“အင်း… တကယ်တော့လေ” ကျန်းမြောင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်မိသည်။ “ကျွန်မလည်း လျှောက်ထားထားတာကြာပြီ”
“အို၊ တကယ်လား” အမျိုးသမီးအနက်ရောင်က ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်။ “ကြည့်ရတာ အရမ်းနုပျိုတာပဲ။ အသက်သုံးဆယ်လား”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပါ” ကျန်းမြောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာဆိုရင် အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဆိုတာ အချို့သော ဝေဖန်တတ်သူတွေအတွက်တော့ “နောက်ကျလွန်းနေပြီ” လို့ သတ်မှတ်ခံရနိုင်ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ သူမရဲ့ နုပျိုမှုကို လူတိုင်းမြင်နိုင်ပြီး ကျန်းမြောင်လည်း အဲဒီအချက်အတွက် အတော်လေးကို ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
ဒါကြောင့် သူတို့က “ဝိုး၊ ငယ်ငယ်လေးနဲ့ လျှောက်ထားပြီးသားပဲ” စသဖြင့် ချီးကျူးစကားတွေ ဆိုကြပြီး ခဏအကြာမှာတော့ ကားက ကျန်းမြောင်ရဲ့ ကုမ္ပဏီရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။
“နောက်မှတွေ့မယ်နော်” ကျန်းမြောင်က စိတ်ကြည်လင်စွာနဲ့ ခရီးသည်ဖော်တွေကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်သည်။
“အယ်လစ်ဆန် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းစက်ရုံ” ကားပေါ်က ခရီးသည်တွေက ပြတင်းပေါက်ပြင်ပမှာ လျင်မြန်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အဆောက်အအုံတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ကြသည်။ “ဒီလို ကုမ္ပဏီကြီးမှာ အလုပ်လုပ်ရတာဆိုတော့ သူမ အတော်လေး ထူးချွန်သူ ဖြစ်ရမယ်”
“ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ နက်စ်ဥယျာဉ်မှာ အိမ်ပိုင်နိုင်တာ မဆန်းပါဘူး”
ကိုယ်ပိုင်အိမ်ခြံမြေ ရှိထားခြင်းဟာ မျိုးဗီဇအကောင်းဆုံး ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင်က လျှောက်ထားထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကြောင့် သူမဟာ အိမ်ပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ အိမ်ငှားတော့ မဟုတ်နိုင်ဘူး။
“သူမရဲ့ ကလေးက သေချာပေါက် အရမ်းလှမှာပဲ” ခရမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့ အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူမရဲ့ ဆံပင်တွေက လာဗင်ကြယ်က အင်ခ်-ဂိုးလ် ရေတံခွန်တွေလိုပဲ အရမ်းကို နက်မှောင်နေတာပဲ”
ကျန်းမြောင်ကတော့ အစကတည်းက မျိုးဗီဇအကောင်းဆုံး ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်အပေါ် အဲဒီလောက်ကြီး စိတ်လှုပ်ရှားမနေတော့ပါ။ လျှောက်ထားခဲ့တဲ့အချိန်ကစလို့ အခုထိ ရှစ်လပြည့်သွားပြီဖြစ်ပေမဲ့ ဘာသတင်းမှ ထွက်မလာသေးပါ။ အစိုးရဝက်ဘ်ဆိုက်မှာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးတိုင်းမှာလည်း မဲနှိုက်ဖို့အတွက် တန်းစီထားဆဲသာ ဖြစ်နေသည်။
မျိုးဗီဇအကောင်းဆုံး ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်အတွက် အစိုးရက ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အလွန်များပြားတာကြောင့် လျှောက်ထားသူတွေကလည်း အများကြီး ဖြစ်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ အစိုးရရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက အကန့်အသတ်မရှိတာကြောင့် နှစ်စဉ် ပါဝင်ခွင့်ရသူ အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ထားရသည်။ တရားမျှတမှုရှိစေဖို့အတွက် လူတိုင်းကို မဲနှိုက်တဲ့စနစ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်သည်။
