အခန်း ၁၀၂ - မေးခွန်းတစ်ခု၏ တန်ဖိုး
စတုန်းဖို့ဒ်တောင်ဘက်ရှိ စာပို့နားနေစခန်းတစ်ခုတွင် ထိုလူကို သူတို့ ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။
သူက နာမည်ပြောင်းထား၏။
သို့သော် ဝတ်ရုံကိုတော့ မပြောင်းခဲ့ချေ။
မြင်းထိန်းက သူ့လက်ကောက်ဝတ်နားက ငွေချည်ထိုးဖာထေးထားမှုကို မှတ်မိနေပြီး၊ လှည်းယာဉ်အဖွဲ့မှူးကလည်း ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ရှိနေပါလျက် လှည်းတစ်စီးတည်း အတူစီးရသည့် ဈေးနှုန်းကို ညည်းညူနေခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အီလီဇာက ဤအကြောင်းကို မျက်နှာသေဖြင့် ကျွန်တော့်အား ပြောပြလေသည်။
"သူ ပြန်ခုခံသေးလား"
"မီးဖိုချောင်ဘက်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်"
"ပြီးတော့ရော"
"မီးဖိုချောင်တံခါးက ထွက်ပေါက်တစ်ခုတည်းရှိတဲ့ ခြံဝင်းထဲကို ပေါက်နေတာ"
"အဲဒီထွက်ပေါက်ကို မင်းတို့ စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပေါ့"
"စတုန်းဖို့ဒ်ရဲ့ ကင်းတပ်ဖွဲ့က စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ"
ကျွန်တော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
တံခါးပေါက်တိုင်းတွင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ရှိနေသကဲ့သို့ စိတ်ထဲ ပြန်လည်မြင်ယောင်မိနေပြန်လေပြီ။
"သူတို့ ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲ"
သူမက သားရေစာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို စားပွဲပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
"စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်တဲ့ အထောက်အထားတွေပါ"
စာအုပ်ထဲတွင် အစပိုင်း၌ ရိုးရိုးသာမန်အရာများကိုသာ ရေးသားထားသည်။
ကုန်ပစ္စည်းဈေးနှုန်းများ။
တည်းခိုခန်း အမည်များ။
မြို့များကြားရှိ ခရီးအကွာအဝေးများ။
ထို့နောက် စတုန်းဖို့ဒ်အကြောင်း ရောက်လာသည်။
ကုန်သွယ်ရေးကွင်းပြင်၏ ပုံကြမ်းများ ပါဝင်နေသည်။
အများပြည်သူသုံး တံခါးမကြီး ဖွင့်ချိန်ပိတ်ချိန် ဇယားများ။
အစောင့်တပ်သားများ၏ ရုပ်သွင်ဖော်ပြချက်များ။
စာမျက်နှာတစ်ခုတွင် ထိုနေရာ၌ အလုပ်လုပ်သူများ၏ အမည်စာရင်းကို ရေးမှတ်ထားပြီး နာမည်ဘေးတွင် အမှတ်အသားလေးများ ပြုလုပ်ထားလေသည်။
"ဒါတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"
"သူ သူတို့ဆီ ချဉ်းကပ်ခဲ့သလားဆိုတာရယ်၊ သူတို့ ဘာကို လက်ခံနိုင်မလဲဆိုပြီး သူ တွက်ဆထားတာတွေပါ"
ငွေကြေး။
ပိုကောင်းသည့် ရာထူးနေရာ။
ဩဇာအာဏာရှိသူတစ်ဦးနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခြင်း။
ကျွန်တော် နောက်တစ်မျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။
နောက်စာမျက်နှာတွင် စာကြောင်း လေးကြောင်းတည်းသာ ပါရှိသည်။
*မိဖုရားသည် ကလေးနှစ်ဦးစလုံးနှင့် ခရီးသွားသည်။*
*မိဘနှစ်ပါးစလုံး မကြာခဏ အတူရှိနေတတ်သည်။*
*ကလေးများကို ချီပိုးထားသည်။*
*အချိန်အတိအကျ မသေချာသေး။*
ထိုစာကြောင်းများကို ကျွန်တော် တစ်ခေါက်ဖတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်၏။
အီလီဇာက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေသည်။
ခဏမျှလောက် မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်သံမှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အသံကိုမျှ ကျွန်တော် မကြားနိုင်တော့ချေ။
"သူ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ"
"ဒါရန်ဟို့လ်တ် တဲ့။ ဒီနာမည်ကတော့ နာမည်ရင်းဖြစ်မယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။ စတုန်းဖို့ဒ်က ကုန်သွယ်ရေးပွဲစားတစ်ယောက်က သူ့ကို မှတ်မိတယ်"
"သူ့ကို ဘယ်သူငှားထားတာလဲ"
"သတင်းအချက်အလက် လိုချင်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရောင်းစားတာလို့ သူက ပြောတယ်"
