အခန်း (၁၃၃) - ကျောက်တုံးတို့၏ အလေးချိန်
အော်ရီလီယာက အက်ဗလင် ပြန်လာသည်အထိ ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
အိမ်ပြန်ရောက်လာခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် အရေးပါပေသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးသည် ဥယျာဉ်လမ်းအတိုင်း ဖိနပ်များကို လက်တွင်ကိုင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ဖိနပ်များကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်လိုက်မိသည်။
“လူနာက ခက်ခဲလို့လား”
“ရွှံ့တွေပွနေတဲ့ ဖြတ်လမ်းတစ်ခုကြောင့်ပါ”
“သူ့အမေကော”
“အနားယူနေပါတယ်။ အိုင်ယန်က ဝင်စစ်ဆေးပေးပြီးပြီ”
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်တို့ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကားရစ်အတွက် လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
သမီးဖြစ်သူက ပါးစပ်နားမှ ဖရိုဖရဲ ကျနေသော ဆံပင်မျှင်လေးကို စိတ်ဝင်တစား လှမ်းကိုင်ရင်း သူမဆီသို့ ချက်ချင်း ကူးသွားသည်။
အော်ရီလီယာက သူတို့ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
“ကုသပေးနိုင်ခဲ့ရဲ့လား”
“ဟုတ်ကဲ့”
ဇနီးဖြစ်သူက ပြုံးပြသည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ဘယ်ကစရမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်”
အော်ရီလီယာ၏ လက်တစ်ဖက်က ဂါရစ်၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် အသာအယာ တင်ထားသည်။
“ကောင်းပြီလေ”
သူမ အနည်းငယ် ထပ်ထိုင်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကားရစ်ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ပြန်လွှဲပေးသည့်အခါ သူမ ပင်ပန်းနေပုံရသော်လည်း လက်စွပ်စွန်းများကမူ မူလအတိုင်း ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။
“မင်းတို့အားလုံး ငါ့လက်တွေကို စထောက်လှမ်းနေကြတော့မယ့်ပုံစံ မပေါ်ခင်မှာ ငါ ထွက်သွားချင်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။
အက်ဗလင် ရယ်မောလိုက်သည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းတွင် အီလီနော်က မှော်တည်ဆောက်ရေး ဂိုလမ်အသစ်ကြီးကို အောက်ဘက်လမ်းမဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
နံနက်စာစားချိန်ရောက်တော့ လူခြောက်ယောက်က အဲ့ဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော့်ကို လာပြောပြကြပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ယောက်က ပြောသည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်တဲ့။
နောက်တစ်ယောက်က ပြောသည်မှာ သေးလွန်းသည်တဲ့။
တတိယလူကတော့ သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းသိုလှောင်ရုံကို ရွှေ့ပေးနိုင်မလားဟု သိလိုနေသည်။
“ရိုလှောင်ရုံက ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”
“ဒါဆို ဘာလို့ ရွှေ့ချင်ရတာလဲ”
“ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးက တခြားနေရာမှာ ထားချင်လို့တဲ့ဗျ”
ကောင်စီအစည်းအဝေးတွေမှာ ကျွန်တော် ကြားခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေထက် ဒါက ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိနေသလိုပင်။
ထို့ကြောင့် သူ့ကို အီလီနော်ဆီသို့ သွားရန် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျုပ်သာ သူ့ရဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားပြီလားဟု တွေးမိသွားသည်။