အခုချိန်မှာတော့ မျိုးအောင်စေတဲ့ နည်းပညာတွေက ရာခိုင်နှုန်းပြည့်နီးပါး အောင်မြင်နေပြီဖြစ်လို့ အချို့သူတွေက မဲနှိုက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို “ရှေးခေတ်လူတွေ ထိန်းချုပ်လို့မရခဲ့တဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နိုင်ခြေကို ပြန်လည်အတွေ့အကြုံယူခြင်း” လို့ နောက်ပြောင်ခေါ်ဆိုကြသည်။
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ သူမရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းကလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ဟာ သုံးနှစ်လောက် ကြိုးစားပြီးမှ ကိုယ်ဝန်မရခဲ့တာမျိုး ရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ ဒီဘဝမှာလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က သုံးနှစ်လောက် လျှောက်ထားပေမဲ့ မဲမပေါက်သေးတာမျိုး ရှိနေပြန်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီဘဝက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကတော့ ယခင်ဘဝက လူတွေလို စိတ်ဓာတ်ကျမနေကြပါ။ ဒီနေရာက လူတွေအတွက်တော့ ကလေးရတယ်ဆိုတာ မဲပေါက်ရင် အံ့အားသင့်စရာ ကံကောင်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး မပေါက်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိကြပါ။
မနက်ခင်း ဘတ်စ်ကားပေါ်က စကားဝိုင်းသာ မရှိရင် ကျန်းမြောင်လည်း ဒီကိစ္စကို မေ့နေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက လူတွေကတော့ မနက်ခင်းဟာ တစ်နေ့တာရဲ့ အစဖြစ်ပြီး မနက်ခင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ စတင်နိုင်ရင် တစ်နေ့တာလုံး ကောင်းမွန်တဲ့ လွှမ်းမိုးမှုရှိတယ်လို့ ပြောလေ့ရှိကြသည်။ ဒါကြောင့် မြို့တော်ကြယ်ရဲ့ လူမှုယဉ်ကျေးမှုမှာ မနက်ခင်း ဘတ်စ်ကားစီးရင်း တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတင်းကောင်းတွေ၊ ပျော်ရွှင်စရာတွေကို ဝေမျှပြီး ကံကောင်းခြင်းတွေ ကူးစက်စေဖို့ အားပေးကြသည်။
ဒီလိုမျိုး အယူသည်းမှုလေးတွေက ကြယ်တာရာခေတ်မှာတောင် ရှိနေဆဲပင်။
ပြီးတော့ ထူးဆန်းတာက ဒါက တကယ်လည်း အလုပ်ဖြစ်ပုံရသည်။
ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကြယ်တာရာခေတ်ပဲဖြစ်ဖြစ် တနင်္လာနေ့တွေဟာ အမြဲတမ်း အလုပ်ရှုပ်စရာကောင်းသည်။ ကျန်းမြောင် မနက်ခင်း အစည်းအဝေး တက်ပြီးနောက် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ ဝင်သွားကာ ယခင်ဘဝက အကျင့်အတိုင်း အလုပ်ထဲ နစ်မြုပ်သွားတဲ့အခါ တခြားအရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားတော့သည်။
နာမည်ကြီး အဆိုတော် ဝက်စ်တန်လီရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အသံနဲ့ ရုံးခန်းသုံး ဉာဏ်ရည်တုက “ဒေါက်တာကျန်း၊ နေ့လယ်စာစားချိန် ရောက်ပါပြီ” လို့ သတိပေးမှသာ အချိန်တွေ ဘယ်လောက်မြန်မြန်ကုန်သွားလဲဆိုတာ သူမ သတိပြုမိတော့သည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ကော်ဖီမှာထားကြပြီး နေ့လယ်စာစားပြီးတဲ့အခါ စကားတွေ ဆက်ပြောနေကြသည်။ ကော်ဖီရနံ့တွေက လေထဲမှာ သင်းပျံ့နေသည်။
ကျန်းမြောင် ခွက်ကို ကိုင်လိုက်ခါစမှာပဲ သူမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်မှာရှိတဲ့ ကိရိယာလေးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။ သူမ လက်ကို မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ လက်ကောက်ဝတ်အပေါ်မှာ virtual screen တစ်ခု ပေါ်လာသည်—
【ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင် မဲပေါက်သွားပါပြီ! သင်နဲ့ မျိုးဗီဇအလိုက်ဖက်ဆုံးသော ပြုစုပျိုးထောင်ရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပါပြီ!】
လူတိုင်း စကားပြော ရယ်မောနေကြချိန်မှာပဲ လူငယ်ဒေါက်တာ ကျန်းမြောင်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ကော်ဖီသီးသွားပြီး “ခေါက်၊ ခေါက်၊ ခေါက်၊ ခေါက်၊ ခေါက်၊ ခေါက်၊ ခေါက်!” လို့ ဖြစ်သွားသည်။
“…” လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ရယ်သံကို ထိန်းရင်း “အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု မေးကြသည်။
သူမရဲ့ လက်ထောက်က တစ်ရှူးကမ်းပေးလိုက်ပြီး screen ပေါ်က အကြောင်းအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်မိတဲ့အခါ ဝမ်းသာအားရ အော်လိုက်သည်၊ “ဒေါက်တာ၊ မဲပေါက်သွားတာလား”
ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံရဲ့ အစည်ကားဆုံး မြို့တော်မှာ၊ ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ လူတွေကို မဲပေါက်ဖို့အတွက် ဒီလောက်ထိ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ပျော်ရွှင်စေနိုင်တဲ့အရာက တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
လူတိုင်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခေါင်းတွေက သူမဆီကို တိုးကပ်လာကြသည်။
“ဘာလဲ၊ ဒေါက်တာ၊ မျိုးဗီဇအကောင်းဆုံး ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်ကို လျှောက်ထားထားတာလား”
“ဝိုး၊ မြန်မြန်ကြည့်ရအောင်၊ နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုပုံစံလဲ”
“ပြုစုပျိုးထောင်ရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ရဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင်က တကယ်အရေးကြီးတယ်။ အဆင်မပြေတဲ့ရုပ်ဆိုရင် နောက်မှ ပလတ်စတစ်ခွဲစိတ်မှု လုပ်ရလိမ့်မယ်၊ လုံခြုံရေးစစ်ဆေးတဲ့အခါ နှိုင်းယှဉ်ချက်ပုံတွေနဲ့ ထုတ်ပြရတာ အရမ်းအဆင်မပြေဖြစ်စရာကောင်းတယ်”
“…မင်းတို့က ပလတ်စတစ်ခွဲစိတ်မှု လုပ်ထားတဲ့ ငါတို့ကို ကြည့်မရတာလား”
“ခေါက်၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါပြောချင်တာက…”
“ကျန်း၊ ကလေးကို ကိုယ်တိုင်ပဲ လွယ်ထားဖို့ စိတ်ကူးရှိလား။ တကယ်လို့ လွယ်ထားမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြဦးနော်။ ဗိုက်ထဲမှာ ကလေးရှိရတာ ဘယ်လိုလဲဆိုတာ အရမ်းသိချင်နေတာ။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း လျှောက်ထားဖို့ စဉ်းစားနေတာ”
“အို၊ သေချာစဉ်းစားပါဦး။ ကလေးဆိုတာ အစပိုင်းမှာတော့ ချစ်ဖို့ကောင်းပေမဲ့ နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် အရမ်းကို စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းလာတာ။ ငါ့ရဲ့ အရင်တစ်ယောက်ကို ၁၈ နှစ်ပြည့်တဲ့အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ပြီးမှ လွှတ်ပေးလိုက်ရတာ အတော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ရတယ်။ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတာက သူလုပ်သမျှ ဘာအတွက်မှ တာဝန်ယူစရာ မလိုတော့ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ မင်း နောက်တစ်ယောက် ထပ်ယူချင်တယ်လို့ ပြောတာ မှတ်မိနေသေးတယ်?”
