အခန်း ၁၀၈ - အလင်းရောင်သုံးကြိမ်
မီးပြတိုက်အတွက် ဖန်ချက်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး လိုအပ်နေပေသည်။
နံနက်စာပင် အစာမကြေနိုင်သေးမီ ဤအချက်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။
ပါရင်သည် သူ၏ပုံကြမ်းများကို အလုပ်ရုံစားပွဲပေါ် ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး ထောင့်တစ်ဖက်ကို တူဖြင့်ဖိထားကာ လိုအပ်နေသော အပိုင်းအစများကို လက်ညှိုးထိုးပြလေသည်။
"ဘောင်ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြင်လို့ရပါတယ်။ အယ်လ်ဒရန် ပြောပုံအရဆို လှည့်တဲ့ကွင်းကိုလည်း ပြန်သုံးလို့ရတယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီအပိုင်းတွေကတော့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေရမယ်ဗျ"
ကျွန်တော် ပုံကြမ်းကို အသေအချာ လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။
ဖန်ထည်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် လားရာပေါင်းစုံသို့ ကွေးညွတ်နေ၏။
"ဒီမှာ ဒါမျိုး လုပ်နိုင်တဲ့လူ ရှိလား"
တီလ်ဒါက ခေါင်းခါပြသည်။
"ပြတင်းပေါက်မှန်တို့၊ ပုလင်းတို့၊ တစ်ခါတလေကျမှ ဈေးနည်းနည်းနဲ့ ရောင်းလိုက်ရလို့ နောင်တရနေတတ်တဲ့ ကြွေပန်းကန်လုံးမျိုးတို့လောက်ပဲ ရှိတာ။ ဒါက အဲဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး"
"ဩဆယ်လ်မှာကော"
"အဲဒီဘက်ကိုလည်း မေးထားကြတယ်"
အော့စ်ဝင်က ပုံကြမ်းပေါ်သို့ ကိုင်းညွတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"စတုန်းဖို့ဒ်မှာ မှန်ဘီလူးလုပ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိဖူးတယ်"
မေရီက ပစ္စည်းစာရင်းထဲမှ မျက်နှာမော့ကြည့်လာသည်။
"ရှိဖူးတယ် ဟုတ်လား"
"အခုထိ ရှိနေသေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
"သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာ ဘယ်တုန်းကလဲ"
သူ စဉ်းစားခန်း ဖွင့်လိုက်သည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်က"
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
"သူက ငါ့ထက် အများကြီး ငယ်ပါသေးတယ်ကွာ"
"ဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်လေ" ဟု တီလ်ဒါက ဆိုလိုက်သည်။
အော့စ်ဝင်က သူမကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်၏။
"ဗေးလာတဲ့။ မြစ်နားက ဆိုင်တစ်ခုပေါ့။ အပြာရောင် ပြတင်းတံခါးတွေနဲ့"
မေရီက ချက်ချင်းပင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။
ဗေးလာသည် စတုန်းဖို့ဒ်တွင် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ ပြတင်းတံခါးများမှာ အစိမ်းရောင် ဖြစ်နေလေပြီ။
ကျွန်တော်တို့နှင့် စတင်စကားပြောစဉ်ကတည်းကပင် သူမသည် ဤအကြောင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထည့်ပြောခဲ့သည်။ အော့စ်ဝင်တစ်ယောက် သတင်းအစအန အသစ်မသိရခြင်းမှာ သူမအပေါ် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ စိတ်ပျက်စရာကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။
သုံးရက်အကြာတွင် သူမသည် သားရေသေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သေတ္တာထဲတွင် သိုးမွေးဖြင့် ပတ်ထားသော မှန်ဘီလူးများ၊ ကိရိယာငယ်အချို့နှင့် သူမ၏ နှာခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်မှန်အစား လဲလှယ်တပ်ဆင်လိုက်သော မျက်မှန်တစ်လက် ပါရှိသည်။
သူမသည် ပါရင်၏ ပုံကြမ်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုသည်။
ထို့နောက် ကျန်ရစ်နေသော မူရင်းအပိုင်းအစတစ်ခုမှ ကူးယူထားသည့် ပုံကြမ်းကို စစ်ဆေးသည်။
ပြီးနောက် ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းရေးမှူး ပြန်လည်ရေးဆွဲထားသော ပုံစံပြမျဉ်းကို ကြည့်ရှုသည်။
