မိမိရင်သွေးအတွက် ဖခင်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စသာဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန် မသင့်တော်ပေ။ ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ အလင်းမျက်နှာပြင် (light screen) ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အိမ်ရောက်မှသာ ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်စဉ်းစားရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
အလုပ်မှမပြန်မီ ကလေးမွေးဖွားပြီးဖြစ်သည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တာနာကာ က သူမကို သတိပေးစကားဆိုသည်။ "တခြားသူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို အွန်လိုင်းမှာ ရှာကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ အဲဒါက အမှားတွေနဲ့ လမ်းလွဲတွေ အများကြီးကို ရှောင်ရှားနိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်။"
ကျန်းမြောင် က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုပြီး အိမ်ပြန်မည့် ဘတ်စ်ကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အလုပ်သွားအလုပ်ပြန်အတွက် လူလေးဦးစီး ဘတ်စ်ကားကိုသာ အများအားဖြင့် စီးလေ့ရှိသည်။
လူဆယ်ဦး၊ နှစ်ဆယ်ဦးစီး ဘတ်စ်ကားများသည် ဆူညံလွန်းပြီး ခရီးသည်များ၏ အရည်အသွေးမှာလည်း ကွဲပြားခြားနားလွန်းလှသည်။ လူနှစ်ဦးစီး ဘတ်စ်ကားမှာမူ အနည်းငယ် အဆင်မပြေလှပေ။ အကယ်၍ စိတ်သဘောထားမတူညီသူ သို့မဟုတ် အဆင်မပြေသူနှင့် တွေ့ဆုံမိပါက အလွန်ပင်ပန်းရနိုင်သည်။ လူလေးဦးစီး ဘတ်စ်ကားမှာမူ အတော်ပင်သင့်တော်သည်။ စကားပြောချင်လျှင် ပြောနိုင်သလို၊ တခြားသူများ စကားပြောနေသည်ကို ငြိမ်သက်စွာထိုင်၍ နားထောင်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် လူလေးဦးစီး ဘတ်စ်ကားခမှာ ကျန်းမြောင် ၏ ဝင်ငွေကောင်းမွန်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် အရေးမပါသော်လည်း ဝင်ငွေနည်းပါးသူ အများစုကို အလိုအလျောက် စစ်ထုတ်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် နံနက်ခင်းက သူမတွေ့ဆုံခဲ့ရသည့် အသားမည်းအမျိုးသမီး၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးနိုင်လာသည်။ အိမ်ပြန်လမ်းတွင် သူမ၏ ဝမ်းသာစရာသတင်းကို ဘတ်စ်ကားပေါ်ပါ ခရီးသည်များနှင့် မျှဝေရန် အခွင့်အရေးကို သူမ မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။
ယခုညနေခင်း ဘတ်စ်ကားပေါ်ရှိ ခရီးသည်များသည် နံနက်က လူများနှင့် မတူညီကြသော်လည်း ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာနှစ်ခုတော့ ပါဝင်နေသည်။ လူတိုင်းက သူမကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာဖြင့် သူမ၏နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။
မျိုးရိုးဗီဇကောင်းမွန်ပြီး အောင်မြင်သည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျန်းမြောင် ၏ နေအိမ်သည် အချက်အချာကျသောနေရာတွင် ရှိရုံသာမက လုံခြုံရေးကောင်းမွန်ပြီး စက်ပစ္စည်းစုံလင်ကာ အဆင့်မြင့် အတုအယောင်ဉာဏ်ရည် (AI) များဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ထို့အပြင် နေရာကျယ်ဝန်းပြီး လင်းလက်ကာ လတ်ဆတ်၍ သက်သောင့်သက်သာရှိသော ပုံစံဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။
သို့သော် နေအိမ်ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အခြားသူမရှိသည့်အခါတွင်မူ အလွန်ပင် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။
စီးပွားရေးအခြေအနေကြောင့် အခြားသူများနှင့် တွဲဖက်နေထိုင်ရသူများမှလွဲလျှင် ချမ်းသာသည့် လူတန်းစားမှအပ သာမန်အရွယ်ရောက်ပြီးသူ အများစုမှာ တစ်ဦးတည်းသာ နေထိုင်ကြသည်။ အလွန်အမင်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးကြသည့် စုံတွဲများသာ အတူနေထိုင်လေ့ရှိကြပြီး ထိုသို့အတူနေသူများပင်လျှင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆက်ဆံရေးများက သဘာဝအတိုင်း ပြတ်တောက်သွားတတ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အချစ်သည် လက်ထပ်ခြင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ "ရလဒ်" တစ်ခုခုကို လိုက်ရှာရန် ဖိအားမရှိသည့်အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုများ လျော့ကျသွားသောအခါ သို့မဟုတ် ပျင်းရိငြီးငွေ့လာသောအခါတွင် လမ်းခွဲလေ့ရှိကြသည်။
ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ဆက်ဆံရေးများသည် ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးမှာ ပို၍ပင် ခဏတာမျှသာဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို နှစ်ဦးသဘောတူ ဖြည့်ဆည်းခြင်းမှာ စားခြင်း၊ သောက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းပြီး သဘာဝကျသော နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကမ္ဘာမြေတွင်မူ ထိုသို့သောအပြုအမူကို "အပျော်အပါး" ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ကျန်းမြောင် ၏ ခေတ်ကာလတွင်မူ အများစုက ၎င်းကို မသင့်တော်ဟု ယူဆနေကြဆဲဖြစ်ပြီး လူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အလေ့အကျင့်တစ်ခုအဖြစ် အမြစ်မတွယ်သေးပေ။
ကျန်းမြောင် သည် ဤခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှင့် ဆက်ဆံရေးနှစ်ကြိမ်ခန့် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအတွေ့အကြုံနှစ်ခုစလုံးက သူမကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။
ပထမအကြိမ်တွင် သူမသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်မှုမရှိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်မူ စေ့စေ့စပ်စပ်လေ့လာပြီး ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနေရာရှိလူများသည် "ချစ်သူအဖြစ်တွဲပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်ထပ်ခြင်း" ဟူသော အတွေးအခေါ်မျိုး မရှိကြကြောင်း သူမ နားလည်သွားသည်။ သူတို့သည် ချက်ချင်းရရှိမည့် ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ရှာဖွေကြပြီး ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို အဆုံးသတ်ကာ နောက်တစ်ခုကို စတင်ရန် အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေကြသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ကမ္ဘာမြေတွင် ရှိနေစဉ်က အပြစ်ကင်းစင်သော ကျောင်းသားဘဝ အချစ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက ပညာဆက်လက်သင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ချစ်သူက အခြားမြို့တွင် အခွင့်အလမ်းရှာရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့်အတွက် ထိုဆက်ဆံရေးသည် ရေရှည်တည်တံ့သော ကတိကဝတ်အဖြစ် မရောက်ရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်လည်း ထိုအချစ်ဇာတ်လမ်းက ကျန်းမြောင် ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အနှစ်သာရကို ခံစားဖူးစေခဲ့သည်။
သူမအမြင်တွင်မူ ကြယ်တာရာခေတ်၏ အချစ်ဇာတ်လမ်းများသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းပြီး ကတိကဝတ်မရှိသည့်အတွက် သူမ တောင့်တသည့် စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုးကို ခံစားရရန် ခက်ခဲလှသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမ လက်လျှော့လိုက်သည်။
စိတ်ခံစားချက်ကို အဓိကထားသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မခံစားရသည့်အခါ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုများ လျော့ကျလာပြီး ဘဝ၏အရသာများမှာလည်း ပျက်ပြယ်သွားခဲ့သည်။ ဆက်ဆံရေးနှစ်ခုအပြီးတွင် သူမသည် ၎င်းတို့ကို တန်ဖိုးမရှိသည့်အရာများသဖွယ် ခံစားခဲ့ရသည်။
ကံကောင်းစွာပင် အဆင့်မြင့်နည်းပညာများရှိသည့် ဤခေတ်ကာလတွင် ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ယခင်ဘဝက တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် ဤခေတ်၏ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အမြင်များကို ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်မည့် ကိရိယာများစွာ ရှိနေသည်။
အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာကျက်သည် အလိုအလျောက် လင်းလက်လာပြီး တိမ်တိုက်များဖြင့် ပြည့်နေသည့် ကောင်းကင်ယံကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အိမ်တွင် အမိုးမရှိသယောင် ထင်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ လက်တွေ့ကျသော အလင်းရောင်အတုအယောင်ပုံစံသာဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏အိတ်ကို အဝင်ဝတွင် ပစ်ချလိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ရည်စက် (smart brain) ကို ဖြုတ်လိုက်ကာ ရေချိုးရန် ပြင်ဆင်သည်။ ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း သူမသည် မနေနိုင်ဘဲ စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များကို နောက်သို့သပ်တင်ကာ မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး "ရှောင်န၊ မျိုးရိုးဗီဇ ပိုမိုကောင်းမွန်စေရေး မိဘဖြစ်မှုအစီအစဉ် (Gene-Optimized Parenting Program) ကနေ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မလာသေးဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
သူမ၏အိမ်ရှိ AI လက်ထောက်မှာ ရှောင်န (Xiaona) ဖြစ်သည်။
ယခင်ဘဝတွင် ကျန်းမြောင် သည် ရှောင်န၊ ရှောင်ဒူ၊ ဆီရီ၊ ရှောင်ပင်း၊ တီမောလ် အဲလ်ဖ် စသည့် AI များစွာနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည်။ သူမ၏ AI ကို ရှောင်နဟု နာမည်ပေးခြင်းမှာ ယခင်အမှတ်တရများကို ဂုဏ်ပြုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ချိုမြိန်လတ်ဆတ်သော အသံဖြင့် AI က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။ "တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရရှိထားပါတယ်၊ ကျန်တဲ့ငါးခုကတော့ ဘာမှပြန်မလာသေးပါဘူး။" ပြောနေရင်းပင် ရေချိုးခန်းရှိ မှန်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
တုံ့ပြန်မှုပေးလာသူမှာ အညိုရောင်ဆံပင်နှင့် အစိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဒေါက်တာဘရက်ဒလေဖြစ်ပြီး သူသည် ကျန်းမြောင် ၏ အကဲဖြတ်မှုကို "အောင်မြင်" သည့်သူ ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် "ငြင်းပယ်" ခဲ့သည့် တခြားသော လျှောက်ထားသူများအတွက်မူ အကြောင်းကြားစာ ရောက်လာသည်နှင့် သူမက "ငြင်းပယ်" ခလုတ်ကို ချက်ချင်းနှိပ်လိုက်သည့်အတွက် သူတို့၏ "လက်ခံခြင်း" သို့မဟုတ် "ငြင်းပယ်ခြင်း" ကို သူမ ပြန်လည်တုံ့ပြန်စရာ မလိုတော့ပေ။
"လက်ခံ" ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ငြင်းပယ်ခံရသူများသာ ငြင်းပယ်ကြောင်း အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် "ငြင်းပယ်" ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သူများမှာမူ အခြားတစ်ဖက်မှ လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ ငြင်းပယ်သည်ဖြစ်စေ သိရှိရမည်မဟုတ်ပေ။
အကောင်းဆုံး မိဘဖြစ်မှုအစီအစဉ်၏ မျိုးရိုးဗီဇကိုက်ညီမှု အဆင့်တွင် နှောင့်ယှက်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူမ ငြင်းပယ်လိုက်သူများထံမှ မည်သည့်အချက်အလက်ကိုမျှ ထပ်မံရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ကျန်းမြောင် သည် အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် အနက်ရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဗိုလ်မှူးကြီး ယန်ဟဲ ကို "လက်ခံ" ထားသော်လည်း သူ၏တုံ့ပြန်ချက်ကို မရရှိသေးသော်လည်း အနည်းဆုံး သူက သူမကို ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုသေးကြောင်း သိသာသည်။
ဤအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ဤလျှောက်ထားသူနှစ်ဦးကြားတွင် ဗိုလ်မှူးကြီး ယန်ဟဲ ဘက်သို့ ပို၍ စိတ်ဝင်စားမိနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူမ၏ မူလအလှတရားအပေါ် နှစ်သက်မှုမှာ အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် အနက်ရောင်မျက်လုံးများဆီသို့သာ ယိမ်းယိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဤခေတ်တွင် လူတိုင်းမှာ လူမျိုးပေါင်းစုံ ရောနှောနေကြပြီးဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် နံနက်ခင်းက သူမတွေ့ဆုံခဲ့သည့် အသားမည်းအမျိုးသမီးမှာပင် အရှေ့အာရှလူမျိုးနှင့် နီးစပ်သည့် အရေပြားအရောင် ရှိနေသည်။ ဗိုလ်မှူးကြီး ယန်ဟဲ အတွက်ဆိုလျှင်မူ… ကျန်းမြောင် သည် မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဓာတ်ပုံကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ချောင်းဖြင့် အနည်းငယ် ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ 3D ဟိုလိုဂရမ်ပုံရိပ်သည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအတိုင်း လှည့်ပတ်သွားသည်။
