အီလီဇာက မြေပုံပေါ်မှာ လက်ချောင်းသုံးောင်း တင်လိုက်သည်။
"စတုန်းဖอร์ดကနေ နယ်စပ်အထိ၊ အရှေ့ဘက်လမ်းမကြီးအတိုင်းပေါ့။ ပြီးရင် ဒီရွာကိုပဲ"
ဟက်ဒရင် ချိန်းဆိုထားတဲ့နေရာက သန့်စင်နယ်မြေကို တစ်ရက်ခရီးအလိုမှာ ရှိနေသည်။
စုံစမ်းရေးဂိတ်နောက်ဘက်က မသုံးတော့တဲ့ ထုံးသိုလှောင်ရုံတစ်ရုံဖြစ်၏။
ဒီဖော်ပြချက်ကို ကျွန်တော် သဘောမကျလှပေ။
အခြားသူတွေလည်း အတူတူပင် ဖြစ်ပုံရသည်။
"အချိန်မီ ရောက်နိုင်ပါ့မလား" လို့ အက်ဗလင်က မေးသည်။
"လမ်းတွေကောင်းရင် စတုန်းဖอร์ดကနေ လေးရက်။ မကောင်းရင် ငါးရက်ပေါ့"
မေရီက ရက်စွဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပွဲတော် မတိုင်ခင် အချိန်မီပါတယ်။"
"နည်းနည်းပါးပါးတော့ ကျန်တာပေါ့" အီလီဇာက ဆိုသည်။
သူမက နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်ဂိတ်ဘက်သို့ လက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာပြီဆိုတာ နန်းတော်ကို အသိပေးရမယ်"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ဟယ်ဗိန်းရဲ့ လမ်းတွေအတိုင်း ကျွန်တော်တို့ အရင်ကလည်း သွားခဲ့ဖူးသည်။
ကြိုတင်အသိမပေးဘဲ ဝင်လာတဲ့ လုယက်သူတစ်စုအဖြစ် မှားယွင်းစရာ အကြောင်းဖန်လာအောင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမှ အခွင့်အရေးပေးဖို့ ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ပေ။
မေရီက အကြောင်းကြားစာကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာအပေါ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ ရေယာဉ်အမျိုးအစားတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ ခရီးထွက်လာတာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော်တို့မှာ သက်သေအထောက်အထားများနဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ သက်သေပစ္စည်းများ ပါရှိလာခဲ့သည်။
သန့်စင်နယ်မြေရဲ့ ပြင်ပရုံးခန်းများဆီ ဝင်ရောက်ခွင့်နဲ့ အရှေ့ဘက်မီးတောက်ရဲ့ စောင့်ရှောက်သူ (Keeper of the Eastern Flame) နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ကို ကျွန်တော်တို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။
ဟက်ဒရင်ရဲ့ နာမည်တော့ မပါရှိပေ။
သူ့ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ဖြစ်တဲ့အတွက် သူကိုယ်တိုင်သာ ဖော်ထုတ်ပြသရမည့် အရာဖြစ်သည်။
ဆာဘင်ရဲ့ အဆက်အသွယ်က ကျွန်တော်တို့ စတုန်းဖอร์ดဘက်ကို ဦးတည်နေချိန်မှာပဲ အကြောင်းကြားစာကို ရှေ့ကနေ ကြိုတင်သယ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်။
ကေးလ်က စားပွဲဘေးမှာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
"ကျွန်တော်ပါ လိုက်ခဲ့မယ်"
ကျွန်တော် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ ကန့်ကွက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိတယ်မလား"
"သိပါတယ်"
"သူတို့ ခင်ဗျားကို တစ်ခلါက ချုပ်နှောင်ဖူးတယ်လေ"
"ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်"
သူ့အသံက တိုးငြိမ်နေသည်။
ထို့နောက် သူက မြေပုံကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အခမ်းအနားကို သိပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီ မီးအိမ်တွေကို သယ်လာမယ့် လူအချို့ကလည်း ကျွန်တော်ကို သိကြပါတယ်"
အက်ဗလင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဲဒါ အရေးကြီးတယ်"
အီလီဇာက သူ့ကို ခဏတာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စက္ကူတစ်ရွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ဆိုရန်က အိုင်လင်နဲ့အတူ ဂရေးကိပ်မှာ ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။
