သတင်းကြား၍ ဟီယန် ရောက်လာချိန်တွင် ကျန်းမြောင် မှာ နံရံကိုမှီလျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ပိုင်းတစ်စ လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေပြီး သွေးထွက်လွန်မှုကို တားဆီးရန်အတွက် ခြေထောက်ရှိဒဏ်ရာကို ဖိထားရသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့ပေ။
ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် ၏ဒဏ်ရာကို အမြန်စစ်ဆေးကြည့်ရာ အသက်အန္တရာယ် မရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် AI ကို ဆေးကုသရေးစက်ရုပ်တစ်ရုပ် လွှတ်ပေးရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နောက်သို့ လိုက်ရန် သေနတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် သင်္ဘော၏ အရေးပေါ်လွတ်မြောက်ရေးယာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးသွားခဲ့လေပြီ။
ထိုလွတ်မြောက်ရေးယာဉ်မှာ အထူးအခြေအနေများအတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ရေဒါမှဖမ်းမမိနိုင်သည့်စနစ်နှင့် ဖုံးကွယ်နိုင်သည့်စွမ်းရည်များ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ ကနဦးထွက်ခွာသည့်အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် ဟီယန် တွေ့ရှိချိန်တွင် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ရှိနေမည့်နေရာကို လမ်းကြောင်းရှာရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နံရံကို ထိုးလိုက်ရာ သတ္တုနံရံမှာ ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျန်းမြောင် ကို စစ်ဆေးရန် ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ဒဏ်ရာမှာ ကုသပြီးဖြစ်ကာ စုတ်ပြဲနေသည့် ဘောင်းဘီကြားမှ အရေပြားအသစ် ပန်းရောင်သမ်းနေသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
သူမသည် ဟီယန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် သေနတ်ကို ချလိုက်ပြီး သူမထံ လျှောက်သွားကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ဖက်၍ ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း ဘေးကင်းတယ်ဆိုရင် အားလုံးအဆင်ပြေပါတယ်။"
ကျန်းမြောင် သည် ဘာမျှပြန်မပြောဘဲ အကြည့်ကို လျှော့ချကာ သူမ၏နဖူးကို သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် ညင်သာစွာ မှီထားလိုက်သည်။
ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ သူ့အမြင်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ရေတိုလေ့ကျင့်မှုအချို့ ရရှိထားပြီး ခေတ်မီကိရိယာများကို အသုံးပြုကာ ရဲရင့်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးစွန်တွင် သူမမှာ အရပ်သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ တကယ့်စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း သို့မဟုတ် လူတစ်ဦးကို သတ်ဖူးခြင်း မရှိသူဖြစ်သည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို ဖမ်းဆီးရမိသည့်နေ့က ဟီယန် သည် ကျန်းမြောင် ကို လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာ သင်္ဘောကုန်းပတ်ကို "ရှင်းလင်း" ခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းမြောင် ကို ထိုနေရာရှိ မြင်ကွင်းမျိုး မမြင်စေလိုခဲ့ပေ။
ကျန်းမြောင် မှာ ထက်မြက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်နိုင်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား သွေးထွက်သံယိုမှုနှင့် သေဆုံးမှုကိစ္စများတွင်မူ ဟီယန် ၏အမြင်၌ ကျန်းမြောင် သည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် မှာမူ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ဟီယန် ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေစဉ်ပင် သူသည် အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသည်။
ကျန်းမြောင် ကို ထိုသို့သောလူနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံစေမိခြင်းနှင့် တစ်ခဏတာ သတိလစ်ဟင်းမှုကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ့တာဝန်သာဖြစ်သည်။ သူက ကျန်းမြောင် ကို မည်သို့လျှင် အပြစ်တင်နိုင်ပါမည်နည်း။
သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ရပ်၏ စောင့်ကြည့်ကင်မရာမှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နှင့် ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောနေသည်။ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် မှာ အန္တရာယ်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် လက်ထိပ်ခတ်ထားသော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် သူ့ထံသို့သွားတိုင်း ခါးတွင် သေနတ်ကို အမြဲတပ်ထားတတ်သည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ကျန်းမြောင် ၏အာရုံကို လွှဲရန် ပျင်းစရာကောင်းသော ဟာသများကို ပြောပြသည်။ သူမသည် မျက်လုံးကို လှန်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ပိုက်ကာ ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။ သူမ လှည့်ထွက်သွားသည့်အချိန်တွင် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် သူမခါးရှိ သေနတ်ကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ထုတ်ယူချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ ခလုတ်ကိုဆွဲကာ သူမ၏ခြေထောက်ကို ထိမှန်စေခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် သေနတ်ကို အပြည့်အဝထုတ်ယူကာ လက်ထိပ်ကို ဖြုတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းမြောင် တွင် စစ်သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မြင့်မားသော သတိရှိမှုမျိုး မရှိပေ။ ထို့ပြင် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် မှာလည်း အလွန်ကောက်ကျစ်ပြီး ရက်စက်သူဖြစ်သည်။ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးမှာ မတော်တဆမှုတစ်ခု၏ မလွှဲမရှောင်သာသော ရလဒ်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးက ယုတ္တိရှိနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ဒါဟာ ဟီယန် ၏ အမှားသာဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အခြေအနေအမျိုးမျိုးတွင် ပြတ်သားပြီး ရဲရင့်သည့်ပုံစံက သူမမှာ စစ်သားမဟုတ်ဘဲ အရပ်သားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို သူ လျစ်လျူရှုမိစေခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် ကို လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံခွင့်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ သူမကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော သူ့၏အမှားသာ ဖြစ်သည်။
အိပ်ရာမဝင်မီ သူသည် ကျန်းမြောင် ထံသို့ သွားရောက်၍ ညချမ်းဆုမွန်တောင်းပေးခဲ့သည်။ သူမသည် တံခါးဝတွင် မှီရပ်နေရင်း "ရှင် တကယ်ပဲ သူ့ကို သတ်ချင်နေတာလား" ဟု မေးသည်။
ဟီယန် က "ဟုတ်တယ်" ဟု ဝန်ခံသည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ဟီယန် ၏ကံကြမ္မာကို ဆိုးရွားစွာ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သူဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟီယန် အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ချင်နေခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်။
သို့သော် သူက ဘာကြောင့် သူ့ကို မသတ်ခဲ့သနည်း။ ထိုအချက်က ကျန်းမြောင် ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်။
"သူက စာရင်းထဲမှာ ပါနေတယ်၊ သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိဖို့က ဦးစားပေးပဲ" ဟု ဟီယန် က သူမကို ပြောပြသည်။ "အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်မိဘတွေရဲ့ သုတေသနအချက်အလက်တွေအားလုံး သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားပြီး သူက အဲဒီအချက်အလက်တွေကို တခြားသူတစ်ယောက်ကို ရောင်းစားလိုက်တယ်။ အဲဒီလူက ကျွန်တော့်မိဘတွေလိုပဲ ရှေးခေတ်အဆင့်မြင့်ယဉ်ကျေးမှုတွေကို လိုက်စားဖို့ စွဲလမ်းနေသူပဲ။ ကျွန်တော့်မိဘတွေရဲ့ သုတေသနနဲ့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်သုတေသနကို ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ သူက တကယ်ပဲ မျိုးသုဉ်းသွားတဲ့ အဆင့်မြင့်လူမျိုးစုရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။"
"တယ်လီပို့စက်ကလွဲရင် တခြားတန်ဖိုးရှိတဲ့အရာတွေ ရောရှိသေးလား" ဟု ကျန်းမြောင် က မေးသည်။
ဟီယန် က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ကျန်တာ သိပ်မရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေအားလုံးက အလွန်တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အာဏာပိုင်တွေကတော့ သူမှာ ပိုကျန်နေသေးတယ်လို့ ထင်နေကြတာ ဒါမှမဟုတ် သူပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အချက်အလက်တွေ - ကျွန်တော့်မိဘတွေရဲ့ အပိုင်းအပါအဝင် - က တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ယုံကြည်နေကြတာ။"
ထို့ကြောင့် အစိုးရက လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို သို့မဟုတ် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အရာများကို လိုချင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ့ကို အရှင်ဖမ်းလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ဟီယန် သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး "ဒီ Trojan မစ်ရှင်အတွက် စစ်တပ်ကနေ နိုင်ငံတော်သိပ္ပံအကယ်ဒမီဆီက ငှားရမ်းထားတဲ့ အာကာသခလုတ် (spatial button) ကလည်း အဲဒီအပျက်အစီးတွေထဲက ရလာတာပဲ" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ "Gita ကလူတွေက ရှင် အာကာသနည်းပညာမှာ တိုးတက်မှုတစ်ခု ရရှိပြီးပြီလို့ ထင်နေကြတာလေ။"
"မရသေးပါဘူး" ဟု ဟီယန် က ဝန်ခံသည်။ "အကယ်ဒမီက အဲဒီအရာကို ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်း ဘယ်တော့မှ မသိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်ရခဲ့တာက မူရင်းပစ္စည်းပဲ၊ သူတို့က အဲဒါကို ပုံတူကူးဖို့တောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ဘူး။"
နည်းပညာအကြောင်း ရောက်လာသည့်အခါ ကျန်းမြောင် ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားသည်။ "အဲဒီအရာက..."