"ဒါဆို ဒီသတင်းကို ဘယ်သူက လိုချင်နေတာလဲဆိုတာ ငါတို့ သိအောင်လုပ်ရမယ်"
"အဲဒါကို စုံစမ်းနေပါတယ်"
ကျွန်တော် လက်နှစ်ဖက်ကို စားပွဲပေါ် ပြားပြားကပ်တင်လိုက်သည်။
"ငါ ဘာကူညီပေးရမလဲသာ ပြော"
ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အက်ဗလင်က ထိုစာအုပ်ကို ဖတ်လေသည်။
ကျွန်တော် ပိတ်ထားခဲ့သည့် နေရာတွင် သူမ ရပ်မနေခဲ့ချေ။
စာအုပ်အဆုံးထိ ဖတ်သွားသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်တို့ကလေးများအကြောင်း ပါရှိသည့် စာမျက်နှာဆီသို့ ပြန်လှန်လိုက်သည်။
"ဒီမှတ်စုတွေကို သူကလွဲလို့ တခြားသူ မြင်ပြီးပြီလား"
"အဲဒီအပိုင်းကို သူ မပို့ရသေးဘူးလို့တော့ ပြောတာပဲ"
"ပြောတာပဲပေါ့"
"ဟုတ်တယ်"
သူမက မေရီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"သူမှတ်ထားတဲ့ နေ့စွဲတွေနဲ့ တံခါးစောင့်မှတ်တမ်းတွေကို တိုက်စစ်ပေးနိုင်မလား"
"စတင်စစ်ဆေးနေပါပြီ"
"အလုပ်သမားတွေရဲ့ နာမည်တွေရော"
"အီလီဇာက သူတို့ကို စကားသွားပြောနေပါတယ်"
အက်ဗလင်က စာအုပ်ကို ချထားလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်များက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း။
မျက်နှာကမူ တည်ငြိမ်မနေပေ။
ကျွန်တော် ကုလားထိုင်ကို သူမအနားသို့ တိုးလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် သူမက "သူ ကျွန်မတို့ ထွက်သွားတာကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ကျွန်တော်လည်း ထိုကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
"ကိုယ် တောင်းပန်ပါတယ်"
သူမက ကျွန်တော့်ဘက် လှည့်လာသည်။
"ရှင်က သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ"
"ဒါပေမဲ့လည်းကွာ..."
မေရီက စာရွက်စာတမ်းများကို တိတ်တဆိတ် သိမ်းဆည်းပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်မသွားမချင်း ကျွန်တော်တို့ အတူတကွ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ကို မှီတွယ်လာသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ပွေ့ဖက်ထားလိုက်၏။
ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေမိခြင်းအတွက် မည်သူကမျှ အခြားတစ်ယောက်ကို လူမိုက်သဖွယ် မခံစားရစေရန် စကားမျိုး မဆိုခဲ့ကြပေ။
နှစ်ရက်အကြာတွင် စတုန်းဖို့ဒ် တရားသူကြီးက ကျွန်တော့်အား ဒုတိယအကြိမ် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွင် တက်ရောက်ပေးနိုင်မလားဟု မေးမြန်းလာခဲ့သည်။
ဟို့လ်တ်က သူ့အလုပ်ရှင် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ရန် သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုနာမည်ကို ကျွန်တော့်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သာ ပြောပြလိုသည်ဟု ဆို၏။
အီလီဇာက ဤအစီအစဉ်ကို သဘောမကျချေ။
ဂါးရစ်ကို ပြောပြတော့လည်း "ငါလည်း သဘောမကျဘူး" ဟု ဆိုသည်။
"ဘာလို့လဲ"
"သူက ဒီကိစ္စကြောင့် အထိခိုက်ဆုံးဖြစ်ရတဲ့ လူနဲ့ လာအပေးအယူလုပ်ချင်နေတာ"
ကျွန်တော် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"တရားသူကြီး မပေးနိုင်တဲ့ ကတိတွေကို မင်းဆီက ရနိုင်မယ်လို့လည်း သူ ထင်နေနိုင်တယ်"
"ငါ ပေးနိုင်လို့လား"
"မင်း ပေးချင်ရင် ပေးနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ပေးသင့်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး"
ကျွန်တော် ထိုဖိတ်ခေါ်ချက်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တရားသူကြီးနှင့် မေရီတို့ပါ အတူရှိနေစေရန် အီလီဇာကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်၏။
"ငါ သွားနားထောင်မယ်"
ဂါးရစ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"နားထောင်တာလောက်ကတော့ ရပါတယ်"
ဒါရန်ဟို့လ်တ်၏ ရုပ်သွင်မှာ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရိုးရိုးသာမန် ဖြစ်နေသည်။
သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ဂျိုပေါက်နေမည်ဟု ကျွန်တော် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း။
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲတွင်မူ ကျွန်တော် ခံစားနေရသော ဒေါသနှင့် ထိုက်တန်သည့် ရုပ်သွင်မျိုး ဖြစ်နေစေချင်မိသည်။
သူက ကျွန်တော့်ထက် အနည်းငယ် အသက်ကြီးသည်။
မျက်နှာသွယ်သွယ်။
အချုပ်ထဲတွင် ရက်အတော်ကြာ နေခဲ့ရသော်လည်း သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် တရားသူကြီး၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးများက ကျွန်တော့်လက်များဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာကြသည်။
ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်၏။
"မာစတာ ဟို့လ်တ်"
"အရှင်မင်းကြီး"
ဗက်ဆာအမည်ရှိသော အမျိုးသမီးတရားသူကြီးက သူ့ကုလားထိုင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူ ထိုင်လိုက်သည်။
ခဏမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
ထို့နောက် ဟို့လ်တ်က မေရီ၏ မင်တံဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်အလုပ်ရဲ့ သဘောသဘာဝနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ရှိနေတယ်လို့ သိရပါတယ်"
"ဟုတ်တယ်" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မိသားစုကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး"
"ဒါဆို မင်း ဘာရည်ရွယ်ခဲ့တာလဲ"
"အခြေအနေ မှတ်တမ်းတစ်ခု ပြုစုဖို့ပါပဲ"
"ငါ့ကလေးတွေ ခရီးထွက်တဲ့ အချိန်တွေအကြောင်းပေါ့"
"တခြားကိစ္စတွေလည်း ပါပါတယ်"
ကျွန်တော် အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။
"ဘယ်သူ့အတွက်လဲ"
သူ နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။
"အဲဒါကိုပဲ ကျွန်တော် ဆွေးနွေးချင်ခဲ့တာပါ"
သူက စတုန်းဖို့ဒ်မှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာခွင့်ကို လိုချင်နေသည်။
သူ့ပစ္စည်းများကို ပြန်လိုချင်သည်။
ဂရေးကိပ် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အရာရှိများက သူ့နောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း မပြုပါဟူသော ရေးသားထားသည့် ကတိခံဝန်ချက်ကို လိုချင်နေလေသည်။
ဗက်ဆာက သူ့ကို အဆုံးထိ ပြောခွင့်ပြုထားသည်။
ထို့နောက် သူမ လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လိုက်၏။
"မင်းက တံခါးစောင့် အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို ရောင်းချခွင့်မရှိတဲ့ မှတ်တမ်းတွေရဖို့ ငွေကြေးပေးပြီး ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ ငါတို့ဆီမှာ သူ့ရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ရော၊ မင်းရဲ့စာအုပ်ထဲမှာ ရေးထားတဲ့ ငွေပမာဏရော ရှိပြီးသား"
"ကျွန်တော်က သတင်းအချက်အလက် စုံစမ်းရုံတင်ပါ"
"မင်းက သူ့ကို လက်ခံရေးရုံးခန်းထဲကနေ ခိုးယူခိုင်းခဲ့တာ"
ဟို့လ်တ်က ကျွန်တော့်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သည်။
ကျွန်တော် ဘာမှမပြောပေ။
သူ့ပခုံးများ လျှောကျသွားသည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ဘာပေးနိုင်မှာလဲ"
"မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ပေးမယ်" ဟု ဗက်ဆာက ဆိုသည်။ "စီရင်ချက်မချခင် မင်းအပေါ် စွပ်စွဲချက်တွေကို ဖြေရှင်းချေပခွင့် ရလိမ့်မယ်"
သူ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပုံရသည်။
ကျွန်တော် အရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို တွေ့ချင်တယ်ဆို"
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ငါ ရောက်နေပြီ။ မင်း ငါ့ကို ပြောပြချင်တဲ့ စကားကို ပြောပြတော့"
ထိုအလုပ်က ဗာရန်ဒေ့စ် အမည်ရှိ ကုန်သည်ပွဲစားတစ်ဦးထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဒေ့စ်သည် စတုန်းဖို့ဒ် တောင်ဘက်ဈေးအနီးရှိ အထည်ဂိုဒေါင်တစ်ခု၏ အပေါ်ထပ်တွင် အခန်းငှားနေထိုင်သူ ဖြစ်သည်။