မေရီလည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။
သူမက အရာအားလုံးရဲ့ မိတ္တူတွေနဲ့ ထိပ်ဆုံးစာမျက်နှာရဲ့ ထောင့်စွန်းမှာ ရေးထားတဲ့ စာအမိန့်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့သည်။
စာကြောင်းတစ်ကြောင်းလုံးကို ဖတ်ပါ။
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မဖတ်ဘဲ နေလို့လား"
သူမက ကျွန်တော့်အကြည့်ကို တုံ့ပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဒီတလောများလား"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဆီက စက္ကူတွေကို ယူလိုက်သည်။
"ဒါတွေကို ကိုယ် သိမ်းထားမယ်"
"အဲဒါက တော်တော် လွန်သွားပြီ ထင်တယ်"
မေရီက သူမကို ဒုတိယမြောက် စာရွက်စာတမ်းတွဲကို ပေးလိုက်သည်။
သူတို့က ကျွန်တော့်အကြောင်းကို အရင်ကတည်းက ဆွေးနွေးပြီးကြပြီ ထင်ပါရဲ့။
တီလ်ဒါက ပစ္စည်းထုပ်ပိုးတာတွေကို လာရောက်စစ်ဆေးသည်။
သူမက ကျိုးနေတဲ့ လက်စွပ်ကွင်း၊ ဟက်ဒရင် ပို့လိုက်တဲ့ မပြီးသေးတဲ့ အဆက်ဆက်အစွန်းနဲ့ ကိရိယာသေးသေးလေး ပါတဲ့သေတ္တာတစ်လုံးကို ယူလာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခရီးဆောင်အိတ်ဘေးမှာ ကိရိယာတွေကို ချလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားပါ လိုက်မှာလား"
"သတ္တုနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတ္တုပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရမှာလေ"
"ဟုတ်တယ်"
"ဒါဆို အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆွေးနွေးနိုင်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာသင့်တာပေါ့"
ကျွန်တော် အဲဒါကို စဉ်းစားလိုက်သည်။
ငြင်းဖို့ရာ ခက်ခဲလှသည်။
သူမက လှည်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ဘယ်သူ့မှ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ပုံဆောင်ခဲတွေကို ငါ့အဝတ်အစားတွေဘေးမှာ လာမထည့်နဲ့"
"အဲဒါတွေက အလွတ်တွေပါ" ကက်စတယ်လန်က ပြောသည်။
"သီးသန့်သေတ္တာတစ်ခုထဲမှာ အလွတ်အတိုင်း ဆက်ထားလို့ရတာပဲ"
သူက အဲဒါတွေကို ရွှေ့လိုက်သည်။
ကက်စတယ်လန်က ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ဒုတိယမြောက် တည်ဆောက်ရေး ဘောင်အတွက် နောက်ဆုံးချိတ်ဆက်မှုတွေ လိုအပ်နေပြီး ပထမဘောင်က ဝက်စ်မီးယား ရေထုတ်မြောင်းအတွက် အလုပ်စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ရဲတိုက်အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပံ့ပိုးပေးမှုကို ဘလို လျှော့ချရမလဲဆိုတာကို သူက အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော့်ကို ပြသပေးခဲ့သည်။
အရန်အင်အားက စီမံခန့်ခွဲသွားလိမ့်မည်။
ထွက်ခွာမသွားခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ ချန်နယ်တွေကို ချိန်ညှိခဲ့ကြသည်။
ချိတ်ဆက်မှုကနေတဆင့် လာတဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကျွန်တော် ဘယ်လောက်အထိ အကျွမ်းတဝင် ဖြစ်နေပြီလဲဆိုတာ အဲဒါ ပေါ့လျော့သွားမှသာ သတိထားမိတော့သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါကို ခင်ဗျား ခံစားလိုက်ရလား"
"အင်း"
ကက်စတယ်လန်က ဖုံးကို ပိတ်လိုက်သည်။
"အနားယူပြီးသွားရင်တော့ အဲဒါကို ပြန်ဆက်လို့ရပါတယ်"
ကျွန်တော် သူ့လက်တွေကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"လူတိုင်းကို သေချာကြည့်ပေးပါဦး"
"ကျွန်တော် စောင့်ရှောက်ပါ့မယ်"