မည်သူမျှ စကားမဆိုကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် မျက်မှန်ကို ချွတ်ချလိုက်သည်။
"မူရင်းပစ္စည်းကို ကျွန်မ ကြည့်ဖို့လိုမယ်"
"ဒါပေါ့" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ အဟောင်းက ဖန်သားကိုလည်း သူဘယ်လိုနေရာယူထားလဲဆိုတာ ကျွန်မ မစစ်ဆေးရသေးမချင်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားရမယ်"
ပါရင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"စိတ်ချပါ"
"ပြီးတော့ ဘယ်သူမှ ဘာကိုမှ သွားမတိုက်ချွတ်ရဘူး"
တီလ်ဒါက ကျွန်တော့်လက်ထဲရှိ အဝတ်စဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် ချထားလိုက်၏။
ဗေးလာက မျှော်စင်သို့ သွားရောက်လေ့လာနေစဉ် ဂရေးကိပ်၏ ကျန်ရှိနေသော ကိစ္စရပ်များမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်လက် လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ဘီထရစ်သည် မျိုးစေ့များ စတင်ဝယ်ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရေရဟတ် အသစ်ကလည်း လည်ပတ်နေပြီ။
ခေါင်မိုးစစ်ဆေးရာတွင် ယုံကြည်ချက်သက်သက်ဖြင့်သာ မတ်မတ်ရပ်တည်နေသည့် မီးခိုးခေါင်းတိုင်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ထိုကိစ္စကို အီလီနော်က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။
ကျွန်တော်သည် ကေးလ်၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် သင်ခန်းစာသို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အဖြေကို သိနေခြင်းသည် အဖြေရှာရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော အခြားသူတစ်ဦးအား ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခွင့် မရှိကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ရသည်။
အာဝမ်က ဤအချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။
အက်ဗလင်ကတော့ သင်ခန်းစာကို သဘောကျနေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ထိုအပိုင်းကိုပေါ့။
ညနေခင်းများတွင် အမြွှာလေးများသည် အိပ်မပျော်မီ အစီအစဉ်အမျိုးမျိုးကို ငြင်းဆန်သောင်းကျန်းရင်း အချိန်အတန်ကြာ နိုးထနေတတ်ကြသည်။
ဂဲရစ်ခ်က တစ်ခန်းလုံးကို လှမ်းမြင်ရသော နေရာမျိုးတွင် ပွေ့ချီထားသည်ကို သဘောကျသည်။
ကာရိုးလ်ကမူ လူတွေ၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ရသည်ကို ပိုနှစ်သက်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်တော့်သမီးလေးက ကျွန်တော့်နှာခေါင်းကို သေချာစစ်ဆေးနေစဉ်အတွင်း စောင်ပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြာကြီး ကိုင်းညွတ်ထားရသည့် အချိန်များစွာ ရှိခဲ့သည်။
ညနေခင်းတစ်ခုတွင် သူမသည် နှာခေါင်းကို လှမ်းဆွဲရန် ကြိုးစားသည်။
မမှီလိုက်ပေ။
ထပ်ကြိုးစားသည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း—
"ဇွဲကောင်းလိုက်တာ"
"မင်းဆီက ရထားတာလေ"
ကာရိုးလ်က ကျွန်တော့် အောက်နှုတ်ခမ်းကို လှမ်းဆွဲမိသွားသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ရယ်မောလိုက်လေသည်။
"ရှင် စကားမပြောနိုင်အောင် လုပ်တဲ့နည်းကိုလည်း သူရှာတွေ့သွားပုံပဲ"
အော်ရီလီယာနှင့် ကျွန်တော်တို့၏ သင်ခန်းစာများလည်း ဆက်လက်ရှိနေဆဲပင်။
ရွှံ့စေးပန်းကန်လုံးများဖြင့် လေ့ကျင့်ရာတွင် စိတ်ချရလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်လာပြီဖြစ်၍ သူမသည် ပန်းကန်၏ အနားစွန်းများထက် ကျော်လွန်၍ လေ့ကျင့်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော အပေါက်ဝတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းထားသည့် စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်ငယ်တစ်ခု။