သူသည် လူပုဂ္ဂိုလ်များအကြား မိတ်ဆက်ပေးခြင်း၊ ရောင်းချရခက်သော ကုန်စည်များအတွက် ဝယ်သူရှာပေးခြင်းနှင့် ပုံမှန်စာရင်းဇယားများတွင် ရှားရှားပါးပါးသာ ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိသော အခြားအလုပ်များအတွက် အခကြေးငွေယူခြင်းတို့ကို လုပ်ကိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ဟို့လ်တ်သည် ယခင်ကလည်း သူနှင့် လက်တွဲဖူးသည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ သူက တံခါးစောင့်တပ်တွေကို စုံစမ်းခိုင်းတာပါ"
"ဘယ်တံခါးတွေလဲ" ဟု အီလီဇာက မေးသည်။
"စတုန်းဖို့ဒ်။ ဗေးလ်ဝုဒ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဝင်လို့ရရင် ဂရေးကိပ်ပါ"
"ပြီးတော့ တော်ဝင်မိသားစုအကြောင်းရော"
ဟို့လ်တ်က စားပွဲခုံကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒါက သီးခြားတောင်းဆိုချက်ပါ"
တရားသူကြီးက ထိုတောင်းဆိုချက်ကို အတိအကျ ပြန်ပြောပြရန် ခိုင်းလိုက်သည်။
သူ ပြန်ပြောပြသည်။
အက်ဗလင်နှင့်အတူ မည်သူလိုက်ပါသွားတတ်သနည်း။
ကလေးနှစ်ဦးစလုံး အမြဲတမ်း အတူတူ ခရီးသွားတတ်သလား။
တံခါးမကြီး မဖွင့်မီ ဧည့်သည်များ မည်သည့်နေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းရသနည်း။
ဧည့်ခံရာ ကွင်းပြင်ကို ရှောင်ကွင်းရန် အစေခံများ အသုံးပြုသည့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ရှိသလား။
မေရီက စကားလုံးတိုင်းကို ရေးမှတ်နေသည်။
ကျွန်တော့်လက်ချောင်းများအောက်ရှိ စားပွဲအစွန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
"သူက ဒီအသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ဘာလို့ လိုချင်ရတာလဲ"
"သူ မပြောပြပါဘူး"
"ဒါဆို မင်းကရော သူ ဘာအတွက် သုံးမယ်လို့ ထင်လို့လဲ"
ဟို့လ်တ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျွန်တော် စောင့်နေလိုက်၏။
နောက်ဆုံးတွင် သူက "ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်း မတွေးမိအောင် နေခဲ့ပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။
ထိုအဖြေသည် နောင်တွင် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ အမြဲစွဲကျန်နေခဲ့သည့် အဖြေပင် ဖြစ်သည်။
သူ့အလုပ်ရှင်၏ နာမည်မဟုတ်။
ငွေကြေးပမာဏလည်း မဟုတ်။
ထိုစကားသာ ဖြစ်သည်။
*ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်း မတွေးမိအောင် နေခဲ့ပါတယ်။*
သူသည် ကျွန်တော်တို့ သားသမီးများကို ပွေ့ချီထားသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။
အက်ဗလင်က စောင်လေးကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ခြုံပေးနေသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ ရင်ခွင်ထဲရှိ အထုပ်အပိုးလေးများသည် လူသားစစ်စစ်များဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်လောက်သည်အထိ အချက်အလက်များ ချရေးခဲ့သည်။
ထို့နောက် ထိုအရာများအတွက် ရမည့် အဖိုးအခကို သူ သွားရှာခဲ့လေသည်။
အီလီဇာက နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးသည်။
ကျွန်တော် သူမကို မေးခွင့်ပြုထားလိုက်၏။
စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု ပြီးဆုံးချိန်တွင် ကျွန်တော်တို့ထံ၌ လိပ်စာတစ်ခု၊ လူပုံသဏ္ဌာန် ဖော်ပြချက်တစ်ခုနှင့် ဟို့လ်တ်၏ မှတ်စုများကို ပို့ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားထားသည့် နေရာတစ်ခုတို့ကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ထရပ်လိုက်သောအခါ သူ မော့ကြည့်လာသည်။
"အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်တော် အားလုံး ပြောပြပြီးပါပြီ"
"မင်း အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ ကောင်းတာပေါ့"
"ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."
"ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ တရားသူကြီးက ရှင်းပြပြီးသားပါ"
နောက်ထပ် မည်သည့်စကားမျှ မပြောမိစေရန် ကျွန်တော် ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒေ့စ်သည် စတုန်းဖို့ဒ်တွင် ရှိနေဆဲပင်။
ရာသီဥတုကြောင့် ဟို့လ်တ် ခရီးကြန့်ကြာနေမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။
ကင်းတပ်ဖွဲ့က သူ့အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူက စာအိတ်တစ်ထုပ်ကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
အရာရှိတစ်ဦးက သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။
ဒုတိယအရာရှိက ထိုစာအိတ်ထုပ်ကို ဆယ်ယူလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ မည်သည့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။
ညမရောက်မီ အီလီဇာက သတင်းပို့လာသည်။
ကလေးထိန်းခန်း တံခါးဝအနီးတွင် ရပ်ရင်း ထိုသတင်းစကားကို ကျွန်တော် ဖတ်လိုက်သည်။
အခန်းထဲတွင် အက်ဗလင်က ကာရိုကို စကားပြောနေသည်။
သူမ၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော နူးညံ့သောအသံက ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးမှိတ်ထားမိစေသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော် အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမအား ပြောပြလိုက်၏။
စာများကို စစ်ဆေးဖတ်ရှုရန် သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့သည်။
မေရီသည် စတုန်းဖို့ဒ်၏ စာရေးများနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည်။
လက်ရေးများ၊ ငွေပေးချေမှု မှတ်တမ်းများနှင့် ပစ္စည်းလက်ခံရရှိသည့် ပြေစာများကို တိုက်စစ်ခဲ့ကြသည်။
ဒေ့စ်သည် အမှန်တကယ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကိုလည်း လုံလုံလောက်လောက် လုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် တရားဝင်အလုပ်နှင့် တရားမဝင်အလုပ်ကို ခွဲခြားရန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ထိုသို့ အချိန်ဆွဲနေရခြင်းက သည်းမခံနိုင်စရာပင်။
သို့တိုင် အချိန်ယူရဆဲ ဖြစ်သည်။
ထိုအတောအတွင်း သံရည်ကျိုရုံက နောက်ထပ် အော်ဒါတစ်ခုကို အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဩဆယ်လ်က မီးအိမ်ဆီများ ပို့ပေးလာသည်။
ဆေးကုသဆောင်မှ ဘရမ်က စတိုခန်းသစ်နားတွင် သူ့ကို တွေ့သွားပြီးနောက် ဟက်စတာက သူ့ပေကြိုးကို သိမ်းယူသွားသည်ဟု စာရေးပြီး တိုင်တန်းလာသည်။
အက်ဗလင်က ထိုစာကို ဖတ်ပြီး ရယ်မောလေသည်။
ထိုရယ်သံလေးကို ကြားရသည့်အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်မိသည်။
ကျွန်တော်တို့ သင်ခန်းစာများကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ကြသည်။
စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် ပထမဆုံးညနေခင်းတွင် ကျွန်တော်သည် ရိုးရှင်းသော အကာအကွယ်အတားအဆီးတစ်ခုကိုပင် အထူမကြီးလွန်းအောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
အော်ရီလီယာက အလင်းရောင်များ စုစည်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက် သူမက ကျွန်တော့်ကို အားလျှော့ချရန် ပြောသည်။
ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း။
စွမ်းအင်တည်ဆောက်မှုက အာခံနေသည်။
ကျွန်တော်က စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ထည့်သွင်းထားမိသဖြင့် အနည်းငယ် ပြုပြင်လိုက်တိုင်း အခြားတစ်နေရာကို သွားဆွဲဆန့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
အက်ဗလင်သည် လေ့ကျင့်ရေးတံခါးပေါက်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်။
ကျွန်တော် တစ်ခုလုံးကို ပြန်လွှတ်ချလိုက်သည်အထိ သူမ စောင့်နေပေးသည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော့်ဘေးသို့ လာရပ်လေသည်။
"ရှင် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ပြန်စဉ်းစားနေတာမလား" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော် သူမကို ကြည့်လိုက်၏။
"ခေါင်းထဲမှာ အဲဒါပဲ ပြန်လည်နေတာ"
"ဟုတ်တယ်"