ထို့နောက် သူက "ပြီးတော့ အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အသေးစိတ်စာရင်း အပြည့်အစုံကို လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်" လို့ ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
တီလ်ဒါက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ ရမှာပါ"
ကျွန်တော်တို့ ညနေခင်းကို အမြွှာလေးတွေနဲ့ အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။
မြေပုံတွေ မရှိပါ။
မီးအိမ်ပုံစံတွေလည်း မရှိပါ။
ဂယ်ရစ်က သူ့ကိုယ်သူ ပစ္စည်းတွေဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲရွှေ့တတ်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ စကားပြောနေတုန်းမှာ သူ ဘယ်လောက်ဝေးဝေး သွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို လူတိုင်းက အထင်သေးမိကြသည်။
ကာရိုကတော့ လိမ့်ရတာကို ပိုနှစ်သက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး စောင်စွန်းတွေကို အလှသဘောသက်သက်သာ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ထားကြလေပြီ။
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်သားလေးကို ကုလားထိုင်အောက်ကနေ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က သန့်ရှင်းတဲ့ အဝတ်စတွေထည့်ထားတဲ့ ခြင်းတောင်းနားမှာ ကျွန်တော့်သမီးလေးကို ကြားဖြတ်ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက ကျွန်တော်တို့ကို ကျေနပ်ပီတိဖြစ်ဖွယ် အပြည့်နဲ့ ကြည့်နေသည်။
"အရင်တုန်းကဆို သူတို့ကို တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ထားရတာ ပိုလွယ်ခဲ့တယ်" လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်လေ" ဟု သူမက ပြန်ပြောသည်။
"နောက်ကျရင်ရော ပြန်လွယ်လာဦးမှာလား"
ဂယ်ရစ်က သူ ပွတ်တိုက်ချောမွေ့အောင် လုပ်နေတဲ့ သစ်သားအရုပ်ကလေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ ဘယ်သွားတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျားဆီ စာရေးပြီး အသိပေးကြလိမ့်မယ်လေ"
ကျွန်တော့်ဇူမီး ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်သားလေးကို ရင်ခွင်ထဲ ပို၍ တိုး၍ ဖက်ထားလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက အဲဒီညက သဖန်းပင်အောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို လာတွေ့သည်။
ဘယ်သူတွေ လాయ်သွားမလဲဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သူမကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။
ဘယ်မှာ ရပ်နားကြမလဲ။
ဟက်ဒရင် ဘာတွေ ပို့လိုက်သလဲ ဆိုတာတွေကိုပေါ့။
လက်စွပ်ကွင်း သုံးဆယ်ခြောက်ခုအကြောင်းကို ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာ သူမရဲ့ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အဲဒါတွေကို အသစ်ပြန်လုပ်တာက ကန့်သတ်ချက်ကို ပိုအားကောင်းစေနိုင်လား" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"နိုင်တယ်"
"ဘလောက်အထိလဲ"
"အရေအတွက်ကိုကြည့်ပြီးတော့ ကျွန်တော် မပြောနိုင်ဘူး"
သူမက ဥယျာဉ်တံခါးဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီလို မဖြစ်သွားရင် ပိုကောင်းမယ်"
ကျွန်တော် သူမရဲ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"သူတို့ ဘာတွေ လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှာပါ"
အက်ဗလင်က သူမဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က အခုဆို မီးအိမ်တစ်ခုကို ဘလိုစစ်ဆေးရမယ်ဆိုတာ သိနေပြီလေ"
"မီးအိမ်တစ်လုံးတည်းကိုလေ" အော်ရီလီယာက ပြောသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
