုက်သည်။
ထိတွေ့မှုက အေးစက်နေသည်။
ခဏတာမျှအတွက် အကွာအဝေးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အထက်ပါလမ်းများကို မေ့လျော့နေခဲ့ပြီးဖြစ်သော အရာတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ရှည်လျားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ခံစားရ၏။
ထို့နောက် တခြားပုံစံတစ်ခုကို ထပ်မံ ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝိုင်းစက်သည်။
နက်ရှိုင်းသည်။
၎င်း၏နောက်ဘက်တွင် အပူရှိန်တစ်ခု ရှိနေသည်။
ဖိအားများ မထက်မြက်လာမီမှာပင် ကျွန်ုပ် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိມလိုက်သည်။
“ခွက်ကြီးတစ်ခုပဲ”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“စုဝေးရာ အချက်အချာနေရာတစ်ခုပေါ့”
ကေးလ်က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။
“အရှေ့ဘက် ဘုရားကျောင်းဆောင်မှာ ဆီမီးခွက်ကြီး တစ်ခု ရှိတယ်”
ကျွန်ုပ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း မြင်ဖူးလား”
“တစ်ခါတော့ မြင်ဖူးတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့အိမ်တော်ရဲ့ ဆီမီးခွက်တွေကို ခန်းမထဲ ယူလာပြီး အဲဒီခွက်ကြီးရဲ့ ပတ်လည်မှာ ထားခဲ့ဖူးတယ်”
သူ့အသံက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ထိန်းသိမ်းသူက ပြောတာတော့ အဲဒါက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အသင်းဝင်ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည် အသစ်ုဖြစ်စေတာတဲ့”
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းကို ငေးကြည့်သည်။
“ဆီမီးခွက်တွေက တစ်ညလုံး ထားခဲ့တာလား”
“အင်း”
မေရီ၏ ဘောပင် ရပ်သွားသည်။
ကေးလ်က ထပ်တပ်ထားသော သတ္တုပြားစကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူ့အင်္ကျီအိတ်ထဲမှ စာအုပ်ငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက စာအုပ်ကို အရှေ့ဘက်မှ စဖွင့်သည်။
အတွင်းဘက်တွင် နေ့စွဲတစ်ခု ရေးထားသည်။
၎င်း၏အောက်ဘက်တွင်မူ တည်နေရာတစ်ခု ပါရှိ၏။
ယခုအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့၌ မေးမြန်းစုံစမ်းစရာ နေရာတစ်ခု ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။
သီးသန့် ဘုရားကျောင်းဆောင်တစ်ခု။
သီးသန့် အခမ်းအနားတစ်ခု။
စက်ကိရိယာများဖြင့် မည်သူަކု ပြုပြင်ခဲ့ဖူးသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု။
အော်ရီလီယာက ၎င်း၏စွမ်းအားများကို မြင်သာအောင် ထိန်းထားစဉ် တီလ်ဒါက ထိုသတ္တုပြားစကို အဝေးမှနေ၍ စစ်ဆေးကြည့်သည်။
“ဒီသတ္တုပြားကို ကျွန်မ ခွာထုတ်ပေးလို့ ရပါတယ်”
“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
တီလ်ဒါက ခေါင်းညိတ်သည်။
“သိပါတယ်”
ကျွန်ုပ်သည် အော်ရီလီယာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒါကို ဖြုတ်လိုက်ရင် ဒီဆီမီးခွက်က ပါဝင်လှုပ်ရှားနေတာတွေ ရပ်တားသွားနိုင်မလား”
“အရင်ဆုံး သူ့ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတာတွေကို လွှတ်ပေးပြီး လက်ခံတဲ့ စွမ်းအားလှုပ်ရှားမှုက သူ့ကနေတစ်ဆင့် ထပ်မံ မဆွဲယူနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင်ပေါ့”
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် ချည်မျှင်နှစ်ခုစလုံးကို သေချာစွာ လေ့လာကြည့်သည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ငါတို့ သင်ယူရမယ်”
အော်ရီလီယာက သူမကို ငေးကြည့်သည်။
“အင်းလေ”
သင်ခန်းစာသည် အော်ရီလီယာ ပင်ပန်းလာသည်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဆီမီးခွက်ကို ချိတ်ဆက်မှု မဖြုတ်ခဲ့ကြပေ။
သို့သော် အက်ဗလင်က ပြင်ဘက်ချည်မျှင်ကို ကျွန်ုပ် ထိကိုင်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းအတွင်းရှိ သိမ်းဆည်းထားသော စွမ်းအားများ ငြိမ်သက်နေအောင် ထိန်းသိမ်းတတ်လာခဲ့သည်။
အသက်ရှူရပ်လောက်သော ခဏတာမျှအတွက် တစ်ခုကိုမျှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ အခြားတစ်ခုကို သီးသန့် စစ်ဆေးကြည့်ရှုနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်တန်းက ရပ်လိုက်ကြသည်။
ရွှေရောင်များ မှေးမှိန်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ကေးလ်က ကျောက်ပြားဘေးတွင် ဆက်လက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်လည်း သူ့ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
သူက မီးမထွန်းရသေးသော ဆီမီးခွက်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
“အဲဒါကို တကယ် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လင်းလာတာကို ကျွန်တော် မြင်ချင်မိတယ်”
ကျွန်ုပ်သည် အော်ရီလီယာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ကြားလိုက်ပုံရသည်။
“ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု သူမက မေးသည်။
ကေးလ် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဆေးရုံဆောင်တံခါးကို ဘယ်သူမဆို ရှာတွေ့နိုင်လောက်တဲ့အထိ လင်းထိန်နေတာပေါ့”
အော်ရီလီယာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲဒါကို ကျွန်မလည်း မြင်ချင်ပါတယ်”