ဟီယန် သည် ပြောပြရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ "အဲဒါ အခု ကျွန်တော့်ဆီမှာ မရှိတော့ဘူး။"
ကျန်းမြောင် သည် စိတ်ပျက်သွားဟန်ဖြင့် ကြည့်သည်။
"ကျွန်တော် Ru Rui နဲ့ အာကာသခလုတ်ကို ကျွန်တော့်အစ်ကိုဆီ ပေးလိုက်ပြီးတော့ White Stone Star မှာ မင်းကို စောင့်နေခဲ့တာ..." ဟီယန် ၏အသံမှာ တိုးဝင်သွားသည်။
လေထုမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးကို မော့ကြည့်ကာ တွေဝေလျက် "ကျွန်တော်က လူယုတ်မာတစ်ယောက်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဘာမျှပြန်မပြောပေ။
ဟီယန် သည် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ မည်သို့မျှ ဆေးကြော၍မရနိုင်သော အမည်းစက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူသည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "မင်း အစောကြီး နားသင့်ပြီ" ဟု ပြောသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ထွက်ပြေးသွားတာ ကျွန်မအမှားပါ" ဟု သူမက လေးနက်စွာ ပြောသည်။ "နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ့ကိုသတ်ဖို့ ကျွန်မ ကူညီပေးပါ့မယ်။"
ဟီယန် အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ကျန်းမြောင် ၏လက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး "မင်း ဘာတွေ ရူးသွပ်ပြီး ပြောနေတာလဲ" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် က "ဒါက ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြွေးတင်နေတဲ့အရာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဒီတစ်ခုပဲ ကြွေးတင်တာပါ" ဟု ပြောသည်။
ဟီယန် ၏ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ တက်ကြွလာသည်။ သူသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ Gita မြို့တော်ကြယ် ရှိ အိမ်တွင် လုပ်နေကျအတိုင်း ကျန်းမြောင် ၏နဖူးကို နမ်းလိုက်ပြီး "မင်း ငါ့ကို ဘာမှ ကြွေးမတင်ပါဘူး။ အပိုတွေ မတွေးပါနဲ့။ ငါ သူ့ကို သတ်ချင်တာတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အစ်ကိုကို သူ့ကို အရှင်ဖမ်းပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်။ သတ်ဖို့ကိစ္စကိုတော့ မေ့လိုက်ပါ။ အဲဒါက မင်း ပူပန်ရမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။"
သူသည် စကားပြောပြီးနောက် ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "Miaomiao၊ မင်းကို Gita မှာရှိသမျှ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းလိုက်တာ ငါ့အမှားပဲ၊ ဒါက မင်းကို ငါကြွေးတင်နေတာပါ။ မင်း..."