ကျွန်တော့်ဇနီးက သူမရဲ့မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ မှတ်မိပါတယ်"
ခရီးလမ်းက သာယာချောမွေ့နေသည်။
သုံးရက်ကြာတဲ့အထိ အကြီးမားဆုံးအခက်အခဲတွေကတော့ လှည်းဘီးဝင်ရိုးစွန်း လျော့သွားတာ၊ နေ့လယ်စာစားဖို့ ရပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တိုက်ဆိုင်စွာ ရွာချလာတဲ့ မိုးနဲ့ ကက်စတယ်လန်ရဲ့ ပုံဆောင်ခဲသေတ္တာကို ငြင်းဆန်တဲ့ မြင်းတစ်ကောင်တို့ပဲ ဖြစ်ကြသည်။
သေတ္တာကို အဝတ်နဲ့ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒီမြင်းက ငြင်းဆန်မှု နည်းသွားခဲ့သည်။
ဒါဟာ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေတာပဲလို့ တီလ်ဒါက ဆိုသည်။
နယ်စပ်မှာတော့ ကပ္ပတိန်ဆီမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်တွေ ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူ့မှာ အစောင့်အရေအတွက်ကို ရေတွက်ဖို့ ညွှန်ကြားချက်တွေလည်း ပါရှိနေသည်။
အီလီဇာက သူ့ကို ရေတွက်ခွင့် ပေးလိုက်သည်။
သူက နန်းတော်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုလွှာကို နှစ်ခေါက်တိုင်တိုင် ဖတ်ရှုပြီးမှ ပြန်ပေးသည်။
"သန့်စင်နယ်မြေလမ်းအတိုင်း ဆက်သွားလို့ရပါတယ်။ ပရိသတ်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းဆိုချက်ကို ရှေ့သို့ ပို့ပေးပြီးပါပြီ"
"ခွင့်ပြုချက် ကျလာပြီလား" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"ဘာအကြောင်းပြန်ချက်မှ မရောက်လာသေးပါဘူး"
"ဒါနဲ့ တစ်ခုခု ရောက်လာခဲ့ရင်ရော"
"ခင်ဗျားတို့နောက်ကနေ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"
ကျွန်တော် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်မှုကို ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်မလာစေဘဲ ဆက်သွားကြတဲ့အခါ သူ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပုံ ရသည်။
အရှေ့ဘက်ကို ခရီးနှင်လာတာနဲ့အမျှ ကေးလ်က ပို၍ တိတ်ဆိတ်လာသည်။
သူက တံတားတစ်စင်းကို မှတ်မိနေသည်။
လမ်းဘေးနားက နတ်ကွန်းငယ်လေးကိုလည်း သိသည်။
တစ်ချိန်က မြစ်နားကို မပြောင်းရွှေ့ခင်တုန်းက ဈေးတစ်ခု တည်ရှိခဲ့ဖူးတဲ့နေရာကိုလည်း သူ မှတ်မိနေသည်။
နေ့လယ်ခင်း နားချိန်မှာ မုန့်ဖုတ်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူ့နာမည်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
သူက အလွန်လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်တာမို့ ကျွန်တော်ပါ လန့်ပြီး မော့ကြည့်မိသည်။
သူမက ဆိုင်ခန်းရှေ့ကို ထွက်လာသည်။
ခဏတာမျှ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထို့နောက် သူမက သူ့လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား သေသွားပြီလို့ ကြားလိုက်ရလို့လေ"
"မဟုတ်ရပါဘူး"
"ခင်ဗျား ဖျားနေတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ"
"ကျွန်တော် ချုပ်နှောင်ခံထားရလို့ပါ"
သူမက ကျွန်တော်တို့ဘက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
ထို့နောက် သူ့ဆီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျား အရိုးတွေပါ ကျဲလာသလိုပဲ"
"အစာကျွေးပါတယ်"
"မလုံလောက်ဘူးလေ"
သူမက မုန့်လုံးကြီး နှစ်လုံးကို သူ့လက်ထဲ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။
သူ ငွေပေးဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း
သူမက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်တာထက် ပိုများတဲ့ မုန့်တွေနဲ့အတူ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ ဝမ်းနည်းစရာ မသေချာမရေရာမှု တစ်ခု လျော့နည်းသွားလျက်နဲ့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။