ဂိုလမ်ကြီးက ကျောက်တုံးပုံကြီးတစ်ခုဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
မြေကြီးပေါ်တွင် ၎င်း၏ ခြေထောက်ကြီးများက အနည်းငယ် ကားထွက်နေသည်။
အလုပ်သမားနှစ်ဦးက အီလီနော် ကြည့်နေစဉ် ကျောက်တုံးအောက်ဘက်တွင် ကြိုးပုခက်ကို ချိတ်ဆွဲနေကြသည်။
ဂျာရစ်က ရေနုတ်မြောင်းနံရံအသစ်ဘေးရှိ လက်ခံရမည့်နေရာတွင် ရပ်နေသည်။
ကာစတယ်လန်ကလည်း ဘောင်ဘေးတွင် စောင့်နေသည်။
“မ” ဟု အီလီနော်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ကျောက်တုံးကြီး တက်လာသည်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းပေါ့။
သစ်သားများ တကျွီကျွီ မြည်သံမျိုး မရှိပါ။
ကြိုးများကို ဝိုင်းဆွဲနေရသည့် လူအုပ်ကြီးလည်း မရှိပါ။
ဂိုလမ်ကြီးက လှည့်လိုက်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်း လှမ်းကာ ဂျာရစ်က လက်မြှောက်ပြသည်အထိ ကျောက်တုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချပေးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီမှာ ရပ်”
၎င်း ရပ်တန့်သွားသည်။
ဂျာရစ်က အောက်ခံကြမ်းပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
“ချ”
ကျောက်တုံးကြီး တည်ငြိမ်စွာ ကျသွားသည်။
ခဏတာမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
အီလီနော်က အဆစ်ဆက်ထားသည့်နေရာကို စစ်ဆေးရန် အသာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် နောက်ထပ် ကျောက်တုံးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
ကျွန်တော် နီးနီးကပ်ကပ် မသွားမီ ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို ထပ်တင်တာကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
“သူက လူတိုင်းပြောတာကို နားလည်လား”
ကာစတယ်လန်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“တာဝန်ပေးထားတဲ့ အလုပ်ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကိုပဲ လိုက်နာပါတယ်။ တခြားသူတွေကတော့ ရပ်ခိုင်းတဲ့ အမိန့်ကို ပေးနိုင်ပါတယ်”
“ဘယ်သူမဆိုလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“အဲ့ဒါ တော်တော် အသုံးဝင်တာပဲ”
“အဲ့ဒါက အီလီနော်ရဲ့ ပထမဆုံး တောင်းဆိုချက်လေ”
သူမ၏နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ လှည့်ကြည့်လာသည်။
“လူတွေက နေရာအမျိုးမျိုးကနေ အချက်တွေကို သတိထားမိတတ်ကြပါတယ်”
ဂျာရစ်က သူဆွဲထားတဲ့ မျဉ်းကြောင်းကို ဆက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ဂိုလမ်ကြီးက သူ၏ အလုပ်မလုပ်တော့သော လက်ကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။
အမေဖြစ်သူဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ရာကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလဲ သား” ဟု အမေဖြစ်သူက မေးသည်။
“သူ ပင်ပန်းတတ်လား ဟင်”
ကလေးက အဲ့ဒီလို စဉ်းစားတွေးတောပြီး မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မနက်စာ မစားခင်က ဖေဖေလိုမျိုးပေါ့”
အမေဖြစ်သူက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။
ဂျာရစ် လှည့်ကြည့်လာသည်။
ထင်ရသည်မှာ သူက 'ဖေဖေ' ဖြစ်နေပုံပင်။
အခက်အခဲက ပဉ္စမမြောက် ကျောက်တုံးအလှည့်တွင် စတင်ပေါ်လာသည်။
ဂိုလမ်ကြီးက ကျောက်တုံးကို မလိုက်သည်။
လှည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လမ်းမကြီးအထက်တွင် ကျောက်တုံးကို ဆွဲလسလျက်ဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။
၎င်း၏ ဒူးတစ်ဖက်က မြေကြီးထဲသို့ အခြားတစ်ဖက်ထက် ပို၍ နစ်ဝင်သွားခဲ့သည်။
