ခေါင်းစဉ် - ကြယ်တာရာဖခင် – အခန်း (၃) - လမ်းခွဲခြင်း | NovelPing
၂၁ ရာစုတွင် ကျန်းမြောင်သည် မိဘများနှင့် ဆွေမျိုးများ၏ အိမ်ထောင်ပြုရန် ဖိအားပေးခြင်းကို အလွန်အမင်း ခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးအချိန်တွင် အိမ်ပြန်ရန်ပင် မလိုလားတော့သည့်အထိ ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူမှုရေးဆိုင်ရာ အဆိုးမြင်သတင်းများကို အများအပြား ကြားသိခဲ့ရသောကြောင့် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ ကလေးမယူခြင်းသည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု သူမ မကြာခဏ ခံစားခဲ့ရသည်။ အခြားအချိန်ကာလတစ်ခုသို့ မကူးပြောင်းမီကပင် သူမသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့်သဘောထား ရှိနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
အခြားသူများ၏ ရွေးချယ်မှုကို နားလည်ပေးပြီး လေးစားတတ်သူများအတွက်မူ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းအပေါ် ဤသို့ပွင့်လင်းသော သဘောထားမျိုးသည် ရိုးရာဓလေ့နှင့် မကိုက်ညီသော်လည်း အပြန်အလှန် လှည့်စားခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်းမျိုး မရှိဘဲ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူညီကြသရွေ့ နားလည်ပေးနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ရာ ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့သည် မိသားစုကို ဖြိုခွဲရန် လုံးဝစိတ်ကူးမရှိကြကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လွှတ်ချကာ စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ နေထိုင်လာခဲ့သည်။
ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိကြသည်။ ကျန်းမြောင်သည် အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် လူများများစားစား မတွေ့ဖူးသေးသော်လည်း ၂၁ ရာစု၏ အလှအပဆိုင်ရာ စံနှုန်းဖြင့် တိုင်းတာကြည့်လျှင် ဤဇနီးမောင်နှံသည် မိဘများအဖြစ် "မျက်နှာပွင့်" ကြသူများဟု သူမ သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ကျန်းမြောင်ကိုယ်တိုင်၏ ရုပ်ရည်သည် ပို၍ပင် ထူးချွန်နေခြင်းပင်။
မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရုပ်သွင်အရ ကျန်းယာ၏ အရှေ့အာရှသားတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇသည် အဓိက လွှမ်းမိုးထားသည်။ ကျန်းမြောင်သည် ကျန်းယာထံမှ ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် မျက်လုံးအနက်ရောင်တို့ကို အမွေဆက်ခံထားသည်။ သို့သော် သန့်စင်သော အရှေ့အာရှသားတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူမ၏ ရုပ်ရည်သည် မျိုးစပ်ထားသည့် အလှတရားများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ကျန်းမြောင်၏ ကိုယ်ပိုင်အလှအပ စံနှုန်းအရ သူမ၏ မျိုးစပ်ရုပ်ရည်သည် အလွန်ပင် အောင်မြင်လှပသည်။ ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့၏ ချီးကျူးစကားများကို နားထောင်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤကြယ်တာရာခေတ်တွင် သူမ၏ ရုပ်ရည်သည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့် ကိုက်ညီသော အလှအပစံနှုန်း ဖြစ်နေကြောင်း ကျန်းမြောင် ယုံကြည်သွားသည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဤတစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုက သူမအား လှပသော သန္ဓေသားလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။
အာ... ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ။ ကျန်းမြောင်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ ပျော်ရွှင်နေသည်။
သူမနေရာမှာ ဘယ်သူမဆို ပျော်ရွှင်ကြလိမ့်မည်။
မှန်ထဲက မျက်နှာလေးကို ကြည့်လိုက်ပါ။ နှင်းဆီရောင်သမ်းနေသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော အသားအရေ၊ ပန်းသီးလုံးလေးများကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်နေသည့် ပါးပြင်၊ တောက်ပပြီး ကြီးမားသည့် မျက်လုံးအနက်ရောင်၊ ပြီးတော့… ဘာနဲ့တူတယ်လို့ ပြောရမလဲ၊ ချယ်ရီသီးလေးလို နီရဲနေသည့် ပါးစပ်လေး။ သိပ္ပံကျောင်းသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ ဝေါဟာရအသုံးအနှုန်းများသည် ဤဘဝတွင် သူမ ဘယ်လောက်ချစ်စရာကောင်းနေသည်ကို ဖော်ပြရန် လုံလောက်မှုမရှိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူမသည် အလွန်ကို ချစ်စရာကောင်းနေသည်။
ကျန်းမြောင်သည် မှန်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။ ဤဘဝသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။
ထိုအချိန်တွင် တိုတောင်းသော အသိဥာဏ်သာရှိသေးသည့် ကျန်းမေရီလေးသည် သူမ နားလည်ထားသည့် "မိသားစု" ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်နှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပုံမှန်စံနှုန်းများကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိနေသည်ကို မသိရှိသေးပေ။
အချို့သော အသိပညာများသည် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များတွင် အတိအလင်း ရေးသားထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ကြီးပြင်းလာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြုံတွေ့ရမှုများမှတစ်ဆင့် သဘာဝအတိုင်း ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းမေရီသည် ကြီးပြင်းလာရင်း သူမနေထိုင်သည့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။
အရာအားလုံးသည် ဝိန်းကိုဆိုက သူမအား စာဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးသည့်အချိန်မှ စတင်ခဲ့သည်။
ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံတွင် တရားဝင်ဘာသာစကားများစွာ ရှိသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အသုံးအများဆုံးနှင့် အပျံ့နှံ့ဆုံး ဘာသာစကားမှာ တရုတ်ဘာသာစကား ဖြစ်နေသည်။ ဤခေတ်၏ တရုတ်စာလုံးများသည် ကျန်းမြောင်အတွက် အနည်းငယ် မှတ်မိရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် အသုံးပြုခဲ့သည့် သူမ၏ မိခင်ဘာသာစကား ဖြစ်နေသည့်အတွက် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်မှတ်မိပြီး လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုနေ့တွင် ဝိန်းကိုဆိုက ကျန်းမြောင်ကို "ဖေဖေ" နှင့် "မေမေ" ဟု ခေါ်တတ်အောင် သင်ပေးသည်။ ကျန်းမြောင်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ဝိန်းကိုဆိုကို လက်ညှိုးထိုးပြီး "ဖေဖေ" ဟု ခေါ်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် အနည်းငယ် ဝေးရာတွင်ရှိနေသည့် ကျန်းယာ၏ အရိပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး "မေမေ" ဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် "ဖေဖေနဲ့ မေမေက လက်ထပ်ထားတယ်။ ဖေဖေ၊ မေမေနဲ့ မေရီက မိသားစုပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမအတွက် ကလေးတစ်ယောက်လို လေသံမျိုး အတုယူပြောဆိုရသည်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းကြောင်း ဘုရားသာ သိသည်။
ဝိန်းကိုဆိုသည် အံ့ဩစွာ မျက်တောင်ခတ်ရင်း "ဝါး!" ဟု အော်ကာ နောက်လှည့်၍ "ကျန်း၊ ကျန်း၊ ဒီကို မြန်မြန်လာပါဦး!" ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
ကျန်းယာသည် အမြန်လျှောက်လာပြီး "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဝိန်းကိုဆိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "မေရီက 'လက်ထပ်တယ်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သိနေတယ်၊ သူက အရမ်းတော်တာပဲ!" ဟု ပြောသည်။
ကျန်းယာက "တကယ်လား? သူက အဲဒီစကားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ်သိရတာလဲ" ဟု အံ့ဩစွာ မေးသည်။
ဝိန်းကိုဆိုက "လိမ္မာလိုက်တာ၊ မေမေကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောပြလိုက်ဦး" ဟု ဆိုသည်။
ကျန်းယာ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ကျန်းမြောင်ကို အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်စေသော်လည်း ယခင်က ပြောခဲ့သည့် စကားမှာလည်း မသင့်လျော်လှသည်ဟု သူမ မထင်မိပေ။ ကမ္ဘာမြေခေတ်တွင် အသက်နှစ်နှစ်ကျော်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးသည် မိဘများ သို့မဟုတ် မူကြိုကျောင်းများမှ သင်ကြားပေးမှုကြောင့် "ဖေဖေနဲ့ မေမေ လက်ထပ်တယ်" ဟု ပြောနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူမ၏ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကို၏ ကလေးသည်ပင် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက "မိသားစုသီချင်း" ကို သီဆိုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင်သည် ထိုစကားစုကိုပင် ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။
ကျန်းယာသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမကို ချီမကာ "မေရီ၊ သမီးက အရမ်းတော်တာပဲ။ 'လက်ထပ်တယ်' ဆိုတဲ့ ရှားပါးတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်မှာ သွားသင်လာတာလဲ" ဟု မေးသည်။
ကျန်းမြောင် - ... ရှားပါးတယ်? လက်ထပ်တယ်?
သို့သော် အချိန်ကာလတစ်ခုမှ ကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ "တီဗီထဲမှာ ကြည့်ခဲ့တာ..." ဟု အားအင်မပါဘဲ ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းယာသည် ပြုံးကာ ဝိန်းကိုဆိုကို "သူ ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲတွေကို ကြည့်ရင်း ကြားသွားတာ ဖြစ်မယ်" ဟု ပြောသည်။
သူမသည် နောက်လှည့်ကာ ကျန်းမြောင်၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပါးပြင်ကို ဆွဲညစ်ပြီး "မေရီက အရမ်းတော်တယ်၊ သင်ယူတာ မြန်လိုက်တာ" ဟု ချီးကျူးသည်။
ကျန်းမြောင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသော်လည်း ကျန်းယာက ဆက်ပြောသည့်စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဖေဖေနဲ့ မေမေကတော့ လက်မထပ်ရသေးဘူး..."
ကျန်းမြောင် - ...
ထိုအမူအရာကို လုပ်ပြနေသည့် ချစ်စရာ ကလေးငယ်လေးမှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ မနေနိုင်တော့သည့်အဆုံး အရွယ်ရောက်ပြီးသူ နှစ်ဦးစလုံးသည် သူမ၏ ပါးနှစ်ဖက်ကို တစ်ဖက်စီ နမ်းလိုက်ကြပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ၎င်းက ကျန်းမြောင်၏ ကမ္ဘာအမြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ လက်မထပ်ထားဘူး၊ ငါတို့က စုံတွဲမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က ကလေးထိန်းကျောင်းတဲ့ မိတ်ဖက်တွေပဲ။"
အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။ စိတ်တွေ ဝေဝါးသွားသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းမြောင် ပြန်စဉ်းစားမိသည်။ ၂၁ ရာစု ကမ္ဘာမြေတွင် အနောက်နိုင်ငံတချို့၌ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ချစ်သူရည်းစားအဖြစ် တွဲခြင်းကို မလုပ်တော့ဘဲ ကလေးရရန်အတွက်သာ အစုအဖွဲ့များ ဖွဲ့စည်းနေကြသည့် ခေတ်ရေစီးကြောင်းသတင်းများကို သူမ ကြားဖူးခဲ့သည်။
ထိုခေတ်က ခေတ်ဆန်ပြီး ထူးခြားသည်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော အရာသည် ဤကြယ်တာရာခေတ် ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံတွင်မူ သာမန်လူမှုရေးပုံစံတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ကျန်းမြောင် မထင်ထားခဲ့မိပေ။
ကလေးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ကာ မိဘများကို မေးခွန်းများမေးခြင်းနှင့် အိမ်သုံးအိုင် (AI) ကို သတိမထားမိစေဘဲ မေးမြန်းခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် ကျန်းမြောင် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။
ဂီတာသမ္မတနိုင်ငံတွင် အိမ်ထောင်ပြုသူများသည် လူနည်းစုသာ ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်မပြုခြင်းမှာသာ ခေတ်ရေစီးကြောင်း ဖြစ်သည်။ ကလေးလိုချင်သူများသည် ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့ကဲ့သို့ပင် ကလေးထိန်းကျောင်းသည့် မိတ်ဖက်ကို ရှာဖွေကြပြီး အတူတကွ ကလေးယူကြသည်။
အချို့သူများသည် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ ကလေးယူခြင်းကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားကြသည်။ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ မျိုးရိုးဗီဇအရည်အသွေး မပြည့်မီခြင်းကြောင့် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အကောင်းဆုံးဖြစ်စေမည့် စံနှုန်းများနှင့် မကိုက်ညီသူများရှိပြီး ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးမှ မွေးဖွားလာသည့် ကလေးများကို "သဘာဝအတိုင်း မွေးဖွားသူများ" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကျန်းမြောင်သည် ကံကောင်းသည်။ သူမသည် "အကောင်းဆုံး မိဘမွေးမြူရေး အစီအစဉ်" မှတစ်ဆင့် ထူးချွန်သူတစ်ဦးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့မှာလည်း မျိုးရိုးဗီဇအဆင့်သတ်မှတ်ချက် မြင့်မားကြသည့် ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ လူမှုဖူလုံရေးကြေး ငါးနှစ်ကြာ ပေးသွင်းပြီးနောက် ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် ဝင်ငွေအထောက်အထားများကဲ့သို့သော စာရွက်စာတမ်းမျိုးစုံကို တင်ပြကာ တစ်နှစ်နီးပါးကြာမြင့်သည့် စိန်ခေါ်မှုများပြည့်နှက်သော စောင့်ဆိုင်းခြင်းနှင့် မဲနှိုက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှသာ အစိုးရ၏ "အကောင်းဆုံး မိဘမွေးမြူရေး အစီအစဉ်" စနစ်မှတစ်ဆင့် တွဲဖက်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် အကဲဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ကျေနပ်အားရကြသဖြင့် ကလေးထိန်းကျောင်းသည့် မိတ်ဖက်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီး ကျန်းမေရီကို ပူးပေါင်းမွေးဖွားခဲ့ကြသည်။
ကလေးမွေးမြူခြင်းသည် ဘဝ၏ အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စတွင် ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် ရလဒ်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့ကြသည်။
သို့သော် "အကောင်းဆုံး မိဘမွေးမြူရေး အစီအစဉ်" တွင် အစိုးရ၏ မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် ပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ပူးပေါင်းမွေးမြူရေး သဘောတူညီချက်ပါ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကလေးထိန်းကျောင်းခွင့် တစ်နှစ်နှင့် ခြောက်လအထိ ရပိုင်ခွင့်ရှိပြီး ကလေး အသက်သုံးနှစ်မပြည့်မချင်း အတူတကွ နေထိုင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ကလေး အသက်သုံးနှစ်ပြည့်ပြီး သူငယ်တန်းသို့ တက်ရောက်ချိန်တွင် ပူးပေါင်းမွေးမြူရေး မိတ်ဖက်များသည် ဆက်လက်၍ အတူတကွ နေထိုင်ရန် တာဝန်မရှိတော့ပေ။
ထွက်ခွာသွားသူမှာ ဝိန်းကိုဆို ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်းယာနှင့် ဝိန်းကိုဆိုတို့ ချုပ်ဆိုခဲ့သည့် ပူးပေါင်းမွေးမြူရေး သဘောတူညီချက်တွင် ကျန်းမြောင် အသက်သုံးနှစ်ပြည့်လျှင် ကျန်းယာကသာ ဆက်လက်စောင့်ရှောက်မည်ဟု ကြိုတင်သဘောတူထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ကျန်းမြောင် သူငယ်တန်း စတင်တက်ရောက်ပြီးနောက် ဝိန်းကိုဆိုနှင့် ကျန်းယာတို့၏ ကလေးထိန်းကျောင်းခွင့်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူငယ်တန်းမှ ပံ့ပိုးပေးသည့် စောင့်ရှောက်မှုများကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ ပုံမှန်လုပ်ငန်းခွင်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် ဝိန်းကိုဆိုသည် တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ခန့် အိမ်တွင် မနေဘဲ နေတတ်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူအိမ်တွင် မရှိသည့်အချိန်မှာ ရက်အနည်းငယ်၊ ထို့နောက် ရက်သတ္တပတ်များအထိ ကြာမြင့်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းမြောင်ကို လာရောက်တွေ့ဆုံသည့် လစဉ်လည်ပတ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ကျန်းမြောင်နှင့် ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှုများ မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးကို မြင်ရသည့်အတွက် ပျော်ရွှင်ကြောင်း ပြောဆိုကာ သူငယ်တန်းတွင် အဆင်ပြေရဲ့လားဟု မေးမြန်းလေ့ရှိသော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းမြောင်မှာမူ ဝိန်းကိုဆိုနှင့် သူမကြားမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် "ကင်းကွာခြင်း" လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခံစားမိနေသည်။
၎င်းသည် နှေးကွေးသော်လည်း ထင်ရှားလှသည်။
ကျန်းမြောင်သည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်။
၎င်းသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မရှိမဖြစ်လိုအပ်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်သော်လည်း လူသားတစ်ဦး အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ခံစားချက်များ ရှိနေမြဲပင်။ ကျန်းမြောင်သည် ဤလောကထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လှည့်ပင်မလှည့်နိုင်သည့် အားနည်းသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှသည် ပြေးလွှားနိုင်သည့် အခြေအနေအထိ ဤသူ၏ သုံးနှစ်တာ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှာ မလွဲမသွေပင်။
သူတို့၏ သွေးသားတော်စပ်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ဤခံစားချက်မျိုးကို မိသားစုအချစ်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။
ကျန်းမြောင်သည် ဤခေတ်၏ လူမှုဖွဲ့စည်းပုံမှာ ကမ္ဘာမြေခေတ်နှင့် လုံးဝမတူညီကြောင်း နားလည်သော်လည်း ၎င်းနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
သူမသည် ကျန်းယာကို မမေးမြန်းဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဖေဖေက ဒီကို ပြန်မလာတော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဒါက သူ့အိမ်မဟုတ်ဘူးလေ၊ မေရီရဲ့" ဟု ကျန်းယာက တည်ငြိမ်ပြီး စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြသည်။ "ကိုဆိုမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင်အိမ် ရှိတယ်လေ။"
ကျန်းမြောင်မှသာ သူမ မွေးစကတည်းက နေထိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်ဟု သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကျန်းယာပိုင်ဆိုင်သည့် နေရာဖြစ်ကြောင်းကို ထိုအခါမှ သိလိုက်ရသည်။
ဝိန်းကိုဆိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျန်းယာ၏ ဘဝမှာ ပိုမိုသေသပ်ပြီး အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများလည်း ပိုမိုများပြားသည်။ သူမအနေဖြင့် အခြားသူ၏ အိမ်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန်မှာ အတော်ပင် အလုပ်ရှုပ်စေလိမ့်မည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝိန်းကိုဆိုမှာမူ ရိုးရှင်းပြီး အိတ်တစ်လုံးတည်းဖြင့် ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ညှိနှိုင်းပြီးနောက်တွင် နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျန်းမြောင်ကို မွေးဖွားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် ကျန်းယာ၏အိမ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အစိုးရမှ ပြဋ္ဌာန်းထားသည့် သုံးနှစ်တာ မဖြစ်မနေ အတူနေထိုင်ရမည့် ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ဝိန်းကိုဆိုသည်လည်း မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်သို့ ပြန်သွားကာ မိမိဘဝကို နေထိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူသည် အချိန်မီ သဘောတူညီထားသည့်အတိုင်း ကျန်းမြောင်၏ နေထိုင်စရိတ်များကို ပံ့ပိုးပေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူမထံသို့ ပုံမှန်လာရောက်လည်ပတ်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ မဖြစ်မနေ လိုက်နာရမည့် ဥပဒေအရ တာဝန်များ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် ဝိန်းကိုဆိုဖြစ်စေ၊ ကျန်းယာဖြစ်စေ ဤကွဲကွာခြင်းကြောင့် ကျန်းမြောင် ခံစားနေရသည့် ဝမ်းနည်းမှုကို မည်သူမျှ ခံစားနေရပုံမပေါ်ပေ။
ကျန်းမြောင် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းယာအပါအဝင် ဤနေရာရှိ လူများသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားကြပြီး မိသားစုအပေါ် ထားရှိသည့် အချစ်မှာ အတော်လေး အေးစက်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။ အိမ်ထောင်ပြုသူ နည်းပါးပြီး အများစုမှာ တစ်ကိုယ်တည်းသာ နေထိုင်ကြသည်။
