အခန်း ၁၁၁ - ဘောင်ထဲက အမျိုးသမီး
ဆီလင်းအေဗင်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာပေးမျိုး ရှိနေသည်။
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး အမြင်ပါပဲ။
ဒုတိယအမြင်ကတော့ ပန်းချီဆရာက ဒါကို သတိထားမိပြီး မူလအမူအရာထက် ပိုလှအောင် ပြုပြင်မရေးဆွဲဘဲ အရှိကိုအရှိအတိုင်း ချန်ထားခဲ့လောက်အောင် အမြော်အမြင်ရှိခဲ့ပုံရသည် ဆိုတာပါပဲ။
ပန်းချီကားကို ဩဆယ်လ်ရဲ့ ကောင်စီခန်းမထဲက ကုလားထိုင်တစ်လုံးပေါ်မှာ တင်ထားကြသည်။ ပန်းချီကားပိုင်ရှင်က ၎င်းကို စောင်နှစ်ထည်ဖြင့် သေချာပတ်ထားပြီး သူမကိုယ်တိုင်အတွက် ပြင်ဆင်လာသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အကာအကွယ်အဖုံးအကာများ ခင်းကျင်းထားသည့် လှည်းတစ်စီးဖြင့် သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမနာမည်က မာရစ် ဖြစ်သည်။
သူမက ပန်းချီကားဘေးမှာ ရပ်ရင်း ခါးကို ဖိနှိပ်နေ၏။
"ဂျုံကြိတ်စက်ရုံ လွန်ပြီးကတည်းက လမ်းက တော်တော်ဆိုးတာပဲ"
တမ်ဆင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်မတို့ သိပါတယ်"
"ဒါကို ပြောပြထားသင့်တယ် ထင်လို့ပါ"
"ပြောပြီးပါပြီ"
"နှစ်ခါတောင် ရှိပြီ" ဟု မာရစ်၏ မြေးဖြစ်သူက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
သူမက မြေးဖြစ်သူကို အရေးမစိုက်ဘဲ နောက်ဆုံးလက်ကျန် စောင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ပိုနီးကပ်စွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးသည် လက်လက်မပါသော အင်္ကျီလက်ရိုးရိုးနှင့် လည်ပင်းတွင် လေးလံသော ငွေရောင်ရင်ထိုး တပ်ဆင်ထားသည့် အပြာရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
လက်တစ်ဖက်က စားပွဲပေါ် တင်ထားပြီး၊
၎င်းဘေးတွင် ခေါက်ထားသော ရေကြောင်းပြမြေပုံတစ်ခု ရှိနေသည်။
သူမတွင် ကျယ်ပြန့်သော မျက်နှာ၊ ညို့မှောင်သော မျက်လုံးများနှင့် သူမ မေးလိုက်သည့် မည်သည့်မေးခွန်းကိုမဆို အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အဖြေမျိုးကို မျှော်လင့်နေဟန်ရှိသည့် နှုတ်ခမ်းအစုံတို့ ရှိသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ချက်ချင်းပင် သဘောကျသွားမိသည်။
ပန်းချီကားနောက်ကျောတွင် စာရေးထားသည်ကို တွေ့ရသည်။
မာရစ်က ခွင့်ပြုချက်ပေးသည့်အထိ မေရီက စောင့်ဆိုင်းနေပြီးမှ ဘောင်ကို လှည့်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
သစ်သားပြား၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ပြုပြင်ထားခဲ့ဖူးသည်။
နောက်ပိုင်းမှ တင်ကျန်နေသော ဖုန်မှုန့်လွှာအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က နာမည်တစ်ခု၊ ခုနှစ်တစ်ခုနှင့် ပန်းချီဆရာ၏ လက်ခတို့ကို ရေးမှတ်ထားခဲ့သည်။
ဆီလင်းအေဗင်။
မာရစ်က ထိုနာမည်ကို အသံထွက်ဖတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သွား၏။
သူမ၏ မြေးဖြစ်သူက အနားသို့ ပိုတိုးလာသည်။
"ဒါဆို သူ အမှန်ပဲပေါ့"
"ဟုတ်တယ်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ခဏမျှ သူမသည် ဘောင်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းများကို တင်ထားဆဲပင်။
"အမေက ဘာလို့ ဒါကို ရွှေ့ခွင့်မပေးခဲ့တာလဲဆိုတာ အရင်ကတော့ ငါ အမြဲတွေးမိတယ်"
"သူမက ဘာပြောခဲ့လို့လဲ" အက်ဗလင်က မေးလိုက်သည်။
"ဒီအိမ်ဟာ အခု လက်ရှိနေနေကြတဲ့ လူတွေထက် ပိုများတဲ့ လူတွေနဲ့ ဆိုင်တယ်တဲ့"
မာရစ်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