သူသည် သူမ၏နူးညံ့သောလက်ကို ကိုင်ထားရင်း စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ပူပန်မှုတို့ကြောင့် သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီအတွက် အားလုံးကို ငါ ပြန်ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်။"
ကျန်းမြောင် ၏မှောင်မည်းသောမျက်လုံးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ပြောစရာများစွာ ရှိနေဟန်ရသော်လည်း သူမမှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ဟီယန် ၏နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာပြီး ရုတ်တရက် ပါးစပ်ထဲတွင် ခြောက်ကပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့ကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ပြတ်သားသည့်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ကြာရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည့် အခွင့်အရေးကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ကျန်းမြောင် ၏နူးညံ့သောနှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုအနမ်းကို ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဟီယန် သည် သူမ၏ခါးကို ဖက်တွယ်ကာ အခန်းထဲသို့ တွန်းခေါ်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် သူမသည် တံခါးဝ၌ပင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နေပြီး ရွေ့လျားရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။
ဟီယန် ၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် မမှန်မကန် ဖြစ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းရှည်များက သူမကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံပန်းသွင်ပြင်ကြောင့် မည်သူမဆို ခုခံရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အသက်ရှူသံကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“လူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ အစကနေ ပြန်စဖို့ဆိုတာ ဒီလောက်တော့ မလွယ်ကူပါဘူး” ဟု သူမက ဆိုသည်။
ဟီယန် သည် စိတ်ပျက်သွားဟန်ဖြင့် လျော့ကျသွားသည်။
သူသည် အတင်းအကျပ် မလုပ်တော့ပေ။ တံခါးဝတွင် ခေတ္တရပ်နေရင်း သူမ၏ ပန်းရောင်သမ်းသော နှုတ်ခမ်းဖူးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ နမ်းရှိုက်ကာ ပါးပြင်နှင့် မျက်ခုံးတို့ကိုလည်း နမ်းလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို အိပ်စက်ရန် ပြောလိုက်မှသာ သူသည် သူမကို မလွှဲမရှောင်သာ လက်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး “ကောင်းကောင်း အနားယူပါ” ဟု ပြောသည်။
သူမ တံခါးပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် အိတ်ကပ်ထဲတွင် လက်ထည့်လျက် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးတစ်ခု စိုးမိုးနေ၏။ အပြည့်အဝ အောင်မြင်မှု မရရှိသေးသော်လည်း ကျန်းမြောင် နှင့် ဆက်ဆံရေးတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုများ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ပျော့ပျောင်းလာမှုနှင့် ရေခဲပြင်များ အရည်ပျော်လာမှု လက္ခဏာများမှာ အထူးသဖြင့် ထင်ရှားနေသည်။ သို့သော် ဟီယန် သည် ရွီရွီ နှင့် နောက်ဆုံးဖုန်းပြောပြီးနောက် သူမ မည်မျှ စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ရသည်ကို အမှတ်ရနေသဖြင့် အလွန်အကျွံ ဖိအားမပေးမိစေရန် သတိထားနေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် အနားတွင် မရှိတော့သဖြင့် ကျန်းမြောင် သည် တယ်လီပို့စက် သုတေသနလုပ်ငန်းတွင် အပြည့်အဝ နှစ်မြုပ်နေနိုင်သည်။ ၎င်းက သူမ၏ နေ့စဉ်အချိန်အများစုကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ကျန်ရှိသော အချိန်အနည်းငယ်ကိုသာ ဟီယန် နှင့် မျှဝေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် God Eagle ခံတပ်သို့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနှင့် ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်လောက်တွင် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော Jude မှာမူ ရောက်မလာသေးပေ။ ဟီယန် သည် Jude ထံ ဆက်သွယ်အတည်ပြုကြည့်ရာ သုံးလေးရက်အတွင်း ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် တယ်လီပို့စက်အကြောင်းကို တွေးတောနေခဲ့သော်လည်း God Eagle ခံတပ်သို့ ရောက်ရှိ၍ ခံတပ်မှူးနှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် အခြားလူ သုံးဦး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ဦးနှင့် သုတေသီ နှစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူတို့သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နှင့် တယ်လီပို့စက်ကို လက်ခံရယူရန် ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဟီယန် သည် လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ကို ဖမ်းမိထားကြောင်း Jude ထံ ချက်ချင်းမတင်ပြရန် ကျန်းမြောင် ၏ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျောခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ခရီးစဉ်၏ တစ်ဝက်ခန့်တွင် သူသည် နာရှ် ၏ ဘက်သို့ တင်ပြခဲ့သည်။
ယခုအခါ လစ်တယ်ဖစ်ရှ် မရှိတော့သည့်အတွက် တယ်လီပို့စက်ကို လွှဲအပ်ပေးရတော့မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် မည်သည့်အငြင်းအခုံမျှမရှိဘဲ ရိုးရှင်းစွာပင် လွှဲအပ်ပေးလိုက်သည်။
သုတေသီ နှစ်ဦးမှာ နာရှ် ၏ နိုင်ငံတော်သိပ္ပံအကယ်ဒမီမှ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် တယ်လီပို့စက်ကို လက်ခံရရှိသည့်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသလို ကျန်းမြောင် ကိုလည်း အလွန်စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
“ဒေါက်တာကျန်းက ‘Shark Teeth’ ကို ဒီဇိုင်းထုတ်တဲ့သူ မဟုတ်လား” ဟု သူတို့က ဆိုသည်။ “ဒီ Algorithm အသစ်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ကောင်းတာပဲ။”
သူတို့သည် သူမ၏ အလှအပထက် Shark Teeth ပေါ်ရှိ သူမ၏ Algorithm ကို အရင်ဆုံး ချီးကျူးစကားဆိုကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်တူကိုယ်တူရှိသူများကို တွေ့လိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အထောက်အထားကို တိတိကျကျ မသတ်မှတ်ရသေးပေ။ ခံတပ်မှူးဖြစ်စေ၊ သုတေသီနှစ်ဦးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ဗိုလ်မှူးကြီး Ivanov ဖြစ်စေ၊ အားလုံးက သူမထံမှ ယဉ်ကျေးသော်လည်း သတိထားသည့် အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် ထိုသုတေသီနှစ်ဦးနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောဆိုချိန်တွင် သူတို့သည် စစ်သားများ၏ သတိထားသည့်ပုံစံကို လျစ်လျူရှုကာ စိတ်အားထက်သန်လာကြပြီး ကျန်းမြောင် ထံသို့ ထပ်မံလာရောက်လည်ပတ်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စီစဉ်ကြသည်။
ဟီယန် သည် အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ ပြုံးပြီး “ကျွန်တော်တို့ ခုလေးတင် ရောက်တာပါ...” ဟု ပြောသည်။
သုတေသီနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး “ဟုတ်ပါတယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ အရင်ဆုံး အနားယူသင့်တာပေါ့၊ ပြီးမှ ဒေါက်တာကျန်းဆီ ကျွန်တော်တို့ လာခဲ့ပါမယ်” ဟု အမြန်ပြောကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ဟီယန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူနှစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံသင့်၊ မသင့် မသေချာပေ။ သူမ၏ ငြင်းဆန်လိုသည့်ပုံမရှိဘဲ သူတို့အပေါ် ခင်မင်မှုအနည်းငယ် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟီယန် က သူမကိုယ်စား သဘောတူပေးလိုက်သည်။
သို့သော် သူက “စက်ကို လက်ခံရယူပြီးရင် ချက်ချင်း ပြန်သွားဖို့ မလိုဘူးလား” ဟု မေးသည်။
“အို၊ Admiral Bardock မကြာခင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ သူနဲ့အတူ ပြန်တာက ကျွန်တော်တို့အတွက် ပိုလုံခြုံပါတယ်” ဟု သိပ္ပံပညာရှင်များက ပြန်ဖြေသည်။
ဟီယန် သည် ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း သိပ္ပံပညာရှင်များက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားမှု နည်းပါးသည်။ သူတို့သည် ကျန်းမြောင် နှင့်သာ ပိုမိုစကားပြောလိုကြသည်။
ဗိုလ်မှူးကြီး Ivanov မှာလည်း သူတို့နှင့်အတူ ခရီးသွားလာနေရသော်လည်း သူတို့နှင့် ဘုံအကြောင်းအရာ မရှိပေ။ သူသည် ဟီယန် နှင့် ခံတပ်မှူးတို့နှင့်သာ စကားပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
နည်းပညာကို ဝါသနာပါသူ သုံးဦး စကားပြောရင်း ပိုမိုရင်းနှီးလာသည်ကို ကြည့်ကာ သူသည် ဟီယန် နှင့် ခံတပ်မှူးကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ခံတပ်မှူးက ပြုံးကာ အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးကို ခေါ်၍ ဟီယန် နှင့် ကျန်းမြောင် အတွက် နေရာထိုင်ခင်း စီစဉ်ပေးရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