စတုတ္ထမြောက်နေ့ ညနေစောင်းမှ ကျွန်တော်တို့ အင်းစက်ကို ရောက်ရှိလာကြသည်။
အီလီဇာက အရင်ဆုံး အထဲကို ဝင်သွားသည်။
မယ်လိုဒီက အစောင့်နှစ်ယောက်နဲ့အတူ ဝင်းထဲမှာ ကင်းလှည့်နေသည်။
ထုံးသိုလှောင်ရုံက אורווהနောက်ဘက်က နံရံနိမ့်လေးတစ်ခုရဲ့ ကျောဘက်မှာ တည်ရှိနေသည်။
အမိုးက ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
တံခါးကတော့ စောင်းစောင်းလေး တွဲလောင်းကျနေသည်။
အပြင်ဘက်မှာ ဘယ်သူမှ စောင့်မနေကြပါ။
ကျွန်တော်တို့ အခန်းတွေ ယူလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် ညစာ စားကြသည်။
ညနေစောင်းအချိန်မှာ အင်းပိုင်ရှင်က တီလ်ဒါဆီကို ခေါက်ထားတဲ့ စက္ကူစုတ်စလေး တစ်စကို လာပေးသည်။
နာမည် မပါရှိပါ။
အစွန်းပုံစံ ပုံဆွဲလေးတစ်ခုသာ ပါရှိသည်။
သူမက အဲဒါကို ဟက်ဒရင်ရဲ့ မပြီးသေးတဲ့ လက်စွပ်ကွင်းနဲ့ ယှဉ်ပြီး ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါ သူပဲ"
အီလီဇာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
ဟက်ဒရင်က ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ပုပြီးသေးသေး ဖြစ်သည်။
ပခုံးကျယ်သည်။
နားတစ်ဖက်က ဆိုးဆိုးရွားရွား အမာရွတ်ထင်နေသည်။
သူ့လက်တွေကို ကြည့်ရတာ ပူပြင်းတဲ့ သတ္တုနဲ့ တစ်သက်လုံး အချင်းများလာခဲ့ရတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။
သူက ထုံးသိုလှောင်ရုံရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပြတင်းပေါက်နားမှာ ရပ်နေသည်။
အီလီဇာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူ တည်ငြိမ်သွားသည်။
ကျွန်ტေᲦာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
တီလ်ဒါက တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ကျိုးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို သယ်လာတဲ့သူနဲ့ တွေ့ချင်တယ်ဆို"
"ဘုရင်ကြီးကို လာခဲ့ပါလို့တော့ ကျွန်တော် မတောင်းဆိုခဲ့ပါဘူး"
"သူ လိုက်လာချင်လို့လေ"
ဟက်ဒရင်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမလက်ထဲက သေတ္တာကို ငုံ့ကြည့်သည်။
ခဏကြာတော့ သူက သေတ္တာတစ်လုံးကို ပြတင်းပေါက်နားကို ဆွဲယူလာလိုက်သည်။
"ပြစမ်းပါ"
တီလ်ဒါက အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခင်းပြလိုက်သည်။
သူက ပထမတော့ အဲဒါတွေကို လုံးဝ မထိပါ။
အနားကို တိုးကပ်သွားသည်။
ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကောက်ယူပြီး အပြင်ဘက်အစွန်းကို သူ့လက်မနဲ့ ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်သည်။
"လက်ရာဟောင်းပဲ"
"ခင်ဗျားလက်ရာလား" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ ပုံစံပါ"
"ဘယ်လောက်တောင် ဟောင်းပြီလဲ"
"ကျွန်တော် လက်သမားပညာ မသင်ခင်တုန်းကတည်းက ဖြစ်မှာပါ"
တီလ်ဒါက မပြီးသေးတဲ့ လက်စွပ်ကွင်းကို အဲဒီဘေးမှာ တင်လိုက်သည်။
"ပုံစံတူပဲ"
"ဟုတ်တယ်"
"ဘာလို့လဲ"
"သန့်စင်နယ်မြေက ပုံစံပြားကို ပို့ပေးပြီး ဘာမှ မပြောင်းလဲဖို့ မှာထားလို့ပေါ့"
သူက ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"သူတို့ အမိန့်ပေးတာကို ကျွန်တော် လုပ်ပေးတာပါပဲ"
သံရုံးရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာထဲက ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ စာကြောင်းတွေကို ကျွန်တော် ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။
လူတွေက သူတို့ရှေ့မှာ ချပေးထားတဲ့ တာဝန်ကိုပဲ လုပ်နေကြတာပါပဲ။
"ပစ္စည်းပို့ပြီးရင် ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်လဲ"
"အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မေးချင်နေတာ"
ကျွန်တော်တို့ မေရီရဲ့ အတွင်းပိုင်းအမှတ်အသားတွေ ပါတဲ့ ပုံဆွဲပြားကို သူ့ကို ပြ చూపလိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
သူက ကျိုးနေတဲ့ အပိုင်းအစကို ပြန်ယူလိုက်သည်။
"ဒီမှာ"
သူက ဆက်စပ်နေတဲ့ အစွန်းနားက တိမ်တိမ်လေး ဖြတ်ထားတဲ့ နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
"သူတို့ ဒါကို ဖွင့်ထားကြတယ်"
တီလ်ဒါက ပိုပြီး အနားကို တိုးကပ်လာသည်။
"တပ်ဆင်ပြီးသွားမှလား"
"ဟုတ်တယ်။ ဒီအဆစ်ကို အရင် ပိတ်ခဲ့တာ"
သူ့အိတ်ထဲက ကိရိယာတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဖြတ်တောက်ထားတဲ့ အစဉ်လိုက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူသာ မပြရင် ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။
ဘယ်သူကမှ လက်စွပ်ကွင်းကို တပ်ဆင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကြေးဝါအနားစကို အနည်းငယ် မတင်ပြီး အဲဒီအောက်မှာ အမှတ်အသားတွေကို ဖြတ်တောက်ကာ သတ္တုကို ပြန်ဖိချထားခဲ့သည်။
ပြီးသွားတဲ့ ရေယာဉ်က ဒီလက်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်။
ဟက်ဒရင်က အပိုင်းအစကို ချလိုက်သည်။
"ဒါ ပြုပြင်တာ မဟုတ်ဘူး"
"ဟုတ်တယ်" လို့ အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ဒါက မီးအိမ်မှာ ပူဇော်တဲ့ ဆုတောင်းမေတ္တာကနေ စုပ်ယူနေတာပဲ"
သူက သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်ကို စုပ်ယူတာလဲ"
ကျွန်တော် သူ့ကို ပြောပြလိုက်သည်။
သူက ကြားဖြတ်မပြောဘဲ သေချာ နားထောင်နေသည်။
အဆုံးသတ်မှာတော့ သူ ပြတင်းပေါက်ဆီကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ခဏတာမျှ သူက တိရစ္ဆာန်ရုံဝင်းကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ပြန်လှည့်လာသည်။
"ကျွန်တော့်သမီး အဲဒီသန့်စင်နယ်မြေမှာပဲ စာသင်ခဲ့တာပါ"
ဘယ်သူမှ ပြန်မပြောကြပါ။
"သူမက အခုထိ ဆေးရုံအတွက် အဝတ်စတွေ ပြင်ဆင်ပေးနေတုန်းပါပဲ"
"ကျွန်တော်တို့က အဲဒါကို ဖျက်ဆီးဖို့ ခင်ဗျားကို လာတောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး" လို့ အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ခင်ဗျားတို့ ပြောတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်"
သူ့အသံက ထက်မြက်နေသည်။
ထို့နောက် သူက မျက်နှာကို ပွတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဘာတွေ ဖန်တီးမိလိုက်မှန်းကို မသိတော့ဘူး"
တီလ်ဒါက အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို သူ့ဘက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ဒီအပိုင်းကို လုပ်ခဲ့တာလေ"
သူမက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အဖြတ်ကြောင်းတွေကို လက်ညှိုးနဲ့ ပုတ်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒါကို တခြားလူတစ်ယောက်က လုပ်ခဲ့တာ"
သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ခဏကြာတော့ သူ သေတ္တာပေါ်မှာ ထိုင်ချလိုက်သည်။
အမိန့်အသစ်က အဟောင်းနဲ့ မတူပေ။
အဲဒါကြောင့်လည်း သူက ကျွန်တော်တို့ကို ဖြေကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်စွပ်ကွင်း သုံးဆယ်ခြောက်ခု။
ပိုပြီး လေးလံသည်။
အနားစအောက်မှာ ဒုတိယမြောက် ချန်နယ်တစ်ခု ပါရှိသည်။
သန့်စင်နယ်မြေက ပုံစံပြားအသစ်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး တပ်ဆင်ပစ္စည်းတွေကို စောစောစီးစီး ပို့ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။