“အို ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီကောင်လေးက စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းပေမဲ့ တကယ်ကို ထက်မြက်တဲ့ ကလေးပါ။ သူ့ကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပင်စင်ထောက်ပံ့ကြေး အမှတ်က တော်တော်လေး တိုးလာခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် သူ့လို ထူးချွန်တဲ့ကလေးမျိုး ထပ်မွေးနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ အိုမင်းချိန်က အရမ်းသက်သာသွားမှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါက ပြုစုသူ (caregiver) မလုပ်တော့ဘူး။ ပထမသုံးနှစ်လောက်ကိုပဲ သည်းခံပြီးရင် တခြားတစ်ဖက်ကို လွှဲပေးလိုက်တော့မှာ။ ကျန်းမြောင်၊ မင်းလည်း အဲဒီလိုပဲ လုပ်ဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ ပြုစုသူလုပ်ရတာ တကယ်ကို အရမ်းအလုပ်ရှုပ်တာ”
ကျန်းမြောင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ငြိမ်သွားတဲ့အခါ ကလေးမွေးပြီးသားဖြစ်တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ရဲ့ အတွေ့အကြုံရှိ အကြံဉာဏ်တွေကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူမ ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ “အာ၊ မဟုတ်ပါဘူး… ကျွန်မက ပြုစုသူ (caregiver) လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာ”
သူမရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး “တကယ်လား။ မင်းမှာ အဲဒီလို စိတ်ကူးရှိတာလား။ ဒါက အရမ်းခက်ခဲလွန်းမနေဘူးလား။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ပထမဆုံး ကလေးမွေးတဲ့အခါ လူတွေက လက်ထောက် (assistant) ကနေပဲ စလုပ်ကြတာလေ”
လက်ထောက်နဲ့ ပြုစုသူတို့က ကလေးကို သုံးနှစ်ကြာ အတူတကွ ပြုစုပျိုးထောင်ကြပြီးနောက် လက်ထောက်က ထွက်ခွာသွားနိုင်ကာ ပြုစုသူကသာ ကလေးကို တစ်ဦးတည်း ဆက်လက်ပြုစုရသည်။ ကလေးကြောင့် လက်ထောက်ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေက ပြုစုသူထက် အများကြီး နည်းပါးပေမဲ့ လက်ထောက်အတွက်ကတော့ ပိုပြီး လွယ်ကူသည်။
ပေးဆပ်ရတဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ရရှိလာမယ့် ဆုလာဘ်တွေနဲ့ တိုက်ရိုက် အချိုးကျသည်။
ကျန်းယာက ကျန်းမြောင်ရဲ့ ပြုစုသူ (caregiver) ဖြစ်ပြီး မစ္စတာ ကိုဆိုက လက်ထောက် (assistant) ဖြစ်သည်။
သူမရဲ့ ယခင်ဘဝတုန်းကဆိုရင် ကျန်းမြောင်ရဲ့မိခင်ဟာ သူမနဲ့ သူမရဲ့အစ်ကိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ရတာ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းခက်ခဲကြောင်း အမြဲတမ်းလိုလို ပြောပြလေ့ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် သတိပေးစကားတွေကြောင့် ကျန်းမြောင်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ “ကလေးမယူတော့ဘူး” ဆိုတဲ့ အတွေးတွေက ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ခေတ်ကာလတွေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ နည်းပညာ တိုးတက်လာမှုနဲ့အတူ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံးဟာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာ အိမ်မှုကိစ္စတွေကနေ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြပြီး ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကိစ္စမှာလည်း ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်။
ကျန်းမြောင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးတဲ့ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီခေတ်ရဲ့ ကလေးပြုစုရတာက အများကြီး ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ သူမရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ပြောနေတဲ့ “ပင်ပန်းမှု” ဆိုတာက ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်စဉ်က လုပ်ခဲ့ရတဲ့ အိမ်မှုကိစ္စတွေလောက်တောင် မပင်ပန်းပုံရသည်။ ထို့အပြင် ကျန်းမြောင်ရဲ့ ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်ကို လျှောက်ထားရတဲ့ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကလေးတစ်ယောက် ရရှိပြီး မိသားစုတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ချင်လို့ ဖြစ်သည်။
သူမနဲ့ ကလေးလေးသာ ပါဝင်တဲ့ မိသားစုလေးပေါ့။
ငယ်ရွယ်စဉ်မှာတင် ကျန်းမြောင်ဟာ သူမရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းမှာ အောင်မြင်မှု အချို့ ရရှိထားပြီး ရုပ်ရည်ကလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိတာကြောင့် သူမ ဘယ်သူနဲ့ မဲပေါက် (ချိတ်ဆက်မိ) မလဲဆိုတာကို လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။
ဒါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကို ဖောက်ဖျက်တာမျိုး မဟုတ်တာကြောင့် ကျန်းမြောင်လည်း interface ကို ဖွင့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။
“ခြောက်ယောက်လား” လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အမျိုးသားတစ်ယောက်က ရယ်မောရင်း “Project 69172 က ရာဗော့ဆိုရင်တော့ ဒေါသထွက်နေတော့မှာပဲ။ သူက သုံးနှစ်လောက် ကြိုးစားလျှောက်ထားတာတောင် မဲမပေါက်သေးဘူး။ ဒေါက်တာကျန်းကတော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ ခြောက်ယောက်တောင် ချိတ်ဆက်မိတာပဲ၊ ဟားဟား”
ထိုခြောက်ယောက်မှာ လူမျိုးစုအသီးသီးက ဖြစ်ပြီး အသားအရေအရောင်လည်း ကွဲပြားကြသည်။ ကျန်းမြောင်က သူတို့ကို အသေးစိတ် မစစ်ဆေးဘဲ တစ်ချက်လောက်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ ခြောက်ယောက်စလုံးက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင် ရှိကြပြီး နှစ်ယောက်ကတော့ ထူးခြားနေသည်။ တစ်ယောက်က အသားဖြူဖြူ၊ ဆံပင်ညိုညို၊ မျက်လုံးစိမ်းစိမ်းနဲ့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အာရှသားတို့ရဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင်၊ ဆံပင်အနက်ရောင်နဲ့ မျက်လုံးအနက်ရောင်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ နိုင်ငံသားရမှတ် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ကြသည်။
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အမြင်တွေကို ပြောဆိုနေကြသည် -
“သေချာတာပေါ့၊ အမှတ်အမြင့်ဆုံးသူတွေကိုပဲ ရွေးလိုက်ပါ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကနေ မွေးလာတဲ့ ကလေးက သေချာပေါက် ရုပ်ချောမှာပဲ”
“မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒီလူကို ကြည့်ဦး။ သူ့ရဲ့ စုစုပေါင်းရမှတ်က အမြင့်ဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ သူက သင်္ချာဘာသာရပ်နဲ့ ပါရဂူဘွဲ့ရထားတာလေ၊ ပြီးတော့… သူ့ကို မြင်ဖူးသလိုပဲ”
“ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါကို မမှတ်မိကြဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ ပြီးခဲ့တဲ့လကပဲ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးစာတမ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြတာလေ။ ကျန်း၊ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါကို သေချာစဉ်းစားကြည့်သင့်တယ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကနေ ရလာမယ့် ကလေးက သေချာပေါက် အရမ်းထက်မြက်မှာ၊ အလွန်ကို ထက်မြက်မှာပဲ!” လို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က စိတ်အားထက်သန်စွာ အော်ပြောသည်။
နောက်ထပ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်က စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်သည်၊ “နေပါဦး၊ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုရမှတ် နိမ့်တယ်လေ… ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းတဲ့ ကလေးကို ရလာရင် တခြားကဏ္ဍတွေမှာ ဆိုးကျိုးသက်ရောက်နိုင်တယ်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းတဲ့ ကလေးတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လျော့နည်းတာနဲ့ လူမှုရေးကနေ ခွဲထွက်တာမျိုးတွေ ဖြစ်တတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်”
“ဟွန်း၊ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လျော့နည်းမယ့်သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်နှစ်လောက်က ဒေါက်တာ မာရေးနဲ့ ပညာရေးဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲမှာ အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လက်မခံနိုင်ခဲ့ကြဘူးတဲ့။ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါက 3D air pen နဲ့ ဒေါက်တာ မာရေးကို ဒဏ်ရာရပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့တောင် ကြားတယ်” စကားပြောနေတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါရဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရသည်။
“သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ဒေါသကြီးတာလား” ကျန်းမြောင် အံ့ဩသွားသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါက ဒေါသကြီးတာနဲ့ နာမည်ကြီးတယ်… အာ! မဟုတ်ဘူး! မလုပ်ပါနဲ့—”
ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါရဲ့ ပရိသတ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းမြောင်ရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေက ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါရဲ့ အချက်အလက်အောက်မှာရှိတဲ့ “ငြင်းပယ်ရန်” ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တာကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
“အာ့! ကျန်းမြောင်! မင်း ဘာကို လက်လွှတ်လိုက်မှန်း သိရဲ့လား? ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါရဲ့ IQ ဘယ်လောက်မြင့်လဲဆိုတာ မင်းသိလား?” ထိုပရိသတ်က စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သူ့ဆံပင်တွေကို ဆွဲကိုင်နေသည်။
“သိတာပေါ့၊ သူ့စာတမ်းတွေကို ငါဖတ်ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို မကြိုက်ဘူး” ကျန်းမြောင် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ အဲဒါက ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပါ။ အမှန်တကယ်တော့ ဒေါက်တာ ဂယ်လ်ဒါရဲ့ IQ က အလွန်မြင့်ကောင်း မြင့်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသွင်ပြင်က ကျန်းမြောင်ရဲ့ အလှအပဆိုင်ရာ စံနှုန်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီပေ။ ထို့အပြင် သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုရမှတ်က ကျန်တဲ့သူတွေထက် သိသိသာသာ နိမ့်ကျနေတာကြောင့် ကျန်းမြောင်အတွက် “မကောင်းဘူး” ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနေသည်။
အကယ်၍ လူတစ်ယောက်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မသင့်တော်ဘူးဆိုရင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါ။
ကျန်းမြောင်က ကျန်ရှိနေတဲ့ လျှောက်ထားသူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့ မျက်စိထဲ မဝင်တဲ့ နောက်ထပ် သုံးယောက်ကိုလည်း ချက်ချင်းပဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ဒီနေရာက ဒေသခံတွေကတော့ မျိုးဗီဇနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို ဦးစားပေးကောင်း ပေးကြပေမဲ့ ကျန်းမြောင်အတွက်တော့ လိုက်ဖက်ညီမှုက အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကိုယ်နဲ့ အမြင်မတူတဲ့၊ ကိုယ့်မျက်စိထဲ မလှတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ ကလေးယူဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ပါ့မလား။
နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေတဲ့ လျှောက်ထားသူ နှစ်ယောက်ကတော့ ထူးချွန်တဲ့ စုစုပေါင်းရမှတ်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ကျန်းမြောင်က ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးသား ဖြစ်တဲ့ အတွေ့အကြုံရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ထံ လှည့်ကြည့်ကာ အကြံဉာဏ် တောင်းလိုက်သည်၊ “ကျွန်မ နောက်တစ်ခု ဘာလုပ်ရမလဲ”
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အကြီးအကဲက သူမကို အကြံပေးသည်၊ “မင်း သူတို့နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ လိုတယ်၊ ကွန်ရက်ကနေ ပြောတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ လူချင်းတွေ့ပြီး အပြန်အလှန် ဆက်ဆံကြည့်ရမယ်။ လူအများစုက ဗီဒီယိုထဲမှာ မြင်ရတာနဲ့ တကယ့်အပြင်မှာ မြင်ရတာ မတူကြဘူး။ အဆင်ပြေတဲ့ အချက်တွေရော၊ အဆင်မပြေတဲ့ အချက်တွေရော အားလုံးကို သေချာ ဆွေးနွေးပါ။ တစ်လကနေ သုံးလအထိ အတူနေကြည့်တဲ့ စမ်းသပ်ကာလမှာ နှစ်ဦးစလုံး ကျေနပ်ကြတယ်ဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်းရဲ့ ကလေးအတွက် ဖခင်တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီပေါ့”
“အင်း၊ အတူနေ စမ်းသပ်ကာလမှာ ကိစ္စတွေ ပျက်ပြားသွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ အကယ်၍ လျှောက်ထားသူ အားလုံးသာ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ နောက်တစ်ကြိမ် မဲပေါက်တဲ့အထိ စောင့်ရလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက ဘယ်တော့လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ” လို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ဖြည့်စွက်ပြောသည်။ “ဒါကြောင့် အချိန်ယူပါ၊ သတိထားပါ”
ကျန်းမြောင်က ရုပ်ချောတဲ့ အမျိုးသားနှစ်ယောက်ရဲ့ ပုံတွေ ပါရှိတဲ့ screen ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက လျှောက်ထားသူ နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒေါက်တာ ဘရက်ဒလေ နဲ့… ဗိုလ်မှူး ယန်ဟဲ။