“ရပ်” ဟု အီလီနော်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် ၎င်းက ရပ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ကာစတယ်လန်က ၎င်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဆွဲထားသော ကျောက်တုံးကြီး၏ အလေးချိန်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိလိုက်ပြီး အလိုလိုနေရင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်မိသည်။
အီလီနော်က ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အလေးချိန်ကို ထိန်းပေးပါ။ ဘောင်ကို မမနဲ့”
ကျွန်တော် သူမပြောသည့်အတိုင်း လုပ်လိုက်သည်။
ဖိအားတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းအားသုံးနေတဲ့ နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဂျာရစ်က ကျောက်တုံးအောက်ရှိ နေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။
အလုပ်သမားနှစ်ဦးက သစ်သားတုံးများကို သယ်လာကြသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်မျှ လမ်းမကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အားလုံးက အာရုံစိုက်နေကြသည်။
ထို့နောက် အီလီနော်က ကျောက်တုံးကို သစ်သားတုံးများပေါ်သို့ ချခိုင်းလိုက်သည်။
ဂိုလမ်ကြီးက ဗလာကျင်းလျက် ရပ်နေသည်။
၎င်း၏ ညာဘက်ခြေထောက်က မာကျောနေသော မြေမျက်နှာပြင်ယံကို ဖောက်ထွင်းကာ အောက်ဘက်ရှိ နူးညံ့နေသော နေရာတစ်ခုထဲသို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မြေမြုပ်ထားခဲ့ဖူးသည့် ရှေးဟောင်း ရေနုတ်မြောင်းဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
မည်သူမျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရခဲ့ပေ။
သို့သော် အဲ့ဒီအချက်က အီလီနော် ဒေါသထွက်နေခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။
အဓိကကတော့ မြေကြီးကို ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီနေရာကို ငါတို့ လမ်းလျှောက်စစ်ဆေးပြီးသားလေ”
“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု ဂျာရစ်က ဆိုသည်။
“ငါတို့ စမ်းသပ်ခဲ့တာပဲ”
“ဟုတ်ပါတယ်”
ကာစတယ်လန်က နစ်မြုပ်နေသော ခြေထောက်ဘေးတွင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။
“ဘောင်က ထောင့်ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပြီး ရပ်တန့်သွားတာပါ။ မြေပြင်ရဲ့ အခြေအနေကိုတော့ အပေါက်ရှိမှန်း အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဘူး”
“အဲ့ဒါကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် လုပ်လို့ရမလား” ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
“ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်တိုင်းကိုတော့ ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် အာမမခံနိုင်ပါဘူး”
အီလီနော် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် စမ်းသပ်ပြီးသား လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားထားမယ်၊ ပြီးတော့ တူးဖော်ထားတဲ့နေရာတွေရဲ့ ဘေးမှာ အကာအကွယ် သစ်သားပြားတွေ သုံးရမယ်”
သူမက စောင့်ကြည့်နေကြသော လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ပြီးတော့ အားလုံးပဲ ငါတို့အတွက် နေရာဖယ်ပေးကြပါ”
သူတို့လည်း ဖယ်ပေးကြသည်။
ကျွန်တော်လည်း စွမ်းအားသုံးမှုကို ရပ်လိုက်သည်။
ဒီမနက်ခင်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒီဂိုလမ်အသစ်ကို ကတိကဝတ်တစ်ခုထက် ပိုတဲ့ အရာတစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော် နားလည်လာခဲ့သည်။
