လော့ဒ် ကာဗင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အခြားသူများအားလုံး ထိုင်နေရာယူပြီးနှင့်ကြပါပြီ။
သူ့ဘက်မှ လူတစ်ဦးက ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ပေးမှသာ မည်သူမျှ မထရပ်ကြပေ။
ထို့နောက် ကောင်စီဝင် နှစ်ဦးက ထရပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသော်လည်း ပြန်စဉ်းစားမိသွားကာ ခပ်တိုတိုပင် မိမိတို့နေရာသို့ ပြန်ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။
ကာဗင်က ၎င်းကို သတိပြုမိသည်။
သူသည် ဆံပင်ငွေရောင်သမ်းနေပြီး အသက်အရွယ်နှင့် မမျှအောင် အနွေးထلق အဝတ်အစားကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူသွယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက အခန်းတွင်း ဝေ့ဝကြည့်ရင်း လက်အိတ်များကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းချင်းစီ ချွတ်လိုက်သည်။
သူ့အကြည့်တို့က ကျွန်တော့်ဆီတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
“ဘုရင် ယူရီယာ။”
“လော့ဒ် ကာဗင်။”
“လာရောက်နှုတ်ဆက်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားခဲ့မိတာ။”
“ကျွန်တော် ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အိမ်ကို သွားခဲ့ပါတယ်။”
“သဘောပေါက်ပါပြီ။”
သူက လက်အိတ်များကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
ကောင်စီဝင် တီရင်က ကြေးခေါင်းလောင်းငယ်လေးကို တီးလိုက်သည်။
အခန်းတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောဘက်ရှိ ခုံတန်းလျားများတွင် လူများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ဒိန်းက ထိုင်ခုံအောက်တွင် ထိခိုက်ထားသော ခြေထောက်ကို သေသေချာချာ ဆန့်ထုတ်လျက် လမ်းခရီးနှင့် နီးစပ်ရာတွင် ထိုင်နေသည်။
အာနက်က ကလေးများနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သူတို့နှင့်အတူ ဤနေရာသို့ လိုက်လာရန် မလိုကြောင်း ကျွန်တော် သူမအား ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။
သူမက အလွန်တရာ အမြန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့သဖြင့် ဤစကားကို အစောပိုင်းကတည်းက ပြောခဲ့မိပါက ကောင်းလေစွဟုပင် ကျွန်တော် တွေးမိခဲ့သည်။
ကျွန်းကောင်စီတွင် အဖွဲ့ဝင် ခုနစ်ဦး ရှိသည်။
ကာဗင်က ထိုနေရာများအနက် တစ်နေရာကို ရယူထားသည်။
တီရင်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ယာမြေနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များမှ နုတ်ထွက်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။
သူက ကန့်ကွက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ ငယ်ရွယ်သော ကောင်စီဝင်တစ်ဦးက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖွင့်ကာ သက်ဆိုင်ရာ အပိုဒ်ကို ဖတ်ပြလေသည်။
ထိုသို့သော နေ့မျိုးကို တစ်စုံတစ်ဦးက ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့ပုံပင် ရသည်။
ကာဗင်က နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လျက် နားထောင်နေသည်။
ထို့နောက် သူ၏ စတူးဝပ် (အိမ်ယာမန်နေဂျာ) ဘေးရှိ ကုလားထိုင်သို့ ပြောင်းထိုင်လိုက်သည်။
ရက်စ်က လူပေါင်းထိုင်ရသည်ကို သဘောကျပုံ မပေါ်ပေ။
စာရေးက အိမ်ယာစာရင်းစာအုပ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
သူတို့၏ ဘေးနားတွင်မူ ဒိန်း ချုပ်နှောင်ထားရာ အိမ်၏ တံခါးဝကို ဖြတ်ကျော်သယ်ဆောင်လာခဲ့ရသည့် ပြေစာများ တင်ထားသည်။
စာရွက်စုတ်လေးများက ချုပ်နှောင်ထားသော စာရင်းစာအုပ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အလွန်တရာ သေးငယ်နေသည်။
တီရင်က ဒိန်းဘက်သို့ လှည့်လာသည်။
“ရှင် ဘာတွေ ပေးချေခဲ့ရလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ကို ပြောပြနိုင်မလား။”
သူ ပြောပြခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် နှေးကွေးစွာဖြင့် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် စာရေးက ရက်စွဲများကို ချပြလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောဆိုလာခဲ့သည်။