"သေသွားတဲ့လူတွေက ပရိဘောဂတွေနေရာချထားတာကို အရမ်းစိစစ်တတ်ကြတယ်လို့ အမေ ဆိုလိုတာ ထင်ခဲ့တာ"
မေရီ ပြုံးလိုက်မိသည်။
ထို့နောက် ထိုရေးထိုးထားသော စာသားကို ကူးယူခွင့်ရမလားဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့က ခိုလှုံရာစခန်း မှတ်တမ်းများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။
မာရစ်ကလည်း မိသားစု စာရွက်စာတမ်းများ ထည့်ထားသော သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခု ယူလာခဲ့သည်။
ထိုအရာများကြားတွင် စားပွဲတစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။
ထိမ်းမြားလက်ထပ်မှုများ။
မွေးဖွားမှုများ။
ကုန်လှောင်ရုံခေါင်မိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် အငြင်းပွားမှုတစ်ခု။
'သည်းခံတတ်သော ဇနီး' ဟု အမည်ရသည့် သင်္ဘောတစ်စင်းနှင့် ပတ်သက်သော စာတစ်စောင်ကို တွေ့ရသဖြင့် အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို လှမ်းကြည့်လာသည်။
"ငါ အဲဒီနာမည် ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးနော်"
"မဟုတ်တာ သိပါတယ်။ ဘယ်သူ ပေးခဲ့တာလဲလို့ တွေးနေတာ"
မာရစ်၏ မြေးဖြစ်သူက သုံးမျက်နှာအကျော်တွင် အဖြေကို တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
ဆီလင်း၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
သိသာသည်မှာ သူမက ကန့်ကွက်ခဲ့ဟန်တူသည်။
ထို့ကြောင့် သင်္ဘောကို နောက်ပိုင်းတွင် နာမည်ပြောင်းလိုက်ရလေသည်။
ကျွန်တော် ပန်းချီကားဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသို့ ဖြစ်သင့်သည်ဟု ထင်မိပါ၏။
မွန်းတည့်ချိန်ရောက်တော့ ဆီလင်းသည် အလဟဿဖြစ်ခြင်းကို မုန်းတီးကြောင်း၊ တစ်ခါမှ ပြန်မဆပ်ခဲ့သည့် ဝမ်းကွဲတစ်ယောက်ကို ငွေချေးပေးခဲ့ဖူးကြောင်းနှင့် ကြိုးများကို စိုစွတ်စွာ သိုလှောင်ထားခဲ့သည့်အတွက် ကုန်စည်ပို့ဆောင်မှုတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်လှည့်ပြန်စေခဲ့ဖူးကြောင်းတို့ကို ကျွန်တော်တို့ သိရှိခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူထံ ရေးထားသော စာတစ်စောင်လည်း ပါဝင်သည်။
ထိုစာကိုတော့ မာရစ် ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပြခဲ့သည်။
နေမကောင်းသော ကလေးငယ်တစ်ဦးအကြောင်း၊ ဟင်းချက်နည်းတစ်ခုနှင့် ထိုမိန်းကလေးမှာ အိမ်အကူ လုံလုံလောက်လောက် ရှိမရှိ စသည့် အကြောင်းအရာများ ပါဝင်သည်။
စာ၏ တစ်ဝက်လောက်အရောက်တွင် သူမ၏ အသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမ ရပ်တန့်သွား၏။
ဘယ်သူကမှလည်း ဆက်ဖတ်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့ကြပေ။
ခဏအကြာတွင် သူမသည် စာရွက်ကို ပြန်ခေါက်လိုက်သည်။
"ဒီစာကတော့ ကျွန်မတို့ဆီမှာပဲ ကျန်နေပါစေ"
"ဒါပေါ့" ဟု မေရီက ပြောသည်။
မာရစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပန်းချီကားကို တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး၊
"သူမက ကျွန်မအမေနဲ့ အသံထွက်ပုံချင်း တူလိုက်တာ"
ကျန်တဲ့လူတွေက နေ့လယ်စာအတွက် နေရာလွတ်ဖယ်ရှားပေးနေကြချိန်တွင် အက်ဗလင်က သူမဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဆိပ်ကမ်းကောင်စီက ထိုပန်းချီကားကို ဩဆယ်လ်တွင် ခေတ္တမျှ ထားရှိခွင့်ရမလားဟု မေးမြန်းလာကြသည်။
သူတို့ဆီတွင် ကူးယူထားသော ခိုလှုံရာစခန်း မှတ်တမ်းများကို ခင်းကျင်းပြသနိုင်မည့် အခန်းတစ်ခန်း ရှိနေသည်။
မာရစ် စဉ်းစားနေသည်။
ထို့နောက် ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊
"နေရောင်က သူမအပေါ် နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုလုံး ကျရောက်နေမှာလား"
"တခြားနံရံကို သုံးလို့ရပါတယ်" ဟု တမ်ဆင်က ပြောသည်။
"စိုထိုင်းဆကော"
"အခန်းက ခြောက်သွေ့ပါတယ်"
သူမ၏ မြေးဖြစ်သူက ဘောင်၏ နောက်ကျောကို ထိကိုင်လိုက်သည်။
"တစ်လလောက်တော့ ကျွန်တော်တို့ ယူလာပေးလို့ရပါတယ် အဘွား"
မာရစ်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆီလင်းကို ကြည့်ပြီး၊
"တစ်လနော်" ဟု သူမက ဆိုသည်။ "ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်မတို့ပိုင်ဆိုင်တာပါဆိုတာကို တစ်ယောက်ယောက်က စာနဲ့ ရေးမှတ်ထားပေးရမယ်"
မေရီက စာရွက်အလွတ်တစ်ရွက်ကို လှမ်းယူပြီးနေလေပြီ။
ဂိတ်တံခါးဆီသို့ ပြန်လာသည့်လမ်းတွင် အက်ဗလင်သည် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်အမျိုးသမီးသည် ဖဲကြိုးများ၊ အပ်များ၊ အဝတ်စုတ်များနှင့် ပိုအရေးကြီးသောအရာများ ချုပ်လုပ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည့် အပိုင်းအစများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကစားစရာအရုပ်ငယ်များကို ရောင်းချနေခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက လက်ချုပ်ဖြင့် ချုပ်ထားသော ငါးရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
၎င်းတွင် စွေစောင်းနေသော မျက်လုံးတစ်ဖက် ပါရှိသည်။
"ကာရို အတွက်လား"
ကျွန်တော် သေချာကြည့်လိုက်ပြီး၊
"သူ ဒါကို စားဖို့ ကြိုးစားကောင်း ကြိုးစားလိမ့်မယ်"
"ဂဲရစ်လည်း အဲဒီလို လုပ်မှာပဲ"
"ဒါဆို နှစ်ရုပ် ဝယ်ရမှာပေါ့"
အက်ဗလင်က ဒုတိယမြောက် ငါးရုပ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
၎င်း၏ မျက်လုံးကတော့ အခြားတစ်ဖက်သို့ စွေစောင်းနေ၏။
ဆိုင်ရှင်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးကို တလှည့်စီ ကြည့်လိုက်ပြီး၊
"သူတို့က ညီအစ်ကိုတွေလေ" ဟု ပြောသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြုံးလိုက်ပြီး၊
"ဒါတွေ ယူမယ်နော်"
အမွှာလေးများသည် မတူညီသော အမူအရာများဖြင့် သူတို့၏ ငါးရုပ်များကို လက်ခံရယူကြသည်။
ဂဲရစ်က သူ့ငါးရုပ်ကို အမြီးကနေ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ကာရိုကတော့ သူမ၏ အရုပ် အက်ဗလင်၏လက်ထဲမှ စောင်ပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် လှမ်းယူလိုက်သော်လည်း စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့်ပင် တစ်လက်မလောက် လွဲချော်သွားခဲ့သည်။
ငှားထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ပြန်လာပို့သည့် မယ်လိုဒီက သူတို့ဘေးတွင် လာထိုင်သည်။
"ဆိပ်ကမ်းကနေ အိမ်ကို ငါးတွေ သယ်လာကြတာပေါ့"
"ဟုတ်တယ်" ဟု ကျွန်တော် ဆိုလိုက်သည်။
"တော်တော်လေး ထိန်းချုပ်နိုင်တာပဲ။ ဘီထရစ်ဆိုရင် စည်ပိုင်းတွေနဲ့ သယ်လာတတ်တာ"
အက်ဗလင်က ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ ကုလားထိုင်တွင် အခြေချ ထိုင်လိုက်သည်။
"ဆီလင်းအကြောင်းလည်း ပိုသိခဲ့ရသေးတယ်"
မယ်လိုဒီက မော့ကြည့်လာသည်။
"ခိုလှုံရာစခန်းက အမျိုးသမီးလား"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့က ပန်းချီကားအကြောင်း၊
သင်္ဘောအကြောင်းနှင့်
သီးသန့်စာအကြောင်းတို့ကို သူမအား ပြောပြခဲ့ကြသည်။
