Title: InterStellar Dad – Chapter 4: Name Change | NovelPing

ကျန်းမြောင် သည် သူငယ်တန်းတက်နေစဉ်ကာလအတွင်း စာမေးပွဲတစ်ခုကို ဖြေဆိုအောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် မူလတန်း ပထမနှစ်သို့ တန်းကျော်တက်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှသာလျှင် သူမသည် လူတစ်ဦးချင်းစီကို မွေးဖွားချိန်မှစ၍ ဉာဏ်ရည်၊ ကျန်းမာရေး၊ ပညာရေးနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ အမှတ်ပေးစနစ်တို့အပါအဝင် အဖက်ဖက်မှ အကဲဖြတ်ပေးသည့် နိုင်ငံသားဘက်စုံအကဲဖြတ်ခြင်းနှင့် အမှတ်ပေးစနစ် အကြောင်းကို စတင်သိရှိလာခဲ့သည်။

သူမ၏ တန်းကျော်တက်နိုင်မှုသည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက မိဘနှစ်ပါးအတွက်ပါ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေခဲ့သည်။

ကျန်းယာ သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) ထံသို့ ဖုန်းဆက်အကြောင်းကြားခဲ့ပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော တွေ့ဆုံရမည့်ရက်မဟုတ်သော်လည်း မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) က အထူးလာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသား အတူတကွ စားသောက်ဆိုင်သို့သွား၍ ဂုဏ်ပြုပွဲလေး ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

ညစာစားပွဲအတွင်း စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ တန်းကျော်တက်နိုင်မှုကြောင့် ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ပင်စင်ခံစားခွင့် အလေးပေးမှုနှင့် အခွန်လျှော့ပေါ့မှု ကိန်းဂဏန်းတို့တွင် အပိုဆုကြေးများ ရရှိခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုအချက်ကို ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။

ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) တို့ကဲ့သို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွင် အောင်မြင်နေသည့် ရုံးဝန်ထမ်း အထက်တန်းလွှာများအတွက် ကလေးတစ်ယောက်မွေးဖွားရန် အချိန်နှင့် အင်အားကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းသည် မျိုးဆက်ပွားလိုသည့် သဘာဝဆန္ဒထက် ပိုမိုလွန်ကဲနေသည်။ ၎င်းမှာ အစိုးရမှ ပံ့ပိုးပေးထားသော ထောက်ပံ့ကြေးများနှင့် အားပေးမှု အစီအစဉ်များကြောင့်သာ အဓိကဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အားပေးမှုများရှိသော်လည်း ကျန်းယာ သည် ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမည့်ကိစ္စတွင် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းကာလများတွင် ကျန်းမြောင် သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူတစ်ဦး၏ အားသာချက်ကို အသုံးချကာ စာသင်နှစ်အချို့ကို တန်းကျော်တက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကြယ်တာရာခေတ်တွင် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ ၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းသည် ကမ္ဘာမြေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ သူမ တန်းမြင့်လာလေလေ၊ ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် အခက်အခဲများ ပိုမိုများပြားလာသည်ကို ခံစားလာရလေလေဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက ထူးချွန်သော ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းမြောင် သည် အားသာချက်ကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် ပင်ပန်းကြီးစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် ကလေးမလေးဘဝမှ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်သို့ ကူးပြောင်းလာသည့်အခါ ကျန်းယာ ၏ စိတ်ခံစားမှုနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဘဝနေထိုင်မှုတို့တွင် များစွာအဆင်မပြေမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျန်းမြောင် သည် ထိုအချက်ကို သဘာဝအတိုင်းပင် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် သွားကိုကြိတ်ကာ တက္ကသိုလ်သို့ အမြန်ဆုံးရောက်ရှိနိုင်ရန်အတွက်သာ ကြိုးစားပမ်းစား ပညာသင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် ကျန်းမြောင် သည် မြို့တော်ဂြိုဟ်၏ ဒုတိယမြောက် ဂြိုဟ်တုပေါ်ရှိ ကလဗင်တက္ကသိုလ် သို့ တက်ရောက်ခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအချက်က ကျန်းယာ အဖို့ အကြီးအကျယ် စိတ်သက်သာရာရသွားစေသည်။

မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) သည် အလုပ်ကိစ္စကြောင့် အခြားဂြိုဟ်တစ်ခုသို့ လအနည်းငယ်သွားရောက်ရမည်ဖြစ်၍ ကျန်းမြောင် ကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးရန် အချိန်မီ ပြန်မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် ဗီဒီယိုကောလ်မှတစ်ဆင့် ဖုန်းခေါ်ဆို၍ သူမအား စိတ်အားထက်သန်စွာ ဂုဏ်ပြုစကားပြောကြားခဲ့ပြီး မြို့တော်ဂြိုဟ်သို့ သွားရောက်မည့် အာကာသယာဉ်၏ ပထမတန်းစား လက်မှတ်တစ်စောင်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရက်ရက်ရောရော ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထိုခရီးစဉ်သည် တစ်လခွဲကြာမြင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း မှတ်သားဖွယ်ဖြစ်သည်။

အာကာသယာဉ်ပေါ်သို့ မတက်ရောက်မီ ကျန်းယာ သည် ကျန်းမြောင် ကို နှုတ်ဆက်ဖက်တွယ်ကာ “သမီး ပြန်လာချင်တဲ့အခါတိုင်း ပြန်လာခဲ့လို့ရတယ်နော်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းမြောင် သည် ဤခရီးစဉ်မှာ တစ်လမ်းသွားသာဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားပြီဆိုလျှင် ပြန်လာတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းယာ သည် သူမ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမျှ မျှော်လင့်ခဲ့ခြင်းမရှိပါ; သူမသည် ကျန်းမြောင် ၏ ပစ္စည်းအားလုံးနီးပါးကို သိမ်းဆည်းပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျန်းမြောင် တက္កသိုလ်ကျောင်းပြီးချိန်တွင် သူမသည် တရားဝင် အရွယ်ရောက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်းယာ အနေဖြင့်လည်း သူမအပေါ် တရားဝင် တာဝန်ယူပေးစရာ အကြောင်းမရှိတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျန်းယာ ၏ (ပြန်လာဖို့) ဖိတ်ခေါ်စကားသည် ယဉ်ကျေးမှုအရ ပြောခြင်းမဟုတ်ဘဲ စိတ်ရင်းစေတနာအမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဖိတ်ခေါ်မှုသည် ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် လာရောက်လည်ပတ်ရန်အတွက်သာဖြစ်သည်။ “လည်ပတ်ခြင်း” ဟူသော အယူအဆသည် ခေတ္တခဏမျှသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဘဝထဲသို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

အနှစ်ချုပ်ရသော် ကျန်းယာ သည် ကျန်းယာ ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းမေရီ သည် ကျန်းမေရီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှစ၍ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုသည် ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။

အာကာသယာဉ် ပျံတက်သွားချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) စတင်ထွက်ခွာသွားစဉ်ကထက် စိတ်ခံစားမှု ပိုမိုနည်းပါးနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုစဉ်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးသဖြင့် လူကြီးနှစ်ဦးစလုံး၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိရန် သဘာဝအတိုင်း မျှော်လင့်ခဲ့မိ၍ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။

နှစ်များစွာ ကုန်လွန်လာသည့်အခါ သူမသည် အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤလူ့အဖွဲ့အစည်း၊ ဤမိသားစုပုံစံသည် သူမ၏ ယခင်ဘဝက လိုချင်ခဲ့သည့် ပုံစံမျိုးမဟုတ်ပေလော။

မိဘဆိုသည်မှာ မိဘသာဖြစ်ပြီး၊ သားသမီးဆိုသည်မှာ သားသမီးသာဖြစ်သည်။ လူတိုင်းသည် တစ်ဦး၏ဘဝကို တစ်ဦး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိကြပေ။ မိဘများသည် ပြုစုပျိုးထောင်ရေး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ကြပြီး၊ သားသမီးများသည် ပြန်လည်လုပ်ကျွေးရမည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ကြသည်။

ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံ တွင်မူ ပြန်လည်လုပ်ကျွေးရမည့် အဆင့်ကိုပင် လိုအပ်ပါက ချန်လှပ်ထားနိုင်သည်။