စပါး။
ရေ။
ပစ္စည်းပို့ဆောင်မှုအတွက် ခုနှိမ်ပေးရမည့် နှစ်ရက်စာ လုပ်အားခ။
ပထမအကြိမ် သင်္ဘောထွက်ရန် ကြိုးစားမှုမတိုင်မီက အာနက် ပေးချေခဲ့သည့် ငွေပေးချေမှု။
အိမ်ယာစာရင်းစာအုပ်က ဝယ်ယူမှုများကို အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
ငွေပေးချေမှုများကိုမူ အများစုမှာ လုံးဝ အသိအမှတ်မပြုထားပေ။
ရက်စ်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
“ဒီပြေစာတွေက ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ စာရင်းရှင်းတမ်းကာလ ကုန်ဆုံးချိန်မှာ အပြီးသတ် စာရင်းရှင်းရမယ့်ဟာတွေပါ။”
“ဘယ်တုန်းကလဲ” ဟု တီရင်က မေးသည်။
“လရဲ့ နောက်ဆုံးရက်နေ့မှာပါ။”
“ဒါဆို ဒီလူတွေကို ဘယ်တုန်းက ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားခဲ့တာလဲ။”
သူ ချက်ချင်း မဖြေပေ။
စာရေးက ရက်စွဲကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်သည်။
ရှစ်ရက်အကြာတွင် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးခုံတန်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထادةခနဲ အသံထွက်လာသည်။
ကင်းစောင့်တပ်မှူးက သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမလည်း ငြိမ်ကျသွားသည်။
ကာဗင်က သူ၏ စတူးဝပ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ထင်ရှားတာကတော့ ကြန့်ကြာမှုတစ်ခု ရှိခဲ့လို့ပါပဲ။”
ဒိန်း၏ လက်က ကုလားထိုင်စွန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
“ကျွန်တော့် တူလေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အိပ်ခဲ့ရပါတယ်။”
ရက်စ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
“အခန်းထဲမှာ အိပ်ရာတွေ ပါပြီးသားပါ။”
“ဖျာနှစ်ချပ်ပါ” ဟု ဒိန်းက ဆိုသည်။ “ခုနစ်ယောက်အတွက်လေ။”
စတူးဝပ်က ကောင်စီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ခေတ္တနေထိုင်စရာ အနေအထားမျိုးမှာ ဒါမျိုးတွေကို—”
“သူတို့က လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားလို့ရလား” ဟု တီရင်က မေးသည်။
“သူတို့က ငွေစာရင်းရှင်းဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြတာပါ။”
“လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်သွားလို့ရလားလို့ မေးနေတာပါ။”
ရက်စ်က ကာဗင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်သည်။
“မရပါဘူး။”
စာရေးက ၎င်းကို မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
ဘောပင် ရွေ့သွားသည်ကို ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေမိသည်။
ထို့နောက် ကာဗင်က ပြောလာသည်။
“အရေးပေါ်အခြေအနေမှာ အိမ်ယာက လိုအပ်တဲ့ ရိက္ခာပစ္စည်းတွေကို ကြိုတင်ထုတ်ပေးခဲ့တာပါ။ မိသားစုတိုင်းက သူတို့ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကို မကျေပွန်ဘဲ ထွက်သွားကြမယ်ဆိုရင် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူတွေအတွက် ဘာမှ ထောက်ပံ့ပေးစရာ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
သူက ထိုသို့ပြောရင်း ခုံတန်းများဘက်သို့ အကဲခတ်လိုက်သည်။
အချို့လူများက အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။
အချို့ကမူ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ကြည့်နေကြသည်။
ဆိုးရွားလှသည့် အရာတစ်ခုပေါ်တွင် အသေအချာ ဖုံးအုပ်ထားသော ဆင်ခြေပေးချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို ယခင်ကလည်း ကြုံဖူးခဲ့သည်။
တီရင်က စာရင်းတွက်ချက်မှုကို အဆုံးသတ်ပေးရန် စာရေးအား တောင်းဆိုလိုက်သည်။
သူက တိတ်တဆိတ်ဖြင့် တွက်ချက်နေသည်။
ထို့နောက် ငယ်ရွယ်သော ကောင်စီဝင်နှင့်အတူ ၎င်းကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ စစ်ဆေးသည်။