သူ့၏ ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးအရောင်မှာ သာမန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ရှေးခေတ်ကမ္ဘာမြေမှ အရှေ့အာရှလူမျိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ထင်းရှားလှသည်။ ကြည့်လေလေ... ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာလေလေပင်။
ကျန်းမြောင် သည် ပြီးခဲ့သည့် တနင်္ဂနွေနေ့ကတည်းက တစ်ပတ်စာအတွက် အစားအသောက် စာရင်းကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်နက အလိုအလျောက် ချက်ပြုတ်သည့် စက်ကို အစားအစာများ စတင်ပြင်ဆင်ရန် ညွှန်ကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။ ကျန်းမြောင် ရေချိုးပြီးနောက် ထမင်းစားခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ချက်ပြုတ်သည့်စက်၏ အဖုံးမှာ ပွင့်နေပြီး အတွင်းတွင် အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသည့် ဟင်းလျာများက အသင့်ရှိနေသည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထမင်းစားပွဲတွင် အစားအစာများကို ချလိုက်ပြီး ညစာ စတင်စားသုံးသည်။
စားနေရင်းနှင့်ပင် သူမသည် ရှောင်နကို ဖန်သားပြင် ပြန်ဖွင့်ခိုင်းပြီး ဗိုလ်မှူးကြီး ယန်ဟဲ ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်မိသည်။ သူကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။
ဒီလူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ လက်ခံတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငြင်းပယ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုခု လုပ်လိုက်ဖို့က ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလောက်အထိ နောက်ကျအောင် တုံ့ပြန်ချက်ကို ဆိုင်းငံ့ထားတယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။
ဒါမှမဟုတ်... သူ အရမ်းအလုပ်များနေပြီး ဒီကိစ္စကို အာရုံစိုက်ဖို့ အချိန်မရသေးတာများလား။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုအကြောင်းပြချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု တွေးမိကာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အစားအစာကို အားရပါးရ စားလိုက်သည်။
ချက်ပြုတ်သည့်စက်က ပြင်ဆင်ပေးသော ဟင်းလျာများမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ အဆုံးစွန်ထိ တိကျသော အချက်အလက်များဖြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို အလေးချိန်ချိန်တွယ်ပြီး စမ်းသပ်ချက်များစွာဖြင့် တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ ခံတွင်းထဲ ရောက်သွားသည့်အခါတွင်မူ "သာမန်ဆန်လွန်းသည်" ဟူသော ခံစားချက်မျိုးကိုသာ ရရှိသည်။
ကျန်းမြောင် သည် သူမကိုယ်သူမ အတော်အတန် အဆင်ပြေသူဟု သတ်မှတ်ထားပြီး နာမည်ကြီးပြီး အရသာရှိသည့် စားသောက်ဆိုင်များသို့ တစ်ပတ်လျှင် အကြိမ်အနည်းငယ် သွားရောက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ထိုဆိုင်များမှ အစားအစာများမှာ အရသာရှိသော်လည်း "စားသောက်ဆိုင်အရသာ" ဟူသော အရိပ်အယောင်မျိုး အမြဲပါနေသည်။
ကျန်းမြောင် အိမ်ချက်ဟင်းကို နောက်ဆုံးစားခဲ့ရသည်မှာ တက္ကသိုလ်မတက်ခင်အချိန်က ဖြစ်သည်။
သူမ ကောင်းကောင်းမှတ်မိသေးသည်။ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာ ရောက်လာသည့်နေ့တွင် ဒေါ်လေးကျန်းက သူမအတွက် ပွဲတော်တစ်ခုလို ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးခဲ့သည်။
နည်းပညာထုတ်ကုန်များက အိမ်မှုကိစ္စအားလုံးနီးပါးကို တာဝန်ယူပေးထားသည့် ဤခေတ်ကာလတွင် ချက်ပြုတ်ခြင်းမှာ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုမှသည် လူနေမှုဘဝကို ခံစားခြင်း၊ ဝါသနာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူးများမှအပ သာမန်လူများအတွက်မူ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းယာ သည် ထူးချွန်သော လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူဖြစ်ပြီး အားလပ်ချိန်တွင် ချက်ပြုတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝါသနာအပေါ် စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့်ဖြစ်မည်၊ သူမ ချက်ပြုတ်ပေးသည့် အစားအစာများမှာ အလွန်ပင် အရသာရှိလှသည်။
