ခေါင်းစဉ် - ကြယ်တာရာဖခင် - အခန်း (၅) - လျှောက်ထားခြင်း | NovelPing
ကျန်းမြောင် သည် မဟာဘွဲ့နှင့် ပါရဂူဘွဲ့များကို ရရှိပြီးနောက် အသက်နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်အရွယ်တွင် Fortune 500 စာရင်းဝင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ထိုကုမ္ပဏီ၏ ရုံးချုပ်သည် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ၏ မြို့တော်ကြယ်တွင် တည်ရှိသည်။
ငါးနှစ်တာကာလအတွင်း ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ကိုင်ပြီး ဝင်ငွေကောင်းကောင်း ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် သူမနှစ်သက်ရာ နေရာတွင် စိတ်တိုင်းကျ အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
အိမ်ပိုင်ဆိုင်မှု လွှဲပြောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ ပြီးဆုံးပြီး ငါးမိနစ်မပြည့်ခင်မှာပင် ကျန်းမြောင် သည် အစိုးရထံမှ ဂုဏ်ပြုစာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ‘မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်ရေး မိဘပြုစုပျိုးထောင်မှု အစီအစဉ်’ တွင် ပါဝင်ရန် သင် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားပါပြီ။ သင်သည် အစိုးရထံသို့ မျိုးရိုးဗီဇတွဲဖက်မှု လျှောက်လွှာကို အချိန်မရွေး တင်သွင်းနိုင်ပါသည်။ ‘မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်မြှင့်တင်ရေး မိဘပြုစုပျိုးထောင်မှု အစီအစဉ်’ အရ မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ မိဘများသည် နိုင်ငံတော်မှ ပံ့ပိုးပေးသည့် အကောင်းဆုံးသော မိဘပြုစုပျိုးထောင်မှုဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့များကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံသားများခင်ဗျား၊ သင့်လက်ချောင်းလေးများကို သုံးပြီး ‘လျှောက်ထားရန်’ ခလုတ်ကို အခုပဲ နှိပ်လိုက်ပါ!”
နည်းပညာများက လူသားတို့ကို အိမ်မှုကိစ္စများမှ ကင်းလွတ်စေခဲ့သည့် ဤခေတ်ကာလတွင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ နာကျင်မှုမရှိသလို ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းမှာလည်း ပင်ပန်းမှုမရှိပေ။ ကလေးယူခြင်းအတွက် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးမှာ မိဘလောင်းများ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူကို ရွေးချယ်ခြင်းက ပို၍ခက်ခဲသည်။
ကျန်းမြောင် သည် “ကလေး” ဘဝတွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ကျန်းယာ အား ဒုက္ခပေးခဲ့ခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိခဲ့သလောက်ပင်။ သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းကာလများတွင် ကျန်းယာ သည် သည်းခံနိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာခဲ့သည်။
ဤခေတ်လူတို့သည် “အတ္တ” ကို အလွန်အမင်း အလေးပေးကြပြီး မိမိတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အကျိုးစီးပွားကို အရာအားလုံးထက် ရှေ့တန်းတင်ကြသည်။ အစိုးရက ကလေးမွေးဖွားမှုကို အားပေးရန်အတွက် ဆုလာဘ်များစွာ မပေးအပ်ပါက မည်သူမျှ ကလေးမွေးဖွားရန်အတွက် အချိန်နှင့် အင်အားကို အကုန်ခံလိုကြမည်မဟုတ်ပေ။
ထိုအထဲတွင် ရွေးချယ်ခံ အစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် မွေးဖွားလာသော ထူးချွန်သူများအတွက် အစိုးရက ပံ့ပိုးပေးသည့် အရင်းအမြစ်များသည် သာမန်သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသည်။ ကျန်းမြောင် သည် သူငယ်တန်းမှစ၍ သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသော ကလေးများနှင့် ခွဲခြားထားခြင်းခံခဲ့ရပြီး ရွေးချယ်ခံသူများအတွက်သာ သီးသန့်ဖွင့်လှစ်ထားသော ကျောင်းများတွင် တက်ရောက်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တစ်ခုတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားလာသူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။
အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်အရွယ်တွင် မြို့တော်ကြယ်၌ အိမ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမှာ ထူးချွန်သူများကြားတွင်ပင် ထူးခြားသည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အိမ်သစ်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း အိမ်နီးချင်းများကို သေချာမသိကျွမ်းခဲ့သော်လည်း အိမ်ကြည့်စဉ်က အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင်က ဤရပ်ကွက်ရှိ အိမ်ပိုင်ရှင်များအားလုံးသည် မျိုးရိုးဗီဇအရ ရွေးချယ်ခံထားရသူများသာဖြစ်ကြောင်း သူမအား ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အာမခံခဲ့သည်။
အခွင့်ထူးများစွာကို ခံစားလာခဲ့ရသည့် ကျန်းမြောင် သည် အစိုးရထံမှ ထိုဂုဏ်ပြုသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အိမ်သစ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခန်းဖွင့်နေမိသည်။
ဤနေရာတွင် သူမသည် ကလေးကို အစာကောင်းကောင်းစားရဲ့လား၊ ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ရဲ့လား၊ ရာသီဥတုအေးလျှင် နွေးနွေးထွေးထွေး ဝတ်ဆင်ထားရဲ့လားဟု ပူပန်ပေးမည့် မိဘများ မရှိတော့ပေ။
သို့သော်လည်း ကျန်းမြောင် တွေးမိသည်မှာ ဤအချိန်သည် သူမအနေဖြင့် “ကလေး” တစ်ယောက်၏ အခန်းကဏ္ဍမှ ထွက်ခွာပြီး “မိဘ” တစ်ယောက် ဖြစ်လာရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အတိတ်ဘဝတွင် ကျန်းမြောင် သည် ကလေးယူခြင်းကို မုန်းတီးသူမဟုတ်ပေ။ သို့သော် သင့်တော်သည့် အမျိုးသားနှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးမရှိသော အိမ်ထောင်ရေးထက် အရည်အသွေးရှိသော တစ်ကိုယ်ရေဘဝက ပိုကောင်းသည်ဟု ယူဆသဖြင့် ကျန်းမြောင် သည် တစ်ကိုယ်ရေသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဤနေရာတွင် သူမကို ကလေးမယူဖြစ်အောင် တားဆီးထားသည့် အချက်များအားလုံး မရှိတော့ပေ။
သူမအနေဖြင့် ခင်ပွန်းသည် မလိုပေ။ သူမ လိုအပ်သည်မှာ မစ္စတာကိုဆိုကဲ့သို့ ကျန်းမာသော သုက်ပိုးပေးသူနှင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ပြုစုပျိုးထောင်ရေးဆိုင်ရာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ နာကျင်မှုမရှိဟု ဆိုကြသည်။ သူမကိုယ်တိုင် မွေးဖွားရန်ပင် လိုအပ်မည်မဟုတ်ဘဲ မစ္စတာကိုဆို၏ ကျေးဇူးဖြင့် အတုအယောင်သားအိမ် ထည့်သွင်းခြင်းမှတစ်ဆင့် ကလေးကို မွေးဖွားနိုင်သည်။ မစ္စတာကိုဆိုသည် ဤဆယ်လတာကာလ၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ခြင်းဖြင့် နိုင်ငံသားရမှတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုရမှတ်များသည် မျိုးပွားခြင်းအတွက် အလှူဒါနပြုသူများအတွက် သီးသန့်သတ်မှတ်ပေးထားသည့် ရမှတ်များဖြစ်သည်။
အလုပ်လုပ်နေသူတစ်ဦးသည် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်လာပါက ကုမ္ပဏီက အစိုးရထံမှ ထောက်ပံ့ကြေးများ ရရှိသည်။ အကယ်၍ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူသည် မျိုးရိုးဗီဇအရ ရွေးချယ်ခံထားရသည့် မိဘဖြစ်ပါက ကုမ္ပဏီသည် အခွန်လျှော့ပေါ့မှု ရမှတ်များကိုလည်း ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကလေးယူရန် အစီအစဉ်ရှိသည့် အလုပ်ရှာဖွေသူများကို ကုမ္ပဏီများက အလွန်တရာ ကြိုဆိုကြသည်။
ပထမဆုံး သုံးနှစ်တာကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက သူငယ်တန်းမှ အထက်တန်းအထိ ပြည့်စုံသော ပညာရေးစနစ် ရှိနေသည်။ ကျောင်းဆင်းပြီးနောက် ညနေပိုင်းတွင် အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် နေ့စဉ်ဘဝအတွက် အိမ်သုံးလက်ထောက်နည်းပညာများစွာ ရှိသည်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူများအနေဖြင့် အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အစားကိစ္စများကို ပူပန်စရာ မလိုပေ။
ခြုံပြောရလျှင် ကလေးပြုစုပျိုးထောင်စရိတ်မှာ မများလှသလို မျိုးရိုးဗီဇအရ ထူးချွန်သည့် ရွေးချယ်ခံကလေးတစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိနိုင်သည်။
ကျန်းမြောင် စဉ်းစားလေလေ ပို၍ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်ရလေလေဖြစ်ပြီး စဉ်းစားလေလေ ကလေးတစ်ယောက် ယူသင့်သည်ဟု ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။