ပြင်ဆင်ထားသော အရာဝတ္ထုနှစ်ခုကြားတွင် ထိန်းထားသည့် သတိပေးချက်ငယ်တစ်ခု။
ထို့နောက် ပိုမိုခက်ခဲသော အပိုင်း ရောက်လာသည်။
၎င်းကို သတိမထားဘဲ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားပေးရခြင်းပင်။
ယခုဆိုလျှင် ကျွန်တော် အဝေးသို့ လျှောက်သွားနိုင်သည်။
စကားပြောနိုင်သည်။
အခြားအရာတစ်ခုခုကို ကောက်ကိုင်နိုင်သည်။
သို့သော် ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်မိသွားတိုင်း ထိုမှော်ဖွဲ့စည်းမှုမှာ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။
အော်ရီလီယာက ဤသည်ကို အံ့ဩဟန်မရှိဘဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"မင်းရဲ့ အာရုံက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"
"အဲဒါ အလုပ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ဆီကိုပါ"
"ပြီးတော့ မင်း ဘာလုပ်လိုက်လဲ"
"ပြန်စစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်"
"ပြီးတော့ ပိုတင်းကျပ်လိုက်တယ်ပေါ့"
ကျွန်တော် စားပွဲပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးငယ်နှစ်တုံးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
ကျွန်တော့်ဘေးတွင် အက်ဗလင်က သစ်သားဇွန်းတစ်ချောင်းကို သူမ၏ သတိပေးချက်ကြိုးမျှင်ကြားသို့ ဖြတ်သန်းပြလိုက်သည်။
သူမသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ငုံ့ကြည့်သည်။
ထို့နောက် ဘာကိုမှ ထပ်မံညှိနှိုင်းခြင်းမပြုဘဲ ဇွန်းကို ပြန်ချထားလိုက်၏။
ကြိုးမျှင်က မပျက်မစီး တည်မြဲနေဆဲပင်။
ကျွန်တော် ၎င်းကို ကြည့်နေမိသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြုံးလိုက်၏။
"အကြံဉာဏ် လိုချင်လား"
"အဲဒါကို ဘယ်လိုမျိုး အလိုက်တသိ လက်ခံရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာ"
"ဖြည်းဖြည်းပေါ့၊ အချိန်ယူပါ"
ထိုညတွင် အော်ရီလီယာသည် သူမ၏ ဥယျာဉ်ခန်း တံခါးဝတွင် ကျွန်တော်တို့ကို လေ့ကျင့်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က သတိပေးချက်ကို တပ်ဆင်ထားသည်။
ကျွန်တော်က ၎င်း၏ အလွန်တွင် ဒိုင်းငယ်တစ်ခုကို အသင့်ကိုင်ထားရသည်။
ပထမမှော်စနစ်ကို တစ်စုံတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပါက ဒုတိယဒိုင်းကို ထိုအရာဆီသို့ ဦးတည်လှည့်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက ခေါက်ထားသော အဝတ်လုံးများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ပထမတစ်လုံးက ကျွန်တော့်ပခုံးကို လာမှန်သည်။
ဒုတိယတစ်လုံးက ဒိုင်းကို ထိမှန်သွားသည်။
တတိယတစ်လုံးမှာမူ ကျွန်တော် အောင်မြင်သွားသည်ကို အက်ဗလင် သတိထားမိသလားဟု လှမ်းကြည့်လိုက်မိသောကြောင့် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သူမ သတိထားမိခဲ့သည်။
ထို့ပြင် တတိယမြောက် အဝတ်လုံး ထိသွားသည်ကိုလည်း သူမ မြင်ခဲ့ပေသည်။
"ရယ်ချင်ရင် ရယ်လို့ရပါတယ်" ဟု အော်ရီလီယာက သူမအား ပြောလိုက်သည်။
"ရယ်မလို့ပါပဲ"
ကျွန်တော်တို့ နေရာချင်း လဲလိုက်ကြသည်။
အက်ဗလင်၏ ဒိုင်းမှာ ကျွန်တော့်ထက် သေးငယ်ပြီး ၎င်းကို ဖန်တီးရန် အချိန်ပိုယူရသည်။
သို့သော် သတိပေးချက်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လာထိသောအခါ သူမသည် စွမ်းအားများကို အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ မဆင်မခြင် လွှင့်ထုတ်မည့်အစား အပေါက်ဝဆီသို့သာ တည့်တည့်လှည့်လိုက်လေသည်။
အဝတ်စလုံးသည် သူမ၏ ဒိုင်းကို ပွတ်တိုက်သွားပြီး အောက်သို့ ကျသွားခဲ့သည်။
သူမသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အော်ရီလီယာကို မော့ကြည့်ရင်း—
"နောက်တစ်ခါ ထပ်လုပ်မလား"
ကျွန်တော်တို့၏ ဆရာမက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ကျွန်တော် ကြိုးမျှင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်၏။