ကျန်းမြောင် ကဲ့သို့သော ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ထူးချွန်ပြီး နိုင်ငံသားဘက်စုံညွှန်းကိန်း အမှတ်စဉ်ကို တသမတ်တည်း မြင့်မားစွာ ထိန်းထားနိုင်သူများအတွက် တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရသည့်အခါ အလုံးစုံသော အကဲဖြတ်မှုတစ်ခု ရှိလိမ့်မည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူမအနေဖြင့် ထူးချွန်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ပြီး အကဲဖြတ်မှုတွင် မြင့်မားသော အမှတ်များ ရရှိနေသရွေ့ သူမ၏ မိဘများသည်လည်း ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များကို ရရှိကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းမြောင် ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရသည့် ကျန်းယာ အတွက်မူ စောင့်ရှောက်သူအနေဖြင့် သူမ၏ ကိန်းဂဏန်းဆုလာဘ်များသည် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) ထက် ပိုမိုများပြားသည်။

ဤနည်းအားဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အို စောင့်ရှောက်ရေး တာဝန်များကို ဤသို့ ထူးချွန်သူများအတွက် ကြိုတင်၍ ပြီးမြောက်စေသည်။

ဤသည်မှာ မည်သူကမျှ အိမ်ထောင်ပြုရန် ဖိအားမပေးသည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး၊ အသက်ကြီး၍ အိမ်ထောင်မပြုရသေးသည်ဟု လက်ညှိုးထိုး ဝေဖန်မည့်သူများလည်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ကျန်းမြောင် က ဒါမျိုးက အရမ်းကောင်းတာမဟုတ်လားဟု တွေးလိုက်သည်။

သူမ ထိုသို့ တွေးမိသော်လည်း အာကာသယာဉ်ပေါ်မှတစ်ဆင့် သူမ ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သည့် ဂြိုဟ်ကို ပြတင်းပေါက်မှ ငေးကြည့်လိုက်သောအခါ၊ လေယာဉ်ပေါ်တက်ချိန်က ကျန်းယာ ၏ ပေါ့ပါးသည့်အမူအရာကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။ ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်မျှော်နေသည့် အရိပ်အယောင်ကိုပင် ခံစားမိလိုက်သည်။

တစ်ခုခုကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် နှာခေါင်းထဲ ပူစပ်ပူစပ်ဖြစ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းမြောင် သည် ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သူမ၏ မိခင်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ သူမ မြို့တော်ရှိ တက္ကသိုလ်သို့ တက်ရောက်ခွင့်ရချိန်တွင် သူမ၏ မိသားစုသည် ပူပြင်းသည့် တောင်ပိုင်းဒေသတွင် နေထိုင်ကြသည်။ သူမ၏ မိခင်သည် မြောက်ပိုင်း၏ အေးစက်သော ဆောင်းရာသီတွင် သူမ ဒုက္ခရောက်မည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေတတ်သည်။ တက္ကသိုလ်သို့ သွားရန် ရထားစီးချိန်တွင် သူမ၏ မိခင်မှာ မျက်ရည်ပင် ကျခဲ့သည်။

သူမ ကျောင်းတက်နေစဉ်ကာလအတွင်း အိမ်ရှိမိဘများသည် ရာသီဥတု ခန့်မှန်းချက်ကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေတတ်သည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် လေတိုက်၍ နှင်းကျသည်ကို မြင်ရတိုင်း သူမထံသို့ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်မေးမြန်းကြသည်။

နောက်ဆုံးနှစ် စာမေးပွဲများ နီးကပ်လာလျှင် သူမ၏ မိဘများသည် အိမ်သို့ ဘယ်တော့ပြန်လာမည်လဲ၊ ဘယ်ရထားစီးမည်လဲ စသည့်အချက်များကို အဆက်မပြတ် ဖုန်းဆက်မေးမြန်းကြပြီး ဘူတာရုံတွင် သူမကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် စီစဉ်ကြသည်။