ကျန်းယာ နှင့် အတူနေထိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်၍ ကျန်းမြောင် သည် စိတ်ခံစားချက်များကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။ ထိုစိတ်ခံစားချက်ဆိုင်ရာ လျစ်လျူရှုမှုသည် ကျန်းမြောင် ကို အလွန်အမင်း နာကျင်စေခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမသာ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာပါက အတိတ်ဘဝက သူမ၏မိခင်ကဲ့သို့ပင် ကလေးကို ချစ်မြတ်နိုးမည်ဟု ယုံကြည်သည်။ သူမသည် ကလေးကို လွတ်လပ်သော လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ရှင်သန်ခွင့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဘဝကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်သလို အိမ်ထောင်ပြုရန် သို့မဟုတ် ကလေးယူရန် ဖိအားပေးမည်လည်း မဟုတ်ပေ။
သေချာစွာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤအရာသည်... ပြီးပြည့်စုံနေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် “လျှောက်ထားရန်” ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် လိုအပ်သော အချက်အလက်များကို ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ သို့သော် စနစ်က သူမအား အကြောင်းပြန်လိုက်သည်မှာ - သူမသည် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေရပြီး မဲနှိုက်ရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် - “...”
ဤတန်းစီစောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် ရှစ်လကြာမြင့်ခဲ့သည်။
တနင်္လာနေ့ နံနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ကျန်းမြောင် သည် လူစည်ကားသော လေးယောက်စီး ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သတ်မှတ်ထားသော အချိန်များတွင် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများသို့ ပုံမှန်သွားလာနေကြသည့် ခရီးသည်များအတွက် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် အချို့သော မျက်နှာများကို ရင်းနှီးသွားရန်မှာ လွယ်ကူသည်။ ကျန်းမြောင် နှင့် ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှိသော ထိုအမျိုးသမီးသည် ဘတ်စ်ကားကို အတူတူစီးလာသည်မှာ အကြိမ်ကြိမ်ရှိပြီဖြစ်၍ အတော်လေး ရင်းနှီးနေကြသည်။
ဤအခြေအနေမျိုးကို သီးသန့်ဝေါဟာရတစ်ခုဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည် - ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ မိတ်ဆွေများ။
၎င်းသည် ရုံးဝန်ထမ်းများ အထူးနှစ်သက်သော လူမှုဆက်ဆံရေးနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တူညီသော ဘတ်စ်ကားလမ်းကြောင်းတွင် မကြာခဏ ဆုံတွေ့ကြသူများသည် စီးပွားရေးအဆင့်အတန်းနှင့် လူမှုရေးအဆင့်အတန်း ဆင်တူကြလေ့ရှိသည်။ ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ပညာအရည်အချင်းနှင့် ဗဟုသုတပိုင်းတွင်လည်း ကွာခြားမှု အလွန်နည်းသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတို့သည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော စကားဝိုင်းများကို ဖလှယ်နိုင်ကြသည်။
ခရီးစဉ်တိုအတွင်း လူမှုဆက်ဆံရေးများသည် ပြင်ပသဘောသက်သက်သာ ရှိပြီး နာမည်ဖလှယ်ရုံလောက်သာ ပြုလုပ်လေ့ရှိကာ အဆက်အသွယ် လိပ်စာဖလှယ်ခြင်းမှာ ရှားသည်။ အကြောင်းမှာ လူအများစုသည် မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံးသော ပုံရိပ်ကိုသာ ပြသလိုကြပြီး ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် မလုပ်ဆောင်ကြသည့်အတွက် အားနည်းချက်များနှင့် ချို့ယွင်းချက်များ ပေါ်ပေါက်မလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော တိမ်ပါးပြီး တိုတောင်းသည့် လူမှုဆက်ဆံရေးများသည် နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
သို့သော် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆက်အသွယ် လိပ်စာကို တောင်းဆိုလာပါက ၎င်းတို့သည် ခရီးသွားလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ စစ်ထုတ်ခြင်းကို ခံရမည့် အန္တရာယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။
နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှိသော အမျိုးသမီးက ပြုံး၍ ကျန်းမြောင် ကို မေးလိုက်သည်။ “အစိမ်းရောင်ဆံပင်နဲ့ လူငယ်လေး၊ အရမ်းပိန်ပြီး ပိန်ကပ်ကပ်နဲ့လေ၊ သူ့ကို စစ်ထုတ်လိုက်ပြီလား။”
ကျန်းမြောင် သည် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှိသော အမျိုးသမီးက တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး “နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က နင်တို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနေတာကို ငါမြင်လိုက်တယ်၊ သူက နင့်ဆီက အဆက်အသွယ် လိပ်စာတောင်းနေတာလေ၊ ငါထင်တာတော့ နင် သူ့ကို စစ်ထုတ်လိုက်တော့မှာပဲလို့” ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် က “သူက စကားအရမ်းများတာ။ ပြီးတော့ သူက ကျွန်မဆီက အဆက်အသွယ် လိပ်စာတောင်းတာ ဒါနဲ့ဆို သုံးကြိမ်ရှိပြီ။ ရှင်တို့နဲ့ မတွေ့ခင်ကတည်းက နှစ်ကြိမ်တောင်းပြီးပြီ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင်ဆံပင်ရှိသော အမျိုးသမီးက “သူက သုံးကြိမ်တောင် တောင်းထားတာလား” ဟု အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် က မတတ်နိုင်သည့်အမူအရာဖြင့် “ဟုတ်တယ်” ဟု ဆိုသည်။
ဤခေတ်ကာလမှ လူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ကျန်းမြောင် ၏ စရိုက်မှာ ပို၍နူးညံ့ပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြတ်သားလွန်းခြင်းမျိုး မရှိပေ။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းပယ်ခံရပြီးနောက်တွင်ပင် ကျန်းမြောင် ကို ဆက်လက် အနှောင့်အယှက်ပေးနေသည့် ထိုစိမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ ဇွဲမှာမူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပင်။
တတိယအကြိမ်မြောက် အနှောင့်အယှက်ပေးခံရပြီးနောက် ကျန်းမြောင် သည် ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကိုယ်ပိုင် AI ကို ဖွင့်ကာ အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်၏ အင်တာဖေ့စ်မှတစ်ဆင့် စစ်ထုတ်ခြင်း လျှောက်လွှာကို တင်လိုက်သည်။
ထိုလုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူမသည် ခရီးသွားမှတ်တမ်းထဲမှ သက်ဆိုင်ရာ ဘတ်စ်ကားခရီးစဉ်ကို ရွေးချယ်လိုက်ရုံဖြင့် စနစ်က ခရီးသည်များ၏ လုံခြုံရေး ကင်မရာမှတ်တမ်းများကို အလိုအလျောက် ဆွဲယူပေးလိမ့်မည်။
အစိုးရ၏ အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးစနစ်က ခရီးသည်များ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို ထုတ်ဖော်ပေးခြင်း မရှိသော်လည်း ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ထိုစိမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသား၏ အမည်ရင်းကို သိရန် မလိုပေ။ သူမသည် ဓာတ်ပုံထဲတွင် ထိုသူကို ဝိုင်းပြလိုက်ပြီး “ဤသူနှင့်အတူ ခရီးမသွားလိုပါ” ဟူသော ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ဘတ်စ်ကားစီးသည့်အခါတိုင်း အစိုးရ၏ AI က ထိုသူစီးနေသည့် ယာဉ်ကို အလိုအလျောက် ကျော်သွားပြီး သူမအတွက် အခြားယာဉ်တစ်စီးကို စီစဉ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ဤစစ်ထုတ်ခြင်း ရွေးချယ်မှုကို ပယ်ဖျက်လိုက်ခြင်း မရှိသရွေ့ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့တော်ကြယ်၏ မည်သည့်ခရိုင်တွင်မဆို ဘတ်စ်ကားပေါ်၌ တစ်သက်လုံး ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
နှစ်များစွာအတွင်း အစိုးရအနေဖြင့် “အတူစီးရန် မျှော်လင့်သည့်သူများ” အတွက် ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ထပ်တိုးပေးရန် တောင်းဆိုမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ကြိမ်မျှ ခွင့်ပြုချက် မရရှိခဲ့ပေ။
အစိုးရ၏ အဆိုအရ အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာ ပြည်သူများအတွက် ထိရောက်သော ခရီးသွားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စစ်ထုတ်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ခရီးသည်များအနေဖြင့် သီးခြားလူတစ်ဦးဦး၏ အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန်သာ ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာ လူမှုဆက်ဆံရေး နေရာမဟုတ်သလို ထိုသို့သော ရွေးချယ်စရာမျိုး ထပ်တိုးခြင်းဖြင့် AI အပေါ် အပိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေလိုဟု ဆိုသည်။
