အဆင့်အတန်း တူညီကြသူများသည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု စတိုင်လ်တွင်လည်း တူညီသော အချက်များ ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဂျန်းမြောင် (Jiang Miao) ကဲ့သို့ အိမ်နီးနားချင်းများသည် အလုပ်သွားလျှင် အထက်တန်းလွှာ ရုံးထိုင်စတိုင်လ် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိကြသော်လည်း ကလေးတွန်းလှည်း လှိမ့်ကာ ကလေးများကို ခေါ်ထုတ်လာသည့်အခါတွင်မူ စတိုင်လ်အေးအေးဆန်းဆန်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အင်္ကျီများသို့ ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ကြသည်။
ထိုသို့ မပြောင်းလဲပါက ဘဝ၏ အေးချမ်းသာယာမှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။
ယန်ဟယ် (Yan He) သည်လည်း ကလေးနှင့်အတူ ရှိနေချိန်တွင် ထိုသို့ပင် ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။
အမှန်တကယ်ပင် ကလေးထိန်းကျောင်းချိန်တွင် ကြယ်သီးများ သို့မဟုတ် အဆင်တန်ဆာများ ပါဝင်ခြင်းမရှိသော ရိုးရှင်းပြီး ပေါ့ပါးသည့် အဝတ်အစားများမှာ ကလေးပွေ့ဖက်ရန် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
ယန်ဟယ် သတိပြုမိလိုက်သော သူများ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု စတိုင်လ်မှာသူနှင့် အလွန်တူညီရုံမျှမက အရပ်အမောင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံပါ ဆင်တူကြပြီး၊ သူကဲ့သို့ပင် အရှေ့အာရှ နွယ်ဖွားများ ဖြစ်ကြသည်။
ယန်ဟယ်သည် ထိုလူကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အခြားသူများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုခြင်းကို ကာလအတန်ကြာ ခံရပါက မသက်မသာ ခံစားရစေနိုင်သည်။ ကလေးတွန်းလှည်းထဲမှ မိမိ၏ ကလေးငယ်နှင့် ခဏမျှ ဆော့ကစားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းတစ်ဖက်တွင် တွန်းလှည်းကို တွန်းရင်း တုပပြုလုပ်ထားသော နေရောင်ခြည်ကို ခံယူနေသည့် အမျိုးသားမှာ သူ့ကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အနီးအနားတွင် အခြားသူမရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟို..." သူက ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားပြီး "မင်္ဂလာပါ?"
မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အမျိုးသားငယ်မှာ ရုပ်ရည်ချောမောရုံမျှမက သန်မာထက်မြက်ပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိသော အမူအရာလည်း ထင်ရှားနေသည်။ သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ နိုင်ငံသား ရမှတ်မြင့်မားသူတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။
အမှန်တခင်တွင် ထိုအမျိုးသားကိုယ်တိုင်လည်း ရုပ်ရည် မဆိုးလှဘေး အရပ်ရှည်ပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကို လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှု တစ်ခုတည်းသာရှိသော ရိုးရှင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ခံယူထားရာ လမ်းတစ်ဖက်မှ ချောမောသော အမျိုးသားငယ်က သူ့ကို စကားစမြည်ပြောရန် ကြိုးစားပါက မည်သို့ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်ရမည်ကို စိတ်ထဲတွင် စိစစ်တွေးတောနေခဲ့သည်။
ဤသို့ ယုံကြည်ချက်ရှိပြီး ချောမောသော အမျိုးသားငယ်မှာ တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှပေသည်။
ယန်ဟယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ သံချပ်ကာ ကလေးတွန်းလှည်းကို ပေါ့ပါးသော လှေကားထစ်အတိုင်း တွန်းကာ ဖြတ်သန်းရင်း အေးဆေးသော လှိုင်းသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စောစောက ခင်ဗျားရဲ့ လက်မောင်းအထက်ပိုင်းကို သတိထားမိလိုက်တယ်၊ အလေးမတဲ့အခါ ဒီလို ပြဿနာမျိုး မကြာခဏ ဖြစ်လေ့ရှိသလား?"
ပြောရင်းဖြင့် သူက သူ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်ပြကာ နမူနာပြလိုက်သည်။
"ဟေ?" သူ့ကို မည်သို့ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်ရမည်ကို တွေးတောနေသော အမျိုးသားမှာ ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။ "ခင်ဗျား ဘယ်လိုသိတာလဲ? ဟုတ်တယ်၊ အမှန်ပဲ..."