ရက်သတ္တပတ် အကုန်တွင် ဗေးလာထံမှ အဖြေရရှိခဲ့သည်။
ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို သူမ ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။
သို့သော် ပထမအကြိမ် ထွက်လာမည့်အရာများ အသုံးဝင်မည်ဟု သူမ မအာမခံနိုင်ပေ။
ဒုတိယအကြိမ်ကိုလည်း မအာမခံနိုင်ပါ။
ဤလုပ်ငန်းသည် သူမတွင် မရှိသော မီးဖိုအစီအမံများ၊ ပြင်ဆင်ရန် အကူအညီလိုမည့် ပုံစံခွက်များနှင့် အအေးခံချိန်ကို လုံးဝလျှော့မပေးနိုင်သည့် စည်းကမ်းများ လိုအပ်ပေသည်။
"ဘယ်လောက် ကြာမလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"ရှင် ခဏခဏ မေးနေရင်တော့ ပိုကြာမှာပေါ့"
တီလ်ဒါက လက်ပိုက်လိုက်ရင်း—
"ဒီအဒေါ်ကြီးကို ငါ သဘောကျတယ်"
ဗေးလာက ပုံကြမ်းဟောင်းကို လက်ဖြင့် ပုတ်ပြသည်။
"ဒါကို လုပ်ခဲ့တဲ့သူက နောင်တစ်ချိန် ပြန်ပြင်ရမယ်ဆိုတာ တွက်ဆထားပြီးသားပဲ။ ဒီအဆက်တွေကို တွေ့လား။ အပိုင်းလိုက် ခွဲထားတာ။ တော်တော် အမြင်ရှိတဲ့သူပဲ"
ပါရင်က အနားသို့ ပိုမိုတိုးကပ်လာသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး အရွယ်အစား အသေးလေးတစ်ခု အရင်လုပ်ကြည့်လို့ ရမလား"
"ရတာပေါ့"
သူ ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမက ထပ်ဖြည့်ပြောလေသည်— "အများကြီး လုပ်ရမှာပေါ့"
သူ့အပြုံးက ပို၍ စဉ်းစားတွေးခေါ်ဟန် ပေါက်သွားသည်။
သူမ၏ အချိန်၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် အဘယ်ကြောင့် မအောင်မြင်ခဲ့သနည်းဟု ကျွန်တော်တို့ကို သင်ခန်းစာပေးမည့် ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် လုပ်ခလစာကို ကျွန်တော်တို့ သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။
ဘီထရစ်က ခန့်မှန်းကုန်ကျစရိတ်ကို ဖတ်ကြည့်သည်။
"အစအနလေးတွေကအစ အကုန်လုံး သိမ်းထားနော်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဗေးလာက မကျေမနပ်ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့်—
"ဒါကတော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး"
မီးပြတိုက်အတွက် ပထမဆုံး အသုံးဝင်သော တိုးတက်မှုမှာ ပြတင်းတံခါးဂျက် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ မီးမွှေးစာများ ထည့်ရန် ခြောက်သွေ့သော ဗီရိုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တတိယတစ်ခုမှာ လက်ရန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အက်ဒါသည် ထိုသုံးခုစလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စာရေးသားပေးပို့ခဲ့သည်။
သူမသည် စာအများစုတွင် ထိုဗီရိုအကြောင်းကိုသာ အသားပေး ရေးသားထားခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ညစာစားပွဲတွင် ထိုစာကို အသံထွက် ဖတ်ပြလိုက်သည်။
ဂဲရစ်ခ်က ခေါင်းညိတ်ပြ၏။
"လူတွေက ခိုင်မာတဲ့ ဗီရိုတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးကို လျှော့တွက်တတ်ကြတယ်"
"ရှင်ကလည်း ဗီရိုတွေ အများကြီး လုပ်ဖူးတာကိုး" ဟု အက်ဗလင်က ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် ငါက အတွေ့အကြုံအရ ပြောနိုင်တာပေါ့"
ဟယ်လီနာက စာကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"သူ တစ်ယောက်တည်း နေတာလား"
"မျှော်စင်မှာတော့ ဟုတ်တယ်။ ဆိပ်ကမ်းကနေ လူလဲပေးတဲ့ မီးပြတိုက်မှူးတစ်ယောက် ရှိတယ်"
"ဘယ်လောက်တစ်ခါ လဲတာလဲ"
ကျွန်တော် စာရွက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အဲဒီအကြောင်း မပါပေ။
ဩဆယ်လ်သို့ ပေးပို့သော နောက်တစ်ကြိမ် မက်ဆေ့ချ်တွင် ထိုမေးခွန်းကို ထည့်သွင်းမေးမြန်းခဲ့သည်။
တမ်ဆင်၏ အကြောင်းပြန်ချက်တွင် ထိုအစီအစဉ်မှာ ဖြစ်သင့်သည်ထက် ပိုမိုပုံမှန်မဖြစ်တော့ကြောင်း ဝန်ခံထားသည်။