သူက “ဒေါက်တာကျန်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို ထည့်စဉ်းစားပြီးတော့လေ...” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။
ဟီယန် က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်မှာ “အထူးတလည် စီစဉ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ သူမရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက် ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ Admiral Bardock က ဒီအတွက် ခွင့်ပြုချက် ပေးပြီးသားပါ” ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မိမိ၏ စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ဟီယန် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
အဆင့်မြင့်သူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဟီယန် သည် ခိုင်မာပြတ်သားနေဆဲဖြစ်သည်။ ခံတပ်မှူးနှင့် ဗိုလ်မှူးကြီး Ivanov တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် အတွက် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း သီးသန့်မခွဲပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ခံတပ်အတွင်းရှိ တိုက်ခန်းတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီးနောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဟီယန် သည် သူမ မမေးမြန်းခင်မှာပင် အနာဂတ်အကြောင်းကို ကျန်းမြောင် ထံ ပြောပြခဲ့သည်။
“နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့်အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ ရှိပါတယ်။ သာမန်လူတွေအတွက်ဆိုရင် တစ်နှစ်တာ အကဲဖြတ်ကာလ လိုအပ်ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝန်ထမ်းတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ သုံးနှစ်ကြာပါတယ်” ဟု သူက ပြောသည်။
ကျန်းမြောင် က “ဘယ်လို အကဲဖြတ်မျိုးလဲ” ဟု မေးသည်။
ဟီယန် သည် တွေဝေသွားသည်။ ရှင်းပြရန် ခက်ခဲနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ကျန်းမြောင် သည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ “ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်မ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။”
“စစ်ပွဲကြောင့် Gita ကလူတွေက... အကဲဖြတ်ကာလအတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ တည်နေရာကို ပြတဲ့ ကိရိယာကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားရမှာပါ” ဟု ဟီယန် က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
၎င်းမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမဆိုးရွားသဖြင့် ကျန်းမြောင် သည် ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ သူမသည် မျက်နှာတွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ တည်ငြိမ်မှုက ဟီယန် ကို ပို၍ပင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေသည်။
၎င်းက ကျန်းမြောင် သည် Gita ရှိ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်၍ သူ့ကို လိုက်ရှာသည့်အခါ သူမ ရင်ဆိုင်ရမည့် စိန်ခေါ်မှုများကို ကြိုတင်တွေးဆထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့” ဟု သူက သူမ၏လက်ကို ကိုင်ရင်း နူးညံ့စွာ ပြောသည်။ “ကျွန်တော့်အစ်ကိုနဲ့ ကျွန်တော်က မင်းအတွက် အာမခံပေးပြီး အကဲဖြတ်ကာလကို တိုတောင်းသွားအောင် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။ အလုပ်အတွက်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့။ နိုင်ငံသားဖြစ်လာရင် ကျွန်တော့်အစ်ကိုက မင်းကို နိုင်ငံတော်သိပ္ပံအကယ်ဒမီဆီ အကြံပြုပေးပါလိမ့်မယ်။”
ကျန်းမြောင် က “အနာဂတ်အကြောင်းကတော့ ဖြစ်လာမှပဲ ပြောကြတာပေါ့” ဟု တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ပြောသည်။
နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် အခြေအနေကို မဖတ်တတ်သည့် သုတေသီနှစ်ဦးမှာ ကျန်းမြောင် ထံ အမှန်တကယ်ပင် လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။
သူတို့ကို မြင်သောအခါ ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။
သူတို့သည် တယ်လီပို့စက်ကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သတိထား၍ စကားပြောသော်လည်း ကျန်းမြောင် က ခရီးစဉ်အတွင်း သူမ၏ တယ်လီပို့စက် သုတေသနအကြောင်း ပြောပြလိုက်သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားကြသည်။
