“ဘာတွေများ ဖြစ်နေလဲ မသိဘူး” ဟု တာနာကာ က ပြောလိုက်သည်။
၎င်းမှာ ကျန်းမြောင် နှင့် ယန်ဟဲ တို့ တာဝန်လွှဲပြောင်းမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် အလုပ်သို့ ပထမဆုံးရက် ပြန်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် က သူမ၏ မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ရင်း “ဟင်?” ဟု ဆိုသည်။
“မင်း သတိမထားမိဘူးလား” ဟု တာနာကာ က ဆက်ပြောသည်၊ “ဒီတလော အစောင့်တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ သိပ်သည်းဆက ထူးထူးဆန်းဆန်းကို မြင့်တက်နေတာပဲ။”
ကျန်းမြောင် က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “သတင်းတွေထဲမှာ မပါဘူးလား။ နောက်လာမယ့် လအနည်းငယ်အတွင်းမှာ သုံးနှစ်တစ်ကြိမ် ကျင်းပတဲ့ ပါလီမန်အစည်းအဝေး ရှိတယ်လေ၊ ပါလီမန်အမတ်တွေ အားလုံးက မြို့တော်ကြယ် မှာ စုဝေးကြမှာ။ လုံခြုံရေးအတွက် ဖြစ်မှာပေါ့။”
“မဟုတ်ဘူး၊ ဂျန်း။ မင်း မြို့တော်ကြယ် မှာ နေလာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ ပါလီမန်အစည်းအဝေးတစ်ခုကို အနည်းဆုံး တစ်ခါတော့ ကြုံဖူးမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း။ ဒီလောက်တောင် တင်းကြပ်ခဲ့ဖူးလို့လား” ဟု တာနာကာ က မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် နိုင်ငံရေးကို ဘယ်တုန်းကမှ သတ်သတ်မှတ်မှတ် စိတ်ဝင်စားလေ့ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “အင်း… ငါတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး… ဒီလိုမျိုး ခံစားခဲ့ရဖူးလို့လား” ဟု ပြောလေသည်။
“အင်းလေ၊ ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုကိုပါ ထိခိုက်စေလောက်တဲ့အထိ ဒီလောက်တောင် မတင်းကြပ်ခဲ့ဖူးဘူး” ဟု တာနာကာ က ဆိုသည်။ “ငါက လွန်ခဲ့တဲ့ရက်က အနားယူဖို့ ကယ်လန်ယာကြယ် (Kelanya Star) ကို သင်္ဘောနဲ့ သွားတာ၊ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ စစ်ဆေးရေးဂိတ်တွေ ချထားတယ်။ သတိထားမိလား၊ အဲဒါတွေက ရဲသင်္ဘောတွေ မဟုတ်ဘူး၊ တပ်မတော်ရဲ့ စစ်သင်္ဘောတွေကွ။”
အစောင့်တပ်ဖွဲ့များမှာ ဂြိုဟ်မျက်နှာပြင်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး အာကာသလုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ရှိသည့် ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ တပ်မတော် (Garrison) မှာ မြို့တော်ကြယ် စနစ်တစ်ခုလုံး၏ အာကာသကာကွယ်ရေးအတွက် တာဝန်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ခုမှာ အတူတူ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကျန်းမြောင် ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ အခြားတစ်နေရာတွင် ရှိနေသည်။
“ငါ သေသေချာချာ စီစဉ်ရတော့မယ်။ ကိုယ်ပိုင်သင်္ဘောတစ်စင်း ဝယ်မှ ဖြစ်မယ်” ဟု သူမက ဆိုလိုက်သည်။
အရင်က သူမ တစ်ယောက်တည်း ရှိစဉ်တုန်းက အများသုံး သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက လုံလောက်ပြီဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ယန်ဟဲ ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီး ဝယ်ခဲ့ကြရာ အများသုံးယာဉ်များထက် ပို၍ အဆင်ပြေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ကျန်းရွီ လည်း ရှိလာပြီဖြစ်ရာ တာနာကာ က ကိုယ်ပိုင်အာကာသယာဉ် ဝယ်ယူကာ အနီးနားရှိ ဂြိုဟ်များဆီသို့ အေးအေးလူလူ ပျံသန်းသွားလာရင်း လွတ်လပ်မှုနှင့် ခေတ်မီဆန်းပြားမှုကို ခံစားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျန်းမြောင် လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။