တစ်ပတ်အကြာတွင် ဆိပ်ကမ်းကောင်စီက လစာပေး မီးပြတိုက်မှူး ဒုတိယတစ်ဦးကို ခန့်အပ်လိုက်သည်။
အက်ဒါ၏ နောက်ထပ်စာတွင် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ စာတစ်ကြောင်းတည်းသာ ပါရှိခဲ့သည်။
'သူက ပစ္စည်းတွေကို ယူတဲ့နေရာမှာ ပြန်ထားတတ်တယ်' တဲ့။
ဒါက ကောင်းမွန်တဲ့ အစီရင်ခံစာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်တော် နားလည်လိုက်သည်။
ဗေးလာသည် မီးအိမ်ငယ်ကို အစမ်းတပ်ဆင်ထားသည်ကို ကျွန်တော်တို့အား ကြည့်ရှုခွင့်မပေးမီ နှစ်ပတ်ခန့် အချိန်ယူခဲ့သည်။
၎င်းသည် ကာရံထားသော အကာအရံတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်၊ ခုံတန်းလျားတစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
ဖန်သားသည် ကျွန်တော် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြည်လင်တောက်ပနေသည်။
ကွေးညွတ်နေသော အနားစွန်းများသည် အလုပ်ရုံ ပြတင်းပေါက်များမှ အလင်းရောင်ကို ဖမ်းယူထားကြသည်။
ပါရင်သည် ၎င်း၏ ဘေးဘက်တွင် လက်ကိုင်ပါသော လှည့်ပတ်နိုင်သည့် ဘောင်ငယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးထားသည်။
ဘရင်သည် အားသွင်းပြားဘေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။
ဗေးလာက တပ်ဆင်ထားသည်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးသည်။
ထို့နောက် လူတိုင်းကို ၎င်း၏ မျက်နှာစာရှေ့မှ ဖယ်ခွာစေခဲ့သည်။
"နံရံကို ဖြတ်ပြီး ပြပါ" ဟု သူမက ပါရင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဖြည်းဖြည်းချင်းနော်"
ဘရင်က စွမ်းအင်အနည်းငယ် သွင်းပေးလိုက်သည်။
အတွင်းပိုင်းတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ပါရင်က လက်ကိုင်ကို လှည့်လိုက်သည်။
တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုက အင်္ဂတေနံရံပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။
ကျွန်တော် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်မိသည်။
၎င်းသည် တစ်ဖက်နံရံကို ဖြတ်သန်းကာ၊ ပိတ်ထားသော တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
"နောက်တစ်ခေါက်" ဟု အယ်လ်ဒရန်က ဆိုသည်။
ပါရင်က ထပ်လှည့်လိုက်သည်။
ခေတ္တမျှ မည်သူမျှ စကားမဆိုနိုင်ကြပေ။
ထို့နောက် ဒယ်လာက အကာအရံဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း—
"ဒီလောက်ဆို လှေကားတွေကို သေချာပေါက် မြင်ရမှာပဲ"
ပိုကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများမှာမူ အချိန်ပိုယူရသည်။
တစ်ခုမှာ အအေးခံနေစဉ် အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခုမှာမူ အလင်းကို ဆိုးရွားစွာ ပုံပျက်စေသဖြင့် ဗေးလာက အလုပ်ရုံထဲမှ အပြင်သို့ ပေးမထွက်ခဲ့ပေ။
နောက်တစ်တွဲမှာမူ သူမ၏ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် မီးပြတိုက်ရှိ ကျောက်သားထောက်တိုင်များကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။
လှည့်ပတ်သောကွင်းသည် ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားနိုင်သည်။
အက်ဒါနှင့် သူမ၏ လက်ထောက်အသစ်တို့သည် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော ယန္တရားကို မည်သို့စစ်ဆေးရမည်ကို သင်ယူပြီးဖြစ်ကာ၊ ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းရေးမှူးကလည်း ယခင် စွမ်းအင်သွင်းသည့် လမ်းကြောင်းဟောင်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရာတွင် ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးခဲ့သည်။
သလင်းကျောက်သည် စွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို လက်ခံယူလိုက်သည်။
ထိန်းထားသည်။
ထို့နောက် မီးအိမ်ထဲသို့ ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ထိုအပိုင်းကို နေ့ခင်းဘက်တွင် ပြတင်းတံခါးများ ပိတ်လျက် စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။
ပထမဆုံး တောက်ပမှုမှာ အားနည်းနေသေးသည်။
ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာသည်။
ကျွန်တော် စွမ်းအင်ထပ်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်သောအခါ ဗေးလာက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြလေသည်။
"တော်ပြီ"
ကျွန်တော် ရပ်လိုက်သည်။
သူမသည် ဖန်သားကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
အယ်လ်ဒရန်က ဘောင်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ပါရင်ကတော့ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေ၏။
နောက်ဆုံးတွင် အက်ဒါက ရှေ့သို့တိုးလာကာ ထိန်းချုပ်ခလုတ်ကို သူမကိုယ်တိုင် လှည့်လိုက်သည်။
အလင်းရောင် မှေးမှိန်သွားသည်။
ထို့နောက် ပြန်လည်လင်းလက်လာသည်။
သူမသည် ထိန်းချုပ်ခလုတ်ပေါ်တွင် လက်ကို အချိန်အတော်ကြာ တင်ထားခဲ့သည်။
ပထမဆုံး ညနေခင်း အစမ်းလေ့ကျင့်မှုကို ဆိပ်ကမ်းနှင့်အတူ စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။
အခမ်းအနား အစီအစဉ်ဟူ၍ မရှိပေ။
အကြောင်းကြားရမည့် လှေများ၊ စစ်ဆေးရမည့် အလင်းပုံစံများနှင့် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားပါက သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုခုတွင် ရှိနေချင်ကြသည့် လူအချို့သာ ရှိနေကြသည်။
တမ်ဆင်သည် အတွေ့အကြုံရှိ ရေတပ်သားနှစ်ဦးနှင့်အတူ ကမ်းရိုးတန်းအငူလွန် ရေပြင်သို့ လှေတစ်စင်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
ဘရန်သည် ၎င်းတို့၏ အစီရင်ခံစာကို လက်ခံရယူရန် ဆိပ်ခံတံတားတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အီလီဇာသည် ကျွန်တော်တို့နှင့်အတူ မျှော်စင်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
အက်ဗလင်သည် ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်စဉ်က ယူဆောင်လာခဲ့သော နွေးထွေးသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ကလေးများကို ဂရေးကိပ်တွင် ထားရစ်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ မထွက်ခွာမီ ကျွန်တော့်ဇနီးက ကလေးတစ်ယောက်ချင်းစီကို နမ်းရှုံ့ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤအခိုက်အတန့်ကို လွဲချော်ခဲ့ရသည်ဟု ၎င်းတို့ ဂျီကျလာနိုင်သည့် အရွယ်ရောက်သောအခါ အားလုံးကို ပြောပြမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။
ဟယ်လီနာက ကာရိုးလ်ကို ပွေ့ချီထားလိုက်ရင်း—
"သွားကြတော့လေ"
ကျွန်တော်တို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
မျှော်စင်တွင် အက်ဒါသည် ထိုနေရာ၌ အလုပ်လုပ်နေသူများအတွက် ညစာပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ နေမဝင်မီ စားသောက်ခဲ့ကြသည်။
ပါရင်သည် သူ၏ ပေါင်မုန့်ကိုပင် သတိမထားမိပေ။
မင်ရည်များ မဖိတ်စင်မီ ဗေးလာက သူ၏ ပုံကြမ်းစွန်းပေါ်မှ ပေါင်မုန့်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"စားစမ်းပါ"
သူ စကားနားထောင်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက် ပင်လယ်ပြင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာခဲ့သည်။
အယ်လ်ဒရန်သည် နောက်ဆုံးအကြိမ် စစ်ဆေးရန် လှေကားပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
ကျွန်တော်လည်း နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့၏။
မီးခွက်ဟောင်းသည် အနီးအနားတွင် အသင့်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လတ်ဆတ်သော လောင်စာများ။
ခြောက်သွေ့သော မီးမွှေးစာများ။
ပိုကောင်းသည့် အရာတစ်ခု အလုပ်ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စွန့်ပစ်မထားခဲ့ပေ။
ပြတင်းပေါက်နားတွင် အက်ဗလင်က တိမ်တိုက်များအောက်သို့ နောက်ဆုံး နေရောင်ခြည်တန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" ဟု သူမက မေးသည်။
ကျွန်တော် အက်ဒါဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
မီးပြတိုက်မှူးသည် မီးအိမ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွား၏။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အဆင်သင့်ပါပဲ"
သလင်းကျောက်သည် တောက်ပလာသည်။
ဖန်သားအတွင်း အလင်းရောင်များ စုစည်းလာခဲ့သည်။
ခေတ္တမျှ တစ်ခန်းလုံး အသက်ရှူရပ်မတတ် တိတ်ဆိတ်သွားဟန်တူသည်။
ထို့နောက် အက်ဒါသည် လှည့်ပတ်သည့် ယန္တရားကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
မီးအိမ် စတင်ရွေ့လျားသွားသည်။
အလင်းတန်းတစ်ခု ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။
နောက်တစ်ခု။
တတိယတစ်ခု။
အလင်းကာထားသော အပိုင်းက လှည့်ပတ်သွားစဉ် အမှောင်ထုက လိုက်ပါလာသည်။
ထို့နောက် အလင်းရောင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
အလင်းသုံးကြိမ် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် သုံးကြိမ် ထပ်လင်းသည်။
ပါရင်သည် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ဖိအုပ်ထားမိသည်။
ဗေးလာက တပ်ဆင်ထားသော အပိုင်းများကို အာရုံစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။
အယ်လ်ဒရန်က လှည့်ပတ်နေသော ကွင်းသံကို နားထောင်ရန် ကိုင်းညွတ်လိုက်သည်။
အက်ဗလင်သည် ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများက ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
အောက်ဘက် အဝေးတစ်နေရာတွင် ရေပြင်သည် ဖြူဖျော့ဖျော့ လှိုင်းတွန့်များအဖြစ် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအလင်းတန်းသည် ကျွန်တော်တို့၏ အလုပ်ရုံမီးအိမ်များ ရောက်ရှိနိုင်သော အကွာအဝေးထက် များစွာကျော်လွန်၍ ခရီးပေါက်နေပေသည်။
စောင့်ဆိုင်းနေသော လှေဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြသည်။
အမှောင်ထုထဲမှ အဖြေတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အလင်းရောင်သေးသေးလေးတစ်ခု။
ထို့နောက် နောက်ထပ်တစ်ခု။
တမ်ဆင်၏ သဘောတူထားသော အချက်ပြအလင်း။
ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ရပေသည်။
အက်ဒါသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရဟန်တူသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ပါရင်က ရယ်မောလိုက်သည်။
တစ်ချက်တည်းသာ။
ထို့နောက် သူသည် လှည့်ပတ်သည့် အမြန်နှုန်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည်စစ်ဆေးနေလေပြီ။
ကျွန်တော် မီးပြတိုက်မှူးကို ကြည့်လိုက်သည်။
ပြတင်းပေါက်ကို အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း သူမ၏ မျက်နှာသည် တောက်ပနေသည်။
"ဟုတ်ရဲ့လားခင်ဗျာ"
သူမ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းပြသည်။
ခဏမျှ ကျွန်တော့်ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။
"ကျွန်မ ဒါမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး" ဟု သူမက ဆိုသည်။
သူမ၏ လက်သည် ကျောက်တိုင်ကို မှီထားသည်။
"စာအုပ်ထဲမှာပဲ ဖတ်ဖူးခဲ့တာ"
အက်ဗလင်က သူမအနီးသို့ ပိုမိုတိုးကပ်သွားသည်။
သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ အလင်းရောင် လှည့်ပတ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ကျွန်တော်တို့သည် နောက်ထပ်စစ်ဆေးမှုများ ပြီးဆုံးသည်အထိ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဖန်သားက ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