"ပိုကောင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခုခု တွေးမိလို့လား"
"ဟင့်အင်း"
အော်ရီလီယာက ခုံတန်းတစ်ခုကို အနားသို့ ဆွဲယူလာသည်။
ကျွန်တော်တို့ ထိုင်လိုက်ကြ၏။
ခဏမျှလောက်တော့ သင်ခန်းစာဆိုသည်မှာ ကျွန်တော် ပြောခဲ့သင့်သည်ဟု ယူဆမိသော စကားများကို သူတို့အား ပြန်ပြောပြနေရခြင်းသာ ဖြစ်နေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကြားဖြတ်မပြောခဲ့ကြပေ။
ကျွန်တော် ပြောပြီးသွားသောအခါ အော်ရီလီယာက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ချင်သလားဟု မေးသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျွန်တော် စွမ်းအင်ကို လျှော့သုံးလိုက်သည်။
ကျွန်တော် အလယ်ဗဟိုကို ဖွင့်ဟနေချိန်တွင် အက်ဗလင်က အနီးစပ်ဆုံး အစွန်းပိုင်းကို ထိန်းပေးထားသည်။
အကာအကွယ်အတားအဆီးက တည်မြဲနေ၏။
သူမ ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။
ထို့နောက် ပြန်ထွက်လာသည်။
သူမ၏ အလင်းရောင်က ကျွန်တော့်အလင်းရောင်နှင့် လာထိတွေ့သည့် နေရာတွင် သေးငယ်သော ပြောင်းလဲမှုလေးတစ်ခုကို ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထင်ရှားပြတ်သားသည်။
တည်ငြိမ်သည်။
မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် ကျွန်တော် မှတ်မိနိုင်သော နေရာလေးတစ်ခု။
"နောက်တစ်ခေါက်" ဟု သူမက ဆိုသည်။
ကျွန်တော်တို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အောင်အောင်မြင်မြင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
စတုတ္ထအကြိမ်တွင်တော့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦးစလုံး အာရုံစူးစိုက်မှု လွတ်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။
သို့သော် စွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကျွန်တော် ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှူနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အော်ရီလီယာက သဘောကျသည့် မျက်နှာထား ဖြစ်သွားသည်။
"အဲဒီခံစားချက်ကို မှတ်ထားပါ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဘယ်ခံစားချက်လဲ"
"ဟိုဘက်လူက ဘယ်နေရာမှာ ကူညီပေးနေလဲဆိုတာကို သိနေတဲ့ ခံစားချက်"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ထိုအရာကို ကျွန်တော် မှတ်မိနေနိုင်မည်ဟု ထင်မိပါ၏။
ငွေပေးချေမှု လမ်းကြောင်းက ဗေယာပြည်သို့ ဦးတည်နေသည်။
ပို၍ တိတိကျကျဆိုရလျှင် လော့ဒ် ရိုဒရစ်ဆန်နက်သ်၏ အိမ်တော်ရှိ အတွင်းရေးမှူးတစ်ဦး စီမံခန့်ခွဲသော ငွေစာရင်းတစ်ခုဆီသို့ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်ခန်းမဆောင်ထဲတွင် သူ ရှိနေခဲ့စဉ်က အမူအရာကို ကျွန်တော် ပြန်အမှတ်ရမိသည်။
သတိကြီးစွာ ပြောဆိုတတ်သော လေသံ။
အော်ရီလီယာနှင့် ပတ်သက်သည့် တောင်းဆိုချက်များ။
ကျွန်တော့်လက်ထဲသို့ လျှပ်စီးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်စဉ်က သူ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပုံများ။
မေရီက ကူးယူထားသော မှတ်တမ်းများကို ကောင်စီရှေ့တွင် ချပြလိုက်သည်။
"ဒေ့စ်ဆီကို ငွေလွှဲပေးတဲ့ မှတ်တမ်းနှစ်ခုမှာ အတွင်းရေးမှူးရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လက်မှတ် ပါနေပါတယ်။ တစ်ခုက ဟို့လ်တ် မထွက်ခွာခင်ကဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အစီရင်ခံစာ ရောက်လာပြီးနောက်ပိုင်းပါ"
"ပထမ အစီရင်ခံစာထဲမှာ ဘာတွေပါလဲ" ဟု အက်ဗလင်က မေးသည်။
"အများပြည်သူသုံး တံခါးဖွင့်ချိန်တွေ၊ ကုန်စည်ပမာဏတွေနဲ့ ဧည့်ခံရေး အစီအစဉ်တွေရဲ့ ဖော်ပြချက်ပါ"
"ဒုတိယ အလုပ်အပ်နှံမှုကရော"
"တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို တောင်းဆိုထားတာပါ။ ဒေ့စ်က အဲဒီစာကို သိမ်းထားခဲ့တယ်"
"ဆန်နက်သ် လက်မှတ်ထိုးထားတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး။ အတွင်းရေးမှူး လက်မှတ်ထိုးထားတာပါ"
ကျွန်တော် ထိုစာမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။
တောင်းဆိုချက်က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင်။
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ထိုသို့ တိုတိုတုတ်တုတ် ဖြစ်နေခြင်းက ပို၍ပင် ဆိုးရွားနေစေသည်။
ကျွန်တော့်ကလေးများကို မည်သည့်အချိန်တွင် အလွယ်ကူဆုံး လက်လှမ်းမီနိုင်မည်နည်းဟု မေးမြန်းရန်အတွက် လူတစ်ယောက်က စာကြောင်း အနည်းငယ်မျှသာ နေရာယူခဲ့လေသည်။
ကျွန်တော်တို့ ထိုအထောက်အထားများကို ဗေယာထီးနန်းထံ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်။
စာများ၏ မိတ္တူများ။
ငွေပေးချေမှု မှတ်တမ်းများ။
ထွက်ဆိုချက်များ—သို့သော် နိုင်ငံခြားသို့ ပို့မည့် မိတ္တူများတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သော တံခါးစောင့် အလုပ်သမားများ၏ အမည်များကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။
ကျွန်တော် ပထမမူကြမ်းကို နှုတ်တိုက်ပြောဆို ရေးခိုင်းခဲ့သည်။
မေရီက ပြန်ဖတ်ပြ၏။
ဂါးရစ်က စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ဖြုတ်ပစ်ရန် အကြံပြုသည်။
ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် သဘောတူလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးပေးပို့မည့် စာထဲတွင် ထိုအလုပ်အပ်နှံမှုနှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ မည်သည့်အာဏာပိုင်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်နှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း ရှင်းလင်းချက်တောင်းဆိုထားသည်။
ဆန်နက်သ်၏ အိမ်တော်အမည်ကို တပ်ထားသည်။
ကျွန်တော့်မိသားစုကို ဖမ်းဆီးရန်၊ ထိခိုက်နစ်နာစေရန် သို့မဟုတ် နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို ရန်လိုသော လုပ်ရပ်အဖြစ် သဘောထားမည်ဟုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
ကျွန်တော် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်အောက်တွင် လက်မှတ်ထိုးသည်။
ထို့နောက် သူမက မေရီကို ကြည့်လိုက်၏။
"ကလေးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းကို ရေးထားတဲ့အတိုင်း မပျက်မကွက် သူတို့ဆီ အရောက်ပို့ပေးပါ"
မေရီက ခေါင်းညိတ်သည်။
ဤကိစ္စကို သာမန်ကုန်သွယ်ရေး စုံစမ်းမှုတစ်ခုအဖြစ် သက်တောင့်သက်သာ ပြောင်းလဲယူဆ၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်တော့ပေ။
နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ကုန်ထမ်းသမားနှစ်ဦး ဂရေးကိပ်သို့ ရောက်လာကြသည်။
သူတို့အမည်များမှာ ပဲလန်နှင့် ဆက်ဖ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
ပဲလန်က အသက်ပိုကြီးပြီး ဘယ်ဘက်ဒူးဆစ်က တောင့်တင်းနေသည်။
ဆက်ဖ်ကတော့ ဟို့လ်တ်ကို ကင်းတပ်ဖွဲ့ထံ သတင်းပို့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ကျွန်တော့်စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေပုံရသည်။
"ထိုင်ကြပါ"
သူတို့က ကုလားထိုင်၏ အစွန်းလေးများတွင်သာ ကပ်ထိုင်ကြသည်။
ကျွန်တော် သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်၏။
ပဲလန်က ခေါင်းငုံ့ထားသည်။
"ပထမတော့ သူ ဒီလို မကောင်းတဲ့စိတ်ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ခဲ့မိပါဘူး"
"မေးခွန်းတွေ ပြောင်းသွားတော့မှ ခင်ဗျားတို့ သတိထားမိတာပေါ့"
ဆက်ဖ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
"သူက ကလေးငယ်လေးတွေအကြောင်းကိုပဲ တောက်လျှောက် မေးနေတာဗျ"
အက်ဗလင်က ကျွန်တော့်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။
"ကျွန်မတို့ရဲ့ သားနဲ့သမီးပေါ့" ဟု သူမက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလေသည်။
"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"
"သူတို့လေးတွေအတွက် စဉ်းစားတွေးတောပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဆက်ဖ်၏ နားရွက်များ နီမြန်းသွားသည်။
ခဏမျှ မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။
ထို့နောက် ပဲလန်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ တံခါးစောင့်အလုပ်ကနေ အထုတ်ခံရတာ မကောင်းတာလုပ်လို့ မဟုတ်ပါဘူးခင်ဗျာ"