ရလဒ်က စားပွဲဝိုင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ကောင်စီဝင်တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
နောက်တစ်ဦးက မျက်မှန်ကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် တီရင်က ၎င်းကို အသံထွက်၍ ဖတ်ပြလိုက်သည်။
ပြေစာများသည် မိသားစု၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဝယ်ယူမှုများကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
လုပ်အားခများကို သင့်လျော်စွာ ခုနှိမ်ပေးလိုက်ပါက အိမ်ယာဘက်မှ ၎င်းတို့အား ငွေအနည်းငယ် ပေးရန်ပင် ရှိနေသေးသည်။
ဒိန်းက သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
“ဗျာ။”
သူမက ထပ်ပြောပြသည်။
သူက သူ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှပင် သူ၏လက်များကို ဘယ်လိုထားရမှန်း မသိတော့သည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
ကာဗင်က ရက်စ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
စတူးဝပ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အခြား အခကြေးငွေတွေလည်း ရှိကောင်း ရှိဦးမှာပါ။”
“ထုတ်ပြပါ” ဟု တီရင်က ဆိုသည်။
“ကျွန်တော် အသုံးပြုခွင့် လိုအပ်လိမ့်မယ်—”
“သူတို့ကို ချုပ်နှောင်ဖို့ ခင်ဗျား သုံးခဲ့တဲ့ စာရင်းစာအုပ်က ခင်ဗျားလက်ထဲမှာ ရှိပြီးသားလေ။”
သူ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
ထိုအကောင့်တစ်ခုတော့ ရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန်အကောင့် သုံးခုကတော့ ရှင်းလင်းသွားခြင်း မရှိသေးပေ။
မဲရစ်က ပေးချေခဲ့သော်လည်း အိမ်ယာစာရေးက မှတ်မိလျက်သားနှင့် စာရင်းသွင်းရန် မေ့လျော့ခဲ့သည့် ငွေပေးချေမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။
အိုလန်၏ စာရင်းတွင်လည်း ကျသင့်ငွေ နှစ်ကြိမ်တိုင် တခါတည်း ရေးမှတ်ခံထားရသည်။
တက်ဆာက ငွေပေးရန် ဆက်လက် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ငွေပမာဏက အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
သူမ၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်ချိန်တွင် သူမက ထရပ်လိုက်ပြီး စကတ်စွန်းကို သပ်တင်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ ပေးမယ်လို့ ပြောပြီးသားပါ။”
ကာဗင်က သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ထွက်ပြားဖို့ ကြိုးစားခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား။”
“ကျွန်မရဲ့ သမီးက ပင်မကုန်းမြေမှာ ကျွန်မအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးစရာ ရှာပေးထားလို့ပါ။”
“ဒါက ခင်ဗျားကို အိမ်ယာရဲ့ လက်လှမ်းမမီတဲ့ နေရာကို ရောက်သွားစေလိမ့်မယ်။”
တက်ဆာ တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက “ဒါဆိုရင် ကျွန်မလက်ထဲကို လုပ်အားခတွေ ရောက်လာမှာလေ” ဟု ပြောသည်။
ကျွန်တော် ကာဗင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ ထရပ်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူက သူမကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်တော့ပေ။
ကျွန်တော် သိလိုက်သည်။
သူက နောက်လာမည့် ဆင်ခြေကို ကြိုတင်စီစဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်” ဟု ခုံတန်းများဘက်မှ တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလာသည်။
တက်ဆာက ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့။”
ထိုသို့ပြောသူမှာ ပေါင်ပေါ်တွင် ရေလုပ်သားဦးထုပ်ကို တင်ထားသည့် လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူက ကန့်ကွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
“ငါ ကျသင့်တာလေ။ ငါ ပေးနိုင်ပါတယ်။ လုပ်ခလစာပေးတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ငါ အလုပ်လုပ်ခွင့် ရမှ ဖြစ်မယ်။”
အခန်းတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
တီရင်က စာရေးဘက်သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။