"ကြွက်သားတွေရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်က ပြသနေတာလေ" ယန်ဟယ်က သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ခင်ဗျား ဒီမှားယွင်းနေတဲ့ ပုံစံနဲ့ လေ့ကျင့်နေတာ တော်တော်ကြာပြီနဲ့ တူတယ်"
"ဩ၊ ဟုတ်တယ်၊ စကတည်းက ပုံစံကို မပြင်ခဲ့မိဘူးထင်တယ်။ ဟေ့၊ ခင်ဗျားရဲ့ လက်မောင်းရှေ့ကြွက်သားနဲ့ နောက်ကြွက်သားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြည့်ကောင်းနေရတာလဲ? လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိသလား?"
"ရှိတာပေါ့၊ အားစိုက်ထုတ်ရတဲ့ အဓိက ထောင့်အပေါ်မှာ မူတည်တာပါ..."
…
…
"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်က လွန်းပျံကလပ် (Shuttle Club) ရဲ့ အထက်တန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပါ၊ ခင်ဗျားပါ ဝင်ရောက်နိုင်အောင် မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရပါတယ်"
"တကယ်လား? အရမ်းကောင်းတာပေါ့! ခင်ဗျား ကလပ်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ?"
"မကြာသေးပါဘူး၊ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးပါဘူး"
"ဘာ? တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူးလား? ဒါဆို အထက်တန်းအဖွဲ့ဝင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ?"
"ပြိုင်ပွဲ ရမှတ်တွေ စုဆောင်းရာကနေပါ"
"... " အမျိုးသားက သူ၏ နဖူးကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ "ငါ့နှယ် မိုက်မိုက်ကန်းကန်းပဲ! ဒါပေါ့!"
အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် ကြံ့ခိုင်ရေးအကြောင်း ပြောဆိုရာမှ ကလေးထိန်းကျောင်းသည့် အလေ့အထများ၊ စေတီဈေးဝယ်ခြင်း၊ ဖျော်ဖြေရေးနှင့် ယခုအခါ လွန်းပျံကလပ်အကြောင်းအထိ ကာဗာလုပ်ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
"ဩ၊ ဒါနဲ့၊ ကျွန်တော်က လျှူချန်းကွမ် (Liu Chenguang) ပါ" အမျိုးသားက နာမည်ပင် မလဲလှယ်ရသေးသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားရာ အလျင်အမြန် လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ၇၉ လွှာမှာ နေပါတယ်"
"မဝေးပါဘူး၊ ကျွန်တော်က ၈၃ လွှာမှာ နေပါတယ်" ယန်ဟယ်က ပြုံး၍ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ယန်ဟယ် ပါ"
"ယန်ဟယ်၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်!" လျှူချန်းကွမ်က ယန်ဟယ်၏ လက်ကို ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး လွှတ်မပေးဘဲ၊ စောစောစီးစီး မတွေ့ဆုံခဲ့ရသည်ကို နောင်တရနေခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာပါတယ်" ယန်ဟယ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ကလေး အိမ်ပြန်ရတော့မယ်။ နောက်တစ်ကြိမ် ဖုန်းနံပါတ် လဲလှယ်ပြီး ကလေးတွေနဲ့အတူ လမ်းလျှောက် ထွက်ကြတာပေါ့"
"ကောင်းတာပေါ့! အဓိက သေချာပေါ့!"
---
ဂျန်းမြောင်သည် သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တိုးတိုးလေး ညည်းဆိုရင်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
အောင်မြင်သော လုပ်ငန်းခွင်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘဝတစ်ခုကြောင့် သူမသည် တောက်ပနေပြီး အိမ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ်တွင်ပင် သီချင်းညည်းနေခဲ့သည်။
ယန်ဟယ်သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်နေစဉ် မော်နီတာမျက်နှာပြင်တွင် ကလေးငယ် ဂျန်းရုဲအိ (Jiang Rui) အိပ်မောကျနေသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် အဝင်ဝမှ ရင်းနှီးပြီး စွမ်းအင်ပြည့်ဝသော "ကျွန်မ ပြန်ရောက်ပြီ!" ဆိုသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ယန်ဟယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ ခြေသံများက သွက်လက်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် သူ့ကို နောက်ကျောမှ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ ပြန်ရောက်ပြီ၊ အချစ်ရယ်! ညစာအတွက် ဘာစားကြမလဲ? ဝါး၊ သူ အရမ်း အိပ်မောကျနေတာပဲ! သူ့ကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်!"