ဂဲရစ်က သူ့ငါးရုပ်ကို မယ်လိုဒီ၏ လက်ချောင်းကြားမှ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင် သူမက နားထောင်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ ပြောပြပြီးသွားသောအခါ မယ်လိုဒီက ကလေးလက်ထဲက ကစားစရာ အရုပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"လူတွေဟာ ဒီလိုအရာတွေကို ပိုပြီး ချန်ထားခဲ့သင့်တယ်"
"ငါးရုပ်တွေကိုလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"စာတွေကို ပြောတာပါ ယူရီယာရယ်"
"သေချာအောင် မေးကြည့်တာပါ"
သူမက ကျွန်တော့်ကို ခေါင်းအုံးဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့် မွေးနေ့က တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အရင်လို သိပ်ပြီး အုတ်အော်သောင်းနင်း မဖြစ်တော့ပေ။
ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့်ပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပဲ ညစာကောင်းကောင်း စားဖို့ စုဝေးခဲ့ကြပြီး၊ သင့်တော်သော ဖယောင်းတိုင်အရေအတွက် ထိုးထားသည့် ချောကလက်ကိတ်တစ်ခုကို စားခဲ့ကြသည်။
ဒါက မြို့လုံးကျွတ် ပွဲတော်တစ်ခု မဖြစ်သွားခဲ့သည့်အတွက် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရလိုက်သလို ခံစားခဲ့ရသည်။
မီးအိမ်ပြဿနာက ထိုရက်သတ္တပတ်တွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်အထိ ကျွန်တော်တို့၏ အခက်အခဲအများစုမှာ သတ္တုနှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။
အခုတော့ အလင်းရောင် ဖြစ်နေပြီ။
ပြုပြင်ပြီးသော ကွင်းကို ဩဆယ်လ်သို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး အဲလ်ဒရန်က ၎င်းကို မီးအိမ်အဟောင်း၏ အောက်ခြေတွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။
၎င်းသည် ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်သွားသည်။
သလင်းကျောက်ကလည်း သတိထားပြီး ထည့်သွင်းထားသော စွမ်းအင်ကို လက်ခံရယူခဲ့သည်။
သို့သော် မှန်အပိုင်းအစ နှစ်ခု ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် အလင်းတန်းသည် စုစည်းရမည့်နေရာသို့ မရောက်ဘဲ အခန်းတွင်း နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။
ပီရင်က ထိုပြဿနာကို ပုံဆွဲပြသခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဒုတိယပုံကို ထပ်ဆွဲပြသည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ ကျွန်တော့်ပုံစံက လုံလောက်စွာ နားမလည်သေးသည့်ပုံ ပေါက်နေသောကြောင့် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးနှင့် ဇွန်းသုံးချောင်းကို အသုံးပြု၍ ရှင်းပြလေတော့သည်။
"နားလည်ပါပြီ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူက ဇွန်းများကို ရွှေ့နေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
"ပျောက်နေတဲ့ အပိုင်းအစတွေကို လုပ်ပေးနိုင်မယ့်လူတစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့ လိုအပ်တယ်"
"ဟုတ်တယ်"
"အဲဒီလိုလူမျိုး ငါတို့ဆီမှာ ရှိလား"
သူ တွေဝေသွားသည်။
စားပွဲ၏ အခြားတစ်ဖက်မှ တီလ်ဒါက ပြန်ဖြေလာသည်။
"သူ လုပ်နိုင်မလား မလုပ်နိုင်ဘူးလားဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်တယ်လို့ ဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်တော့ ရှိတယ်"
"ဈေးကြီးမယ့်ပုံပဲ"
"ရိုးသားတဲ့ပုံပေါက်ပါတယ်"
ထိုဖန်ချက်ပညာရှင်သည် ဝက်စ်မီးယားမှ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ နာမည်မှာ ဆဲလာဒန် ဖြစ်သည်။
သူမသည် သေးသွယ်ပြီး ဆံပင်ဖြူနေကာ၊ သူမ၏ ကိရိယာများကို သယ်ဆောင်လာပေးသော တပည့်တစ်ဦး လိုက်ပါလာပြီး သူမကိုယ်တိုင်ကတော့ မည်သူ့ကိုမျှ ထိခွင့်မပေးသည့် သေတ္တာတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