နားလည်နိုင်ပါသည်။ အစီရင်ခံစာများအရ ဒေါက်တာကျန်းသည် ဤစက်ကို အာကာသဓားပြများထံမှ အမှန်တကယ် သိမ်းပိုက်ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သာဆိုလျှင် ၎င်းကို လက်ထဲရရှိပြီးနောက် မလေ့လာဘဲ မနေနိုင်ကြပေမည်။
သူတို့သည် စက်ကို ခုမှရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်းမြောင် ၏ သုတေသနမှာမူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသဖြင့် သူတို့သည် သူမ၏ ရှင်းပြချက်များကို အများအားဖြင့် နားထောင်နေကြရသည်။
သိပ္ပံပညာရှင်များအကြား အပြန်အလှန်ဖလှယ်မှုမှာ စကားလုံးသက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ချိန်တွင် Gita ၌ ရှိခဲ့သလို Air Pen သို့မဟုတ် Smartbrain မရှိတော့ကြောင်း သတိပြုမိသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သုတေသီနှစ်ဦးသည် သူမ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး Air Pen နှစ်ချောင်းကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် တစ်ချောင်းကို ယူကာ အဖုံးဖွင့်ပြီး လေထဲတွင် စတင်ရေးသားသည်။
ရောင်စုံမှင်များမှာ လေထဲတွင် ခဲသွားပြီး မပျောက်ကွယ်သွားဘဲ သို့မဟုတ် ပြုတ်ကျမသွားဘဲ ညင်သာစွာ လွင့်မျောနေသည်။
ညီမျှခြင်းတန်းများသည် လေထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဟီယန် အတွက်မူ ၎င်းတို့မှာ နားလည်ရခက်သည့် အရာများသာ ဖြစ်နေပြီး သူသည် သူတို့အတွက် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ပေးသည့် အခန်းကဏ္ဍသို့သာ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အနီးတွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ထိုင်နေရင်း ထိုသုံးဦး၏ အာရုံစိုက် ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။
သုတေသီနှစ်ဦးသည် ကျန်းမြောင် ထံသို့ သုံးရက်ဆက်တိုက် လာရောက်လည်ပတ်ကြသည်။ မနက်ပိုင်းတွင် ရောက်လာပြီး ညနေပိုင်းမှသာ ပြန်သွားကြသည်။
သူတို့သည် တယ်လီပို့စက်နှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ်သာ ထိတွေ့ဖူးကြသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် ဆွေးနွေးသည့်အကြောင်းအရာများမှာ တယ်လီပို့စက်မှ တစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း အာကာသခလုတ် (space button) ဘက်သို့ ဟီယန် မရိပ်မိလိုက်ခင်မှာပင် ရောက်ရှိသွားကြသည်။
နည်းပညာအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်ထိန်းသိမ်းမှုဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုတိုက်ခန်းအတွင်း၌ ဤအချက်ကို သတိပြုမိသူမှာ ဟီယန် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပုံရသည်။
ပြဿနာမှာ ဟီယန် တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် သဘောထားရှိနေခြင်းပင်။
အကယ်၍ သူတို့သည် အခြားမည်သူ့ကိုမဆို သတင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားစေခြင်း ဖြစ်ပါက ဟီယန် အနေဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူတို့ စကားပြောနေသူမှာ အခြားအပူအပင်များကို ခေတ္တဖယ်ထားကာ အလွန်အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည့် ကျန်းမြောင် ဖြစ်နေသည့်အတွက် ဟီယန် သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေလိုက်သည်။
သူ့အမြင်တွင်မူ နာရှ် သည် ကျန်းမြောင် ကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ရန် သူနှင့် ကျန်းရွီ တို့အပြင် အခြားစိတ်ဝင်စားစရာ အရာများလည်း ရှိနေစေချင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
သူသည် ကျန်းမြောင် ကို ပိုင်ဆိုင်မှုများ သို့မဟုတ် ငွေကြေးများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော်လည်း သူမကို ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် တွယ်ကပ်နေစေမည့်အရာမှာ သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနှင့် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ လိုက်စားမှုများသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဟီယန် ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဆန္ဒမှာ ကျန်းမြောင် သည် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ဤနေရာတွင် ဆက်နေစေရန် ဖြစ်သည့်အတွက် သုတေသီနှစ်ဦး၏ မှားယွင်းမှုကို မျက်ကွယ်ပြုရန် သူ ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ ထိုသုတေသီများက သိပ္ပံပညာတွင် နယ်နိမိတ်မရှိဟု မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလား။