သံတမန်အဖွဲ့က မြင်းတစ်ကောင် လျော့နည်းလျက် ပြန်လာခဲ့သည်။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ ပထမဆုံး သိလိုက်ရသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
မေရီက မြင်း στάဘ် (stable) စာရင်းမှတ်တမ်းတစ်ခုထဲက မှတ်တမ်းအချက်အလက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
မြင်းဇက်ကြိုး အသစ်လဲလှယ်မှု။
ပျက်စီးသွားသော ကုန်းနှီးစောင် နှစ်ထည်။
ခရီးသည်တစ်ဦးကို အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သော လှည်းသမားအတွက် လုပ်ခပေးချေမှု။
ကျွန်ုပ်သည် နောက်ဆုံးစာကြောင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“ဒဏ်ရာရတဲ့သူ တစ်ယောက်လား”
“ဘာမှ မရေးထားဘူးလေ”
“အော်ရီလီယာများ ဖြစ်နေမလား”
မေရီက မော့ကြည့်လာသည်။
“မသိဘူးလေ”
ခဏတာမျှပင် ထိုကျဉ်းကျပ်နေသော လက်ရေးစာသားများထဲမှ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ပိုသိရစေချင်မိသည်။
နာမည်တစ်ခု။
အကြောင်းရင်းတစ်ခု။
ဘာမဆိုပေါ့။
သို့သော် စာရေးက လှည်းခကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး Oats (မြင်းစာစပါး) စာရင်းဘက်သို့ ဆက်သွားခဲ့လေသည်။
မွန်းလွဲစာစားပြီးမှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနာမည်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။
တာဗင် ရိဒ် (Tavin Reed)။
သံတမန်အဖွဲ့၏ အငယ်တန်းစာရေး။
သူသည် ခြေထောက်ကျိုးကာ ဖျားနာလျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နန်းတော်ဆေးကုသသူက သူ့ကို အရှေ့ဘက်ဝင်ပေါက်တွင် လက်ခံကုသပေးခဲ့သည်။
ကာစတယ်လန်က ရက်စွဲကို အခြားမှတ်တမ်းတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သည်။
“သံတမန်အဖွဲ့ချုပ်ကြီးက နှစ်ရက်စောပြီး ပြန်လာခဲ့တယ်”
“တစ်ယောက်တည်းလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
“ကျန်တဲ့သံစောင့်တပ်တွေနဲ့ပေါ့”
“ဒုတိယ သံတမန်ကရော”
“ကိုက်ညီတဲ့ မှတ်တမ်း တစ်ခုမှ မရှိသေးဘူး”
မေရီက တာဗင်၏နာမည်အောက်တွင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းဆွဲလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသော စာမျက်နှာကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကာလပတ်လုံး ဤလူအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ခဲ့ကြပေ။
ယခုမူ ထိုဒဏ်ရာရစာရေးကို လှည်းပေါ်တင်ပေးခဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်လာသည်။
သူ့ကို ဘယ်သူက နောက်မှာ ထားခဲ့တာလဲ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ တံဆိပ်တုံးကို ယူပြီး ဘယ်သူက အစောကြီး ပြန်လာခဲ့တာလဲ။
ထိုမွန်းလွဲပိုင်းတွင် သက်သေများကို စစ်ဆေးခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
နောက်လာမည့် အမှုတွဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အချက်အလက်အပြည့်အစုံလည်း မရှိခဲ့ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ခဲ့ရသည်က သန့်ရှင်းသော အိပ်ရာခင်းများ တောင်းဆိုထားသည့် စာလွှာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
တာဗင်ကို ဆေးကုသသူ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်သာ ဧည့်သည်လက်ခံတွေ့ဆုံခွင့်ပြုရန် အမိန့်စာတစ်စောင်။
ထို့နောက် ဘုရင်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စာရွက်စာတမ်းများထဲတွင် စာရင်းသွင်းထားသော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသည့် ထွက်ဆိုချက်စာတမ်းတစ်ခု ရှိသည်။
သို့သော် ထိုထွက်ဆိုချက်စာတမ်းကိုယ်တိုင်ကတော့ အမှုတွဲထဲတွင် မရှိတော့ပေ။
ကျွန်ုပ်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြားပြားချပ်ချပ် တင်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်နေသည်။
“ယူရီယာ”
“ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိပါတယ်”
သူမ ဆက်စောင့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်လည်း လက်များကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
မေရီက အမှုတွဲကို အလင်းရောင်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ကျောက်တုံးတစ်တုံး တစ်ချိန်က တင်ထားဖူးသည့်နေရာတွင် ဖုန်မှုန့်များကြား၌ တိမ်စင်းစင်း အကွက်တစ်ခု ထင်ကျန်နေခဲ့သည်။
အခန်းမ မပြိုကျမီက တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကို ဖယ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲ့ဒီလောက်တော့ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်နိုင်ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကိုတော့ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
စားပွဲမှ ထွက်လာကြပြီးနောက် ကာစတယ်လန်က ဗလာဖြစ်နေသော အမှုတွဲနေရာအနီးတွင် ဆက်လက် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်သည် တံခါးဝတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“သူ့ကို မှတ်မိသေးလား”
“တာဗင် ရိဒ်ကိုလား”
“အင်း”
သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားသည်။
“ပွဲတွေ့ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုတုန်းက လက်စွပ်ပေါ်ကို မင်စွန်းသွားခဲ့တဲ့ စာရေးတစ်ယောက်ကိုတော့ မှတ်မိပါတယ်”
ကျွန်ုပ် ဆက်စောင့်နေလိုက်သည်။
“သူက စားပွဲအောက်မှာ ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ်”
“လူတစ်ယောက် လုပ်လေ့လုပ်ထရှိတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ”
“ဘုရင်က သူ့ကို ပုဆိုးတစ်ထည် ပေးခဲ့တယ်”
ကာစတယ်လန်က အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီလူ ဟုတ်မဟုတ်တော့ ကျုပ် အတိအကျ မပြောနိုင်ပါဘူး”
ကျွန်ုပ် ပြန်လျှောက်သွားပြီး သူ့ဘေးတွင် ဝင်ရပ်လိုက်သည်။
“အင်တိုက်အားတိုက် စဉ်းစားမနေနဲ့တော့”
“ကျုပ်ကို အမှတ်ရစေခိုင်းခံခဲ့ရတာလေ”
“ကိုယ့်ဘက်က သိပါတယ်”
သူက ဗလာဖြစ်နေသော အမှုတွဲစပ်ကို လက်ဖြင့် တို့ထိလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်ဘက်က အသုံးဝင်မယ့် အဖြေတစ်ခုမှ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။
ထိုညနေခင်းတွင် ဂါရစ် (Garrick) က လိမ့်လိုက်သည်။
သူ့ဘိုးဘိုး မဟုတ်ပါ။
သူ့ဘိုးဘိုးမှာ ပြတင်းပေါက်နားတွင် အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေပြီး ဘယ်မှ ရွေ့ရန် အကြံအစည်ရှိပုံ မပေါ်ပေ။
သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားလေးကမူ ကျောပြင်ဖြင့် လှဲနေရုံသက်သက်ကို ဆက်လက် မနှစ်မြို့တော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။
အက်ဗလင်က သူ ဘေးဘက်သို့ လိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ယင်းနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော လှုပ်ရှားမှုကို ကျွန်ုပ် မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဝမ်းလျားမှောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး ထိုရလဒ်ကြောင့် အံ့သြသွားလေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
ဂါရစ်က သူ့ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။
ဟယ်လီနာက အားပေးသံပြုလိုက်သည်။
သူက မျက်နှာကို အောက်သို့ပြန်ချကာ ညည်းညူရင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် ရယ်မိလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် တစ်နေ့တာလုံး ကျောက်စရစ်ခုံးများမှတစ်ဆင့် သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သော လူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။