အတွင်းထဲတွင် ကွေးညွတ်နေသော မှန်ဘီလူးများစွာ ရှိနေသည်။
သူမသည် အလုပ်ရုံ မီးအိမ်တစ်ခုရှေ့တွင် တစ်ခုကို ချထားလိုက်သည်။
အလင်းရောင်သည် နံရံပေါ်တွင် တောက်ပသော အကွက်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။
ပီရင်က ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဆဲလာက မှန်ဘီလူးကို ရွှေ့လိုက်သည်။
အလင်းကွက်က ရွေ့လျားသွား၏။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော်တို့၏ ပုံကြမ်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီလို ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးရှိတဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တယ်"
အဲလ်ဒရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဲဒါက အလင်းရောင်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် လမ်းကြောင်းပေးနိုင်ပါ့မလား"
"အခုတော့ မသိသေးဘူး"
သူမက အားမနာတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပြောလိုက်သည့်အတွက် သူမကို ပိုပြီး ယုံကြည်သွားမိသည်။
ကျွန်တော်တို့က အလုပ်ရုံ၏ အသံပိုတိတ်ဆိတ်သော မီးဖိုဘေးတွင် သူမအတွက် နေရာပေးခဲ့ကြသည်။
သူမသည် ပထမဆုံးနေ့ကို တိုင်းတာမှုများ ပြုလုပ်ရင်း ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။
ဒုတိယနေ့တွင်တော့ ပုံကြမ်းအဟောင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး အဲလ်ဒရန်နှင့် ငြင်းခုံခဲ့ကြသည်။
တတိယနေ့တွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မှန်ကန်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော မီးအိမ်သည် ပုံကြမ်းဆွဲပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပြုပြင်မွမ်းမံခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ပီရင်က ထိုအချက်ကို စာလုံးကြီးကြီးများဖြင့် ရေးမှတ်ထားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က ဘာကြောင့်လဲဟု မေးလိုက်ရာ၊
"စက္ကူထက် အရာဝတ္ထုအစစ်အမှန်ကို ပိုမယုံကြည်မိအောင် သတိထားဖို့ပါ"
ဆဲလာက ကျေနပ်သည့်ပုံ ပေါ်သွားသည်။
တီလ်ဒါက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊
"အသုံးဝင်တဲ့ သင်ခန်းစာပဲ"
ထို့နောက် သူမက သူ့လက်ထဲသို့ တံမြက်စည်းတစ်ချောင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။
အသုံးဝင်သော သင်ခန်းစာများသည် ဆက်လက် စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုရက်သတ္တပတ်တွင် ကျွန်တော့်၏ ကိုယ်ပိုင်သင်ခန်းစာမှာ ရေပုံးတစ်ပုံးနှင့် ပတ်သက်နေခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ၎င်းကို ရင်ပြင်စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ၎င်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး စကားမပြောကြပေ။
ကျွန်တော်တို့၏ ဆရာမက လက်ပိုက်လိုက်ပြီး၊
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဒါဟာ ထင်သလောက် ဘာလို့ မလွယ်ကူရတာလဲဆိုတာကို ငါ ရှင်းပြမှာကို စောင့်နေကြတာပဲ"
"အတွေ့အကြုံအရပါ" ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာ ပြုံးလိုက်သည်။
ရေပုံးထဲသို့ ရေများ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။
"ဒါကို မုခ်ဦးဆီ သယ်သွားကြ"
ကျွန်တော်က လက်ကိုင်ဘက်သို့ လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်လေ့ကျင့်မှုနဲ့ သယ်ရမှာ"