ဒါက ကျွန်တော်တို့ သေချာသင်ယူရမယ့် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။
အရမ်းကို အစွမ်းထက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပေါ့။
မနက်စာစားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဩစဝင်း ရောက်လာခဲ့သည်။
သူက ပျက်စီးနေသော မြေပြင်ကို သူ့ရဲ့ တုတ်ကောက်ဖြင့် ထောက်ကာ စစ်ဆေးသည်။
ထို့နောက် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မြောင်းဘေးတွင် ပေါ်နေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် လက်တင်လိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ရေနုတ်မြောင်းဟောင်း”
ဂျာရစ်လည်း သူတို့ဆီ ရောက်လာသည်။
တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် သူတို့က လမ်းမကြီးအောက်ဘက်တွင် သွယ်တန်းနေသော မြေမြုပ်မြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
အများစုမှာ ပြိုကျပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
အချို့မှာမူ မပျက်စီးသေးပေ။
အီလီနော်က အပေါက်ဝအပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
“ကဲလေ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
“ဒါက ထောင့်နားက စိုစွတ်နေတဲ့ မြေအောက်ခန်းကို ရှင်းပြနိုင်သွားပြီ”
ကျွန်ုပ်တို့ထံ ဖိတ်ခေါ်စရာမလိုဘဲ ရောက်လာခဲ့သည့် မြေအောက်ခန်းပိုင်ရှင်က အပြည့်အဝ မှန်ကန်သွားကြောင်း မျက်နှာပေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြောဖူးသားပဲ”
“ရှင် ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့တာပါ” ဟု အီလီနော်က ပြန်ပြောသည်။ “အခုတော့ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပြီ”
သူလည်း ကျေနပ်သွားပုံရသည်။
ညနေပိုင်းရောက်တော့ ဂိုလမ်ကြီးက ပေါ်လာသည့် ရေနုတ်မြောင်းထဲမှ အမှိုက်များကို ဖယ်ရှားပေးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ပထမနေ့တွင် ရည်မှန်းထားသည်ထက် နံရံအသစ် တည်ဆောက်နိုင်မှု ပမာဏ နည်းပါးခဲ့သည်။
သို့သော် လနဲ့ချီပြီး ကျွန်ုပ်တို့ ခြေနင်းသွားလာနေခဲ့တဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။
ညစာစားပွဲမတိုင်မီ အက်ဗလင်က ဒီဖြစ်ရပ်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။
“လုပ်စရာမလိုတာတွေများ လိုက်မကိုດခဲ့သေးဘူးလား”
“မလုပ်ပါဘူး”
သူမက ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ညွှန်ကြားထားတဲ့အတိုင်း အတိအကျ ကိုင်ထားခဲ့ပါတယ်”
“အီလီနော်ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်းပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
“စိတ်ချရပါရဲ့”
ကျွန်ုပ်တို့က ကားရစ်က သစ်သားကွင်းဆီသို့ သွားရန် ကြိုးစားနေစဉ် ကလေးထိန်းခန်းထဲတွင် ထိုင်နေကြသည်။
သူ့ခြေထောက်တွေကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ခြေထောက်တွေက သူ့အလိုလို လိုက်ပါလှုပ်ရှားပေးဖို့တော့ သူ မဖြားယောင်းနိုင်သေးပေ။
ကားရစ်က သူ့ဘေးကနေ အဲ့ဒီသုတေသနလုပ်ငန်းကို လုပ်ခွင့်ပေးထားသလို ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်ကြည့်နေသည်။
ဇနီးဖြစ်သူက ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်တွင် ခေါင်းမှီထားသည်။
“ဖန် ပြန်လာပြီ”
“သူ့လက်က ဘယ်လိုနေလဲ”
“ကောင်းလာပါပြီ။ ဆိုရန်က ပထမဆုံး စစ်ဆေးခွင့်ပြုခဲ့တယ်”
“ဘယ်လိုလဲ”
“ဒဏ်ရာအစွန်းနားက နာကျင်မှုအချို့ကို ကျွန်မ လွတ်သွားခဲ့တယ်”