ဤသဘောထားကြောင့် အများပြည်သူ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာ အချစ်ရေးအတွက် အမဲလိုက်ရာ နေရာဖြစ်လာခြင်းကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး အမှန်တကယ်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော လူမှုဆက်ဆံရေး နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
“သုံးကြိမ်ဆိုတာတော့ တကယ်ကို လွန်သွားပြီ” ဟု ဘတ်စ်ကားပေါ်ရှိ အခြားအမျိုးသား ခရီးသည်တစ်ဦးက စကားဝိုင်းထဲ ပါဝင်လာသည်။ “အများဆုံး နှစ်ကြိမ်ပေါ့။ နှစ်ကြိမ် ငြင်းခံရပြီးရင်တော့ သိက္ခာရှိရှိနဲ့ ရပ်တန့်သင့်တာပေါ့။ တတိယအကြိမ်အထိ လုပ်တာကတော့ ယဉ်ကျေးမှုကင်းမဲ့ရာ ရောက်တာပေါ့။”
ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက “ဟုတ်တယ်” ဟု ခေါင်းညိတ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ကမ္ဘာမြေခေတ်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။ ယခင်က အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများကြား မလျှော့သောဇွဲဖြင့် လိုက်ပျူခြင်းများ၊ အတင်းအကျပ် ချဉ်းကပ်ခြင်းများနှင့် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် မလိုလားအပ်သည့် အတွေ့အကြုံများကို ပြန်မြင်ယောင်မိကာ နည်းပညာသည် ဘဝကို တကယ်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီဟု ခံစားရသည်။
စတုတ္ထမြောက် ခရီးသည်မှာ အသားညိုသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမသည်လည်း ကျန်းမြောင် နှင့် ရင်းနှီးသူဖြစ်သည်။ သူမက စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်ပြီး “ရှင်တို့အားလုံးကို ဝေမျှစရာ သတင်းကောင်းလေး ရှိတယ်” ဟု ပြောသည်။
သုံးဦးစလုံးက သူမဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းအောင် ခဏဆိုင်းငံ့ထားပြီးမှ “ငါ မျိုးရိုးဗီဇအရ အကောင်းဆုံး ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်မှာ တွဲဖက်ရွေးချယ်ခံလိုက်ရပြီ” ဟု ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသည်။
ကျန်းမြောင် အပါအဝင် သုံးဦးစလုံးက ချီးကျူးစကားဆိုကာ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း ပြောကြားကြသည်။
ထိုအမျိုးသမီးက လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး “ငါ အသက် ၃၉ နှစ် ရှိပြီ။ လူငယ်ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်လေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ပြီး ကလေးတစ်ယောက် မြန်မြန်မွေးချင်တယ်။ အသက် ၅၀ မတိုင်ခင် မွေးတာ အကောင်းဆုံးလို့ လူတိုင်းပြောကြတယ်၊ အဲဒီနောက်ပိုင်းဆိုရင် မျိုးဥနဲ့ သုက်ပိုး အရည်အသွေးတွေက ကျဆင်းလာတတ်လို့လေ” ဟု ဆက်ပြောသည်။
ဤခေတ်ကာလမှ လူတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇအဆင့် မြင့်မားခြင်းနှင့် သက်တမ်းရှည်ခြင်းတို့ကြောင့် သူတို့၏ အသွင်အပြင်မှာ လူငယ်အတိုင်း ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေတတ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သက်တမ်း ၁၁၀ မှ ၁၃၀ အထိ ရှိသူများသည် အသက် ၂၀ မှ ၅၀ ကြားတွင် ကမ္ဘာမြေခေတ်၏ အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် လူငယ်များကဲ့သို့ပင် နုပျိုနေတတ်သည်။ အသက် ၅၀ နှင့် ၉၀ ကြားရောက်မှသာ အလယ်အလတ်အရွယ် ရောက်သည့် လက္ခဏာများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာတတ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် မစ္စတာကိုဆိုနှင့် ကျန်းယာ တို့ကို စတွေ့ချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် သူတို့အား အသက် ၂၀ ကျော် လူငယ်များဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှသာ မစ္စတာကိုဆိုသည် သူမကို ဖခင်ဖြစ်လာချိန်တွင် အသက် ၃၇ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကျန်းယာ မှာ ၄၁ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။