ချစ်သူများအနေဖြင့် အများဆုံး အတူတကွ နေထိုင်ကြရုံသာ ဖြစ်သည်။ အချစ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖော်ပြချက်ကို သေတမ်းစာတွင် ထင်ဟပ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ သေတမ်းစာတွင် ပစ္စည်းဥစ္စာအများဆုံး ရရှိသူမှာ ထိုသူ အချစ်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
သို့သော် ကလေးယူသည့်ကိစ္စတွင်မူ အလွန်အမင်း ချစ်ကြသည့် စုံတွဲများပင်လျှင် ပိုမိုသင့်လျော်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇချင်း ကိုက်ညီမှုရှိသည့် အခြားသူများကို ရှာဖွေကာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။
ကျန်းမြောင်သည် အချိန်ကာလတစ်ခုမှ ကူးပြောင်းလာသူဖြစ်သည်နှင့်အမျှ အစပိုင်းတွင် မိမိ၏ အဆင့်မြင့်ဗဟုသုတများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် သတိထားခဲ့ပြီး သူမ "အရွယ်မတိုင်မီ ရင့်ကျက်နေခြင်း" ကို သူများ သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လက်တွေ့ဘဝက သူမကို တည့်တည့်ကြီး ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
သူငယ်တန်းသို့ ရောက်သောအခါ မျိုးရိုးဗီဇအရ သာလွန်သည့် ကလေးများသည် ကမ္ဘာမြေခေတ်၏ မူလတန်းအဆင့် သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများကို ပြီးမြောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ထိတ်လန့်သွားသည့် သူမသည် အိမ်သုံးအိုင် (AI) ကို တိုးတိုးလေး မေးမြန်းကြည့်ရာ ဤမျိုးရိုးဗီဇ ထူးချွန်သည့် ကလေးများသည် မူလတန်းတွင် ခြောက်နှစ်ကြာ ပညာသင်ကြားစဉ်အတွင်း ကမ္ဘာမြေခေတ်၏ အထက်တန်းအဆင့်နီးပါး သင်ရိုးများကို ပြီးမြောက်အောင် သင်ယူကြကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ခုနစ်တန်းတွင် အလယ်တန်းကျောင်းသို့ ရောက်ရှိပါက သင်ရိုး၏ ခက်ခဲမှုမှာ ကမ္ဘာမြေခေတ် တက္ကသိုလ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤခေတ်၏ မျိုးရိုးဗီဇနှင့် နည်းပညာအဆင့်အတန်းသည် ကမ္ဘာမြေခေတ်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ကျန်းမြောင်သည် ဤနေရာတွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုတော့ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ မျိုးရိုးဗီဇ ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည့် အစီအစဉ်အောက်တွင် ထူးချွန်သည့် ဥာဏ်ရည်ရှိသော ကလေးများ မွေးဖွားလာခြင်းမှာ သာမန်ဖြစ်ပြီး ဤခေတ်လူများသည်လည်း ၎င်းကို အသားကျနေကြသည်။
အချိန်ကာလတစ်ခုမှ ကူးပြောင်းလာသူဟူသည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက်တွင် ကျန်းမြောင်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်တော့သည်။
ကျန်းမြောင်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင်ပင် ထူးချွန်ထက်မြက်သည့် ကျောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ပါရဂူဘွဲ့အတွက် ကြိုးပမ်းနေစဉ်အတွင်း မိသားစု၏ အိမ်ထောင်ပြုရန် ဖိအားပေးမှုများကို ရှောင်လွှဲနိုင်ရန်အတွက် နွေဦးပွဲတော်ကာလတွင် ဇာတိမြေသို့ ပြန်မသွားဘဲ ကျောင်းရှိဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ သူမ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်း ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုကြောင့် သူမသည် ခြောက်ထောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွာခြားသည့် ကြယ်တာရာခေတ်သို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် မည်သည့်ခေတ်ကာလဖြစ်ပါစေ ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ ပညာရေးအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ထားဆဲဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြိုတင်ကြိုးစားမှုသည် အောင်မြင်မှုကို အမြန်ဆုံး ယူဆောင်လာပေးနိုင်သောကြောင့်ပင်။
မည်သူကမျှ အိမ်ထောင်ပြုရန် ဖိအားမပေးသည့် ဤခေတ်ကာလတွင် ကျန်းမြောင်သည် သူမ၏ အနာဂတ်ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်မျှော်နေမိသည်။