ကျွန်တော် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။
အဲဒါပါပဲ။
ရေပုံးကို မ လိုက်ခြင်းက လွယ်ကူပါသည်။
ရွှေ့လျားနေစဉ် ရေများ အတွင်းထဲတွင် ငြိမ်နေစေရန် ထိန်းသိမ်းခြင်းကတော့ မလွယ်ကူပေ။
ပြုပြင်မှုတစ်ခုတိုင်းက အခြားအရာတစ်ခုခုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ကျွန်တော်က ရေပုံးကို တောင့်တောင့်တင်းတင်း ကိုင်ထားနိုင်သည်။
ရေကိုလည်း ငြိမ်သက်နေအောင် ထိန်းထားနိုင်သည်။
သို့သော် လမ်းလျှောက်ရင်း၊ အက်ဗလင်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်ရင်း ထိုနှစ်ခုစလုံးကို ပြုလုပ်ရန်မှာ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်နေခဲ့သည်။
ကျွန်တော့်ဇနီး၏ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုတွင် ရေများ နှုတ်ခမ်းသားပေါ်မှ လျှံကျသွားခဲ့သည်။
သူမ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။
ထို့နောက် သူမ၏ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမို နှေးကွေးစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ကျွန်တော်တို့ဘေးတွင် လျှောက်လာသည်။
"မင်း ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ"
"ရေကိုပါ" အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ရေပုံးကော"
"ကျွန်မ ခံစားမိပါတယ်"
"ကောင်းတယ်"
ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ဇနီးကို ခိုးကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမက အလွန့်အလွန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်က ကျွန်တော့်ဘက်သို့ ရွေ့လာသည်။
ကျွန်တော့်ဘက်မှ ရေများ လျှံကျသွားလေတော့သည်။
စိုရွှဲသွားသော ကျွန်တော့်လက်အင်္ကျီကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထား၏။
"ရယ်ချင် ရယ်လိုက်ပါ" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူမ တကယ်ပင် ရယ်မောလိုက်လေသည်။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် လေ့ကျင့်ခန်း ပုံစံ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ရေပုံးတစ်ပုံးတည်းကို အတူတူ သယ်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်တော်က အလေးချိန်ကို ထောက်ပံ့ပေးထားပြီး၊
အက်ဗလင်က လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပေးသည်။
ကျွန်တော် ခြေလှမ်း မြန်သွားသည့်အခါ သူမ ခံစားမိသည်။
သူမက ပြင်ဆင်မှု ပြင်းထန်သွားသည့်အခါ ကျွန်တော်လည်း ခံစားမိသည်။
အခက်အခဲအားလုံးကို အခြားတစ်ယောက်ကြောင့်ဟု အပြစ်ပုံချရန် လွယ်ကူသောနည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။
ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် ကြိုးပမ်းမှုတွင်တော့ ရေအများစု အတွင်းထဲတွင် ရှိနေဆဲ အနေအထားဖြင့် မုခ်ဦးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"ပိုကောင်းလာပြီ"
"ဘယ်လောက်တောင် ပိုကောင်းလာတာလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
သူမက ကျွန်တော်တို့ နောက်ကွယ်ရှိ စိုစွတ်နေသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊
"ဥယျာဉ်မှူးတွေက မင်းတို့ကို သူတို့ရဲ့ ရေလောင်းအိုးတွေကို အပြင်ဘက်မှာပဲ သယ်စေချင်လောက်တဲ့အထိတော့ ကောင်းပါတယ်"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ပခုံးကို မှီရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် ရေပုံးကို အောက်သို့ ချထားလိုက်သည်။
သတိထားပြီးတော့ပေါ့။