ကျွန်တော် အီလီဇာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းပြသည်။
ရာသီအလိုက် အလုပ်ခန့်ထားမှုသာ ဖြစ်သည်။
အအေးဆုံး ရက်သတ္တပတ်များအတွင်း အဆိုင်းလျှော့ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
"ငါ သိပါတယ်" ဟု ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်။
သူ့ပခုံးများ ပြေလျော့သွားလေသည်။
သူတို့ လျှောက်ထားပြီးဖြစ်သော ပုံမှန်အလုပ်အကိုင်များ၊ ရရှိနိုင်မည့် အလုပ်များနှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရရှိမည်ဆိုသည်တို့ကို ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ပြန်ထွက်သွားကြသောအခါ ခြေလှမ်းများက ပို၍ပေါ့ပါးသွားကြလေပြီ။
ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ကျွန်တော်သည် အက်ဗလင်၊ ကလေးများနှင့်အတူ အောက်ဘက်ဥယျာဉ်ဆီသို့ သွားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်တို့ ဘယ်နေရာမှာရှိနေသည်ကို အီလီဇာ သိရှိထားသည်။
မုခ်ခုံးအောက်တွင် အစောင့်တစ်ဦး ရပ်နေ၏။
ကျန်ရှိသော လုံခြုံရေးအစီအမံများမှာလည်း သိုသိုသိပ်သိပ်ရှိလှသဖြင့် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ထိုအရာများကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေစရာ မလိုပေ။
အက်ဗလင်က ကာရိုကို ပွေ့ချီထားသည်။
ကျွန်တော်က ဂါးရစ်ကို ဝတ်ရုံအတွင်း၌ ရင်ခွင်ထဲ တင်းတင်းပွေ့ဖက်ထား၏။
လေထုက ပိုမိုနူးညံ့လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းပေါ်ရှိ အရွက်မရှိသော သစ်ကိုင်းများပေါ်မှ ရေစက်များ တပေါက်ပေါက် ကျနေသည်။
ခုံတန်းလျားအရောက်တွင် ကျွန်တော်တို့ ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကျွန်တော့်သားက ကျွန်တော့်ကို မော့ကြည့်ပြီး အသံသေးသေးလေး ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် ပြန်ထူးလိုက်၏။
သူ နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားပြန်သည်။
စကားလုံးတစ်လုံးတော့ မဟုတ်သေးချေ။
ဝဏ္ဏအသံထွက်တစ်ခုမျှပင် မပြည့်ပေ။
သို့သော်လည်း ကျွန်တော် သူ့အနားသို့ ပိုမိုတိုးကပ်မိသွားလေသည်။
အက်ဗလင်က ပြုံးလိုက်သည်။
"သူ ဘာပြောတာလဲ"
"ကိုယ်လည်း သေချာမသိဘူး"
"ဒါဆို ဘာကိုမှ သဘောမတူလိုက်နဲ့ဦးနော်"
ကျွန်တော် ရယ်မောမိသည်။
ဂါးရစ်က ပါးစပ်လေးဟပြီး သာယာကြည်နူးဖွယ် အသံလေးတစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။
ခဏတာမျှတော့ ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးသည် သူ့မျက်နှာလေးတစ်ခုတည်းအဖြစ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့လေသည်။
ကျွန်တော်တို့ အိပ်ရာဝင်ချိန်အထိ ဗေယာထံမှ အကြောင်းပြန်ကြားချက် မရောက်လာသေးပေ။
စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက ပြီးဆုံးသေးသည် မဟုတ်။
ထိန်းသိမ်းခံထားရသူများ ရှိသကဲ့သို့ ကျွန်တော်တို့ မသိသေးသော နာမည်ပိုင်ရှင်များလည်း ရှိနေပေလိမ့်ဦးမည်။
ကျွန်တော်တို့ အခန်းထဲသို့ မဝင်မီ နောက်ဆုံးရ အစီရင်ခံစာကို စာကြည့်ခန်း အံဆွဲထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။
အက်ဗလင်က ပုံပြင်စာအုပ်မှ မော့ကြည့်လာသည်။
"ပြီးပြီလား"
"ဒီညအတွက်တော့ ပြီးပါပြီ"
သူမက သူမဘေးတွင် နေရာရစေရန် အနည်းငယ် တိုးပေးသည်။
ကျွန်တော် ထိုင်လိုက်၏။
ကာရိုက သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေသည်။
ဂါးရစ်ကမူ ပုခက်ထဲမှနေ၍ လှုပ်ရှားနေသော မီးရောင်ကို ကြည့်နေလေသည်။
ကျွန်တော့်ဇနီးက မြစ်နားက မြေခွေးပုံပြင်ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲ ထည့်ပေးသည်။
ကျွန်တော် စာဖတ်ပြလေသည်။
စာမျက်နှာ၏ တစ်ဝက်ခန့်အရောက်တွင် သူမက ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ်သို့ ခေါင်းမှီထားလိုက်သည်။
အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ကျွန်တော် ခေတ္တစောင့်နေလိုက်၏။
"နောက်တစ်ပုဒ် ထပ်ဖတ်ရမလား" ဟု ကျွန်တော် မေးလိုက်သည်။
"အင်း" ဟု သူမက ဖြေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်တော် နောက်တစ်မျက်နှာကို လှန်လိုက်လေတော့သည်။