ယခင်ဘဝ ထိုအချိန်က ကျန်းမြောင် သည် ထိုအရာအားလုံးကို သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ ပညာရေး၌ တိုးတက်လာပြီး အရွယ်ရောက်လာသည့်အခါ အိမ်ထောင်ပြုရန် အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးမှုများကို ငြီးငွေ့လာကာ နွေဦးပွဲတော် (Spring Festival) တွင်ပင် အိမ်သို့ ပြန်မလာဖြစ်တော့ဘဲ ၎င်းကိုလည်း သာမန်ကိစ္စတစ်ခုအနေဖြင့်သာ သဘောထားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ မိသားစုသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေပြီး ဘယ်မှသွားမည်မဟုတ်။ သူမ ပြန်ချင်သည့်အချိန် ပြန်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ဤဘဝတွင် ကျန်းမြောင် သည် မည်သည့်အရာမျှ မသေချာတော့ကြောင်းနှင့် သူမ ပြန်လာရန် စောင့်မျှော်နေမည့် အိမ်ဟူ၍ မရှိတော့ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

တကယ်ပင် ပထမတစ်လကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကျန်းယာ သည် ကျန်းမြောင် ထံသို့ သူမ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို မေးမြန်းရန် တစ်ကြိမ်သာ ဖုန်းခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူမသည် ကျန်းမြောင် ထံသို့ ဖုန်းဆက်ရန် ဘယ်သောအခါကမျှ အစပျိုးခဲ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

ကျန်းမြောင် သည် တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ် နှုတ်ဆက်စကားပြောရန် ဖုန်းဆက်ဖို့ အတင်းအကျပ် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် ကျန်းယာ ၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူဖြစ်သည့်အတွက် သူမသည် ဤဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိသော အမျိုးသမီးနှင့် ဆက်ဆံရေးကို "စိမ်းသက်သူများ" ထက် အနည်းငယ်ပို၍ ရင်းနှီးမှုရှိစေရန် ဆက်လက်မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျန်းမြောင် အနေဖြင့် ဤသည်မှာ တောင်းဆိုမှုလွန်သည်ဟု မယူဆခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ကျန်းယာ သည် ဤကိစ္စကို ထိုသို့ မြင်ပုံမရပေ။ ကျန်းမြောင် က ခြောက်လဆက်တိုက် ဖုန်းဆက်ပြီးနောက်တွင် မစ္စတာ ကိုဆို (Mr. Coso) ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

“ဟေ့ ကလေးမလေး” မစ္စတာ ကိုဆို၏ မျက်နှာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသော်လည်း ပြောင်းလဲသွားပုံမရဘဲ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ဦးနှင့်ပင် ဆင်တူနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် “ကျန်းယာ က ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူ မင်းအတွက် နည်းနည်း စိုးရိမ်နေပုံပဲ။ မင်း သူ့ကို တစ်လတစ်ခါ ဖုန်းဆက်နေတယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား” ဟု မေးသည်။

သူက ဆက်လက်၍ “ကလေး၊ မင်း အသက် ၁၈ နှစ် မပြည့်သေးပေမဲ့ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလေ။ မင်းရဲ့ ပညာအရည်အချင်းနဲ့ လူမှုအဆင့်အတန်းနဲ့ လိုက်လျောညီထွေရှိတဲ့ ရင့်ကျက်တဲ့ အတွေးအခေါ်မျိုး ရှိသင့်တယ်။ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူအပေါ် အလွန်အကျွံ တွယ်တာနေတာဟာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြုမူသင့်တဲ့ အပြုအမူမျိုး မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

တစ်ခါလျှင် ငါးမိနစ်မှ ဆယ်မိနစ်မျှသာ ကြာမြင့်သည့် လစဉ် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုသည် အလွန်အကျွံ တွယ်တာခြင်းဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါသလား။

ကျန်းမြောင် သည် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမက အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခု ဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။ “နောက်ဆိုရင် ကျွန်မ သူမကို ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး”

ဖုန်းချပြီးနောက် ကျန်းမြောင် က ကျန်းယာ သည် ထူးချွန်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပါလောဟု တွေးလိုက်မိသည်။