သလင်းကျောက်၏ စွမ်းအင်ကျဆင်းမှုမှာလည်း ရဲတိုက်ထိန်းသိမ်းရေးမှူး၏ တွက်ချက်မှုများအတိုင်း ဖြစ်နေသည်။
ယန္တရားသည် အနည်းငယ် ပြုပြင်ညှိနှိုင်းရန် လိုအပ်ခဲ့ရာ အက်ဒါက သာမန်မီးဖိုကို အသင့်ပြင်ထားပေးစဉ် အယ်လ်ဒရန်က ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် မီးအိမ်သည် ပြန်လည်လည်ပတ်လေသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ပါရင်က နောက်ဆုံးတိုင်းတာမှုများကို မှတ်တမ်းတင်နေစဉ် လက်ထောက်မီးပြတိုက်မှူးက မြောက်ဘက်ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"အက်ဒါ"
သူ့အသံထဲရှိ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ကျွန်တော်တို့အားလုံး အနားသို့ ရောက်သွားကြသည်။
ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် အဝေးတစ်နေရာ၊ မှောင်မိုက်နေသော အငူကွေးကြီး၏ အလွန်တွင် အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ရပ်သွားသည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လင်းသည်။
အက်ဒါက ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"အဲဒါ ဘာလဲ" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"မြောက်ဘက်စွန်းက"
အခြားမျှော်စင်တစ်ခု။
တစ်ခါတလေမှ ပြန်လည်အကြောင်းပြန်တတ်သော မျှော်စင်။
၎င်း၏ အလင်းရောင်သည် အသက်ရှူသံ အနည်းငယ်မျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ပိုမိုရှည်လျားသော အစီအစဉ်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
အက်ဒါက တိုးတိုးလေး ရေတွက်နေသည်။
သူမဘေးတွင် လက်ထောက်က အချက်ပြသင်္ကေတစာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမ မော့ကြည့်လာသည်အထိ ကျွန်တော် စောင့်နေခဲ့သည်။
"သူတို့ မေးနေတာ... မီးအိမ်ဟောင်းကြီး ပြန်လင်းနေတာလားတဲ့"
ကျွန်တော့်ဇနီးက ပြုံးလိုက်သည်။
"သူတို့ကို ဘာပြန်ပြောရမလဲ"
အက်ဒါသည် ပြတင်းတံခါး ထိန်းချုပ်ခလုတ်ဆီသို့ လက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်တယ်လို့ပေါ့" ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရဲတိုက်စင်္ကြံများ တိတ်ဆိတ်နေပြီ ဖြစ်သည့် အချိန်အထိ နောက်ကျနေပေပြီ။
အမြွှာလေးများ အိပ်ပျော်နေကြပြီ။
ဟယ်လီနာသည် ကလေးထိန်းခန်း အပြင်ဘက်တွင် ကျွန်တော်တို့ကို ဆီးကြိုပြီး အခြေအနေ မည်သို့ရှိသနည်းဟု မေးလေသည်။
အက်ဗလင်က သူမကို ဖက်လိုက်ရင်း—
"အဆင်ပြေသွားပြီ အမေ"
သူမ၏ မိခင်က သူမပခုံးပေါ်မှနေ၍ ကျွန်တော့်ကို ပြုံးပြသည်။
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့သည် ပုခက်များဘေးတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
ဂရေးကိပ်၏ ရင်ပြင်မီးအိမ်များသည် အောက်ဘက်တွင် လင်းလက်နေကြသည်။
တံတိုင်းများ၏ အလွန်တွင် လမ်းများသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
ကျွန်တော်သည် မျှော်စင်ထဲမှ အက်ဒါကို တွေးမိသည်။
မြောက်ဘက် ပိုဝေးသော နေရာရှိ အခြားသော မီးပြတိုက်မှူးတစ်ဦး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အလင်းပုံစံတစ်ခုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းအကြောင်းကို တွေးမိသည်။
သူ့ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"အလင်းသုံးကြိမ်လား" ဟု အက်ဗလင်က တိုးတိုးလေး မေးသည်။
"သုံးကြိမ်ပေါ့"
သူမ ကျွန်တော့်ကို မှီတွယ်ထားလိုက်သည်။
ကျွန်တော်တို့ ပြတင်းပေါက်မှ မမြင်နိုင်သော အဝေးတစ်နေရာတွင် မီးအိမ်ကြီးသည် ဆက်လက်လည်ပတ်နေပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် အမှောင်ထုထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော တစ်စုံတစ်ယောက်သည်လည်း အဖြေကို ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။