ကျန်းယာ သည်လည်း မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတတ်သူဖြစ်သည်။ အလွန်အလုပ်မများသရွေ့ သူမသည် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ရန် ရွေးချယ်လေ့ရှိသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် အသားများကို စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ ချက်ပြုတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဒယ်အိုးထဲထည့်ပြီး မွှေရုံမျှသာဖြစ်သည်။
နေ့စဉ် ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည့် တစ်ခါသုံး ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို အသုံးပြုကြသည့် လူအများစုနှင့်မတူဘဲ ကျန်းယာ တွင် စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများဟုပင် ဆိုနိုင်သည့် လှပသော ကြွေပန်းကန်အစုံများ ရှိသည်။ ထိုသို့သော လှပသည့် ပစ္စည်းများဖြင့် စားသောက်ခြင်းမှ ရရှိသည့် ဘဝအရည်အသွေးမှာမူ နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိပေ။
ကျန်းမြောင် နှင့် ကျန်းယာ တို့သည် ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် အတူနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ထိုနှစ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။
ကျန်းမြောင် အလယ်တန်းကျောင်းတက်နေစဉ်က ကျန်းယာ က သူမကို ချက်ပြုတ်နည်း သင်ပေးရန် အကြံပြုခဲ့ဖူးသည်။
တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူမ၏ ယခင်ဘဝကလည်း ကျန်းမြောင် ၏ မိခင်က ထိုနည်းတူပင် သူမကို ချက်ပြုတ်နည်း သင်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းမြောင် ကမူ သင်ယူရန် ပျင်းရိလွန်းသည်။ ကျောင်းတွင် စားသောက်ဆိုင်ရှိနေပြီး အကယ်၍ အဲ့ဒါကို မကြိုက်လျှင်လည်း အစားအစာ မှာယူစားသောက်သည့် ရွေးချယ်စရာ ရှိနေသေးသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ သူမ အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါတိုင်း မိခင်က ချက်ပြုတ်ပေးနေကျ ဖြစ်သည်။
အမေက အမြဲရှိနေမှာပဲ မဟုတ်လား။
ကျန်းမြောင် ၏ မိခင်က "မင်းက နောက်ဆုံးတော့ အိမ်ထောင်ပြုရမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ဘာလုပ်မလဲ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ချက်ပြုတ်ခိုင်းလို့ မရဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု မကြာခဏ ငြီးတွားလေ့ရှိသည်။
ဤစကားက ကျန်းမြောင် ကို အခံရဆုံးဖြစ်သည်။ ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဘာလို့ မချက်ပြုတ်နိုင်ရမှာလဲ။ ချက်ပြုတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တည်း၏ တာဝန် ဖြစ်ရမှာလဲ။ သူမသည် တခြားသူတစ်ယောက်အတွက် ချက်ပြုတ်ပေးရန်အတွက်သာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပညာသင်ကြားပြီး ပါရဂူဘွဲ့ကို ရယူခဲ့ခြင်းလား။
ထိုအချိန်က သူတို့သည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မကြာခဏ ငြင်းခုံလေ့ရှိပြီး ကျန်းမြောင် သည် သူမ၏ ထက်မြက်သော လျှာဖျားဖြင့် မိခင်ကို စကားအနိုင်ယူကာ စကားမပြောနိုင်အောင် လုပ်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းက မိခင်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပြီး စိတ်တိုတိုဖြင့် ကျန်းမြောင် ၏ လက်မောင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရိုက်လေ့ရှိသည်။
ထိုစဉ်က ကျန်းမြောင် သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် အိမ်ထောင်မပြုခြင်းဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူမတွင် အိမ်ထောင်ပြုရန် အစီအစဉ်မရှိဘဲ မိခင်နှင့် သူမ၏ ပျော်ရွှင်စရာ ဆက်ဆံရေးကို တစ်သက်လုံး ဆက်ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု အမြဲတွေးထင်ခဲ့သည်။
အသက်သုံးဆယ်မတိုင်ခင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုက သူမကို ကြယ်တာရာခေတ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မသိခဲ့ပေ။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များကျော်လွန်ပြီးနောက် သူမသည် လွတ်လပ်ပြီး ကိုယ်တိုင်ရပ်တည်နိုင်သော၊ အိမ်ထောင်ပြုရန် စိတ်မဝင်စားသော မိခင်တစ်ဦးထံတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမကလည်း သူမကို ချက်ပြုတ်နည်း သင်ပေးချင်နေပြန်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် ထိုအချိန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
ကျန်းယာ က "ချက်ပြုတ်ခြင်းက ဝါသနာတစ်ခုပါ။ ဒါကို သင်ယူထားရင် အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ဘဝအရည်အသွေးကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည်။
အမှန်တကယ်တွင် ကျန်းမြောင် သည် ရည်ရွယ်ချက်ကို မြင်နေရသည်။
ကျန်းယာ သည် ကောင်းသော စေတနာဖြင့် သူမ၏ ဘဝအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုကို သင်ပေးချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကို ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကျန်းယာ သည် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ၏ အခန်းကဏ္ဍတွင် စိတ်ရှည်မှု လျော့နည်းလာပြီး ၎င်းမှ လွတ်မြောက်ရန် တွေးတောနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် သည် အိမ်သုံး AI ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်စဉ်က ၎င်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဖျက်ပစ်ရမည့် အရာများကို ရွေးချယ်နေစဉ် ကျန်းယာ ၏ အသုံးပြုမှု မှတ်တမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အရွယ်မရောက်သေးသော အကောင်းဆုံး ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ၏ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုကို ကျောင်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သူမ အကြီးအကျယ် ရှာဖွေထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းမြောင် ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကျန်းယာ သည် ထိုအရာကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျန်းမြောင် သည် သူငယ်တန်းနှင့် မူလတန်းတွင် အတန်းနှစ်တန်း ကျော်တက်ခဲ့သည့်အတွက် သူမ၏ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှု ကာလကို သုံးနှစ်အထိ လျော့ကျသွားစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အကယ်၍ ကျန်းယာ သည် ထိုမျှ ထူးချွန်သော ကလေးတစ်ဦး၏ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မှုကို လက်လွှတ်လိုက်ပါက နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ကျန်းမြောင် ပေးအပ်နိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်ကြီးများကို သူမ ရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းယာ အတွက်မူ ၎င်းမှာ တွက်ခြေမကိုက်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်မရှည်မှုများကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဖြင့် ဖိနှိပ်ထားပြီး နောက်ဆုံးနှစ်အနည်းငယ်ကို သည်းခံကျော်ဖြတ်ကာ ဤမိဘဖြစ်မှု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွင် အောင်မြင်သော ရလဒ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။
ဤအရာအားလုံးကို မြင်နေရသဖြင့် ကျန်းယာ ၏ ချက်ပြုတ်နည်း သင်ယူရန် စည်းရုံးမှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ကျန်းမြောင် က မရမက "မသင်ဘူး!" ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
ကျန်းယာ သည် ဤပုန်ကန်မှုကို ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်၏ ပုံမှန်အပြုအမူဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်။
ချက်ပြုတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဝါသနာ၊ အရသာ၊ ခံစားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ ကျန်းယာ က နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အကြံပြုခဲ့သော်လည်း ကျန်းမြောင် က ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ဆယ်ကျော်သက်များနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် တတ်နိုင်သမျှ ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပြုထားသည့် "ပြုစုစောင့်ရှောက်သူလမ်းညွှန်" ၏ အခန်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျန်းယာ သည် ထပ်မံ ပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမြောင် သည် အလိုအလျောက် ချက်ပြုတ်သည့်စက်မှ ထုတ်လုပ်သော စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း အစားအစာများကို ဝါးစားနေရသည့်အခါတိုင်း သူမ၏ ယခင်က ပုန်ကန်ခဲ့မှုများကို မကြာခဏ နောင်တရနေမိသည်။