အသားညိုသော အမျိုးသမီးမှာလည်း အလွန်နုပျိုနေပြီး အသက် ၃၉ နှစ် အရွယ်တွင် ဤခေတ်၌ “လူငယ်” ဟုပင် သတ်မှတ်ခံရသည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက် သဘောတူညီချက် ရပြီးပြီလား။ ဘယ်သူက ကလေးမွေးမှာလဲ၊ ဘယ်သူက ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ လုပ်မှာလဲ” ဟု ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းသည်။
အသားညိုသော အမျိုးသမီးက “ပြုစုစောင့်ရှောက်သူကတော့ ဘယ်သူလုပ်မယ်ဆိုတာ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကလေးကိုတော့ ငါပဲ မွေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ကျန်းမြောင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး “မင်းက ကိုယ်တိုင် မွေးဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာလား” ဟု မေးသည်။
ဤခေတ်၏ အဆင့်မြင့်နည်းပညာများက အရာအားလုံးကို ရိုးရှင်းလွယ်ကူစေသည်ကို သိရှိသော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီး “စိတ်အေးချမ်းသာဖို့ အိမ်ထောင်မပြု၊ ကလေးမယူ” ဟူသော ဆောင်ပုဒ်ကို လက်ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးအုပ်စုထဲမှ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အွန်လိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဥပမာများကို အလွန်အကျွံ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ကလေးမွေးဖွားခြင်းမှာ အမျိုးသမီးများအတွက် ခက်ခဲပြီး နာကျင်ရသော အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေသည်။
ကျန်းယာ ကဲ့သို့ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး အရည်အချင်းရှိသူပင် ကလေးကို ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားလိုခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ပြုစုပျိုးထောင်ရေး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ရွေးချယ်ရာတွင် ပါဝင်သည့် စံနှုန်းတစ်ခုမှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သူကသာ ကလေးကို မွေးဖွားပေးရမည်ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။
မိခင်နှင့် သမီးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် ဤကြယ်တာရာခေတ် မိခင်၏ ဓလေ့ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ လက်ခံထားသည်—သူမသည်လည်း လျှောက်လွှာပုံစံတွင် “လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ကလေးမွေးပေးရမည်” ဟူသော အချက်ကို ရွေးချယ်ထားသည်။
“ဟုတ်တယ်” ဟု အသားညိုသော အမျိုးသမီးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ “ငါ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ဖခင်လုပ်မှာ။ သူက ဘောလုံးသမားဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းသန်မာတယ်။ သူက ပြောတယ်၊ သူ ဘောလုံးကန်တိုင်း ဗိုက်ထဲက ကလေးက တောက်လျှောက် ကန်နေတာတဲ့၊ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတယ်တဲ့။ ငါလည်း အဲဒီခံစားချက်ကို ခံစားကြည့်ချင်တယ်လေ။”
ကျန်းမြောင် - “...”
အင်းလေ၊ ကောင်းပါပြီ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းနိုင်ပေမဲ့ ကလေးမွေးရတာကတော့ နာကျင်စရာ မဟုတ်ဘူး။
တကယ်တော့ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ကလေးမွေးရတာ နာကျင်မှုမရှိဘူး၊ ကလေးပြုစုရတာ ပင်ပန်းမှုမရှိဘူး၊ ကလေးမွေးရတာ ကုန်ကျစရိတ် မများဘူးဆိုရင် ဘယ်သူကများ ကလေးမယူချင်ဘဲ နေပါ့မလဲ။
အကယ်၍ ဤအချက်များသာ သူမ၏ အတိတ်ဘဝကတည်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင် ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဖိအားပေးစရာ မလိုဘဲ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ကလေးတစ်ယောက် ယူလိုစိတ် ရှိခဲ့မိလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ထိုအချိန်က ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဤအချက်များမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိခဲ့ပေ။