သို့သော် ကိုယ်ပိုင်သင်္ဘောတစ်စင်း ဆိုသည်မှာ အိမ်တစ်လုံးဝယ်သည်နှင့် တူလောက်အောင် ကြီးမားသည့် ကုန်ကျစရိတ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် က ငယ်သေးပြီး သူမ၏ စုဆောင်းငွေများမှာ တာနာကာ လောက် မများပြားသေးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်သင်္ဘောတစ်စင်း ဝယ်ယူနိုင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်စောင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
တာနာကာ ကို ရုတ်တရက် မနာလိုသလို ဖြစ်လာကာ ကျန်းမြောင် က “ဟေး၊ မင်း ဘယ်တော့ အနားယူဖို့ စဉ်းစားထားလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
တာနာကာ မှာ ပုံမှန်အတိုင်း စိတ်လွင့်နေတတ်ပြီး အတွေးထဲ နစ်မြောနေပုံရရာ ကျန်းမြောင် ၏ ခေါ်သံကြောင့် လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး စိတ်တိုတိုဖြင့် “ဟေး၊ ငါက ငယ်ပါသေးတယ်ကွာ” ဟု ပြန်ပြောသည်။
“သိတယ်၊ သိတယ်၊ မင်းက ငယ်ငယ်ချောချောနဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းရဲ့ နံပါတ်တစ် ရင်ခုန်သံရှင်လေးပဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။ “ငါဆိုလိုတာက မင်း ဒီလောက်ဆို ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့် ရနေလောက်ပြီ မဟုတ်လား။”
အသက် ခြောက်ဆယ် မပြည့်သေးဘဲ အိမ်တစ်လုံးနှင့် သင်္ဘောတစ်စင်း ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့်ပါ ရရှိပြီးသားဖြစ်သော တာနာကာ မှာ အတော်လေး အောင်မြင်သူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
သို့သော် တာနာကာ က အားမရသေးပေ။ “မင်းက ငါ့ထက် ပိုမြန်မြန်နဲ့ ပိုစောစော ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့် ရလာမှာ အသေအချာပါပဲ” ဟု သူက ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် ၏ အလုပ်အကိုင်လမ်းကြောင်းမှာ သူ့ထက် ပိုမြန်ဆန်စွာနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ တက်လှမ်းလာလိမ့်မည်ဆိုသည်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သလောက် ထင်ရှားနေသည်။
ကျန်းမြောင် က သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း “ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ” ဟု ပြောသည်။
သူမသည် တာနာကာ အား မြို့တော်ကြယ် စနစ်မှ ထွက်ခွာမည့်အရေးကို လောလောဆယ်တွင် ထည့်မပြောလိုသေးပေ။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အကယ်၍ သူမသာ ဤနေရာမှ ထွက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် နယ်စပ်ဒေသများတွင် မည်သို့သော အလုပ်အကိုင်မျိုး ရှာဖွေနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။
အဲလစ်ဇုန် (Alison) နှင့် ချုပ်ဆိုထားသည့် ပြိုင်ဖက်မလုပ်ရ၊ လျှို့ဝှက်ချက်မပေါက်ကြားစေရနှင့် လျှို့ဝှက်ထိန်းသိမ်းရေး သဘောတူစာချုပ်များအရ အကယ်၍ သူမသာ ထွက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အလားတူအလုပ်မျိုးကို နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ် (၂၀) တိုင်တိုင် လုပ်ကိုင်ခွင့် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ပြဿနာမရှိပါ။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စက်မှုလုပ်ငန်းဇုန်ထဲ ဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ အရပ်ဘက် နည်းပညာ သို့မဟုတ် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းလုပ်ငန်းများဘက်သို့ သွားသည်ဖြစ်စေ သူမ ထူးချွန်နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤအလုပ်ကို အစတုန်းက ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကုမ္ပဏီကြီးမားခြင်း၊ အကျိုးခံစားခွင့် ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ဆက်ဆံရေး ရက်ရောခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူမသာ နယ်စပ်ဒေသများသို့ သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဝင်ငွေမှာ ယခုထက် လျော့နည်းသွားဖွယ် ရှိသည်။
သို့သော် ဘဝဆိုသည်မှာ ရရှိမှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုတို့ ဒွန်တွဲနေစမြဲပင်။ သူမသည် အိမ်ရှင်မလုပ်ရန်အတွက် အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိသားစုနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်အကိုင်ကြားတွင် ဟန်ချက်ညီစေရန်၊ အလယ်အလတ်လမ်းကို ရှာဖွေနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူမဘက်က ဘယ်ဘက်ကိုမှ လက်လွှတ်အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။
အလုပ်ဆင်းချိန်တွင် ပြင်ဆင်နေစဉ် တာနာကာ က စင်္ကြံလမ်းတွင် သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။ “လာပါ၊ အရက်တစ်ခွက် သောက်ပြီး အပန်းဖြေရအောင်။”
ကျန်းမြောင် မှာ တွေဝေသွားသည်။ “ဟင်၊ ဒါပေမဲ့ ကလေးက အိမ်မှာ စောင့်နေလို့…” သူမသည် ချောမောသည့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ဖိုင့်ဖိုင့်လေး သားလေးကို မြင်တွေ့ရရန် အိမ်သို့ အမြန်ပြန်ရမည် ဖြစ်သည်။
တာနာကာ မှာလည်း ကလေးထိန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ရာ မျက်လုံးကို လှန်ပြလိုက်သည်။ “လာစမ်းပါ၊ မင်း သူနဲ့နေလာတာ တစ်လတောင် ရှိပြီပဲ၊ တော်လောက်ရောပေါ့။ ဒီနေ့က မိဘခွင့်ယူပြီး အလုပ်ပြန်ဆင်းတဲ့ ပထမဆုံးတစ်လပြည့်တာကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ပေါ့။ သွားမယ်၊ အပန်းဖြေကြရအောင်။”
အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် “အရက်တစ်ခွက်သောက်ကာ အပန်းဖြေခြင်း” ဆိုသည့် စကားမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။ ကျန်းမြောင် လည်း အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
သူမသည် ကျန်းရွီ နှင့်အတူ လွန်ခဲ့သောတစ်လအတွင်း နာရီတိုင်းကို အတူကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ နောင်ပိုင်းတွင် အဆင်ပြေအောင် နေထိုင်တတ်လာပြီး ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ ယန်ဟဲ ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်မယ်… မဟုတ်ဘူး၊ မက်ဆေ့ချ်ပဲ ပေးခဲ့လိုက်မယ်” ဟု သူမ၏ စမတ်ဦးနှောက် တက်ကြွမှုကို နှိပ်လိုက်သည်။
ဘာပြောရမလဲ။ “ရှင် အိမ်မှာ ကလေးကို ကြည့်လိုက်နော်၊ ကျွန်မ အရက်သွားသောက်မဦးမယ်” ဟု ပြောရသည်မှာ အမြဲတမ်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေသည်…
“အဟမ်း” ဟု ကျန်းမြောင် က ယန်ဟဲ ထံသို့ “ဒီနေ့ ငါ့မှာ လုပ်စရာလေး ရှိလို့ အိမ်ပြန်နောက်ကျမယ်” ဟု မက်ဆေ့ချ် ပေးခဲ့လိုက်သည်။
တာနာကာ: “…”
ကျန်းမြောင် က စမတ်ဦးနှောက်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ “ရှေးခေတ်က လူဆိုးလူယုတ်မာတွေရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသလိုပဲ” ဟု ပြောသည်။
တာနာကာ: “ဟင်?”
“ရှေးခေတ်တုန်းကဆိုရင် ဇနီးသည်တွေက အိမ်မှာနေပြီး ကလေးတွေ ထိန်းတယ်၊ သူတို့အတွက် အရမ်းခက်ခဲတယ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူတွေ အိမ်ပြန်လာပြီး တာဝန်ကို ဝေမျှယူဖို့ကို သူတို့က တောင့်တကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူဆိုးလူယုတ်မာ အချို့ကတော့ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးပြပြီး ဒီတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်ကြဘူးလေ” ဟု ကျန်းမြောင် က တာနာကာ အား ရှင်းပြသည်။
“ငါတို့ပြောနေတာက လင်မယားအကြောင်းလေ၊ အဲဒါ ရှေးခေတ် ကမ္ဘာမြေခေတ်က မဟုတ်ဘူးလား” ဟု တာနာကာ က ဆိုသည်။ “အဲဒီတုန်းက ကလေးမွေးပြီး ပြုစုရတာ အရမ်းခက်ခဲတယ်၊ အရာအားလုံးကို လက်နဲ့ လုပ်ရတာ။ ပြီးတော့ အိမ်အလုပ်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးက တာဝန်ကို အတူတူ ဝေမျှယူသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရှောင်တိမ်းနေကြတာလဲ။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က လူဆိုးလူယုတ်မာတွေ မို့လို့ပေါ့” ဟု ကျန်းမြောင် က လူမျိုးဆက် ကွာဟချက်ကို ခံစားလိုက်ရကာ အသံကို ပြောင်းလိုက်ပြီး “ကဲ၊ ဘယ်သွားကြမှာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
စကားပြော လည်စအချိန်မှာပင် ယန် (Yan) ထံမှ အကြောင်းပြန်စာ ရောက်လာသည်- အရက်သောက်တာ ပျော်ရွှင်ပါစေ။
ကျန်းမြောင်: “…”
တာနာကာ က ကျန်းမြောင် အား အရက်သောက်ပြီး အပန်းဖြေရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ အတုအယောင်သာ ဖြစ်ပြီး ပြောစရာရှိသည်မှာသာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။
ဘားတွင် အရက်မှာယူပြီးနောက် သူက ကျန်းမြောင် အား “မင်း အာချီ ကုတ် (Archie Coke) ကို မှတ်မိသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် တွင် မှတ်ဉာဏ်ကောင်းမွန်မှု ရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် “သူက မင်းနဲ့ ဖောက်ပြန်ခဲ့ဖူးတဲ့လူလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“အဲဒါက အဓိက မဟုတ်ဘူး… အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်” ဟု တာနာကာ က ဆိုသည်။ “သူ ရုံးချုပ်ကို လေ့ကျင့်ရေးလာတုန်းက ငါတို့ အိပ်ခဲ့ကြတာတော့ မှန်ပါတယ်။”
“အဓိကကတော့ သူက နည်းပညာပံ့ပိုးကူညီရေးဌာနမှာ ရှိနေပြီး ဖောက်သည်တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ဆံနေရတယ်ဆိုတာပဲ။”
“သူ့မှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ပြဿနာ တက်လို့လား။ မင်းရဲ့အကူအညီ လိုလို့လား” ဟု ကျန်းမြောင် က မေးသည်။
“မဟုတ်ပါဘူး” ဟု တာနာကာ က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့နဲ့ အဆက်အသွယ် အမြဲရှိနေခဲ့တာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက သူ ငါ့ကို ထူးဆန်းတာ တစ်ခု ပြောပြတယ်။”
အတင်းအဖျင်း ပြောစရာကောင်းပုံရသဖြင့် ကျန်းမြောင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ “ဘာအခြေအနေလဲ။”
တာနာကာ က ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး အသံကို တိုးလိုက်သည်။ “မုဆိုးငါးမန်း (Shark Tooth) အကြောင်း ဖြစ်နေလို့ပါ။”
မုဆိုးငါးမန်းဆိုသည်မှာ ကျန်းမြောင် ဦးဆောင်သော အဖွဲ့မှ တီထွင်ခဲ့သည့် သင်္ဘောအသစ်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အယ်လဂိုရီသမ် အသစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားပြီး လက်တွေ့အသုံးချလိုက်သည်နှင့် တပ်မတော်၏ ချီးကျူးမှုကို ချက်ချင်းပင် ရရှိခဲ့သည်။
“မုဆိုးငါးမန်း မှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ကျန်းမြောင် မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “နည်းပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား”
“နည်းပညာဆိုင်ရာ ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး” ဟု တာနာကာ ၏ အသံမှာ ပို၍ တိုးသွားပြီး “လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်က ကုတ် (Coke) က နယ်စပ်မှာ မုဆိုးငါးမန်း သင်္ဘော ဆယ်စင်း လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး အဲဒါတွေကို ဖောက်သည်ထံ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့… လက်ခံရရှိတဲ့သူက စစ်ဘက်က မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောသည်။
မုဆိုးငါးမန်း ဆိုသည်မှာ အယ်လစ်ဇုန် က စစ်ဘက်နှင့် ပူးပေါင်း၍ တီထွင်ခဲ့သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဦးဆောင်ဒီဇိုင်နာ တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းမြောင် မှာ အကျိုးအမြတ် အချို့ကို ခံစားခွင့် ရှိသော်လည်း အဓိက မူပိုင်ခွင့်များမှာမူ စစ်ဘက်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ နိုင်ငံပိုင် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများကို ရောင်းချရန် မဟုတ်ပေ။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရမည်ဆိုလျှင် အကယ်၍ လက်ခံရရှိသူသာ စစ်ဘက်မှ မဟုတ်ခဲ့ပါက အယ်လစ်ဇုန် အနေဖြင့် တားမြစ်ထားသော လက်နက်များကို ပြင်ပလူများထံ တိတ်တဆိတ် ရောင်းချနေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်ပေသည်။
သို့သော် အယ်လစ်ဇုန် က ဤကဲ့သို့သော အလုပ်မျိုးကို အရင်ကလည်း လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤအနောက်ဘက်တွင် ရှိနေသည့် ရှုပ်ထွေးလှသော အကျိုးစီးပွား ကွန်ရက်များ၊ နိုင်ငံရေးအရ ကာကွယ်မှုများနှင့် မျက်စိဒလောက်မပြရသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လမ်းကြောင်းများမှာ သုတေသနဘက်တွင်သာ အာရုံစိုက်ထားကြသည့် ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်သည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။
အနီးအနားတွင် မည်သူမျှ သူတို့၏ စကားကို ကြားနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ကျန်းမြောင် မှာ သူမ၏ အသံကို မကူညီနိုင်ဘဲ လျှော့ချလိုက်ကာ “ဒါပေမဲ့… အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။ သူက မင်းဆီကနေ ဘာလိုချင်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“သူ ဘာမှ မလိုချင်ပါဘူး။ သူက ဒီကိစ္စကို ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် ပြောပြရုံပါပဲ။ အမှန်တော့ ငါလည်း ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မဝံ့ပါဘူး၊ ငါ့အသက်ကို ဆက်ရှင်ချင်သေးတယ်လေ” ဟု တာနာကာ က ဆိုသည်။ “ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရှင်းပြချက်အရ ငါ သံသယဖြစ်မိတာက… တစ်ဖက်လူဟာ အာသာ (Arthur) နဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်”
ကျန်းမြောင် မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ “လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ သူက…”
တာနာကာ က ကျန်းမြောင် ၏ ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်၊ “ဒါ မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။ ဘာကြောင့်များ လူတိုင်းက ဒီလို အကြီးစား အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ လက်နက်တွေကို ရရချင်း ဝယ်ချင်ကြမှာလဲ။ အယ်လစ်ဇုန် ရဲ့ တရားမဝင် ဝင်ငွေတွေက ဥပဒေကို လိုက်နာတဲ့ ပြည်သူတွေဆီက လာတယ်လို့ မင်းထင်လို့လား”
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး တာနာကာ ၏ လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ကာ “ပြီးခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ကော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါက ဒီအတိုင်းပဲ ပြီးသွားတာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
တာနာကာ က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က လစ်တယ်ဖစ်ရှ် သည် ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့ကို ပြန်ပေးဆွဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ဖူးသည်။ စစ်ဘက်နှင့် နိုင်ငံတော် လုံခြုံရေး တပ်ဖွဲ့တို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ပြီး အယ်လစ်ဇုန် အား တားမြစ်လက်နက် ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှုဖြင့် စွဲချက်တင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်းမြောင် နှင့် တာနာကာ တို့ စစ်စခန်းမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် နောင်တွင် အရေးပေါ် သတိပေးချက်များ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် အထူးလုံခြုံရေး အစီအမံများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းကြားခံရသည်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်အရာအားလုံးကိုမူ သူတို့ မသိရှိခဲ့ရတော့ပေ။
အယ်လစ်ဇုန် ကဲ့သို့သော ဘီလူးကြီး ကော်ပိုရေးရှင်းများတွင် ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များပင် ရှိကြပြီး အပြင်ဘက်ရှိ အာကာသပင်လယ်ဓားပြများနှင့် တိုက်ရိုက် စစ်ခင်းနေကြကာ အတွင်းဘက်တွင်လည်း နိုင်ငံရေး အကာအကွယ် အထပ်ထပ်ဖြင့် နေထိုင်နေကြသည်။
တာနာကာ နှင့် ကျန်းမြောင် တို့မှာ မမေးဝံ့၊ မပြောဝံ့ကြဘဲ လူမှုဘောင်အသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေထိုင်ရန်သာ ရဲဝံ့ကြတော့သည်။
ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုပြန်ပေးဆွဲမှု ဖြစ်စဉ်သည် အယ်လစ်ဇုန် အတွက်ပါ မမျှော်လင့်ထားသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုန်သွယ်ဖက်မှာ ထိန်းချုပ်၍မရသော အာကာသပင်လယ်ဓားပြများ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။ သို့သော် မုန်တိုင်း ငြိမ်ကျသွားပြီးနောက်တွင် သူတို့ ရရှိနိုင်သည့် ငွေကြေးများမှာ ဆက်လက် စီးဆင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် က သူမ၏ အသံကို ပို၍ပင် တိုးလိုက်သည်။ “ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်ခိုင်းချင်လို့လဲ”
တာနာကာ ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာသည်။
“ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမှိုက်ကိစ္စမျိုးကို သိလိုက်ရတဲ့အခါ ရင်ထဲက ဖိအားက အရမ်းများလာပြီး ရင်ထဲမှာ မြိုသိပ်ထားရတာ မလွယ်ကူလှဘူး” ဟု သူက ဖန်ခွက်ကို မြှင့်လိုက်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး “ဒီခံစားချက်ကို ခံစားရတာ ငါတစ်ယောက်တည်း မဖြစ်ချင်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင်: “…”
ခွေးမသားပဲ!