သူတို့ ခဏတာ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုကြသည်။
ထို့နောက် သူမက တက်ဆာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
“ဆက်သွယ်ဖို့ လိပ်စာ တစ်စုံတစ်ရာ ချန်ထားခဲ့မလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ပြီးတော့ သတ်မှတ်အတည်ပြုထားတဲ့ ပမာဏအပေါ် အခြေခံပြီး ငွေပေးချေမယ့် အစီအစဉ်ကို လက်ခံမလား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
ကာဗင်က “အိမ်ယာဘက်က ဒါကို သဘောမတူသေး—” ဟု စတင်ပြောဆိုလာသော်လည်း၊
“ကောင်စီက ခင်ဗျားရဲ့ ကန့်ကွက်ချက်ကို နားထောင်ပေးပါမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်တွေ လုပ်နေစဉ်အတွင်းမှာတော့ ဒီအမျိုးသမီးကို လော့ခ်ချထားတဲ့ အခန်းထဲကို ပြန်မပို့ဘူး” ဟု တီရင်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
တံခါးဘက်တွင် ရပ်နေသော အီလီဇာက ကိုယ်အလေးချိန်ကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။
ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကာဗင်က ၎င်းကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
ထို့နောက် အရေးပေါ် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တင်ပြလာခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က ရှည်လျားမည့် စာတမ်းမျိုးကို မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာပင် မပြည့်ပေ။
ကောင်စီက ပစ္စည်းရိက္ခာများ ဝယ်ယူဖြန့်ဖြူးခြင်း၊ အများသုံး ရေလှောင်ကန်များ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ကျသင့်ငွေများ ပြန်လည်ရယူရန် ယာယီစီစဉ်မှုများကို ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။
ချုပ်နှောင်ထားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခွန်းတစ်ပါမျှ မပါပေ။
ထွက်ခွာခွင့်ကို တားဆီးရန် ကိစ္စလည်း မပါဝင်ပေ။
ကလေးများကို အိမ်ယာ၏ လုပ်အားခွင့် အာဏာအောက်တွင် ထားရှိရန် ကိစ္စလည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။
ကောင်စီဝင်တစ်ဦးက နဖူးကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က မိသားစုတွေဘက်က ပါဝင်ကူညီကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့မိတာပါ။”
တီရင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီလို ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင် ရေးသားထားခဲ့သင့်တာပေါ့။”
ကာဗင်၏ ကုလားထိုင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပွတ်တိုက်သွားသည်။
“ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘဲနဲ့ အရေးပေါ်အခြေအနေကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။”
“မှန်ပါတယ်” ဟု သူမက ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်တွေက လူတွေကို ဘယ်အထိ ရောက်သွားစေလဲဆိုတာကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်။”
သူမ၏ အကြည့်တို့က ပွင့်နေသော တံခါးများဆီသို့ ရွေ့သွားသည်။
တံခါးဘက်အလွန်တွင်မူ နေလယ်ခင်း နေရောင်အောက်၌ ဆိပ်ကမ်းမှာ လင်းလက်နေသည်။
စကားပြောလိုခြင်း ရှိမရှိ တီရင်က မေးမြန်းလာသည့်အခါ ကျွန်တော် ထရပ်လိုက်သည်။
အခန်းတွင်းရှိ လူများအားလုံး ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
လမ်းလျှောက်လာရင်းနှင့်ပင် ကျွန်တော် အရာရာကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် အများစုမှာ ယခုအခါတွင် မလိုအပ်တော့ပြီဟု ထင်ရသည်။
“အဲဒီ ခုနစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ ထွက်ခွာမယ့်ခရီးစဉ်ကို စီစဉ်နေချိန်အတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေပါလိမ့်မယ်” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အိမ်ကို ပြန်ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။”
ကာဗင်၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။
“ခင်ဗျားက ဒီကျွန်းပေါ်က ဧည့်သည်တစ်ယောက်ပါ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် ဘယ်သူ့ရဲ့ အာဏာက ဒီကို အုပ်စိုးနေလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား မှတ်ထားသင့်တယ်။”
ကျွန်တော် ကောင်စီစားပွဲဝိုင်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီအာဏာ ကျင့်သုံးတာကို ခင်ဗျားတို့ စောင့်ကြည့်နေကြတာကို ကျွန်တော် မြင်ချင်နေမိတာပါ။”
မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားကြပေ။
ကျွန်တော် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘောပေါ်မှာ ပစ္စည်းရိက္ခာတွေ ပါလာပါတယ်။ ရေကန်တွေကို စစ်ဆေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့ လူတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ကူညီဖို့ အသင့်ပြင်ဆင်ပြီး ရောက်လာခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြုပြင်ရေးဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်တိုင်းမှာ ရေကို ဘယ်သူတွေ ဆက်လက် အသုံးပြုခွင့် ရရှိမလဲဆိုတာကို အတိအကျ ဖော်ပြထားရပါမယ်။”
ငယ်ရွယ်သော ကောင်စီဝင်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကာဗင်ကမူ ခေါင်းမညိတ်ပေ။
ကျွန်တော် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
တီရင်က ခေါင်းလောင်းကို ထပ်မံ တီးလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကောင်စီက ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရန် စတင်လာကြသည်။
ကြားနာမှု အဆုံးသတ်ချိန်တွင် ထွက်ခွာခွင့် လက်မှတ်များကို ရုပ်သိမ်းထားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အရေးပေါ် ဆုံးဖြတ်ချက်အောက်မှ ပုဂ္ဂလိက ချုပ်နှောင်မှုများကို အတိအလυκ တားမြစ်လိုက်သည်။
ကင်းစောင့်တပ်က အခြားအိမ်ယာအဆောက်အအုံများတွင် လုပ်သားများအား ချုပ်နှောင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်များကို စစ်ဆေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာများတွင် ရှိနေသူ မှန်သမျှကို ကောင်စီမှ ခန့်အပ်ထားသော အရာရှိများရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရမည် ဖြစ်သည်။
စာရေးနှစ်ဦးက အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အကောင့်များကို ပြန်လည် စစ်ဆေးသွားမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ဦးကိုမူ ရွာအောက်ပိုင်းမှ ရွေးချယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ရက်စ်က စစ်မေးမှုများအတွက် အသင့်ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။
ဒိန်းကို ထိုးနှက်ခဲ့ပြီး ရင်ပြင်တွင် တုတ်ကို မြှောက်ယမ်းခဲ့သည့် အစောင့်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ရမည်။
ရွာအောက်ပိုင်း၏ အရေးပေါ်ပစ္စည်းများကို ကာဗင် ကိုင်တွယ်ခွင့် အာဏာကိုမူ စာရင်းစစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း ဆိုင်းငံ့ထားလိုက်သည်။
သူက ကိစ္စရပ်တိုင်းကို ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။
သို့သော် ကန့်ကွက်ချက်များကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ပြီး၊
ဆုံးဖြတ်ချက်များကမူ အတည်အတိုင်း ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။
အပြင်ဘက်တွင် ဒိန်းက ကောင်စီအိမ်တော် လှေကားထစ်အောက်၌ ရပ်နေသည်။
သူက ပြေစာများကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စာရေးက မိတ္တူများကို ကူးယူပေးထားခဲ့သည်။
ကျွန်တော် သူ၏ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ခြေထောက်က ဘယ်လိုနေလဲ။”
“နာနေတုန်းပဲ။”
“ဘီရာက ဒါကို ထပ်စစ်ဆေးချင်နေမှာ။”
“သိပါတယ်။”
သူက စာရွက်အုပ်စုငယ်လေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်သည်။
“သူတို့က ငါတို့ကို ပေးရမှာတွေ ရှိနေတာပဲ။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော့် အစ်မကလေ ကိုယ်တို့ ဘာတစ်ခုခုကိုများ မေ့သွားတာ ဖြစ်ရမယ်လို့ အမြဲပြောနေခဲ့တာ။”
ကျွန်တော် ချက်ချင်း မဖြေမိပေ။
ရင်ပြင်တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် လှည်းသမားတစ်ဦးက ရေစည်များကို ဘယ်နေရာမှာ ချရမလဲဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် ငြင်းခုံနေသည်။
ဒိန်းက သူတို့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် ပြေစာများကို သူ၏ကုတ်အင်္ကျီအတွင်းသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
“အစ်မကို သွားပြောပြမှ ဖြစ်မယ်။”
“အတူ လျှောက်ခဲ့မယ်လေ။”
အာနက်က သူမ၏ သားငယ်၏ အိပ်ရာဘေးတွင် နားထောင်နေသည်။
ဒိန်းက ရလဒ်ကို ပြောပြလိုက်ချိန်တွင် သူမက ၎င်းကို ထပ်ပြောပြခိုင်းသည်။
ထို့နောက် သူမ ထိုင်ချလိုက်သည်။
ဖာရာက ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘောပေါ် တက်လို့ရပြီလား။”
“ရပြီပေါ့ ကလေးမရဲ့” ဟု သူမ၏ မိခင်က ဆိုသည်။
သူမက ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်သည်။
“ရတာ သေချာလို့လား ဟင်။”
“ရပါတယ်။”
“ဘယ်တော့လဲ။”
“ဘီရာက လီယို ခရီးသွားလို့ရပြီလို့ ပြောပြီး ကပ္ပတိန် ဒေါ်ရန် အသင့်ဖြစ်တာနဲ့ပေါ့။”
ဖာရာက သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ခေါက်သိမ်းထားသည့် ထောင့်စွန်းသို့ လျှောက်သွားသည်။
သူမက အထုပ်အပိုးများကို စတင်ပြင်ဆင်တော့သည်။
သူမ၏ မိခင်က သူမကို ငေးကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ဒိန်းကို သူမဘေးတွင် ထားခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
အီလီဇာက ဘီရာ၏ အခန်းနောက်ဘက်ရှိ ရင်ပြင်ငယ်လေးတွင် ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့သည်။
“ကင်းစောင့်တပ်က အဆောက်အအုံ တစ်ခုကို ထပ်ဖွင့်လိုက်ပြီ။”
ကျွန်တော် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်နှစ်ယောက်လဲ။”
“ဆယ့်တစ်ယောက်ပါ။ လူကြီးတွေပါ။ အများစုကတော့ အမျိုးသားတွေပဲ။”
“သူတို့ကို လော့ခ်ချ ပိတ်လှောင်ထားတာလား။”
“ညဘက်တွေဆိုရင်တော့ ဟုတ်တယ်။ ကပ္ပတိန်က သူတို့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်တွေကို ရယူနေတယ်။”
ကျွန်တော် တောင်စောင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီလို အဆောက်အအုံတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသေးလဲ။”
“သူ စုံစမ်းနေပါတယ်။”
နောက်ထပ် အကြောင်းအရာတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
သူမ၏မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကျွန်တော် သိလိုက်ရသည်။
“ကာဗင်က သူ့ရဲ့ အထက်ပိုင်းအိမ်ယာဆီကို မြင်းစီးသမားတွေ လွှတ်လိုက်ပြီ။”
“ဘာအတွက်လဲ။”
“အတိအကျတော့ မသိရသေးဘူး။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လူတွေကို စုစည်းထားပါ။ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်တည်း ရေထွက်ပေါက်လမ်းကို လမ်းမလျှောက်စေနဲ့။”
“စီစဉ်ပြီးသားပါ။”
သူမက ခေတ္တရပ်သွားသည်။
“ရှင်ကော။”
ကျွန်တော် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်မှာပါ။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ထိုစကားမှာ ယဉ်ကျေးမှုထက် ရင်ထဲမှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပေါ့သွားသလိုမျိုး ပိုခံစားရစေသည်။
ထိုညက ကျွန်တော် ဒေါ်ရန်၏ သင်္ဘောပေါ်တွင် အိပ်စက်ခဲ့သည်။
ကုန်းမြေပေါ်တွင် တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ခန်းဆောင်ငယ်လေးမှာ ပို၍ပင် ကျဉ်းမြောင်းသွားသလို ခံစားရသည်။
ကျွန်တော် ကျဉ်းမြောင်းသော အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သည်။
နီရီ၏ စာမှာ ၎င်းအတွင်း၌ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ယခုထိ သူမထံသို့ မပေးရသေးပေ။
ထိုအတွေးက ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ရင်ကို နာကျင်စေသည်။