သူမက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောသည်။
“သူက ကျွန်မကို ပြတယ်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာတော့ ကျွန်မ ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်”
ကျွန်တော် သူမ၏ နားထောင်စပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။
ကားရစ်က ခြေတစ်ဖက်ကို အားနဲ့ တွန်းလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို စောင်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ယောက်စလုံး ရှေ့ကို ကိုင်းသွားကြသည်။
သို့သော် သစ်သားကွင်းကမူ ရှိရင်းစွဲအတိုင်းပင် ရှိနေသည်။
သားဖြစ်သူက စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်နေသည်။
နောက်တစ်နေ့တွင် မေရီက သဘောတူညီချက်ခန်းမမှ မိတ္တူများကို ယူလာပေးခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့လည်း ၎င်းတို့ကို သေးငယ်သော ကောင်စီစားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသေးသော သက်သေခံစာချုပ်လေးစောင်။
အော်ရီလီယာက နေမင်းအမှတ်အသားပါသော စာချွန်ကို ပထမဆုံး စစ်ဆေးပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အခြားစာချွန်များက အရေးမကြီးလို့ မဟုတ်ပါ။
အဲ့ဒီစာချွန်က သူမ၏ ခွန်အားကို ဆွဲထုတ်နေပုံရခြင်းကို သူမ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကာစတယ်လန်က ၎င်း၏ဘေးတွင် ပါးလွှာသော စာရွက်တစ်ရွက်ကို တင်လိုက်သည်။
“ဒီမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ရုံးတာဝန်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ မှတ်တမ်းသုံးခုမှာ ပါရှိပါတယ်”
ကျွန်တော် ဘွဲ့အမည်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
အရှေ့ဘက် မီးလျှံ၏ စောင့်ရှောက်သူ။
“အာဗာရဲ့ နန်းကျောင်းက တာဝန်တစ်ခုလား”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဘယ်မှာလဲ”
“မူလကတော့ ဟယ်ဗိန်းရဲ့ အရှေ့ဘက်လမ်းမကြီးရဲ့ ဟိုဘက်နားက သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုပါ။ အဲ့ဒီမှာ ဆက်ရှိနေသေးလားဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် အတည်မပြုနိုင်ပါဘူး”
မေရီက မြေပုံအသစ်တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။
“ဆာဘင်းရဲ့ လူတွေက လက်ရှိနာမည်ကို သိကောင်း သိကြလိမ့်မယ်”
ကျွန်တော် နေမင်းအမှတ်အသားကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ဆိုရန်နောက်ပိုင်း။
မာရာနောက်ပိုင်း။
ကယ်လ်နောက်ပိုင်း။
ဒီအရာတွေက ဘယ်လောက်အထိ ရင်းနှီးနေပြီလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မကြိုက်လှပါ။
ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းဆိုတဲ့အခါ ကယ်လ် ရောက်လာခဲ့သည်။
သူက ဘွဲ့အမည်ကို ဖတ်ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ထိုင်ချလိုက်သည်။
“ဒီတာဝန်ကို ကျွန်တော် သိပါတယ်”
ကျွန်တော် ရှေ့ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
“အခုထိ ရှိသေးတာပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့”
“ဘယ်သူက တာဝန်ယူထားတာလဲ”
“ယခင်စောင့်ရှောက်သူကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ သူ့နောက်မှာ ဘယ်သူ ဆက်ခံလဲဆိုတာကိုတော့ မေးမြန်းရလိမ့်မယ်”
“ဘာတွေ လုပ်ရတာလဲ”