အယ်လစ်ဇုန် က လစ်တယ်ဖစ်ရှ် နဲ့ လက်ဝါးချင်းရိုက်ထားတုန်းပဲ။ ကျန်းမြောင် မှာ တစ်လမ်းလုံး တွေဝေနေခဲ့သော်လည်း ညဘက် အိမ်ရောက်သောအခါ ယန်ဟဲ အား ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လစ်တယ်ဖစ်ရှ် ၏ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည့် အသွင်အပြင်မျိုးနှင့်ပင် ဖြစ်စေ ယန်ဟဲ က သူ့ကို မှတ်မိနေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် မှာ ထိုအာကာသပင်လယ်ဓားပြနှင့် တစ်ခုခု ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေရမည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။ မရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်တွင် ရှိလာလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
သတိအနေဖြင့် သူ့ကို ပြောပြထားခြင်းက ပို၍ လုံခြုံပေမည်။
“သူက တကယ်လို့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပေါ်လာပြီး လက်စားချေတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု လုပ်လာခဲ့ရင်တောင် ရှင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်အောင်လို့ပါပဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့… အပေါ်ကို သတင်းမပို့ဘဲ ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာနာကာ ကတော့ ဒီစကားတွေကို ပြောခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ယန်ဟဲ က သူမကို အနေခက်သွားစေခြင်း မရှိပေ။ သူက သူမ၏ မျက်နှာလေးကို ကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း “ငါ နားလည်ပါတယ်၊ စိတ်မပူနဲ့” ဟု ပြောသည်။
ယန်ဟဲ ၏ စကားများက ကျန်းမြောင် အား အမြဲတမ်း အထူး လုံခြုံစိတ်ချရမှု ခံစားရစေသည်။
သူမနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်မှစ၍ သူပြောခဲ့သမျှကို သူ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ပြခဲ့သည်။ သူ မလုပ်နိုင်သည်များကို သူ ဘယ်သောအခါမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ကတိမပေးခဲ့ပေ။
ကောင်းပြီ၊ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က ပြောခဲ့သည့် “ပိုဝေးပြီး ပိုကောင်းတဲ့ နေရာ” ဆိုသည်မှလွဲ၍ပေါ့။
တာနာကာ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤကဲ့သို့သော ရှုပ်ထွေးသည့် ကိစ္စများကို ရင်ထဲမှာပဲ ဖုံးကွယ်ထားရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။ ယခုကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦးအား ပြောပြလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းမြောင် ၏ စိတ်မှာ ပေါ့ပါးသွားခဲ့ရသည်။
သူမသည် ယန်ဟဲ ကို အနမ်းပေးလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် “ရှင်ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
သန့်ရှင်းမွှေးကြိုင်လျက် ပြန်ထွက်လာသောအခါ ယန်ဟဲ မှာ ကုတင်ပေါ်တွင် မှီတွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ရွှေရောင် အလင်းပရိုဂျက်တာ တစ်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ စကြာဝဠာ ကြယ်မြေပုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာ ခေတ်၏ မြေပုံပင် ဖြစ်သည်။
“ရှင် ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ” ဟု ကျန်းမြောင် က ကုတင်ပေါ်သို့ တက်လာကာ ယန်ဟဲ ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“နောင်တစ်ချိန် ကျရင် ကိုယ်က မင်းနဲ့ ကလေးကို တကယ် သာယာလှပတဲ့ နေရာတွေဆီ ခေါ်သွားဖို့ တွေးနေတာပါ” ဟု ယန်ဟဲ က ကြယ်မြေပုံကို ချဲ့လိုက်ရင်း ပြောသည်။
ရွှေရောင် ကြယ်မြေပုံပေါ်တွင် ကွေ့ကောက်နေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲထားပြီး ကြယ်စနစ်အချို့နှင့် ကြယ်ဒေသများကိုပင် ဖြတ်သန်းသွားကာ အလွန်ဝေးလံသော နေရာများအထိ ချိတ်ဆက်ထားသည်။
“ဒါက ကြယ်ဒေသ ခြောက်ခုတောင် ကျော်လွန်သွားပြီ မဟုတ်လား” ဟု ကျန်းမြောင် က မျက်စိကို မှေးစင်းကာ ကြည့်ရင်း ပြောသည်။