တစ်နေ့တာလုံး ကျွန်တော် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရေးတကြီး ကိစ္စများကြားထဲတွင်သာ လှည့်လည်နေခဲ့ရသည်။
ကလေးမလေး၏ အဒေါ်ဖြစ်သူက ရေခွက်ဘေးတွင် ပုံဆွဲကားလေးကို ကိုင်လျက် ကျွန်းပေါ်တွင် တစ်နေရာရာ၌ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မနက်ဖြန်ကျလျှင် တွေ့နိုင်မည့် စားပွဲပေါ်တွင် ထိုစာကို ကျွန်တော် တင်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် လှဲချလိုက်သည်။
သင်္ဘောက အသံမြည်လာသည်။
ရေလှိုင်းတို့က သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကို ရိုက်ခတ်နေသည်။
ဘေးခန်းမှ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် အသံလေးများ ထွက်မလာတော့ပေ။
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အက်ဗလင် လှည့်လာမည့် အသံမျိုးလည်း မရှိတော့ပေ။
ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေမှန်း သတိရသွားကာ လစ်ဟာနေသော အိပ်ရာဘေးကို လှမ်းစမ်းမိလိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ဥယျာဉ်ခန်းထဲက အိပ်မက်တစ်ခုလိုမျိုး ရောက်လာခဲ့သည်။
သူမ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် စားပွဲဘေးတွင် ခဏတာ ရပ်နေလိုက်သည်။
“အက်ဗလင်ဆီကို ဆက်သွယ်လို့ ရမလား။”
“သူမလည်း သူမရဲ့ အိပ်စက်ချိန် ရှိနေတာပေါ့။”
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အော်ရီလီယာက ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ပေးသည်။
ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှပင် ကျွန်တော် သူမအား ထိုကြားနာမှုအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။
သူမက ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လို့တော့ မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော့်ဇနီး၊ ကျွန်တော့်ကလေးများနှင့် ကျွန်တော် ရောက်ချင်နေသည့် အခန်းကို သိထားသူတစ်ဦးဦးအား ပြောပြချင်မိရုံသာ ဖြစ်သည်။
ပြောဆိုမှု အဆုံးသတ်သွားသည့်အခါ အော်ရီလီယာက “ရှင် စားပြီးပြီလား” ဟု မေးသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“မုန့်အနည်းငယ်တော့ စားဖြစ်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် နိုးလာတဲ့အခါ အဲဒီကနေပဲ စလိုက်ပါ။”
ကျွန်တော် ပင်ပန်းစွာဖြင့် တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ပြောပုံက ဟယ်လီနာနဲ့ တူလိုက်တာ။”
“ကျွန်မတို့ အရာတော်တော်များများမှာ သဘောတူညီကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်ရှင်။”
သူမက ကျွန်တော့်လက်ပေါ်သို့ သူမ၏လက်ကို တင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှပင် အိမ်ကို လွမ်းဆွတ်ခွင့် ပေးလိုက်မိသည်။
မနက်ခင်းတွင် သင်္ဘောမှ မထွက်ခွာမီ ကျွန်တော် အစာစားခဲ့သည်။
မယ်လိုဒီက ၎င်းကို သံသယမျက်လုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ဘယ်သူက ခင်ဗျားကို ပြောတာလဲ။”
“အော်ရီလီယာ။”
“ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်မကတော့ ဒီထက်ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းကို ပြင်ဆင်နေခဲ့တာ။”
ဘီရာ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ Neri (နီရီ) ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူကို ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
သူမ၏နာမည်မှာ ရက်ဆာ ဖြစ်သည်။
သူမက ရွာအောက်ပိုင်း၏ အထက်နားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းသွယ်ဘေးတွင် နေထိုင်ပြီး၊ ပြတင်းပေါက် သုံးပေါက်ပါရှိကာ မနက်ခင်းလေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် သစ်ရွက်များ လှုပ်ရှားနေသည့် သစ်ပင်တစ်ပင် ရှိသည့် အိမ်တွင် ဖြစ်သည်။
တံခါးဝသို့ မရောက်မီကပင် ၎င်းကို ကျွန်တော် မှတ်မိလိုက်သည်။
ပုံဆွဲကားက တိကျမှန်ကန်နေခဲ့သည်။
ရက်ဆာက လက်မောင်းတွင် မုန့်ညက်များ ပေကျံလျက် ထွက်လာပြီး တံခါးဖွင့်ပေးသည်။
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ကို မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
နီရီ၏ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမက ကျွန်တော်တို့ကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
ပုံဆွဲကားက စင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။
အပြာရောင်ခွက်တစ်ခွက်၏ ဘေးတွင် ဖြစ်သည်။
ရက်ဆာ စာဖတ်နေစဉ်အတွင်း ကျွန်တော် ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုစလုံးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက် အနည်းငယ် ငိုလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူမ ပေးထားသည့် ရေခွက်ကို လက်ဖြင့် ကိုင်ရင်း ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်သည်။
မယ်လိုဒီက တံခါးဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
ရက်ဆာ ဖတ်ရှုပြီးစီးသွားသောအခါ စာကို စားပွဲပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ်ဝပ် ဖိချလိုက်သည်။
“အီဗင်က တကယ်ပဲ သက်သာသွားပြီလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။”
“ရိုနာကော။”
“ခင်ဗျားကို စိတ်ပူနေရှာတယ်။”
ရက်ဆာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သူမ လုပ်လေ့ရှိတဲ့အတိုင်းပါပဲ။”
သူမက စာမျက်နှာကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ဖတ်ရှုသည်။
ထို့နောက် စာရွက်သွားယူသည်။
“ခဏလေးပဲ စောင့်နော်။”
“အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ” ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူမလည်း ထိုအတိုင်းပင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
အီလီနော်၏ စာရင်းစစ် နှစ်ဦးက နေ့လယ်မတိုင်မီ ရေကန်အောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်တော်တို့နှင့် ဆုံတွေ့ကြသည်။
သူတို့သည် မနက်ခင်းအချိန်ကို ဒေသခံ လက်သမားများနှင့်အတူ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။
ပျက်စီးနေသော နံရံမှာ ဂျယ်ရစ်၏ ပုံဆွဲချက်အရ နေရာတစ်ခုတွင် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။
အခြားနေရာတစ်ခုတွင်မူ အနည်းငယ် ပိုကောင်းနေသည်။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော စာရင်းစစ်ဖြစ်သူ ဘယ်လ်ဒါ အမည်ရှိ ပုဏ္ဏားမလေးက ကျွန်တော့်ကို ကွဲအက်နေသော ရေကန်နံရံကို ပြသသည်။
“ဒီဟာနဲ့တော့ အလုပ်လုပ်လို့ ရပါတယ်။”
“ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။”
“ကြံ့ခိုင်သွားအောင် လုပ်ဖို့လား။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ပေါ့။ ဒီအပိုင်းကနေ ရေတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးမသွားအောင် တားဆီးဖို့လား။ အဲဒါကတော့ အချိန်နည်းနည်းပဲ လိုပါတယ်။”
“ပြီးတော့ ရေဖြည့်ဖို့ကော။”
သူမက တောင်စောင်းဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“အဲဒါကတော့ ရှေးဟောင်းရေမြောင်းပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။”
သူမ လက်ညှိုးထိုးပြရာဘက်သို့ ကျွန်တော် လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အမိုးများ၏ အလွန်တွင် ရေထွက်ပေါက်လမ်းက ကျောက်နံရံများကြားမှ အထက်သို့ တက်သွားသည်။
ဘီးများဘေးတွင် ကာဗင်၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူများက လှည်းတစ်စီးကို ပိတ်ဆို့ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဘယ်လ်ဒါက ဂျယ်ရစ်၏ လဲဒ်ချိန်သီးကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“အရင်ဆုံး အဲဒီအပေါ်ကို တက်ရပါလိမ့်မယ်။”
ကျွန်တော် ကြိုးကို လက်ဖြင့် တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အီလီဇာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူမက လမ်းမကို အကဲခတ်နေနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။