ကျွန်တော်တို့ မထွက်ခွာမီ အော်ရီလီယာက ပန်းချီကားအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ သွားကြည့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမအား ပြောပြထားခဲ့ဖူးသည်။
အက်ဗလင်က ဆီလင်း၏ မျက်နှာအကြောင်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
အပြာရောင် ဝတ်စုံအကြောင်း။
မြေပုံပေါ်က လက်တစ်ဖက်အကြောင်း။
"သူမက တစ်စုံတစ်ယောက် ဆင်ခြေပေးနေတာကို ရပ်တန့်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါက်နေတယ်" ဟု ကျွန်တော့်ဇနီးက ဆိုသည်။
အော်ရီလီယာ၏ အပြုံးက အတွေးနက်သွားဟန် ပေါ်လာသည်။
"ငါ အဲဒီလို မျက်နှာပေးမျိုးကို သိဖူးတယ်"
"ကိုယ်တိုင်ရော အဲဒီလို မျက်နှာထားမျိုး လုပ်ဖူးလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"မကြာခဏပေါ့"
ထို့နောက် အက်ဗလင်က မာရစ် သီးသန့်သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော စာအကြောင်းကို သူမအား ပြောပြခဲ့သည်။
အော်ရီလီယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊
"ဝမ်းသာပါတယ်"
"မိသားစုဆီမှာပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့လို့လား"
"ဟုတ်တယ်"
သူမက ဥယျာဉ်ခန်းငယ်လေးဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"လူတစ်ယောက်ဟာ သူတို့ချစ်တဲ့ လူတွေဆီကိုပဲ ပြောခွင့်ရှိသင့်တဲ့ အရာတချို့တော့ ရှိသင့်တာပေါ့"
ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် မေရီက ဩဆယ်လ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော အသိပေးကြေညာချက်ကို ကျွန်တော်တို့အား ပြသခဲ့သည်။
၎င်းတွင် ဆီလင်းအေဗင်၏ အမည်ကို ဖော်ပြထားသည်။
ခိုလှုံရာစခန်းအကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။
၎င်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသော မိသားစုများကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုထားသည်။
ဂရေးကိပ်က မည်သူမျှ မမှတ်မိတော့သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ဟူသော ကိုယ်ကျိုးရှာ ကြွေးကြော်မှုမျိုး မပါဝင်ပေ။
ဟာလ်နှင့် လင်နက်တို့က ဗီရိုထဲတွင် ပစ္စည်းများ ဖြည့်ဆည်းပေးဆဲ၊ မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကို စစ်ဆေးပေးဆဲဖြစ်သည့် လူများ၏ အမည်များကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြသည်။
မာရစ်က ပန်းချီကားကို တစ်လကြာ အသုံးပြုရန် ခွင့်ပြုချက်ပေးခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က ထိုကြေညာချက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
ထို့နောက် အောက်ခြေကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး၊
"ခြောက်သွေ့တဲ့ ထင်းတွေ ချန်ထားခဲ့ဖို့ ညွှန်ကြားချက်ကို ထည့်ပေးလို့ ရမလား"
မေရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သမိုင်းကြောင်းအားလုံး၏ အောက်တွင် လက်တွေ့ကျသော စာကြောင်းတစ်ကြောင်း။
'သင်သည် ခိုလှုံရာစခန်း၏ မီးဖိုကို အသုံးပြုပါက နောက်ရောက်လာမည့်သူအတွက် တတ်နိုင်သမျှ ခြောက်သွေ့သော ထင်းများကို ချန်ထားခဲ့ပေးပါ။'
ကျွန်တော်တို့ ပြောကြားနိုင်သည့် မည်သည့်မိန့်ခွန်းများထက်မဆို ဆီလင်းသည် ဤအရာကို ပိုမိုနှစ်သက်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
ပထမဆုံး မှန်အပိုင်းအစအသစ်သည် နောက်ကျိကျိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကြည်လင်သော်လည်း မှားယွင်းနေခဲ့သည်။