ဤမြေပုံ တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မြို့တော်ကြယ်စု မှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသော်လည်း ၎င်းမှာမူ ခရီးစတင်ရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။
“မြို့တော်ကြယ် ကနေ ထွက်ခွာပြီး ဒီခရီးစဉ်ပေါ်က ဘယ်ကြယ်တာရာကိုမဆို ရောက်ရှိနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ခရီးစဉ်က စတင်ပြီပဲ” ဟု ယန်ဟဲ က ဆိုသည်။
အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရသော်လည်း ကျန်းမြောင် ကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက သူမအား သူဒီဇိုင်းဆွဲထားသည့် လမ်းကြောင်းနှင့် ကြယ်တာရာ တစ်ခုချင်းစီအကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် မှာမူ နားထောင်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ ချစ်သူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကိုယ်သင်းနံ့မှာ မူးယစ်စေလောက်အောင် ရှိလှသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ယန်ဟဲ ၏ လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး သူ၏ နားရွက်ကို ကိုက်လိုက်သည်။ ယန်ဟဲ က သူမကို ရှောင်ရှားရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီးမှ ပြန်လည်၍ အနမ်းပေးလိုက်သည်။
သူ၏ အနမ်းမှာ မှော်ဆန်လှပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားအင်ကုန်ခမ်းသွားစေကာ မတွန်းလှန်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။
သို့သော် ကျန်းမြောင် မှာ လုံးဝ ပျော့ခွေသွားချိန်တွင် ယန်ဟဲ က ဆက်မလုပ်တော့ဘဲ ကျန်းမြောင် အား ကြယ်မြေပုံကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
“မြောင်မြောင်၊ မင်း ဒီလမ်းကြောင်းကို သေချာ မှတ်ထားရမယ်။ ဒါက နောင်ကျရင် ငါတို့ လျှောက်မယ့် လမ်းကြောင်းပဲ” ဟု သူက ပြောသည်။ “သို့မဟုတ်ရင်တောင်မှ ဒီလမ်းကြောင်းပေါ်က ဘယ်ကြယ်တာရာကိုမဆို မှတ်ထားလိုက်ပါ”
ကျန်းမြောင် ၏ အတွေးများမှာ လွင့်ပျံသွားခဲ့ပြီး သူမက စိတ်ကူးပေါက်သလို တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ “ဘိုင်းရှီကြယ် (Baishi Star) ကရော ဘယ်လိုနေလဲ”
သူမက ဆက်ပြောသည်၊ “အယ်လစ်ဇုန် မှာ အဲဒီကြယ်စနစ်ထဲမှာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ စက်ရုံတစ်ခု ရှိတယ်။ လုပ်ငန်းကိစ္စနဲ့ အဲဒီနားကို ငါ အခေါက်ခေါက် အခါခါ ဖြတ်ဖူးတယ်၊ အဲဒီနေရာက ကောင်းမွန်တဲ့ အပန်းဖြေ ခရီးသွားနေရာတစ်ခုလို့ ကြားဖူးတယ်”
“ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုရင် အဲဒါကို မှတ်ထားလိုက်” ဟု ယန်ဟဲ က ပြောသည်။ “နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မင်းရယ်၊ ကိုယ်ရယ်၊ ကလေးရယ် အားလုံး ဒီကနေ အတူတူ ထွက်ပြီး ဝေးလံတဲ့ နေရာတွေဆီ သွားကြမယ်။ တကယ်လို့ အတူတူ မသွားနိုင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းရဲ့ခရီးက ဘိုင်းရှီကြယ် ကနေ စတင်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ သေချာပေါက် ဆုံကြရမယ်”
ကျန်းမြောင် မှာ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူက အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် စကားများကို အများကြီး ပြောနေခြင်းအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းဆူကာ ညည်းတွားလိုက်ပြီးနောက် အနမ်းတစ်ပွင့်ဖြင့် သူ့ကို စကားမပြောနိုင်အောင် တိတ်ဆိတ်စေလိုက်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ဘိုင်းရှီကြယ် ပေါ်တွင် ရပ်နေချိန်၌ သူမသည် ယန်ဟဲ က ဤအချိန်ကတည်းက စတင် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီ ဆိုသည်ကို ပြန်ပြောင်း သတိရမိခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က သူမ မသိခဲ့သည်မှာ ယန်ဟဲ သည် အလွန်အမင်း သတိကြီးနေခြင်းသာဖြစ်ပြီး အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။ သို့သော် သူလည်း အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို မလိုလားပေ။
သို့သော် လောကကြီးတွင် အများဆုံး ဖြစ်ပျက်တတ်သည်မှာ မမျှော်လင့်ထားသော မတော်တဆမှုများသာတည်း။