ယန်ဟယ်၏ ဓားမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ဂျန်းမြောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သတိပေးချက် ပါဝင်နေသည်။ "သူ့ကို နှိုးမလိုက်နဲ့ဦး"
ဂျန်းမြောင်က အားနာစွာ ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "မနှိုးပါဘူး! သူ့ကို နမ်းတဲ့အခါ သတိထားပါ့မယ်! တကယ်ပါ! ဒီတစ်ခါတော့ မလုပ်တော့ပါဘူး!"
ဂျန်းရုဲအိမှာ တနေ့လျှင် ဆယ်နာရီကျော် အိပ်စက်ရသည့် အဆင့်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အိပ်မောကျနေစဉ် နှိုးလိုက်ပါက အငိုတပြိုင်တည်း... ဂျန်းမြောင် ထိုအတွေ့အကြုံကို ထပ်မံ မခံစားချင်တော့ပေ။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူမ တကယ် မရည်ရွယ်ခဲ့ပါ၊ သားဖြစ်သူ၏ ချစ်စရာကောင်းမှုတွင် လုံးဝ နစ်မွန်းသွားခဲ့ရပြီး မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏!
နေ့တိုင်း အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုမှာ ဖုဖုဖောင်းဖောင်း သားလေးကို ကြည့်ရှု သာယာရခြင်း ဖြစ်သည်!
အကယ်၍ သူက မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူမကို ပြုံးပြပါက သူမသည် တစ်ညလုံး ရူးသွပ်စွာ ပျော်ရွှင်နေနိုင်သည်။
"အိုကေ၊ သွားပါ" ဟု တာဝန်သိသော အဖေက ပြောလိုက်သည်။
"အာ!" စိတ်မအေးနိုင်သော အမေသည် ပျော်ရွှင်မှုများ ဝေဆာသွားပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ အဖေ၏ ပါးကို နမ်းလိုက်ပြီးမှ လှည့်ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
"လက် အရင်ဆေးပါဦး!" အဖေက မီးဖိုချောင်တံခါးဘက်သို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။
"သိပါတယ်!" အမေမှာ ခြေဖျားထောက်၍ ထွက်သွားပြီးဖြစ်သည်။
---
ဂျန်းမြောင်သည် အိမ်ဝတ်အကျီ သို့ ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ကာ ယန်ဟယ်၏ အခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကလေးအိပ်ရာထံသို့ ခြေဖျားထောက်ကာ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။
ဖုဖုဖောင်းဖောင်း ကောင်လေးမှာ အိပ်ပျော်နေစဉ် သွားရည်များ ကျနေပြီး ပါးပြင်လေးများမှာ အိပ်ရာပေါ်တွင် ပြန့်ကားနေခဲ့သည်။
ဂျန်းမြောင်၏ အသည်းများ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့ရသည်!
အထူးသဖြင့် ပန်းသီးကဲ့သို့ ဖုဖောင်းနေသော ပါးပြင်နှစ်ဖက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက သူ၏ သေပ်ပုဏ္ဏားကျသော အင်္ဂါရပ်များကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ သူသည် ယန်ဟယ်ထက် မနိမ့်ကျသော ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာပေလိမ့်မည်!
"အနာဂတ်မှာ မင်းအဖေကို ကောင်မလေးတွေကို ဘယ်လို စကားပြောရမလဲဆိုတာ သင်ပေးခိုင်းမယ်နော်~" ဂျန်းမြောင်က အိပ်ရာဘေးတွင် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ "သူက အဲဒါကို အတော်ဆုံးပဲ"
သားဖြစ်သူ၏ အလှတရားကို ခဏမျှ သာယာနေစဉ် သူမ၏ စမတ်လက်ပတ်တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ ဒါက ဂျန်းရုဲအိကို မနှိုးဘဲ ထမင်းစားရန် ယန်ဟယ်၏ အချက်ပြနည်း ဖြစ်သည်။
ဂျန်းမြောင်က မနက်ဖြန်တွင် နှမြောတွန့်တိုစွာဖြင့် "ကလေးလေး၊ မပူပါနဲ့။ မေမေ မကြာခင် မင်းနဲ့အတူ ရှိနေတော့မှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထိုအခါ ယန်ဟယ်သည် အလုပ်တွင် နေ့တိုင်း ဂျန်းရုဲအိကို တောင့်တရသည့် အလှည့် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမကမူ အိမ်တွင် ဂျန်းရုဲအိကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်!