ကျန်းမြောင် ၏ အထက်တန်းကျောင်းနေဖက် အများစုမှာ ကျောင်းအိပ်ကျောင်းစားများတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်များသည် ကိုင်တွယ်ရ အခက်ဆုံးဖြစ်ပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်သူအများစုမှာလည်း ဤအရွယ်တွင် မထိန်းနိုင်တော့သဖြင့် အုပ်ထိန်းမှုတာဝန်ကို ကျောင်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ ဒုក္ခပေးသည့် ကလေးများကို ကျွမ်းကျင်သူများလက်သို့ အပ်နှံလိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း အုပ်ထိန်းမှု တာဝန်လွှဲပြောင်းလိုက်သည်နှင့် ကလေး၏ ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များမှာလည်း ကျောင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကျန်းယာ အနေဖြင့် ကျန်းမြောင် ကို တက္ကသိုလ်တက်သည်အထိ ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် အခြားသော ပြုစုစောင့်ရှောက်သူအများစုထက် ပိုမိုသာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤအချက်သည် ကျန်းမြောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လူကြီးတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကိန်းအောင်းနေသည်ဆိုသည့် အချက်နှင့် လုံးဝသက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် ကျန်းယာ ထံသို့ ထပ်မံ ဖုန်းမဆက်တော့ပေ။ ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို တို့သည်လည်း သူမထံ ဖုန်းဆက်ခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ကလေး၏ အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် ပညာအရည်အချင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့၏ အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေရှိသော စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်နှင့် အရည်အချင်းများ ရှိရမည်ဟု ယူဆထားကြသည်။

ကျန်းမြောင် သည် အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးအကဲဖြတ်မှုအပြီးတွင် ထိုနှစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ပြန်လည်လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကျန်းမြောင် သည် အမှတ်မြင့်မားစွာဖြင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ဤအချက်သည် ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို တို့အတွက် များပြားလှသော ဆုလာဘ်များကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူမကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရန် ဖုန်းဆက်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်းယာ သည် အလွန်စိတ်ကြည်လင်နေပြီး “ဒီအားလပ်ရက်မှာ ဘာတွေလုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ” ဟု မေးမြန်းသည်။

ပညာသင်နှစ်တွင် တစ်နှစ်လျှင် သင်ခန်းစာကာလ တစ်ခုသာရှိပြီး လေးလကြာ အားလပ်ရက်ရှိသည့်အတွက် ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို တို့သည် ကျန်းမြောင် ၏ ကျောင်းလခနှင့် နေထိုင်စရိတ်များကို ကြိုတင်ပေးချေထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမတွင် ပညာသင်ဆုလည်း ရှိနေသဖြင့် ငွေကြေးပိုင်းအရ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသည်။ ပြန်စရာ အိမ်မရှိတော့သည့်အတွက် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ သုံးနှစ်တာ အားလပ်ရက်များကို ခရီးသွားရင်းသာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။

“ကျွန်မ Constellation Six ကို သွားလည်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိတယ်။ အဲဒီမှာ ရှုခင်းတွေက အလွန်လှတယ်လို့ ကြားမိတယ်” ဟု ကျန်းမြောင် က ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီနေရာက တကယ်ကောင်းတယ်။ ငါလည်း တက္ကသိုလ်ပြီးတော့ အဲဒီကို သွားခဲ့ဖူးတယ်။ ပျော်ရွှင်ပါစေ!” ဟု ကျန်းယာ က ပြောသည်။ “ဒါဆိုရင်တော့ မေရီ၊ ပြန်တော့မယ်နော်”

ကျန်းမြောင် က “ပြန်တော့မယ်၊ ကျန်းယာ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မစ္စတာ ကိုဆိုကလည်း ဗီဒီယိုထဲမှနေ၍ “ပြန်တော့မယ်၊ မေရီ” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းမြောင် က “ပြန်တော့မယ်၊ မစ္စတာ ကိုဆို” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင် မည်းသွားချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ယခုအချိန်မှစ၍ သူတို့နှင့် သူမကြားတွင် မည်သည့်ဆက်သွယ်မှုမျှ မရှိတော့ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိရှိလိုက်သည်။

ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လူကြီးတိုင်းသည် လွတ်လပ်သူများဖြစ်ကြပြီး လူအများစုမှာ အိမ်ထောင်မပြုကြပေ။ အကယ်၍ ကလေးရယူရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြလျှင်ပင် ကလေးကို အရွယ်ရောက်သည်အထိသာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလေ့ရှိသည်။ ကလေးတစ်ဦးထက်ပို၍ ရရှိသူများမှာလည်း ကလေးဖခင်/မိခင် မတူညီသူများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်ရန်သာ များသည်။

မိဘများပင်လျှင် ကလေးအရွယ်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ဆက်သွယ်မှု မပြုလုပ်ကြတော့သည်မှာ ထိုမိဘတူ ကလေးချင်း (half-blood siblings) များအကြောင်း ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းတွင် မောင်နှမဟူ၍ မရှိကြသလို၊ ဦးလေး၊ အဒေါ် စသည့် ဆွေမျိုးသားချင်းဟူ၍လည်း သဘာဝအတိုင်းပင် မရှိကြပေ။

ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ သဘောတရားများမှာ အလွန်ကွဲပြားခြားနားသည်။ သွေးသားတော်စပ်မှုရှိသူများအကြား လိင်ဆက်ဆံခြင်း (incest) ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ မိဘနှင့် ဇီဝဗေဒအရ ဆင်းသက်လာသော ကလေးများအကြား ဆက်ဆံရေးအထိသာ ကန့်သတ်ထားသည်။ မိဘတူ ကလေးချင်းများ သို့မဟုတ် မျိုးဆက်ကွာခြားသူများပင်လျှင် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

သို့သော်လည်း အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကလေးယူရန် စီစဉ်ပါက အစိုးရစနစ်မှတစ်ဆင့် မျိုးဆက်သုံးဆက်အတွင်း သွေးသားတော်စပ်မှု ရှိ/မရှိကို ဦးစွာ စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်သုံးဆက်အတွင်း သွေးသားတော်စပ်သူများအကြား ကလေးယူရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။

အိမ်နှင့် မိသားစုဟူသော သဘောတရားမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အထက်တန်းလွှာများတွင်သာ ရှိသည်။ ဤနိုင်ငံတွင် အထက်တန်းလွှာများသာလျှင် ရှေးရိုးအစဉ်အလာအတိုင်း အိမ်ထောင်ပြုခြင်း၊ မိသားစုနှင့် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ဟူသော လူမှုဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

အိမ်ထောင်ပြုခြင်းတိုင်းတွင် များပြားလှသော ငွေကြေးဆိုင်ရာ အရောင်းအဝယ်များ၊ အဆင့်မြင့်နည်းပညာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများနှင့် ကျယ်ပြန့်သော အရင်းအမြစ်များ ဝေမျှခြင်းတို့ ပါဝင်နေတတ်သည်။ ဤအကြောင်းရင်းများကြောင့်သာ ချမ်းသာသူများသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် ရွေးချယ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းမြောင်၊ ကျန်းယာ နှင့် မစ္စတာ ကိုဆို ကဲ့သို့သော သာမန်လူများအတွက်မူ သူတို့၏ ဘဝကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်သရွေ့ လုံလောက်ပေသည်။

ကျန်းမြောင် သည် အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်ပြီးနောက်၊ သူမ၏ ဇီဝမိဘများနှင့် နောက်ဆုံးဖုန်းပြောဆိုမှုအပြီးတွင် အလွတ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာပြင်ကို ခဏမျှ ငေးကြည့်နေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမသည် မျက်နှာပြင်ကို ပြန်ဖွင့်ပြီး အစိုးရ၏ ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုများကို ရှာဖွေသည်။ သူမသည် အိမ်ထောင်စုစာရင်း ဝန်ဆောင်မှုကို တွေ့ရှိပြီး အမည်ပြောင်းလဲရန် လျှောက်ထားလိုက်သည်။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးအနေဖြင့် အစိုးရမှလွဲ၍ မည်သူ့၏ ခွင့်ပြုချက်မျှ မလိုဘဲ သူမ၏ အမည်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ အစိုးရ၏ ဗဟိုကွန်ပျူတာစနစ်က သူမ၏ လျှောက်လွှာကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ခွင့်ပြုပေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကျန်းမေရီ သည် သူမ၏ အမည်ကို ကျန်းမြောင် ဟု ပြောင်းလဲလိုက်သည်။