ကယ်လ်က သက်သေခံစာချုပ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ရှေးဟောင်း အခြေခံအဆောက်အအုံအချို့ကို စောင့်ကြပ်ရတယ်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာအချို့ကို အတည်ပြုပေးတယ်။ အာဗာရဲ့ နာမည်နဲ့ လှူဒါန်းထားတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ မှတ်တမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းရပါတယ်”
သူ့မျက်လုံးများက သက်တမ်းတိုးခြင်းအကြောင်း ရေးထားသော စာကြောင်းဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
ထို့နောက် ရပ်တန်းက ရပ်သွားသည်။
“သူတို့က ဘာတွေကို သက်တမ်းတိုးနေကြတာလဲ”
“အော်ရီလီယာရဲ့ ချုပ်နှောင်မှုကိုပေါ့”
ခဏတာမျှ သူ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အဲ့ဒီရုံးကို အစီရင်ခံစာတွေ ပို့ဖို့ ကျွန်တော့်ကို တောင်းဆိုခဲ့ဖူးတယ်”
“ဘာတွေအကြောင်းလဲ”
“လက်ခံရရှိတဲ့ လူနာတွေအကြောင်း။ အသုံးပြုတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာတွေအကြောင်း။ အိမ်တော်က နန်းကျောင်းရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံမှုရှိရဲ့လားဆိုတာတွေပေါ့”
အခန်းတွဲက ကျဉ်းမြောင်းသွားသလို ခံစားရသည်။
အက်ဗလင်က သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
“အော်ရီလီယာနဲ့ ပတ်သက်တာ ဘာဆိုဘာမှ မမြင်ဖူးဘူးလား”
“မမြင်ဖူးပါဘူး”
သူက ခိုင်မာစွာ ဖြေသည်။
ထို့နောက် စာမျက်နှာဆီသို့ အကြည့်ပြန်ပို့လိုက်သည်။
“မမြင်ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မပြင်ဘဲ ကူးရေးဖို့ အမိန့်ပေးခံရတဲ့ စာရင်းသွင်းချက်တွေတော့ ရှိခဲ့ပါတယ်”
“ဘယ်လို စာရင်းသွင်းချက်မျိုးတွေလဲ”
“ဆက်လက်တည်တံ့စေမယ့် ဆုတောင်းချက်တွေပါ။ နှစ်ဆန်းပိုင်းမှာ ဖတ်ရတဲ့ ရှေးဟောင်း ပုံစံတွေပေါ့”
ဇနီးဖြစ်သူ၏ လက်က ဘောပင်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒါတွေကို မှတ်မိသေးလား”
“အချို့ကိုတော့ မိပါတယ်”
မေရီက စာမျက်နှာအသစ်တစ်ခုကို လှန်လိုက်သည်။
ကယ်လ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ပြောပြသည်။
အစပိုင်းတွင် ထိုစကားလုံးများက ကျွန်တော့်အတွက် အဓိပ္ပာယ် မရှိလှပါ။
အလင်းရောင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်။
မငြိမ်မသက်မှုများကို ချုပ်နှောင်ရန်။
တရားစီရင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်။
ထို့နောက် သူက ကားစတယ်လန် သက်သေခံစာချုပ်မှ ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့သော စကားစုတစ်ခုဆီသို့ ရောက်လာသည်။
ချည်နှောင်ထားသော ကရုဏာတရားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း။
ကယ်လ် ရပ်သွားသည်။
မည်သူမျှ သူ့ကို ဆက်ပြောရန် မတိုက်တွန်းကြပေ။
“ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာက ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ချုပ်တည်းတာကို ဆိုလိုတာပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ” ဟု သူက ဆိုသည်။
“စည်းကမ်းဘောင်အတွင်းမှာ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ကရုဏာတရားပေါ့”
ကျွန်တော် ကူးယူထားသော တံဆိပ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
ဆုတောင်းမေတ္တာတစ်ခုကို သင်ကြားပေးခဲ့ကြသည့် လူတွေက ၎င်းဘာကို ထိခိုက်စေလဲဆိုတာ မေ့သွားကြရင်တောင် ဆုတောင်းကို ဆက်သင်ပေးလို့ ရနေဆဲပင်။
ဒါက ၎င်းထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အရာကို အန္တရာယ်မရှိစေတော့ဘူးလို့ မဆိုလိုပါ။
သို့သော် ရှေ့ဆက်လုပ်ရမယ့် တာဝန်ကိုတော့ အပြစ်တင်စရာ လူတစ်ယောက်ကို ရှာရတာထက် ပိုပြီး ခက်ခဲသွားစေသည်။
“အဲ့ဒါကို ရွတ်ဆိုတာက မှော်စွမ်းအားကို ပြန်လည်သက်ဝင်လာစေနိုင်လား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
ကာစတယ်လန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားသည်။
“စကားလုံးသက်သက်ကို ကြည့်ပြီး အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် အတည်မပြုနိုင်ပါဘူး”
“အော်ရီလီယာကို မေးကြည့်ကြတာပေါ့” ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။
ကယ်လ်က သူ့မျက်နှာကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“သာ လှူကူညီမိခဲ့ရင်—”
“ဘာဖြစ်စေခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ မသိသေးပါဘူး” ဟု ဇနီးဖြစ်သူက ပြောသည်။
သူက သူမကို လှည့်ကြည့်သည်။
“အဲ့ဒါကို အရင်ဆုံး ရှာရမယ်”
နောက်ပိုင်းတွင် ဆိုရန် ရောက်လာသည်။
သူလည်း ထိုဆုတောင်းမေတ္တာကိုပင် မှတ်မိနေသည်။
ပုံစံပိုတိုတာတစ်ခုပေါ့။
အာဗာကို အမှုထမ်းစဉ်က နှစ်ဆန်းပိုင်းတိုင်းတွင် သူ အသံထွက်၍ ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။
မေရီက ကယ်လ် ပြန်ပြောပြခဲ့တဲ့ စကားစုကို ပြသလိုက်တဲ့အခါ သူ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ထို့နောက် နန်းကျောင်း ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ သိတယ်”
ကျွန်တော် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာကိုလဲ”
“ငါ ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာကို သူ သိတယ်။ ငါ့ကို ဘာတွေ သင်ကြားပေးခဲ့လဲဆိုတာကိုလည်း သိတယ်”
သူ ထိုင်ချလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူ့လက်များက စားပွဲပေါ်တွင် ငြိမ်ကျနေသည်။
ထို့နောက် သူက “မင်းတို့ သူ့ကို မေးတဲ့အခါ ငါလည်း ရှိနေချင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
“ကျွန်တော်လည်း ပါချင်ပါတယ်” ဟု ကယ်လ်က ဆိုသည်။
အဲ့ဒီနေ့ ညနေပိုင်းတွင် ဟယ်ဗိန်းဆီသို့ မည်သည့်စွပ်စွဲချက်မျှ မပို့ခဲ့ပါ။
ရုံးတစ်ရုံးအကြောင်း မေးမြန်းချက်များကိုသာ ပို့ခဲ့ကြသည်။
၎င်း၏ စောင့်ရှောက်သူ။
၎င်း၏ မှတ်တမ်းများ။
နှင့် ဆုတောင်းမေတ္တာ၏ ရှေးအကျဆုံးပုံစံ။
အဲ့ဒီညတွင် အော်ရီလီယာက သစ်တော်သီးပင်အောက်တွင် ထჯ်ကာ နားထောင်နေခဲ့သည်။
ကယ်လ်နှင့် ဆိုရန်တို့ မှတ်မိသမျှကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြောပြခဲ့ကြသည်။
သူမ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
“ဒီစကားလုံးတွေကို ငါ သိပါတယ်”
“ရှင် ချုပ်နှောင်ခံရတုန်းက အဲ့ဒါတွေကို သုံးခဲ့တာလား”
“ဟုတ်တယ်”
အက်ဗလင်က ရှေ့ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါတွေကို ရွတ်ဆိုနေတဲ့ လူတွေက သူတို့ ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာကို သိကြလို့လား”
“သိတဲ့သူလည်း ရှိမယ်။ အများစုကတော့ မသိကြပါဘူး”
“ဒါဆို အဲ့ဒါတွေကို ရွတ်ဆိုတာက ၎င်းကို ခွန်အားတွေ ပေးနေတာလား”
အော်ရီလီယာက သူမ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အကယ်၍ ဆုတောင်းမေတ္တာကို ရှေးဟောင်း ကောင်းချီးပေးမှုနဲ့ လက်ခံရရှိထားတယ်ဆိုရင် ပေးနိုင်ပါတယ်”
ကျွန်တော် စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဆိုရန်ကို တွေးမိသည်။
တစ်ချိန်က ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရွတ်ဆိုခဲ့ဖူးသော စကားစုတစ်ခုကို အလယ်လောက်အရောက်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သော ကယ်လ်ကို တွေးမိသည်။
“သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှင့်ကို လာမေးချင်နေကြတယ်”
“ဒါဆိုလည်း မေးရမှာပေါ့”
“ကယ်လ်က ရှင့်ကို အဲ့ဒီမှာ ဆက်ရှိနေအောင် သူ ကူညီပေးမိခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတယ်”
အော်ရီလီယာက မျက်လုံးများကို ခဏတာ မှိတ်လိုက်သည်။
မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာတဲ့အခါ သူမ ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
“အဲ့ဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ယောက်တည်း အရမ်းကြီး စဉ်းစားတွေးတောနေတာ မရှိခင်မှာ ငါ သူ့ကို စကားပြောချင်ပါတယ်”
နောက်တစ်နေ့ ညနေပိုင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။
ထိုအချိန်အထိ လုပ်စရာတွေ ရှိနေသေးသည်။
ရေနုတ်မြောင်းကို ရှင်းလင်းရမည်။
ဂိုလမ်၏ လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားရမည်။
အက်ဗလင်တွင် သင်ခန်းစာများ ရှိသည်။
ကျွန်တော့်တွင် ဝက်စ်မီးယား လမ်းမကြီးအကြောင်း အစည်းအဝေး ရှိသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ဒီကိစ္စတွေထဲက ဘယ်ဟာမှ စားပွဲမှာ ထိုင်ပြီး ဒေါသထွက်နေရုံနဲ့ ပြီးသွားမယ့်ဟာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိပါရဲ့။
ကောင်စီအစည်းအဝေး မတိုင်မီ ကျွန်တော် အောက်ဘက်လမ်းမဆီသို့ ဆင်းသွားခဲ့သည်။
တည်ဆောက်ရေးဘောင်က ရေနုတ်မြောင်း အဖုံးကျိုးနေတဲ့ အပိုင်းကို မတင်လိုက်သည်။
ဂျာရစ်က ၎င်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသော လှည်းဆီသို့ လမ်းပြပေးနေသည်။
ဩစဝင်းက မစင်ခုံပေါ်ကနေ ထჯ်ကာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
အီလီနော်က နူးညံ့နေသော မြေကြီးပေါ်တွင် ခင်းထားခိုင်းသော ပြားများပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ဂိုလမ်၏ ခြေထောက်များက ညီညာလျက် ရှိနေဆဲပင်။
ကျောက်တုံးက ရောက်ရမည့်နေရာသို့ ကျရောက်သွားသည်။
ကြိုးပုခက် လျော့သွားသည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် အထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ညနေခင်း ခေါင်းလောင်းမတီးမီ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဆိုရန်နှင့် ကယ်လ်တို့က ရေကန်ဘေးတွင် စောင့်နေကြသည်။
အက်ဗလင်က သူတို့ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော် တံခါးဘေးတွင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
ကယ်လ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စကားစရန် ကြိုးစားသည်။
ကယ်လ် သူမ၏နာမည်ကို မခေါ်နိုင်မီမှာပင် အော်ရီလီယာက သူတို့ကြားရှိ နေရာလပ်ကို ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူမက သူ့လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူမ၏လက်များကို သူ ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
လူများကို ကုသပေးခဲ့ဖူးသော လက်များ။
တစ်ချိန်က မှားယွင်းနေသော ဆုတောင်းမေတ္တာစာအုပ်ကို ဖွင့်လှစ်ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော လက်များ။
“ရှင်တို့ကို ဘာတွေ သင်ကြားပေးခဲ့လဲဆိုတာကို ပြောပြပါ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူ တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။
ထို့နောက် စတင်ပြောပြတော့သည်။
ကျွန်တော် တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိတ်လိုက်ပြီး သူတို့အတွက် လိုအပ်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ချန်ထားခဲ့လိုက်သည်။