ဟိဟိဟိ~
ထမင်းစားပွဲတွင် ဂျန်းမြောင်က "ကလေးရဲ့ ရက်သုံးဆယ်ပြည့် ပွဲအတွက် အကြံဉာဏ် တစ်ခုခု ရှိသလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယန်ဟယ်က "ကျွန်တော် ဖိတ်ချင်တဲ့ အိမ်နီးနားချင်း တစ်ယောက် ရှိတယ်" ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
"ဝါး?" ဂျန်းမြောင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ "ရှင် အိမ်နီးနားချင်းကိုတောင် သိနေပြီလား?"
ဂျန်းမြောင်သည် နိုက်စ်ဂါးဒင်း (Nice Garden) တွင် ယန်ဟယ်ထက် ရှစ်လ ပိုမိုနေထိုင်ခဲ့သော်လည်း အိမ်နီးနားချင်း မည်သူ့ကိုမျှ မသိသေးပေ။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး စွမ်းရည်က မင်းထက် ပိုကောင်းပုံရတယ်" ဟု ယန်ဟယ်က ပြုံး၍ ပြောရင်း ဂျန်းမြောင်အား ထမင်းထပ်ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဂျန်းမြောင်သည် ယန်ဟယ်၏ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး စွမ်းရည်ကို ကိုယ်တွေ့ ကြုံဖူးခဲ့သည်၊ ဟယ်လီနာ (Helena) ၏ မွေးနေ့ပွဲတွင် သူနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သော စစ်အရာရှိ နှစ်ဦးမှာ သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချေုာရှောင်းယု (Qiao Xiaoyu) ဖြစ်စဉ်ပြီးနောက် သူသည် အယ်လီဆန်၏ ရုံးခန်းတွင် သူမနှင့်အတူ တစ်လကြာ ကုန်လွန်ခဲ့ရာ ရုံးခန်းထဲတွင် ကျား၊ မ မရွေး သူနှင့် မပေါင်းသင်းနိုင်သူ မရှိခဲ့ပေ။ ဒါဟာ သူ စကားစမြည် ပြောဆိုလိုခြင်း ရှိမရှိအပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။
"ရှင် အိမ်နီးနားချင်းနဲ့ ဘယ်လို တွေ့ခဲ့တာလဲ? ကျွန်မကျတော့ ဘာလို့ အိမ်နီးနားချင်း တစ်ယောက်မှ မသိရတာလဲ?" ဂျန်းမြောင် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"မင်း ပန်းခြံကို သွားဖူးသလား?" ဟု ယန်ဟယ်က မေးလိုက်သည်။
"အင်း..." ဂျန်းမြောင်က ဝန်ခံလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အိမ်ရှာတုန်းက အေးဂျင့်က နွေဦးနဲ့ နွေရာသီ ပန်းခြံကို ကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားတယ်၊ အဲဒီနောက် ဆောင်းဦး ပန်းခြံကို ကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်မ စဉ်းစားမိတာက... ကဲပါလေ၊ အားလုံးက တုပပြုလုပ်ထားတဲ့ နေရောင်ခြည်တွေပဲကို..."