ယခုမူ ကျွန်ုပ်၏သားလေးက ကျွန်ုပ်မျက်စိရှေ့တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ရာကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းက သက်သေပြရန်အတွက် မှတ်တမ်းတစ်ခုမှ လိုအပ်မည်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုပင်တည်း။
အက်ဗလင်က သူ့ကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို မော့ကြည့်လာသည်။
“ရှင်ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ”
ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ဘေး မြေကြီးပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် တာဗင်အကြောင်း အော်ရီလီယာကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။
သူ့ကို မှတ်မိနေသည်။
“သူက လူငယ်လေးပါ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“ဘလောက်တောင် ငယ်လို့လဲ”
“ဘယ်သူကမှ မေးတာကို မခံချင်လောက်အောင်တော့ အရွယ်ရောက်နေပြီပေါ့”
သူမ၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ပထမဆုံး အကြိမ် စုံစမ်းစစ်ဆေးချိန်တုန်းက သူက ကျုပ်ကို ရေလာတိုက်ဖူးတယ်”
“သူ ကာရီလီယာနဲ့ စကားပြောသေးလား”
“နောက်ထပ် ရေလိုသေးရဲ့လား လို့ လာမေးတာပဲ ရှိပါတယ်”
သူမက ရေပန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သူ့လက်တွေ တုန်နေတာကို ကျုပ် မှတ်မိတယ်”
ကျွန်ုပ်က သူမအား လှည်းအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။
ခြေထောက်ကျိုးသွားသည့်အကြောင်း။
ပျောက်ဆုံးနေသည့် ထွက်ဆိုချက်စာတမ်းအကြောင်း။
သူမက လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယှက်ထားရင်း နားထောင်နေသည်။
“သူ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့တာပဲ” ဟု သူမက ဆိုသည်။
“အင်း ဟုတ်တယ်”
“ဒါဆိုရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ကြားသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ကျွန်ုပ်တို့ ရှာနေကြပါတယ်”
သူမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ခဏကြာတော့ သူမက ကလေးတွေအကြောင်းကို မေးလာသည်။
အက်ဗလင်က ဂါရစ် ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သူမအား ပြောပြလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူမ၏ အပြုံးက ဆက်လက် တည်မြဲနေခဲ့သည်။
နောက်ထပ် အသုံးဝင်မည့် မှတ်တမ်းကိုမူ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်သူမျှ ရှာဖွေမတွေ့ခဲ့ရသော ဝေါဟာရတစ်ခုအောက်တွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။
ငြင်းဆိုခြင်း (Disavowal)။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းနှောင်းပိုင်းတွင် မေရီက ၎င်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
သူမသည် သံတမန်အဖွဲ့ ပြန်လာချိန်မှစ၍ အနောက်ဘက် အဆောက်အအုံများ ပထမဆုံး ပျက်စီးသည်အထိ ကျန်ရှိနေသေးသော မှတ်တမ်းအားလုံးကို စတင်စစ်ဆေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်တုံးကို အနက်ရောင် အဝတ်စုတ်တစ်စဖြင့် ပတ်ထားခဲ့ပြီး သူမ ဆွဲထုတ်လိုက်ချိန်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူမက အပိုင်းအစများကို ရှိရင်းစွဲအတိုင်း ထားခဲ့ပြီး ကာစတယ်လန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
သူက မှတ်တမ်းကို ထိန်းချုပ်ကိရိယာ (holder) ထဲသို့ ထည့်သွင်းနေချိန်တွင် ကျွန်ုပ် ထိုအခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်ကလည်း ခဏအကြာတွင် ရောက်လာခဲ့သည်။
မေရီက ခေါင်းစဉ်ကိုသာ ရေးသားခဲ့သည်။
အောက်ဘက်တွင်မူ စာမျက်နှာကို ဗလာဖြစ်အောင် ချန်ထားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာ၏သားသည် ထိုကောင်စီခန်းမထဲတွင်ပင် ရပ်နေသည်။