"ဘယ်တော့လဲ" လို့ အီလီဇာက မေးသည်။
"မနက်ဖြန်ပါ"
ကျွန်တော် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်အထိ ပြီးသွားပြီလဲ"
"အားလုံး ပြီးသွားပါပြီ"
"ဘယ်မှာလဲ"
"ကျွန်တော့်စက်ရုံမှာပါ။ သူတို့က နေ့လယ်ပိုင်းကျရင် လာသိမ်းကြမှာ"
အက်ဗလင်က မပြီးသေးတဲ့ နမူနာဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီတစ်ခုမှာ ချန်နယ်အသစ်ကို ပြထားလား"
"မပြထားဘူး။ အဲဒါက နောက်ဆုံးအမိန့်က အပိုတစ်ခုပါ"
ဟက်ဒရင်က သူ့ကုတ်အင်္ကျီအောက်ကို လက်နှိုက်လိုက်သည်။
သူက ခေါက်ထားတဲ့ ပုံစံပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလာသည်။
"ဒါကတော့ ပြထားတယ်"
တီလ်ဒါက အဲဒါကို သေတ္တာပေါ်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်စွပ်ကွင်းဟောင်းမှာ စက်ဝိုင်းတစ်ခုတည်း ပါရှိခဲ့ရာကနေ အခုတော့ စက်ဝိုင်းနှစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုက အဲဒါတွေကို ဆက်သွယ်ထားသည်။
အတိုင်းအတာတွေကို နားမလည်ခင်မှာတင် ပုံစံကို ကျွန်တော် မှတ်မိလိုက်သည်။
ပြန်လာခြင်း။
ကျွန်တော်တို့ ဗလာဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာတွေကို ဆက်တိုက် ဖြည့်တင်းပေးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်း။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်ကို လာထိသည်။
သူမလည်း မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ဟက်ဒရင်က ကျွန်တော်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဘာလဲ"
"အဲဒါက ဒေသတွင်း သိုလှောင်မှုကို ပိုပြီး အားကောင်းစေနိုင်တယ်" လို့ သူမက ပြောသည်။
"စွမ်းအင်ကို ရှေ့ကို ဆက်ပို့နေတုန်းမှာတောင်ပေါ့" လို့ ကျွန်တော် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
အမှတ်အသားတွေကို မမြင်ရမချင်း ကျွန်တော်တို့ မသိနိုင်ပေ။
ဒါပေမဲ့ ချန်နယ်ကိုတော့ တစ်စုံတစ်ခုအတွက် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်အောင် တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ပုံစံပြားကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘယ်သူကမှ ဒီပြောင်းလဲမှုကို တောင်းဆိုခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
မကြာသေးခင်ကမှ ဖြစ်လိမ့်မည်။
"ဘယ်သူက အမိန့်စာမှာ လက်မှတ်ထိုးတာလဲ" လို့ ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"စောင့်ရှောက်သူရဲ့ ရုံးခန်းကပါ"
"ဆယ်ရက်ဗန်း (Sereth Vann) လား"
"သူ့ရဲ့ တံဆိပ်တုံး ပါပါတယ်"
"ဘယ်သူက လက်စွပ်ကွင်းတွေကို လက်ခံရယူတာလဲ"
"ဘရာသာ ဆာရစ် (Brother Cered) ဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ။ သူက အတွင်းပိုင်း စက်ရုံကို ကြပ်မတ်တာပါ"
တံခါးဘေးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့တဲ့ ကေးလ်က သူ့ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို သိတယ်"
ဟက်ဒရင်က သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဘရာသာ ကေးလ်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ခင်ဗျား ယုံကြည်မှုကို ကျောခိုင်းသွားပြီလို့ သူတို့ ပြောကြတာပဲ"
ကေးလ်က ပိုပြီး အနားကို တိုးလာသည်။
"စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေတဲ့သူတွေကို နှင်ထုတ်ခိုင်းလို့ သူတို့ အဲဒီလို ပြောတာပေါ့"
ဟက်ဒရင် မှင်တက်သွားသည်။
ထို့နောက် ကျိုးနေတဲ့ မီးအိမ်တပ်ဆင်ပစ္စည်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ ဘာမှ မပြောဘဲ ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
အီလီဇာက သူ ဘာလုပ်ချင်သလဲလို့ မေးလိုက်သည်။