ဂျန်းမြောင်သည် အခြေခံအားဖြင့် အိမ်တွင်းပုန်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် အိမ်နှင့် မိသားစု ရှိခဲ့သဖြင့် အိမ်တွင်သာ နေထိုင်ရန် ကျေနပ်ခဲ့သည်။
ဒီဘဝတွင် အိမ် သို့မဟုတ် မိသားစု မရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းနှင့် အထီးကျန်မှုကို ခံစားရသဖြင့် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရန် လိုလားခဲ့သည်။ တက္ကသိုလ်တွင် အတန်းဖော်များကို အားကိုးခဲ့ပြီး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် တာနာကာ (Tanaka) ၏ ထောက်ခံချက်များကို အားကိုးခဲ့သည်။
သူမသည် အိမ်ရှာစဉ်က နိုက်စ်ဂါးဒင်းရှိ ရာသီလေးပါး ပန်းခြံသို့သာ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် အိမ်တွင်သာ အများအားဖြင့် နေလေ့ရှိသည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူမ ကြည့်ရှုချင်သည့် မည်သည့် သဘာဝရှုခင်းကိုမဆို အိမ်ရှိ ဘုဂ္ဂလfunctions အခန်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ထိုအခန်းတွင် ဂျန်းမြောင် ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား အသုံးချထားသော အဆင့်မြင့် ဗာကျူရယ် စက်ပစ္စည်းတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသည်။ မျက်မှန်များ၊ ထိတွေ့စနစ်ပါဝင်သော ဝတ်စုံများ၊ ဒြပ်ဆွဲအား ဆွဲအားစနစ်နှင့် လျှောက်လမ်းကြမ်းပြင်တို့ပါဝင်ရာ လုံးဝ လက်တွေ့ကျသော အတွေ့အကြုံကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
"ကျွန်မ တကယ့် သဘာဝရှုခင်းတွေကို ကြည့်ဖို့ နှစ်စဉ် အပန်းဖြေ ခရီးထွက်ပါတယ်၊ တကယ်ပါ!" ဂျန်းမြောင်က အတင်းပြောလိုက်သည်။ "အပင်တွေက အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေမဲ့ နေရောင်ခြည်က အတုပြုလုပ်ထားတာ ဖြစ်လို့ ကြည့်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ အကယ်၍ တစ်စprojection က အတူတူ နေထိုင်ပြီး နောက်မှ တွေ့ဆုံမိရင် ဒုက္ခရောက်နိုင်ပါတယ်"
နောက်ဆုံး အကြောင်းပြချက်က ယန်ဟယ်၏ သဘောတူညီမှုကို ရရှိခဲ့သည်။
"ဒါတော့ အမှန်ပဲ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ မင်း အနားယူပြီးရင် ကလေးကို အတူတူ လမ်းလျှောက် ခေါ်ထုတ်သွားကြတာပေါ့။ အိမ်နီးနားချင်းတွေက အားလုံး သဘောကောင်းကြပါတယ်၊ မင်း ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်"
"ရှင် ရှိနေသမျှ ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်" ဂျန်းမြောင်သည် အိမ်တွင်သာ နေလိုသည့် ဆန္ဒနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး စွမ်းရည် နည်းပါးမှုအတွက် ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ထိုအစား တော်တော်လေး ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။ "တွေ့တယ်မဟုတ်လား၊ ကျွန်မတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနေတာလေ!"
ထိုစကားကြောင့် ယန်ဟယ် ရယ်မောလိုက်ရသည်။
ဂျန်းမြောင် နောက်ထပ် ဘာပြောမည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ "အရင်ဆုံး ကလေးရဲ့ ရက်သုံးဆယ်ပြည့် ပွဲကို စီစဉ်ကြစို့။ အဲဒီနောက် ရှင် အလုပ်ပြန်ဝင်ရတော့မယ်။ ကျွန်မ ဒီမှာ စီစဉ်ပြီးပါပြီ။ နောက်တစ်လအတွက် ကလေးကို ကြည့်ရှုဖို့ ကျွန်မအလှည့် ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ယန်ဟယ်၏ အပြုံးမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
အချိန်တွေ ဘယ်လို ဒီလောက် မြန်မြန် ကုန်လွန်သွားရတာလဲ? မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ တစ်လ ကုန်လွန်သွားတာလား? သူ အလုပ်ပြန်ဝင်ရတော့မှာလား?