သူက ပို၍ ပိန်သွားပုံရသည်။
လက်တစ်ဖက်တွင် ပတ်တီးစည်းထားသည်။
အဓိက သံတမန်ကြီးက သူ့ဘေးတွင် အစောင့်နှစ်ဦးဖြင့် ခြားလျက် အလှမ်းကွာဝေးသော နေရာတွင် ရပ်နေသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ မှတ်တမ်းတင်ထားမှုက ကြောက်ရွံ့မှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ရလောက်အောင် မျက်နှာသွင်ပြင်များကို ဖမ်းယူထားနိုင်ခဲ့သည်။
ဘုရင်က အရင်ဆုံး စကားစပြောသည်။
“မင်းကို အဲ့ဒီစည်းကမ်းချက်တွေကို လက်ခံဖို့ ဘယ်သူကမှ အာဏာအပ်နှင်းမထားဘူး”
သံတမန်က စာကြောင်းမဆုံးခင်ကတည်းက စတင်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“မြို့တော်က ခြိမ်းခြောက်ခံနေရလို့ပါ”
“မင်းကို ဘယ်လိုအာဏာမှ အပ်နှင်းမထားဘူး”
“သူတို့က သူမကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မို့ ထိန်းသိမ်းထားမယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ဂရေးကိပ်ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ်လို့ ကျုပ် အာမခံချက် ယူခဲ့တာပါ”
ဘုရင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆို တာဗင် ရိဒ်ကရော”
ထိုလူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တင်းကျပ်သွားသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်တို့၏အခန်းထဲတွင် မှတ်တမ်း၏ တိုးညှင်းသော တဝေါဝေါမြည်သံကိုသာ ကြားနေရသည်။
ထို့နောက် ဘုရင်က “သူက မင်း ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့ စာကို သွားပို့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ” ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်၏လက်ချောင်းများ ကျွန်ုပ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သံတမန်က အစောင့်များဘက်သို့ လှမ်းကြည့်သည်။
“သူသာဆို သဘောတူညီချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်”
“သူ သယ်လာတာက ကိုယ့်ရဲ့အဖြေပဲ”
“အရှင်မင်းကြီး၊ အဲ့ဒီခြိမ်းခြောက်မှုက—”
“ကျွန်တော့်မိသားစုဝင်တွေထဲက ဘယ်သူ့ကို ခေါ်သွားနိုင်မလဲဆိုတာ ရွေးချယ်ဖို့ မင်းကို စေလွှတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး”
ဘုရင်၏အသံမှာ နောက်ဆုံးစကားလုံးတွင် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။
သူက အခြားတစ်ဘက်သို့ လှည့်သွားသည်။
စားပွဲဆီသို့ ပြန်လှည့်လာချိန်တွင် သူ၏ရှေ့တွင် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်ယောင်ဘက်မှ စာရေးက စတင်ဖတ်ရှုလေသည်။
သံတမန်အဖွဲ့၏ အာဏာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
၎င်း၏ တံဆိပ်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော သဘောတူညီချက်ကို ပယ်ချလိုက်သည်။
သရဖူကိုယ်စား ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော သဘောတူညီချက် မှန်သမျှကို ငြင်းဆိုသည်။
မိတ္တူများကို ညီလာခံသို့ ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သံတမန်အဖွဲ့၏ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သက်သေခံအိမ်များတွင် စာရင်းသွင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
ဘုရင်က ဖယောင်းတံဆိပ်တုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ့လက် မတုန်ယင်တော့ပေ။
ပုံရိပ်ယောင်က ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။
အစောင့်တစ်ဦးက သံတမန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
အခြားလူတစ်ဦးက တံဆိပ်ခတ်ထားသော မိတ္တူများကို လက်ခံရယူရန် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ဘုရင်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။
“သက်သေတွေကို ခေါ်သွားပါ”