အဲဒါက ကျွန်တော် ပြင်ဆင်နေခဲ့တဲ့ မေးခွန်းထက် ပိုကောင်းတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဟက်ဒရင်က ပုံစံပြားအသစ်ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မပို့တော့ဘူး"
"သူတို့ လာရှာကြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား" လို့ သူမက မေးသည်။
"ဟုတ်တယ်"
"ဒီတွေ့ဆုံမှုအကြောင်း ဘယ်သူတွေ သိလဲ"
"ကျွန်တော့်ဇနီး သိပါတယ်"
"ခင်ဗျား ဒီအမိန့်ကို ငြင်းပယ်ချင် ငြင်းပယ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူမ သိလား"
"ဆုံးဖြတ်ချက်မချခင် ခင်ဗျားတို့ပြောတာကို အရင်နားထောင်ဖို့ သူမက ပြောခဲ့တာပါ"
သူ ပုံစံပြားကို သေချာပေါက် ခေါက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သူမကို ပြောပြရမယ်"
အီလီဇာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်လုံး ဒီည အနားယူလို့ရမယ့်နေရာကို ကျွန်တော်တို့ စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်"
သူက ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ လက်သမားသင် ၁ ရာရှိတယ်"
"သူတို့ပါ လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ခေါ်လာခဲ့ပါ"
"စက်ရုံကော"
အဲဒါကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြစ်စေမယ့် အဖြေတစ်ခုမှ ကျွန်တော့်ဆီမှာ မရှိပေ။
ဟက်ဒရင်လည်း အဲဒါကို သိလိုက်သည်။
သူက ပြတင်းပေါက်ဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အမိန့်စာအုပ်ကို ယူသွားမယ်"
ညဉ့်နက်မှသာ ကျွန်တော်တို့ အင်းစက်ကို ပြန်ရောက်လာကြသည်။
တီလ်ဒါက ပုံစံပြားကို ကိုင်လာသည်။
ကေးလ်က ကျိုးနေတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို သယ်လာသည်။
အီလီဇာက ဟက်ဒရင်နဲ့အတူ သူ့ဇနီးသည်နဲ့ စကားပြောဖို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
အက်ဗလင်နဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ မီးဖိုချောင်ဘေးက စားပွဲမှာ ထိုင်နေကြပြီး ညစာက ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ အေးစက်လို့နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပွဲတော် ရောက်ဖို့ လေးရက်လိုတော့သည်။
စက်ရုံတစ်ခုမှာ ပြီးစီးနေတဲ့ တပ်ဆင်ပစ္စည်း သုံးဆယ်ခြောက်ခုက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ပရိသတ်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းဆိုချက်ကလည်း အကြောင်းမပြန်ရသေးပေ။
ကျွန်တော့်ဇနီးက မေရီရဲ့ ဖိုင်တွဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"အပြောင်းအလဲနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မိတ္တူတစ်စောင်ကို စောင့်ရှောက်သူဆီ ပို့သင့်တယ်"
"အင်း"
"ပြီးတော့ အထောက်အထားကို မတွေ့မချင်း ပစ္စည်းသိမ်းဆည်းမှုကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားပေးဖို့ တောင်းဆိုရမယ်"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာရွက်ကို ကျွန်တော့်ဘက်ကို ပိုဆွဲယူလိုက်သည်။
ဒီစာက ကျွန်တော့်လက်ကနေတဆင့် သူမရဲ့ တံခါးဝဆီကို တိုက်ရိုက် ရောက်သွားလိမ့်မည်။
ရှေးခေတ် שליန် မပါပါ။
ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အချိန်ဇယားလည်း မရှိပါ။
ပထမဆုံးစာကြောင်းမှာတင် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် ရေးလိုက်သည်။
ရေးပြီးသွားတဲ့အခါ အက်ဗလင်က စာကြောင်းတစ်ကြောင်းချင်းစီကို ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် ကျွန်တော့်နာမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။