ယန်ဟယ် ပြုံးမနေနိုင်တော့ပေ။
---
ညစာစားပြီးသည်နှင့် ကလေးငယ် ဂျန်းရုဲအိ နိုးလာခဲ့သည်။ သူ၏ နေ့စဉ်အလေ့အထကို ယန်ဟယ်က စေ့စပ်စွာ စီမံခန့်ခွဲထားသည်။ ယခုကဲ့သို့ နိုးလာပြီး နာရီအနည်းငယ်မျှ ဆော့ကစားပါက သူသည် ညဘက်တွင် အိပ်မောကျနိုင်သည်။
သားဖြစ်သူ နိုးနေပြီဟု ရှောင်းနား၏ သတိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယန်ဟယ်သည် ကုလားထိုင်မှ ထရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဂျန်းမြောင်က လေပြင်းအတိုင်း ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ "ကျွန်မ လုပ်မယ်၊ ကျွန်မ လုပ်မယ်"
ယန်ဟယ် ကုလားထိုင်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အမြဲတမ်း စူပုပ်နေခဲ့သည်။
ညနေပိုင်းတွင် တုံးအသော အမေသည် ကလေးနှင့် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ဆော့ကစားခဲ့ပြီး၊ သူနှင့်အတူ ဆဲလ်ဖီရိုက်ကာ လူမှုကွန်ရက်တွင် ကလေးဓာတ်ပုံများ လွှင့်တင်ခဲ့သည်။ ယန်ဟယ်က အနီးနားမှ ကြည့်ရှုနေပြီး စိတ်မဝင်စားသည့် ပုံစံ ပေါက်နေခဲ့သည်။
ဂျန်းမြောင်သည် တုံးအလှသဖြင့် သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် ကလေးထိန်းရ၍ ပင်ပန်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
ညဘက်တွင် ဂျန်းမြောင်က သူ၏ အခန်းထဲတွင် အတူတူ အိပ်စက်ရန် အကြံပြုသောအခါတွင်လည်း အငြင်းခံခဲ့ရသည်။
ဂျန်းမြောင်သည် သားဖြစ်သူနှင့်အတူ မအိပ်စက်နိုင်သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသော်လည်း ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို အမြဲ သတိပေးခဲ့သည်။ ဒီခေတ်ကာလတွင် ဇန်းယာ့ သို့မဟုတ် ယန်ဟယ် ဖြစ်ပါစေ၊ သူမနှင့် ရင်းနှီးသူများ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာကို ချန်ထားပေးရမည်ဖြစ်သည်။
ဂျန်းရုဲအိ ကြီးပြင်းလာသောအခါ သူမ သတိထားရပေလိမ့်မည်။
ကလေးများ ကြီးပြင်းလာသောအခါ သူတို့ ငယ်စဉ်က မဖြစ်ချင်ခဲ့သော မိဘမျိုး ဖြစ်လာကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူမ ဒီအရာကို ပေါ့ဆ၍ မရပေ။
သူမ၏ အရင်ဘဝက မိခင်၏ လွန်ကဲသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ဖြစ်စေ၊ ဒီဘဝက ဇန်းယာ့၏ လွန်ကဲသော လစ်လျူရှုမှု ဖြစ်စေ၊ သူမ သတိပေးချက်အဖြစ် ယူရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထိုလွန်ကဲသော အစွန်းနှစ်ဖက်ကြားတွင် ဟန်ချက်ညီမှုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။
ဂျန်းမြောင် မသိသည်မှာ၊ ယန်ဟယ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာ လိုအပ်သောကြောင့် ယနေ့ညတွင် သူမကို ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူသည် ကလေးအိပ်ရာဘေးတွင် ရပ်လျက် သားဖြစ်သူ၏ အလှတရားကို သာယာရင်း၊ ဂျန်းမြောင်ကဲ့သို့ပင် တုံးအသော အပြုံးဖြင့် အာရုံစိုက်ကာ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
သူသည် ဒီတစ်လအတွင်း အလွန် ကျေနပ်ခဲ့ရသည်။
သို့သော် တွေးကြည့်လိုက်ပါ! အချိန်တွေ ကုန်လွန်တာ မြန်လိုက်တာ! သူ အလုပ်ပြန်ဝင်ရတော့မည်! အထူးသဖြင့် အလုပ်အတွက် နှစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အိမ်ပြန်ရမည် ဖြစ်သည်!
ယန်ဟယ် တကယ်ကို မလိုလားပါ!
---
ဂျန်းမြောင်သည် ငှက်ကလေးများ၏ တွန်ကျူးသံနှင့်အတူ နိုးထလာပြီး သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဇင်းကြောဆန့်လိုက်ပြီး ဖန်ပြတင်းပေါက်၏ အရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာပြီး နံနက်ခင်း အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသည်ကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ နောက်ထပ် လှပတဲ့ နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ပြန်ပြီ!
ကလေးငယ်မှာ စောစီးစွာ နိုးလာခဲ့ပြီး နေ့စဉ် ဒီအချိန်တွင် ဂျန်းရုဲအိသည် ကလေး လေ့ကျင့်ခန်း တစ်စုံကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်။
ဂျန်းမြောင်သည် လန်းဆန်းစွာဖြင့် အိပ်ရာမှ ထလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ဆောင်ခဲ့ကာ၊ အဝတ်အစား မလဲဘဲ ညဝတ်အကျီကိုသာ ဝတ်ဆင်၍ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်—အလုပ်ဝတ်စုံမှာ ကလေးပွေ့ဖက်ရန် မသင့်တော်သဖြင့် အလုပ်မသွားမီ ဂျန်းရုဲအိအား နူးညံ့သော ပွေ့ဖက်မှုတစ်ခါ ပေးချင်ခဲ့သည်။
ယန်ဟယ်၏ အခန်းတံခါးမှာမူ ပွင့်နေပြီး ဂျန်းမြောင် ချောင်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူမျှ မရှိပေ။
သူမသည် စင်္ကြံအတိုင်း သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့ရာ ကြံ့ခိုင်ရေးခန်း သို့မဟုတ် ဘုဂ္ဂလfunctions အခန်းတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။ ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ မနက်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် အင်္ကျီမပါဘဲ သေးငယ်သော ကလေးငယ်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူက ပြုံး၍ ကလေးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
မနက်ခင်း အလင်းရောင်အောက်တွင် ကလေးငယ်ကလည်း ခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းမှာ အိမ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ လှပနေခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် တစ်လအတွင်း သွယ်လျသွားသော အမျိုးသား၏ ခါးမှာ ယခုအခါ သန်မာပြီး စွမ်းအားပြည့်ဝနေကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အကောက်အကွေ့များက လူကို နွေးထွေးစေခဲ့သည်။
ဂျန်းမြောင် ပြုံးလိုက်ပြီး ကလေးငယ်ကို အရင်ဆုံး နမ်းရန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ၊ ကလေးလေး"
သူမသည် ခေါင်းကို မြှောက်ကာ ချောမောဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူငယ်ကို ခြေဖျားထောက် နမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ သူက သူမ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်ကို အရင်ဆုံး ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး ငုံ့ကာ နမ်းလိုက်သည်။
ဒါဟာ ပြင်းထန်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ အနမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဂျန်းမြောင်၏ ဟော်မုန်းများမှာ နံနက်စောစောတွင် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပြီး ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသည် ယခုအခါ စောင်များကို လိပ်ချင်ပါက နောက်ကျသွားလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိပေ—ဂျန်းမြောင် ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အမျိုးသား၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံက သူမ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "မင်း မနက်တိုင်း စွမ်းအင်ပြည့်ဝစွာနဲ့ အလုပ်သွားတာကို ကျွန်တော် ကြည့်ရတာ ကြိုက်တယ်"
ဝါး~
"မင်း နေ့တိုင်း အလုပ်ကပြန်လာတဲ့အခါ အေးဆေးသက်သာဖြစ်နေတာကို ကြည့်ရတာလည်း ကျွန်တော် ကြိုက်တယ်"
အင်း...
"ဒါကြောင့် မြောင်မြောင်" ဟု အဖေငယ်က ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အလှည့်ကျ တာဝန်ယူဖို့အတွက် အလျင်လိုစရာ မလိုပါဘူး"
... ဟင်?
ယန်ဟယ်သည် သူ၏ အလှတရားကို အပြည့်အဝ ပြသကာ ဂျန်းမြောင်အား မြှူဆွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ "အမှန်တော့ တစ်လဆိုတာ တိုလွန်းပါတယ်။ အိမ်နီးနားချင်းတွေဆီက ကြားရတာ သူတို့က သုံးလတစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲကြတယ်တဲ့၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း..."
ဟင်?
ဒီတော့ မနက်စောစောမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ချော့မော့တဲ့ ပို့စ်တစ်ခု တင်လိုက်တာ၊ နှစ်မိနစ်အတွင်း အိပ်ရာပေါ် ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကိုတောင် ထုတ်သုံးလိုက်တာဟာ... ဒီအတွက် ကြောင့်လား?
ဂျန်းမြောင် - "..."
စားပွဲကို မှောက်လိုက်ပြီ! (╯‵□′)╯︵┻━┻