“မှန်လှပါ၊ အရှင်မင်းကြီး”
“ဒါနဲ့ သူတို့သာ စာရွက်စာတမ်းကို ငြင်းဆိုခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီငြင်းဆိုမှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားစေ”
ထိုလူက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
မှတ်တမ်း ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မေရီ၏ ဖောင်တိန်ကမူ နောက်ထပ် ခဏတာမျှ ဆက်လက် ရေးသားနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ကာစတယ်လန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“သူက အဲ့ဒါကို အရင်ကတည်းက ရုပ်သိမ်းပြီးသားပဲလေ”
“အင်း ဟုတ်တယ်”
“ဒါဆို ဘာလို့ သူမက အခုထိ ချည်နှောင်ခံနေရတုန်းလဲ”
မည်သူမျှ ချက်ချင်း မဖြေကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် အက်ဗလင်က “သူတို့ အဲ့ဒါကို ဘယ်တုန်းကမှ လက်မခံခဲ့ရတာ ဖြစ်မှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဗလာဖြစ်နေသော ထိန်းချုပ်ကိရိယာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့တာ ဖြစ်မယ်”
မေရီက သူမ၏ ဖောင်တိန်ကို ချလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီမိတ္တူတွေကို ဘာတွေဖြစ်သွားလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေသင့်တယ်”
ကျွန်ုပ်တို့သည် စေလွှတ်ချက် လက်ခံရရှိကြောင်း ပြေစာတစ်ခုကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ယင်းနောက်ပိုင်းတွင် ဘာမှ မရှိတော့ပေ။
နောက်ပိုင်း မှတ်တမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားရမည့် အမှုတွဲမှာ မျက်နှာကျ的 အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအောက်တွင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အီလီနော်က ၎င်းကို မေရီနှင့်အတူ စစ်ဆေးခဲ့သည်။
အချို့ အပိုင်းအစများကို ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
အချို့မှာမူ မော်တာ အင်္ဂတေများနှင့် ကျောက်ကျိုးများနှင့် ရောထွေးတွယ်ကပ်နေခဲ့သည်။
လုပ်စရာတွေ ပိုရှိလာဦးမည် ဖြစ်သည်။
ရက်အနည်းငယ်တော့ ကြာပေလိမ့်မည်။
ကျွန်ုပ်သည် ပျက်စီးနေသည်များကို ရပ်ကြည့်နေမိသည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာ၏ လက်ကောက်ဝတ်တစ်ဝိုက်ရှိ အနက်ရောင်မျဉ်းကို သတိရသွားသည်။
သူ့အတွင်းရှိ သရဖူ။
ကိုယ်ပိုင်ဘုရင်က အစောကတည်းက ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော အာဏာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆက်လက် အသုံးပြုနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ကျုပ် အဲဒီနှောင်ကြိုးကို စစ်ဆေးချင်တယ်” ဟု ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“သူမနဲ့ပေါ့” ဟု ကျွန်ုပ်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ “စစ်ဆေးရုံသက်သက်ပါပဲ”
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် ကျွန်ုပ်၏မျက်နှာကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”
အော်ရီလီယာက သဘောတူလိုက်သည်။
သူမသည် ထိုနှောင်ကြိုးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ချက်ချင်း မပြခဲ့ပေ။
ပထမဦးစွာ ဝင်းအတွင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုံအတားအဆီးများထဲမှ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် သူမက တောင်းဆိုခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ရေပန်းဘက်တွင် ၎င်း၏ပုံစံကို ချမှတ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်က စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းက ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဒီလုပ်ဆောင်ချက်ကို ဘယ်နေရာမှာ ရှိရမယ်ဆိုတာ ဘာက ပြောပြနေတာလဲ”
“ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာလေ” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
“ဒါဆို ဘာက ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားပေးတာလဲ”
“ကျွန်ုပ်တို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ စွမ်းအားလေ”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အခု မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလိုက်ကြစမ်းပါ”
ကျွန်ုပ်သည် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲ့ဒီမှာ ရှိနေဖို့ကို မလိုချင်တော့ဘူးလား”
“အင်း ဟုတ်တယ်”
ကျွန်ုပ် ပြောင်းလိုက်သည်။
အတားအဆီးက ဆက်လက် တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သည်။
သဘောပေါက်နားလည်မှုက မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“သူ မသိဘူး”
“မင်းတို့က သိစေမယ့် နည်းလမ်းကို မဖန်တီးခဲ့ရင်ပေါ့” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်ုပ် ပြန်လျှောက်သွားပြီး ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို တို့ထိလိုက်သည်။
စွမ်းအားက ကျွန်ုပ်ကို တုံ့ပြန်လာသည်။
ကျွန်ုပ်က ၎င်းကို ပျံ့နှံ့သွားစေရန် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက နောက်ဆုံး အမျှင်တန်းလေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေသည်။
“မင်းတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးရဲ့ ကြေညာချက်က လုံးဝ တရားဝင်ကောင်း ဝင်နေလိမ့်မယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကျုပ်ရဲ့ အကျဉ်းစခန်းကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့သူတွေက သူတို့ဖန်တီးထားတာတွေဆီ ရောက်သွားဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး”
အက်ဗလင်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ရှင်က အဲဒီရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို အခု ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြနိုင်တယ်မလား”
“အင်း”
“ပြီးတော့ ယူရီယာက သူတို့သုံးခဲ့တဲ့ အာဏာကို ကိုင်ဆောင်ထားတယ်”
“အင်း”
ကျွန်ုပ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို နှေးကွေးစွာ ချလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒါက ကျုပ်ကို ပြန်ဖြေကောင်း ဖြေနိုင်မှာပါ”
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လာသည်။
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”
သူမသည် ရေပန်းဘက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်တစ်ဝိုက်တွင် ရွှေရောင်များ စုဝေးလာသည်။
အနက်ရောင်မျဉ်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူမ ခေါင်းညိတ်သည်အထိ ကျွန်ုပ်၏လက်များကို ဘေးတွင်သာ ငြိမ်ငြိမ်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ် စီမံနိုင်သမျှ အသေးငယ်ဆုံး စွမ်းအားအမျှင်တန်းဖြင့် လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ထိုမနက်က ကျောက်တုံးလှေကားထစ်များကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ရသည်။
ဒီကိစ္စကမူ ပို၍ အာရုံစူးစိုက်မှု လိုအပ်ပေသည်။
အမျှင်တန်းက သရဖူကို တို့ထိလိုက်သည်။
အအေးဓာတ်က ကျွန်ုပ်၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သွားသည်။
နာကျင်မှုတော့ မဟုတ်ပေ။
ကြိုဆိုမှုမရှိဘဲ အသိအမှတ်ပြုခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်မလို ဖြစ်သွားသည်။
အက်ဗလင်၏လက်က ကျွန်ုပ်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်ကြားတွင် လာရောက် ထိန်းကိုင်ပေးသည်။
“ဖြည်းဖြည်းချင်း”
ကျွန်ုပ် ငြိမ်ငြိမ်လေး ဆက်ထားလိုက်သည်။