တတိယတစ်ခုတွင်တော့ အလုပ်ရုံနံရံကို ဖြတ်၍ ကျဉ်းမြောင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ဆဲလာသည် သူမ၏ တပည့်နှင့်အတူ ၎င်းဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
ပီရင်က မီးအိမ်ကို ငြိမ်အောင် ကိုင်ထားပေးသည်။
အဲလ်ဒရန်က တိုင်းတာရေးဘုတ်ကို ရွှေ့ပေးသည်။
ဘယ်သူမှတော့ အောင်ပွဲမခံကြသေးပေ။
သူတို့က ၎င်းကို ထပ်မံစစ်ဆေးကြသည်။
ထပ်ခါထပ်ခါ စစ်ဆေးကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆဲလာက ထိုအပိုင်းအစကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး အကာအကွယ်ပါသော သေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခုကိုတော့ မျှော်စင်ဆီ ပို့လို့ရပြီ"
ပီရင်က ပြုံးဖြဲဖြဲ ဖြစ်သွားသည်။
ကျွန်တော် တီလ်ဒါဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
သူမလည်း ပြုံးနေခဲ့သည်။
နည်းနည်းလေးပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ လုံလောက်နေပါပြီ။
ထိုညနေတွင် အက်ဗလင် စာရေးနေသည်ကို ကျွန်တော် တွေ့လိုက်ရသည်။
အမွှာလေးများက အနီးအနားရှိ စောင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြပြီး တစ်ယောက်စီ၏ လက်လှမ်းမီရာတွင် ငါးရုပ်တစ်ရုပ်စီ ရှိနေသည်။
ကျွန်တော် သူမဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"ကောင်စီကိစ္စလား"
သူမက ခေါင်းခါပြသည်။
"စာတစ်စောင်ပါ"
"ဘယ်သူ့ဆီလဲ"
သူမက စာမျက်နှာကို အနည်းငယ် လှည့်ပြလိုက်သည်။
ဂဲရစ်နှင့် ကာရို။
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
"သူတို့ဆီ ဒါကို ဘယ်တော့ ပေးရမလဲဆိုတာတော့ မသိသေးဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"သူတို့ကို ဘာတွေ ပြောပြနေတာလဲ"
"ငါးရုပ်တွေ ဝယ်ခဲ့တဲ့ နေ့အကြောင်းလေ"
ကျွန်တော် ပြုံးလိုက်မိသည်။
သူမ တွေဝေသွားပြီး၊
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ထံသို့ ဖောင်တိန်ကို ကမ်းပေးခဲ့သည်။
သူမ ရေးထားသည်များကို ကျွန်တော် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။
ဆိုင်ခန်းလေးအကြောင်း။
စွေစောင်းနေသော မျက်လုံးများအကြောင်း။
ကလေးနှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ခုခုကို စားပစ်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်တာမို့ နှစ်ရုပ် လိုအပ်သည်ဟု သူတို့ဖခင်က အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့သည့် အချက်အကြောင်း။
၎င်းအောက်တွင် ကျွန်တော် စာကြောင်းအနည်းငယ် ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။
နေရောင်အောက်တွင် အရုပ်များကို ကိုင်ထားသော အက်ဗလင်အကြောင်း။
ကျွန်တော်တို့ မဝယ်ခင်က သူမ ပြုံးပြခဲ့သည့် ပုံစံအကြောင်း။
အိမ်ပြန်လာခဲ့ကြသည့် အကြောင်း။
ကျွန်တော် ရေးပြီးသွားသောအခါ သူမက စကားမပြောဘဲ ဖတ်ရှုနေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ကို လာမှီထားလေသည်။
စောင်ပေါ်တွင်တော့ ကာရိုသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ ငါးရုပ်ကို ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။
သူမက လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ၎င်းကို အနားသို့ ဆွဲကပ်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေမိကြသည်။
အက်ဗလင်သည် ကျွန်တော်တို့သမီးလေး ငြိမ်သက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ထိုအကြောင်းအရာကိုလည်း စာထဲတွင် ထပ်မံဖြည့်စွက် ရေးသားလိုက်လေတော့သည်။