အအေးဓာတ်၏ အောက်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
ခဏတာမျှသာ အမှောင်ထုသာ ရှိခဲ့ဖူးသည့်နေရာများတွင် မျဉ်းများကို ကျွန်ုပ် မြင်လိုက်ရသည်။
တစ်ခုက အော်ရီလီယာဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
နောက်တစ်ခုက ၎င်း၏မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ကွေးညွှတ်သွားသည်။
တတိယတစ်ခုက ကျောက်တုံးနံရံသည် မြူခိုးများသကဲ့သို့ ဝင်းအတွင်းနံရံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆန့်ထွက်သွားသည်။
ကျွန်ုပ် ၎င်းနောက်သို့ အဝေးကြီး လိုက်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။
လိုက်ရန် ကြိုးစားခြင်းက ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးများနောက်ဘက်တွင် ဖိအားများ စုဝေးလာစေသည်။
“အစိတ်အပိုင်း သုံးခု ရှိနေတယ်” ဟု ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်ုပ်၏မျက်နှာကို ကြည့်နေသည်။
“အဲဒါတွေကို ဖော်ပြပေးပါ”
ကျွန်ုပ် ပြောပြလိုက်သည်။
မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ကွေးညွှတ်သွားသော မျဉ်းဆီသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် အက်ဗလင်က ပို၍ တိုးကပ်လာသည်။
“အဲဒါ ဘယ်မှာ ဆက်သွယ်နေလဲဆိုတာ ခံစားမိလား”
“နည်းနည်းတော့ ဟုတ်တယ်”
“အဲဒါက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အတားအဆီးနဲ့ တူလား”
ကျွန်ုပ် ၎င်းကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ ပုံစံက ကျွန်ုပ်ပေးခဲ့သော စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားပုံ။
ကျွန်ုပ်တို့ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတောင် လုပ်ဆောင်ချက်က ဆက်လက် တည်ရှိနေပုံ။
“အင်း တူတယ်”
အော်ရီလီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒီအပိုင်းကို မတို့နဲ့”
ကျွန်ုပ် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
သရဖူက မှောင်မိုက်သွားသည်။
အော်ရီလီယာက သူမ၏လက်ကို ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး နှောင်ကြိုးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ခဏတာမျှ ကျွန်ုပ်သည် ဒူးပေါ်တွင် တံတောင်ဆစ်ထောက်ကာ ထိုင်နေမိသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
“အဲဒါ ဘာလဲ” ဟု ကျွန်ုပ် မေးလိုက်သည်။
“ထိန်းချုပ်မှုကို ပိတ်ထားပေးတဲ့ အပိုင်းပေါ့” ဟု အော်ရီလီယာက ဖြေသည်။ “အဝေးကို ဆန့်ထွက်သွားတဲ့ မျဉ်းကတော့ အဲဒါကို သက်သေပြခဲ့တဲ့နေရာ ဒါမှမဟုတ် ထိန်းသိမ်းခဲ့တဲ့နေရာဆီ ဦးတည်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဒါဆို မင်းဆီကို သွားတဲ့ အပိုင်းကရော”
သူမ မပြောမီ သူမ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက အဖြေပေးလိုက်သည်။
“ထိန်းသိမ်းခံထားရတဲ့သူလေ”
ကျွန်ုပ် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ကျွန်ုပ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျွန်ုပ်ကို မတို့ထိခိုင်းခင် သူမက ဘာကြောင့် အရင် ကျင့်ခိုင်းခဲ့သည်ဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ် သဘောပေါက်သွားသည်။
ဘယ်အပိုင်းက ကိုယ့်သရဖူကို ထမ်းထားလဲဆိုတာ သိရုံနဲ့ အောက်မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံး ကိုယ့်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ပေ။
“ကျွန်ုပ်တို့ ဒီဟာနဲ့ တစ်ခုခု လုပ်လို့ရပါတယ်” ဟု အက်ဗလင်က ဆိုသည်။
သူ့အသံက တိုးညှင်းသည်။
ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံးကို သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာစေလောက်အောင် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
“သူ ငြင်းဆိုခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့ သိတယ်။ သံတမန်ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို သူ ရုပ်သိမ်းခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်ုပ်တို့ သိတယ်။ ပြီးတော့ အခု ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က ယူရီယာကို အသိအမှတ်ပြုတယ်ဆိုတာလည်း ကျွန်ုပ်တို့ သိနေပြီ”
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျွန်ုပ်၏ဇနီးသည် ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“ရှင် အဲဒါကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့တယ်”
ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
အအေးဓာတ် ကုန်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အင်း ဟုတ်တယ်”
ကျွန်ုပ်သည် ကြီးမားသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခုကို လိုချင်ခဲ့သည်။
ကွဲအက်သံတစ်သံ။
မှားယွင်းစရာ မရှိသော တစ်စုံတစ်ရာကိုပေါ့။
အစားတွင်မူ ကျွန်ုပ်သည် သရဖူငယ်လေးကို တို့ထိခဲ့ရပြီး ရှေးဟောင်းလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုက ၎င်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ကျွန်ုပ်ဆီသို့ လှည့်လာစေခဲ့သည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ ၎င်းက တစ်ညတာအတွက် လုံလောက်ပြီဟု ထင်မြင်မိသည်။
မထွက်ခွာမီ အော်ရီလီယာက မှတ်တမ်းအကြောင်းကို ထပ်မံမေးမြန်းလာသည်။
“သူ မိတ္တူတွေကို ပို့ခဲ့တဲ့ အဲဒီမှတ်တမ်းလေ”
“အင်း ဟုတ်လား”
“ကျုပ် ကြည့်လို့ရမလား”
“ရတာပေါ့”
“ပြောတာကို နားထောင်ရုံတင် မဟုတ်ဘဲနဲ့ပေါ့”
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမက သူမ၏ ပေါင်ပေါ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျုပ် သူ့ကို မြင်တွေ့ချင်ပါတယ်”
အက်ဗလင်က သူမ၏လက်ကို တွဲကိုင်လိုက်သည်။
“ကျွန်ုပ်တို့ အဆင်သင့် လုပ်ထားပေးပါမယ်”
နောက်တစ်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် မေရီက မြေပုံတစ်ခုကို ယူလာခဲ့သည်။
သံတမန်အဖွဲ့၏ ခရီးလမ်းတစ်လျှောက်တွင် သက်သေခံအိမ်သုံးလုံး ရှိခဲ့ဖူးသည်။
တစ်လုံးမှာ အမည်ပြောင်းသွားခဲ့သော မြို့တစ်မြို့အောက်တွင် တည်ရှိနေသည်။
တစ်လုံးမှာ ဂရေးကိပ် မကျဆုံးမီက မီးလောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။
တတိယတစ်လုံးကမူ စတုန်းဖို့ဒ် (Stoneford) ၏ မြောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းလမ်းမကြီးဘေးတွင် တည်ရှိနေသည်။
သူမက အမှတ်အသားပေါ်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက စေတနာ့ဝန်ထမ်းကို ပို့ဆောင်ပေးတဲ့ ပြေစာ ရောက်တဲ့အထိပဲ”
ကျွန်ုပ် စားပွဲပေါ်သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
လမ်းမဘေးတွင် လေးထောင့်ကွက်ငယ်တစ်ခု ရှိနေသည်။
မျိုးဆက်များစွာကတည်းက ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော လက်ရေးဖြင့် ရေးထိုးထားသော အမည်တစ်ခု။
ခေါင်းလောင်းအိမ်တော် (The House of Bells)။
“အခုထိ ရှိသေးလား” ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
မေရီက စာမျက်နှာကို နောက်တစ်မျက်နှာသို့ လှန်လိုက်သည်။
“ကျုပ် မေးမြန်းခိုင်းထားပါတယ်”
ကျွန်ုပ်သည် ကာစတယ်လန်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“အော်ရီလီယာအတွက် ငြင်းဆိုချက်စာတမ်းရဲ့ မိတ္တူတစ်စောင်ကို ပြင်ဆင်ထားပေးပါ”
သူက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် မြေပုံကို ပို၍ နီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်ုပ်တို့တွင် တံခါးပေါက်တစ်ခုထက် ပိုသော အရာတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သွားရမည့်နေရာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။